Een grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland lijkt op papier een technisch ruilspel van kleine percelen. Maar als we de kaarten en de milieuhistorie naast elkaar leggen, zien we dat de provincie percelen heeft overgenomen in een van de zwaarst vervuilde gebieden van Schiphol.
Een adviesrapport van Tijhuis Ingenieurs, publicaties van onderzoeksjournalist Bas Vermond én de jarenlange berichtgeving van SchipholWatch over de PFOS-vervuiling door het vliegveld vormen een dossier dat draait om de continue bestuurlijke weigering om de veroorzaker aan te spreken.
De emissiecijfers van KLM en Transavia over de periode 2013–2025 tonen een patroon dat haaks staat op het groene imago dat beide maatschappijen de afgelopen jaren agressief hebben proberen te verkopen. De spreadsheet laat geen spoor van structurele reductie zien.
Een nieuw onderzoek van InfluenceMap legt bloot hoe de internationale luchtvaartsector erin slaagt vrijwel elke serieuze klimaatmaatregel in Europa te vertragen, af te zwakken of volledig te blokkeren.
De roep van de vliegindustrie over de “ondenkbare” verhoging van de vliegtaks is een haast reflexmatige poging om een tijdelijke brandstofschok om te smeden tot een structureel argument tegen elke vorm van belasting op vliegen.
Antwoorden van minister Eelco Heinen (VVD) van Financiën over het staatsaandeelhouderschap in Schiphol, KLM en Air France-KLM tonen vooral hoe eng het speelveld van de overheid inmiddels is afgebakend door de luchtvaartsector zelf.
De Kamerbrief van minister Vincent Karremans (VVD) laat zien dat het maatregelenpakket uit de balanced approach niet doet wat het kabinet heeft beloofd. De geluidsreductie van 15 procent per november 2025 wordt niet gehaald.
KLM presenteert zich graag als het toonbeeld van vernieuwing en duurzaamheid, maar het jaarverslag over 2025 laat een bedrijf zien dat vooral probeert te verhullen hoe wankel de fundamenten zijn waarop het opereert.
Schiphol werkt aan een nieuw operationeel kader waarin een structurele reductie naar circa 300.000 vliegbewegingen per jaar als "realistisch en noodzakelijk" wordt beschouwd. Dat blijkt uit interne notities die de luchthaven deze week bevestigde na vragen van SchipholWatch.
Vrijgegeven stukken werpen nieuw licht op de manier waarop de Staat, Schiphol en KLM samen hebben geprobeerd de jarenlang illegale situatie op Schiphol te normaliseren — ten koste van honderdduizenden omwonenden.
Een artikel van de alom gerespecteerde stikstofprofessor Jan Willem Erisman in ESB - platform voor economisch onderzoek en debat - laat zien dat de (non-) aanpak van het stikstofprobleem duidelijke parallellen vertoont met het dossier Schiphol.
In het Huis van Hilde in Castricum organiseerde de lokale afdeling van de Partij voor de Dieren een drukbezochte informatieavond over de groeiende zorgen rond de gezondheidseffecten en leefbaarheidsschade door Schiphol.
Een analyse van onderzoekers Harald Buijtendijk en Eke Eijgelaar laat weinig ruimte voor misverstanden: zolang verre vliegvakanties en cruises ongemoeid blijven, is rechtvaardig klimaatbeleid simpelweg onmogelijk.
Uit het jaarverslag van 2025 van de Royal Schiphol Group (RSG) rijst een beeld op van een organisatie die financieel en operationeel tot in de diepste vezels verbonden is met één partij.
Air France-KLM heeft opnieuw laten zien dat zijn groene beloften vooral op papier bestaan. De luchtvaartgroep moet 7,5 miljoen euro extra betalen omdat het zijn eigen klimaatdoelen niet haalde, doelen die waren gekoppeld aan zogeheten sustainability-linked bonds.
Terwijl Schiphol in zijn jaarverslag 2025 probeert een beeld te schetsen van een 'schoon' en 'duurzaam' bedrijf, onthullen de harde cijfers een decennialang sleepanker van giftige verontreiniging.
De Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) zegt het netjes, maar de boodschap is vernietigend: het nieuwe kabinet laat de mensen die onder de aanvliegroutes wonen opnieuw in de steek.
Een nieuw wetenschappelijk artikel van professor Stefan Gössling en zes collega‑onderzoekers legt de luchtvaartindustrie opnieuw bloot als een sector die vooral bezig is met het managen van percepties, niet met het reduceren van uitstoot.
Een grote stapel interne documenten uit het ministerie van Infrastructuur (I&W) toont een zorgwekkend beeld van de besluitvorming rond Schiphol. Uit de stukken blijkt het ministerie intern te worstelen met technische blunders, politieke druk en een vliegindustrie die de koers van het beleid dicteert.
Het Greenpeace-vonnis over Bonaire is geen exotische voetnoot in het Nederlandse klimaatbeleid, maar een juridische aardverschuiving die de vliegindustrie frontaal raakt.
Log in