De Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) zegt het netjes, maar de boodschap is vernietigend: het nieuwe kabinet laat de mensen die onder de aanvliegroutes wonen opnieuw in de steek.
Een nieuw wetenschappelijk artikel van professor Stefan Gössling en zes collega‑onderzoekers legt de luchtvaartindustrie opnieuw bloot als een sector die vooral bezig is met het managen van percepties, niet met het reduceren van uitstoot.
Een grote stapel interne documenten uit het ministerie van Infrastructuur (I&W) toont een zorgwekkend beeld van de besluitvorming rond Schiphol. Uit de stukken blijkt het ministerie intern te worstelen met technische blunders, politieke druk en een vliegindustrie die de koers van het beleid dicteert.
Het Greenpeace-vonnis over Bonaire is geen exotische voetnoot in het Nederlandse klimaatbeleid, maar een juridische aardverschuiving die de vliegindustrie frontaal raakt.
Het ministerie van Infrastructuur presenteert de nieuwe grenswaarden voor Schiphol als een stap richting betere rechtsbescherming voor omwonenden. Maar het is vooral een zorgvuldig geconstrueerde papieren werkelijkheid die weinig te maken heeft met de dagelijkse hinder rond de luchthaven.
Log in