Prosecco verboden, karnemelk op Schiphol
Door Donald Esser.
Ik zag eerder deze week op SBS6 een reportage over Schiphol. Over de zomervakantie die voor de deur staat. En die staat op de drempel. Het vakantiegeld komt eind mei binnen. Zon in het vooruitzicht. Maar er is tegenwoordig wel een punt als je gaat vliegen: amokmakers op Schiphol en in het vliegtuig. De bizarre beelden gezien?
Mensen die, ik schat na tien biertjes, denken dat ze Che Guevara zijn, maar zich gedragen als een verdwaalde winkelkar met een kort lontje. ‘Het gaat mis na overvloedig drankgebruik’, zo luidde de boodschap van een Schiphol-woordvoerder. En prompt klinkt de oplossing alweer door van Luchthaven Schiphol en de Marechaussee: minder alcohol, een sapje, karnemelk. Misschien een lauwwarme rooibosthee zonder suiker. Want stel je voor dat iemand zich nog ontspannen voelt.
En dat raakt mij persoonlijk. Want voor mij, en ik vermoed voor velen, begint vakantie op Schiphol. Na het inchecken, kijken naar mensen van uitlopende intrigerende culturen. Dan een broodje gezond en een cappuccino. Voor de één een wijntje, voor de ander een biertje of een Prosecco. Niet om ladderzat te raken, maar om het hoofd alvast los te koppelen van werk, zorgen en buren met een bladblazer. Zeker als je vliegangst hebt, is zo’n alcoholische versnapering geen luxe, maar therapie.
Natuurlijk zijn er idioten. Levensgevaarlijke gekken zelfs. Mensen die beneveld door drank denken dat de nooduitgang een suggestie is en het cabinepersoneel figuranten zijn in hun persoonlijke actiefilm. Dat zijn geen feestvierders, dat zijn ranzige debielen. En ja, die verpesten het vliegplezier voor anderen.
Maar laten we alsjeblieft het probleem daar laten waar het hoort: bij die enkeling. Niet bij de miljoenen normale Schiphol-reizigers die dagelijks gewoon op weg zijn naar een vakantie en daar vrolijk, beleefd en licht tipsy van mogen zijn. Het kan toch niet zo zijn dat een handvol amokmakers het geluk van vele honderdduizenden bepaalt?
Want zie je het al voor je? Je stapt het vliegtuig in. Bij de gate de tandenblote spontane glimlach van de stewardess. En dan: “Welkom aan boord, wilt u karnemelk of tomatensap?” Hoe killend wil je je vakantie beginnen? Dat eerste glas Prosecco of Cava aan boord, dát is beschaving. Dat is: we gaan er wat van maken. Ik heb zin in mijn vakantie.
Mijn voorstel is simpel. Geef die gasten die in de lucht voor levensgevaarlijke situaties zorgen een levenslang vliegverbod. Of beter: laat ze de bak in vliegen. Zonder tussenlanding. Maar pak niet de rest aan. Laat mijn vakantieplezier intact. Straf de dader, niet de dorst.
Vliegen is geen strafkamp. Het is het begin van ontspanning. Van op weg naar de zon. Van vrijheid. Van even loslaten. En dat mag, nee, móet, een feestje zijn. Proost. Op de komende zomervakantie. En op normaal gedrag in het vliegtuig.
Het bericht Column: ‘Donald denkt door’ verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.
Log in
