Zwitserse interesse voor A’veense aanpak dementie
“Dementie kent geen landsgrenzen”, zei wethouder Marijn van Ballegooijen (PRO) donderdag in de Amsteltuin, de wijngaard en zorgboerderij aan Langs de Akker. Daar was een Zwitserse delegatie heen gekomen om te zien hoe de gemeente het klaarspeelt door Alzheimer Nederland tot de meest dementievriendelijke stad te worden gezien. Daar had Van Ballegooijen wel een antwoord op. Zie mensen die lijden aan dementie niet op de eerste plaats als patiënten maar als medemens, luidde dat. Hij verwees daarbij ook naar het actieplan ‘de mens zien’.
Van Ballegooijen heeft de laatste jaren op sociaal terrein veel voor elkaar gekregen. Hij werd de wethouder bij wie onder meer Zorg en Inkomen (en andere zaken van het sociaal domein) in goede handen waren.
Sociaal
Van de reclame voor de manier waarop door Amstelveen de dementenzorg aanpakt, wilde heel de gemeente wel meeprofiteren. Er was dan ook een blik gemeenteambtenaren opengetrokken, onder wie een ‘beleidsadviseur” op het gebied van zorg en welzijn. De wethouder noemde de Amsteltuin en plaats van ontmoeting voor (ook) mensen met geheugenproblemen en hun familieleden. Een plaats waar niet de ziekte in het middelpunt staat, maar de mens, zei hij. Het doel van de gemeente is al die andere rollen van de mens zo lang mogelijk te laten vervullen, zei Van Ballegooijen. Tenslotte heeft een mens ook een vader en moeder, buren, vrienden en familie. Daarom legt de gemeente de nadruk op een sociale benadering van het fenomeen dementie, zei de wethouder, maar een (ook) medische zorg die uitgaat van de zin in het leven en de mens met dementie wel onderdeel van de gemeenschap blijft.
Waardevol
Een gemeentelijk ‘programma’ is dat volgens Van Ballegooijen, waarbij goede informatie. Hij was overigens de enige man aan de tafel waar de gesprekken in twee talen werden gevoerd (Duits en Engels), wat in de internationale stad Amstelveen natuurlijk geen probleem oplevert. Essentieel in het programma is door Participe beheerde Odensehuis aan de Bourgondischelaan, waar men het leven van dementerenden centraal stelt en niet het geheugenverlies van mensen met dementie. Men ontmoet er (ook) andere mensen en ziet dat iedereen waardevol is. Die vertuiging staken de wethouder en zijn partners niet onder stoelen of banken.
