Door: redactie. Zaterdag stonden de ploegen Royal Flora Holland en Achilles Bocholt tegenover elkaar in Geleen voor de halve finale van de Super Handball League. Met een eindstand van 28-27 in het voordeel van de Belgen, strandden de Aalsmeerders hier in het toernooi.

De wedstrijd was van begin tot eind spannend. Bij de rust stond er 13-11 op het scorebord. Na de rust werd de achterstand weggepoetst en kwamen de teams op gelijke voet met elkaar te staan op 18-18. Daarna wist Aalsmeer weer een punt te pakken en kwam op een voorzichtige voorsprong. Deze werd nagenoeg direct afgestraft door de Belgen: 19-19. Na zestig minuten was de eindstand 22-22.

Via de lat
Er volgden twee verlengingen tijdens welke beide teams elkaar op de hielen bleven zitten met minimale verschillen. Uiteindelijk, zeven seconden voor het fluitsignaal, scoorde Achilles Bocholt het winnende goal. Via de lat kwam de eindstand hiermee op 28-27. De Aalsmeerders hebben het niet cadeau gegeven en geknokt voor wat ze waard zijn.

Achilles Bocholt staat zondag tegenover Bevo in de finale van de Super Handball League.

 

Het bericht Aalsmeer gestrandt in halve finale Super Handball League verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Rein van der Zee

Aalsmeer – “Blueszangers gaan niet met pensioen”, zegt Henk Nieuwenhuizen, die al 27 jaar in Aalsmeer woont. De blues loopt als een rode draad door zijn muzikale leven.

Hoe belangrijk is muziek voor jou en wanneer begon het allemaal voor jou, Henk?

“Muziek is mijn leven. Op mijn 18^e kwam ik ermee in aanraking, de radio stond altijd aan thuis en ik luisterde naar platen van o.a. Cuby & the Blizzards, ZZ & The Maskers en natuurlijk al die bluesjongens zoals Howlin Wolf, BB King, John Mayall, Peter Green.”

Door wie werd jij beïnvloed?

“Als zanger ben ik door Harry Muskee van Cuby & The Blizzards beïnvloed en als bassist door Jack Bruce (zanger/bassist van Cream).”

Welke instrumenten bespeel je?

“Ik ben zanger, ik speel basgitaar, contrabas en mondharmonica en mandoloncello en ik speel een beetje gitaar en piano.”

Je ging ook in bands spelen?

“Mijn eerste band was in de jaren 60, ik was zanger en speelde mondharmonica in The Casanova Bluesband. Daar zat ik 10 jaar in.

Toen kwam ik in de jaren 80 in het Balkanorkest Amstelland waar ik ook 10 jaar bij speelde op akoestische contrabas. Vier jaar maakte ik deel uit van een big band, The Swing & Sweet Orchestra en eind jaren 90 kwam ik bij Johnny & The Surfers waar ik nu nog steeds in speel op bas.

Ik heb ook nog in een Franstalig trio gespeeld (chansons). Dat was 30 jaar geleden, ik bleef er tien jaar bij en speelde de contrabas.

Een half jaar geleden begonnen wij de The Bucket List Bluesband, waarin Gabor Erga op gitaar speelt en Koos Nelemans op drums, ik neem de zang, mondharmonica en bas voor rekening. Naast covers spelen wij onze eigen nummers.

Verder heb ik nog een paar maanden in Twenty 4 Seven gespeeld.”

Heb je nog wat opmerkelijks meegemaakt in die jaren?

“We traden een keer op met de big band bij de RAI en in het contract stond dat wij 2500 euro zouden ontvangen. Maar, wat bleek, iemand van de organisatie had ons bedonderd, i.p.v. van 2500 zouden anderen 3500 euro krijgen! Gelukkig hadden wij wat politieagenten in de band en één van hen ging een hartig woordje spreken met de oplichter, zo kregen we toch nog 3500 euro!

Ook opmerkelijk: Met het Franstalig trio vervoerde ik mijn contrabas op een matras in mijn Ford transit. Na een optreden ging ik even een dutje doen op het matras.”

Wat is jouw mooiste muziek herinnering?

“Dat was een optreden van John Lee Hooker in de Statenhal in Den Haag. Grandioos was dat!”

Wat zijn de toekomstplannen?

“Met The Bucket List vaker optreden.”

Henk achteraan in het midden, op de bas. (foto: RvdZ).

Het bericht Music in the Air (153): Henk Nieuwenhuizen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

‘Het is aan de lezer of er een tweede deel komt’

Door: Jan Dreschler. René Tepas is een jongeman van 37 jaar. Hij is een en al creativiteit: hij doet aan boetseren, filmen en fotografie, wandelt graag en bezoekt het theater. Tegelijk heeft hij een licht autistische aandoening, waardoor het directe contact met mensen wat ingewikkelder voor hem is. Al die creativiteit is samengebracht in een boek dat hij schreef met als titel ‘Staan blijven’. Deze dagen is het verschenen en te verkrijgen via Bruna en bol.com of via uitgeverij Boekscout. “Ik kan nog steeds niet geloven dat ik het nu in handen heb.” Op een bankje in het Seringenpark, vlakbij waar hij woont, spreken we met elkaar.

René werd geboren in Amstelveen, maar groeide op in Aalsmeer. Hij doorliep verschillende scholen, waaronder een speciale school in Wijk aan Zee voor kinderen met verschillende soorten aandoeningen. Daarna volgde hij het Nova College in Hoofddorp, waar hij bedrijfsadministratie studeerde. Hij werkte een periode bij Royal Flora Holland, maar moest daar bij een inkrimping het veld ruimen. Daarna liep hij stage bij de gemeente Hilversum en uiteindelijk is hij sinds 2019 aan het werk bij de overheid op Schiphol, in een administratieve functie.

André van Duin
Van jongs af aan was wel duidelijk dat hij anders was dan anderen. Met name het contact leggen met anderen is moeilijk voor hem. “Toen ik jong was, had ik daar niet veel problemen mee. De laatste jaren heb ik er soms wel last van. Tegelijk ben ik wel een doorzetter en daar ben ik trots op.”

Via een scherm is dat heel anders. Zo maakte René een periode filmpjes, geïnspireerd door André van Duin, die op het internet te vinden zijn. Hij kon daarin heel creatief allerlei typetjes neerzetten, zonder enig spoor van verlegenheid.

Boek met humor
Het idee voor een boek ontstond al een paar jaar geleden. Hij was er zelfs al mee begonnen, maar de eerste hoofdstukken gingen verloren toen zijn computer crashte. Een jaar geleden heeft hij dit opnieuw opgepakt. “Ik kwam tot de conclusie dat dit heel erg leuk is om te doen en het is ook een boek met veel humor geworden. Ik kreeg het gevoel dat anderen dat ook zouden moeten lezen en werd daarin bevestigd door mensen in mijn omgeving. Via een kennis kwam ik in contact met een uitgever en nu is het boek klaar.”

Daar gingen wel een paar weken van gespannen afwachten overheen. “Het moest eerst beoordeeld worden en uiteindelijk werd ik gebeld en gaven ze groen licht. Ik kon het haast niet geloven.”

Op de vraag of er veel dingen uit zijn eigen leven in het boek zitten, zegt hij: “Ik heb zelf niet het gevoel dat het boek heel erg autobiografisch is, maar mensen die me kennen herkennen toch wel dingen die bij mij horen. Als je iemand bent met autisme, zit je heel erg ‘in je hoofd’. En dat zie je ook bij het personage in het boek gebeuren.”

Spiekbriefje
Omdat het aanvankelijk ging over een jong iemand, is het een jeugdboek geworden. De titel ‘Staan blijven’ heeft te maken met het feit dat de personen in hun leven wel vaak staande gehouden worden, onder andere door de politie. Tegelijkertijd heeft ‘staan blijven’ ook iets te maken met standvastigheid: ook bij onzekerheid doorgaan. “Ik heb er hard aan gewerkt. Over het algemeen schreef ik ’s avonds. Ik probeerde elke dag een hoofdstuk te schrijven. Daarnaast had ik een spiekbriefje waarop de personages stonden, zodat er een logisch geheel ontstond.”

‘Sommige dingen vind ik spannend’
Het werd bij de uitgever nagekeken door een professional en die vertelde dat het een soepel geschreven verhaal is en het prettig leest. Het boek gaat over welke keuzes je maakt als tiener en welke gevolgen het kan hebben. “Ik ben heel benieuwd naar hoe het ontvangen wordt. Sommige dingen vind ik wel spannend. Bijvoorbeeld als het gaat om direct contact tussen mensen. Als er een scherm tussen zit, dan gaat het prima, maar naar de buurman toe stappen om bij hem het boek aan te prijzen, dat vind ik wel moeilijk.”

Het smaakt naar meer. “Ik heb inmiddels een thriller klaarstaan die misschien gepubliceerd kan worden en ik ben ook bezig met een verhaal over Aalsmeer. En misschien komt er ook nog wel een vervolg op dit boek. Dus ik ben nog lang niet uitgeschreven, maar het is verder aan de lezer of er ook echt een tweede deel van het boek komt.”

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Veelzijdige René Tepas debuteert met eigen boek verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Ouderkerk aan de Amstel – In het programma “Start Me Up” met Pieter en Emilie sprak makelaar Danny van Dam over de actuele situatie op de woningmarkt. Volgens Van Dam is het de afgelopen periode merkbaar rustiger geworden, mede door economische onzekerheid en stijgende energieprijzen. Maar vooral de nieuwe funderingscodes zorgen volgens hem voor grote zorgen op de huizenmarkt.

Amsterdam Zuidoost – In het radioprogramma “Start Me Up” met Pieter en Emilie vertelde initiatiefnemer Graciëla Hunzel-Rivero vol trots over de opening van ZOJazz Stage: een nieuwe culturele hotspot in het iconische Zandkasteel in Amsterdam Zuidoost. De locatie moet uitgroeien tot een bruisende plek voor muziek, talentontwikkeling en ontmoeting.

Luister het gesprek hier terug.

ZOJazz Stage is volgens Hunzel-Rivero veel meer dan alleen een concertzaal. Het project begon zes jaar geleden als een idee om de culturele infrastructuur in Amsterdam Zuidoost te versterken. “We hebben hier ontzettend veel talent en culturele rijkdom, maar nauwelijks plekken waar makers zich professioneel kunnen presenteren,” vertelt zij in de uitzending.

De nieuwe locatie bestaat uit een repetitiehuis, een concertzaal van 300 vierkante meter en een horecagelegenheid. De plek is gevestigd in het voormalige ING-complex het Zandkasteel, dat de afgelopen jaren is getransformeerd tot een modern “work, live & play”-gebied.

De officiële opening voor genodigden en samenwerkingspartners vond onlangs plaats, maar het publiek kan inmiddels ook kennismaken met de nieuwe hotspot. Er zijn rondleidingen, kinderprogramma’s, jazzoptredens en verschillende thematische muziekavonden gepland.

ZOJazz  Stage gaat werken met vaste programmalijnen verspreid over de week. Zo richt “Young Thursday” zich op jongeren en Gen Z, staat vrijdag in het teken van talent uit Zuidoost en draait zaterdag om internationale jazz met artiesten uit verschillende continenten. Op zondag is er een familiedag met muziek en andere culturele disciplines.

Graciëla Hunzel-Rivero is zelf ook geen onbekende in de muziekwereld. De zangeres, bandleider en ondernemer staat bekend als “The First Lady of Jazz” in Zuidoost en reist wereldwijd met het “New York Round Midnight Orchestra”.

Met ZOJazz Stage hoopt zij niet alleen een podium te bieden aan artiesten, maar ook een ontmoetingsplek te creëren voor bewoners van Zuidoost en omliggende gemeenten. “Mensen hoeven niet altijd naar de binnenstad voor cultuur,” aldus Hunzel-Rivero. “Dit is een plek voor ons allemaal.”

Meer informatie en het programma zijn te vinden via: ZOJazz Stage

Auteur: Pieter Kuijt
Foto: Jammfm

Door: Mariëlle Wegman. Kruipend richting de 600ste ‘Verzin en win’ houden we ons vandaag eerst nog even bezig met exemplaar 598. En ook dit keer blijkt maar weer dat dieren en werkende mannen nog steeds erg in trek zijn bij deze rubriek. Het is aan u om dat aan te tonen aan de hand van tientallen onderschriften. Maar niet voordat we eerst nog even terugblikken op de foto en inzendingen van de afgelopen week.

Met maar liefst 19 inzendingen hadden we er weer een hele kluif aan. We zouden een en ander bijna aan banden leggen. Bijna, want het sprong nog niet uit de band en konden we tomeloos genieten van de reacties. Het was weer een uitdaging om aan de redactionele burelen tot een overeenstemming te komen. Zoals elke week het geval is, kwamen we er weer uit met elkaar. Deze week gaan de eeuwige roem en broodjes naar keuze van de rubrieksponsor naar Nel Zwartendijk met haar onderschrift ‘Medewerker Repair Café op zoek naar 2deKansjes’. Nel van harte, even de bevestigingsmail afwachten, en dan kun je je prijs verzilveren bij Broodje van de Zaak.

Dan gaan we nu terug naar de foto van deze week. We laten even het gegeven los dat op Green Park de rotondes worden opgeleukt met sculpturen die hangen naar ‘nostalgie’. Want u maakt er ongetwijfeld iets veel leukers van. En met deze laatste woorden, geven wij zoals gewoonlijk het woord weer aan u. Zet ‘m op.

Het bericht Foto 598: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Dick Piet. “Wat sta jij daar nou te gluren?”

Mijn buurvrouw van even verderop kwam met haar hondje de poort ingelopen. Precies op het moment dat ik door het hek haar tuin in stond te koekeloeren. Wat ik eerder al stiekem bij mijn andere buren had gedaan.

“Ik zoek mijn groene gft-container,” zei ik. “Die heb ik vanmorgen aan de weg gezet, maar is nu pleite. Vermoedelijk heeft iemand hem per ongeluk meegenomen.” Ik zei nadrukkelijk ‘per ongeluk’, om niet kwaaddenkend over te komen. Blijkbaar klonk het weinig overtuigend, want mijn buurvrouw haastte zich te melden, dat zij mijn groene bak écht niet had.

“Nou ja,” zei ik, “degene die mijn bak heeft meegenomen komt vast snel achter zijn vergissing en staat hij straks weer aan de weg.” Overigens moet die persoon dan stront in zijn ogen hebben gehad, dacht ik. Ons huisnummer staat namelijk met koeienletters op de minicontainer. Mijn buurvrouw van even verderop, beloofde dat zij goed rond zou kijken als zij haar hondje weer ging uitlaten.

Ik had geen rust meer in mijn kont. Om de haverklap ging ik bij de verzamelplek kijken of de verloren vuilnisbak was teruggeplaatst. Telkens tevergeefs. Ik hoopte dat er uiteindelijk één container zou blijven staan. Want die moest dan van de bewoner zijn, die ‘per ongeluk’ mijn bak had meegenomen. Leek mij logisch. ’s Avonds laat stonden nog twee bakken aan de weg.

Er zat niks anders op dan de volgende ochtend opnieuw te gaan kijken. Ik kon er slecht van slapen. Wíe had het in zijn hoofd gehaald om mijn bak mee te nemen? Opzettelijk natuurlijk. Niks per ongeluk, daar geloofde ik niet meer in. Ongetwijfeld door iemand die in zijn tuin bezig is met snoeien en aan zijn eigen minicontainer niet genoeg heeft om zijn takkenbende in te dumpen.

Uiteraard was ik vroeg op. Gauw kijken. Alle bakken waren weg. Niet één omgeruild voor die van mij. Wat nu? Wachten tot Meerlanden weer langskomt om de vuilnisbakken te legen, leek mij de enige optie. Wie weet zou die van mij dan weer aan de weg staan. Tot de nok gevuld met tuinafval. Ik zou dan gaan uitzoeken wie dat had gedaan. Om vervolgens de bak bij hem voor de deur leeg te kieperen.

De ontknoping nadert…

Twee weken later. Het liefst had ik een camera bij de verzamelplek geplaatst. Kon ik goed in de gaten houden wie een bak kwam plaatsen. De dader op heterdaad betrappen. Nu had ik net werk om ter plekke poolshoogte te nemen. Bewoners moesten vast denken dat ik het heen en weer had. Kon mij niks schelen. Ik moest en zou er achter komen wie mijn geliefde groene bak had gejat.

De straat stond ‘vol’ met containers. Goed beschouwd zijn de bewoners daar mooi klaar met zo’n verzamelplek voor hun huis. Dagenlang tegen een rij bakken aan zitten kijken. Dat niet alleen. Als ze geleegd zijn, ligt er altijd een aantal ondersteboven op het trottoir. En ’s zomers stinken ze een uur in de wind. Maar goed, daar gaat het nu niet om. Mijn bak was er in geen velden of wegen te bekennen.

Ik gaf het op en besloot Meerlanden te bellen. Een vriendelijke vrouw hoorde mijn verhaal geduldig aan. Zonder enige discussie beloofde ze mij een nieuwe minicontainer. Die zou over een week in mijn voortuin worden geplaatst. “U hoeft er niet voor thuis te blijven, hoor,“ drukte ze mij op het hart. “U heeft uw best gedaan voor ons om de container terug te vinden, dus doen wij nu ons best voor u.”

Nu komt het…

Ze raadde me aan voortaan geen weken meer te wachten om een nieuwe container aan te vragen. “Moet ik dan niet eerst afwachten of mijn bak misschien weer boven water komt,” vroeg ik. “Nee hoor,” antwoordde ze, “dat gebeurt toch niet. Een vermiste container is zo goed als zeker bij het legen in de vuilniswagen gevallen.”

“Hó, wacht even. U gaat me toch niet vertellen dat mijn bak door de vuilniswagen is opgeslokt?”  “Ja, dat is zo goed als zeker. Dat komt regelmatig voor. Vooral de wat oudere minicontainers tuimelen nog al eens uit de grijper.” Ik ben verbijsterd, met stomheid geslagen. Bij het legen in de vuilniswagen gevallen… Wat een bak.

Dick Piet is journalist. Geeft zijn nieuwsgierigheid al meer dan een halve eeuw de vrije loop in de schrijverij. Schopte het tot hoofdredacteur van de Aalsmeerder Courant. Graaft op papier graag dieper dan anderen in naoorlogs Aalsmeer. Pleziert Aalsmeerders veelvuldig met foto’s van vroeger op platform ‘Je bent Aalsmeerder als…’ en met nostalgische filmavonden in de Feestweek waarvoor hij koninklijk onderscheiden werd.

Het bericht Column: ‘Wat een bak…’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Janna van Zon

Aalsmeer – Marleen Bogaers is één van de geluksbrengers die gedurende het Geluksweekend zaterdag 20 en zondag 21 juni in de KunstKas de geluksplukkers weet te verrassen door iets te vertellen over numerologie en wat dat in het leven van de mens kan betekenen. Numerologie is de kennis van getallen en werd al eeuwen geleden door wijsgeren toegepast. Zo paste Pythagoras de energie van de getallen toe in wiskunde, de Maya’s en de Egyptenaren ontwikkelden een eigen getallensysteem. Het mooie van numerologie is, dat wanneer je kennis maakt met dit fenomeen, je steeds meer geïnteresseerd raakt omdat het zo veel te vertellen heeft. Natuurlijk is het geen wondermiddel, maar het kan wel een opening zijn naar iets waar naar je op zoek bent. Of een hulpmiddel dat zelfs een bevestiging kan zijn waarom je iets doet hetgeen weer kan leiden naar meer zekerheid.

Eigenlijk moet iedere geluksplukker zich een geluksmoment gunnen door met Marleen te gaan praten, want zij weet op haar wijze jouw leven te verrijken met nieuwe inzichten. Tijdens één van de inspiratiemiddagen heeft Marleen aan het Geluksteam over de waarde van numerologie verteld. Op zich was dat voor het hele team heel interessant want wanneer je het woord Geluksroute – de letters vertaal je in getallen – bij elkaar optelt dan kom je uit op het getal 55. Nu staat de energie van het getal 5 voor vrijheid, verandering, avontuur en ongebondenheid.  Tel je nu de twee 5-en bij elkaar op dan krijg je 10 en vervolgens is 1 + 0 = 1. De energie van het getal 1 staat weer voor leidinggeven doelgerichtheid, nieuwe start en zelfvertrouwen. Natuurlijk is dit maar een eenvoudig voorbeeld, maar het geeft wel de kracht van de Geluksroute aan. 

Een kaart trekken

Voor het weekend zelf heeft Marleen een leuk ‘cadeautje’ want zo kun je haar aanwezigheid wel beschouwen. Wie bij haar aanschuift mag eerst een aantal kaarten schudden en vervolgens een kaart trekken. Uiteraard staat op deze getrokken kaart een getal waar Marleen iets over gaat vertellen. En werkelijk het is een eye-opener – mits je daar een beetje gevoelig voor bent. Want er zijn ook mensen die absoluut niet in deze ‘onzin’ geloven, maar ga nu eens dat avontuur aan! Ga met Marleen op reis en kom tot de ontdekking dat er nog zoveel leuks te ontdekken valt waardoor je een andere kijk op de wereld krijgt. En ook voor jou persoonlijk kan het zoveel goeds brengen. “Geluk kun je niet afdwingen”, weet ook Marleen maar wanneer het je wordt aangeboden waarom zou je het dan niet aanvaarden? Wie toch nieuwsgierig geworden is en alvast wat meer van numerologie wil weten: www.jouwmissie.nl. Kijk voor meer informatie, adressen en tijden op: www.geluksroute.nu. Voor contact kan een mail gestuurd worden naar: Geluksrouteaalsmeer@gmail.com. 

Foto: Marleen Bogaers (aangeleverd, eigen foto).

Het bericht Geluksroute: De kracht van numerologie verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Op de Oude Spoorbaan ter hoogte van De Hoef is vrijdagmiddag rond 16:00 uur een verkeersongeluk gebeurd. Door het incident is de weg momenteel in beide richtingen volledig afgesloten voor het verkeer. Het ongeval vond plaats op het weggedeelte richting Zevenhoven. Hulpdiensten zijn ter plaatse om hulp te verlenen en de situatie veilig te stellen.  Een automobilist reed richting De Hoef toen hij wilde afslaan richting een weiland. De tegemoetkomende motorrijder werd over het hoofd gezien en ramde de auto met hoge snelheid. De man kwam meters verder in de berm terecht. Reanimatie en de inzet van de traumahelikopter mocht helaas niet meer baten.  De politie doet onderzoek.

Op de Oude Spoorbaan ter hoogte van De Hoef is vrijdagmiddag rond 16:00 uur een verkeersongeluk gebeurd. Door het incident is de weg momenteel in beide richtingen volledig afgesloten voor het verkeer. Het ongeval vond plaats op het weggedeelte richting Zevenhoven. Hulpdiensten zijn ter plaatse om hulp te verlenen en de situatie veilig te stellen. Over de exacte toedracht van het incident en de betrokkenheid van eventuele gewonden is op dit moment nog geen officiële informatie vrijgegeven.

Door de overgang naar een nieuw softwaresysteem kan de behandeling van APV-vergunning aanvragen voor activiteiten in de openbare ruimte, momenteel langer duren dan u van ons gewend bent. Wij werken hard aan een structurele oplossing om uw aanvraag zo snel mogelijk te verwerken.

Door de overgang naar een nieuw softwaresysteem kan de behandeling van APV-vergunning aanvragen voor activiteiten in de openbare ruimte, momenteel langer duren dan u van ons gewend bent. Wij werken hard aan een structurele oplossing om uw aanvraag zo snel mogelijk te verwerken.

Door: Fred Ottenhof. Jos Watergraafsmeer is aanstaande zaterdag de tegenstander van FC Aalsmeer. De huidige koploper die al een aantal seizoenen tot het einde meedoet om de prijzen maar steeds net niet promoveert naar de derde Divisie. Nu is de kans op het kampioenschap groter dan ooit, het zal voor de Aalsmeerders een helse klus worden om de punten in Aalsmeer te houden.

FC Aalsmeer laat al het hele seizoen zien dat het van elke tegenstander kan winnen, helaas zien we dat het team van trainer Tump ook kan verliezen van elke tegenstander. Er is geen touw aan vast te knopen. De vorige wedstrijd tegen HBC in Heemstede werd maar met liefst 4-0 verloren.

Niet veel te winnen
Zaterdag zal het anders moeten, trainer Richard Plug van JOS hoeft zijn spelers er niet van te overtuigen om vol voor de overwinning te gaan. Voor FC Aalsmeer ligt het iets anders, er is niet veel te winnen. De kans dat zij ‘onder de streep’ eindigen is niet heel groot, toch zou een overwinning in de laatste drie wedstrijden zeer welkom zijn.

De laatste loodjes wegen altijd zwaar en dat geldt ook voor FC Aalsmeer, de blessures volgen elkaar snel op. Oliver Rifai, Mike Vreekamp, Jelmer van der kamp en Nick Koster kampen met blessures en middenvelder Ilias Ahamout verblijft in het buitenland. Het gemis van zoveel basisspelers is net iets te veel om mee te blijven doen om de prijzen.

Zaterdag kunnen de supporters van FC Aalsmeer wel kennis maken met de nieuwe aanwinst voor het volgende seizoen. Jos verdediger Yamiro Macrander zal na dit seizoen in het Aalsmeer shirt spelen.

Grillig verloop
Ik hoef u als trouwe supporter niet te vertellen dat het spannend gaat worden, dat weet u ondertussen ook wel. Ook ga ik niet speculeren over de uitslag, gezien het grillige verloop in de Vierde Divisie. Wel roep ik u op om de wedstrijd te gaan bezoeken. De koploper Jos tegen FC Aalsmeer, een wedstrijd die je niet wil missen. Tot zaterdag!

Het bericht FC Aalsmeer tegen koploper JOS verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Joke van der Zee

Aalsmeer – Tijdens het geanimeerde gesprek op de koffie (en taart) bij mevrouw Bruinsma-Kniep werd maar weer bevestigd hoeveel geluk sommige mensen hebben bij het ouder worden. Deze 100-jarige fietst namelijk nog! Weliswaar als passagier in een duo-fiets (Stichting SAM), maar toch! “Ze is altijd heel geïnteresseerd. Laatst vroeg ze: kunnen we naar Hornmeer fietsen, ik wil die nieuwe huizen wel eens zien”, aldus de dochter van mevrouw Bruinsma.

Het is niet zo dat haar twee kinderen het woord moeten doen voor hun moeder want dat kan deze krasse dame nog prima zelf. Dat merkte ook locoburgemeester Bart Kabout, die namens de gemeente op woensdag 6 mei de eeuwelinge kwam feliciteren met een mooi boeket bloemen. Van tevoren werd gevraagd of mevrouw Bruinsma prijs stelde op het bezoek en daar had zij ja opgezegd met de toevoeging: “De pers komt toch ook mee?”

Coby (Jacoba Alida Bruinsma-Kniep) werd op 24 april 1926 geboren in Aalsmeer. Zij vierde op die dag haar verjaardag in ’t Kloosterhof, waar ze naar tevredenheid woont. Het gemeentelijk bezoek moest even op zich laten wachten; op de 24e werden de lintjes uitgereikt. Een lintje zou de 100-jarig misschien ook wel toekomen: het is een hele prestatie om op je 100e zo bij de tijd te zijn, zo geïnteresseerd en nog zo goed. Toch is daar geen recept voor. Hoewel… desgevraagd zegt ze: “Ik leef gezond, alles met mate, maar een wijntje drink ik wel hoor.”

Fries vindt Aalsmeers meisje

Mevrouw Bruinsma kwam tijdens een dansavond in de Oude Veiling in contact met haar latere echtgenoot, Wietze Bruinsma. Een Fries. Hij is in de bloemen gaan werken. “Het was door een politieagent dat wij elkaar leerden kennen”, begint het ‘spannende’ verhaal. “Wietze had een huisgenoot die bij de politie was en die wilde naar de dansavond. Kom mee, zei hij.” “Een Fries die de bloemen in wilde vindt een Aalsmeers meisje”, aldus de dochter van Coby. Het tweetal trouwde in 1949 en had later een kwekerij in planten als violen. Deze stond op de Oosteinderweg waar nu het aquaduct boven de N201 is. Het kwekersbedrijf verhuisde naar De Kwakel en het huidige ‘Bruinsma Natuurlijk’ is nog altijd een succesvol familiebedrijf, met inmiddels een kleindochter aan het roer. Het echtpaar Bruinsma kreeg twee kinderen, er zijn zes kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen.

Creatieve creaties

Een grote hobby van het echtpaar Bruinsma was varen en dat deden ze dan ook veel en graag tot op hoge leeftijd. “Uiteindelijk moet je ook nuchter zijn en zeggen: dat kan niet meer. Tot in de 80 hebben we gevaren maar op een gegeven moment moet je gewoon stoppen. Ook autorijden; toen ik bijna 90 was heb ik dat opgegeven”, aldus de Kloosterhof-bewoonster. Een schot in de roos, vindt ze. “Allerlei leuke activiteiten worden hier georganiseerd. Ik maak van alles, kijk maar hier aan de muur!” Diverse creatieve creaties zijn in haar kamer te zien. Ook leest ze nog. “Grote letterboeken, elke week een boek.” Het digitale tijdperk is niet aan haar voorbijgegaan: Wordfeud op de iPad, foto’s bekijken en mails lezen. Wie doet het haar na?!

Foto: Mevrouw Coby Bruinsma-Kniep met loco-burgemeester Bart Kabout (foto aangeleverd).

Het bericht Bloemen en taart voor 100-jarige Coby Bruinsma-Kniep verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

AalsmeerVandaag geeft wekelijks een podium aan ondernemers die betrokken zijn bij de BusinessClub van FC Aalsmeer. In een kort interview vertellen deze ondernemers wie ze zijn en wat hun motivatie is en geven ze een inkijkje achter de schermen van hun bedrijf. Deze keer is het de beurt aan George Tielen en Frank Philips, oprichters/eigenaren van Simcoach.

George Tielen en Frank Philips, oprichters – eigenaren
George Tielen woont met zijn vrouw op een varend woonschip in Nederhorst den Berg. Hij is geboren en getogen op Aruba. Frank Philips, sinds vorig jaar weduwnaar van zijn vriendin Yolande, woont in Hoofddorp. Frank is geboren te Weesp en opgegroeid in Nederhorst den Berg. Hij woont nu in Hoofddorp.

Hoe zijn jullie op het idee van Simcoach gekomen?
Wij hebben beiden een passie voor de luchtvaart, maar ook in het overbrengen van onze kennis aan nieuwe en bestaande vliegers, voor vooral kleine vliegtuigen en helikopters, en aan teamleden in het bedrijfsleven die we de kracht van teamwork leren zoals die door de luchtvaart toegepast wordt en daarmee de luchtvaart zo veilig heeft gemaakt wat die nu is.

George heeft 50 jaar vliegervaring in allerlei soorten vliegtuigen en helikopters. Hij heeft het lesgeven via VR Flightsimulators uitgedacht en toegepast. Deze methode verkort de leercurve en daarmee ook kosten voor iedere leerling-vlieger met minstens de helft, maar vaak met 70%.

Frank heeft Informatica gestudeerd in Delft (studie niet afgemaakt) en heeft als succesvolle IT Service Management expert gewerkt bij o.a. ING, BT. Sinds 2021 is Frank ZZP-er. Vanwege een slecht oog kon Frank geen commercieel piloot worden, maar kon wel vliegen in de kleine luchtvaart zoals zweefvliegen en motorzweven. Zijn ervaringen voor teamwork in de luchtvaart heeft hij in zijn werk als IT-er toegepast. Deze kennis en ervaringen deelt hij middels basistrainingen samenwerken geïnspireerd op de luchtvaart -in en rond (VR) Flightsims.

Wat doet Simcoach?
Simcoach is opgericht in 2024 en doet hoofdzakelijk twee takken van ‘sport’.

SimCoach (basis-) Vliegopleiding voor het beter en sneller leren van de basis vliegvaardigheden of het onderhouden van deze vliegvaardigheden. Deze opleiding is vooral gericht op mensen die nog niet of beperkte vliegervaring hebben en hun vliegbrevet willen halen. Het biedt de perfecte basis om hierna door te groeien naar bijvoorbeeld verkeersvlieger. SimCoach biedt tegenwoordig dit ook voor helikoptervliegen aan.

SimCoach Teambuilding met een unieke benadering door gebruik te maken van inzichten uit de luchtvaartsector. Deze programma’s richten zich op het verbeteren van (basisvaardigheden) samenwerking en prestaties binnen teams, die direct toepasbaar zijn binnen de dagelijkse werkzaamheden van teamleden. Dit gaat om o.a.: (persoonlijk) leiderschap, samenwerken en communicatie, rollen en uitvoering, doelstellingen, beslissingen nemen en probleemoplossing.

De teambuilding-sessies zijn bijzonder door:

1.Unieke methoden: De trainers hebben zeer ruime praktijkervaring in de zaken- en vliegwereld. Ze maken gebruik van een unieke trainingsopzet, VR-vliegsimulatoren, professionele vliegsimulatoren en luchtverkeersleiding-simulaties.

2.Kerncompetenties: De team medewerkers krijgen training in heldere communicatie, doelen stellen, prioriteren, probleemoplossing, leiderschap en stressbeheer. Dit zijn allemaal essentiële vaardigheden uit de luchtvaartwereld die zich in de praktijk bewezen hebben.

3.Luchtvaartinspiratie: De trainingen zijn o.a. gebaseerd op de samenwerking van cockpitbemanningen in commerciële vliegtuigen, militaire jets en marine helikopters en luchtverkeersleiders.

4.Hands-on ervaring: Deelnemers leren via realistische activiteiten in de (VR) simulatoren het belang van o.a. samenwerking, rolverdeling en probleemoplossing.

5.Toepassing op werkvloer: Teamleden ontdekken hoe zij deze basis teamvaardigheden direct praktisch vertaald kunnen worden naar hun dagelijkse werk en -omgeving.

Wat onderscheidt SimCoach van anderen?
De aanpak met (VR) flightsims maakt de dienstverlening van SimCoach uniek.

Wij richten ons allereerst op de basis vliegvaardigheden die elke vlieger zich eigen moet maken. Via onze methode lukt het vaak om vervolgens bij de vliegschool waar met echte vliegtuigen gevlogen gaat worden met het wettelijk minimumaantal vlieguren van 45 uur al examen te kunnen gaan doen. De meeste leerling-vliegers doen dit via de standaard aanpak pas bij 70-80 vlieguren of soms meer. Dat scheelt een hoop kosten en tijd.

De vliegvaardigheid is ook van een hoger niveau door de lesmethode die we hanteren. Tijdens de VR vlieglessen kunnen specifieke handelingen zo vaak als nodig herhaald worden zodat de leerling de vaardigheid zich echt meester maakt.
Daarnaast richten wij ons op het aanleren van de basis teamvaardigheden. Elk teamlid in een bedrijf moet dezelfde basisvaardigheden voor samenwerken hebben, zoals dezelfde manier van communiceren, rollen/taken verdelen, problem solving/decision making, etc. Hierdoor kan een team dat net samengesteld is, zich vrijwel direct op de inhoud richten in plaats van eerst aan elkaar wennen.

Onze VR simulatoren zijn mobiel en kunnen naar de klantlocatie gebracht worden indien dat gewend is. Anderzijds ontvangen wij graag teams tot ongeveer 12 leden graag bij ons op de locatie in Aalsmeer. De VR Simulatoren zijn ook te lease om bijvoorbeeld continue on site beschikbaarheid van de VR Simulatoren te verkrijgen.

Onze trainingsruimte is ook als vergaderruimte te huur door bijvoorbeeld 1 op 1 sessies door coaches, maar ook teampresentaties (tot ongeveer 10-12 medewerkers).
Geen enkel ander bedrijf doet dat op deze manier.

Hebben jullie uitdagingen en waarom zijn jullie lid geworden van de Businessclub?
Op dit moment is onze grootste uitdaging naamsbekendheid. We zijn druk bezig om onze naamsbekendheid te vergroten door aanwezigheid op de bekende kanalen zoals LinkedIn, Youtube, Facebook, etc. Maar ook door naar events zoals de Luchtvaart Career Experience in de Jaarbeurs te Utrecht te gaan.

Wij zijn lid geworden van de Businessclub van FC Aalsmeer om het brede en diverse netwerk van ondernemers en om de naamsbekendheid in de regio te vergroten.

Onze slogans:

• The art of flying starts in VR
• The art of effective basic teamskills starts at SimCoach

Adresgegevens en contact:

Burgemeester Hoffscholteweg 3-07
1431 DN  AALSMEER

Mail: info@simcoach.nl

Telefoon

+31 (0)6 5060 8499 (George Tielen)

+31 (0)6 5439 6922 (Frank Philips)

(social) media:

Youtube: https://www.youtube.com/@SimCoach_aalsmeer

LinkedIn: www.linkedin.com/company/simcoach-nl/

Website: www.simcoach.nl

Ook lid worden van BusinessClub FC Aalsmeer? Meld je hier aan. Houd tevens onze LinkedIn-Pagina in de gaten voor het laatste nieuws.

Het bericht Simcoach: ‘The art of flying starts in VR’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Op dinsdag 5 mei heeft de gemeente Uithoorn Bevrijdingsdag op een bijzondere en verbindende manier gevierd met de aankomst van het vrijheidsvuur bij het gemeentehuis. Ongeveer 45 hardlopers van atletiekvereniging AKU brachten het vuur hardlopend vanuit Wageningen naar Uithoorn als onderdeel van de landelijke Vrijheidsloop. Rond 10.00 uur werd hun aankomst het centrale moment van de viering.

Door: Arjen Vos. Oma Coby, bekend van de jaarlijkse oliebollenactie, bereikte 24 april de magische grens van honderd jaar. Vanwege de drukte met lintjesregen, Koningsdag en de meiherdenking werd het officiële bezoek vanuit de gemeente opgeschoven naar woensdag 7 mei. De tevreden Kloosterhofbewoner zat er rond koffietijd feestelijk bij om loco-burgemeester Bart Kabout te ontvangen met slagroomtaart.

De bos bloemen namens de gemeente neemt ze dankbaar in ontvangst. Als de taart ter tafel komt, staat Coby Bruinsma-Kniep erop om deze zelf aan te snijden. En wel staand. Het uitdelen laat ze vervolgens aan haar dochter over. En eenmaal terug op haar praatstoel komen de verhalen als vanzelf. Natuurlijk gaat het daarbij over de oliebollenactie in december, zo succesvol georganiseerd door kleinzoon Mark Simoons die met de opbrengst feestjes voor eenzame ouderen organiseert.

Met een list werden de Duitsrs afgeleid
Maar ook haar levensverhaal passeert de revue. Er zou met gemak een trilogie over geschreven kunnen worden maar in het klein uurtje koffie en gebak komt het slechts in vogelvlucht voorbij. Met de 4 mei herdenking nog vers in het geheugen vragen we de eeuweling naar haar ervaringen met de oorlog die ze als tiener meemaakte in Vrouwentroost waar haar vader destijds een kwekerij had. In plaats van bloemen teelde hij in de oorlog aardappels die onder toezicht van de Duitsers in zakken van twintig kilo werden verzameld. Zelf mocht hij dan ook een zak meenemen maar wel met inlevering van een briefje. Met een list waarbij de Duitsers afgeleid werden, kon hij datzelfde briefje meerdere keren inleveren en zo diverse zakken aan de Duitsers onttrekken. Die extra aardappelen kwamen goed van pas voor onder meer de kostgangers die ze in huis hadden.

Englandspiel
Een ander opmerkelijk verhaal is dat van een stewardess die had gevraagd of ze misschien bij de familie Kniep op kamers kon omdat er door de KLM tijdens de oorlog toch niet gevlogen werd. Ze kreeg onderdak in een kamer in de schuur. Toen ze plots langere tijd weg bleef ging vader toch eens kijken op haar kamer en vond daar een radio-installatie. Later bleek het te gaan om Trix Terwindt, een bekende spionne die betrokken was bij het Englandspiel. Toen er jaren geleden een boek over uitkwam met een presentatie in Het Boekhuis, was Coby daarbij aanwezig. “Tot mijn verrassing stonden er foto’s van onze schuur in haar boek,” zo vertelt ze.

Abe Lenstra
Haar echtgenoot Wietze Bruinsma ontmoette ze, hoe kan het ook anders, tijdens een dansavond in De Oude Veiling. De Friese Wietze, lerend aan de tuinbouwschool, zat in Aalsmeer in de kost. Coby’s verzoek om een dans werd door hem aanvaard met een lang en gelukkig huwelijk tot gevolg. Volgens zoon Rinze en dochter Alida heeft vader Wietze bij Heerenveen nog met Abe Lenstra gevoetbald: “Hij was een heel sportieve man, ook op gebied van schaatsen en turnen blonk hij uit.”

Half jaar op de boot
Lange tijd woonde het gezin Bruinsma aan de Oosteinderweg. “Precies op de plek waar nu de Waterwolftunnel onderdoor gaat hadden we een bedrijf in plantenbakken voor kantoren. Omdat mijn man een Fries was verhuisden we naar Joure waar we de helft van het jaar woonden. Van april tot september zaten we op de boot en voeren we door Nederland, Duitsland en zelfs naar Polen. Toen mijn man ziek werd, zijn we terug gegaan naar Aalsmeer om dichter bij de kinderen te zitten.”

De kersverse honderdjarige staat nog volop in het leven en doet met van alles in en om het Kloosterhof mee: spelletjes, knutselen, fietsen met stichting SAM maar ook mailt ze nog en speelt ze Wordfeud op de tablet. Ter gelegenheid van haar honderdste verjaardag schonk ze het huis een sjoelbak met een naamplaatje als blijvend aandenken.

 (Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht ‘Oma Coby’ vierde honderdste verjaardag verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Amstelland – Na het verlies van een partner sta je er plotseling alleen voor, terwijl de wereld om je heen doordraait. Annet Heuer en Peter Maaten herkennen dat gevoel als geen ander. De twee lotgenoten merkten dat er in de regio een plek ontbreekt waar weduwen en weduwnaars elkaar kunnen vinden. Met hun nieuwe initiatief ‘De Bruggenoten’ slaan zij een brug voor lotgenoten die, net als zij, midden in het leven staan. Peter als Annet weten als geen ander hoe het is om de draad weer op te moeten pakken na het verlies van een geliefde. Peter was al ruim dertig jaar samen met zijn vrouw, bij wie in 2014 kanker werd vastgesteld. Hij zorgde voor haar, terwijl zijn werk en het gezinsleven gewoon doorgingen. Twee jaar geleden overleed de vrouw van Peter, nu staat hij er alleen voor met twee puberende kinderen. De man van Annet overleed in 2021 onverwacht aan een bloeding. Haar dochters van destijds zestien jaar hebben het noodnummer voor hun vader gebeld. Binnen een kwartier veranderde het hele leven van het gezin compleet. “De tijd die volgde zat vol met verdriet, maar daarnaast ook verwarring. “Ik was niet alleen mijn partner verloren, maar raakte ook mijzelf even kwijt,” omschrijft Annet.

Onbegrip

In die zoektocht naar een nieuwe balans stuiten beiden op veel onbegrip uit de omgeving. “Ik ben de helft van mijn vrienden kwijtgeraakt omdat ze er niet mee konden omgaan. Mensen zijn bang dat je de sfeer verpest”, vertelt Annet. Ook merkt ze dat niet iedereen begrip heeft voor de onvoorspelbaarheid van rouw. “Soms had ik op het allerlaatste moment geen energie en zegde ik een afspraak af. Maar de volgende keer word je dan dus niet uitgenodigd.” Peter herkent dat gevoel van sociale uitsluiting: “Ineens wordt er anders naar je gekeken. Mensen in je directe omgeving waar je altijd goed mee omging, zien je als ‘onveilig’, alsof je ieder moment in emoties kunt uitbarsten, of zeggen dat je veranderd bent.” Hij merkte dat toen hij vlak na het overlijden van zijn vrouw voor het eerst weer op een feestje kwam. “Ik zag iedereen kijken. Ik voelde onbewust dat mensen dachten: Oh, daar heb je hem, wat moeten we doen?” Volgens Peter is het vooral belangrijk om iemand die in rouw is niet opeens anders te behandelen. “Ik wil niet zielig gevonden worden. Maar het is fijn als iemand empathie toont.” Annet merkt dat mensen vaak niet weten wat ze moeten zeggen: “Het is een woud aan clichés. Vaak goed bedoeld, maar je zit er niet altijd op te wachten.”

Herkenning

In de hulpverlening ervoer Annet een barrière. Ze werd gekoppeld aan mensen in een totaal andere levensfase, waardoor de echte herkenning uitbleef. Ook Peter had behoefte aan praten met lotgenoten van zijn eigen leeftijd. “Mijn kinderen snappen mij”, zegt Peter, “maar zij rouwen op een andere manier. Ze hebben niets aan – wat ik noem – mijn ‘volwassen shit’, en hebben hun eigen hoofd al vol.” Wat ze misten was contact met iemand die hetzelfde meemaakt en die nog midden in het leven staat: met opgroeiende kinderen, werk, financiële lasten. Die herkenning vinden ze uiteindelijk bij elkaar. Peter en Annet ontmoeten elkaar via gemeenschappelijke vrienden. “Vanaf het moment dat we met elkaar in gesprek gingen begrepen we elkaar. We hebben geen uitleg nodig, maar aan een half woord genoeg.” Ze merkten hoe fijn het is om met een gelijkgestemde te praten die in dezelfde levensfase zit. Over verdriet, maar ook over praktische zaken. Het zorgde bij beiden voor een inzicht. Annet: “Ik kan mij simpelweg niet voorstellen dat Peter en ik de enigen zijn die hiermee worstelen. Er zijn meer mensen die dezelfde herkenning zoeken.” Daarom besloten ze niet te wachten op een initiatief, maar er zelf een te starten.

Nabijheid

Hoewel er online diverse platformen te vinden zijn, zijn deze vaak commercieel, anoniem of bieden contactmogelijkheden die online of niet in de buurt zijn. Voor Peter en Annet is fysieke nabijheid essentieel. “Als je rouwt, is de reis naar de andere kant van het land al snel te veel”, legt Annet uit. Daarom richten ze zich bewust op de eigen regio: Aalsmeer, Amstelveen en Ouderkerk. Zo ontstond initiatief De Bruggenoten, een naam die verwijst naar de brug tussen de oude en nieuwe versie van jezelf, maar ook een verwijzing naar lotgenoten die samen komen. Het initiatief richt zich op weduwen en weduwnaars van tussen de 40 en 65 jaar die nog werken en kinderen hebben. Annet benadrukt dat het geen zware praatgroep wordt in een kil buurthuis. “Het wordt laagdrempelig en toegankelijk.” Peter vult aan: “Denk aan een borrel in een café, of samen een wandeling maken.” 

Ontmoeten

De initiatiefnemers willen de mogelijkheid bieden dat mensen elkaar ontmoeten. “Misschien ontstaan daar nieuwe vriendschappen uit, of besluiten mensen met een kleiner clubje af te spreken. Alles kan organisch en informeel. We willen vooral voorkomen dat mensen in een isolement raken of vluchten in ongezonde gewoontes”, zegt Peter. Wie behoefte heeft aan een luisterend oor of gewoon een gezellige middag met mensen die je écht begrijpen, is welkom. “Het gaat om herkenning, en dat je elkaar even kunt bellen. Een vangnet”, besluiten Annet en Peter.

Informatie

Aanmelden of meer informatie? Weduwen en weduwnaars tussen de 40 en 65 jaar uit de regio Aalsmeer, Amstelveen en Ouderkerk kunnen contact opnemen via: debruggenoten@gmail.com. De bedoeling is begin juni een eerste bijeenkomst te houden, centraal ergens in Amstelveen.

———

Foto: De initiatiefnemers van ‘De Bruggenoten’: Peter Maaten en Annet Heuer (foto aangeleverd).

Het bericht ‘De Bruggenoten’ verbindt lotgenoten na verlies partner verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Groene Venen, dé weekendkrant van De Ronde Venen, is natuurlijk ook online te lezen. De nieuwste editie staat nu op de website van De Groene Venen maar ook hieronder kunt u hem direct lezen. Klik hier om de krant te lezen. Lees de krant iedere week online via www.degroenevenen.nl DE GROENE VENEN IS OOK VERKRIJGBAAR BIJ:   Mijdrecht - Gemeentehuis,  Boekhandel Mondria, Vabels café-bistro, Bibliotheek Mijdrecht Wilnis - Jumbo Vinkeveen - Jumbo  • Albert Heijn (Herenweg) Waverveen - Fa. F.A.Ruizendaal & Zonen Abcoude - Fred Abcoude, Plus Koot, Albert Heijn Baambrugge - Henks Baambrugge  Amstelhoek - Buurthuis