Door Rein van der Zee

Aalsmeer – “Blueszangers gaan niet met pensioen”, zegt Henk Nieuwenhuizen, die al 27 jaar in Aalsmeer woont. De blues loopt als een rode draad door zijn muzikale leven.

Hoe belangrijk is muziek voor jou en wanneer begon het allemaal voor jou, Henk?

“Muziek is mijn leven. Op mijn 18^e kwam ik ermee in aanraking, de radio stond altijd aan thuis en ik luisterde naar platen van o.a. Cuby & the Blizzards, ZZ & The Maskers en natuurlijk al die bluesjongens zoals Howlin Wolf, BB King, John Mayall, Peter Green.”

Door wie werd jij beïnvloed?

“Als zanger ben ik door Harry Muskee van Cuby & The Blizzards beïnvloed en als bassist door Jack Bruce (zanger/bassist van Cream).”

Welke instrumenten bespeel je?

“Ik ben zanger, ik speel basgitaar, contrabas en mondharmonica en mandoloncello en ik speel een beetje gitaar en piano.”

Je ging ook in bands spelen?

“Mijn eerste band was in de jaren 60, ik was zanger en speelde mondharmonica in The Casanova Bluesband. Daar zat ik 10 jaar in.

Toen kwam ik in de jaren 80 in het Balkanorkest Amstelland waar ik ook 10 jaar bij speelde op akoestische contrabas. Vier jaar maakte ik deel uit van een big band, The Swing & Sweet Orchestra en eind jaren 90 kwam ik bij Johnny & The Surfers waar ik nu nog steeds in speel op bas.

Ik heb ook nog in een Franstalig trio gespeeld (chansons). Dat was 30 jaar geleden, ik bleef er tien jaar bij en speelde de contrabas.

Een half jaar geleden begonnen wij de The Bucket List Bluesband, waarin Gabor Erga op gitaar speelt en Koos Nelemans op drums, ik neem de zang, mondharmonica en bas voor rekening. Naast covers spelen wij onze eigen nummers.

Verder heb ik nog een paar maanden in Twenty 4 Seven gespeeld.”

Heb je nog wat opmerkelijks meegemaakt in die jaren?

“We traden een keer op met de big band bij de RAI en in het contract stond dat wij 2500 euro zouden ontvangen. Maar, wat bleek, iemand van de organisatie had ons bedonderd, i.p.v. van 2500 zouden anderen 3500 euro krijgen! Gelukkig hadden wij wat politieagenten in de band en één van hen ging een hartig woordje spreken met de oplichter, zo kregen we toch nog 3500 euro!

Ook opmerkelijk: Met het Franstalig trio vervoerde ik mijn contrabas op een matras in mijn Ford transit. Na een optreden ging ik even een dutje doen op het matras.”

Wat is jouw mooiste muziek herinnering?

“Dat was een optreden van John Lee Hooker in de Statenhal in Den Haag. Grandioos was dat!”

Wat zijn de toekomstplannen?

“Met The Bucket List vaker optreden.”

Henk achteraan in het midden, op de bas. (foto: RvdZ).

Het bericht Music in the Air (153): Henk Nieuwenhuizen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

‘Het is aan de lezer of er een tweede deel komt’

Door: Jan Dreschler. René Tepas is een jongeman van 37 jaar. Hij is een en al creativiteit: hij doet aan boetseren, filmen en fotografie, wandelt graag en bezoekt het theater. Tegelijk heeft hij een licht autistische aandoening, waardoor het directe contact met mensen wat ingewikkelder voor hem is. Al die creativiteit is samengebracht in een boek dat hij schreef met als titel ‘Staan blijven’. Deze dagen is het verschenen en te verkrijgen via Bruna en bol.com of via uitgeverij Boekscout. “Ik kan nog steeds niet geloven dat ik het nu in handen heb.” Op een bankje in het Seringenpark, vlakbij waar hij woont, spreken we met elkaar.

René werd geboren in Amstelveen, maar groeide op in Aalsmeer. Hij doorliep verschillende scholen, waaronder een speciale school in Wijk aan Zee voor kinderen met verschillende soorten aandoeningen. Daarna volgde hij het Nova College in Hoofddorp, waar hij bedrijfsadministratie studeerde. Hij werkte een periode bij Royal Flora Holland, maar moest daar bij een inkrimping het veld ruimen. Daarna liep hij stage bij de gemeente Hilversum en uiteindelijk is hij sinds 2019 aan het werk bij de overheid op Schiphol, in een administratieve functie.

André van Duin
Van jongs af aan was wel duidelijk dat hij anders was dan anderen. Met name het contact leggen met anderen is moeilijk voor hem. “Toen ik jong was, had ik daar niet veel problemen mee. De laatste jaren heb ik er soms wel last van. Tegelijk ben ik wel een doorzetter en daar ben ik trots op.”

Via een scherm is dat heel anders. Zo maakte René een periode filmpjes, geïnspireerd door André van Duin, die op het internet te vinden zijn. Hij kon daarin heel creatief allerlei typetjes neerzetten, zonder enig spoor van verlegenheid.

Boek met humor
Het idee voor een boek ontstond al een paar jaar geleden. Hij was er zelfs al mee begonnen, maar de eerste hoofdstukken gingen verloren toen zijn computer crashte. Een jaar geleden heeft hij dit opnieuw opgepakt. “Ik kwam tot de conclusie dat dit heel erg leuk is om te doen en het is ook een boek met veel humor geworden. Ik kreeg het gevoel dat anderen dat ook zouden moeten lezen en werd daarin bevestigd door mensen in mijn omgeving. Via een kennis kwam ik in contact met een uitgever en nu is het boek klaar.”

Daar gingen wel een paar weken van gespannen afwachten overheen. “Het moest eerst beoordeeld worden en uiteindelijk werd ik gebeld en gaven ze groen licht. Ik kon het haast niet geloven.”

Op de vraag of er veel dingen uit zijn eigen leven in het boek zitten, zegt hij: “Ik heb zelf niet het gevoel dat het boek heel erg autobiografisch is, maar mensen die me kennen herkennen toch wel dingen die bij mij horen. Als je iemand bent met autisme, zit je heel erg ‘in je hoofd’. En dat zie je ook bij het personage in het boek gebeuren.”

Spiekbriefje
Omdat het aanvankelijk ging over een jong iemand, is het een jeugdboek geworden. De titel ‘Staan blijven’ heeft te maken met het feit dat de personen in hun leven wel vaak staande gehouden worden, onder andere door de politie. Tegelijkertijd heeft ‘staan blijven’ ook iets te maken met standvastigheid: ook bij onzekerheid doorgaan. “Ik heb er hard aan gewerkt. Over het algemeen schreef ik ’s avonds. Ik probeerde elke dag een hoofdstuk te schrijven. Daarnaast had ik een spiekbriefje waarop de personages stonden, zodat er een logisch geheel ontstond.”

‘Sommige dingen vind ik spannend’
Het werd bij de uitgever nagekeken door een professional en die vertelde dat het een soepel geschreven verhaal is en het prettig leest. Het boek gaat over welke keuzes je maakt als tiener en welke gevolgen het kan hebben. “Ik ben heel benieuwd naar hoe het ontvangen wordt. Sommige dingen vind ik wel spannend. Bijvoorbeeld als het gaat om direct contact tussen mensen. Als er een scherm tussen zit, dan gaat het prima, maar naar de buurman toe stappen om bij hem het boek aan te prijzen, dat vind ik wel moeilijk.”

Het smaakt naar meer. “Ik heb inmiddels een thriller klaarstaan die misschien gepubliceerd kan worden en ik ben ook bezig met een verhaal over Aalsmeer. En misschien komt er ook nog wel een vervolg op dit boek. Dus ik ben nog lang niet uitgeschreven, maar het is verder aan de lezer of er ook echt een tweede deel van het boek komt.”

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Veelzijdige René Tepas debuteert met eigen boek verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.