Dat is nou eenmaal hoe de politiek hier functioneert, zou je kunnen zeggen. In de gemeenteraad is verzet gekomen tegen in wezen een truck die in het verleden wel vaker is toegepast. Klagen over te veel werkdruk der wethouders, waardoor het aantal nodig moet worden uitgebreid, als dat wonderwel in de politiek van het moment past. Dat de raad dat nu pas door heeft, verbaast mij eerlijk gezegd. Maar misschien zagen sommige raadsleden in het verleden dat ook wel, maar zij speelden nu eenmaal het politieke spel mee.
Er staat nu wel geld op het spel. Zoals overal in het land, moet ook in Amstelveen bezuinigd worden.
Niet ‘kneiterlinks’
De stad is rijk geworden door grondverkoop, zodat de gemeente nu met honderden eigenaren voor steeds weer nieuwe bouwprojecten te maken heeft. Die eigenaren willen geld zien, met als gevolg dat voor een beetje bezemkast veel moet worden betaald. GroenLinks, nu onderdeel van Progressief Nederland (PN), komt op voor de huurders. Als grootste partij formeerde GroenLinks-PvdA, Progressief Nederland (PN), een coalitie met de VVD en D66. Elke partij van de drie levert twee wethouders. Dat is vreemd. Omdat PN als grootste partij toch een beetje weinig toename van macht in dat nieuwe college heeft. Aan de andere kant: ‘links’ mag dan het grootste aantal stemmen hebben binnen gehaald, in de gemeenteraad is zijn met negen zetels even groot als de VVD. Een ‘kneiterlinks’ bestuur, zoals in Amsterdam, werd daarmee onmogelijk.
Transparantie
Een van de dingen waarover nu de oppositie klaagt, is gebrek aan transparantie, die overigens op schijnt te houden bij de gemeenteraadsfracties. Kennelijk heeft daar de bevolking niets mee te maken. Die moest – helaas, hoor ik sommigen denken – stemmen, zodat de electorale markt in beeld kwam. Maar nu die gesproken heeft, moeten de kiezers vier jaar lang hun bek houden. De campagne is geweest, waarin de wijken door de partijen werden bezocht om daar met beloften te strooien teneinde de eigen fractie zo groot mogelijk te maken. Eigenlijk is dat niks voor GroenLinks. Ik herinner mij een vorig links college, waarvan GroenLinks-raadslid Sander Mager als de architect kan worden gezien. Alle besprekingen over formatie waren toen openbaar en de wethouders waren ook door de media gemakkelijk te bellen, zonder hinderlijke woordvoerders. “Wij zijn de politiek verantwoordelijken”, vond men destijds. In het college van B en W zaten toen ook wethouders die PvdA en D66 vertegenwoordigden, maar de VVD werd uitgesloten. Dat is toch wel het verschil met deze formatie, nu de VVD evenveel zetels heeft als PN. Het was dus moeilijk de liberalen erbuiten te houden.
Democratie
Hoewel zowel VVD als het daaruit voortgekomen D66 in hun naam zeggen iets met ‘democratie’ uitstaande te hebben (VVD = voor vrijheid en democratie). D66, maakte zich los van de VVD, omdat die vond dat enkele democratische principes niet goed werden nageleefd. Daarom maakte D66 zich sterk voor het referendum, opdat kiezers meer inspraak kregen, de gekozen burgemeester en het districtenstelsel, waardoor regio’s meer te zeggen zouden krijgen. Van alle drie kwam niets terecht, soms werd het door dezelfde D66 ten grave gedragen. Hoewel men elkaar nog steeds als ‘democraten’ aanspreekt, is het in feite een gewone partij geworden, die naast alle andere probeert in campagnetijd een zo groot mogelijke fractie in bijvoorbeeld de gemeenteraad te krijgen. Maar men had de VVD tegen. Nu zit die rechtse partij met een linkse meerderheid. Helemaal buiten de VVD kan dus niet al voerden tegenpolen ‘constructieve’ gesprekken. PN heeft blijkbaar in de communicatie de liberalen willen volgen, die plaatselijk bekend staan als de kampioenen van de dichte deur. Maar de meerderheid regeert, ook als de bevolking iets anders wil. Waarom denkt u dat de helft van de kiezers niet komt opdagen? Het heeft er misschien niets mee te maken, maar het lijkt mij voor de plaatselijke politiek toch wel zinvol dat zich eens af te vragen…
Log in
