De gemeente Amstelveen heeft 4,5 miljoen euro extra nodig voor de verbouwing en renovatie van de Cultuurstrip. Het college vraagt de gemeenteraad om dat aanvullende krediet beschikbaar te stellen. Eerder was voor het project al 19,5 miljoen euro uitgetrokken.
Dat betekent dat het beschikbare uitvoeringskrediet bij instemming van de raad uitkomt op 24 miljoen euro.
Volgens het college is tijdens de technische uitwerking van het project gebleken dat de totale kosten hoger worden dan eerder voorzien. Dat is ondanks intensieve prijsonderhandelingen met de aannemers.
De stijging komt volgens de gemeente vooral door hogere aanbestedingsresultaten voor bouwkundige en installatietechnische werkzaamheden. Ook de verdere technische uitwerking van het ontwerp en de complexiteit van het bestaande gebouw zorgen voor extra kosten.
Daarnaast is meer geld nodig voor de inrichting en aankleding. Ook wil het college een aanvullende financiële reserve voor onvoorziene omstandigheden.
De gemeenteraad kan besluiten het extra krediet niet of maar gedeeltelijk beschikbaar te stellen. In dat geval moet volgens het college worden bezuinigd op onderdelen van het technische ontwerp.
Het gaat bijvoorbeeld om wandbekleding, vloerafwerking en balies. Die onderdelen zouden kunnen worden geschrapt of sterk versoberd. Volgens het college leidt dat tot een minder functioneel en toekomstbestendig gebouw en draagt het minder bij aan de gewenste ontwikkeling van het Stadsplein en de Cultuurstrip.
Het college wil snel duidelijkheid. Daarom is de agendacommissie gevraagd het raadsvoorstel met voorrang te behandelen en op de agenda te zetten voor de eerstvolgende raadsvergadering.
The post Verbouwing Cultuurstrip valt nu al 4,5 miljoen euro duurder uit appeared first on 1Amstelveen.
Een mooie dinsdagavond met een mooi peloton. Tim Schreurs was weer de beste.
De dinsdagavondcompetitie is niet alleen leuk voor de masters maar steeds meer ook een verlengstuk van de jeugdtraining. En waar aan het begin van het seizoen de jeugd eventjes kon meerijden merk je dat de jeugdtrainers goed werk doen, want op de film van de finish zie je heel wat jeugdrenners en aanstaande Nieuwelingen tussen de ervaren renners finishen. En dan is ook duidelijk, volgend jaar als Nieuweling worden ze al snel te goed om mee te rijden. En diezelfde trainers zien we ook af en toe meerijden, dit keer was het Peter Vermeulen die een rugnummer opspeldde. En in de finale deed hij nog een poging om solo te eindigen, maar daar hadden de vaste renners toch heel andere ideeën over. Maar de poging was dapper, zo kom je ook nog in het verslag terecht.
Tim Schreurs liet zien dat hij de terechte kampioen is van seizoen 2026. Edwin Commandeur werd op een half wiel tweede en houdt zicht op het podium want nummers 3 en 4, Simon Polstra en Laurent Molenaar ontbreken al vijf weken. Niels Geise stelde zijn tweede plek in het eindklassement veilig door derde te worden.
Volgende week de laatste reguliere rit (starttijd blijft 19.15 uur) en 15 september sluiten we het seizoen af met een wat kortere wedstrijd gevolgd door de prijsuitreiking en een borrel.
De stand:
De Amstelveense scheidsrechter Sander van der Eijk heeft zijn eerste echte topper in de Eredivisie te pakken. Hij fluit zaterdag om 20.00 uur de wedstrijd tussen Ajax en PSV in de Johan Cruijff ArenA.
De aanstelling zorgt op sociale media voor de nodige reacties. Daarbij wordt vooral gewezen op de woonplaats van Van der Eijk. De Johan Cruijff ArenA ligt op slechts enkele kilometers van Amstelveen. Sommige PSV-supporters vragen zich daarom af of zijn eventuele clubvoorkeur regiogebonden is.
Zo schrijft Rudy uit Eindhoven op X: “De aangewezen scheidsrechter Sander van der Eijk hoeft gelukkig niet te ver te rijden voor de competitiekraker van as zaterdag #ajapsv. Hij komt namelijk uit Amstelveen qua afstand bijna 9 km van Amsterdam. Ik verwacht dat hij met de fiets komt.”
Ook onder Ajax-supporters leidt de aanstelling tot discussie. Daar klinkt juist de vrees dat Van der Eijk, omdat hij uit de regio komt, extra zijn best zal doen om iedere schijn van partijdigheid te vermijden. Dat zou volgens sommige supporters juist in het nadeel van Ajax kunnen uitpakken.
Bekijk ook: Oog in Oog – Aflevering 2 – Sander van der Eijk
Mathijs Groenewoud, hoofdredacteur van 1Amstelveen, sprak Van der Eijk in 2021 al over mogelijke clubvoorkeuren. De scheidsrechter liet toen weten geen voorkeur voor een Nederlandse club te hebben. Hij beschouwt zichzelf als supporter van Oranje en van Nederlandse clubs die in Europa uitkomen.
“Als je wel een clubvoorkeur hebt, moet je dat ook aangeven bij de KNVB. Dan kom je daar ook niet. Maar ik kan je vertellen dat dat bij mij niet het geval is”, zei Van der Eijk destijds tegen Groenewoud.
De klassieker Ajax – PSV begint zaterdag om 20.00 uur in de Johan Cruijff ArenA
In januari 2024 hadden we Clay Ruperti uit Capelle aan den IJssel als VAR tijdens Feyenoord – PSV in de Beker en was er het moment dat Noa Lang een penalty moest krijgen. Deze zaterdag hebben we bij Ajax – PSV als arbiter Sander van der Eijk uit Amstelveen…#AJAPSV #PSV #Ajax pic.twitter.com/9sBkf1bEoB
— Max de Kok (@MaxdeKok1913) August 31, 2026
The post Commotie om aanstelling Amstelveense scheidsrechter Sander van der Eijk voor topper Ajax – PSV appeared first on 1Amstelveen.
Het was misschien nog wat vroeg na de zomerstop, maar dit was wel het juiste moment om de traditionele test 2km tijdrit voor de jeugd te houden. Prima weer immers. Veel goede tijden, enkele nieuwe leden die zich meteen bewijzen, grote sprongen. En een bijna record.
In het Belgische Houffalize was dit jaar het EK Gravel. Voor een aantal mensen hét hoogtepunt van het graveljaar (bij gebreke van een WK in Europa). Femke Markus wist als een onvervalste killer af te rekenen met haar medekoplopers en een heel mooie zege op haar erelijst bij te schrijven. Caspar Hermans en Marcel Witte wisten in hun age-group een mooie top-tien klassering te behalen. Kort verslag en andere mooie resultaten in de weekend update (zoals Rosan Koper die de Ronde van Heemskerk won).
Het parcours in Houffalize staat altijd garant voor een zwaar parcours met de iconische startstrook het dorp uit (meteen een kilometer 15% omhoog). En dat drie keer. De sterksten komen daar bovendrijven, dat gaat vanzelf. Het verslag staat in het artikel op de NOS: NOS hier!
Bij de respectabele oudjes stonden Marcel en Caspar tot op het bot gemotiveerd aan de start van hun klasse. Zij hoefden “slechts” twee ronden, maar dat was meer dan genoeg. De verwachte winnaar (ex-Telekom renner Bölts) nam zoals verwacht het commando en was weg. Daarachter zat Marcel meteen goed mee en kwam Caspar van achter opzetten en wist veel renners op te rapen. Hij kwam uiteindelijk als 4e over de streep. Geen medaille, maar een topprestatie. Ook Marcel eindigde in de top-10 (9e).
De redactie zag nog enkele Amstel-leden in oranje aan de start in Houffalize. Jasper Ockeloen werd bij de Elite 64e, Marie Sophie-Res 22e in de -35 Damesklasse. Als we het goed begrepen hebben vonden Suzanne Mulder en Ingeborg Kers het wel okay na twee ronden. Maar ze waren er wel.
Rosan wint thuiswedstrijd
Naast het ge-gravel werd er ook gewoon op de weg gekoerst in good-old Ronde van Heemskerk. Rosan Koper wist met een mooie sprint haar thuiswedstrijd te winnen. Altijd mooi. Koos Jeroen Kers zat weer eens slim mee met de kopgroep bij de Elite en werd 5e. Enzo Leijnse reed ook mee (7e), en Jesse den otter werd 19e. Pierre Deen werd als meest ervaren man in de Klasse 2 19e.
In de Nieuwelingenklassieker Hil en Moer zaten de gebroeders Ivakhov in de kopgroep. Nikolai werd 3e en Grigori 7e. Een zware koers, met wind regen en veel DNF’s.
Elyse Schuijt reed het WK Granfondo (weg) in Hokaido (Japan !). Elyse reed een sterke koers en sprintte mee voor de overwinning in haar klasse en werd 6e.
Het was voor de oudere jeugd vorige week donderdag bikkelen tegen wind en regen bij hun NCK-training. De jongere Amstelleden konden onder prima omstandigheden beginnen aan de Najaarscompetitie op het clubparcours.
De groep was niet al te groot, het voordeel is dan dat je wat meer oefeningen kan doen.
Koers
Om even in te komen, een reguliere koers over zeven ronden, waarvan de eerste vier en groupe. Tempo werd aangegeven door Vincent. Ook werd de race gebruikt om even in te schatten wat nu de grote motoren groep, en wat de jongste groep werd. Met z’n negenen van start. Jishnu (1pt) moest als eerste de rol lossen. Op een leenfiets is het nog niet ideaal, maar met clubkleding aan ziet een van onze nieuwste leden er al meteen als een echte coureur uit. Edze (2pt) is dan misschien de allerjongste van het stel. Aan inzet geen gebrek. Vol overgave gaf hij zich om er zo lang mogelijk bij te blijven, maar ook toen hij al gelost was bleef hij vol doorrijden. Oscar (3pt) hield het bijna tot het einde vol. Kees (4pt) en Fedde (5pt) moesten van een afstandje bekijken hoe de eindsprint zich ontvouwde. Nou ja eindsprint voor plek 2 eigenlijk. Daniel (6pt), Vincent (7pt) en Koen (8pt) hebben lang achter Tomas (9pt) aangereden maar hem bijhouden was er teveel aan. Mooie eerste koers, met een mooie winnaar!
Puntenkoers
De drie renners die de grote motoren nog niet konden volgen hebben we toch maar even een aparte puntenkoers laten doen. Drie rondjes, sprint vanaf de oversteek tot de finish en dan weer samenkomen. Jishnu (1pt) en Edze (2pt) gaven alles, maar ze kwamen steeds iets te kort om Oscar te kloppen. Maar het scheelde weinig, en steeds minder.
De andere zes zijn vanaf heden grote motoren en volgde hetzelfde principe, drie rondes met een sprint, samenkomen en vanaf de oversteek sprinten tot de streep. Tomas (6pt) won al zijn sprints met overmacht. Al kwam Koen (5pt) er steeds dichterbij. Daniel (4pt) moest het in de eerste sprint nog afleggen tegen Vincent (3pt) maar daarna waren de rollen omgedraaid. Kees (2pt) is nog niet helemaal op stoom na een fietsloze vakantie in het hoge noorden van Noorwegen, maar dat zal niet lang meer duren. Fedde (1pt) sloot de rij, een grote motor moet soms even op volle toeren komen.
TTT
Binnenkort gaan vanuit de jeugd van WV de Amstel drie teams meedoen bij de TTT in Rijswijk. Daarvan was er een aanwezig bij de NJC, met aanvulling van Koen. Dus die gingen met z’n vieren een TTT doen over 8 ronden. Doel was om de eerste vier ronden bij elkaar te blijven, en dan volle bak naar de finish met minimaal drie renners. Target was 13:45, dat geeft een gemiddelde van 34.9km/u, mooi streven. Wel hoog gegrepen misschien. Ze gingen er vol voor in ieder geval. Tomas, Vincent, Kees en Koen. Kees moest er halverwege vanaf, dus was het voor de andere drie door buffelen. Tomas had zijn beste kruid misschien al verschoten tijdens de vorige twee onderdelen. Koen is als benjamin in de groep dit tempo zo lang nog niet helemaal gewend. Vincent is een diesel en nam de groep op sleeptouw. In het begin werd het tempo net te laag gehouden waardoor de target uit het oog verdween. Van de 8 ronden gingen er 5 boven het bedachte schema. De laatste 3 gingen er opeens onder. Dus, 3pt voor alle renners in de groep.
Bij de jongsten reden Fedde en Daniel mee. Met z’n vijven was het target om over 7 ronden een gemiddelde te halen van 30km/u, tijd van 14:00 dus. De eerste twee ronden gingen een beetje langzaam, Jishnu had een sanitaire stop nodig. Daarna ging het tempo wel omhoog, en toen in de laatste twee ronden Edze de rol moest lossen trokken ze heel hard door. Maar dat was niet genoeg om het gemiddelde boven de 30km/u te krijgen. Oscar hield wel mooi stand. Ook zij reden 3 ronden boven het gestelde target, dus iedereen 3pt bonus. TTT is immers een gezamenlijke inspanning.
Fotofinish met jump, sterk!
De stand
Tomas 18pt
Koen 15pt
Vincent 13pt
Daniel 13pt
Kees 9pt
Fedde 9pt
Oscar 9pt
Edze 7pt
Jishnu 5pt
Leiderstruien dus voor Oscar en Tomas. Strijders truien, Edze en Daniel!
Inschrijven 27 augustus
Donderdag 27 augustus is de laatste regionale wedstrijdtraining bij Olympia op Sloten. Klik hier voor het inschrijven
Ouders en trainers, dank voor het helpen bij de finish en de oversteek. Renners bedankt voor een mooie training!
Onder perfecte omstandigheden stond er een mooi peloton aan de start. En ook een mooie mix van jeugd tot renners met wat meer jaartjes ervaring.
En die laatsten maakten er samen een enerverende wedstrijd van. Heel veel pogingen om te ontsnappen en met groot enthousiasme werden al die pogingen uiteindelijk geneutraliseerd.
Dus werd het sprinten en aangezien er nog weinig afvallers waren, werd het dringen. Patrick van Dam raakte daarin even de controle over zijn fiets kwijt door een doorschietende ketting en kwam ten val. Gelukkig kwam iedereen er veilig langs en was Patrick ook weer snel op de been, maar zowel renner als fiets zijn helaas niet ongeschonden gebleven. Beterschap Patrick.
De jury wist toch nog een uitslag op te stellen. Jesper Beerepoot was weer de snelste, dit keer voor Arnau Egberts en Tim Schreurs die zijn 13e opeenvolgende top-drie-notering behaalde. En dus sinds vandaag ook definitief niet meer te achterhalen is in het klassement.
Met veel renners die nog niet zijn hersteld van de Vogezen ontbraken enkele bekende namen. De jeugd zorgde echter voor goede aanvulling en flink wat strijdlust.
Wie lang van tevoren het weer had gecontroleerd kwam bedrogen uit. We pakten nog net een randje van een flinke bui mee. Het was toch lang geleden dat je witte sokken rouwrandjes kregen tijdens de koers.
Met rappe mannen als Tim Schreurs, Sander Boerkamp, Jesper Beerepoot en Arnau Egberts werden er genoeg pogingen gedaan om weg te komen, maar die waren allemaal tevergeefs want dezelfde renners reden ook steeds de gaten dicht. En met een nat parcours wordt er toch net iets minder hard gekoerst.
Jesper Beerepoot sloeg in de laatste ronde toch een klein gaatje en won onbedreigd. Daarachter was het spannender; Tim Schreurs had de beste sprint voor Sander Boerkamp en Arnau Egberts.
Hopelijk volgende week weer droog en dan wellicht ook meer renners (m/v) aan het vertrek.
Laatste rit 15 september
Voor de renners bij wie de agenda in september snel volstroomt: 15 september sluiten we seizoen 2026 van de dinsdagavondcompetitie af met een gezellige borrel.
Voor sommigen is het nog vakantietijd, maar het najaar nadert helaas al. Vanaf komende donderdag, 20 augustus worden de gezamenlijke trainingen hervat. Die staan uiteraard weer in het teken staan van het NCK (3 oktober), maar ook voor iedereen die gewoon mee wil doen aan een goede teamtraining. Lekker een paar rondjes buffelen op Oukoop.
Vanaf donderdag a.s. gaan de “NCK-trainingen” dus weer van start. Uiteraard wil De Amstel wéér bij de beste drie clubs van Nederland zijn. Maar deze altijd goedbezette trainingen zijn niet alléén voor de renners die in aanmerking komen voor het NCK. Hoort ook bij de tradities. Iedereen (m/v) is van harte welkom om mee te trainen: er worden verschillende groepjes gemaakt en gebuffeld op Oukoop. Een tijdritfiets of ligstuur is ook niet nodig.
Vertrek om 18.30 uur bij De Haan in Ouderkerk. Daarna (vanaf september) gaat het naar 18.00. In beginsel tot eind september. Wil je meer info; voeg jezelf even toe aan de NCK whats app groep.
Afgelopen vrijdag kwam er een eind aan de Amstel Vogezenweek. We kunnen ook dit jaar weer terugkijken op een prachtige week, mooie onderlinge strijd en een uitstekende standplaats. De renners zijn weer thuis, wij gaan nog een keer naar Kruth terug.
Twee etappes op één dag, in de Vogezen (Alpen)week is het al jaren een vast onderdeel. Op donderdag een zeer korte explosieve tijdrit, gevolgd door een omloop van 50 kilometer. Om 9.30 stond de eerste renner aan de start voor nog geen 3 kilometer knallen. Een dalende aanloop gevolgd door stevig vals plat dat overging in 300 meter à 7 procent. Omdat een klein uur na de finish de omloop al begon kon je het slim spelen: all out in de tijdrit, of een plan in de omloop? Voor Laurent geen vraag: hij is er voor gemaakt. 1 seconde voor Lars, Tim op zeven seconden. Marcel eerste bij de 45+.
(Winnaar Laurent in de slotmeters van de tijdrit)
Ondertussen was het behoorlijk opgewarmd bij de start van de omloop. Vertrek weer vanaf de camping, gelijk naar Col d’Oderen gevolgd door een lange afdaling naar Cornimont. Daarna Col du Brabant (vol in de zon, 33 graden) en Col de la Vierge (bos!). Terug naar beneden via de Bramont en het Gilbertklimmetje naar de stuwdam achter de camping. Zat de winnaar in een vroege startgroep?
Joos en Auke hielden er samen goed de vaart in. In La Bresse werd en passant een stukje begraafplaats meegenomen alvorens de juiste afslag te nemen – Joos kwam via e
en hek weer op het juiste parcours. Daarna zo hard mogelijk de laatste steile col op – Joos moest Auke laten gaan, en de duik terug richting camping. Het zou secondenwerk worden. In de laatste meters was het toch Taco die een ultieme verdappering kende en Auke passeerde. Tim werd derde. Opvallend: Lars eindigde op 2 minuten. In het klassement staat hij nog ruim aan de leiding. Bij de 45+ nog steeds Caspar met (op niet onoverbrugbare) Marcel en Simon. De slotdag moest het verschil gaan maken.
De warmte overdag en ‘s nachts werd gaandeweg de week steeds meer een sluipmoordenaar. ‘s Avonds koelde het nauwelijks af en de huisjes werden steeds warmer – niet bevorderlijk voor je nachtrust. De organisatie besloot de laatste etappe in te korten met ruim 20 kilometer. Praktisch betekende dit geen Petit Ballon in het parcours. De finish – met weer start vanaf de camping – bleef wel op de Platzerwasel/Breitfirst. De donderdagrit had bewezen dat een kortere etappe ook heel attractief kan zijn. En voor het klassement bleven er genoeg mogelijkheden over. Enkele huisjes hadden donderdagavond nog eens goed naar de standen gekeken. Vooruit, Lars was alleen na pech te kloppen, maar in het 45+-klassement en de podiumplekken waren best nog wat verschuivingen mogelijk. Plannen werden gesmeed en uitgevoerd.
De eerste aanval kwam van Roel, hij ging direct los vanuit het vertrek en bleef daarna gaan. Pierre was toen al met een ziek gevoel omgedraaid – hij zou zich verdienstelijk maken tijdens de verzorging met Ingeborg & kids. In de groep die streed voor het klassement 45+ was het Tim die vanuit het vertrek op de pedalen ging staan. Caspar moest eraf, wachtte op de groep achter hem, maar misrekende zich: die groep vertrok 16(!) minuten later. Tot overmaat gaf Taco op met een blessure, en moest Finn het doen zonder di2. Zodoende konden Tim, Simon en Marcel strijden voor de ritzege, klassement 45+ en podiumplaatsen. Maar ze vergaten Roel. Hij was ontketend en hield op de streep een minuut over op de Tim, Simon en Marcel, die daarmee het klassement 45+ naar zich toetrok.
Helaas een vervelende valpartij van Laurent in een afdaling. Gelukkig niet al te erg – schaafwonden – hij kon door en de jury verrekende zijn verloren tijd.
Pierre, Bejor & Mels staan klaar bij de verzorgingspost met Lars, Koos en Laurent.
Dank
En zo kwam er een einde aan de derde Vogezenweek. We hebben volop strijd gezien, onderling en tegen de warmte. Niets was mogelijk geweest zonder de organisatie/jury en verzorging. Dus nogmaals alle dank naar Lars (parcours, dag- en avondprogramma), Roel (uitslagen), Koos (algemene zaken, logistiek), Ingeborg (verzorging, jury) en natuurlijk Bejor & Mels Kers (wereldkampioenen spelen) voor hun onvoorwaardelijke plezier in alles wat ze doen!
‘s Avonds onder de pizzamaaltijd (de bard was zijn gitaar vergeten) werd er terug gekeken op de week en sterke wielerverhalen verteld.
Je ziet hieronder wat minder namen dan genoemd. Alleen renners die geklasseerd zijn in alle etappes zijn in de einduitslag opgenomen.
De dagwinnaars: Roel en Simon
Het A-klassement en overall: Lars, Tim en Laurent
Het 45+-klassement. Met Marcel* (voor het eerst in de groene ATNMY leiderstrui), Simon en Caspar
(* de scherpe kijker zag het al: Marcel ging (dagelijks) blootvoets tijdens de recup. #geheimtip #ekgravel)
De warmte begint ook een stempel te drukken op de Vogezenweek. Scenario’s ontstaan met vroeger starten, aangepaste etappes en de verminderde staat van het fysiek van de renners. We kijken terug op de woensdag.
Een etappe met een hele lange aanloop: dal lichtjes naar beneden naar Cernay. Vanuit daar begon de lange klim naar de Grand Ballon, via Col Amic. Niet de allerzwaarste kant (op papier), waarschijnlijk wel de mooiste. Daarvoor moest eerst nog creatief afgerekend worden met verkeerslichten (gewoon de regels) en een omleiding (volg bordjes déviation en ga níet zelf al dan niet lopend een weg zoeken …)
Enkele zij-instromers waren toegevoegd aan de groep. Auke Broex – zou gedurende de dagen zijn betere benen terugvinden. Finn Joosten en Esmee Steijn, zo goed als okselfris na een bike pack door Italië en Zuid-Frankrijk. Esmee zou later besluiten haar koersambities om te zetten naar aanmoedigingen. Ook dát brengt ons door de warme dagen.
(Verzorgingspunt, powered by Ingeborg Kers. Waar is mijn bidon?)
Op de top van Gr Ballon, waar ook de verzorging was, had de eerst gestartte groep nog steeds zicht op een overwinning. Daarvoor moest wel vól gekoerst worden op de Route de Cretes richting achterzijde Bramont. Wie daar niet in een groep zat was afgeschreven. De laatste kilometers gingen nog gemeen steil omhoog, een kronkelig weggetje boven Wildenstein. Prachtige aankomst van onze routemeister Lars!
Het verdict: handen in de lucht voor Taco, onder goedkeuring van Lars. Michael kende hoegenaamd geen haperingen en legde beslag op plek 3. Daarachter onze ‘brommer’ Laurent, en Pierre die een uitstekende dag kende. In het klassement bij Lars aan de leiding, voor Laurents en Koos. Bij de 45+ nog steeds Caspar, maar direct gevolgd door Pierre, Marcel en Simon. Het kan daar nog alle kanten op.
Op donderdag een ITT en een omloop, vrijdag de slotetappe. Meer hierover later. Eerst moet het afkoelen!
De dagwinnaars op woensdag
Dinsdag stond de TTT op het programma tijdens de Vogezenweek. Traditiegetrouw een onderdeel waar Amstelrenners goed in zijn. In de Vogezen natuurlijk net even anders: 3 ploegen samengesteld met renners wisselend bovenaan en onderaan uit het klassement. Waren de wegwerkers ons gezind?
Het plan was 3 ronden van 11 kilometer over een licht geaccidenteerd terrein, op een dikke 25 kilometer dalafwaarts fietsen van de camping. De Tourorganisatie zou zeggen een vlakke rit. De verkenning echter zorgde voor wat onrust: werkzaamheden, route barré. De omleiding was ook geen alternatief met sluip door kruip door, fietshekken en betonblokken. Goede lakmoesproef voor de directie: hoe om te gaan met dit probleem? De boomers stonden erbij en keken ernaar. Ter plekke een nieuwe route gemaakt, in de app, downloaden en uploaden naar je Garmin. Een heen- en weerroute met een rotonde als keerpunt. Duidelijk? Jazeker.
Bijna dan, want de eerste groep vond op de rotonde vijf afslagen wat veel en ging voor de vier. Resulterend in een blokje om – gelijk de eigen straftijd soldaat gemaakt. De andere ploegen lachten echter te vroeg. Zij (lees een wijsvingertje) hadden geduwd! De Russische waaier, en dat mocht niet. (Ik wist het niet was geen argument.) Toch was het nog beste gezellig hoor, lekker heel hard beuken over 17 kilometer. Het klassement kwam zo weer wat dichter bij elkaar.
Woensdag wachtte wederom een warme bergrit – daarover later meer. Maar eerst ging de bbq aan, met beleid uiteraard.
Onder: de winnende ploeg met Koos, Simon, JanB, Tim en Marcel
Zoals op de site te lezen valt, rijden er deze week redelijk wat renners van de Dinsdagavond rond in de Vogezen. Met zo’n concurrent waren we zeker niet ontevreden over de opkomst.
Volgende week maar eens kijken wie er baat bij die klimkilometers heeft gehad.
De groep was behoorlijk aan elkaar gewaagd vanavond, waardoor er alleen hard werd gereden als er een ontsnapping geneutraliseerd moest worden. Maar in de laatste vijf ronden ontstond er toch nog een klein breukje in het peloton. Dat maakte het voor de jury makkelijk want de enige plekken waarbij het verschil maar één fietslengte was, was tussen plek 8 en 9.
Max Baars was de snelste in de sprint voor Romke van der Weerdt, Edwin Commandeur en Stan Nelissen.
Omdat de hele top van het klassement ontbrak, verandert er weinig in de stand. Edwin Commandeur en Max Baars zijn wel geklommen naar plek 5 en 7.
De maandagetappe is traditiegetrouw een proeve van bekwaamheid voor het (geheime) algoritme van de startvolgorde van de groepjes. We kunnen nu al zeggen dat deze oorkonde behaald is – zo goed als iedereen kwam binnen op een zakdoek in de laatste kilometer van de Grand Ballon!
Niet te lang, 70 km, net genoeg hoogtemeters, 1800, en met een temperatuur onder de 30 graden ook nog eens een meevaller. Start vanuit de camping naar de Col de Bramont, afdaling naar La Bresse, vals plat omlaag naar Cornimont. Vervolgens naar Col d’Oderen, slinger de slanger naar beneden terug naar Kruth. Aldaar verzorging, lees bidons en aangelegenheden om de laatste stijgende kilometers naar Le Markstein en Grand Ballon te overbruggen.
Michael en Joos meldden zich al vroeg aan het vertrek. Zou hun voorsprong voldoende zijn om stand te houden tot de finishstreep? Daarachter drie groepen die dachten ook voor de winst te gaan. Als laatste vertrok Lars, alleen. Een unicum sinds 2016 toen Sander Boerkamp moederziel alleen mocht jagen vanuit Bourg d’Oisans naar Le Vaujany en de Croix de Fer.
Op Le Markstein haalden Pierre en JanH het startduo in, Michael sloot aan, het was nú zijn kans! Helaas te vroeg gegokt, daar kwam Lars al vanuit de achtergrond in zijn gekende stijl. Nog wat aanmoedigingen en hup er voorbij. Tot overmaat kwam in de laatste drie kilometer ook nog Laurent aansluiten voor de strijd om de ereplaatsen. Etappe voor de sprinters: na Lars werd Laurent tweede, Michael zo goed als in het wiel derde. Even later gevolgd door Pierre en Jan. Caspar op een ruime minuut daarachter, goede zaken gedaan voor zijn klassement bij de 45+. Taco kende een goed begin maar kwam daarna in de moeilijkheden. Joos zijn dag komt nog en lang solo rijden van JanB was in een etappe als deze killing.
In het algemeen klassement zien we Lars met ruime voorsprong op Laurent en Koos. Bij de 45+ is het nog steeds Caspar aan de leiding met Marcel op overbrugbare achterstand. Voor de Stravalogen onder ons: er wordt al stiekem après course bijgetraind door de heren.
Dinsdag een TTT, waarvan we inmiddels weten dat daarover nagepraat gaat worden aan tafel.
Michael en Lars waren blij met de dagprijzen
Zes dagen hard labeur in de Vogezen. Maar ook veel ontspanning, huisjesgeluk, lekker (gezamenlijk) eten en gezelligheid. Dat is het concept voor de Vogezenweek! Zondag zijn ze eraan begonnen. Vanuit standplaats Kruth houden we jullie op de hoogte.
Na een uitstapje naar Gérardmer in 2024 had de organisatie nog eens goed alle voors en tegens op een rij gezet en kwam tot de conclusie dat we weer terug moesten naar camping Le Schlossberg, bij Kruth, waar de Vogezenweek in 2022 begon (de jaren dáárvoor was het de Alpenweek vanuit Bourg d’Oisans.) Het grootste pluspunt van deze locatie is dat alle grote beklimmingen binnen handbereik liggen, de start meestal vanuit de camping is, en na de finish is alleen afdalen meestal voldoende om weer thuis te komen. De directie is in vertrouwde handen van Lars Ruizendaal, Roel Mouris, Koos Jeroen en Ingeborg Kers (logistiek en registratie).
Dit jaar een wat kleinere groep dan we gewend waren. Wel enkele nieuwe en teruggekeerde gezichten. De koers werd er niet minder zwaar door.
Etappe 1: Col du Haag – Grand Ballon
Om tot een goede verdeling van de startgroepen voor de volgende dagen te te komen (handicaptijden met een geheim algoritme dat altijd uitkomt) was het nodig inzicht in ieders klimcapaciteiten te krijgen. Waar kon dat beter dan op de steile Col du Haag met verlenging naar de Grand Ballon. Een kleine 13 kilometer over mooi asfalt met wisselende percentages tot max 12 procent, inclusief stukje afdaling. Wie goed had opgelet tijdens de laatste Tour de France was in het voordeel. De ochtendhitte van 30+ graden viel niet iedereen welgevallig, we moesten het ermee doen. Vanuit het vertrek in Saint Amarin was het gelijk de gashendel open op de steile stroken, niet iedereen trok dat even goed.
Dat Lars de winnaar werd was geen verrassing. Net niet de KOM en met ruim vijf minuten op Koos bewees hij wel over de beste papieren te beschikken. Dat belooft wat voor zijn handicaptijd deze week! Achter Koos zagen we Taco Keijzer, youngster en compaan van Lars. Laurent Molenaar is nieuw in de gelederen en gaf direct zijn visitekaartje af. Klimmen is vermogens trappen vertelde Adrie van der Poel onlangs. Woorden die Laurent als muziek in de oren klonken. Roel Mouris is flink gestegen op de klimladder, meest door wat minder de bonuskaart af te tikken. Tim Schreurs op zes, allround sterk. Eerste Master werd Caspar Hermans, powerklimmer die zo’n proloog goed aankan. Simon Polstra riep in de eerste meters ze gaan te hard, maar wist daarna toch op te schuiven. Samen met Marcel Witte als 8 en 9 over de streep. Marcel laat ons nooit in de steek, zijn nieuwe fiets helpt een handje. Pierre Deen wilde rustig beginnen, ging rekenen en besloot te versnellen. Op 10, en bleef daarmee Jan van Herwijnen op zichtafstand voor – die zich afvroeg waarom het om 11 uur ‘s ochtends al 30 graden was. Voor Jan Buisman op 12 was het stijgingspercentage net wat te veel van het goede – op achterstand, maar schrijf ‘m nooit af. Michael Breedt kende fysiek niet de beste dag. Ondanks minder training zien we hem nog wel een paar keer uitblinken deze week (spoiler). Joos Francke sloot zich aan bij Michael op 14. Conditioneel misschien wat minder, maar wel oud-winnaar in Amstelveen, zodoende nooit uit te vlakken.
Uiteraard waren er weer leiderstruien te verdelen, met dank aan Atnmy Amsterdam van Michael. Lars overall en Caspar eerste 45+.
Maandag een nieuwe dag. We komen terug.
Met concurrentie van andere regionale koersen op de dinsdagavond en de vakantietijd was de opkomst bescheiden. Toch was het prima koersen – de renners maken immers de koers. Vijf masters, een pre-master en een nieuw gezicht vulden de avond.
De neutralisatie verliep weer als een geoliede machine. Aan ons nieuwe lid Jesper Beerepoot kon je zien dat hij meer dan voldoende fietsuren in de benen had: half-Zweeds en zodoende al de nodige fietsritjes naar de noordelijke contreien gemaakt. Na de rode vlag was het Tim Schreurs die direct ‘het gat’ in dook. Een weigering was voldoende om drie man weg te laten rijden: Pierre Deen, Tim én Jesper. Jezelf sparen op ons parcours is geen optie.
Na een achtervolging vond dan toch de aansluiting plaats. Nou ja, zo goed als. Auke kon nog net aanpikken bij de opnieuw wegspringende Tim. Stan Nelissen, Wouter Spit, Jan van Herwijnen (en later ook Auke) moesten genoegen nemen met een ronde achterstand.
In de finale probeerde Jan het gat te slaan, na drie keer geslaagd. Met Stan en Auke bleven ze weg voor plek 4. In de kopgroep keken ze naar elkaar. Het was uiteindelijk Jesper die de sprint voor de winst aanging – en verrassend – de snelle Tim voor bleef. Dat belooft wat.
Stand volgt volgende week. Dan ook Vogezenweek. Niet-deelnemers: blijf de DAC steunen met je komst!
Met zomerse temperaturen stonden er afgelopen dinsdag elf man aan de start voor een lekker koersje. Net als vorige week werd er tijdens de neutralisatie meest netjes 40 per uur gereden.
Vanaf de rode vlag waren binnen een paar ronden zes man vertrokken. Jaap zat mee maar moest zich na een paar ronden laten terugzakken. Bleven vijf man over die de tweede groep zouden gaan dubbelen. Tim en Laurent die er traditioneel een training voor het NCK van maken, Simon die sterk rijdt en altijd in is voor een aanval, Romke op de terugweg van een ongelukje en Raúl die wint bij een sprint. En daar draaide het wederom op uit. Na Raúl waren het Tim, Laurent, Simon en Romke. Na afloop werd er napratend en groupe naar huis gefietst.
De vaste verslaggever is met vakantie, de stand volgt over twee weken.
Log in