Door Joke van der Zee

Aalsmeer – Of het nu kwam door het lome voorjaarsweer dat veel mensen in de relax-modus bracht of juist door een heel actieve ‘doe’zaterdag; het publiek moest zaterdagavond alle zeilen bijzetten om Guido Spek bij te benen met zijn doordenk-grappen en andere slimme humoristische vondsten. KCA presenteerde met Spek de laatste cabaretavond van het seizoen.

Cultureel Café Bacchus barste figuurlijk uit zijn voegen met een uitverkocht huis. Eén ding is zeker: het publiek zat er niet ‘voor spek en bonen’ bij, de cabaretier betrok regelmatig gasten bij zijn show. Hij is daarin niet de enige en sommigen vinden het misschien ongemakkelijk, het zal je gebeuren dat je voor collega-pornoacteur versleten wordt! Toch houden dit soort kwinkslagen de aandacht er wel bij. Tot slot is een voorstelling anderhalf uur kijken en luisteren. Een pauze is er niet en dan zijn de muzikale intermezzo’s even een ‘break’. Zeker als je als publiek wordt verzocht mee te zingen. Het zijn leuke onderdelen want Spek speelt moeiteloos piano, elektrische en akoestische gitaar en mondharmonica. Op het volkomen normale ‘Waar is m’n telefoon?’ maakte hij dezelfde avond nog een nieuwe song, met hulp van de zaal. ‘Life is better when the phones are gone’. Het klonk als een klok.

Flirt op de snelweg

Guido Spek kan het gewone een bizarre wending geven. Het zorgt ervoor dat je als luisteraar op het puntje van de stoel zit om het verhaal goed te volgen en dan denkt: Waar gaat dit heen? Aan het thema ‘eenzaamheid’ hangt hij een apart verhaal op over zijn ‘flirt’ op de snelweg. “Een blonde schone in een Mini Cooper inhalen en elkaar aankijken. Dan heel langzaam gaan rijden zodat zij jou wel weer móet inhalen. Ze kijkt…niet! Nou, dan weet je dat het goed zit!” Spek laat niets onbenoemd, dickpicks, taboes over het laatste hemd dat je draagt. “Wat draag je eigenlijk als je bij de hemelpoort aankomt?” De verhalen van Spek zijn opgeleukt door veel Engelse en nieuwe taal, scheldwoorden. Net als je denkt: “Moet dat nou?” geeft hij er een draai aan. Zo gebruikte hij het ‘k-woord’ en verruilde de ‘a’ door de klinker ‘e’. “Normaal woord. Heeft alles met kaas te maken”, aldus zijn uitleg. Op het verkeerde been gezet.

Net als je denkt: Wie laat zich nu vrijwillig uitnodigen op het podium, stapt ene ‘Bente’ naar voren. Zij ging tegenover Spek zitten en liet zich uitgebreid fotograferen. De eenzijdige conversatie die hij vervolgens afstak was wederom bizar. Goed ingestudeerd en goed spel van deze Bente, die hoogstwaarschijnlijk bij de show hoort. Het publiek kwam daar echter niet achter, maar waarom zou je over alles duidelijkheid willen hebben? Misschien is dat wel waar mensen óók voor komen, tijdens een avondje cabaret: in het ongewisse blijven, op het verkeerde been gezet en geen antwoorden gekregen. Als je dáár de humor van inziet, is de avond geslaagd.Op 26 september begint het nieuwe cabaretseizoen. Meer info op: www.SKCA.nl.

Foto: Guido Spek en Bente (foto: JvdZ).

Het bericht Bizarre wendingen van het gewone: Guido Spek op dreef verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Door Joke van der Zee
Aalsmeer – Dat Aalsmeer een burgemeester heeft die dichtbij of beter gezegd: midden tussen de mensen staat, is bekend. Burgemeester Gido Oude Kotte aarzelde geen moment toen hem gevraagd werd mee te doen aan de rubriek ‘Music in the Air’! “Wat leuk, ja hoor”, aldus Oude Kotte.

Wat betekent muziek voor u? 

“Muziek geeft mij inspiratie, ontspanning, energie, maar ook concentratie en focus. En het heeft bijzondere betekenis bij verdrietige momenten of feest. Dus muziek is voor mij heel belangrijk en ik geniet er elke dag van.” 

Bent u muzikaal en zo ja, uitte zich dat in het leren bespelen van een instrument? 

“Van jongs af aan hebben mijn ouders mij opgevoed met muziek. Met name klassiek en kerkmuziek. Het begon met blokfluit als kind, en in mijn jeugdtijd cello. Als jongvolwassene was ik dirigent van het kerkkoor, zong ik in een kamerkoor en was ik ook dirigent van een kamerkoor. In de studententijd leerde ik piano spelen en klassieke gitaar. Tot mijn grote spijt heb ik dat niet doorgezet. Ik speel af en toe nog op beide, maar dan puur voor mezelf. Het is niet meer representatief voor publiek.” 

Als burgemeester lijkt me niet dat op de werkkamer heel de dag de muziek aanstaat, of kan dat wel in het gemeentehuis? 

“Dat kan zeker wel! Maar de AirPods zijn kwalitatief zo goed, dat dit niet te evenaren is met een box in de kamer. En de AirPods heb ik best vaak in om muziek te luisteren.” 

Wat is uw muzieksmaak? 

“Die is heel breed, van klavecimbel, tot kamermuziek, van Kraantje Pappie tot Kinderen voor kinderen (luisteren de kids veel). Maar ik houd niet van alles. Er moet wel een pakkende, verbeeldende melodie in zitten.” 

Heeft u speciale muziek-herinneringen, bijvoorbeeld aan een bijzonder concert of anderszins een muziekmoment beleefd om nooit te vergeten? 

“Een aantal. Ik zal er twee noemen. Ieder jaar voorafgaande aan kerstavond gaan we met het gezin naar de Royal Albert Hall in Londen voor de traditionele Christmas Carols. Deels wordt het opgevoerd en deels mag het publiek (5.000 man) meezingen. Een jaarlijks hoogtepunt. Maar we mochten ook een keer een concertje bezoeken in de open dak tuin in de Engelenburg in Rome. Daar gaf een klein kamerorkest en koor in het schemer van de avond uitvoering aan de Messiah. Magisch.” 

Speelt muziek een rol in uw gezin en wat zou u jonge kinderen meegeven over muziek (maken)? 

“Mijn kinderen hebben een heel eigen muzieksmaak. Mijn vrouw ook overigens. Maar muziek is belangrijk. Soms luisteren we voor het naar bed gaan muziek en dansen we er samen op, maar ook in de auto onderweg naar van alles en nog wat kiezen we om de beurt een nummer en luisteren we samen. Het begint met muziek luisteren, maar ook proberen melodie te maken is belangrijk. Zoals meezingen en je eigen liedjes maken. Bij ons in de kamer staat een piano waar ze altijd wat op mogen pingelen.” 

In de Royal Albert Hall in Londen. (eigen foto).

Het bericht Music in the Air (151): Gido Oude Kotte verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.