De Maatschappelijke Raad Schiphol heeft een brief gestuurd aan het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS). Het schrijven bevat een gedetailleerde opsomming van fouten, weglatingen en structurele kwetsbaarheden in de BAS‑jaarrapportages. Het vertrouwen van bewoners daalt scherp.
Voor de derde keer roepen op 13 september honderden internationale organisaties op om nachtvluchten te verbieden. De eis spreekt rechtstreeks de vliegindustrie aan, die zich al decennia boven de samenleving verheven voelt.
KLM-baas Marjan Rintel schildert op LinkedIn een dreigend toekomstbeeld: landen om ons heen investeren, hubs groeien, en als Nederland niet meedoet, dan verdwijnt onze welvaart.
De luchtvaart huilt in dagblad Trouw tranen met tuiten over dure kerosine. “Elke druppel brandstof telt”, zegt Iata‑bestuurder Fox. Niet omdat de sector eindelijk wat wil doen aan klimaat of gezondheid, maar omdat de winst per passagier is gekelderd tot slechts 4,50 dollar (!).
De balanced approach werd verkocht als een rationele, Europese procedure die Schiphol moest dwingen tot minder geluid. Een pakket van maatregelen, zorgvuldig afgewogen, zogenaamd gebaseerd op feiten en modellen. In de dagelijkse praktijk faalt deze aanpak.
In Groot‑Brittannië heeft het ministerie van Transport een groot rapport laten maken over de economische waarde van nachtvluchten. De stukken laten ongewild mooi zien wat er in ons land allemaal misgaat met die vluchten.
Voorzitter Alfred Blokhuizen van SchipholWatch schreef een brief aan het ministerie van Infrastructuur met de vraag waarom de vliegindustrie zoveel makkelijker toegang heeft tot minister en ambtenaren dan bewoners. Het ministerie reageerde uitgebreid.
Recente schriftelijke vragen van Ja21 zijn een rechtstreeks doorgeefluik van Delta Air Lines, KLM en Schiphol. De vliegindustrie levert het frame, Kamerlid Maarten Goudzwaard schrijft het braaf op.
De Miljoenennota is uit en voor wie hoopte op een krachtig signaal tegen de ongebreidelde groei van de luchtvaart, is de boodschap bitter: de sector blijft stevig in het zadel zitten als de meest bevoorrechte industrie van Nederland.
Miljoenen reizigers worden elk jaar bewust omgevlogen. Omdat het verdienmodel van netwerkmaatschappijen draait op omwegen. Extra kilometers, extra starts, extra uitstoot — allemaal zorgvuldig ingebouwd in het systeem. Dat is nu wetenschappelijk bevestigd.
De officiële bekendmaking WSB‑2026‑20372 en een bijbehorende bodemrapportage tonen een inmiddels klassiek gevalletje schiphollen: de ingreep wordt gepresenteerd als “groot onderhoud”, maar er blijkt een ernstige PFAS‑verontreiniging te liggen die men liever niet benoemt, niet onderzoekt en vooral niet oplost.
Korte vluchten verbieden zou niets opleveren, reizigers blijven toch vliegen, de trein is slechts een romantisch alternatief voor idealisten. Maar cijfers uit Oostenrijk en Frankrijk maken dit frame van de vliegindustrie met de grond gelijk.
De beloofde ‘verstilling’ in het Luchthavenverkeersbesluit (LVB) kan door het ministerie op geen enkele manier worden afgedwongen. Het veel langer doorvliegen met de 747 Jumbojet door KLM maakt dat pijnlijk duidelijk. De 15 procent minder herrie die de minister beloofde, bestaat uitsluitend in het rekenmodel dat het departement zelf heeft gekozen, zelf heeft gekalibreerd en […]
KLM presenteert halfjaarcijfers alsof het bedrijf de bocht heeft genomen richting herstel. De werkelijkheid is veel minder flatterend. Achter de jubelzinnen schuilt een onderneming die alleen overeind blijft dankzij prijsverhogingen, compensaties, boekhoudkundige herindelingen en een markt die tijdelijk gunstig is voor premiumreizigers en vracht.
De vacature voor vliegtuigafhandelaar lijkt wel op een glossy brochure: racen tussen de vliegtuigen, adrenaline, blauwe trots en tafelvoetbal in de pauze. Maar de feiten zijn minder fraai. Het “avontuur” behelst in werkelijkheid de inzet van uitzendkrachten voor €14,35 per uur in een toxische werkomgeving.
Op Schiphol bestaat een plek waar je longen branden na een dienst. Waar je ogen prikken. Waar je stem schor wordt van het inademen van wat de sector liever “operationele realiteit” noemt. Het is de apron: het buitenterrein rond het vliegtuig waar bagage wordt geladen, vliegtuigen worden afgeduwd, brandstof wordt aangesloten en passagiers instappen.
De Raad voor de leefomgeving en infrastructuur (Rli) publiceert een advies over systeemfalen in het leefomgevingsbeleid. Het rapport geeft een diagnose van wat er allemaal misgaat in het Nederlandse luchtvaartbeleid.
De luchtvaartlobby houdt vol dat Nederland een grote luchthaven nodig heeft om de economie en de werkgelegenheid overeind te houden. Maar uit de nieuwste CBS-cijfers blijkt dat juist die werkgelegenheid nauwelijks nog groeit.
Een zorgvuldig geformuleerde verzamelbrief doet voorkomen alsof alles onder controle is, terwijl het ministerie van I&W steeds dieper wegzakt in een moeras van juridische problemen, mislukte handhaving en falende luchthavens.
Luchtvaartbedrijven, brandstofproducenten en natuurorganisaties die samen een toekomstbestendige koers voor de luchtvaart zouden uitstippelen. Wat kan daar mis aan zijn?
Log in