Eindelijk had zij een lager gelegen huurhuis van Eigen Haard. Het was eerder niet mogelijk haar veel grotere woning te verlaten, maar uiteindelijk drong de regeling ‘van hoog naar lager’ ook tot Amstelveen door. In haar nieuwe huis had zij Marokkanen boven haar. Dat bleek een nieuw probleem. Behalve dat die familie tot diep in de nacht doorgaat met feesten, waarvoor zo ongeveer de gehele Marokkaanse wordt gevraagd, blijkt die boven haar aan de Rembrandtweg gevestigde familie ‘billendoekjes’ te gebruiken, met een rioolverstopping tot gevolg.

Beide Paasdagen is zij wegens die verstopping met stront ruimen op haar nieuwe vloeren bezig geweest.

Paasdagen

Een bedrijf, waarvan de monteur haar te hulp kwam, had haar verkeerde telefoonnummer doorgekregen en arriveerde bij de woning des onheils om 22.30 uur en ging door tot één uur ’s nachts. De verstopping is niet voorbij en men wil nu de straat open breken. De rekening krijgen de bewoners, inclusief de Marokkanen. Maar voor hen zal wel weer een ‘regeling’ van kracht zijn. Kom niet aan cultuurverschillen want dan is de ‘verbinding’ zoek. Op naar de volgende verstopping, zolang mensen van een andere cultuur aan de Rembrandtweg wonen. Zij vertelde huilend: ‘had ik mijn oude woning nog maar.’ Maar ja, daar wonen thans ook mensen van andere culturen…..

Hij is de enige van het college van B en W die ons geregeld uitnodigt, vertelde mij een raadslid bij de opening van de beeldenroute in het zuiden van Amstelveen. Daar waren inderdaad raadsleden. Hij had het over cultuurwethouder Herbert Raat, die ook o.a. over sport en handhaving gaat. Ik deelde zijn mening op basis van de openbare agenda. Daar staat ook Raat op en soms Gordon. De andere wethouders doen hun werk in geheimzinnigheid.

Ik weet niet hoe Raat dat aan zijn partij verkoopt, de VVD, die zelf plaatselijk het liefst achter gesloten deuren bestuurt en ledenvergaderingen, in tegenstelling tot de landelijke congressen van die partij, niet toegankelijk maakt voor media.

Persbericht

Bij GroenLinks-PvdA, nu de grootste partij, is er sprake van een omgekeerde situatie. Terwijl de partij alle zes de voorbereidende vergaderingen voor de samenstelling van het verkiezingsprogramma vooraf publiceerde en media zowel daar als tijdens ledenvergaderingen welkom waren, ligt dat voor een collega van Raat, wethouder Marijn van Ballegooijen, lokaal lijsttrekker van de partij, wel anders. Die staat zelden op de openbare agenda en richt geen uitnodigingen tot de media, wat niet betekent dat via het reclamebureau van B en W, zich noemend de afdeling ‘communicatie’, achteraf een promotioneel ‘persbericht’ verschijnt.

Democratie

Dat wordt dus wat met de gemeente. Van Ballegooijen denkt kennelijk anders over het begrip ‘transparantie’ dan zijn partij. Ongeveer zoals de gemeenteraad. Het is dat de wet voorschrijft dat de vergaderingen van dat gezelschap openbaar moeten zijn, maar anders hield men zoveel mogelijk verborgen. Over participatie en transparantie praten de fracties op voorwaarde dat die nooit realiteit worden. Vroeger hoorde die woorden nooit. Maar sinds ze zijn uitgevonden, lult men er alleen over. Behalve in campagnetijd, als alle partijen met beloften strooien op de electorale markt om hun eigen fracties zo groot mogelijk te maken. Daarna mogen inwoners weer vier jaar zich er niet mee bemoeien. Ook dat blijkt een opvatting over democratie…