Amstelveen - Deze zomer staat het Amsterdamse Bos volledig in het teken van topsport. In augustus strijden de beste hockeyers ter wereld om de wereldtitel in het Wagener Stadion, terwijl een paar honderd meter verderop op de Bosbaan ruim 1200 roeiers uit zo’n zestig landen in actie komen tijdens het WK Roeien. Een sportzomer zoals Amstelveen die nog niet eerder heeft meegemaakt.
Hij is vandaag 25 jaar dood, maar nog zeker niet vergeten. Op 11 juli 2001 sprong Herman Brood om 13.28 uur van het Hilton Hotel. Wat we toen eigenlijk al wisten, is dat hij -ondanks zijn dood- van blijvende betekenis zou blijven voor de Nederlandse muziek- en kunstwereld. Bij AT5 verscheen Herman regelmatig voor de camera, reden te meer om vandaag terug te blikken op en aantal bijzondere momenten met Amsterdams enige Rock 'n Roll Junkie.
Herman Brood zag op 5 november 1946 niet in Amsterdam, maar in Zwolle het levenslicht. In 1964 meldde hij zich aan op de kunstacademie en in 1976 begon hij zijn eigen band: Herman Brood and the Wild Romance. De jaren daarna beleefde de band zijn hoogtijdagen en boekte het ook internationaal succes.
Rond 1979 besloot Brood naar Amsterdam te verhuizen en werd hij ook steeds actiever als kunstenaar. Bovendien werd hij steeds bekende vanwege zijn levensstijl vol drugs, seks en rock en roll. AT5 spreekt Herman Brood voor het eerst in 1992, toen hij te gast was in de talkshow AT5 Live met presentatrice Dieuwertje Blok, waar hij zijn nummer 'Everybody Needs a Home' kwam zingen.
Aan zijn voeten, achter de piano, lag zijn hond Iggy, die ook vaak te zien was in zijn kleurrijke kunstwerken. Vlak voordat hij begon met spelen, sprak Brood de wens uit om ooit de koningin te mogen ontmoeten. "Want ik ben geïnteresseerd in het drama achter dusdanig beroemd zijn".
Herman Brood dronk altijd veel en gebruikte een hoop drugs. Niet voor niets hanteerde hij het motto 'sex, drugs en rock-'n-roll'. Toch was hij niet groots fan van het gebruik van softdrugs, zo vertelde hij in 1996 in een zomerprogramma op het terras van de Bulldog op het Leidseplein. "Als ik de zogenaamde softdrugs neem, word ik dusdanig paranoia dat ik moeite heb met het bestellen van een ijsco."
Herman Brood is op dat moment net begonnen met het tekenen van portretten. Hoewel hij op dat moment al 'wereldberoemd' is in Nederland, kent nog niet iedereen hem dan. Een jong meisje schudt haar hoofd als de presentator naar zijn naam vraagt.
Schilderijen, tekeningen en bedrukte wijnflessen: Herman Brood maakte het allemaal. Zijn stijl werd gekenmerkt door een mix van verschillende schildertechnieken en het gebruik van de kleuren geel, blauw en rood. En vergeet natuurlijk niet de herkenbare handtekening van hem die deel uitmaakte van ieder doek.
In 1997 opende hij met een 'live action painting' een nieuwe expositie van zijn werken in Gallery All Art in Amstelveen. "Het stelt heel veel voor, maar iedereen kan het", zei Brood tijdens het schilderen van 'Roodkapje' op straat voor het museum. "Dat wil niet zeggen dat het niets voorstelt, maar iedereen zou het kunnen."
Precies één week voor zijn overlijden sprak AT5 voor het laatst met Herman Brood. Op 4 juli 2001 was hij te gast in het Grand Hotel op de Wallen waar een beeld van hem werd gemaakt voor in het Madame Tussauds. Bezoekers van het wassenbeeldenmuseum vonden toen namelijk dat Brood ontbrak in de collectie van bekende Nederlanders.
"Het mooiste vind ik die wantrouwenden ogen", zei Brood in het Grand Hotel toen hij naast zijn wassen hoofd zat dat werd gemaakt. "Want dat klopt helemaal." Het beeld kreeg eind 2001 een plek in het museum.
De voltooiing van het wassen beeld zou Brood alleen niet meer meemaken. Op woensdag 11 juli maakte hij een einde aan zijn leven door van het Hilton Hotel in Oud-Zuid te springen. In de binnenzak van de 54-jarige zanger en schilder werd een briefje gevonden met de woorden: 'Ik heb er geen zin meer in, misschien zie ik jullie nog wel eens. Maak er een mooi feest van'.
Fans waren kapot van het nieuws en verzamelden zich bij het hotel om Herman een laatste eer te bewijzen. "Hij is een van mijn helden, ik vind het jammer dat hij er niet meer is", aldus een van hen. Aan de voorkant van het hotel werd een plek ingericht waar mensen bloemen konden achterlaten.
De plek veranderde in de dagen na zijn dood in een bedevaartsoord. Duizenden fans kwamen naar het hotel toe om Brood te herdenken en bloemen neer te leggen. Vanwege de enorme toeloop besloot de directie in overleg met de vrouw van Brood een condoleanceregister te openen.
Herman Brood werd op 16 juli 2001 gecremeerd, zijn as werd begraven op begraafplaats Zorgvlied. Voorafgaand aan het afscheid werd hij door vrienden en familie in Paradiso massaal herdacht. Ondanks de oproep van Broods manager Koos van Dijk aan fans om thuis te blijven waren ze massaal aanwezig op en rond het Leidseplein.
Vandaag, ter gelegenheid van de 25e sterfdag van Herman Brood, wordt in het Clayton Hotel om de hoek van het Leidseplein een eerbetoon gehouden. Familie, vrienden en genodigden staan dan stil bij zijn leven en werken.
Divisie 1 – Poule A
Divisie 2 – Poule C
Divisie 2 – Poule D
Divisie 3 – Poule A
Divisie 3 – Poule B
Divisie 4 – Poule 1
Divisie 4 – Poule 3
Divisie 4 – Poule 4
Divisie 4 – Poule 5
Divisie 4 – Poule 6
Divisie 4 – Poule 7
Opvallend
Het bericht Landelijke Jeugdcompetitie O23 2026/2027: KNVB maakt divisie-indeling bekend verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.
Zo'n vijftig inwoners van Haarlemmermeer hebben woensdagmiddag bij het gemeentehuis in Hoofddorp gepleit voor de terugkeer van supervrijwilliger Mustapha. Hij was jarenlang hun steun en toeverlaat, maar is na een conflict met de vrijwilligersorganisatie onlangs gestopt met zijn werk.
De demonstranten vertellen hoe Mustapha zich als vrijwilliger van Stichting Leergeld Haarlemmermeer inzette voor gezinnen in de regio. Volgens hen hielp hij tientallen, mogelijk zelfs honderden gezinnen bij het aanvragen van lespakketten, zwemlessen en andere voorzieningen. Ook hielp hij bij het invullen van formulieren en bij vragen over gemeentelijke regelingen.
Initiatiefneemster van het protest is Nagham Alsahli. Zij vertelt dat Mustapha onlangs is gestopt met zijn werk namens de stichting en dat de demonstranten zich daarom zorgen maken. "Hij is een stem van veel inwoners van Haarlemmermeer."
Eén van demonstranten vertelt dat Mustapha veel voor hem heeft betekend bij het vinden van een passende baan. Inmiddels werkt de jongen bij een fastfoodketen op Schiphol, een baan waarvan hij nooit had gedacht dat hij die zou krijgen. "Het is een droom dat ik nu een contract heb."
Een vader vertelt dat Mustapha hem heeft geholpen zwemles voor zijn zoon te regelen. Zonder zijn hulp was dat volgens hem niet gelukt. Een vrouw omschrijft de vrijwilliger als een 'vriendelijke man die mensen op een menselijke manier benadert en altijd de tijd neemt om anderen te helpen'.
Tijdens de demonstratie overhandigen de aanwezigen een brief aan de gemeente. Daarin verzoeken ze wethouders met Mustapha in gesprek te gaan en samen naar een oplossing te zoeken.
Een woordvoerder van de gemeente laat weten de inhoud van de brief 'zorgvuldig te bestuderen'. In aanloop naar de demonstratie heeft de gemeente al geprobeerd te achterhalen waarom Mustapha zijn werkzaamheden niet langer kan uitvoeren, maar dat heeft vooralsnog geen duidelijkheid opgeleverd. Wel benadrukt de gemeente dat Mustapha niet rechtstreeks in dienst was van de gemeente. Een inhoudelijke reactie volgt op een later moment.
Zo'n vijftig inwoners van Haarlemmermeer hebben woensdagmiddag bij het gemeentehuis in Hoofddorp gepleit voor de terugkeer van supervrijwilliger Mustapha. Hij was jarenlang hun steun en toeverlaat, maar is na een conflict met de vrijwilligersorganisatie onlangs gestopt met zijn werk.
De demonstranten vertellen hoe Mustapha zich als vrijwilliger van Stichting Leergeld Haarlemmermeer inzette voor gezinnen in de regio. Volgens hen hielp hij tientallen, mogelijk zelfs honderden gezinnen bij het aanvragen van lespakketten, zwemlessen en andere voorzieningen. Ook hielp hij bij het invullen van formulieren en bij vragen over gemeentelijke regelingen.
Initiatiefneemster van het protest is Nagham Alsahli. Zij vertelt dat Mustapha onlangs is gestopt met zijn werk namens de stichting en dat de demonstranten zich daarom zorgen maken. "Hij is een stem van veel inwoners van Haarlemmermeer."
Eén van demonstranten vertelt dat Mustapha veel voor hem heeft betekend bij het vinden van een passende baan. Inmiddels werkt de jongen bij een fastfoodketen op Schiphol, een baan waarvan hij nooit had gedacht dat hij die zou krijgen. "Het is een droom dat ik nu een contract heb."
Een vader vertelt dat Mustapha hem heeft geholpen zwemles voor zijn zoon te regelen. Zonder zijn hulp was dat volgens hem niet gelukt. Een vrouw omschrijft de vrijwilliger als een 'vriendelijke man die mensen op een menselijke manier benadert en altijd de tijd neemt om anderen te helpen'.
Tijdens de demonstratie overhandigen de aanwezigen een brief aan de gemeente. Daarin verzoeken ze wethouders met Mustapha in gesprek te gaan en samen naar een oplossing te zoeken.
Een woordvoerder van de gemeente laat weten de inhoud van de brief 'zorgvuldig te bestuderen'. In aanloop naar de demonstratie heeft de gemeente al geprobeerd te achterhalen waarom Mustapha zijn werkzaamheden niet langer kan uitvoeren, maar dat heeft vooralsnog geen duidelijkheid opgeleverd. Wel benadrukt de gemeente dat Mustapha niet rechtstreeks in dienst was van de gemeente. Een inhoudelijke reactie volgt op een later moment.
Een 34-jarige Duitser is door de politierechter bij verstek veroordeeld voor zijn wangedrag aan boord van een Corendon-vlucht eerder dit jaar. De crew had tijdens 'een cruciaal deel van de vlucht' de handen zo vol aan de man, dat de gezagvoerder later dan gebruikelijk aan zijn bemanning meldde dat het toestel bijna ging landen.
Dat gebeurde op 15 april op een vlucht vanuit de Egyptische badplaats Hurghada naar Schiphol. Al bij het boarden op zijn vakantiebestemming kreeg de man ruzie met een medepassagier. Die passagier stoorde zich aan het gedrag van zijn kinderen en zei daar iets van, wat de Duitser moeilijk kon verkroppen.
Een groot deel van de vlucht hield de man zich gedeisd, maar toen het toestel Schiphol naderde, kreeg de man weer ruzie. Ditmaal met een purser, die hem had gemaand om te gaan zitten, omdat het lampje 'stoelriemen vast' op dat moment al brandde. “Wie denk je wel niet dat je bent? Ik sla je tanden uit je bek”, beet hij de vrouw toe.
Omdat de man de aanwijzingen niet opvolgde, zag de bemanning zich genoodzaakt de Koninklijke Marechaussee op te roepen. Zij haalden de man na landing van boord. De man ontkende in het verhoor dat hij de purser had bedreigd. In plaats daarvan zou hij zelf 'onheus zijn bejegend door cabinepersoneel', verklaarde hij.
De officier van justitie benadrukt dat de landing 'een cruciaal deel van de vlucht' is, en de bemanning dan alert moet zijn. In plaats daarvan 'escaleerde de situatie' en waren vijf bemanningsleden een kwartier lang met de onruststoker bezig.
Zelfs de piloot was zo afgeleid dat hij in zijn communicatie met de crew een fout maakte. Normaal gesproken laat de piloot op een hoogte van 2.500 voet aan zijn bemanning weten dat het toestel bijna gaat landen, maar in dit geval gebeurde dit op 1.000 voet.
Voor het niet gehoorzamen aan en bedreigen van de crew eist de officier een boete van in totaal 1.250 euro én een voorwaardelijke celstraf van een week. De rechter toont zich iets milder: hij veroordeelt de Duitser tot het betalen van 750 euro aan boetes.
"De week voorwaardelijk vind ik een goed idee om ervoor te zorgen dat [hij] zich de volgende keer wél gedraagt."
Het Verkeer is terug op de Amstelveenseweg waar, net als vorig jaar, werkzaamheden worden uitgevoerd om het viaduct te verbreden. De onderdoorgang is daarom zes weken afgesloten voor autoverkeer. Werkvoorbereider Gijs van der Molen neemt ons mee het bouwterrein op en laat zien hoe ze te werk gaan.
De werkzaamheden op de Amstelveenseweg maken onderdeel uit van het project Zuidasdok. Om de A10 Zuid te kunnen verbreden moet het viaduct boven de Amstelveenseweg aangepast worden. ''Het huidige viaduct is simpelweg niet breed genoeg voor de toekomstige situatie. We maken ruimte voor extra rijstroken en zorgen ervoor dat de weg klaar is voor de toekomst'', legt Van der Molen uit.
Vorig zomer is een deel van de nieuwe constructie al gebouwd en daar wordt nu verder aan gewerkt. ''We gaan nu de liggers inhijsen, het beton storten en daar bovenop komt het asfalt.''
De Amstelveenseweg is afgesloten onder de A10 Zuid voor autoverkeer. Er is een omleiding via de ring. ''Dit betekent zo'n vijf tot tien minuten extra reistijd'', vertelt verkeersmanager Rick Schulz.
Fietsers, voetgangers, bussen en trams kunnen wel langs het werkterrein onder de A10 door. ''In verband met de veiligheid moeten we alleen tijdens de hijswerkzaamheden de gehele Amstelveenseweg afsluiten'', legt Schulz uit. Die hijswerkzaamheden vinden plaats in de nacht van 13, 14 en 15 juli.
De afsluiting duurt tot maandagochtend 17 augustus. ''Dus we zijn klaar als de scholen weer beginnen en iedereen na de vakantie weer aan het werk gaat'', sluit Schulz af.
De KNVB heeft de competitie indeling voor de Eerste klassen, seizoen 2026-2027 bekend gemaakt. De eerste klasse A, inmiddels beter bekend als het weekendvoetbal, begint in het weekend van 19/20 september. De ploegen spelen vanaf 29/30 augustus eerst een bekervoorronde. De publicatie van de bekerpoule-indelingen volgt later.
Indeling 1A, seizoen 2026-2027
Mis niet van het amateurvoetbal in Groot Amsterdam, ook in de zomermaanden volop nieuws. Vriend worden en ons ondersteunen? Kijk hier op onzevriendenpagina.
Het bericht EERSTE KLASSE | Indeling Eerste klasse A seizoen 2026-2027 verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.
Museum JAN start dit najaar met ‘Kunst in de Wijk’, een nieuw project dat kunst, mode en design actief naar Amstelveense wijken brengt, te beginnen met Keizer Karel Park. Het museum wil een inclusieve ontmoetingsplek zijn voor alle inwoners van Amstelveen, ongeacht opleiding, leeftijd of achtergrond. Maar museumbezoek is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Door kunst, mode en design laagdrempelig in de wijk te tonen, wil het museum die kloof overbruggen.
“Er zijn nog te veel buurtgenoten die nog nooit over onze drempel zijn gestapt. Graag willen we hen in hun eigen vertrouwde omgeving opzoeken waarna ze ons hopelijk ontdekken als inspirerende, verrassende ontmoetingsplaats om de hoek!”, aldus Marieke Uildriks, directeur Museum JAN
Lokale workshops
Vanaf oktober 2026 organiseert het museum interactieve workshops op vertrouwde locaties zoals buurthuizen, bibliotheken en jongerencentra, onder leiding van professionele museumdocenten. Op 21 en 22 november volgt de feestelijke afsluiting: ‘Weekend van de Wijk’ in Museum JAN zelf, waarop buurtbewoners gratis worden uitgenodigd in het museum, vol extra activiteiten.
Voor elke Amstelvener
Het project richt zich op drempels die nu nog in de weg staan: financiële beperkingen, fysieke afstand tot het museum en simpelweg onbekendheid met wat Museum JAN te bieden heeft. Met ‘Kunst in de Wijk’ wil Museum JAN een duurzame brug slaan tussen het museum als ontmoetingsplek en de verschillende gemeenschappen in Amstelveen.
Samenwerking
‘Kunst in de Wijk’ is een samenwerking met meerdere partijen waaronder Participe Amstelveen, en wordt mede mogelijk gemaakt door het Stadsfonds Amstelveen en Rabobank Amstel & Vecht. Het museum ambieert het project vanaf 2027 structureel uit te rollen naar meerdere wijken per jaar.
Over Museum JAN
Museum JAN in Amstelveen is een museum voor moderne en hedendaagse kunst en design, met een van de meest toonaangevende collecties glaskunst van Nederland. Naast de vaste collectie biedt het museum een wisselend tentoonstellingsprogramma met werk van gevestigde namen tot jong talent, en het Museumhuis van kunstenaar Jan Verschoor.
Tijdens de Zwem4Daagse stond zwembad De Meerkamp niet alleen in het teken van baantjes zwemmen. Gelijktijdig vond ook het Meerkampfestival plaats, waar bezoekers vier dagen lang konden kennismaken met verschillende sporten en activiteiten in en rond het buitenbad.
Iedere middag was er een gevarieerd programma voor jong en oud. Op het buitenterrein konden bezoekers onder meer frisbeeën, een smoothie bij elkaar fietsen op de smoothiefiets en deelnemen aan sport- en spelactiviteiten. Daarnaast werden er dagelijks clinics georganiseerd waarin deelnemers nieuwe sporten konden uitproberen.
Bekijk ook: Robbert Schilder en Koen Zitoen geven startsein voor Zwem4daagse in De Meerkamp
Het festival ging dinsdag van start met zeemeerminzwemmen. Tijdens deze activiteit maakten deelnemers kennis met zwemmen in een zeemeerminstaart en leerden zij verschillende zwemtechnieken.
Op donderdag stond een duikclinic op het programma. Onder begeleiding oefenden deelnemers met de basis van het duiken, waarbij aandacht werd besteed aan de juiste lichaamshouding, een gecontroleerde afzet en een veilige landing in het water.
Woensdag trok vooral de kanopoloclinic veel belangstelling. Tijdens de clinic maakten deelnemers kennis met de teamsport, waarbij spelers vanuit een kano proberen te scoren in het doel van de tegenstander. Hoewel de sport voor veel deelnemers een uitdaging bleek, leverde dat juist veel enthousiaste reacties op.
The post Zeemeerminzwemmen, kanopolo, duiken en nog veel meer tijdens Meerkamp festival appeared first on 1Amstelveen.
Beeld: D66
De eerste keer dat ik me echt raadslid voelde, was niet tijdens mijn beëdiging. Het was de week ervoor. De campagne was voorbij. De spanning ook.
De nieuwe fractie zat voor het eerst bij elkaar. Ik had me erbij neergelegd dat ik nét niet gekozen was. Ook prima. Ik was trots op wat we hadden bereikt. En net niet gaf ineens weer ruimte voor wat wél. Gewoon even thuis zijn, bijvoorbeeld.
Tot dat telefoontje. “Volgens mij mogen we je feliciteren.” Ik begreep hem eerst niet. Dankzij voorkeurstemmen zat ik er ineens toch in. Het blijft een vreemd idee dat mensen soms meer vertrouwen in je hebben dan jijzelf.
Sindsdien vragen mensen me regelmatig wat mijn geheim is. Alsof ik een verkiezingstruc achter de hand houd. Ik moet ze teleurstellen. Ik heb geen geheim. Sterker nog: ik heb geen idee. Ik stel vooral graag vragen. Over dingen die vanzelfsprekend lijken. Misschien is nieuwsgierigheid wel onderschat.
Ik dacht dat de grootste verrassing de politiek zou zijn. Dat bleek niet zo. De grootste verrassing zijn de mensen. Neem de coalitieonderhandelingen. Van buiten had ik me vurige debatten voorgesteld. Nachtwerk. Rode hoofden. Grote idealen die over tafel zouden vliegen.
In werkelijkheid keek ik naar iets anders. Naar mensen die elkaar aftastten. Piketpaaltjes die zorgvuldig werden neergezet. En pas toen ik dacht dat we klaar waren, begon het echte onderhandelen. Niet over de toekomst van Amstelveen, maar over commissies. Portefeuilles. Wethouders. Wie waar kwam te zitten. Zelfs over de laptop. Democratie is soms verrassend praktisch.
Alsof je tijdens een familiediner eerst drie kwartier over de tafelschikking praat en daarna pas vraagt wie er eigenlijk honger heeft. Ik bedoel dat niet cynisch. Integendeel. Juist daar begon mijn verwondering. Want achter iedere stoel zat iemand die oprecht dacht de stad daarmee beter te kunnen dienen. Dat zie je van buiten niet.
Net zoals je niet ziet hoeveel professionals iedere dag aan die stad werken. Ik heb diep respect gekregen voor het ambtelijk apparaat. Voor mensen die hun dossiers kennen tot achter de komma en ze vervolgens nog geduldig weten uit te leggen aan mensen die dat allemaal voor het eerst meemaken.
Tegelijk blijft het een wonderlijk idee dat zo’n professionele organisatie uiteindelijk wordt bestuurd door gewone inwoners die zich verkiesbaar hebben gesteld. Misschien is dat wel de mooiste democratische gedachte die ik ken.
Tijdens bijeenkomsten in het raadhuis en elders in de stad keek ik met minstens zoveel belangstelling naar onze burgemeester. Hij bezit een bijzonder talent. Waar je ook kijkt, hij lijkt daar nét geweest te zijn. Een hand hier. Een welkom daar. Een oog voor wie nog niemand gesproken heeft. En een geheugen waar menig raadslid jaloers op mag zijn. Misschien is protocol uiteindelijk gewoon een andere vorm van gastvrijheid.
Ondertussen probeer ik één ding heel bewust vast te houden. Mijn blik van buiten. Want ik merk hoe verleidelijk het is om langzaam dezelfde woorden te gebruiken als iedereen in het raadhuis. Gemeenschappelijke regeling. MPP. Buitenruimte. P&C-cyclus. Interpellatie. Stemverklaring. Terwijl iemand in de supermarkt gewoon vraagt: “Waarom duurt het eigenlijk zo lang?”.
Dat is de taal die ik niet kwijt wil. Net zomin als de verwondering. Ik wil mijn familienaam eer aandoen. Maar belangrijker nog: ik wil nooit zo gewend raken aan het systeem dat ik vergeet hoe het eruitziet voor iemand die er niet iedere woensdagavond zit.
Misschien is dat wel de grootste opdracht. Niet om overal een antwoord op te hebben. Maar vragen blijven stellen alsof je gisteren pas bent begonnen.
Na honderd dagen weet ik één ding zeker. Verbazing zet mensen tegenover elkaar. Verwondering nodigt ze uit om naast elkaar te gaan staan. En ik hoop dat ik dat laatste nooit verleer.
The post Zomercolumn Mariska Wilschut: blik van buiten appeared first on D66 Amstelveen.
Log in