De visie van Mozes Hoppenbrouwer (WV-HEDW), Murat Böke (AGB) en Michel Strating (v.v. Amstelveen)

Vakanties buiten het hoogseizoen, Lowlands, ADE, bruiloften, weekendjes weg en in de winter nog even de ski’s onderbinden. De amateurvoetballer van 2026 plant zijn leven niet meer vanzelfsprekend rond het voetbalseizoen. Trainers kunnen daar streng tegen optreden, maar weten ook: wie de deur te hard dichtgooit, kan zomaar een speler kwijtraken. Grote selecties moeten het probleem opvangen. Maar maken die het misschien tegelijkertijd makkelijker om af te zeggen? Met nog ruim een week verwijderd van het competitieseizoen spreken we met drie trainers die deze zomer bij een nieuwe club begonnen: Mozes Hoppenbrouwer, Murat Böke en Michel Strating. Over het nieuwe normaal, grenzen stellen, meebewegen en die ene hardnekkige KNVB-regel die nog altijd niet is veranderd: er mogen er maar elf tegelijk spelen.

Er was een tijd dat een amateurvoetballer zijn vakantie plande zodra het competitieprogramma bekend was. In juni en juli mocht je naar Spanje, Frankrijk of desnoods drie weken op een luchtbed aan het Gardameer liggen. Maar wanneer de trainer begin augustus op zijn fluit blies, stond je paraat. Het liefst gebruind. En vooral: fit. Wie één of twee weken later kwam binnenwandelen, had iets uit te leggen.

Anno 2026 kan een trainer zijn voorbereiding bijna net zo goed beginnen met een agenda-app, een festivalprogramma en de schoolvakanties van verschillende regio’s naast zich. De een is nog in Frankrijk, de ander in Marokko. Een volgende heeft Lowlands, een bruiloft of een lang weekend gepland. En als iedereen in september eindelijk binnen is, ligt januari alweer op de loer.

Wintersport.

Welkom bij het amateurvoetbal van nu. Was vroeger alles beter? Zeker niet. Maar overzichtelijker was het misschien wel.

Drie trainers, drie nieuwe kleedkamers

Drie trainers, drie nieuwe verenigingen en daarmee ook drie mannen die deze zomer met een betrekkelijk schone lei aan hun klus begonnen. Juist daarom zijn Mozes Hoppenbrouwer, Murat Böke en Michel Strating interessant om de veranderende mores in het amateurvoetbal aan voor te leggen. Ze erfden niet alleen een spelersgroep, maar kregen er meteen tientallen agenda’s, vakantieplanningen, festivalkaartjes en andere privéverplichtingen bij.

Met zijn 31 jaar is Mozes Hoppenbrouwer de jongste van het drietal. Hij werd deze zomer hoofdtrainer van de zondagselectie van WV-HEDW, die na het kampioenschap terugkeerde in de tweede klasse. Hoppenbrouwer volgde Joram Melis op en kwam over van s.v. Houten. Daarvoor deed hij trainerservaring op bij onder meer Hooglanderveen, Roda ’46 en in de jeugdopleiding van Go Ahead Eagles. Als voetballer kent hij bovendien zelf de kleedkamer van binnenuit. Hij speelde jarenlang bij Roda ’46, kwam uit voor Hooglanderveen en voetbalt, wanneer zijn trainersagenda het toestaat, zelf nog altijd graag een potje bij SEC in Soest. „Trainer zijn gaat gewoon op één. Maar waar ik het kan combineren, wil ik het graag combineren. Uiteindelijk is zelf voetballen het allerleukste wat er is.”

Murat Böke nam deze zomer de zondagselectie van AGB onder zijn hoede. De Amsterdamse club degradeerde afgelopen seizoen uit de tweede klasse en koos daarna voor een nieuwe koers, waarin niet alleen prestaties van het eerste elftal maar ook de eigen jeugdopleiding nadrukkelijker centraal moet komen te staan. Böke is bepaald geen onbekende in het regionale voetbal. Hij heeft een lange staat van dienst in het Amsterdamse en Haarlemse amateurvoetbal, zowel als speler als trainer. Voor zijn komst naar Sportpark Ookmeer werkte hij bij RKVV Velsen, waar hij al uitgebreid kennismaakte met een fenomeen dat iedere trainer inmiddels in zijn jaarplanning kan opnemen: de wintersport. In januari, februari en maart zag hij spelers voor een week vertrekken en zelfs skileraars die maanden in de sneeuw verbleven. Bij AGB is de uitdaging voorlopig anders: Böke begon met een selectie van ruim veertig spelers en zag een flink aantal daarvan pas laat terugkeren van langdurige vakanties in het buitenland.

De meest ervaren trainer-coach van het drietal is Michel Strating. De bijna veertiger begon al rond zijn achttiende als trainer en rekent inmiddels uit dat hij ongeveer 22 jaar in het vak zit. „Het is een leuk vak, maar het is wel time-consuming”, stelt hij droogjes vast. Strating speelde zelf in de opleiding van de Zwarte Schapen, het huidige Almere City FC, en werkte als trainer onder meer bij CSW, FC Breukelen, SV Nieuwkoop en HSV De Zuidvogels. Voetbal zit bovendien nadrukkelijk in de familie: Strating is het neefje van ‘oom’ Ton Ojers, de markante oud-trainer die jarenlang een bekend gezicht was in het Amsterdamse en regionale amateurvoetbal. De scherpe Amsterdamse tong en de neiging om niet al te lang om een boodschap heen te draaien, lijken in ieder geval in de familie te zitten. Strating zegt zelf ook dat hij zaken soms wat gechargeerd brengt, maar vooral duidelijk wil zijn. Voor de start van het seizoen 2026-2027 tekende hij voor twee jaar bij VV Amstelveen, dat bij zijn aanstelling nog onder de sponsornaam Amstelveen Heemraad naar buiten trad. Na een turbulent vorig seizoen vertrok een aanzienlijk deel van de selectie en kon Strating min of meer opnieuw beginnen. Inmiddels staan er 41 spelers op zijn lijst. Dat biedt keuze, maar levert hem tegelijkertijd een tweede baan op als uitlegger van basisplaatsen, reservebeurten en de eeuwige vraag waarom speler nummer 27 zichzelf toch echt bij de beste elf vindt horen.

Hoppenbrouwer vertegenwoordigt daarbij bijna de generatie waarover oudere trainers soms mopperen, Böke heeft voldoende kilometers gemaakt om de veranderingen van dichtbij te hebben meegemaakt en Strating zit er qua leeftijd mooi tussenin. Hun toon verschilt, hun probleem nauwelijks. Want zodra een trainer tegenwoordig in augustus zijn pionnen neerzet, blijkt één ding al snel: de lastigste opstelling van het seizoen wordt soms niet op het tactiekbord gemaakt, maar in de groepsapp.

Lowlands of linksback?

Mozes Hoppenbrouwer maakte deze voorbereiding bij WV-HEDW al snel kennis met het verschijnsel. Een behoorlijk deel van zijn groep ging naar Lowlands. Dat leverde hem een oefenwedstrijd op waarin zijn ploeg behoorlijk gehavend voor de dag kwam. Hoppenbrouwer kan daar twee dingen mee doen. Verbieden of accepteren. Hij kiest voor het tweede, maar wel met voorwaarden „Ik snap dat sommige jongens echt de hele zomer uit de naad werken en zoiets als een soort vakantie zien. Maar ik heb ze wel aangegeven: mocht jouw concurrent het beter doen in jouw afwezigheid, dan gaat hij gewoon spelen de week erop. Het is jouw keuze dat je gaat. Ik wens je alle plezier toe en al het geluk toe. Maar speelt jouw concurrent de sterren van de hemel, dan moet je daarna niet komen vragen waarom je niet speelt.”

Daarmee raakt hij misschien precies de kern van het moderne trainersvak. Een coach kan niet langer bepalen wat een speler buiten de lijnen doet. Hij kan wél bepalen welke consequenties een keuze binnen de lijnen heeft. Hoppenbrouwer rekent zich nog tot een generatie die het anders gewend was. „Je durfde niet eens weg tijdens het seizoen. Je zorgde dat je alles in de zomer had gedaan. Wetende dat het duurder zou zijn en superdruk op de vakantieplekken. Maar je kwam gewoon altijd op tijd aan. En ook nog fit.”

Nu spelen andere factoren mee. Relaties, vakanties, wintersport en een sociaal leven dat zich weinig aantrekt van het wedstrijdprogramma. Zijn conclusie is niet dat de huidige voetballer daarom niet deugt. Wel dat de trainer mee moet veranderen.

‘We leven eenmaal in 2026’

Bij WV-HEDW heeft Hoppenbrouwer bovendien een luxe die hem helpt. Zijn selectie is breed én volgens hem kwalitatief sterk. Op vrijwel iedere positie bestaat serieuze concurrentie. Daardoor wordt een waarschuwing geen loos dreigement.

„Als mijn ene spits het niet presteert, durf ik het makkelijker aan om de andere spits erin te zetten. Het niveau ligt gewoon heel dicht bij elkaar.” Dat is essentieel. Want zeggen dat iemand zijn basisplaats kan verliezen is één ding. Het daadwerkelijk doen wanneer de vervanger aantoonbaar minder is, is iets anders. Voetballers kennen hun positie in de pikorde doorgaans zelf ook uitstekend. De onbetwiste basisspeler die een weekend weggaat, maakt soms een gecalculeerde gok: één wedstrijd bank en daarna zien we wel weer.

Hoppenbrouwer wil juist voorkomen dat afspraken vrijblijvend worden. Maar hij wil evenmin terug naar het militaire regime. Een speler van WV-HEDW gaat bijvoorbeeld op wereldreis. Hoppenbrouwer vindt dat jammer, zeker omdat hij hem kwalitatief hoog inschat. Toch blijft de deur open. „Je kan twee dingen doen. Je kan er militair ingaan: je gaat niet en je hoeft niet meer terug te komen. Dan weet je dat je jezelf in het harnas werkt ten opzichte van de groep en die jongen zelf. Of je denkt met zo’n jongen mee: oké, je gaat op wereldreis. Hou jezelf fit waar het kan. Geniet ervan. Als hij terugkomt, komt hij gewoon weer lekker terug bij de selectie.” Dat betekent niet dat alles mag. De afspraken zijn vooraf gemaakt. Zwart op wit. Wie vervolgens een training overslaat of een keuze maakt, kent de mogelijke sportieve gevolgen. Hoppenbrouwer vat het treffend samen: „We moeten wel meegaan in de realiteit waar we in zitten. We kunnen ons harnas aantrekken als trainers, of kijken en denken in oplossingen.”

Van de zon rechtstreeks naar de conditietrainer

Bij v.v. AGB liep Murat Böke deze zomer tegen een ander fenomeen aan. Niet zozeer festivals, maar vakanties. Veel spelers verbleven langdurig in zuidelijk gelegen landen en keerden pas laat terug. Zes weken weg is dan geen uitzondering. En zes weken vakantie blijkt niet (altijd) hetzelfde als zes weken individueel trainingsprogramma.

Böke kan er inmiddels om lachen. „Een heleboel zijn vorige week teruggekeerd. Ik maak er een flauwe grap van, maar het lijkt wel of ze hier geen eten kregen.” De trainer zag verschillende spelers naar eigen zeggen zwaarder terugkeren. „Ze hebben vijf, zes weken niks gedaan. Alleen maar gegeten en gedronken. Met wat kilootjes erbij en geen conditie. Dus ze moeten flink aan de bak om weer conditie te krijgen.” Voor een trainer die in augustus zijn ploeg tactisch wil vormen, is dat lastig. Waar je het liefst patronen inslijpt, druk-zetten organiseert en automatismen ontwikkelt, ben je eerst bezig spelers fysiek weer op hetzelfde vertrekpunt te krijgen. Alsof je een Formule 1-team wilt bouwen, maar drie auto’s nog ergens op een camping in Zuid-Frankrijk staan. Toch heeft Böke bij AGB een voordeel: hij beschikt over aantallen. Veel aantallen zelfs.

42 spelers en maar elf plekken

Böke kwam bij het inventariseren van zijn selectie uit op 42 spelers voor grofweg tweeënhalf elftal. „Dat is iets aan de hoge kant.” Een understatement mag ook. Maar die grote groep heeft een functie. Gedurende een seizoen vallen spelers weg door blessures, werk, vakanties en andere verplichtingen. Daarnaast voorziet Böke teleurstelling zodra duidelijk wordt wie wel en niet bij het eerste elftal hoort. En daar ziet hij eveneens een verandering.

„Als de trainer mij vroeger van het elftal zou ‘wegsturen’ naar het tweede, was ik al bang dat hij me niet meer nodig had. Tegenwoordig is het sneller: ik voetbal toch niet, dan gaan we wel iets anders doen.” Daarna komt Böke met misschien wel de simpelste analyse van het hele probleem. „We hebben alleen van de KNVB een regel dat je er maar elf kan opstellen. Degenen die je niet opstelt, moeten op de bank zitten. Dat is heel moeilijk te verteren bij de huidige generatie spelers.”

Die regel blijkt inderdaad hardnekkig. Elf spelers. Ook in 2026. En dus zijn grote selecties tegelijkertijd oplossing én probleem. Ze geven trainers mogelijkheden wanneer spelers ontbreken. Maar voor de voetballer kan dezelfde breedte onbewust het gevoel creëren dat zijn afwezigheid wel kan worden opgevangen. Er zijn toch genoeg anderen.

‘Trainer, ik heb een bruiloft’

Michel Strating kent dat spanningsveld eveneens. Bij VV Amstelveen beschikt hij over 41 spelers. Na een roerige periode bij de club vertrokken veel spelers en werd feitelijk opnieuw gebouwd. Strating is enthousiast over zijn nieuwe omgeving en de energie in de groep, maar merkt ook hoeveel management een grote selectie vraagt. Want 41 spelers betekent niet alleen 41 paar voetbalschoenen. Het betekent ook 41 meningen.

„Jongens die in het tweede spelen, hebben vaak veel vragen. Die snappen vaak niet waarom ze in het tweede staan. Of hebben een andere mening. Dat moet je allemaal uitleggen.” En dan zijn er nog de agenda’s. Strating kan vooraf afspraken maken wat hij wil, maar de praktijk wint het uiteindelijk regelmatig van het papier. „In de eerste twee weken had ik al een jongen die naar me toe kwam en zei: ik heb een bruiloft. Dus ja, ik ben er niet.”

Wat moet een trainer dan? De bruiloft verbieden? „Wat moet ik dan zeggen? Dat moet je doen, man.” Maar ook bij Strating betekent begrip niet automatisch dat een speler daarna op zaterdag zijn vertrouwde shirt uit de kast kan trekken. „Het enige wat je kan doen als trainer is blijven aangeven dat er niet veel beweegruimte is. Je hebt een grote selectie als afvang en hoopt dat het niveau redelijk dicht bij elkaar zit.” Wie ontbreekt, geeft een ander een kans. En die ander kan dan zomaar blijven staan.

Het dunne lijntje van de trainer

Daar zit meteen het ingewikkeldste gedeelte. Hoe streng kun je zijn? Strating is duidelijk: in het amateurvoetbal kun je principieel op je strepen gaan staan, maar als je iedere overtreding van een afspraak maximaal bestraft, bestaat het risico dat een speler eenvoudig vertrekt. „Je kan heel erg op je strepen gaan staan. Maar dan gaan ze weg. Uiteindelijk sta je dan met lege handen. Het is een heel dun lijntje tegenwoordig. Die jongens schrijven zich vrij makkelijk over, ze stoppen ermee of gaan wat anders doen. De echte bereidheid om echt nog het spelletje aan te willen gaan, is door de jaren heen wel stukken minder geworden.”

Ook de binding met clubs is volgens Strating veranderd. Waar spelers vroeger jarenlang bij dezelfde vereniging bleven, zijn overstappen veel normaler geworden. Daar kun je nostalgisch over doen. Je kunt ook constateren dat de maatschappij veranderd is en het amateurvoetbal vrolijk mee verandert. Werk is flexibeler. Reizen is gemakkelijker. Een stedentrip is met drie klikken geboekt. Festivals zijn onderdeel van de sociale agenda. Wintersport is niet langer automatisch iets voor de zomerstop – al was skiën in juli sowieso al wat ingewikkeld. Voetbal concurreert simpelweg met veel meer.

Was vroeger alles beter? Nee. maar alle drie de trainers herkennen wel een verschuiving. Hoppenbrouwer vertelt over de generatie waarin je simpelweg zorgde dat je aan het begin van de voorbereiding terug was. Böke herinnert zich dat hij vroeger bang was zijn plaats kwijt te raken wanneer hij ontbrak. Strating kent uit zijn eigen jeugdopleiding een veel hardere cultuur. „Dat was gewoon kiezelhard. Daar zat geen ruimte tussen. Dit is het, zorg dat je op tijd bent als het seizoen gaat starten begin augustus.” Wie niet op de afgesproken datum verscheen, had een probleem. „Dan kijk je je jongens nu aan en zeggen ze: trainer, ben je wel goed bij je hoofd? Maar dan ga je terug naar 1998, 1999. De tijd was gewoon anders.” En precies daar ligt misschien het antwoord. Vroeger was niet alles beter. Nu is niet alles ineens slechter. Het is gewoon anders.

De trainer die verlangt dat 18-22 amateurvoetballers negen maanden lang hun volledige privéleven rond zijn trainingsschema organiseren, zal vaak teleurgesteld raken. De trainer die alles accepteert omdat spelers anders misschien vertrekken, kan zijn ambities waarschijnlijk eveneens bijstellen. De kunst zit om ertussenin te gaan zitten.

Meebewegen zonder om te vallen

De moderne (Amsterdamse) amateurtrainer moet daarom misschien méér manager zijn dan ooit. Hij moet begrijpen waarom iemand weggaat, zonder automatisch akkoord te gaan met de sportieve consequenties. Hij moet ruimte geven, maar grenzen bewaken. Hij moet rekening houden met werk, relaties, vakanties en festivals, maar tegelijkertijd een topsportmentaliteit proberen te creëren binnen een omgeving die per definitie geen topsport is. En hij moet vooral communiceren. Hoppenbrouwer doet dat door vooraf helder te zeggen: ga gerust, maar jouw concurrent kan je plek overnemen. Böke weet dat zijn enorme groep vanzelf kleiner kan worden wanneer teleurgestelde spelers afhaken. Strating gebruikt zijn brede selectie juist als vangnet én als prikkel: wie er niet is, loopt het risico dat iemand anders zijn kans grijpt. Drie trainers. Drie nieuwe clubs. Drie verschillende selecties. Maar hetzelfde probleem.

Of misschien moeten we het geen probleem meer noemen. Het is het nieuwe normaal. Zaterdag 19 september begint de competitie en vanaf dat moment telt de uitslag. Dan wil iedere trainer zijn beste elf op het veld hebben. Mits die natuurlijk niet op een nieuw festival staan. Of op een bruiloft. Of later in het seizoen in de skilift.

Misschien mag de speler óók een beetje meebewegen?

Toch dreigt in alle begrip voor de moderne voetballer iets merkwaardigs te ontstaan. De trainer moet tegenwoordig namelijk ongeveer overal begrip voor hebben. Een vakantie? Natuurlijk. Een festival? Geniet ervan. Een bruiloft? Veel plezier. Een weekendje weg met de vriendin? De liefde moet ook onderhouden worden. Wintersport? Doe voorzichtig met die knieën. Werk? Uiteraard belangrijker. Een pijntje? Neem rust. En wanneer de trainer vervolgens op zaterdag zegt dat iemand reserve staat, blijkt begrip ineens een stuk minder wederkerig.

Dan volgt soms het appje.

Trainer, ik snap het niet.

Het is een fascinerend verschijnsel. De speler mag zijn agenda volledig zelf beheren, maar van de trainer wordt verwacht dat die zaterdagmiddag wel precies de juiste elf namen op het wedstrijdformulier zet – waarbij die speler uiteraard één van die elf is. Misschien mag daar best iets tegenover staan? Wie prestatievoetbal zegt te willen spelen, kiest namelijk óók ergens voor. Niemand vraagt een amateurvoetballer om zijn bruiloft af te zeggen omdat FC Bal-op-het-Dak 1 uit wacht. Maar wie in negen maanden vijf weekendjes weg, twee festivals, een wintersport en een stedentrip plant, moet misschien ook niet verbaasd kijken wanneer zijn rugnummer inmiddels door een ander wordt gedragen. Vrijheid heeft een prijs. Zelfs in de tweede, derde of vierde klasse.

En misschien hebben de steeds grotere selecties daarbij onbedoeld een nieuw probleem gecreëerd. Clubs halen 22, 25 of soms nog meer spelers bij de selectie omdat ze weten dat gedurende het seizoen altijd mensen ontbreken. Logisch. Alleen weet de speler dat inmiddels ook. Ze hebben toch genoeg man. Precies. Totdat iedereen dat denkt. Dan staat de trainer op donderdagavond met negen balende selectiespelers, die zich wel committeren, op het trainingsveld en ontvangt hij op vrijdag drie appjes met de vraag vanuit het verenigingsbestuur of uiteindelijk de spelersraad waarom de automatismen nog niet zo lekker lopen. Dat is ongeveer hetzelfde als niet komen repeteren en op zaterdag klagen dat het orkest vals speelt. Want, er zullen nog jongens zijn die er wel alles voor over hebben. Wat gaan zij dan uiteindelijk doen?

De basisplaats als abonnement

Daar komt nog iets bij. De basisplaats lijkt voor sommige spelers bijna een abonnement geworden. Eenmaal afgesloten, automatisch verlengd tot mei. Maar zo werkt selectievoetbal natuurlijk niet. Strating is daar verfrissend helder over. Wie weggaat en ziet dat zijn concurrent uitstekend speelt, moet niet terugkomen met de vraag waarom hij vervolgens reserve staat. „Als jouw concurrent het beter doet, dan doet hij het gewoon beter.” Zijn nog iets scherpere conclusie: „Het is je eigen donderschuld.” Daar zit weinig managementtaal tussen. En misschien is dat af en toe helemaal niet verkeerd. Want een trainer hoeft niet iedere beslissing in zes PowerPointdia’s, drie statistieken en een individueel ontwikkelplan uit te leggen.

Soms is een ander gewoon beter. Of fitter. Of vaker aanwezig. Böke ziet bovendien hoe snel de reactie tegenwoordig kan zijn wanneer een speler buiten het eerste elftal valt. „Als ik de hele tijd op de bank moet zitten, dan heb ik er geen zin meer in”, zijn volgens hem teksten die sneller voorbijkomen. Dat is misschien wel de andere kant van het nieuwe normaal. Clubs moeten flexibel zijn, trainers moeten flexibel zijn en selecties moeten flexibel zijn. Maar flexibiliteit kan niet betekenen dat alleen de speler mag buigen wanneer het hem uitkomt. Prestatievoetbal blijft uiteindelijk een afspraak tussen twee partijen. De trainer moet begrijpen dat zijn linksback ook een leven heeft. De linksback mag begrijpen dat zijn trainer net als ieder ander team wil presteren,

Meebewegen zonder om te vallen

De moderne amateurtrainer moet daarom misschien méér manager zijn dan ooit. Hij moet begrijpen waarom iemand weggaat, zonder automatisch akkoord te gaan met de sportieve consequenties. Hij moet ruimte geven, maar grenzen bewaken. Hij moet rekening houden met werk, relaties, vakanties en festivals, maar tegelijkertijd een topsportmentaliteit proberen te creëren binnen een omgeving die per definitie geen topsport is. En hij moet vooral communiceren. Hoppenbrouwer doet dat door vooraf helder te zeggen: ga gerust, maar jouw concurrent kan je plek overnemen. Böke weet dat zijn enorme groep vanzelf kleiner kan worden wanneer teleurgestelde spelers afhaken. Strating gebruikt zijn brede selectie juist als vangnet én als prikkel: wie er niet is, loopt het risico dat iemand anders zijn kans grijpt. Drie trainers. Drie nieuwe clubs. Drie verschillende selecties. Maar dezelfde uitdagingen.

Het is het nieuwe normaal. Dit weekend sluit de eerste voorronde van de bekercompetitie en daarna begint de reguliere competitie, vanaf dat moment telt de uitslag. Dan wil iedere trainer zijn beste elf op het veld hebben en de beste 16-18 bij de wedstrijdselectie.

Mits die natuurlijk niet op ADE staan. Of op een bruiloft. Of straks in de skilift. En mocht je na drie weken vakantie, vier gemiste trainingen en een weekendje Berlijn toch op de bank zitten? Dan kan het zomaar zijn dat de trainer óók een afspraak heeft. Met iemand anders op jouw positie. Welkom in het amateurvoetbal seizoen 2026-2027.

Reageren? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Door: Harold van Ineveld

Het bericht Böke, Hoppenbrouwer en Strating over de veranderde amateurwereld | ‘Je kunt twee dingen doen: je harnas aantrekken óf meegaan met de realiteit’ verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Op maandag 29 oktober 1900 kocht Jac Lissone de buitenplaats Wester-Amstel op een veiling in Frascati te Amsterdam. De buitenplaats werd omschreven als een ‘goed onderhouden HEERENHUIS annex Koetshuis, Stalling voor 3 paarden en Koetsierswoning, Moestuin, Bosch- en Weiland, tezamen groot 2 hectaren, 74 aren en 96 centiaren’. Hij had met 12.000 gulden het winnende bod. En daarmee maakte de familie Lissone haar entree op de toen bijna twee-en-een-halve eeuw oude buitenplaats. Nu, 125 jaar later, bestieren zijn nazaten deze nog steeds.

Wie was deze man, voluit Jacobus Philippus Johannes Franciscus geheten? Waar haalde hij zijn geld vandaan? Wat bewoog hem tot deze aankoop? En welke rol speelde zijn vrouw Catharina achter de schermen?

Al jong op eigen benen
Jacobus Lissone werd op 24 februari 1840 geboren in Rotterdam als oudste van vier kinderen. Zijn vader en grootvader Lissone waren Amsterdammer. Zijn overgrootvader was uit het Zwitsers-Italiaanse Bellinzona naar Amsterdam gekomen en werd in 1768 als burger (‘poorter’) ingeschreven, met als beroep koopman. Vermoedelijk handelde deze in zuidvruchten – sinaasappels, gekonfijte dadels enzovoort -, waarbij zijn Italiaanse contacten hem goed van pas kwamen.

Jac’s moeder, Cornelia Houtman, stierf toen hij zeven jaar oud was. Twee jaar eerder stierf zijn jongere broertje, zijn zusje volgde toen hij tien was. Zijn enige overgebleven broer zou hem op 25-jarige leeftijd ontvallen. Ongetwijfeld hebben deze gebeurtenissen hem gevormd.

Hij vertelde ooit aan zijn zoon Jacques dat hij vanaf zijn twaalfde in zijn eigen onderhoud had moeten voorzien. Waarschijnlijk ging hij in de leer bij zijn grootvader, in de handel van exotisch fruit. Uit advertenties blijkt dat hij als 20- en 21-jarige meermaals optrad als ‘huissier’ bij veilingen van failliete boedels. (Een ‘huissier’ was een soort van gerechtsdeurwaarder). Bij die boedels ging het telkens om exotisch fruit, zoals bijvoorbeeld geconfijte gember, een veelgevraagde delicatesse in die tijd.

Ondernemer en marketingtalent
Toen Jac 22 jaar was, werd hij samen met zijn vader en toen nog levende broer ingeschreven op een adres aan de Stadhouderskade. Vader hertrouwde. De katholieke Jac had inmiddels zelf een aanstaande echtgenote ontmoet, de Lutherse Catharina Schleger. Ze trouwden op 13 juli 1864 in Rotterdam en gingen in de havenstad wonen. Jac was weer terug in zijn geboorteplaats. Daar begon zijn eigen zaak, in exotische vruchten en delicatessen.

 

De jonge ondernemer onderkende de grote voordelen van naamsbekendheid en adverteren. Er is een veelvoud aan advertenties terug te vinden in kranten uit die tijd:

Hij was creatief én klantgericht. Bij J.P. Lissone kon je 150 jaar geleden al een pakje terugsturen wanneer de inhoud niet naar ‘genoegen werd bevonden’. Destijds revolutionair, tegenwoordig gangbaar.

Het ging het echtpaar Lissone goed. Ze kregen in Rotterdam vijf kinderen.

 

De ondernemende Jac breidde zijn handel in delicatessen uit met een bodedienst op London. Hij kwam reeds veelvuldig in London. Op de veel grotere Londense markt kocht hij exclusieve etenswaren in. Enkel de zeer gefortuneerden konden zich deze etenswaren permitteren. Diezelfde maatschappelijke bovenlaag bleek ook behoefte te hebben aan een betrouwbaar transport van kostbare goederen en waardepapieren naar Londen. Een dergelijke bodendienst bleek een gat in de markt. Tot de concurrentie van de Rijkspostpakkettendienst (nu: PostNL) kwam, verdiende hij hier goed geld mee.

In 1874 verhuisde het gezin naar Amsterdam. Jacobus vestigde hier in 1876 een filiaal van zijn delicatessenhandel aan de Pijpenmarkt, nu deel van de Nieuwezijds Voorburgwal. Hij liet daarbij zijn creativiteit niet belemmeren door details over zijn geboorteplaats. Tussen alle bedrijvigheid door kreeg het echtpaar nog drie kinderen. Uiteindelijk zouden vijf van de acht een volwassen leeftijd bereiken. Reisbureau, bodendienst én gezin werden op de Singel gehuisvest.

 

De eerste gezelschapsreis
Jac kende Londen als zijn broekzak. Het was daarom niet gek dat hij zich in 1876 door een bevriend arts, dhr. Haksteen, liet overhalen om hem en een klein gezelschap te begeleiden bij een trip naar Londen. Op 24 mei vertrokken de twaalf reizigers met hun gids naar Engeland. Het reisje was een groot succes. Jac bleek een uitstekend organisator en een zeer onderhoudende reisleider. De handige adverteerder Jac liet de twaalf deelnemers via een advertentie in het Handelsblad en Het Nieuws van den Dag van 19 juli 1876, hun erkentelijkheid betuigden:

‘De ondergeteekenden, reisgenooten van Amsterdam naar Londen en terug, verklaren bij deze gaarne, dat de behandeling aan boord van het stoomschip “Maasstroom” en het aangenaam verblijf te Londen aller verwachting heeft overtroffen. Wij zijn meer dan tevreden. De Heer J.P. Lissone heeft met deze onderneming getoond waardig te zijn openlijk door ons aanbevolen te worden.’

Na dit succes organiseerde Jac meer gezelschapsreisjes naar Londen. Hij begeleidde ze allemaal zelf. De Wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs was aanleiding om ook dáár reizen naar toe te organiseren. Het reisbureau Lissone begon vorm te krijgen. De eerste in Nederland, met enkel het Engelse Thomas Cook als voorbeeld in Europa.

Het aantal reizen en bestemmingen breidde gestaag uit. Met een reisje naar de Moezel, naar de Schotse Hooglanden, Zwitserland, Italië, Noorwegen en Amerika, om een paar te noemen. De populariteit van het reizen in een gezelschap nam toe. Daar had Jac zelf de hand in. Hij adverteerde volop en gaf lezingen door het hele land. Zo verleidde hij de tot dan toe honkvaste Nederlandse burgers.

 

Lissone werd een bekende naam bij de gegoede burgerij. Dames die niet de mogelijkheid hadden om zelfstandig te reizen, behoorde tot zijn belangrijkste doelgroep. Aan de deelnemers stelde hij wel eisen. Ze moesten hun goede humeur en wellevendheid meenemen. Onaangenaam gezelschap kon van de excursie worden verwijderd. Uiteraard met schadeloosstelling. Hij bleef klantgericht.

 

In 1887 begon hij te adverteren onder de naam ‘Lissone’s Touristen-Bureau’. Maar pas in 1891 was het bedrijf zo groot geworden, dat de bodendienst en delicatessenhandel aan de kant werden geschoven. Zijn vrouw, twee zonen en drie dochters gingen allemaal meehelpen. Om zijn niet-geëmancipeerde clientèle niet te verontrusten over de feminiene inbreng, werd de naam slechts gewijzigd in Lissone & Zoon. De taakverdeling was helder: vader en zoons waren de beminnelijke doch goed georganiseerde reisleiders. Vrouw Catharina en dochter Cornelia zorgden met hun zakelijk brein voor de financiële gezondheid van het bedrijf. Dochters Johanna en Catharina zorgden voor de billet-verkoop en gaven inlichtingen aan de cliënten . Ook verzorgden de Lissone- vrouwen de zakelijke correspondentie met alle buitenlandse hotels, scheepvaartmaatschappijen, spoorwegen, enzovoort. Daarbij – naarmate het bedrijf groeide – ondersteund door meer en meer medewerkers.

 

Schrijverstalent
Naast al het werk vond Jacobus nog tijd voor een andere activiteit: schrijven. Zo publiceerde hij in 1879 een novelle met de titel ‘Een nacht op de Noordzee’. Niet verrassend speelt dit een verhaal zich af te midden van een groep reizigers aan boord van een stoomschip naar Engeland. Jacobus beschrijft sociale verhoudingen met een milde spot. Zijn 19e -eeuwse gevoel voor humor klonk door in observaties als. ‘Bij mijn ziel! Ik heb in Londen bij madame Tussauds poppen gezien in wier trekken meer uitdrukking lag dan in die van den Brit.’ In 1896 publiceerde hij onder pseudoniem ‘Betsy van Amstel ‘Op reis met Betsy van Amstel’ en in 1897 ‘Een reisje naar het eiland Wight (via Londen) met de stoomvaartmaatschappij ‘Zeeland’’. Deze uitgaves waren nadrukkelijk gericht op vrouwelijke lezers, om hen tot het reizen te verleiden. Daarnaast schreef hij vele reisverhalen in het door hem zelf opgerichte tijdschrift ‘De Nederlandsche Tourist’.

Wester-Amstel
Het ging hem op zakelijk gebied voor de wind. Maar het duurde lang voordat hij zich grootvader mocht noemen. In 1898 werd zijn eerste en enige kleinkind geboren, Ludvig Emil Movig, zoon van dochter Cornelia en de Noorse rederszoon Severin Emil Movig. Jacobus was gek op de kleine jongen. Grootouders, ouders, de kleinzoon en twee ongehuwde dochters Johanna en Catharina woonden bij elkaar in het inmiddels krap bemeten huis Singel 163 te Amsterdam. Het werd tijd voor iets groters. Passend bij de status van de inmiddels zeer welgestelde familie. Vanzelfsprekend in een aangename lommerrijke omgeving.

Het was de tijd van de uittocht van gegoede Amsterdamse burgerij naar het Gooi en Kennemerland. De Lissone’s wilden wat anders. De hele familie werkte inmiddels in het reisbureau. De vrouwen moesten daarvoor dagelijks heen en weer naar het kantoor, eerst aan de Singel, later in de Leidsestraat en op de Dam. Hun oog viel op Wester-Amstel. Praktisch, want makkelijk per koets bereikbaar via de Amsteldijk. Maar ook met de nieuwe stoomvaartdienst. Die passeerde ieder kwartier Wester-Amstel, en hield op verzoek aan bij de steiger voor het huis.

 

Jacobus, bedreven in het veilingwezen, sloeg zijn slag op een onroerend goed veiling in “Frascati” aan de Nes in Amsterdam. Na de aankoop investeerde hij een vergelijkbaar bedrag in het opknappen van het huis en park. Zo werd de dicht-geslibde vijver met een schroef van Archimedes leeggepompt en met de hand weer uitgegraven. Er werd een bessentuin aangelegd, een stokrozenlaantje, en er werden nieuwe fruitbomen geplant. En er werd een theekoepel aangevoerd, per schuit.

 

Wester-Amstel werd een aanloopplek voor vrienden en familie van alle gezindten. Letterlijk. De spraakzame, katholieke Jac werd al snel dik bevriend met de protestante dominee van Ouderkerk. Die kwam graag na de zondagse dienst aanwaaien op Wester-Amstel. Officieel kwam hij langs voor de zielenzorg van de Lutherse Catherina. Dat hij direct met Jacobus en een goede fles in de tuinkamer dook, moest verborgen blijven in het sterk verzuilde Nederland.

Overlijden
Jac Lissone overleed op 28 oktober 1907 aan een hartaanval. Op Wester-Amstel. Hij voelde zich al enige weken onwel en was thuisgebleven. Hij had met een reisgezelschap naar Berlijn zullen afreizen. Zijn laatste reis ging per boot, over de Amstel naar Zorgvlied. Daar werd hij bijgezet in het katholieke graf wat hij reeds in 1888 had aangeschaft voor zijn op 22-jarige leeftijd overleden dochter Maria. Daar ligt hij nog steeds.

 

Het reisbureau ging verder. Eerst zelfstandig, onder leiding van dochter Cornelia en zoon Jacques. Na de eerste wereldoorlog fuseerde het tot Lissone-Lindeman. Uiteindelijk ging het op in TUI.

 

Wester-Amstel bleef tot heden in handen van zijn nazaten.

Door: Anja Lissone

The post Jac Lissone: de start van 125 jaar Lissone-Movig’s op Wester-Amstel appeared first on Wester-Amstel.

Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal | Drie teams, drie nieuwe hoofdpersonen en drie heel verschillende voetbalwedstrijden, maar wel drie overeenkomstige uitslagen. Bastiaan van WV-HEDW O14-1 baalt stevig van negen tegendoelpunten, maar analyseert opvallend scherp wat er mis én goed ging. Anouk van TOS-Actief MO17-1 verloor ook ruim, maar stapte toch met een goed gevoel van het veld. En Augustin van NFC O15-1? Die zag zijn ploeg twee keer verliezen in een week, maar maakte zelf drie doelpunten. Welkom bij deel twee: over teleurstelling, spierpijn, schoolkamp, Ajax, doelpunten en vooral weer opstaan.

Een week geleden begonnen we aan Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal met ambities. Kampioen worden, promoveren, veel doelpunten maken, de nul houden en vooral veel plezier beleven. Dat klinkt allemaal fantastisch wanneer een seizoen nog grotendeels voor je ligt. Maar voetbal heeft soms zo zijn eigen plannen.

Lees ook hier: ‘We willen kampioen worden’ – drie aanvoerders trappen Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal (1) af

Een week later is er namelijk ook gewoon verloren. En niet één keer. Bij onze drie teams waren de uitslagen ditmaal bepaald niet allemaal geschikt om boven het bed te hangen. En dus begint het echte verhaal misschien nu pas. Want hoe reageer je als dertien- of zestienjarige wanneer je op zaterdagmiddag een flinke tik krijgt? Ben je vijf minuten boos? De hele avond? Kun je ook tevreden zijn na een ruime nederlaag? En wat als je zelf drie keer scoort, maar jouw ploeg toch verliest?

We spraken deze week met Bastiaan van WV-HEDW O14-1, Anouk van TOS-Actief MO17-1 en Augustin van NFC O15-1. Hun verhalen blijken opvallend volwassen. En gelukkig af en toe ook heerlijk jeugdig.

Bastiaan heeft zijn huiswerk al gedaan

Vraag Bastiaan hoe zijn wedstrijd ging en je krijgt geen antwoord van drie woorden. Dat kunnen we alvast verklappen. De linksback van WV-HEDW O14-1 heeft nagedacht. Heel veel nagedacht zelfs. Over zijn eigen wedstrijd, over de tactiek, over omschakelen, over de positie van de aanvallers en over wat er gebeurde nadat zijn ploeg bij rust nog volop in de wedstrijd zat. Hij had bovendien een bijzondere voorbereiding achter de rug. Bastiaan was drie dagen op schoolkamp met HLZ geweest. Daardoor trainde hij alleen maandag en dinsdag en speelde hij tegen Almere City slechts één helft. Zelf vond hij zijn optreden „redelijk”.

Maar tevreden? Niet helemaal. „Soms pakte ik de bal goed af, maar ik stapte ook te snel in. Daardoor kon mijn man mij een paar keer uitspelen. Hij was denk ik iets sneller dan ik, dus misschien moet ik ook wat meer op snelheid gaan trainen.” Dat is één verbeterpunt. Maar Bastiaan heeft er nog eentje. En die vindt hij eigenlijk belangrijker. „Ik gaf op een gegeven moment best snel op. Ik sprintte niet meer volledig. Dat kan echt beter. Ook als je achterstaat, moet je altijd doorgaan. Zelfs als er eigenlijk geen kans meer is om te winnen.”

Dat is nogal een conclusie na een voetbalwedstrijd. Geen excuus, geen vinger naar een ander. Gewoon: dit deed ík wel en niet goed.

Van 2-1 naar 9-1

Toch vertelt de eindstand maar een deel van het verhaal. WV-HEDW verloor uiteindelijk met liefst 9-1 van profclub Almere City FC, maar wie alleen die cijfers ziet, zou nooit vermoeden dat de Amsterdammertjes bij rust nog gewoon in de wedstrijd zaten. Sterker nog: Bastiaan vond de eerste helft erg goed. WV-HEDW probeerde op te bouwen, kwam regelmatig voetballend onder de druk uit en liet volgens hem precies het voetbal zien dat de ploeg wil spelen. Toen ging het in korte tijd mis. Almere City maakte de 1-0. WV-HEDW baalde daarvan en was vervolgens nét niet scherp genoeg voor de hervatting. De tegenstander wel. Binnen ongeveer anderhalve minuut lag ook de 2-0 erin. „Dat was echt zonde. Als we meteen weer klaar hadden gestaan, hadden we die tweede misschien kunnen voorkomen.”

Maar WV-HEDW reageerde. Na een goed uitgespeelde aanval kwam de bal bij Florian terecht, die voor 2-1 zorgde. Voor Bastiaan was dat zonder twijfel zijn favoriete moment. „Toen was ik echt blij.” Met 2-1 gingen beide ploegen rusten. En daarna veranderde alles.

‘We moeten meer lef tonen’

WV-HEDW speelde na rust iets anders. Bastiaan wil de tactiek zeker niet de schuld geven van wat daarna gebeurde. Misschien bracht Almere City FC wel veel sterkere spelers. Misschien zette de thuisploeg gewoon een tandje bij. Waarschijnlijk was het een combinatie van verschillende dingen. Feit is dat WV-HEDW steeds verder terugliep. De ploeg die voor rust nog durfde te voetballen, koos steeds vaker voor de lange bal. De linies kwamen verder uit elkaar te staan en bij balverlies werd onvoldoende teruggeschakeld. Bastiaan heeft zijn analyse klaar. „We moeten meer lef tonen aan de bal, ons eigen spel blijven spelen en nooit opgeven. In de tweede helft speelden we veel lange ballen en zakten we heel ver in.”

En dan begint hij over omschakelen. Dat woord horen we iedere week uit de mond van trainers in het betaald voetbal, maar Bastiaan kan prima uitleggen wat hij ermee bedoelt. Wanneer WV-HEDW de bal verliest, moeten aanvallers en middenvelders volgens hem sneller terugkomen. „Dan moet je terugrennen om het compact en klein te maken. Zodat de tegenstander niet overal naartoe kan spelen.” Oftewel, in iets minder voetbaltaal: met z’n allen terugrennen.

Soms kan voetbal heel ingewikkeld worden uitgelegd. Soms is het ook gewoon dat. Een 9-1 blijft nog even hangen. Na afloop was de kleedkamer niet bepaald de gezelligste plek van Almere. „Je bent echt teleurgesteld. Het is gewoon klote, want je hebt 9-1 verloren.” Vooral de manier waarop doet pijn. Als je vanaf de eerste minuut wordt weggespeeld en bij rust al kansloos achterstaat, kun je misschien gemakkelijker accepteren dat de tegenstander veel beter was. Nu stond het halverwege 2-1. En dan worden het er ineens negen. „Zelfs als je daarna in de auto naar huis zit, is het nog irritant.”

Gelukkig heeft jeugdvoetbal een bijzonder goede eigenschap. Er komt (bijna) altijd weer een zaterdag. En Bastiaan weet precies waar hij zin in heeft. „Ik wil gewoon de eerste punten pakken.” Ook tegen AFC was WV-HEDW al dichtbij geweest. In de laatste minuut ging het toen met 5-4 mis. Nu volgde een veel ruimere nederlaag. Dus staat de teller nog op nul. „Dan zou het gewoon mooi zijn als je de volgende wedstrijd punten pakt.” Nieuwe week, nieuwe kans.

Anouk verliest ruim en is tóch trots

Dat je na een nederlaag niet automatisch alles slecht hoeft te vinden, bewijst ook Anouk. De verdedigster van TOS-Actief MO17-1 windt er geen doekjes om. „We hebben wel heel hard verloren. Dat was wat minder.” Maar daarna volgt bijna onmiddellijk: „Voor de rest was het hartstikke leuk.”

Welkom in het jeugdvoetbal! TOS-Actief kreeg een sterke tegenstander tegenover zich. Vooral in de eerste helft hield de ploeg uitstekend stand. „Qua conditie ging het hartstikke goed. We speelden goed over, creëerden mooie aanvallen en verdedigden goed. We kregen één tegendoelpunt, maar dat stopte ons niet. We gingen gewoon door.”

Na rust werd het steeds lastiger. Niet alleen vanwege de tegenstander. TOS-Actief had maar één wissel beschikbaar. Anouk zelf moest vanwege klachten aan haar achillespees naar de kant, een andere speelster viel eveneens uit en weer een ander voelde zich niet lekker.Dan wordt een zware wedstrijd ineens nóg zwaarder. Toch was de stemming achteraf opvallend positief. „We waren eigenlijk allemaal best trots. Het was echt een zware wedstrijd tegen een sterke FC Amsterdam en we hadden het met z’n allen hartstikke goed gedaan.”

Verdedigster die graag naar voren vliegt

Ook Anouk kijkt kritisch naar haar eigen spel. Ze speelt centraal achterin, iets voor de laatste verdedigingslinie. Een soort voorstopper, zoals ze het zelf omschrijft. En juist daar ontdekte ze in de tweede helft iets. „Ik ging iedere keer iets te veel naar voren. Daardoor kwamen er gaten tussen de linies.” Kijk, daar hebben we de volgende jeugdige wedstrijdanalyse alweer. Voor de komende weken heeft ze bovendien een wens die misschien niet helemaal klinkt als die van een klassieke centrale verdediger.

Ze wil aanvallen. Graag zelfs.„Ik heb er persoonlijk zin in om wat meer aanvallend te kunnen spelen. Ik vind het heel leuk als ik ineens een gekke sprint naar voren kan maken.” Tegen de sterke tegenstander van afgelopen zaterdag was daar weinig ruimte voor. Volgende keer misschien wel. Als het aan Anouk ligt, moet TOS-Actief daarnaast vooral wat zuiniger worden op de bal. Nu werd er volgens haar te vaak snel naar voren gespeeld, waarna de aanvallers er maar achteraan moesten rennen. „We moeten minder domme ballen weggeven en wat rustiger overtikken.” Aimy, de aanvoerder die vorige week in deel één aan het woord kwam, en Anouk nemen daarin samen een belangrijke rol. „Wij zijn wel de twee die het team tijdens wedstrijden een beetje coachen.”

Eerst zelf spelen, daarna training geven

Dat coachen komt bij Anouk niet helemaal uit de lucht vallen. Ze geeft namelijk zelf ook voetbaltraining. Twee keer per week staat ze bij TOS-Actief voor de JO10-3. Op woensdag en vrijdag probeert ze een groep jongens iets over voetbal bij te brengen.En ja, ze luisteren. Meestal.

„Ze zijn wel druk”, lacht ze. „Ik pas ook op een paar van hen, dus ze weten heel goed wat ze wel en niet mogen. Als ik een oefening uitleg en ze echt bezig moeten zijn, luisteren ze wel.” Daarmee zit haar week behoorlijk vol. Anouk haalde vorig jaar haar mavodiploma en zit inmiddels in 4 havo op het Montessori Lyceum Amsterdam. Zelf voetballen, school, training geven: de agenda is aardig gevuld. En dan is er nóg iets. Ajax. Anouk is fanatiek supporter. Haar vader heeft twee seizoenkaarten en normaal gesproken gaan ze samen. Afgelopen zaterdag ging ze na haar eigen wedstrijd met een vriendin naar Ajax. Veel tijd om met TOS-Actief na te praten was er daardoor niet. De eigen wedstrijd was bovendien een halfuur later begonnen omdat er nog geen veld beschikbaar was. Dus: voetballen, snel omkleden en door. Naar de Johan Cruijff ArenA.

Ze heeft naar eigen zeggen een kast vol Ajax-uitshirts en bezoekt vrijwel alle thuiswedstrijden. Verliezen met TOS-Actief en daarna Ajax zien verliezen? Er zijn gemakkelijker voetbalzaterdagen denkbaar. Maar gezellig was het wel. En maandag ligt er gewoon weer een bal.

Augustin: drie doelpunten als pleister

Bij NFC O15-1 was het eveneens geen week van uitslagen om lang in te lijsten. Twee wedstrijden, twee nederlagen. Maar voor Augustin was er zaterdag ook een behoorlijk persoonlijk lichtpuntje. Hij scoorde drie keer in een week.„Dat gaf wel een goed gevoel.”

Logisch. Drie doelpunten maken blijft bijzonder, ongeacht wat er uiteindelijk op het scorebord staat. Toch gaat het gesprek met de dertienjarige aanvaller al snel niet meer alleen over doelpunten maken. NFC heeft een grotendeels nieuwe ploeg. Spelers moeten elkaar leren kennen en ontdekken wat een ander doet wanneer hij de bal krijgt. Komt hij in de voeten? Gaat hij diep? Kan ik deze bal blind spelen? Of toch maar niet?

Augustin merkt dat dit iedere week iets beter gaat. „Na iedere wedstrijd kennen we elkaar weer een beetje beter.” En precies daarin ziet hij de grootste vooruitgang.

Niet boos op elkaar

De eerste nederlaag van de week kwam harder aan. NFC dacht vooraf goede kansen te hebben om te winnen on het oefenduel van woensdagavond. Misschien, denkt Augustin achteraf, waren ze daar zelfs iets té zeker van. De tegenstander speelde veel met lange ballen en NFC kreeg daar onvoldoende vat op. Na afloop heerste teleurstelling. „We waren best verdrietig.”

Maar één ding gebeurde nadrukkelijk niet. Ze werden niet boos op elkaar. Dat past bij wat aanvoerder Roei vorige week al vertelde over de nieuwe groep: NFC wil snel een hecht team worden. Daar hoort vertrouwen bij. Volgens Augustin is dat ook aan de bal belangrijk. „We moeten elkaar nog meer leren vertrouwen met de bal.” Dat ontstaat niet tijdens één training. Daarvoor moet je samen wedstrijden spelen, fouten maken, opnieuw proberen en ontdekken wat ploeggenoten kunnen.

Van Argentinië naar Honduras en via Zwitserland naar Amstelveen

Augustin heeft zelf al een aardige reis achter de rug voordat hij überhaupt dertien werd. Hij verbleef in Honduras, heeft Argentijnse roots, woonde vervolgens in Zwitserland en kwam acht jaar geleden naar Nederland. Inmiddels voetbalt hij ongeveer vijf jaar bij NFC. Hij kan als rechtsbuiten uit de voeten, in de spits en ook achter de aanvallers. Kortom: zet Augustin ergens in de buurt van het doel en hij vermaakt zich waarschijnlijk wel. Aan Nederland is hij ondertussen gewend. Nou ja, bijna. Het weer blijft een dingetje. Maar de mensen, zijn omgeving en het voetbal bevallen hem uitstekend. En na drie doelpunten mag zelfs een regenbui waarschijnlijk iets minder vervelend voelen.

De maandagtraining als hoogtepunt

Opvallend genoeg kiest Augustin niet zijn goals als enige hoogtepunt. Hij noemt ook de training van maandag. Waarom? Omdat hij daar voelde wat NFC probeert te worden. Een team. „Iedereen was heel geconcentreerd. We trainden goed en communiceerden goed met elkaar.” Daarna kwamen twee nederlagen. Toch zag hij zaterdag opnieuw verbetering. De tegenstander was sterk en NFC verloor, maar het voetbal voelde beter dan eerder. „Je kon wel zien dat we vooruit waren gegaan.” En dat is misschien het mooie van jeugdvoetbal. De ranglijst zegt iets. De uitslag zegt iets. Maar nooit alles.

Soms zit winst niet in drie punten

Zo eindigt deel twee zonder overwinning voor onze drie hoofdpersonen, maar zeker niet zonder winst. Bastiaan ontdekte na een pijnlijke 9-1 dat opgeven hem eigenlijk nog meer dwarszit dan de uitslag. Hij wil meer lef zien, beter omschakelen en vooral doorgaan wanneer het tegenzit. Anouk zag TOS-Actief fysiek langzaam leeglopen, maar was trots op de manier waarop haar ploeg tegen een sterke tegenstander bleef knokken. Ondertussen combineert ze haar eigen voetbal met school, training geven aan TOS-Actief O10-3 en haar liefde voor Ajax. En Augustin? Die maakte gewoon drie doelpunten. Maar zijn belangrijkste constatering ging niet over zichzelf. Het ging over zijn team. NFC leert elkaar kennen. Iedere training een beetje. Iedere wedstrijd weer iets meer.

Vorige week ging het in Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal vooral over dromen en doelen. Deze week ging het over iets anders. Over wat er gebeurt wanneer het even níét lukt. Balen mag. Erg teleurgesteld zijn ook. Een nederlaag hoeft echt niet vijf minuten later alweer vergeten te zijn. Maar daarna komt de volgende training. De volgende wedstrijd aankomende zaterdag 12 september. Een nieuwe sprint naar voren. Een nieuwe kans (op drie punten.) En misschien wel drie nieuwe doelpunten. Want als deze week één ding duidelijk heeft gemaakt, is het precies wat Bastiaan na zijn wedstrijd zelf al concludeerde: „Ook als je achterstaat, moet je altijd doorgaan.”

WV-HEDW O14-1 – Alphense Boys O14-1. Aanvang: 10.00 uur (Middenmeer)

NFC O15-1 – SCPB ’22 O15-1. Aanvang: 14.25 uur (Sportlaan West)

TOS-Actief MO17-1 – sv Overbos MO17-1. Aanvang: 16.00 uur (Middenmeer)

Reageren? Dan kan! E:info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Foto’s NFC O15: Jacques Kattenburg

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.

Lees ook:VOETBALAGENDA | VC1-opleidingen najaar 2026 van start: inschrijving geopend, belangstelling groot

Het bericht JEUGD | ‘Je moet altijd doorgaan, ook als je eigenlijk niet meer kunt winnen’ – Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal (2) verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

De transfercarrousel in het Amsterdamse amateurvoetbal draaide in 2026 op volle toeren. Inmiddels zijn bij de redactie van Het Amsterdamsche Voetbal ruim 300 clubwisselingen geregistreerd. Het werkelijke aantal ligt echter vermoedelijk nog hoger, aangezien niet alle mutaties bij ons zijn gemeld.

In de komende weken presenteert de redactie van Het Amsterdamsche Voetbal de selecties van alle clubs uit Groot-Amsterdam voor het seizoen 2026-2027. Daarmee ontstaat een volledig beeld van de samenstellingen van de verschillende eerste elftallen en worden ook de laatste transferbewegingen inzichtelijk.

Tussen alle transfernieuwtjes door is er ook goed nieuws te melden. Geinburgia, dat vorig seizoen na enkele jaren afwezigheid weer startte met een standaardselectie in de vijfde klasse, leek lange tijd opnieuw te moeten vrezen voor de toekomst van het eerste elftal. Sportief gezien hebben ze met een jonge groep een goed jaar achter de rug, het was volgens betrokkenen een kwestie van ’touch and go’, maar uiteindelijk is het de club gelukt een volwaardige selectie voor komend seizoen op de been te brengen. Daarmee blijft Geinburgia ook in het seizoen 2026-2027 actief in het standaardvoetbal.

Ook SV Nieuw West United kijkt weer vooruit. De club zag zich genoodzaakt zich afgelopen seizoen terug te trekken uit de vierde klasse, maar heeft inmiddels opnieuw een selectie samengesteld voor het komende voetbaljaar. Nieuw West United zal in het seizoen 2026-2027 uitkomen in de vijfde klasse en maakt daarmee een nieuwe start.

Stand van zaken per 16 juni 2026

Ook nieuws melden? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Het bericht Meer dan 300 transfers in het Amsterdamse amateurvoetbal. Overzicht nog niet compleet; Geinburgia en sv Nieuw West United zorgen voor positief nieuws richting seizoen 2026-2027 verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

FC Amsterdam slaat weer toe. JOS Watergraafsmeer voegt talent toe.

Legmeervogels heeft zich voor het seizoen 2026/2027 verzekerd van de komst van een interessante versterking. Aanvaller Lancine Bamba sluit aan bij de selectie van trainer Jack Honsbeek. Daarnaast viel er deze week ook goed nieuws te melden bij JOS Watergraafsmeer, waar staflid Hanne Hagary zijn VC3-trainersdiploma heeft behaald.

Bamba kiest na revalidatie voor Legmeervogels

Lancine Bamba maakt komend seizoen deel uit van de selectie van Legmeervogels. De 26-jarige aanvaller maakt na een langdurige revalidatie de overstap naar Uithoorn en krijgt bij de club de kans om verder te bouwen aan zijn terugkeer op het veld.

Bamba is geen onbekende in het Amsterdamse amateurvoetbal. De Nederlands-Ivoriaanse aanvaller doorliep een deel van zijn jeugdopleiding bij Almere City FC en kwam daarna uit voor onder meer DWS, SDZ, WV-HEDW en meest recent HBOK.

De aanvaller is inzetbaar op alle posities in de voorhoede. In eerdere seizoenen maakte hij vooral indruk als snelle buitenspeler met veel diepgang, snelheid en aanvallende dreiging. Na een periode van blessureleed bevindt hij zich inmiddels in de laatste fase van zijn herstel. Bij Legmeervogels krijgt hij de ruimte om zijn rentree zorgvuldig vorm te geven richting de start van het nieuwe seizoen.

Voormalig Oranje-jeugdinternational Landfeld naar JOS/ Watergraafsmeer

JOS Watergraafsmeer verwelkomt de komst van Nawaaz Landfeld. De 22-jarige linksbenige verdediger geldt als een speler met een indrukwekkende voetbalachtergrond. Landfeld doorliep jeugdopleidingen van meerdere betaald voetbalorganisaties. Na zijn eerste stappen bij Almere City FC speelde hij drie jaar in de jeugd van PSV, waarna ook FC Emmen en NAC Breda onderdeel vormden van zijn ontwikkeling. Daarnaast kwam hij uit voor de Nederlandse vertegenwoordigende elftallen Onder 15 en Onder 16, waarvoor hij in totaal zeven interlands speelde.

Na een periode waarin het plezier in het voetbal naar de achtergrond verdween, vond Landfeld dat enthousiasme terug bij Faja Lobi. Nu kiest hij voor een volgende stap in zijn loopbaan en krijgt hij bij JOS Watergraafsmeer de kans om zich opnieuw op een hoger niveau te laten zien.

Hagary behaalt VC3-diploma

Bij JOS Watergraafsmeer was er reden voor een felicitatie. Hanne Hagary heeft met succes zijn VC3-trainersdiploma behaald.

Hagary is al jarenlang een vertrouwd gezicht rondom het eerste elftal van de Amsterdamse club. Als speler behoorde hij jarenlang tot de bepalende krachten van het vlaggenschip. Na zijn actieve loopbaan sloot hij zich aan bij de technische staf.

Afgelopen seizoen liep Hagary mee met de ervaren Richard Plug om de fijne kneepjes van het trainersvak te leren. Die inspanningen zijn nu beloond met het behalen van zijn diploma. De club spreekt van een knappe prestatie. Het combineren van werk, gezinsleven, trainingen en studie vergde de nodige discipline en planning. Binnen JOS Watergraafsmeer wordt zijn ontwikkeling gezien als een mooi voorbeeld van hoe oud-spelers betrokken blijven bij de club en de kans krijgen om zich verder te ontwikkelen binnen het trainersvak.

Stand van zaken per 10 juni 2026

(Transfer)tips? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Het bericht TRANSFERMARKT | Legmeervogels versterkt zich met Bamba, gebroeders Schet herenigd bij FC Amsterdam verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal | Een nieuw seizoen, drie teams en vooral heel veel ambitie. Het Amsterdamsche Voetbal volgt in 2026-2027 de jongens van WV-HEDW O14-1 en NFC O15-1 én de meiden van TOS-Actief MO17-1. Voor de eerste aflevering spreken we met drie aanvoerders: Havard, Roei en Aimy. Over winnen, verliezen, gezelligheid, verdedigen, dromen van een BVO en vooral samen beter worden.

Een nieuw seizoen begint voor jeugdvoetballers eigenlijk altijd hetzelfde.

De vakantie is voorbij. De voetbalschoenen mogen weer uit de kast. De eerste trainingen voelen nét iets zwaarder dan je had gehoopt en bij de eerste partijvorm blijkt die zomerse conditie toch niet helemaal vanzelf te zijn blijven hangen. En dan begint het weer. Trainen. Wedstrijden. Winnen. Verliezen. Lachen. Balen. Een geweldige actie maken en vijf minuten later een bal zomaar bij de tegenstander inleveren. Precies zoals jeugdvoetbal hoort te zijn. Dit seizoen gaat Het Amsterdamsche Voetbal dat van dichtbij meemaken. We volgen drie teams gedurende het seizoen 2026-2027: WV-HEDW O14-1, NFC O15-1 en TOS-Actief MO17-1.

Geen drie identieke ploegen, integendeel. Verschillende leeftijden, verschillende competities en ieder een eigen verhaal. Maar er is ook een overeenkomst: ze willen allemaal beter worden.

Voor aflevering één geven we het woord aan de aanvoerders. Havard van WV-HEDW O14-1, Roei van NFC O15-1 en Aimy van TOS-Actief MO17-1 vertellen hoe hun eerste weken zijn verlopen. En wie denkt dat jonge voetballers hun ambities voorzichtig formuleren, kent deze drie nog niet.

Havard weet precies waar het beter moet

Bij WV-HEDW O14-1 hoeft niemand lang te vragen wat het doel voor dit seizoen is. Aanvoerder Havard is duidelijk. „We willen eigenlijk gewoon goed voetballen, veel scoren. En we willen kampioen worden.”

Zo. Die staat. De voorbereiding geeft hem en zijn team vertrouwen, al is de ploeg volgens de centrale verdediger nog lang niet waar ze uiteindelijk wil zijn. „Ik denk dat we best een goede voorbereiding hebben gehad. In de voorbereiding wonnen we makkelijk. De eerste bekerwedstrijd tegen Waterwijk ging alleen nog echt niet zoals we wilden. Tegen AFC O14-1 – onze eerste competitiewedstrijd – ging het alweer een stuk beter, maar we zijn nog niet waar we willen zijn. We moeten nog stappen maken.”

Dat is misschien wel het interessante aan dit WV-HEDW. Aanvallend gebeurt er genoeg. In de beker tegen Waterwijk werd het 4-4, waarna WV-HEDW na strafschoppen verloor. Tegen AFC vielen opnieuw veel doelpunten: 4-5. Aan spektakel dus geen gebrek. Alleen ziet Havard als centrale verdediger uiteraard ook de andere kant van het verhaal.

„Scoren doen we wel. Het verdedigen moet echt veel beter.” En wie vervolgens een algemeen antwoord verwacht in de categorie we moeten scherper zijn, krijgt van Havard meteen een kleine tactische analyse.„We moeten vooral het midden beter dichthouden en beter druk zetten. We willen eigenlijk dat er niets door het midden heen komt. Nu wordt er door tegenstanders nog te veel door de as gespeeld en daaruit krijgen we vaak tegendoelpunten.” Kijk, daar kan een trainer wat mee.

Een beetje regen deerde aanvoerder Havard en ploeggenoot Florian niet. Focus lag op de wedstrijd!

Aanvoerder én laatste man

Havard is nieuw bij WV-HEDW. Vorig seizoen speelde hij nog bij Zeeburgia O13-1. De aanvoerdersband is voor hem echter geen onbekend terrein. Centraal achterin heeft hij bovendien een positie vanwaar hij bijna alles kan overzien. „Ik ben wel nieuw in het team, maar ik ben vaker aanvoerder geweest. Dus de rol zelf is niet nieuw, alleen wel binnen dit team.” En leidinggeven betekent volgens hem niet dat je vooral veel moet roepen. Juist wanneer het even tegenzit, ziet hij iets in zijn ploeg wat hem bevalt. „We werken goed samen en willen voor elkaar werken. Als het minder gaat, zeuren we niet op elkaar. Als iemand een fout maakt, proberen we elkaar juist te steunen.”

Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar iedere voetballer weet dat het dat niet is. Zeker niet wanneer je achterstaat, een kans mist of een ploeggenoot voor de derde keer dezelfde bal verkeerd inspeelt. Havard ziet ondertussen voldoende kwaliteit. „Iedereen in het team kan echt goed voetballen. Het samenspel is nog niet altijd even goed, maar ten opzichte van onze eerste wedstrijd hebben we al veel stappen gemaakt.” Tegen AFC zag hij dat opnieuw. WV-HEDW verloor weliswaar met 4-5 en moest na een rode kaart (dubbel geel, red.) met 10 verder, maar Havard zag vooral vooruitgang. Jeremiah scoorde tweemaal, Florian en Louis maakten de andere treffers.

En dan is er nog een persoonlijk doel. Havard droomt, net als meerdere ploeggenoten, van een stap naar een betaald voetbalorganisatie.„Dat is ook een grote doelstelling voor dit jaar.” Eerst maar eens WV-HEDW. En kampioen worden natuurlijk. Zaterdag 5 september: Almere City FC – WV HEDW. Aanvang: 09.45 uur.

Bij TOS-Actief MO17 mag óók gelachen worden

Van de serieuze tactische analyse bij WV-HEDW gaan we naar TOS-Actief. Daar spreken we Aimy. En het duurt niet lang voordat duidelijk wordt dat het voetbal bij TOS-Actief MO17-1 serieus wordt genomen, maar ook vooral leuk moet blijven. Aimy heeft net getraind wanneer we haar spreken.

„Heerlijk”, noemt ze de maandagtraining. En ja, zelfs even op de bank zitten kort voor het einde en uitpuffen vindt ze niet zo’n drama. ,,Ik vind voetballen natuurlijk leuk, maar ik vind het ook niet erg om even te chillen.” Kijk, dat hoor je niet iedere week van een voetballer/ster. TOS-Actief heeft er inmiddels de eerste oefenwedstrijd op zitten. Na ongeveer twee weken trainen werd met 3-2 gewonnen. Aimy merkte daarin vooral dat iedereen nog even moest omschakelen van vakantie naar voetbal. „De eerste week was een beetje inkomen. Iedereen had na de zomer nog een minder goede conditie. Ik hoop dat het aanstaande zaterdag beter gaat, maar daar geloof ik wel in.”

Veel zorgen maakt ze zich niet. Daarvoor is het vooral veel te gezellig in de ploeg.

Kletsen én goed voetballen

Aimy speelt centraal op het middenveld, soms wat verdedigender en soms wat aanvallender. Vanuit de ploeg wordt ze mooi omschreven: een stormram met een warm hart. Dat warme hart komt ook terug wanneer ze over haar ploeggenoten praat. „Ik heb een hartstikke gezellig team. Er zitten ook een paar goede vriendinnen bij met wie ik buiten het voetbal afspreek. De dynamiek is goed en ik kan eigenlijk met iedereen goed opschieten.”

Maar gezelligheid en presteren hoeven volgens de aanvoerder helemaal geen tegenpolen te zijn. Sterker nog: ze denkt dat het één het ander juist kan versterken. „We kunnen heel goed kletsen, maar daarna lukt het ons meestal ook gewoon om op een goed niveau te spelen. Het is niet óf kletsen óf goed voetballen. Het is een beetje van allebei.”

Misschien is dat wel de eerste voetbalwijsheid van deze nieuwe serie. Want uiteindelijk moet een jeugdteam ook een plek zijn waar je graag komt. Waar je na school zin hebt om heen te gaan. Waar je niet alleen teamgenoten hebt, maar ook vrienden en vriendinnen maakt. Aimy: „Als je alleen maar gefocust bent op het voetbal en verder niets met je team hebt, speel je op een gegeven moment ook niet meer echt samen.”

Dat betekent niet dat er bij TOS-Actief alleen maar wordt gelachen. De twee trainers Luca en Mark kunnen streng zijn wanneer dat nodig is. „Ze kunnen heel goed meelachen, maar ze zijn natuurlijk ook streng. Dat moet af en toe. Het gaat er vooral om dat het kletsen geen invloed krijgt op hoe je traint.” De warming-up is bijvoorbeeld serieus werk. Daar wordt dit seizoen extra aandacht aan besteed, mede vanwege blessures binnen de ploeg. ‘We zijn mede daarom nog op zoek naar aanvullingen in het team. We kunnen wel wat extra hulp en kwaliteit gebruiken.”

Iedereen heeft zijn eigen kwaliteit

Als aanvoerder probeert Aimy haar ploeggenoten vooral positief mee te krijgen. „Als iemand even niets doet, kan ik wel zeggen: kom op, doe even wat. Maar dat wordt andersom ook tegen mij gezegd.” En precies dat vindt ze prettig. De band maakt haar niet ineens belangrijker dan de rest. „Buiten het veld zijn we eigenlijk allemaal wel een beetje gelijk. Iedereen weet waar ze goed in zijn en waar niet. Dat gebruiken we.”

De selectie heeft genoeg verschillende kwaliteiten. Fenne beschikt over veel techniek en een uitstekend schot, Noor heeft als linksback een enorme conditie, Lieke weet waar het doel staat en Cloé brengt snelheid en felheid. Bobbie blijft lopen, Nika bewaakt het centrum en spits Roaya kan met een tegenstander in haar rug een doelpunt creëren. Een team vol verschillende types dus.

Precies zoals het hoort. En het doel van Aimy? Dat klinkt bijna eenvoudiger dan bij haar collega-aanvoerders. „Ik hoop dat iedereen bij de wedstrijden blijft komen, dat we het goed doen in de competitie en dat het gezellig blijft.” Geen ingewikkelde rekensommen. Gewoon lekker voetballen en samen een goed seizoen beleven. Aanstaande zaterdag is de aftrap van de competitie: FC Amsterdam MO17-1 – TOS-Actief MO17-1. Aanvang 15.45 uur.

Roei en NFC leggen de lat hoog

Wie vervolgens denkt dat Havard met zijn kampioensambitie de lat al hoog heeft gelegd, moet even luisteren naar Roei van NFC O15-1. Bij NFC hebben ze namelijk niet zomaar gezegd: we gaan kijken hoe het loopt. Nee. Ze zijn ervoor gaan zitten.

Na een training werd een bijeenkomst gehouden waarin de doelen voor het seizoen werden bepaald. Hoofddoel? De competitie winnen. Daarnaast wil NFC promoveren en werden er ook concrete kleinere doelstellingen geformuleerd, waaronder de beker winnen, meer dan tien keer de nul houden en meer dan dertig doelpunten maken. Roei hoeft dan ook niet lang na te denken wanneer hem wordt gevraagd of de verwachtingen hoog zijn. „Ja, we hebben grote verwachtingen voor dit seizoen.”

Lekker duidelijk.

Een wake-upcall

De eerste bekerwedstrijd zorgde echter meteen voor een waarschuwing. NFC verloor met 1-0 van RODA’23 O15-1.

Roei probeert het niet mooier te maken dan het was. „We speelden niet echt goed. Het was meer een wake-upcall voor ons om klaar te zijn voor het seizoen en in de volgende wedstrijden geconcentreerd te zijn.” Toch was niet alles slecht. NFC hield de tegenstander grotendeels van het doel en creëerde zelf mogelijkheden. „We verdedigden behoorlijk goed, ondanks dat ene doelpunt. We kregen ook veel kansen, maar scoorden ze gewoon niet.” Na de achterstand zag Roei bovendien iets veranderen.

Zijn ploeg ging intensiever spelen en vocht zich terug in de wedstrijd, al leverde dat geen gelijkmaker meer op. Verliezen is nooit leuk. Maar soms vertelt een nederlaag je in augustus meer dan een eenvoudige overwinning.

Van nieuwe groep naar ‘familie’

Net als WV-HEDW heeft ook NFC te maken met een ploeg die nog moet groeien. Er kwamen veel nieuwe spelers bij, terwijl een deel van de bestaande groep bleef. Dat kan even zoeken zijn. Wie speelt waar? Wie praat veel? Wie is juist stil? Wie kan tegen een grap en wie wil vijf minuten voor de wedstrijd vooral met rust worden gelaten? Volgens Roei gaat dat proces opvallend snel. „Er zijn veel nieuwe spelers gekomen en veel oude spelers gebleven. Toch zijn we er op een bepaalde manier al in geslaagd om een heel hechte familie te worden. We helpen elkaar om beter te worden.”

En beter worden, daar wordt behoorlijk serieus aan gewerkt. NFC komt meerdere keren (4) per week samen en speelt op woensdag regelmatig een oefenwedstrijd. Zo moet de ploeg stap voor stap groeien richting het niveau dat de spelers en staf voor ogen hebben. Roei zag na de bekerwedstrijd al snel veranderingen. „Op maandag kon ik al zien dat we begonnen te bouwen en de bal van kant naar kant moesten verplaatsen.” Het proces is begonnen.

Voetbal in Nederland

Roei heeft bovendien een bijzonder eigen verhaal. Hij komt uit Israël en woont inmiddels drie jaar in Nederland. Nederlands begrijpt hij grotendeels, spreken is nog wat lastiger. Hij volgt onderwijs op een internationale school en koos daar Spaans als extra taal. Op het voetbalveld merkt hij een groot verschil met wat hij uit Israël gewend was. „De faciliteiten hier zijn veel beter. Daar hadden we één veldje. Hier zie je dat clubs meerdere goede velden hebben.”

Hij geniet ervan. En ondertussen is hij aanvoerder van een ploeg die zichzelf bepaald geen kleine doelen heeft gesteld. De volgende uitdaging is alweer dichtbij: Sporting Martinus O15-1. Een Amstelveense derby dus. Roei kent de tegenstander en heeft vertrouwen. Vorig seizoen werd er tweemaal gewonnen. Maar, nieuwe ronde, nieuwe kansen. De aftrap is om 14.15 uur.

Drie teams, drie verhalen

En zo is Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal 2026-2027 officieel begonnen. Met drie teams die allemaal op een ander punt staan. WV-HEDW O14-1 heeft kwaliteit, maakt doelpunten en durft hardop over een kampioenschap te praten. Tegelijkertijd ziet Havard precies waar de ploeg nog stappen moet maken: beter verdedigen, de as dichthouden en als team verder groeien. Bij TOS-Actief MO17-1 draait het bij Aimy om een combinatie die in het jeugdvoetbal misschien wel belangrijker is dan welke tactiek dan ook: serieus voetballen én plezier hebben. Trainen, presteren, elkaar aanspreken, maar ook lachen en vrienden zijn. En bij NFC O15-1?Daar hebben ze de doelen alvast op papier gezet. Kampioen worden. Promoveren. De beker winnen. Veel scoren. Vaak de nul houden. Bescheiden? Niet bepaald. Maar waarom zou je in september ook zeggen dat je zesde wilt worden? Juist in het jeugdvoetbal mag je dromen. Van een kampioenschap. Van een geweldige wedstrijd. Van promoveren. Misschien zelfs van een BVO. Of gewoon van zaterdagmorgen, wanneer je tas weer klaarstaat, je voetbalschoenen erin zitten en je met je vrienden of vriendinnen het veld op mag. De komende negen maanden gaan we zien hoeveel van die dromen werkelijkheid worden.

Lees ook: ‘Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal’ krijgt een vervolg: van vier spelers naar drie teams

Wij zijn erbij!

Reageren? Dan kan! E:info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien — op én naast het veld.

Lees ook:VOETBALAGENDA | VC1-opleidingen najaar 2026 van start: inschrijving geopend, belangstelling groot

Het bericht JEUGD | ‘We willen kampioen worden’ – drie aanvoerders trappen Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal (1) af verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Op een zonnige donderdagavond namen René en ik online de tijd voor een gesprek over buitenplaatsen, het belang van behoud, en waarom plekken als Wester‑Amstel vandaag de dag relevanter zijn dan ooit.

 

René is kunsthistoricus, was lange tijd een cultureel-ondernemer en richtte in 2014 stichting Kastelen, (Historische) Buitenplaatsen en Landgoederen op. En hij is al jaren vriend van Wester‑Amstel.

 

Ga met ons mee in dit gesprek en krijg inzicht in het perspectief van een man wiens passie het is ervoor te zorgen dat de Nederlandse kastelen, historische buitenplaatsen en landgoederen net zo’n wezenlijk onderdeel blijven van de toekomst van ons land als ze dat in het verleden altijd zijn geweest.

Taylor Blades: René, zou je jezelf om te beginnen aan onze lezers kunnen voorstellen?

 

René Dessing: Mijn naam is René Dessing. Ik ben kunsthistoricus en heb een lang deel van mijn leven als cultureel-ondernemer gewerkt. Ik bouwde vanuit mijn eigen creativiteit mijn ondernemingen op en heb eigenlijk nooit een traditionele baan gehad.

 

Twintig jaar lang, van 1988 tot 2006, leidde ik cultureel organisatiebureau Artifex, dat in Amsterdam was gevestigd. Samen met een team van tien tot twaalf kunsthistorici organiseerden we culturele programma’s en dagexcursies door heel Nederland. Dit deden wij voor tijdschriften, congressen en bedrijven met een interesse in kunst, architectuur of cultuur.

 

In 2006 verkocht ik Artifex en verhuisde ik tegelijkertijd naar de prachtige historische buitenplaats Huis te Manpad in Heemstede. Ik noem Huis te Manpad graag een Amsterdamse buitenplaats, omdat de oorsprong ervan nauw verbonden is met de welvaart van de Amsterdamse koopmanselite in de zeventiende en achttiende eeuw. Vele van deze kooplieden kochten grote stukken land rond Amsterdam en legden daar hun lusthoven aan. Wester‑Amstel is daarvan een goed voorbeeld.

Taylor: Naast het feit dat je zelf op een buitenplaats woont, waar komt jouw liefde voor buitenplaatsen vandaan? Wat maakt ze voor jou zo belangrijk?

René: In de zeventiende en achttiende eeuw waren er in Nederland waarschijnlijk duizenden buitenplaatsen. Vandaag de dag zijn daar nog maar zo’n 545 goed of gaaf bewaarde voorbeelden van over. En met “goed bewaard” bedoel ik plaatsen waar huis, tuin, groenstructuur, landgoed en bijgebouwen samen nog steeds één samenhangend geheel vormen.

Tijdens mijn jaren in Heemstede werd het mij bijzonder duidelijk dat veel Nederlanders niet meer goed wisten wat het woord ‘buitenplaats’ eigenlijk betekent. Dat gebrek aan kennis leidde ook steeds vaker tot misverstanden tussen eigenaren enerzijds en de samenleving en overheden anderzijds.

En juist omdat ik zelf op een buitenplaats woonde, ontwikkelde ik een heldere kijk op de bedoeling van Nederlandse buitenplaatsen. Namelijk dat het plekken zijn om de seizoenen te beleven, te genieten van het buitenleven, de wisselende seizoenen en van de schoonheid van de natuur. Dat is iets wat ik graag met anderen wilde delen.

Taylor: Is dat wat heeft geleid tot het Jaar van de Historische Buitenplaats?

René: Precies. In 2012 heb ik samen met anderen het Jaar van de Historische Buitenplaats geïnitieerd om deze plekken weer op de publieke agenda te zetten. Søren vervulde de rol van penningmeester tijdens deze campagne. Ik was voorzitter van de stichting en samen met andere bestuursleden en talrijke vrijwilligers hebben wij ervoor gezorgd dat het jaar goed verliep.

 

Het jaar bleek zeer succesvol. Verschillende provincies begonnen beleid en subsidieregelingen te ontwikkelen voor het behoud van deze buitenplaatsen. De behoeften van buitenplaatsen in het hele land werden meer erkend en er kwam daadwerkelijk beweging en vooruitgang op gang.

Taylor: En is stichting Kastelen, Historische Buitenplaatsen en Landgoederen (sKBL) uit deze beweging voortgekomen?

René: Ja. In februari 2014 heb ik sKBL opgericht. Een van onze eerste acties was het opzetten van een centrale website waarop zo veel mogelijk buitenplaatsen digitaal werden samengebracht.

Want hoewel ik samen met Jan Holwerda De Nationale gids Historische Buitenplaatsen heb samengesteld, waarin alle buitenplaatsen zijn opgenomen, was er online simpelweg niets te vinden.

Daarom heb ik verschillende vrijwilligers van sKBL gevraagd om mee te helpen. Binnen negen maanden lanceerden we onze website, met zo’n 350 buitenplaatsen. Dat was de eerste keer dat zo’n digitaal overzicht in Nederland bestond, en daarmee een historisch moment.

 

Vandaag de dag werkt sKBL op landelijk niveau. We zetten ons niet in voor één enkele plek, maar ondersteunen buitenplaatsen en landgoederen in het hele land.

Taylor: Waar streeft sKBL naar?

René: Tegenwoordig worden vele buitenplaatsen geconfronteerd met uiteenlopende uitdagingen: klimaatverandering, infrastructurele druk en een gebrek aan begrip bij overheden en maatschappelijke vooroordelen ten aanzien van deze plekken. Veel mensen zien buitenplaatsen nog steeds als ‘plekken voor de rijken’, en dat zorgt ervoor dat zij hun interesse verliezen.

Maar als je een buitenplaats bekijkt als een kunstwerk, ervaar je haar op een heel andere manier. In werkelijkheid zijn buitenplaatsen plekken van duurzaamheid, schoonheid en harmonie. Het zijn ware schatten, in een wereld die voortdurend in beweging is.

Vanuit die gedachte is het doel van sKBL in essentie om mensen te zeggen: kijk naar deze plekken, ontdek ze, heb er respect voor en help ze te behouden voor de toekomst. Wij willen het publieke bewustzijn vergroten en waardering creëren voor de toekomstige zorg voor deze buitenplaatsen. Ik vind het belangrijk dat mensen weten wat sKBL is en waar wij ons voor inzetten.

Daarom nodigen wij ook de vrienden van Wester‑Amstel van harte uit om onze website te bezoeken, zich aan te melden voor onze digitale nieuwsbrief, ons werk te volgen in de sociale media en, als zij zich aangesproken voelen, sKBL als particulier donateur te steunen.

Wie Wester‑Amstel waardeert, zal ook de andere buitenplaatsen waarderen, want ze zijn stuk voor stuk prachtig en rijk aan karakter en geschiedenis.

Taylor: Hoe werkt sKBL eraan om buitenplaatsen zichtbaarder en toegankelijker te maken?

 

René: We organiseren een scala aan activiteiten. Voor onze donateurs en vrienden houden we studiedagen en organiseren we zo nu en dan programma’s. Daarnaast publiceren we een digitale nieuwsbrief.

 

Ook geven we regelmatig boeken uit. Al zo’n elf jaar reiken we de sKBL Ithakaprijs uit: een prijs van €5.000 voor een publicatie over een kasteel, historische buitenplaats of landgoed of daaraan gelinkte onderwerpen. Zo won in 2022 Gerrit van Oosterom deze prijs voor zijn proefschrift Boeren op de Buitenplaats. Dit onderzoek betreft het gebied waartoe ook Wester-Amstel behoort.

 

Daarnaast kennen we nog een andere activiteit, waarbij we een schrijver of journalist uitnodigen om enkele dagen als writer‑in‑residence op een buitenplaats te verblijven. De ervaringen die daaruit voortkomen worden gedeeld via een krantenartikel, een interview of een andere publicatievorm.

 

Al deze initiatieven hebben één duidelijk doel: mensen bereiken en hen eraan herinneren dat we deze bijzondere en waardevolle plekken niet mogen vergeten en moeten behouden.

Taylor: Hoe beïnvloedt jouw achtergrond als kunsthistoricus de manier waarop jij naar buitenplaatsen kijkt?

 

René: Als kunsthistoricus begon ik natuurlijk bij de kunst zelf, maar na verloop van tijd zag ik steeds duidelijker hoeveel kunst eigenlijk geïnspireerd is op de natuur. Stillevens, bloemen, landschappen: veel is met de echte natuur verbonden. In de loop van mijn leven ben ik me gaan realiseren dat de natuur zelf de ware kunst is.

 

Zo kijk ik ook naar buitenplaatsen: als kunstwerken, maar niet uitsluitend gemaakt van materialen. Het zijn levende composities, gevormd door bomen, planten, paden, bankjes en vele andere elementen die samen iets harmonisch en moois creëren. Als Gesamtkunstwerke, totale kunstwerken, zijn ze ongelooflijk waardevol, maar tegelijk ook zeer kwetsbaar. Daarom ben ik ervan overtuigd dat we ze moeten beschermen en behouden voor toekomstige generaties.

 

Ik ben het gelukkigst wanneer ik eenvoudigweg deel uitmaak van de natuur, en dáár richt ik mijn energie op.

Taylor: Wie zie je op dit moment als jullie belangrijkste publiek? Zijn jongere generaties geïnteresseerd in dit soort historisch erfgoed

René: Het merendeel van onze vrijwilligers, misschien wel zo’n 15.000 in heel Nederland, bestaat uit mensen van 65 of 70 jaar en ouder. Zij zijn degenen die al deze prachtige tuinen en historische huizen onderhouden.

Tegelijkertijd hoor je jongere generaties veel praten over natuurbescherming en duurzaamheid, maar zie je hen zelden op deze buitenplaatsen. Hoe komt dat? Waar gaat het mis? Waarom is er geen echte verbinding tussen jonge mensen en deze oude buitenplaatsen?

Misschien heeft het te maken met energie, of met levensfase, of spelen er toch ook vooroordelen mee. Je weet het eigenlijk niet.

Wat ik wél weet, is dat voor veel vrijwilligers één dag per week werken in een tuin, of simpelweg aanwezig zijn in zo’n omgeving, enorm veel plezier en voldoening geeft. Er zijn vandaag de dag veel mensen, jong en oud, die lijden onder een voortdurende stroom van emoties en gedachten. En weet je? Dat verdwijnt in plekken als Wester‑Amstel. Deze plaatsen helpen mensen om te vertragen en opnieuw rust te vinden.

Dat is iets heel krachtigs. En ik hoop dat interviews als deze ook jongere generaties kunnen inspireren om beter te kijken en zich meer met deze plaatsen te verbinden.

Taylor: Je hebt gesproken over de uitdagingen waar buitenplaatsen mee te maken hebben. Zijn die anders dan toen je net met sKBL begon?

René: Sommige uitdagingen zijn nieuw, andere niet zozeer. Klimaatverandering en waterbeheer staan momenteel zeer hoog op de agenda. Nieuwe woningbouw zorgt voor extra druk op het landschap, terwijl het erfgoedbeleid in Nederland sterk is gedecentraliseerd.

Buitenplaatsen hebben het relatief goed in provincies als Utrecht, Gelderland of Zuid‑Holland, maar elders kan het bewustzijn aanzienlijk lager zijn. Twaalf provincies, twaalf verschillende beleidslijnen… en dat is gevaarlijk. We hebben minder politiek nodig en meer gezond verstand.

Taylor: Als je terugkijkt op het Jaar van de Historische Buitenplaats en de jaren daarna, hoe staat het er nu voor?

René: Destijds was er sprake van een duidelijke, positieve omslag. Inmiddels zijn we twaalf jaar verder, en ik denk dat we eigenlijk opnieuw zo’n jaar nodig hebben. Er zijn nog altijd veel behoeften binnen de hele erfgoed‑ en monumentensector, en financiering blijft een terugkerend vraagstuk.

Dat gezegd hebbende, zijn buitenplaatsen in 2026 zeker beter zichtbaar en meer erkend dan voorheen. In veel gevallen is de kwaliteit van restauratie acceptabel. Maar onderschat niet hoeveel inspanning het kost om dat niveau te behouden, de inzet van vrijwilligers, eigenaren en de financiële middelen die daarvoor nodig zijn. Het is een voortdurende strijd om alles op peil te houden.

Tegelijkertijd is het politieke klimaat aan het veranderen. Er spelen veel zorgen in de wereld, en in die context worden kwesties rond tuinen en buitenplaatsen soms als ondergeschikt gezien. Maar juist in tijden als deze bieden deze plekken troost. Ze zijn diep rustgevend, en deze huizen en landschappen dragen dat gevoel in zich. En hoe groter de spanningen in de wereld, hoe groter hun waarde eigenlijk wordt.

Taylor: Op een meer persoonlijk niveau: wat valt je als eerste op wanneer je een buitenplaats bezoekt? En wat is jouw indruk van Wester‑Amstel?

 

René: Ik zie deze huizen, deze buitenplaatsen, altijd als ensembles. Ze vormen één geheel, één eenheid. Wat mij vaak als eerste opvalt, zijn de oude bomen, een zo belangrijk kenmerk van veel buitenplaatsen. Ik heb een grote liefde voor oude bomen.

 

Daarnaast waardeer ik vooral de relatie tussen de architectuur en het omliggende groen. Soms is er ook een rijk interieur dat mij aanspreekt. En ik voel me altijd aangetrokken tot volwassen planten, bloembedden en dat soort details.

 

Wat mij bij Wester‑Amstel bijzonder veel plezier geeft, is de sterke positieve of liefdevolle energie van de plek. Dat voel je meteen wanneer je er bent. Dat heeft natuurlijk te maken met het professionele beheer van Wester‑Amstel en de zorg en aandacht van alle vrijwilligers. Je merkt dat dit een plek is waar mensen echt van houden — een plek waar mensen graag komen omdat ze zich ermee verbonden voelen. Dat is een bijzondere sfeer die niet elke buitenplaats heeft.

Tekst door: Taylor Blades

The post Vrienden van Wester-Amstel: René Dessing appeared first on Wester-Amstel.

Update 7 augustus, 10:05
KLM hervat per 25 augustus de vluchten tussen Amsterdam en Tel Aviv. KLM past het netwerk voortdurend aan op basis van operationele overwegingen. De vlucht wordt uitgevoerd met een technische stop in Larnaca, waar de crew zal overnachten. De vluchten zijn vanaf 6 augustus te boeken. 

Update 5 augustus, 10:00 
KLM vliegt niet naar Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 24 oktober.

Update 22 juli, 11:10 
KLM vliegt niet naar Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 6 september. 

Update 1 juli, 12:00 
KLM vliegt niet naar Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 23 augustus.

Update 16 juni, 13:00
KLM vliegt niet naar Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 9 augustus. 

Update 9 juni, 10:45
KLM vliegt niet naar Riyadh en Dammam tot en met 26 juli. 
De situatie voor vluchten naar Dubai blijft ongewijzigd: KLM vliegt niet naar Dubai tot en met 2 augustus.

Update 26 mei, 17:00 
KLM heeft besloten de vluchten naar Dubai te annuleren tot en met 2 augustus. 

Vluchten naar Riyadh en Damman zijn geannuleerd tot en met 12 juli. 

Update 06 mei, 10:05  
KLM heeft besloten de vluchten naar Dubai, Riyadh en Dammam te annuleren tot en met 28 juni.

Update 29 april, 19:15
KLM heeft besloten de vluchten naar Dubai te annuleren tot en met 22 juni. 
De situatie voor vluchten naar Riyadh en Damman is ongewijzigd; deze zijn geannuleerd tot en met 14 juni. 

Update 21 april, 09:45
KLM heeft besloten om vluchten van en naar Riyadh en Dammam te annuleren tot en met 14 juni. Vanwege de aanhoudende geopolitieke onrust in het Midden-Oosten blijft de huidige situatie onzeker. Om reizigers die in de komende periode van en naar Riyadh en Dammam zouden vliegen duidelijkheid en zekerheid te bieden, is besloten de annuleringen te verlengen. 

Voor Dubai blijft de situatie ongewijzigd ten opzichte van eerdere communicatie: ook de vluchten van en naar Dubai zijn geannuleerd tot en met 14 juni. 
 

Update 16 april, 15:40
KLM heeft voor de komende maand een aantal wijzigingen doorgevoerd in het vluchtschema. Het gaat om een beperkt aantal vluchten binnen Europa dat door de stijgende kerosinekosten op dit moment niet rendabel uitgevoerd kan worden. Er is geen sprake van een kerosinetekort. KLM gaat in die periode 80 retourvluchten minder uitvoeren, dat is minder dan 1% van onze vluchten in Europa (in die periode).

Passagiers op deze vluchten worden omgeboekt naar de eerstvolgende beschikbare vlucht. Omdat het gaat om bestemmingen waar KLM meerdere keren per dag op vliegt — zoals Londen of Düsseldorf — kunnen reizigers meestal snel verder worden geholpen.

Voor de meivakantie verwacht KLM een drukke periode en de maatschappij zorgt ervoor dat passagiers zoals gepland naar hun vakantiebestemming kunnen reizen.

Update 9 april, 19:00
KLM heeft besloten om vluchten van en naar Dubai te annuleren tot en met 14 juni. Ondanks de berichtgeving van de afgelopen dagen brengt de huidige situatie in het Midden-Oosten nog steeds onzekerheden met zich mee. Om reizigers die in de komende periode naar Dubai zouden vliegen duidelijkheid en zekerheid te bieden, is besloten de annuleringen met een maand te verlengen. 
Zoals eerder gecommuniceerd, vliegen we tot in ieder geval 16 mei niet op Riyadh en Dammam.

Update 19 maart, 14:15
Vanwege de aanhoudende geopolitieke onrust in het Midden-Oosten heeft KLM besloten om alle vluchten van en naar Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 16 mei te annuleren. 

De veiligheid van onze passagiers en medewerkers staat hierbij te allen tijde voorop. We begrijpen dat deze maatregel ingrijpende gevolgen kan hebben voor onze reizigers en doen er alles aan om hen zo goed mogelijk te informeren. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, worden persoonlijk op de hoogte gebracht. Zij kunnen op de website van KLM hun vlucht wijzigen of een terugbetaling aanvragen.

Wij blijven de situatie evalueren en houden nauw contact met de relevante autoriteiten.

Update 12 maart, 15:10
De Boeing 787 van KLM, die sinds zaterdag 28 februari op de luchthaven van Dubai stond, is onderweg naar Nederland. KLM heeft zorgvuldig beoordeeld op welke wijze deze vlucht veilig kon worden uitgevoerd. Vanwege de veiligheidssituatie zijn extra maatregelen genomen om de vlucht veilig te laten verlopen. We hadden graag reizigers meegenomen, maar dat was nu niet verantwoord. KLM blijft beschikbaar om gestrande reizigers te repatriëren; dit gebeurt in afstemming met het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Update 12 maart, 14:00 
Vanwege de aanhoudende geopolitieke onrust in het Midden-Oosten heeft KLM besloten om alle vluchten naar Riyadh en Dammam tot en met 28 maart te annuleren. 

De veiligheid van onze passagiers en medewerkers staat hierbij voorop. We begrijpen dat dit voor onze reizigers ingrijpende gevolgen kan hebben en doen er alles aan om hen zo goed mogelijk te informeren. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, ontvangen hiervan bericht en kunnen via Mijn Reis hun ticket kosteloos omboeken of een terugbetaling aanvragen. 

Wij blijven de situatie evalueren en houden nauw contact met de relevante autoriteiten. Zodra er nieuwe informatie is over het hervatten van onze vluchten, informeren wij onze passagiers direct. 

KLM blijft beschikbaar voor de repatriëring van gestrande reizigers. Dit verloopt via het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Update 12 maart, 10:00 
KLM vliegt tot en met zaterdag 14 maart niet naar Riyadh en Dammam. We volgen de ontwikkelingen op de voet.

Update 11 maart, 12:10 
Doordat de onrust in het Midden-Oosten aanhoudt, vliegt KLM tot en met donderdag 12 maart ook niet naar Riyadh en Dammam. We volgen de ontwikkelingen op de voet.

Update 11 maart, 11:10
Vanwege de aanhoudende geopolitieke onrust in het Midden-Oosten heeft KLM besloten om alle vluchten naar Dubai tot en met 28 maart te annuleren. De veiligheid van onze passagiers en medewerkers staat hierbij voorop. We begrijpen dat dit voor onze reizigers ingrijpende gevolgen kan hebben en doen er alles aan om hen zo goed mogelijk te informeren. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, ontvangen hiervan bericht en kunnen via Mijn Reis hun ticket kosteloos omboeken of een terugbetaling aanvragen. 

Wij blijven de situatie evalueren en houden nauw contact met de relevante autoriteiten. Zodra er nieuwe informatie is over het hervatten van onze vluchten, informeren wij onze passagiers direct. 

KLM blijft beschikbaar voor de repatriëring van gestrande reizigers. Dit verloopt via het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Update 10 maart, 16:25
Doordat de onrust in het Midden-Oosten aanhoudt, vliegt KLM tot en met woensdag 11 maart niet naar Dubai. Op 11 maart zijn er geen geplande vluchten naar Riyadh en Dammam. We volgen de ontwikkelingen op de voet.  

Update 9 maart, 13:45 
De geplande repatriëringsvlucht van KLM vanuit Muscat, Oman, is geannuleerd. Op dit moment ligt er geen verzoek bij KLM voor een volgende repatriëringsvlucht. Transavia bereidt een repatriëringsvlucht vanuit Hurghada, Egypte, voor. KLM stelt zich uiteraard beschikbaar om te ondersteunen, mocht er vanuit het ministerie van Buitenlandse Zaken een verzoek komen voor hulp bij repatriëring.

Update 7 maart, 15:40
De volgende repatriëringsvlucht van KLM, in samenwerking met het ministerie van Buitenlandse Zaken, is uitgesteld. Het betreft de vlucht van Muscat naar Amsterdam, gepland voor 00.45 uur in de nacht van 7 op 8 maart. De vlucht is uitgesteld vanwege de veiligheidssituatie. Het ministerie van Buitenlandse Zaken informeert de Nederlandse reizigers die met deze vlucht zouden meegaan. De veiligheid van passagiers en crew staat op de eerste plaats. We blijven de situatie nauwlettend monitoren.

Update 7 maart, 8:15
Vanmorgen om 08.09 uur is een KLM-toestel uit Muscat, via Caïro, veilig geland op Schiphol. Aan boord bevonden zich gestrande reizigers. De vlucht werd uitgevoerd in samenwerking met het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Update 6 maart, 19:00
Doordat de onrust in het Midden-Oosten aanhoudt, vliegt KLM tot en met dinsdag 10 maart niet naar Dubai, Riyadh en Dammam. We volgen de ontwikkelingen op de voet.

Update 5 maart, 11:45
Op vrijdag 6 maart voert KLM, in samenwerking met het ministerie van Buitenlandse Zaken, een vlucht uit vanuit Muscat (Oman) via Cairo naar Schiphol. De vlucht wordt zaterdagochtend op Schiphol verwacht.

Gestrande Nederlandse reizigers, woonachtig in het Koninkrijk der Nederlanden die zich via het Crisis Contactformulier hebben aangemeld bij BZ en volgens de voorwaarden in aanmerking komen, kunnen door BZ voor een van deze vluchten worden uitgenodigd.

Update 4 maart, 20:40
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken en KLM bereiden zich op dit moment voor op het uitvoeren van een volgende repatriëringsvlucht vanuit het Midden-Oosten naar Nederland. Details van de vlucht worden zo snel mogelijk bekend gemaakt.

De vlucht is bedoeld voor in Nederland woonachtige gestrande reizigers die in de regio verblijven. Reizigers die hieraan willen deelnemen, kunnen zich melden bij het ministerie van Buitenlandse Zaken via het Crisis Contactformulier op de website. Het ministerie van Buitenlandse Zaken bepaalt vervolgens wie in aanmerking komt voor de beschikbare stoelen en neemt dan contact op. Het ministerie adviseert alleen naar de luchthaven te komen na ontvangst van een bevestiging. Dit in verband met de veiligheidssituatie.  

Vluchten worden uiteraard alleen uitgevoerd als de omstandigheden dat toelaten. De veiligheid van passagiers en crew staat altijd voorop.

Update 4 maart, 20:00
Doordat de onrust in het Midden-Oosten aanhoudt, vliegt KLM tot en met zondag 8 maart niet naar Dubai, Riyadh en Dammam. We volgen de ontwikkelingen op de voet.

Update 4 maart, 08:20 
Vanmorgen is een KLM toestel uit Muscat veilig geland op Schiphol. Aan boord bevonden zich gestrande reizigers en KLM collega’s. De vlucht werd uitgevoerd in samenwerking met het Ministerie van Buitenlandse Zaken, onder uitzonderlijke omstandigheden voor zowel passagiers als crew. 

Voor de reizigers aan boord komt hiermee een intensieve reis ten einde. KLM begrijpt hoe ingrijpend en onzeker de situatie is voor iedereen die zich in een conflictgebied bevindt. In samenwerking met Buitenlandse Zaken en andere luchtvaartmaatschappijen blijft KLM zich inzetten om overige gestrande reizigers in het Midden-Oosten veilig naar Nederland te brengen. 
 

Update 3 maart, 19:00 
We werken samen met het ministerie van Buitenlandse Zaken aan oplossingen om onze passagiers zo snel mogelijk veilig terug naar Nederland te brengen. Voor de vlucht van vanavond is BuZa verantwoordelijk voor het toewijzen van passagiers voor de beschikbare stoelen. Wij werken aan eventuele opvolgende vluchten, zodra hier meer duidelijkheid over is dan zullen we dit communiceren via deze site.

Update 3 maart, 15:45 
Vanmorgen is een KLM-toestel vertrokken naar Muscat in Oman om samen met het ministerie van Buitenlandse Zaken gestrande reizigers en KLM-medewerkers terug naar Nederland te halen. We doen geen verdere mededelingen over de details van de vlucht.

Update 2 maart, 16:00
We krijgen op dit moment veel vragen over de situatie in het Midden-Oosten en de gevolgen voor KLM, onze passagiers en onze crew. De veiligheid van onze passagiers en medewerkers heeft voor KLM altijd de hoogste prioriteit. 
 

Dit is wat we op dit moment kunnen vertellen:

• Tot en met 5 maart voert KLM geen vluchten uit van en naar Dubai, Riyadh en Dammam.
• KLM vliegt niet op andere bestemmingen in het Midden-Oosten.
• Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, zijn geïnformeerd. Zodra het mogelijk is, worden zij omgeboekt. We blijven de situatie nauwlettend volgen.
• We kunnen geen exact aantal KLM-passagiers noemen dat momenteel niet kan terugvliegen vanuit Dubai, Dammam en Riyadh. Het aantal annuleringen geeft een onvolledig beeld; sommige reizigers zijn niet afgereisd, anderen gebruikten deze bestemmingen alleen als overstap en hebben inmiddels een alternatieve route gevonden. Voor weer andere passagiers geldt dat dit hun eindbestemming is omdat ze daar wonen. Daarom zegt het aantal annuleringen weinig over het echte aantal passagiers in de regio.
• Wij inventariseren voortdurend welke passagiers terug willen reizen en doen ons uiterste best om iedereen persoonlijk te informeren en zo snel mogelijk te helpen. Zie ook de brief van ceo Marjan Rintel aan onze passagiers in de update van 1 maart 19:15.
• Voor KLM-medewerkers die zich in de regio bevinden werken we aan scenario's voor terugkeer naar Nederland.
• De situatie in het Midden-Oosten blijft helaas erg onzeker. We hebben daarom geen zicht op wanneer we weer veilig kunnen opereren. De veiligheid van onze passagiers en collega’s blijft onze hoogste prioriteit en we blijven de situatie nauwlettend volgen.

Update 1 maart, 19:15
KLM stuurt de volgende brief naar getroffen passagiers: 

Update: uw KLM-vlucht van of naar het Midden-Oosten 

De recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten raken ook onze vluchten. Vanwege de veiligheidssituatie hebben we al onze vluchten van en naar onder meer Tel Aviv, Dubai, Riyadh en Dammam tot en met 5 maart 2026 geannuleerd. We volgen de situatie continu en laten het u direct weten zodra er duidelijkheid is over onze vluchten daarna. 

Uw veiligheid staat op de eerste plaats. Daarom nemen wij geen enkel risico zolang het luchtruim niet veilig en toegankelijk is voor burgerluchtvaart. We begrijpen dat dit voor u grote impact kan hebben. Of u nu onderweg bent, een reis gepland heeft of wacht op nieuws van dierbaren: onzekerheid is ingrijpend. 

Onze teams werken dag en nacht aan oplossingen voor passagiers die in de regio verblijven of daarheen zouden reizen. We bekijken per situatie welke mogelijkheden er zijn om uw reis voort te zetten, om te boeken of eventueel te annuleren. Om zo veel mogelijk alternatieven kunnen bieden, werken we nauw samen met onze partners Air France en Delta Air Lines. 

Wat betekent dit concreet voor u? 
• Heeft u een ticket van of naar een van de bestemmingen in het Midden-Oosten? Zodra er duidelijkheid is over uw reis, dan ontvangt u direct persoonlijk bericht. Zie ook onze app of Mijn Reis op klm.nl. 
• Via Mijn Reis en onze klantenservice kunt u kosteloos omboeken of teruggave aanvragen zolang de situatie voortduurt. 
• Reist u momenteel in de regio? Zodra er een mogelijkheid is om terug te reizen, dan nemen wij contact met u op. 
We beseffen dat geen enkele update uw zorgen volledig kan wegnemen. Ik wil u verzekeren: wij zetten alles op alles om u veilig, zorgvuldig en zo snel mogelijk te helpen. Dank voor uw begrip, uw geduld en het vertrouwen dat u in ons stelt. 

Met vriendelijke groet, 

Marjan Rintel CEO KLM

Update 1 maart, 17:15
Vanwege de aanhoudende onrust in het Midden-Oosten voert KLM tot en met 5 maart geen vluchten uit van Amsterdam naar Dubai, Riyadh en Dammam. De veiligheid van onze passagiers en medewerkers heeft voor KLM altijd de hoogste prioriteit. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, zijn inmiddels geïnformeerd. Zodra het mogelijk is, worden zij omgeboekt. We blijven de situatie nauwlettend volgen.

Update 1 maart, 13:15 
De situatie in het Midden-Oosten blijft onzeker. Daarom voert KLM geen vluchten uit naar bestemmingen in de Golfregio. KLM brengt momenteel in kaart wat de situatie betekent voor de vluchten van morgen. 

Update 28 februari, 19:15
Vanwege de aanhoudende onrust in het Midden-Oosten annuleert KLM uit voorzorg twee vluchten die voor morgen gepland stonden. Het gaat om de uitgestelde vlucht van vandaag van Dubai naar Amsterdam, en de vlucht van Amsterdam naar Riyadh en Dammam. De veiligheid van onze passagiers en medewerkers heeft voor KLM altijd de hoogste prioriteit. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, zijn inmiddels geïnformeerd. Zodra het mogelijk is, worden zij omgeboekt. We blijven de situatie nauwlettend volgen.

Update 28 februari, 13:45
Vanwege de geopolitieke situatie en het sluiten van verschillende luchtruimen in de Golfregio vliegt KLM op dit moment niet door het luchtruim van Iran, Irak en Israël en niet over diverse landen in de Golfregio. Dat betekent dat we vandaag geen vluchten uitvoeren naar Tel Aviv, Dubai, Riyadh en Dammam. Door de onzekere situatie is het niet duidelijk wat het betekent voor de vluchten voor morgen. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, zijn geïnformeerd. Zodra het kan, worden passagiers omgeboekt. Passagiers die ervoor kiezen om niet meer te reizen, kunnen een voucher of volledige terugbetaling aanvragen. We blijven de situatie nauwlettend monitoren.

Eerder deze week besloot KLM vanwege operationele en commerciële redenen om per 1 maart de vluchten tussen Amsterdam en Tel Aviv tijdelijk op te schorten.

---------------------------------------------------------------------------------------

Afsluitende update 10 februari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid voeren we onze vluchten naar Tel Aviv uit volgens een aangepast schema. Dit geldt ook voor onze vluchten naar Dubai. Eerder hebben we onze vluchten naar Riyadh en Dammam al hervat. Voor de meest actuele reisinformatie verwijzen we naar klm.com.

Update 6 februari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid hebben we besloten onze vluchten naar Tel Aviv t/m 15 februari met een aangepast schema te hervatten. Van 1 t/m 15 februari vliegen we naar Dubai, ook met een aangepast schema. Al eerder hebben we onze vluchten naar Riyadh en Dammam hervat.

Update 4 februari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid hebben we besloten onze vluchten naar Tel Aviv op 3 februari en van 5 t/m 15 februari met een aangepast schema te hervatten. Van 1 t/m 8 februari vliegen we naar Dubai, met een aangepast schema. Al eerder hebben we onze vluchten naar Riyadh en Dammam hervat.

Update 3 februari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid hebben we besloten onze vluchten naar Tel Aviv op 3 februari en van 5 t/m 15 februari met een aangepast schema te hervatten.  Vanaf 1 t/m 6 februari vliegen we naar Dubai, met een aangepast schema. Al eerder hebben we onze vluchten naar Riyadh en Dammam hervat.

Update 31 januari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid hebben we besloten onze vluchten naar Tel Aviv op 2 en 3 februari met een aangepast schema te hervatten. Vanaf 1 t/m 6 februari vliegen we ook weer naar Dubai, met een aangepast schema. Al eerder hebben we onze vluchten naar Riyadh en Dammam hervat. Wij blijven de situatie nauwlettend volgen en zullen onze vluchtschema’s op basis daarvan vaststellen.

Update 28 januari
Bij de uitvoering van onze operatie stelt KLM altijd de veiligheid van passagiers en medewerkers voorop. Het kiezen van veilige en optimale routes is een vast onderdeel van onze dagelijkse praktijk. Op basis van de actuele veiligheidssituatie en de operationele haalbaarheid hebben we besloten onze vluchten naar Tel Aviv vooralsnog niet te hervatten. Naar andere bestemmingen in de regio, zoals Riyadh en Dammam, voeren we inmiddels weer vluchten uit. Voor Dubai verwachten we vanaf vrijdag 30 januari de operatie te herstarten. Wij blijven de situatie nauwlettend volgen.

Update 26 januari
Op basis van de meest recente veiligheidsanalyse hebben we besloten de operatie naar Dammam en Riyadh weer op te starten volgens het gebruikelijke schema vanaf dinsdag 27 januari. De mogelijkheden voor Dubai en Tel Aviv worden momenteel onderzocht. We houden de situatie nauwgezet in de gaten. Alle passagiers die afgelopen dagen impact hebben ondervonden van geannuleerde vluchten i.v.m. de situatie in het Midden-Oosten zijn inmiddels omgeboekt. Reizigers die liever niet meer reizen, kunnen een terugbetaling van de oorspronkelijke vlucht aanvragen.

Update 24 januari
Vanwege de geopolitieke situatie vliegt KLM uit voorzorg op dit moment niet door het luchtruim van Iran, Irak en Israël en niet over diverse landen in de Golfregio. Dat betekent dat we tot nader order niet vliegen op Dubai, Riyadh, Dammam en Tel Aviv. Passagiers van wie de vlucht is geannuleerd, zijn geïnformeerd. KLM heeft besloten passagiers niet om te boeken naar vluchten op 24 of 25 januari, omdat ook andere luchtvaartmaatschappijen vluchten naar Midden Oosten annuleren. Zodra het kan, worden passagiers omgeboekt. Passagiers die ervoor kiezen om niet meer te reizen, kunnen een voucher of volledige terugbetaling aanvragen. We blijven de situatie monitoren.

-------------------------------------------------------------------------------------

Brief naar getroffen passagiers (NB: de eerste alinea van deze brief wordt aangepast op basis van de actuele situatie)

{subject} Update: uw vlucht van of naar Dammam, Dubai, Riyad of Tel Aviv

We nemen contact met u op omdat we een belangrijke update hebben over de veiligheidssituatie in het Midden-Oosten. KLM heeft besloten om op [datum X] de vluchten van [naam bestemming] en naar [naam bestemming] te annuleren. We houden de situatie voortdurend in de gaten. 

Bent u al omgeboekt? Helaas wordt u mogelijk nog een keer omgeboekt in de komende dagen. Dat hangt af van de laatste ontwikkelingen in het Midden-Oosten. 

We begrijpen dat dit vervelend is en voor onzekerheid kan zorgen. Vanzelfsprekend doen we er alles aan om u zo snel mogelijk naar uw eindbestemming te vliegen.

Wat moet ik doen als mijn vlucht geannuleerd is?

Als uw vlucht geannuleerd is, wordt u automatisch omgeboekt naar de eerstvolgende beschikbare vlucht. U kunt uzelf ook omboeken – we hebben uw omboekopties klaargezet in de KLM-app en in Mijn Reis: https://www.klm.nl/nl/trip. Ook als u al bent omgeboekt, kunt u – indien beschikbaar – een andere vlucht kiezen.

Wilt u liever niet meer reizen? U kunt terugbetaling van de oorspronkelijke vlucht aanvragen: https://www.klm.nl/nl/refund.

Aansluitende vlucht

Mist u uw aansluitende vlucht naar aanleiding van de veiligheidssituatie? Wij zorgen dat u automatisch wordt omgeboekt op de eerstvolgende vlucht. Ons grondpersoneel staat klaar om u te assisteren. U kunt uw nieuwe reisgegevens bekijken in Mijn Reis: https://www.klm.nl/trip.

Uw rechten en compensatie
Voor meer informatie over uw rechten kunt u deze pagina bezoeken: https://www.klm.nl/information/legal/assistance-compensation. U heeft mogelijk wettelijk recht op compensatie. Meer hierover kunt u lezen op https://www.klm.nl/information/refund-compensation.

Geboekt via een reisagent

Als uw boeking is gemaakt via een reisagent, neem dan rechtstreeks contact op met uw agent voor hulp bij uw boeking. 

 

Contact opnemen
Heeft u vragen of heeft u assistentie nodig? We helpen u graag verder. Neem contact met ons op via: https://www.klm.nl/nl/contact.

We begrijpen dat ons besluit ingrijpend is en impact heeft op uw reisplannen. Echter, de veiligheid van onze passagiers en crew staat op de eerste plaats. Nogmaals onze excuses aan voor het ongemak en bedankt voor uw begrip.

Met vriendelijke groet,

KLM

AGB investeert in jeugd, HBOK haalt drietal van DWS binnen

De transfermarkt in het Amsterdamse amateurvoetbal blijft volop in beweging. Met de transferperiode die nog loopt tot maandag 15 juni om 23.59 uur, maken diverse clubs gebruik van de laatste mogelijkheid om hun selecties voor komend seizoen verder te versterken.

Opvallend is de koers van AGB, dat nadrukkelijk blijft investeren in de toekomst. De club kiest bewust voor jonge, talentvolle spelers en geeft eigen jeugd de kans om door te stromen naar het eerste elftal. Vanuit AGB Onder 23 maken Taha Ayaz en Melihcan Akdas komend seizoen de overstap naar de selectie van zondag 1. Beide spelers hebben zich het afgelopen seizoen sterk ontwikkeld en verdienen daarmee hun promotie naar de hoofdmacht.

Daarnaast versterkt AGB zich met Sercan Akdas, die overkomt van ZVC’22. Ook Erdil Çadir sluit aan bij de selectie van trainer en technische staf. De talentvolle speler was clubloos en krijgt bij AGB de kans om zich verder te ontwikkelen op een hoger niveau. Met deze aanwinsten onderstreept de club haar ambitie om een duurzame selectie op te bouwen met veel ruimte voor jonge spelers.

Ook HBOK laat zich niet onbetuigd op de transfermarkt. De Zunderdorpers hebben zich versterkt met liefst drie spelers van DWS. Rowan Stravers, Ronald Visscher en Browel Some maken de overstap naar HBOK en moeten de selectie van extra kwaliteit en ervaring voorzien.

Verder werden de afgelopen periode nog diverse transfers afgerond binnen het regionale amateurvoetbal. Renzo Melchiot en Jesse Misset verruilen ZOB voor IVV, terwijl Leroy Flantua (OSV), Davey van ’t Veer (FC Purmerend) en Niels van Vuuren (clubloos) eveneens voor IVV kiezen.

TOB haalt Nedzad Osmanvic op bij asv De Dijk. AFC IJburg versterkt zich met Khalid Beljabbar van ASV Blauw-Wit. Bij Amstelveen Heemraad sluiten Emir Sinanović en Marco Knopper (beiden afkomstig van v.v. Jonathan) aan, evenals Joël Boateng van sv De Meer. Tot slot maakt Mike Bakker de overstap van DEM naar sv de Meer (zondag). Met nog enkele dagen te gaan tot het sluiten van de transfermarkt lijkt het laatste woord over de selecties voor komend seizoen voorlopig nog niet gezegd. De verwachting is dat meerdere clubs de komende dagen nog actief zullen zijn op de markt.

(Transfer)tips? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Het bericht TRANSFERMARKT | Met nog enkele dagen te gaan tot sluiting van de transferperiode blijven Amsterdamse amateurclubs actief op de markt verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

FC Amsterdam haalt de gebroeders Lulinho en Lilinho Martins op bij Ajax (am.)

Op de allerlaatste dag van de overschrijvingsperiode heeft FC Amsterdam zich nadrukkelijk geroerd op de transfermarkt. De ambitieuze club maakte bekend dat zowel Lilinho als Lilinho Martins de overstap maken van Ajax naar FC Amsterdam. Daarmee haalt de club twee ervaren spelers binnen die direct voor een kwaliteitsimpuls moeten zorgen.

Alsof dat nog niet genoeg was, presenteerde FC Amsterdam eveneens de komst van Rafael Uiterloo. Met drie aanwinsten op één dag laat de club zien dat het serieus werk maakt van haar sportieve ambities voor het komende seizoen.

Promovendus Hollandia neemt afscheid van Delano Woud (24), die heeft gekozen voor een nieuwe uitdaging bij JOS Watergraafsmeer. De verdediger gold als een van de dragende krachten achter de succesvolle campagne van Hollandia. JOS Watergraafsmeer ziet in Woud juist een belangrijke versterking voor de selectie.

Stand van zaken per 15 juni 2026

(Transfer)tips? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Het bericht Deadline Day | FC Amsterdam stunt met Ajax-dubbel, JOS Watergraafsmeer strikt Woud verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Het wemelde deze week weer van de knotsgekke berichten in de krantjes van de Belg. Deze noodkreet op de voorpagina van Trouw spande de kroon qua krankzinnigheid: "Extreme hitte, regen en droogte vormen een gevaar voor de democratie. Verkiezingen komen wereldwijd steeds meer onder druk te staan door extreme weersomstandigheden, zeggen wetenschappers. Regeringen moeten hier beter op anticiperen. Zonder verkiezingen is er geen regering en geen democratie."

Inmiddels heeft Trouw nog maar een handjevol abonnees, voor het merendeel gefossiliseerde geïsoleerde bewoners van wierden in Groningen die in hun wanen nog steeds op de ARP stemmen. Je zal maar redacteur van Trouw zijn en dagelijks aan deze levende doden moeten prediken dat Allah en zijn profeet toffer zijn dan de Heere God der Heirscharen en zijn Enige Zoon, dat Israël de antichrist is, dat vrouwen met een zware stem, een adamsappel, een dikke piemel en een balzak ook door Allah zijn geschapen, en dat een AZC - bomvol kleptomane hitsige mohammedaanse knullen uit Somalië, Gambia, Syrië, Afghanistan en Somalië - naast je wierd een culturele verrijking en een geschenk uit de hemel is, en dat je ze met koffie en cake moet belonen als ze aan de deur komen om je sieraden en je bankpasje in bewaring te nemen.

Ik hoor al jaren dat DPG Trouw wil liquideren of laten fuseren met de Volkskrant want het krantje is op sterven na dood.

Afwijkende meningen zijn niet gewenst door de hoofdredactie van Neues Niederland, twee boerenkinkels die er precies zo uitzien zoals ze heten: Karel Smouter en Wendelmoet Boersema. Smout is gesmolten varkenspens en Wendelmoet is oud-Germaans voor bipolair: Frau mit einem eher sprunghaften Temperament.

Deze woke trekpoppen van de DPG hebben in opdracht van de grote baas in Brussel nu de jacht geopend op Sylvain Ephimenco, de best gelezen columnist van het zieltogende en reutelende Trouw. Ephi zal hetzelfde lot ondergaan als Theodor Holman bij Trouw, mark my words.

Vervolgens riep DPG-trekpop Eus, met zijn curieuze haarimplant, aan de tafel Jinek dat alle berichten over stelende, vandaliserende aanrandende, verkrachtende en moordende asielzoekers allemaal verzonnen zijn door extreem-rechts. En RTL Nieuws, de geteleviseerde roeptoeter van Van Thillo, opende met het bericht dat 95 procent van alle Nederlanders liever een bomvol AZC met mohammedaanse testosteronbommen naast de deur zien dan de kantine van een hockeyclub.

En dan het Parool, het debiele zusje van de Azijnbode. De Halsemabode opende met het schokkende bericht dat Nederland Nederland niet slechts 600.000  tot slaaf gemaakten had gegenocideerd, maar maar liefst 6 miljoen! Mooi rond getal, hoe zouden ze daar toch op gekomen zijn? En rond bevrijdingsdag zag ik overal in de krantjes van DPG weer het fabeltje opduiken over de duizenden Marokkanen die ons land bevrijd zouden hebben, in de geest van dit fopnieuws. 

Terwijl iedereen weet dat de heldhaftige bijdrage van Noord-Afrikanen aan de bevrijding van Europa een fraaie naam heeft: Marocchinate. De gewelddaden en massaverkrachtingen die in 1944 in Italië werden gepleegd door een deel van de Marokkaanse koloniale troepen van het Franse leger — de zogeheten Goumiers — staan in Italië bekend als de Marocchinate. Het woord betekent ongeveer: "de Marokkaanse daden”" In Italië verwijst het vooral naar verkrachtingen, plunderingen en moorden in Lazio en omgeving, na de doorbraak bij Slag om Monte Cassino. Er bestaat in Italië nog steeds veel collectief trauma rond deze gebeurtenissen. De film La Ciociara ("Two Women") met Sophia Loren gaat hier over die Marocchinate.

Maar het kan allemaal nog knettergekker want dit las ik op de website van de Halsema-roeptoeter: Warda El-Kaddouri en Mirjam Shatanawi schreven samen met andere onderzoekers een stadsgids over moslimerfgoed in Amsterdam, die een volgens hen vaak onderbelicht deel van de Amsterdamse geschiedenis in kaart brengt. Aan de hand van wandelroutes, persoonlijke verhalen en bijzondere locaties laat de gids zien hoe moslimgemeenschappen al eeuwenlang onderdeel zijn van het sociale, culturele en religieuze leven van de stad. Trots meldt het gidsje - wat zou dat de belastingbetaler nu weer hebben gekost -  dat de oudste mohammedaanse monumenten in Mokum de Turkse Fatih-moskee aan de Rozengracht zijn, en de Barberijnse moskee Al Kabir aan de Amstel. "Wat ik zo mooi vind, is dat het echt een gedeelde geschiedenis laat zien. Een katholieke kerk die uiteindelijk een moskee is geworden", schrijft Warda El-Kaddouri in het gidsje.

Het gebouw werd inderdaad eerst gebruikt als roomse kerk, daarna als stoffenwinkel en werd gekraakt. Ik ken de moskee aan de Rozengracht goed, want daar sprak ik altijd af met Ali, de beste heroïnedealer van Amsterdam destijds. Die ging daar graag bidden, met zijn broekzak vol ballen bruin, en vaak moest ik dan wachten bij de ingang van de voormalige katholieke kerk. Die twee gebedshuizen zijn dus piepjong, net als de eerste halal restaurants in Mokum. Akbar Indian Restaurant bestaat sinds 1981 en serveert Indiase gerechten met halal vlees. Marokkaanse restaurant Marhaba bestaat pas sinds 1991.

Toen ik het het voorwoord las, van de volslagen nietsnut Touria Meliani, wethouder Inclusie, Antidiscriminatiebeleid en Marokko-propaganda, moest ik even binnensmonds projectielbraken, alsof ik bedorven varkensshoarma met halalkruiden van nachtsnackeria Ali Baba had gegeten.

Het gejank van Touria is stuitend: "Deze stadsgids geeft een inkijkje in hoe Amsterdamse moslims de stad verder verrijkt hebben. Niet alleen letterlijk, door hun harde  werken, maar ook door nieuwe culturen, gebruiken en producten mee te brengen. Helaas moeten we constateren dat Amsterdamse moslims – met name de laatste decennia – te maken hebben met discriminatie. Ze worden achtergesteld, uitgesloten en verdacht gemaakt, maar dat leidt in de rest van de  samenleving nauwelijks tot verontwaardiging. Het voortdurende wantrouwen zorgt dat moslims vervreemd kunnen raken van hun stad. Zelfs Amsterdam, een stad waarvan de diversiteit  juist de kracht is, voelen mensen zich soms niet gezien, niet gehoord, niet erkend. Deze stadsgids sluit hierop aan. Bedoeld om te laten zien dat moslims in Amsterdam thuishoren."

Deze schaamteloze geschiedvervalsing - Meliani zegt nog net niet de mohammedanen Amsterdam hebben opgebouwd -  riekt naar de The Black Archives, een archief en cultureel centrum in Amsterdam dat zich richt op zwarte geschiedenis, kolonialisme, slavernij en diaspora in Nederland. Die club roept ook dat er al eeuwen zwarte mensen in Amsterdam wonen en dus niet vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw. Ik dacht altijd dat de eerste Surinamers na de Tweede Wereldoorlog gesignaleerd werden in de Cotton Club op de Nieuwmarkt! Maar nee hoor, volgens de Black Archives wonen mohammedanen en personen van kleur al eeuwen samen in Mokum en hebben zij de stad opgebouwd, ondanks geniepige tegenwerking van jodenmensen, louter gedreven door kinnesinne. 

Ik citeer: "Al in de 16e en 17e eeuw leefden er zwarte mensen in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Sommigen kwamen mee met handelsschepen of via koloniale netwerken van de Dutch East India Company en de Dutch West India Company. In steden als Amsterdam, Den Haag en Middelburg woonden zwarte bedienden, matrozen, muzikanten, soldaten en soms ook vrije burgers. Op schilderijen uit de Gouden Eeuw verschijnen zwarte figuren regelmatig, meestal in dienstbare of exotiserende rollen, maar hun aanwezigheid toont wel dat zwarte mensen zichtbaar waren in de samenleving. De archieven wijzen erop dat sommige zwarte mensen gedoopt werden, trouwden en geïntegreerd raakten in Nederlandse steden."

Ik heb ooit een hoorcollege over de mohammedaanse geschiedenis van Amsterdam gevolgd aan de Universiteit van Amsterdam (dat duurde welgeteld een uur en toen was het onderwerp klaar), en professor Leo Biegel vertelde mij dat de enige aantoonbare aanwezigheid van mohammedanen voor de Tweede Oorlog de diverse gapers in de stad waren. Moriaantjes dus, zo zwart als roet. We kijken even naar de beelden. Maar die moesten verdwijnen van GroenLinks omdat ze racistisch en islamofoob waren. Wolla! Zo gaan wij in Damsko toch niet om met ons schaarse mohammedaanse erfgoed! 

Een mohammedaanse Moordatlas, waarop Turkse en Marokkaanse aanslagen en andersoortige afrekeningen in het milieu zijn verzameld, zou natuurlijk ook geestig zijn voor dagjestoeristen. Met rondleidingen van Michiel Romeyn. Die is al jaren gefascineerd door liquidaties en moordlocaties in Amsterdam. Hij bezocht allerlei "plaatsen delict" van bekende onderwereldfiguren en maakte daar foto’s en kunstprojecten rond. Dat mondde uiteindelijk uit in zijn boek Een klap in het donker.

Er zijn natuurlijk veel schitterende locaties qua contemporaine Marokkaanse geschiedenis. Ik vroeg aan Chat GTP om gratis en voor niks een Mocro Moordgids te maken, met al die kleurrijke locaties. Et voilà

De Zuidas / station Zuid — de liquidatie van Najeb Bouhbouh in 2012 bij het Crowne Plaza-hotel, vaak gezien als het begin van de Mocro-oorlog.

Amsterdam-West (o.a. Staatsliedenbuurt) — meerdere schietpartijen en vergismoorden, waaronder de dubbele liquidatie in de Staatsliedenbuurt in 2012.

Wittenburgergracht (Oost) — hier werd Gwenette Martha in 2014 geliquideerd.

Amstelveenseweg / Amsterdam-Zuid — verschillende beschietingen en aanslagen op horecazaken en voertuigen.

Kikkenstein en flats in Amsterdam-Zuidoost — plekken waar geregeld schuilplaatsen, wapenvondsten of schietincidenten werden gelinkt aan criminele netwerken.

De omgeving van de Jan Evertsenstraat, Bos en Lommer en Slotervaart — meerdere aanslagen op woningen, cafés en shishalounges.

Bedrijfspanden in het Westelijk Havengebied — gebruikt voor ontmoetingen, opslag of voorbereidingen volgens politieonderzoeken.

Daarnaast waren er veel aanslagen op: woningen van familieleden, advocatenkantoren, redacties (zoals na de moord op Peter R. de Vries), cafés en shishalounges die met rivaliserende groepen werden geassocieerd. De meeste van deze locaties kregen vooral bekendheid door politieonderzoeken, rechtbankverslagen in het Marengo-proces en misdaadjournalistiek van bijvoorbeeld John van den Heuvel en Paul Vugts.

Dat is andere koek dan het Allerhande-verslagje over al die heerlijke mohammedaanse eethuisjes in Amsterdam, door de onvermijdelijke Abdelkader Benali.  U kunt het vodje overigens hier gratis downloaden. Weet u welk typisch Amsterdams woord echt Arabisch is? Nee, niet Jodenjacht, bijna goed! Razzia!

Een razzia is een door de overheid (politie, leger) georganiseerde, groots opgezette, opsporing en jacht op een groep mensen. Het woord komt via het Frans uit het Arabisch: (ḡāziya, غزوة) en betekent strooptocht van de ene stam tegen de andere.

Club haalt doelgerichte Ajacied binnen en versterkt ook technische staf met ervaren René Franken

JOS Watergraafsmeer blijft bouwen aan een nieuw seizoen in de Vierde Divisie en heeft voor komend seizoen een opvallende versterking binnengehaald. Aanvaller Tristan Buis maakt de overstap naar de Amsterdamse club in Oost. Daarnaast heeft JOS met René Franken een ervaren trainer aangesteld voor de Onder 23-selectie.

Buis (26) geldt als een van de meest waardevolle aanvallers uit de Ajax-selectie. De aanvaller begon zijn voetbalcarrière bij SV Diemen en speelde vervolgens voor AFC, Almere City en uiteindelijk Ajax. Hoewel hij zijn opleiding begon als middenvelder, ontwikkelde hij zich de afgelopen jaren steeds meer tot spits. Ook op de andere aanvallende posities voelt de veelzijdige Amsterdammer zich uitstekend thuis.

Met 13 doelpunten in het afgelopen seizoen bewees Buis zijn waarde voor Ajax, al lukt het de club niet om degradatie af te wenden naar de eerste klasse. Daarmee eindigde Buis slechts één treffer achter zijn nieuwe clubgenoten Jurre Duijn en Jeremy de Graaf.

René Franken nieuwe trainer Onder 23

Naast de komst van Buijs heeft JOS Watergraafsmeer ook de technische staf versterkt. René Franken zal komend seizoen samen met Richmond Bossman verantwoordelijk zijn voor de Onder 23-selectie. De nadruk binnen het team ligt op de ontwikkeling van spelers richting de hoofdmacht van Richard Plug. Tegelijkertijd wil de club met de talentvolle lichting op het hoogste niveau blijven presteren.

Franken brengt een schat aan ervaring mee naar Drieburg. Als voormalig profvoetballer kwam hij uit voor onder meer Ajax, AZ en het Spaanse Celta de Vigo. Later speelde hij in het amateurvoetbal voor clubs als AFC en DWV. Sinds het begin van deze eeuw is Franken actief als trainer. Zijn meest recente klus was bij Sporting Martinus, waar hij succesvol werkte aan de ontwikkeling van spelers en prestaties van de club. Met zijn achtergrond en ervaring hoopt JOS opnieuw stappen te zetten in de doorstroming van talent naar het eerste elftal

Abe Kantebeen verruilt SJC voor Legmeervogels

Legmeervogels heeft zich voor komend seizoen verzekerd van de diensten van Abe Kantebeen. De 22-jarige speler maakt de overstap van SJC en sluit aan bij de hoofdmacht van de club uit Uithoorn.

Met de komst van Kantebeen haalt Legmeervogels een speler binnen die bekendstaat om zijn fysieke kracht, veelzijdigheid en ambitie. De club ziet in hem een waardevolle aanvulling voor de selectie 2026-2027.

De voetballer uit Alphen aan den Rijn zette zijn eerste stappen op de voetbalvelden bij een club uit zijn eigen buurt. Vervolgens doorliep hij verschillende fases in zijn ontwikkeling. Via UVS, Alphense Boys en het afgelopen seizoen bij SJC, heeft hij zich ontwikkeld tot een speler die klaar is voor een volgende stap.

Trainer-coach Henk Wisman heeft bij het gedegradeerde Ter Leede zijn contract om privéreden ingeleverd en staat derhalve komend seizoen niet meer voor de groep.

De stand van zaken per 1 juni 2026