Het is een merkwaardig soort déjà vu dat zich telkens opnieuw aandient zodra er een nieuw besluit over Schiphol verschijnt. Je denkt even dat het deze keer anders zal zijn, dat de overheid eindelijk kiest voor de mensen die hier wonen, slapen, werken en proberen gezond te blijven.
De rechtbank Midden‑Nederland heeft een vonnis gewezen dat de fundamenten raakt van hoe de Nederlandse overheid omgaat met geluidsoverlast. Het ging formeel over windturbines, maar de juridische redenering is zo breed en zo principieel dat hij rechtstreeks doorwerkt naar de luchtvaart.
De rechtbank heeft met het A‑pier‑vonnis in het geschil met bouwcombinatie BN-TAV niet alleen een conflict beslecht, maar een structureel falen blootgelegd dat de kern van het management van Schiphol raakt.
Met het nieuwe Besluit mandaat, volmacht en machtiging Luchtverkeersleiding Nederland 2026 laat LVNL weer zien hoe ver de organisatie zich inmiddels heeft losgemaakt van elke vorm van externe tegenmacht.
Een grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland lijkt op papier een technisch ruilspel van kleine percelen. Maar als we de kaarten en de milieuhistorie naast elkaar leggen, zien we dat de provincie percelen heeft overgenomen in een van de zwaarst vervuilde gebieden van Schiphol.
De luchtvaartparagraaf van de beleidsbrief van minister Vincent Karremans (VVD) is een poging om twee onverenigbare werkelijkheden tegelijk overeind te houden. Het legaliseren van de bestaande onwettige situatie is hiermee officieel rijksbeleid geworden.
Een ingezonden brief vandaag in Het Parool probeert Amsterdam een identiteitscrisis aan te praten, alsof de stad niet tegelijk internationaal, moreel en lokaal betrokken zou mogen zijn zodra het over Schiphol gaat.
De overheid presenteert zich als hoeder van de rechtsbescherming, maar is ondertussen vooral bezig het bestaande luchtvaartsysteem te beschermen.
Een adviesrapport van Tijhuis Ingenieurs, publicaties van onderzoeksjournalist Bas Vermond én de jarenlange berichtgeving van SchipholWatch over de PFOS-vervuiling door het vliegveld vormen een dossier dat draait om de continue bestuurlijke weigering om de veroorzaker aan te spreken.
Het commissiedebat Luchtvaart van 21 april jongstleden was een ontluisterende demonstratie van politieke ontkenning. Ministers bleken geen antwoorden te kunnen formuleren op kernvragen, maar bleven hangen in de groef van lobbypraatjes.
Wat jarenlang als een prestigeproject werd verkocht, blijkt in werkelijkheid een dossier vol onderschatting, organisatorische zwakte en bestuurlijk wegkijken. Interne documenten van het ministerie van Financiën laten zien hoe de A‑pier vanaf het begin op drijfzand was gebouwd.
Een nieuw onderzoek van InfluenceMap legt bloot hoe de internationale luchtvaartsector erin slaagt vrijwel elke serieuze klimaatmaatregel in Europa te vertragen, af te zwakken of volledig te blokkeren.
Een nieuwe analyse van wetenschappers Cats, Beunen en Brouwer in het Tijdschrift Lucht maakt één ding duidelijk: de stikstofberekeningen waarop de luchtvaartsector al jaren leunt, zijn niet alleen wetenschappelijk ondeugdelijk, maar ook juridisch onhoudbaar.
Vanavond vanaf 20 uur vindt in de Eerste Kamer een raadpleging plaats van deskundigen over het nieuwe Luchthavenverkeersbesluit Schiphol van minister Karremans. De vooraf ingeleverde position papers beloven een politiek explosief avondje.
Een nieuwe factsheet van de GGD’en verschijnt op een moment dat het ministerie werkt aan een nieuw Luchthavenverkeerbesluit voor Schiphol. De timing is fataal voor ieder LVB dat de hinder en gezondheidsschade van de luchtvaart opnieuw probeert weg te rekenen. De GGD schrijft dat “geluid door vliegverkeer in de omgeving van vliegvelden en onder vliegroutes […]
Wie rond Schiphol woont, heeft geen academische lezing nodig om te begrijpen wat slachtofferschap van milieucriminaliteit betekent. De stank, het ultrafijnstof, de slaapverstoring, de angst voor gezondheidsschade: het is dagelijkse realiteit.
Schiphol haalt twee nieuwe commissarissen binnen. De benoeming van Conny Braams en Ugo de Carolis komt op een moment waarop het vliegveld meer dan ooit onder druk staat en onderwerp is van maatschappelijke discussie.
Antwoorden van minister Eelco Heinen (VVD) van Financiën over het staatsaandeelhouderschap in Schiphol, KLM en Air France-KLM tonen vooral hoe eng het speelveld van de overheid inmiddels is afgebakend door de luchtvaartsector zelf.
Met het advies over het Luchthavenverkeerbesluit heeft de Maatschappelijke Raad Schiphol een document afgeleverd dat veel weg heeft van een aanklacht. Niet alleen tegen de luchtvaartsector, maar vooral tegen de overheid die zijn grondwettelijke en internationale verplichtingen opnieuw lijkt te vergeten.
Het mantra dat strikt preferentieel baangebruik zou leiden tot minder hinder is nu zo vaak herhaald dat het bijna een geloofsartikel is geworden. Maar berekeningen laten zien dat de primaire banen - de Kaag- en Polderbaan - nu al meer mensen raken dan de secundaire banen.
Log in