Remschijven slijten niet vanzelf, de snelheid van slijtage hangt af van je rijstijl, de kwaliteit van de remblokken, het type wegen en zelfs oververhitting tijdens het remmen. Als je deze factoren kent, kun je de levensduur van je remschijven met wel anderhalf tot twee keer verlengen en voorkom je dat je midden in de winter opeens op zoek moet naar nieuwe remschijven.
Na afgelopen jaar, waar de Amstel jeugd er met de winst vandoor leek te gaan maar uiteindelijk de uitslag werd gecorrigeerd naar P2, was het dit jaar overduidelijk. Winst voor de Amsteljeugd!
Het wielerweekend Gilze is een prachtig evenement, waar wielrennen met veel enthousiasme wordt gedragen. Een plein volledig ingericht voor supporters en teams, een enorm podium en veel enthousiast publiek. Wat wil je nog meer, zou je denken. De jongens van het Amsteljeugd team wisten het wel: winst!
Het team was op veel plekken sinds vorig jaar vernieuwd. Alleen Silvan was als categorie 7 renner (mu15) een constante factor, uitgegroeid tot de motor achter het team. Daarnaast 5 renners van categorie 6 (mu14). Omdat het team ook dit jaar weer vroeg was begonnen met de NCK gerichte team tijdrit trainingen waren de jongens behoorlijk goed op elkaar ingespeeld. Ze vertrokken als tweede team en het tempo lag direct boven de 40 km/u. Wilmer had na een valpartij een dag eerder (niet op de fiets) te veel last van zijn knie en had na 1 kopbeurt zijn werk gedaan.
Er werd zeer constant gereden met veel lange beurten van Silvan, afgewisseld met net wat kortere beurten van Thijs, Briek, Julien en Torben. Al in de eerste ronde werd het daarvoor gestarte damesteam (buiten mededinging want een mix van oudere dames en jeugd) bijgehaald. Door de smallere straten kon de ploegleiderswagen helaas niet inhalen en daardoor meer volgen. Dat deed de jongens echter weinig, want ook in de tweede ronde bleef het tempo constant hoog. Zo hoog dat na 9 kilometer Briek moest lossen.
Aan de 4 overgebleven renners de taak om alles bij elkaar te houden. Dat resulteerde in een minimaal verval van 5 seconden, mede dankzij een sterke eindspurt. Daarna was het wachten op de andere teams (helaas was er geen hotseat). Al snel bleek dat podium zeker was, want daar ging het een stuk minder hard. Met twee minuten voorsprong was de hoogste trede van het podium verzekerd! Een prachtig resultaat en mooie boost voor het moraal richting het NCK, waar het zelfs nog een tikkie harder moet voor de ereplaatsen. Want we hebben inmiddels een naam om hoog te houden
Samen met ASC Olympia heeft WV De Amstel een landelijke jeugdwedstrijd georganiseerd onder de vlag van de KNWU. Het parcours bij Sloten is uitermate geschikt om jonge renners kennis te laten maken met een landelijke wedstrijd en de samenwerking werd gezocht. Het niveau is bij een landelijke jeugdwedstrijd over het algemeen een stuk hoger. En met veel van onze nieuwe leden aan de start is ook de insteek van kennismaking met landelijke wedstrijden voor De Amstel in ieder geval geslaagd.
Klaar voor de start
Na de extreme hitte van de dagen voor zondag de 28ste werd besloten in overleg met de KNWU om de wedstrijden iets eerder te laten starten zodat de laatste categorie niet op het heetst van de dag hoefde te rijden. Start van de eerste twee gecombineerde wedstrijden was om 9:00. Vroeg opbouwen dus. Maar dat was al snel gedaan. Parcours schoon. Materiaalcontrole klaar. Speaker in positie. Renners aangemeld. Alles klaar voor een mooie reeks wedstrijden.
MU9/VU9 en VU10
Bij de aller jongsten stonden er nog geen renners van ons aan de start. Maar dat kan volgende keer zomaar anders zijn. De aller jongsten gaan volle bak van start en rijden twee rondjes op het lange parcours. Met z’n vieren maken ze der een mooie strijd van. Er is uiteindelijk altijd een winnaar. Dat was in dit geval Jasmijn Knook.
MU10/VU11
Hier stonden wat meer renners op de startlijst. Drie ronden in het verschiet. En met Koen een van de kanshebbers voor de winst. Koen ging er ook vol voor. Alle drie de ronden het tempo bepaald, en van ver de sprint aangegaan. Daar was geen kruit tegen gewassen. De winst voor Koen!
MU11/VU12
Bij de voormalige categorie III stond Oscar aan de start. Zijn eerste landelijke wedstrijd. Afgelopen week al eens bij een MiniWegWedstrijd in Zuid-Holland meegedaan, maar dit is toch het echte werk. De eerste ronde kwam hij, ondanks een slechte start door moeilijk inclicken (dat is altijd lastig, gebeurt veel vaker dan je denkt) goed door. Vaak zie je bij de landelijke wedstrijden dat de eerste ronde(n) heel hard gaat om daarna te stabiliseren. Als je er dan nog bij bent, dan is het volhouden. Maar voor Oscar lag het tempo nog net even te hoog. Niks mis mee. Gewoon een eigen groepje opzoeken, doorbijten en je concentreren op de koers in de koers, je eigen koers. Dat deed hij perfect, er werd nog iemand die uit het peloton was gelost ingerekend. En in de laatste ronde liet hij zijn drie compagnons de route achter zich om naar een prima 11de plaats te rijden. En daarna was hij zelf tevreden, en was druk aan het kletsen met andere renners zowel binnen als buiten de club. Ook het sociale deel van wielrennen voor en na de wedstrijden met leeftijdgenoten is geweldig.
MU12/VU13
Dat bij een landelijke wedstrijd het niveau heel hoog kan zijn werd ondervonden in de volgende wedstrijd. Kees stond niet helemaal uitgerust aan de start. De eerste twee ronden gingen nog in gezamenlijkheid, daarna had de kersverse Nederlands kampioen besloten om eens vol door te trekken op zijn eigen parcours. En als het dan tegen de 40km/u gaat moet je van goede huize komen om dat te kunnen volgen. Het hele peloton viel uit elkaar. Kees zat in een groepje met vier renners en richtte zich op zijn eindsprint. Die winnen is ook een overwinning. En zo geschiede. 13de plek was het hoogst haalbare voor Kees zondag, niks mis mee.
MU13/VU14
Het aantal deelnemers werd bij elke categorie wat groter. Voor zowel Tomas, Vincent als Fedde was dit hun eerste landelijke wedstrijd. Alle drie met eigen doelen en verwachtingen aan de start. De eerste ronde ging meteen zo hard dat Fedde het niet kon volhouden. Hij ging de strijd aan met zijn metgezel. Proberen niet gedubbeld te worden is ook een uitdaging. Dit parcours is misschien lang, maar met z’n tweeën tegen een peloton is moeilijk. Het lukte net niet, een 19de plek was het resultaat. Maar een hoop lessen rijker. Van meer ervaringen word je beter, maar leer je vooral ook je eigen grenzen op te rekken. Vincent zat na de eerste ronde een beetje op de rekker, maar hij hield vol. Toen het uiteindelijk stil viel, of stil, het tempo zich stabiliseerde kon hij goed meekomen. Zelfs nam hij meerdere keren de kop over. In de sprint wordt hij uiteindelijk 17de, maar hij was vooral heel tevreden over zijn eigen prestatie. Bij het peloton blijven in je eerste landelijke wedstrijd is echt een prestatie. En dan Tomas, dit jaar pas lid geworden, en meteen voorin meerijden. De snelste rondetijd noteren en constant doorkomen bij de 5 in het peloton. Dat is echt goed en attent rijden. Gebeurd er wat, kan je meteen meeschuiven, bochten zorgen niet voor veel snelheidsverlies. Koersen uit het boekje. In de sprint kwam hij tot een prachtige 7de plek. Klasse koers!
MU14/V15
Deze wedstrijd was met Briek, Julien, Tawan, Torben, Joshua, Thijs en Wilmer uitermate goed bezet qua Amstel renners. Met nog meerdere renners van Olympia aan de start werd een heus blok gevormd. Enkele renners van clubs uit Zuid-Holland spraken vooraf met elkaar en het leek op een kleine combine, maar ja, tegen zo’n blok wordt het toch lastig koersen. Al waren er veel aanvallen, echte ver weg kwamen de aanvallers niet. Tawan deed nog de beste poging en sloeg uiteindelijk een gat van zo’n 10 seconden. Maar op het parcours in Sloten ben je altijd in zicht en werd hij uiteindelijk, na het rijden van de snelste ronde van de wedstrijd, weer ingegrepen. Een sprint moest de uitkomst bepalen. Joshua begon van heel ver al de sprint, sommige renners waren hierdoor verrast een raakte hun positie helemaal kwijt, anderen profiteerden optimaal. In de slipstream van Joshua schoof Briek mee, die het gebruikte als ideale lead-out. Op 200m van de streep ontbond hij zijn duivels, het leek nog even spannend te worden, maar hij hield het vol tot de streep! Sprintkanon Torben zat net verkeerd en kwam nog tot de 3de plek. Julien was vlak voor de sprint nog goed opgeschoven maar kwam door de lange sprint in het gedrang, een 8ste plek was toch een prima resultaat. Tawan kwam na bijna alles gegeven in zijn aanval tot plek 9. Joshua werd nog door bijna iedereen overrompeld in de sprint en werd 14de, maar voor zijn eerste landelijke wedstrijd in het peloton blijven is gewoon een prima wedstrijd. Onze tweeling Thijs en Wilmer reden elkaar een beetje in de weg vlak voor de sprint begon. Dat resulteerde in frustratie en een 15de en 16de plek. Zoiets kan gebeuren. Mooie koers overall met veel aanvallen en twee Amtel renners op het podium!
MU15
Ook in de laatste categorie stonden twee jongens, nou ja jongens, mannen kan je zo langzamerhand wel zeggen, aan de start. Silvan is al een ervaren rot, Lode zijn eerste wedstrijd. De afgelopen weken zijn verzet laten aanpassen, mylaps en licentie geregeld. En dan meteen in een groep zitten waar het tempo in de eerste zes ronden van de 12 niet onder de 40km/u zakte. Ga er maar aan staan dan. Lode hield heel lang vol. Toen de groep al snel in tweeën was gesplitst zat hij op een gaatje van het tweede groepje. Het zag ernaar uit dat hij alleen de wedstrijd moest volbrengen verder. Maar hij perste er alles uit om bij de drie die voor hem reden te komen. Dat was echt knap! In dit groepje kon hij tot twee ronden voor het einde meedraaien, maar toen was de koek op. Helemaal niet erg en ook niet onlogisch. Beginnen met wielrennen op wat latere leeftijd en dan wedstrijden gaan rijden is echt pittig. Je mist nog een beetje de motor en uithoudingsvermogen van de ervaren renners in die categorie. Een 8ste plek werd het uiteindelijk, maar een hele knappe eerste wedstrijd. Silvan heeft zo’n grote motor wel, reed vol mee in de eerste groep. In de laatste ronde reden twee renners van Ulysses samen weg, Silvan liet zijn vrienden gaan en sloeg toe in de sprint om de derde plek. Nog een podiumplaats voor de Amstel.
De dag was niet alleen qua resultaten geslaagd met twee overwinningen en twee derde plaatsen maar ook qua organisatie. En vooral de inzet van alle nieuwe renners die ontdekt hebben wat een landelijke wedstrijd vergt, en het ook allemaal als leuk hebben ervaren. Dit smaakt naar meer!
Het is al even gelden, maar eind mei zijn er twee teams van WV de Amstel naar Frankrijk afgereisd voor de Trophée de L’Aisne. Sander Schaap schreef een mooi verslag van de prestaties van de U15 renners.In deze editie van de Tour de l’Aisne waren twee Amstel-teams aanwezig: een team van U15 (samengesteld) Silvan Schaap (MU15), WV De Amstel/Wess Roding (MU15), DTS/Jelle Twigt (MU15) ARC Ulysses/Ian Pels (MU14), Olympia en een Team Nieuwelingen (U17): Grigory Ivakhov/Nicolai Ivakhov/Judah Gunnink/Max Baars.
In de bijlage het verslag van het gelegenheidsteam U15 dat uitkwam namens WV de Amstel.
Behalve dat de temperaturen aangenamer waren dan vorige week, kregen we een wedstrijd voorgeschoteld die erg veel leek op die van vorige week. Dit keer was Maeda Mitsutaki de winnaar.
Opnieuw was er na het neutrale deel – waarin een strak tempo werd aangehouden – een snelle breuk in het peloton waarbij de sterke renners vooraan zaten. En dus viel de beslissing in koers opnieuw snel. De achterblijvers werkten lang samen waardoor het ook voor hun nog een leuke koers bleef. En als de kopgroep dan langs komt kun je weer aan paar rondes meerijden in een wat groter peloton, en uiteraard is er dan geen enkele aanleiding om op kop te gaan rijden.
De vier koplopers, Tim Schreurs, Niels Geise, Laurent Molenaar en Maeda Mitsutaki, gingen met de finish in zicht ook wat meer op elkaar letten waardoor twee gedubbelde renners, Timo Bergsma en Edwin Commandeur, hun kans pakten om ongedubbeld te finishen. Ondanks dat de top-3 van het klassement in de kopgroep zat, was het toch Maeda Mitsutaki die de overwinning pakte. En omdat Laurent Molenaar voor Niels Geise is het verschil tussen plaats 2 en 3 iets kleiner geworden. Maeda stijgt door zijn overwinning van 21 naar 11.
De laatste NK’s (Tijdrijden in Laren GLD en Weg in Nijmegen) moesten afrekenen met de hittekoepel én het zware parcours rondom Berg en Dal. Michiel Mouris reed zich als eerste jaars Belofte opnieuw naar het podium op de tijdrit: 3e. Femke Markus behaalde in de wegwedstrijd na een bloedstollende finale het zilver bij de Elite-Vrouwen.
NK Nijmegen: Slagveld en schitterende koersen
Het parcours in Nijmegen en Berg en Dal liegt niet. Een rondje van 10 kilometer, veel draaien en keren en twee klims die elkaar kort na elkaar opvolgen. Een rondje dus waarop alleen de sterksten overleven.
En dat gebeurde bij de Dames waar een Elite-groep van een vrouw of 20 de finale in ging, mét daarbij Femke en Riejanne Markus en Amber Kraak van De Amstel. Maar ook op hangen en wurgen toppers als Wiebes en Vos. Mooi om te zien dat die laatste twee eigenlijk kansloos waren en alleen met een gelukje steeds terug konden komen. Femke Markus was het op zeker moment zat en demarreerde op het perfecte moment met nog 20 kilometer te gaan, maar kreeg de sterke Lieke Nooijen van Visma mee. Er werd al snel een gat van een minuut geslagen en de laatste kilometers was het nagelbijten. Zou Femke net als haar zus een paar jaar geleden, Nederlands kampioen worden? Femke leek de overhand te hebben, maar in de laatste oplopende kilometer moest ze toch het onderspit delven tegen de sterke Nooijen. Prachtige koers, mooie tweede plaats, maar toch een beetje zuur, dat hoort nou eenmaal bij plek 2.
Riejanne zag het uit de achtervolgende groep gebeuren: 7e. Amber Kraak werd 17e, Jente Koops 41e.
Bij de Elite-mannen (en Beloften) was het slagveld helemaal compleet. Vanuit het vertrek trokken de toppers en de mannen met de beste benen het veld in stukken en brokken. De Amstel supporters volgden de verrichtingen van Wessel en Michiel Mouris, Owen Geleijn, Niek Voogt, Viego Tijssen, Julian Vergouw, Samuel Gunnink en Enzo Leijnse natuurlijk met interesse (en dan was er nog een DNS van Dylan Groenewegen en Victor Broex).
Owen en Niek waren nog enige tijd in beeld, maar voor de meesten was het op enig moment over en uit. Wie werd dan de beste Amstelrenner/ Het werd Owen (28e) die Niek (30e) net achter zich hield. 31 renners werden geklasseerd; uitrijden was al erg knap. Het parcours loog niet.
Tijdrijden: schema aanpassen
Vanwege de extreme hitte werden de tijdritten verreden in de ochtend en de late middag. De ochtend was het nog wel te doen, maar iedereen had wel door dat het rond 18.00 uur nog steeds verzengend heet zou zijn onder de Tijdrithelm. Er zijn geen incidenten gemeld onder renners of publiek, dus dat is positief.
De Amstel had wat minder eigen renners en kanshebbers onder de deelnemers, maar MM is met zijn status (Wereld- en Europees kampioen bij de Junioren) dat uiteraard wel. Zijn bronzen medaille op ruime achterstand van de winnaar is wellicht de opmaat naar meer. Mooie prestatie.
Wie ook een mooie prestatie leverde was Samuel Gunnink. In een tot dusverre niet zo gelukkig seizoen is zijn zesde plek een heel mooie opsteker en een bevestiging van het talent van de eerstejaars Belofte.
Bij de Profs- mannen stonden Wessel Mouris en Enzo Leijnse aan de start. Zij reden naar plek 5 (Enzo) en 11 (Wessel). Op ruime achterstand van de overtuigende winnaar Huub Artz.
Bij de Dames waren de Markusjes uiteraard aanwezig. Riejanne (tweevoudig kampioen) kon deze keer geen vuist maken: 6e. Femke reed naar plek 10 en verder werd de jonge Jente Koops 21e.
Bij de Junioren en Nieuwelingen waren er geen Amstel-deelnemers. Dat is nog wel een aandachtspunt? Hoewel de Jeugd toch wel elke keer de korte tijdritten in het programma heeft.
Het zijn de NK-weken, dat heeft de oplettende lezer al gezien. De Amstel was aanwezig op het NK Masters en het NK Jeugd. Maar afgelopen weekend waren de “Kleine kampioenschappen” in Oosterwolde en dan volgen nog deze week de NK’s TIjdrijden in Laren (Gld) en wegkoers in Nijmegen- Berg en Dal.
In Oosterwolde stond een vlak parcours van 6,5 kilometer op het programma, waar niet de wind, maar de warmte de belangrijkste tegenstander was. De redactie scrolde snel door de uitslagen op zoek naar de Amstel-renners. Geen top-10 klasseringen dit jaar, maar een uitslag zegt niet alles en ook de doelstellingen waren voor ieder verschillend.
Uitslagen Amstel:
Vrouwen Elite-ZC: Hier was Noor Smit lang in de aanval Het werd uiteindelijk een massasprint: 26 Suzanne Mulder, 52 Noor Smit, 56 Maartje Redder, 72 Rosan Koper; 80 Kersty Heeremans; DNF Loes Rozenburg;
Junior-Mannen (U19): 54 Laurens Dijkstra, 67 Lieuwe van der Meulen; DNF Quinten de Jong;
Nieuwelingen (U17): 28 Judah Gunnink, 49 Max Baars; DNF: Isaac Caderius Van der Veen
Junior-Vrouwen (U19): 18 Mariël Mur
Elite ZC Man: DNF Koos Jeroen Kers
Dit jaar werd een oude traditie in ere hersteld bij WV de Amstel: Op trainingskamp met de jeugd! Drie dagen fietsen en vertier. De masters en de nieuwelingen zijn hier de afgelopen jaren al vaker geweest, maar de jeugd bleef een beetje achter. Aan het begin van het wegseizoen hebben de trainers en coördinatoren een balletje opgegooid bij de renners en ouders. Iedereen was enthousiast, dus organiseren, regelen en boeken. Afgelopen weekend was het zo ver.
De club had nog een fonds achter de hand. Dit fonds bestond uit donaties na een verzoek van de nabestaanden van de op 14 mei 2022 overleden Wim Jansen. Wim wordt nog steeds zeer gemist. Hij was een groot liefhebber van de wielersport en kon enorm genieten van de blije gezichten van jeugdrenners die bij de Ouderkerker Plas op de crossfiets aan het trainen waren. Vanuit deze passie van Wim vroeg de familie aan de gasten om bij het afscheid van Wim geen bloemen mee te nemen, maar een gift te geven voor de jeugdafdeling van De Amstel. Wim is vanaf het vroege begin lid van de (voorgangers) van WV De Amstel geweest, en na zijn eigen wielercarrière een fervent organisator, supporter en volger van onze club en haar renners. Wim genoot zichtbaar van de evenementen en de prestaties van de Amstel-leden. Met de bijdrage van alle mensen die Wim en Joke een warm hart toedroegen is dit weekend mede mogelijk gemaakt voor onze jeugd. Het werden drie onvergetelijke dagen voor renners en begeleiders!
Basiskamp Voerstreek
Omdat fietsen in de uitdagende heuvels van Limburg best pittig is, en op de planning van wat langere ritten, was het kamp vooral bedoeld voor de wat meer ervaren jeugd. Met een groep van 16 renners en 9 trainers en begeleiders was het een volle groep. Het was even puzzelen wie welke renner en welke fiets meenam, maar dat is allemaal gelukt. Op vrijdag 19 juni konden we ons vanaf 1uur melden bij de locatie in Voeren. Sommige renners hadden al vroeg vrij van school (toetsweken), anderen moesten nog terug komen van een schoolkamp. Dus iedereen kwam op zijn eigen tijd aan. Het weekend zou ook nog eens heet worden, temperaturen van ruim 30 graden was de verwachting, dus dat gaf extra uitdagingen. Gelukkig was de locatie ook voorzien van een ruim bemeten zwembad, dus na de inspanningen was er afkoeling genoeg.
Routes
Trainer Michiel had het op zich genomen om meerdere uitdagende routes te maken. Uitdagend voor alle groepjes van elk niveau. Met mogelijkheden om af te steken bij te warm weer, en voor de verzorgers om meerdere keren langs de kant van de weg klaar te staan met bidons, voeding, en alles wat een renner nodig heeft qua verzorging bij een uitdagende training. De renners en begeleiders die er al waren gingen eerst eten om daarna om een uur of 8 in de avond nog een kleine rit te maken van zo’n 25km. Groepjes van vier renners van ongeveer hetzelfde niveau. Trainer erbij. Uitleg hoe je te gedragen in de klim en vooral de afdeling. Luisteren naar de aanwijzingen onderweg. En fietsen maar!
Every picture tells a story!
Zaterdag
Laat in de avond kwamen de laatste renners met ouders aan. Gaby was met Joshua nog even terug gekeerd om de vergeten helm van Fedde op te halen. Zo kon de in de strijderstrui gehulde klimmer zich op de zaterdag toch nog uitleven! Dat clubgevoel en iets voor elkaar over hebben was precies de insteek voor het traingingskamp. Niet alleen fietsen, maar elkaar ook beter leren kennen, en dichter naar elkaar groeien.
Op zaterdag stond de lange tocht op het programma. Net iets meer dan 40km voor de jongsten, met onder andere het hoogste punt van Nederland in de route. 65km voor de middengroep, met alle bekende beklimmingen van de Mastel Gold Race erin. En voor de oudsten, 85km met de finale van de Amstel Gold Race. Cauberg, Keutenberg, Eyserbosweg, alles erop en eraan.
Met de hitte waren de verzorgers van dienst, Yvo en Herman, op zoek gegaan naar goede punten om de bidons aan te vullen met water uit de enorme jerrycans die Peter had meegenomen. Isotopen dorstlessers te geven, bananen, appels, gels, energybars en zo nodig een renner mee te nemen. Trainer Arjen ging met vier van de oudste renners mee, net als Sander. Peter met de middengroep, Artur sloot aan om met zijn zoon Vincent mee te rijden. Gaby bij Joshua. Bij de jongsten deden Michiel, Harry en Tomas mee.
Het werd voor iedereen een heel avontuur. Met verdwaalde en terug gevonden vaders, heerlijke lunches onderweg, goed gevulde bidons met koud water, en vooral vlammen op klimmetjes! Nog maar een bergje foto’s ter illustratie. Alle foto’s zijn hier te zien
In de avond werd de laptop aangesloten om het Nederlands elftal gehakt te zien maken van Zweden. Nog een duik in het bad. En op tijd, nou ja op tijd, weer naar de spartaanse kamers. Morgen, klimtijdrit en nog een kleine koers ter afsluiting!
Klimtijdrit
Lien was niet helemaal fit uit de zaterdag rit gekomen, en Fedde was met Michiel meegereden om op tijd thuis te zijn voor andere feesten. De overige renners mochten nog aan de bak voor de klimtijdrit. Vlakbij het huisje lag een schitterende klim. Vanuit Voeren naar boven naar Ulvend. 1.62km met 90 hoogte meters. De tijden:
1 Martin 04:44
2 Liam 04:48
3 Thijs 05:00
4 Torben 05:09
5 Briek 05:13
6 Wilmer 05:20
7 Silvan 05:22
8 Vincent 06:13
9 Tomas 06:16
10 Julien 06:17
11 Joshua 06:30
12 Koen 06:48
13 Marcus 07:14
14 Kees 07:17
De een had al wat meer last van de vermoeidheid dan de ander. Vanaf de top werd er nog koers gezet richting de Gulpenerberg om dan weer terug huiswaarts te keren. Douchen, aankleden en de auto in richting huis.
[Het was echt een meer dan geslaagd weekend. Zowel de renners als begeleiders hebben een fantastisch weekend vol saamhorigheid en koersplezier beleefd. Of er volgend jaar een vervolg komt was niet eens de vraag, eerder in welk weekend!
En ook voor dat trainingskamp is nog wat geld over uit de pot van Wim en Joke!
Liam, Harry, Peter, Marcus, Lien, Torben, Tomas, Thijs, Briek, Wilmer, Martin, Julien, Joshua, Gaby, Koen, Arjen, Tomas, Fedde, Kees, Vincent, Silvan, Michiel, Sander, Herman, Artur zit ook in de foto verstopt!
De warmte had misschien wat invloed op de grootte van het peloton, maar zeker niet op de strijdlust van de renners. Zodra het mocht, was het koers. Tim Schreurs pakte een recht eind voorsprong maar het peloton hield hem net in het oog en kwam langzaam maar zeker terug. Daarna waren het Laurent Molenaar, Caspar Hermans en Sander Boerkamp die ervandoor gingen. Toen ze een serieuze voorsprong kregen was het nu of nooit als je de oversteek nog wilde maken. Tim Schreurs en Anders Haringsma lukte dat en daarmee was de koers beslist. Ze verdwenen snel uit zicht en pakten uiteindelijk ruim een halve ronde. De kopgroep bleef bijeen en Tim Schreurs had ondanks zijn eerdere inspanningen in de finale nog genoeg over om Sander Boerkamp voor te blijven. En Laurent Molenaar bleef Anders Haringsma net voor.
De kampioen van 2026 lijkt wel vast te staan maar daarachter is het nog spannend genoeg de komende weken.
Wij kregen nog een mooie hoeveelheid foto’s van Erwin Prakken uit Ouderkerk. Veel van de deelnemers zullen zich er mooi op herkennen. Hier te zien!
Dinsdag 16 juni was het tijd voor de tweede 2km tijdrit bij de jeugd. Mooi weer, niet te warm, niet te veel wind, optimale omstandigheden voor toptijden. Misschien een baanrecord?
Iedereen wel een persoonlijk record in ieder geval!
Duik nu in de uitslagen via de link hieronder:
Amstelveen - Deze zomer staat het Amsterdamse Bos volledig in het teken van topsport. In augustus strijden de beste hockeyers ter wereld om de wereldtitel in het Wagener Stadion, terwijl een paar honderd meter verderop op de Bosbaan ruim 1200 roeiers uit zo’n zestig landen in actie komen tijdens het WK Roeien. Een sportzomer zoals Amstelveen die nog niet eerder heeft meegemaakt.
Zo'n vijftig inwoners van Haarlemmermeer hebben woensdagmiddag bij het gemeentehuis in Hoofddorp gepleit voor de terugkeer van supervrijwilliger Mustapha. Hij was jarenlang hun steun en toeverlaat, maar is na een conflict met de vrijwilligersorganisatie onlangs gestopt met zijn werk.
De demonstranten vertellen hoe Mustapha zich als vrijwilliger van Stichting Leergeld Haarlemmermeer inzette voor gezinnen in de regio. Volgens hen hielp hij tientallen, mogelijk zelfs honderden gezinnen bij het aanvragen van lespakketten, zwemlessen en andere voorzieningen. Ook hielp hij bij het invullen van formulieren en bij vragen over gemeentelijke regelingen.
Initiatiefneemster van het protest is Nagham Alsahli. Zij vertelt dat Mustapha onlangs is gestopt met zijn werk namens de stichting en dat de demonstranten zich daarom zorgen maken. "Hij is een stem van veel inwoners van Haarlemmermeer."
Eén van demonstranten vertelt dat Mustapha veel voor hem heeft betekend bij het vinden van een passende baan. Inmiddels werkt de jongen bij een fastfoodketen op Schiphol, een baan waarvan hij nooit had gedacht dat hij die zou krijgen. "Het is een droom dat ik nu een contract heb."
Een vader vertelt dat Mustapha hem heeft geholpen zwemles voor zijn zoon te regelen. Zonder zijn hulp was dat volgens hem niet gelukt. Een vrouw omschrijft de vrijwilliger als een 'vriendelijke man die mensen op een menselijke manier benadert en altijd de tijd neemt om anderen te helpen'.
Tijdens de demonstratie overhandigen de aanwezigen een brief aan de gemeente. Daarin verzoeken ze wethouders met Mustapha in gesprek te gaan en samen naar een oplossing te zoeken.
Een woordvoerder van de gemeente laat weten de inhoud van de brief 'zorgvuldig te bestuderen'. In aanloop naar de demonstratie heeft de gemeente al geprobeerd te achterhalen waarom Mustapha zijn werkzaamheden niet langer kan uitvoeren, maar dat heeft vooralsnog geen duidelijkheid opgeleverd. Wel benadrukt de gemeente dat Mustapha niet rechtstreeks in dienst was van de gemeente. Een inhoudelijke reactie volgt op een later moment.
Zo'n vijftig inwoners van Haarlemmermeer hebben woensdagmiddag bij het gemeentehuis in Hoofddorp gepleit voor de terugkeer van supervrijwilliger Mustapha. Hij was jarenlang hun steun en toeverlaat, maar is na een conflict met de vrijwilligersorganisatie onlangs gestopt met zijn werk.
De demonstranten vertellen hoe Mustapha zich als vrijwilliger van Stichting Leergeld Haarlemmermeer inzette voor gezinnen in de regio. Volgens hen hielp hij tientallen, mogelijk zelfs honderden gezinnen bij het aanvragen van lespakketten, zwemlessen en andere voorzieningen. Ook hielp hij bij het invullen van formulieren en bij vragen over gemeentelijke regelingen.
Initiatiefneemster van het protest is Nagham Alsahli. Zij vertelt dat Mustapha onlangs is gestopt met zijn werk namens de stichting en dat de demonstranten zich daarom zorgen maken. "Hij is een stem van veel inwoners van Haarlemmermeer."
Eén van demonstranten vertelt dat Mustapha veel voor hem heeft betekend bij het vinden van een passende baan. Inmiddels werkt de jongen bij een fastfoodketen op Schiphol, een baan waarvan hij nooit had gedacht dat hij die zou krijgen. "Het is een droom dat ik nu een contract heb."
Een vader vertelt dat Mustapha hem heeft geholpen zwemles voor zijn zoon te regelen. Zonder zijn hulp was dat volgens hem niet gelukt. Een vrouw omschrijft de vrijwilliger als een 'vriendelijke man die mensen op een menselijke manier benadert en altijd de tijd neemt om anderen te helpen'.
Tijdens de demonstratie overhandigen de aanwezigen een brief aan de gemeente. Daarin verzoeken ze wethouders met Mustapha in gesprek te gaan en samen naar een oplossing te zoeken.
Een woordvoerder van de gemeente laat weten de inhoud van de brief 'zorgvuldig te bestuderen'. In aanloop naar de demonstratie heeft de gemeente al geprobeerd te achterhalen waarom Mustapha zijn werkzaamheden niet langer kan uitvoeren, maar dat heeft vooralsnog geen duidelijkheid opgeleverd. Wel benadrukt de gemeente dat Mustapha niet rechtstreeks in dienst was van de gemeente. Een inhoudelijke reactie volgt op een later moment.
Een 34-jarige Duitser is door de politierechter bij verstek veroordeeld voor zijn wangedrag aan boord van een Corendon-vlucht eerder dit jaar. De crew had tijdens 'een cruciaal deel van de vlucht' de handen zo vol aan de man, dat de gezagvoerder later dan gebruikelijk aan zijn bemanning meldde dat het toestel bijna ging landen.
Dat gebeurde op 15 april op een vlucht vanuit de Egyptische badplaats Hurghada naar Schiphol. Al bij het boarden op zijn vakantiebestemming kreeg de man ruzie met een medepassagier. Die passagier stoorde zich aan het gedrag van zijn kinderen en zei daar iets van, wat de Duitser moeilijk kon verkroppen.
Een groot deel van de vlucht hield de man zich gedeisd, maar toen het toestel Schiphol naderde, kreeg de man weer ruzie. Ditmaal met een purser, die hem had gemaand om te gaan zitten, omdat het lampje 'stoelriemen vast' op dat moment al brandde. “Wie denk je wel niet dat je bent? Ik sla je tanden uit je bek”, beet hij de vrouw toe.
Omdat de man de aanwijzingen niet opvolgde, zag de bemanning zich genoodzaakt de Koninklijke Marechaussee op te roepen. Zij haalden de man na landing van boord. De man ontkende in het verhoor dat hij de purser had bedreigd. In plaats daarvan zou hij zelf 'onheus zijn bejegend door cabinepersoneel', verklaarde hij.
De officier van justitie benadrukt dat de landing 'een cruciaal deel van de vlucht' is, en de bemanning dan alert moet zijn. In plaats daarvan 'escaleerde de situatie' en waren vijf bemanningsleden een kwartier lang met de onruststoker bezig.
Zelfs de piloot was zo afgeleid dat hij in zijn communicatie met de crew een fout maakte. Normaal gesproken laat de piloot op een hoogte van 2.500 voet aan zijn bemanning weten dat het toestel bijna gaat landen, maar in dit geval gebeurde dit op 1.000 voet.
Voor het niet gehoorzamen aan en bedreigen van de crew eist de officier een boete van in totaal 1.250 euro én een voorwaardelijke celstraf van een week. De rechter toont zich iets milder: hij veroordeelt de Duitser tot het betalen van 750 euro aan boetes.
"De week voorwaardelijk vind ik een goed idee om ervoor te zorgen dat [hij] zich de volgende keer wél gedraagt."
Log in