“Wat krijgen we als we ‘m winnen?”
Nog nahijgend van een pittige training lopen de heren de trap op, naar de kantine. Zodra de deur van de bestuurskamer open gaat, kijken ze verwonderd om zich heen. Hier zijn ze nog nooit geweest. Een interview voor de website, op deze speciale locatie, doet ze beseffen dat ze bezig zijn met iets bijzonders. Na de poulefase en drie knock out-wedstrijden staan de heren van zondag JO16-1 op 24 april in de kwartfinale van de beker. Ze ploffen neer aan tafel, in afwachting van wat er gaat gebeuren. Voor mij zitten Tyrique, de geblesseerde spits die niet mee mocht trainen, maar na afloop op zijn sokken toch nog even een balletje hoog hield. Quinn, de aanvoerder, die ook in dit gesprek zijn titel eer aan doet. Alexander, centrale verdediger die niet alleen qua positie een bijzondere gelijkenis vertoont met Youri Baas en Mees, de links buiten die op het laatste moment ook aanschuift. Want hoe vaak maak je dit nou mee?
Al snel blijkt dat we hier te maken hebben met een echt vriendenteam. De spelers zitten al lang bij elkaar in hetzelfde team en ze kennen elkaar dan ook goed. Ze weten precies van elkaar en van het team waar de kwaliteiten en de zwaktes liggen. Dat blijkt ook uit de analyse van de wedstrijden die de heren desgevraagd op tafel leggen. Volgens Quinn was de tegenstander in de tweede ronde, Waterwijk, een ideale voor dit team. “Ze waren niet zo technisch, maar vooral harde werkers die de duels aan gingen. Dan worden wij ook goed en gaan we erin mee”. De derde ronde was vervolgens een makkie. “We hadden een paar invallers, maar zelfs daarmee ging het goed. De tegenstander was ook niet zo goed. Met wat lange ballen scoorden we makkelijk”. “Zelfs ik heb die wedstrijd gescoord”, voegt Mees er met enige zelfspot aan toe. Als ik concludeer dat de achtste finale tegen Geel Wit ’20, gewonnen met 5-0, dan wel de makkelijkste zal zijn geweest, blijkt dat een ouderwets staaltje scorebordjournalistiek. Volgens Quinn was dit alles behalve makkelijk en hebben ze deze wedstrijd op mentaliteit in het laatste kwartier gewonnen. Ze waren door files te laat, hadden een heel slecht veld en de tegenstander was een hele ruwe ploeg. Maar zoals eerder gezegd haalde dat dan weer het beste in de Rodianen naar boven en hebben ze uiteindelijk ruim gewonnen.
Waar hopen ze dan op bij een volgende tegenstander? Van Alexander mag het wel weer een fysieke tegenstander zijn. Volgens Quinn heeft het team het ook nodig dat ze fysiek een beetje uitgedaagd worden. Een vechtersteam ligt ze wel, dan worden ze zelf ook scherper. Tyrique voegt toe dat ze graag de boosheid van de tegenstander gebruiken. Ze zijn het er alle vier over eens dat een tactisch sterk team dat kan ‘tikken’ een grotere uitdaging zal zijn. Sowieso heeft Roda het voordeel van het vriendenteam. Ze vechten voor elkaar, het teamgevoel is heel sterk. En ze hebben hun eigen keeper er weer bij en die is heel goed. Er is in ieder geval geen gevaar dat ze de tegenstander onderschatten. “Ze spelen ook eerste klasse, maar dan op zaterdag en dat is hoger toch?”. Dan wordt Voetbal.nl erbij gepakt en blijkt dat Schagen United 56 minuten moet rijden. “Lekker, die hebben straks houten poten!”.
Dan wordt er toch even gedroomd. Quinn “Wat krijgen we eigenlijk als we die beker winnen?”. Daar weet Mees wel een antwoord op: “Een feestje, met een BBQ, sowieso een BBQ!” Tyrique ziet dat ook wel zitten en vult aan: “Mijn vader is de coach, dus dan bij de coach thuis!”
Inmiddels is de volgende tegenstander bekend: Schagen United JO16-2. Deze wedstrijd speelt RODA '23 thuis op 25 april a.s. om 14:30 uur op veld 1. Nog geen plannen? Vooral komen kijken!
Log in
