De herfstdepressies wisten ons land weer te vinden afgelopen week. Voor de crossers het teken om het cross-noodpakket (drie maanden!) na te lopen op o.a. remblokjes, kettingen, tandwielen, banden én waspoeder! Met een volle wedstrijdweek was het zeker nodig. Een wrap-up van de ACC en de andere crossen. Maar eerst: ‘Gaat het weer een beetje, meneer Dröge?’

Nacht van Woerden

De derde dinsdag in oktober is Woerden wat de troonrede is voor Den Haag: full cross! Het centrum van deze oude stad in omgetoverd tot een waar crossparadijs. Verlicht en wel met volop drukte op het exercitieterrein achter de kermis. Woerden by night, je wilt het niet missen. De junioren startten nog in de schemering op het technische gras/modder-rondjes met was hoogteverschil. Lieuwe van der Meulen knap een 22^e stek in een internationaal veld. Nikolai Ivakhof niet ver daarachter op p26. Laurens Dijkstra op p46.
De Elite mannen deden het later op de avond in de regen. Stijn van der Hoorn zagen we terug in dit geweld op p48. Ook traditie de bijna 100 starters in de Klasse 1 (start om 22.10 uur, reken maar uit hoe laat je dan op je bed ligt), met namens de Amstel Taco Keijzer op p63.

Heerderstrand

Ook al zo’n cross met verhalen. Klein begonnen onder de vlag van de KNWU, daarna internationaal onder de UCI (met oa start op verharde weg) en sinds vorig jaar een internationale klassementscross met allure! De naam zegt het al: een cross over een rondom het strand aan de plas nabij Heerde. Veel technische zandpassages, voor de mindere goden werd dat al snel lopen. Tel daarbij op vier korte klimmetjes en een setje balkjes en je hebt een complete televisie-cross.
Klasse 1 & Masters 40+ mochten al vroeg aan de bak in het voorprogramma. Marcel Witte maakte de oversteek van Flevoland naar Gelderland. Een knappe inhaalrace bracht hem naar p28. Jan van Herwijnen wat daarachter na een aantal verkeerde moves, p36. Giorgio Orlandi debuteerde en keek zijn ogen uit, wat een entourage! Genieten, maar ook zwaar, p41.
Nieuweling Grigori Ivakhov (foto onder, Velosport Veluwe) werd heel knap tweede, halve minuut achter de Belgisch kampioen.
Zijn broer Nikolai reed een top twintig bij de junioren, p18. Lieuwe van der Meulen daar op p28 en Laurens Dijkstra p50.
Stijn van der Hoorn sloot de dag af bij de elite op p48.

Naschrift: Nikolai reed zondag in Overijse, de Moeder aller Crossen, naar een uitstekende p23 bij de junioren.

Alphen

Dwars door ’t zand in Alphen. Zo heet deze nationale jeugdcross. De Amstel was er zaterdag van de partij. Een zwaar technisch zandparcours.

Briek, Tawan en Torben. In die volgorde deden ze het goed bij de MU15. Kees zagen we terug bij de MU13. Koen Verspuij bij de MU11, op een prima p7.

ACC: goes viral(?)

Een hele nacht regen, dan weet je het wel bij De Bataaf: waterballet. De spitzen konden echter in de kast blijven, een paar stevig cx-schoenen was voldoende, nat werd je sowieso. Of lopen nu sneller was op de voormalige ijsbaan waren de meningen over verdeeld. Beide kostten heel veel kracht. Het droge gedeelte had nog een verrassing in petto: een diepe modderplas waar érgens een kuil in verstopt zat. Wie ‘m raakte sloeg over de kop. De beelden gaan binnenkort viral. Het parcours bij de 45- werd gelukkig wat omgelegd.

Koen bezorgde zijn ouders weer een mooie bos bloemen bij de jeugd A. Goed hersteld dus van de zaterdag. Oscar bij de jeugd b op p14. Torben, Vincent en Julien worstelden zich door de prut bij de C. Tawan stapte moegestreden af. Isaac een mooie p7 bij de nieuwelingen, naar ruim 40 minuten koers.

Bij de dames waren Jeanine Laudy en Laura Koppe de dragers van de Amstelvlag.

Bij de Masters 45+ veel meer vlaggendragers. Sander Boerkamp moest zijn meerdere erkennen in Thijs Al. Voorlopig geen signalen dat hij in de volgende crossen niet voor de zege gaat – hoewel kopje onder in de kuil vandaag roet in het eten had kunnen gooien. Marcel Witte sterk hersteld en knap naar p4. Pierre Deen new-bike-day (foto onder) werd beloond met een p7. Michael Breedt en Jan Dijstelbloem sloten de top tien.

De 45- zoals gezegd op een iets aangepast parcours, wel zo veilig. Stijn van der Hoorn schakelde snel om: mooie derde plek. Tim Schreurs sterk op 7. Thijmen de Jonge op 15 en Lars Ruizendaal een lekkere p20.

 

Volgende week strijken we neer in Uithoorn. De verwachting is droog.

Uitslagen, foto’s en de column: https://amscrosscomp.nl/

Foto’s Dick Visser: https://dickvisser.nl/

 

De ACC 2026 is gestart en op zondag 15 november zal de 16e editie van de Ouderkerker Cross verreden worden. Altijd een hoogtepunt(je) van het crossseizoen. Als Amstelleden zijn we in de ACC 10 maal te gast bij andere verenigingen en nu mogen we zelf aan de bak. De voorbereidingen zijn ondertussen in volle gang. Lees snel verder en help vooral mee: dankzij ieders medewerking kunnen we dit immers organiseren.

De 16e Ouderkerker Cross zal ook weer haar start- en finish locatie bij de horeca gelegenheid Aan de Plas hebben. Een mooie plek op het strand! Wat wil je nog meer.

Hulp gevraagd

De organisatie vraagt zoals altijd nog hulp van (ouders van) leden en supporters van de club zoekt.

Concreet zijn er in elk geval mensen nodig die helpen opbouwen  zaterdagmiddag 14 november  van 14.00 – 16.00 uur en op zondag 15 november van 8.15 uur – 9.15 uur, én tijdens de dag zelf hebben we verkeersregelaars en parcoursbewakers nodig tijdens de koersen met een ochtendploeg en een tweede shift. Vooral de ochtendploeg op zondag van 9.15 – 11.45 moet door Jeugdouders bemand kunnen worden. Daarna is er een shift van ca 11.30 – 13.45 uur.

Ook zal er na afloop enig opruimwerk verricht moeten worden. Maar daar wordt ook veel hulp van deelnemers van onze club verwacht; vele handen maken licht werk en vorig jaar was het binnen een half uurtje allemaal opgeruimd.

Zorg dat je niet gebeld wordt, maar meld je even aan bij Auke Broex via aukebroex@gmail.com / 06 22286108, of via de Jeugdsecretaris.

De laatste koers van het lange wegseizoen was de Ronde van Nederland (EnecoTour) met zowel bij de mannen als de vrouwen Amstel inbreng. En hoe: Femke Markus won de Limburg etappe en Wessel Mouris reed zich in de top van het klassement (2e). Maar niet alleen dat: ook Dylan Groenewegen, Michiel Mouris, Niek Voogt en Julian Vergouw lieten zich zien.

De Mourissen vallen op en Dylan twee keer op twee

In de proloog in Den Haag leken de Mourissen even 1 en 2 in de uitslag te worden. Dat was net niet zo: Wessel werd 2e en Michiel 5e en daarmee was de toon gezet. Wessel zat er in elke etappe sterk bij en leek in de Limburgetappe ook een greep naar het geel te doen. Dat lukte net niet (de Belg Campenaerts was net iets sterker), maar met ook een top-klassering in de lange tijdrit stond Wessel er goed voor, en dat bleef zo. MM scoorde ook een top-10 in de tweede tijdrit en was in de laatste etappe nog eens serieus in de aanval. Dylan reed in twee sprints achter Merlier naar de tweede plek en sloot zo het seizoen met opgeheven hoofd af.

Metec rijders rijden zichtbaar

Julian zat in de etappe over de VAM-berg mee in de vlucht en kon heel sterk voor de zege sprinten. Het leek erop dat een iets betere move in de finale hem nog iets meer had kunnen brengen dan de vijfde plek. Maar ook dat houdt hij vast tegoed. Niek tenslotte reed een regelmatige week en was in de Arnhem etappe ook nog even in de aanval te zien.

Femke pakt etappe en tweede plek

Femke was net als Wessel ook goed voor de tweede plaats in het klassement (achter haar angstgegner Lieke Nooijen). Maar de manier waarop ze de Limburg etappe won was indrukwekkend: aanvallen en aanvallen totdat de rest het opgeeft. Met een prachtige solo snelde Femke naar een mooie zege. Volgend jaar in een ander tenue wellicht naar nog meer zeges. Hiermee gaf ze de verkiezing tot Renner van het Jaar nog iets meer kleur; vinden wij.

De opening van de Amsterdamse Cross Competitie begon in gepaste omstandigheden: regen, (frisse) wind en modder. De Noordbikers hadden het parcours rondom de Big Spotters Hill net buiten Hoofddorp omgelegd. Hoe zou dat uitpakken?

Waar voorgaande jaren de carrousel en de singletracks van de MTB-route voor oponthoud zorgen in de cross, gooiden de Noordbikers het letterlijk over een andere boeg. De helft van het parcours speelde zich af ten noorden van de Big Spotters Hill (BSH); drassige brede modderstroken met draaien en keren. Start/finish lag nu wel op een fraaie asfalsstrook, lichtjes omhoog lopend. De BSH was gelijk gebleven met de afzink in de drie delen, waarbij durf en de juiste bandenkeuze cruciaal was. Nieuw was verder de trap, extra lastig want je kwam op hoge snelheid aan. Bij de start was het weer gezellig als vanouds, met veel vertrouwde jonge & oude (Amstel)gezichten.

Jeugd

De jeugd mocht de BSH links laten liggen. De modder lag er zwaar genoeg bij voor ze. Koen Verspuij zet de lijn van vorig jaar voort, en was ook zondag de beste bij de A. Bij de B moest Oscar de klus klaren. Hij werd 14e. De C-groep kende de meeste Amstelrenners. Tawan knap naar plek 2. Briek nog net binnen de top-tien, negende. Torben op 11, Julien op 17 en Fedde op 19.

Nieuwelingen

Op de winnaar van de categorie stond geen maat. Isaac reed heel mooi naar een derde plek. Voor Judah helaas een DNF.

Masters 45+

Grootste verandering voor deze categorie was – naast dat er weer een jaartje uitstel-verval was bijgekomen – de starter. Chris mocht nu zelf meerijden! Hij had een goede (ingewerkte) vervanger gevonden. Volgende keer nog een fluitje, dan zijn we allemaal blij.
Bijna 80 man aan het vertrek, je blijft je verbazen hoe groot deze ACC-categorie blijft! Op de eerste keer BSH was het na plek 6 weer lopen op de singletrack – dat kon bijna niet goed gaan. Volgende keer wordt er een list voor verzonnen. Een lang gerekt veld nam de duik naar beneden en krulde zich door de modderstroken. Sander Boerkamp voelde zich goed, trok een paar keer goed door en had een gat op zijn directe belagers. Souverein winnaar van ACC #1! Daarachter kwam Thijs Al (DTS) goed op stoom, maar te laat voor de winst. We gaan ‘m vast nog vaker terug zien. (Voor de jongere lezer de wiki-link.)

Michael Breedt weer uitstekend op plek 7, Pierre Deen heel goed naar een p10. Verder nog Marcel Witte, Simon Polstra en Jaap van der Grinten binnen de top-20.
Opvallend: maar liefst vier Amstel-DNF’ers van de zeven.

Dames

Rosan Koper ontpopt zich tot een goede alleskunner. Vandaag weer in de modder naar een goede derde plek. Nielske Voorintholt op vijf en Else Dekker op negen. Ingeborg Kers kende naar eigen zeggen een slechte dag, maar reed ‘m wel uit, elfde.

45 min

Verrassend podium met Luke Roberts op plek 3. We gaan deze voormalig pro mtb’er vast vaker zien. Op p13 zien we Jesper Beerepoot terug, dit jaar al goed op dreef in de DAC. Jan Hummelink op 18 en Jip de Moor nog net binnen de top-20.

Volgende week gaat het circus naar De Bataaf. Vlak maar met ongetwijfeld veel modder.

ACC

Meer berichten, uitslagen en foto’s op: https://amscrosscomp.nl/

^{Foto: Henrico via Climbfinder}

Vrijdagavond werd in een goed gevuld clubhuis afscheid genomen van wieler(weg)seizoen 2026. Opnieuw werd nog eens teruggeblikt op het seizoen en de renners en rensters en vrijwilligers die het verdienen nog even goed over het voetlicht te brengen. Het weer liet het geplande fietsprogramma niet toe. De boodschap van de weergoden was  duidelijk: het wegseizoen zit erop. Dus kon er met een glas in de hand en met een goed gevuld buffet teruggekeken worden op het jaar.

Voorzitter Sander Baars trapte een en ander af met een voorwoord waarin even teruggekeken werd op het seizoen, de stand van zaken omtrent de club en op het élan van het NCK onze club de beste club van Nederland noemen! Los van de prestaties hebben we toch ook maar mooi die landelijke koersen georganiseerd en draait de jeugdafdeling heel goed.

Tevens bedankte Sander twee afscheidnemende trainers Hans en Ben en na hun jarenlange inzet (15+ jaren) mocht hij ze ook benoemen tot erelid. Een mooie waardering.

Daarna zette Herman Pelgrim de Jeugdafdeling nog even in het zonnetje en werd Lien Vermeulen (als een van de weinige meisjes in de groep) geroemd om haar inzet en kreeg ze de de Jeugd Stimulerinsgsprijs. Daarna nam de Sportcommissie het woord en René Markus reikte namens de Supportersvereniging weer enveloppen uit aan 21 renners (m/v) die een podiumplaats hebben behaald. Daaronder wederom grote namen, allen échte Amstelrenners. Om maar te noemen: Dylan Groenewegen met zijn grote zeges, Riejanne Markus, Michiel Mouris en Amber Kraak op de EK en WK, Femke Markus die Europees kampioen gravel werd, maar ook de Conti’s die vele malen in beeld rijden en ook koersen winnen (zoals Julian Vergouw en Enzo Leijnse). En dan vergeten we er nog heel veel.

Daarnaast wordt er elk jaar een Renner van het Jaar verkozen. Nu is het zo dat Ereleden en Leden van Verdienste niet meer in aanmerking komen voor de titel, dus een paar wereldtoppers vielen af. Belangrijkste kandidaten waren Wessel Mouris, Femke Markus en Julian Vergouw. Maar eigenlijk kan je niet om een Europees kampioen (en zilver op het NK Weg) heen. Dus Femke Markus werd wederom benoemd tot Renner van het Jaar en wederom in het illustere rijtje op de beker met de grote oren (Prestatiebeker) laten zetten. Tevens is zij met haar Europese titel benoemd tot Lid van Verdienste. Een terechte benoeming.

Voor de Jongere van het Jaar was het nog lastig. Mariël Mur was de sterkste Junior Vrouw (en winnaar van een koers, maar ook de broers Ivakhov lieten zich heel goed zien. Nikolai won een wedtsrijd, maar Grigori (eerstejaars) liet zich ook overal zien en haalde al enkele podiumplaatsen en is nu in het veld ook een van de sterksten. Met de moraal van de sluitingsavond pakte hij de ochtend daarna in Rhenen alweer de eerste zege in de cross.

NCK Ploegen
Uiteraard werd de NCK ploeg (alle categorieën) nog even gememoreerd en werden de medaillewinnaars nog even in het zonnetje gezet.

Enfin, genoeg om nog gezellig te blijven borrelen en napraten. Tevens werd er al “vooruitgeblikt, want er is nog de Enecotour met een aantal Amstelrenners aan de start en zondag 18 oktober start de ACC. En op 7 november beginnen de wintertrainingen. Zin in!

Volgende week zondag (18 oktober) gaat de Amsterdamse Crosscompetitie van start. Vergeet je niet te registreren. Kost niets, en je kan meedoen.

REGISTRATIE 2026

IVV heeft zondagmiddag een spectaculaire uitzege geboekt op Meervogels ’31. De Landsmeerders keken bij rust tegen een 2-0 achterstand aan, maar draaiden het duel in de tweede helft volledig om: 2-3. Jeffrey Gits bezorgde IVV diep in blessuretijd de overwinning.

Onder lastige weersomstandigheden had IVV aanvankelijk het meeste balbezit, maar de thuisploeg ging effectiever met de kansen om. Lex Broertjes scoorde tweemaal en zette Meervogels voor rust op een comfortabele voorsprong. Na de pauze nam IVV steeds nadrukkelijker het initiatief. De Landsmeerders voerden de druk op en kwamen in de 72e minuut terug in de wedstrijd via Jesse Misset. Nauwelijks een minuut later bracht Yente Smit de stand alweer in evenwicht: 2-2. In de spannende slotfase zochten beide ploegen naar de overwinning. Uiteindelijk profiteerde IVV in de 96e minuut van de ruimte achter de verdediging. Jeffrey Gits maakte de 2-3 en bezorgde de Landsmeerders drie zwaarbevochten punten.

Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 3B

Ilpendam speelt niet vanwege trieste omstandigheden, FC Abcoude moet wachten

Niet alle geplande wedstrijden konden zondag doorgang vinden. Het duel tussen Limmen en Ilpendam in zondag 3B werd niet gespeeld, omdat de bezoekers besloten niet aan de aftrap te verschijnen vanwege een triest overlijden binnen de vereniging. Het duel staat opnieuw op de kalender voor 20 december 2026.

Ook FC Abcoude kwam niet in actie. De uitwedstrijd tegen ZAP werd afgelast, nadat alle thuiswedstrijden bij de vereniging vanwege de weersomstandigheden waren geschrapt. Ook dat duel staat nu gepland voor zondag 20 december.

Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 2A

Vierde klasse: Eendracht ’82 wint, TOS-Actief verliest ruim

In de vierde klasse kende TOS-Actief een teleurstellende middag. Op bezoek bij Spirit ’30 ging de Amsterdamse ploeg met 5-1 onderuit. De thuisploeg bleek aanzienlijk effectiever en hield de punten overtuigend in eigen huis. Eendracht ’82 boekte daarentegen een belangrijke uitoverwinning. Tegen De Valken trok de ploeg met 1-2 aan het langste eind en keerde met drie punten huiswaarts.

Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in zondag 4B

Vijfde klasse: NFC wint opnieuw, nederlagen voor TOG en Nautilus

In de vijfde klasse boekte NFC een zwaarbevochten overwinning op ALC. De Amstelveners wonnen op eigen veld met 3-2 en voegden daarmee opnieuw drie punten toe aan hun totaal. Het was voor NFC de tweede overwinning binnen vier dagen. Donderdagavond had de ploeg ook al met 0-2 gewonnen bij DESS.

Voor TOG verliep de zondag minder succesvol. De Amsterdammers verloren op eigen veld met 1-2 van Berkhout en bleven daardoor met lege handen achter. Ook Nautilus kon geen positief resultaat boeken. De Amstelveense formatie kreeg bezoek van Zwaagdijk en moest vijf tegentreffers incasseren. Met een 2-5 nederlaag werd het een doelpuntrijke, maar teleurstellende middag voor de thuisploeg. Net als vorig seizoen zijn de punten zeer schaars. De teller staat eind oktober op precies 0.

Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 5B

Tips voor de redactie? E: info@hetamsterdamschevoetbal.nl

Het bericht IVV knokt zich terug van 2-0 achterstand en wint in blessuretijd. Ilpendam speelt niet, duel FC Abcoude valt in het water. Dit is het overzicht van het zondagvoetbal verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

De herfstdepressies wisten ons land weer te vinden afgelopen week. Voor de crossers het teken om het cross-noodpakket (drie maanden!) na te lopen op o.a. remblokjes, kettingen, tandwielen, banden én waspoeder! Met een volle wedstrijdweek was het zeker nodig. Een wrap-up van de ACC en de andere crossen. Maar eerst: ‘Gaat het weer een beetje, meneer Dröge?’

Nacht van Woerden

De derde dinsdag in oktober is Woerden wat de troonrede is voor Den Haag: full cross! Het centrum van deze oude stad in omgetoverd tot een waar crossparadijs. Verlicht en wel met volop drukte op het exercitieterrein achter de kermis. Woerden by night, je wilt het niet missen. De junioren startten nog in de schemering op het technische gras/modder-rondjes met was hoogteverschil. Lieuwe van der Meulen knap een 22^e stek in een internationaal veld. Nikolai Ivakhof niet ver daarachter op p26. Laurens Dijkstra op p46.
De Elite mannen deden het later op de avond in de regen. Stijn van der Hoorn zagen we terug in dit geweld op p48. Ook traditie de bijna 100 starters in de Klasse 1 (start om 22.10 uur, reken maar uit hoe laat je dan op je bed ligt), met namens de Amstel Taco Keijzer op p63.

Heerderstrand

Ook al zo’n cross met verhalen. Klein begonnen onder de vlag van de KNWU, daarna internationaal onder de UCI (met oa start op verharde weg) en sinds vorig jaar een internationale klassementscross met allure! De naam zegt het al: een cross over een rondom het strand aan de plas nabij Heerde. Veel technische zandpassages, voor de mindere goden werd dat al snel lopen. Tel daarbij op vier korte klimmetjes en een setje balkjes en je hebt een complete televisie-cross.
Klasse 1 & Masters 40+ mochten al vroeg aan de bak in het voorprogramma. Marcel Witte maakte de oversteek van Flevoland naar Gelderland. Een knappe inhaalrace bracht hem naar p28. Jan van Herwijnen wat daarachter na een aantal verkeerde moves, p36. Giorgio Orlandi debuteerde en keek zijn ogen uit, wat een entourage! Genieten, maar ook zwaar, p41.
Nieuweling Grigori Ivakhov (foto onder, Velosport Veluwe) werd heel knap tweede, halve minuut achter de Belgisch kampioen.
Zijn broer Nikolai reed een top twintig bij de junioren, p18. Lieuwe van der Meulen daar op p28 en Laurens Dijkstra p50.
Stijn van der Hoorn sloot de dag af bij de elite op p48.

Naschrift: Nikolai reed zondag in Overijse, de Moeder aller Crossen, naar een uitstekende p23 bij de junioren.

Alphen

Dwars door ’t zand in Alphen. Zo heet deze nationale jeugdcross. De Amstel was er zaterdag van de partij. Een zwaar technisch zandparcours.

Briek, Tawan en Torben. In die volgorde deden ze het goed bij de MU15. Kees zagen we terug bij de MU13. Koen Verspuij bij de MU11, op een prima p7.

ACC: goes viral(?)

Een hele nacht regen, dan weet je het wel bij De Bataaf: waterballet. De spitzen konden echter in de kast blijven, een paar stevig cx-schoenen was voldoende, nat werd je sowieso. Of lopen nu sneller was op de voormalige ijsbaan waren de meningen over verdeeld. Beide kostten heel veel kracht. Het droge gedeelte had nog een verrassing in petto: een diepe modderplas waar érgens een kuil in verstopt zat. Wie ‘m raakte sloeg over de kop. De beelden gaan binnenkort viral. Het parcours bij de 45- werd gelukkig wat omgelegd.

Koen bezorgde zijn ouders weer een mooie bos bloemen bij de jeugd A. Goed hersteld dus van de zaterdag. Oscar bij de jeugd b op p14. Torben, Vincent en Julien worstelden zich door de prut bij de C. Tawan stapte moegestreden af. Isaac een mooie p7 bij de nieuwelingen, naar ruim 40 minuten koers.

Bij de dames waren Jeanine Laudy en Laura Koppe de dragers van de Amstelvlag.

Bij de Masters 45+ veel meer vlaggendragers. Sander Boerkamp moest zijn meerdere erkennen in Thijs Al. Voorlopig geen signalen dat hij in de volgende crossen niet voor de zege gaat – hoewel kopje onder in de kuil vandaag roet in het eten had kunnen gooien. Marcel Witte sterk hersteld en knap naar p4. Pierre Deen new-bike-day (foto onder) werd beloond met een p7. Michael Breedt en Jan Dijstelbloem sloten de top tien.

De 45- zoals gezegd op een iets aangepast parcours, wel zo veilig. Stijn van der Hoorn schakelde snel om: mooie derde plek. Tim Schreurs sterk op 7. Thijmen de Jonge op 15 en Lars Ruizendaal een lekkere p20.

 

Volgende week strijken we neer in Uithoorn. De verwachting is droog.

Uitslagen, foto’s en de column: https://amscrosscomp.nl/

Foto’s Dick Visser: https://dickvisser.nl/

 

De ACC 2026 is gestart en op zondag 15 november zal de 16e editie van de Ouderkerker Cross verreden worden. Altijd een hoogtepunt(je) van het crossseizoen. Als Amstelleden zijn we in de ACC 10 maal te gast bij andere verenigingen en nu mogen we zelf aan de bak. De voorbereidingen zijn ondertussen in volle gang. Lees snel verder en help vooral mee: dankzij ieders medewerking kunnen we dit immers organiseren.

De 16e Ouderkerker Cross zal ook weer haar start- en finish locatie bij de horeca gelegenheid Aan de Plas hebben. Een mooie plek op het strand! Wat wil je nog meer.

Hulp gevraagd

De organisatie vraagt zoals altijd nog hulp van (ouders van) leden en supporters van de club zoekt.

Concreet zijn er in elk geval mensen nodig die helpen opbouwen  zaterdagmiddag 14 november  van 14.00 – 16.00 uur en op zondag 15 november van 8.15 uur – 9.15 uur, én tijdens de dag zelf hebben we verkeersregelaars en parcoursbewakers nodig tijdens de koersen met een ochtendploeg en een tweede shift. Vooral de ochtendploeg op zondag van 9.15 – 11.45 moet door Jeugdouders bemand kunnen worden. Daarna is er een shift van ca 11.30 – 13.45 uur.

Ook zal er na afloop enig opruimwerk verricht moeten worden. Maar daar wordt ook veel hulp van deelnemers van onze club verwacht; vele handen maken licht werk en vorig jaar was het binnen een half uurtje allemaal opgeruimd.

Zorg dat je niet gebeld wordt, maar meld je even aan bij Auke Broex via aukebroex@gmail.com / 06 22286108, of via de Jeugdsecretaris.

De laatste koers van het lange wegseizoen was de Ronde van Nederland (EnecoTour) met zowel bij de mannen als de vrouwen Amstel inbreng. En hoe: Femke Markus won de Limburg etappe en Wessel Mouris reed zich in de top van het klassement (2e). Maar niet alleen dat: ook Dylan Groenewegen, Michiel Mouris, Niek Voogt en Julian Vergouw lieten zich zien.

De Mourissen vallen op en Dylan twee keer op twee

In de proloog in Den Haag leken de Mourissen even 1 en 2 in de uitslag te worden. Dat was net niet zo: Wessel werd 2e en Michiel 5e en daarmee was de toon gezet. Wessel zat er in elke etappe sterk bij en leek in de Limburgetappe ook een greep naar het geel te doen. Dat lukte net niet (de Belg Campenaerts was net iets sterker), maar met ook een top-klassering in de lange tijdrit stond Wessel er goed voor, en dat bleef zo. MM scoorde ook een top-10 in de tweede tijdrit en was in de laatste etappe nog eens serieus in de aanval. Dylan reed in twee sprints achter Merlier naar de tweede plek en sloot zo het seizoen met opgeheven hoofd af.

Metec rijders rijden zichtbaar

Julian zat in de etappe over de VAM-berg mee in de vlucht en kon heel sterk voor de zege sprinten. Het leek erop dat een iets betere move in de finale hem nog iets meer had kunnen brengen dan de vijfde plek. Maar ook dat houdt hij vast tegoed. Niek tenslotte reed een regelmatige week en was in de Arnhem etappe ook nog even in de aanval te zien.

Femke pakt etappe en tweede plek

Femke was net als Wessel ook goed voor de tweede plaats in het klassement (achter haar angstgegner Lieke Nooijen). Maar de manier waarop ze de Limburg etappe won was indrukwekkend: aanvallen en aanvallen totdat de rest het opgeeft. Met een prachtige solo snelde Femke naar een mooie zege. Volgend jaar in een ander tenue wellicht naar nog meer zeges. Hiermee gaf ze de verkiezing tot Renner van het Jaar nog iets meer kleur; vinden wij.

De opening van de Amsterdamse Cross Competitie begon in gepaste omstandigheden: regen, (frisse) wind en modder. De Noordbikers hadden het parcours rondom de Big Spotters Hill net buiten Hoofddorp omgelegd. Hoe zou dat uitpakken?

Waar voorgaande jaren de carrousel en de singletracks van de MTB-route voor oponthoud zorgen in de cross, gooiden de Noordbikers het letterlijk over een andere boeg. De helft van het parcours speelde zich af ten noorden van de Big Spotters Hill (BSH); drassige brede modderstroken met draaien en keren. Start/finish lag nu wel op een fraaie asfalsstrook, lichtjes omhoog lopend. De BSH was gelijk gebleven met de afzink in de drie delen, waarbij durf en de juiste bandenkeuze cruciaal was. Nieuw was verder de trap, extra lastig want je kwam op hoge snelheid aan. Bij de start was het weer gezellig als vanouds, met veel vertrouwde jonge & oude (Amstel)gezichten.

Jeugd

De jeugd mocht de BSH links laten liggen. De modder lag er zwaar genoeg bij voor ze. Koen Verspuij zet de lijn van vorig jaar voort, en was ook zondag de beste bij de A. Bij de B moest Oscar de klus klaren. Hij werd 14e. De C-groep kende de meeste Amstelrenners. Tawan knap naar plek 2. Briek nog net binnen de top-tien, negende. Torben op 11, Julien op 17 en Fedde op 19.

Nieuwelingen

Op de winnaar van de categorie stond geen maat. Isaac reed heel mooi naar een derde plek. Voor Judah helaas een DNF.

Masters 45+

Grootste verandering voor deze categorie was – naast dat er weer een jaartje uitstel-verval was bijgekomen – de starter. Chris mocht nu zelf meerijden! Hij had een goede (ingewerkte) vervanger gevonden. Volgende keer nog een fluitje, dan zijn we allemaal blij.
Bijna 80 man aan het vertrek, je blijft je verbazen hoe groot deze ACC-categorie blijft! Op de eerste keer BSH was het na plek 6 weer lopen op de singletrack – dat kon bijna niet goed gaan. Volgende keer wordt er een list voor verzonnen. Een lang gerekt veld nam de duik naar beneden en krulde zich door de modderstroken. Sander Boerkamp voelde zich goed, trok een paar keer goed door en had een gat op zijn directe belagers. Souverein winnaar van ACC #1! Daarachter kwam Thijs Al (DTS) goed op stoom, maar te laat voor de winst. We gaan ‘m vast nog vaker terug zien. (Voor de jongere lezer de wiki-link.)

Michael Breedt weer uitstekend op plek 7, Pierre Deen heel goed naar een p10. Verder nog Marcel Witte, Simon Polstra en Jaap van der Grinten binnen de top-20.
Opvallend: maar liefst vier Amstel-DNF’ers van de zeven.

Dames

Rosan Koper ontpopt zich tot een goede alleskunner. Vandaag weer in de modder naar een goede derde plek. Nielske Voorintholt op vijf en Else Dekker op negen. Ingeborg Kers kende naar eigen zeggen een slechte dag, maar reed ‘m wel uit, elfde.

45 min

Verrassend podium met Luke Roberts op plek 3. We gaan deze voormalig pro mtb’er vast vaker zien. Op p13 zien we Jesper Beerepoot terug, dit jaar al goed op dreef in de DAC. Jan Hummelink op 18 en Jip de Moor nog net binnen de top-20.

Volgende week gaat het circus naar De Bataaf. Vlak maar met ongetwijfeld veel modder.

ACC

Meer berichten, uitslagen en foto’s op: https://amscrosscomp.nl/

^{Foto: Henrico via Climbfinder}

Vrijdagavond werd in een goed gevuld clubhuis afscheid genomen van wieler(weg)seizoen 2026. Opnieuw werd nog eens teruggeblikt op het seizoen en de renners en rensters en vrijwilligers die het verdienen nog even goed over het voetlicht te brengen. Het weer liet het geplande fietsprogramma niet toe. De boodschap van de weergoden was  duidelijk: het wegseizoen zit erop. Dus kon er met een glas in de hand en met een goed gevuld buffet teruggekeken worden op het jaar.

Voorzitter Sander Baars trapte een en ander af met een voorwoord waarin even teruggekeken werd op het seizoen, de stand van zaken omtrent de club en op het élan van het NCK onze club de beste club van Nederland noemen! Los van de prestaties hebben we toch ook maar mooi die landelijke koersen georganiseerd en draait de jeugdafdeling heel goed.

Tevens bedankte Sander twee afscheidnemende trainers Hans en Ben en na hun jarenlange inzet (15+ jaren) mocht hij ze ook benoemen tot erelid. Een mooie waardering.

Daarna zette Herman Pelgrim de Jeugdafdeling nog even in het zonnetje en werd Lien Vermeulen (als een van de weinige meisjes in de groep) geroemd om haar inzet en kreeg ze de de Jeugd Stimulerinsgsprijs. Daarna nam de Sportcommissie het woord en René Markus reikte namens de Supportersvereniging weer enveloppen uit aan 21 renners (m/v) die een podiumplaats hebben behaald. Daaronder wederom grote namen, allen échte Amstelrenners. Om maar te noemen: Dylan Groenewegen met zijn grote zeges, Riejanne Markus, Michiel Mouris en Amber Kraak op de EK en WK, Femke Markus die Europees kampioen gravel werd, maar ook de Conti’s die vele malen in beeld rijden en ook koersen winnen (zoals Julian Vergouw en Enzo Leijnse). En dan vergeten we er nog heel veel.

Daarnaast wordt er elk jaar een Renner van het Jaar verkozen. Nu is het zo dat Ereleden en Leden van Verdienste niet meer in aanmerking komen voor de titel, dus een paar wereldtoppers vielen af. Belangrijkste kandidaten waren Wessel Mouris, Femke Markus en Julian Vergouw. Maar eigenlijk kan je niet om een Europees kampioen (en zilver op het NK Weg) heen. Dus Femke Markus werd wederom benoemd tot Renner van het Jaar en wederom in het illustere rijtje op de beker met de grote oren (Prestatiebeker) laten zetten. Tevens is zij met haar Europese titel benoemd tot Lid van Verdienste. Een terechte benoeming.

Voor de Jongere van het Jaar was het nog lastig. Mariël Mur was de sterkste Junior Vrouw (en winnaar van een koers, maar ook de broers Ivakhov lieten zich heel goed zien. Nikolai won een wedtsrijd, maar Grigori (eerstejaars) liet zich ook overal zien en haalde al enkele podiumplaatsen en is nu in het veld ook een van de sterksten. Met de moraal van de sluitingsavond pakte hij de ochtend daarna in Rhenen alweer de eerste zege in de cross.

NCK Ploegen
Uiteraard werd de NCK ploeg (alle categorieën) nog even gememoreerd en werden de medaillewinnaars nog even in het zonnetje gezet.

Enfin, genoeg om nog gezellig te blijven borrelen en napraten. Tevens werd er al “vooruitgeblikt, want er is nog de Enecotour met een aantal Amstelrenners aan de start en zondag 18 oktober start de ACC. En op 7 november beginnen de wintertrainingen. Zin in!

Volgende week zondag (18 oktober) gaat de Amsterdamse Crosscompetitie van start. Vergeet je niet te registreren. Kost niets, en je kan meedoen.

REGISTRATIE 2026

Swift heeft zondagmiddag de Amsterdamse derby tegen DWS met 2-0 gewonnen. De ploeg van trainer Charles Loots blijft daardoor na vijf competitiewedstrijden zonder punten en kent een moeizame start van het seizoen. Swift staat met dertien punten op de tweede plaats en draait volop mee in de bovenste regionen.

Het was zondagmiddag op het Olympiaplein geen hoogstaande wedstrijd, zeker niet in de eerste helft. Hoewel het op papier een derby was, kwam de wedstrijd maar moeizaam op gang. De zondagselectie van Swift kwam al vroeg op voorsprong. Soufiane Orfi kreeg de ruimte om door de defensie van DWS te lopen en schoof de bal beheerst in het doel: 1-0. Daarna duurde het lang voordat er weer iets noemenswaardigs gebeurde. In de 77e minuut was het Isaac Hunter die de wedstrijd besliste. De mee naar voren gekomen verdediger maakte de 2-0 en stelde daarmee de drie punten veilig voor Swift. Swift had het niet altijd even gemakkelijk, maar DWS slaagde er nauwelijks in om de thuisploeg onder druk te zetten. Door de overwinning komt Swift op dertien punten en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de ranglijst. DWS blijft puntloos onderaan staan.

Vrijwel volledig nieuwe selectie

Een belangrijke verklaring voor de moeizame seizoensstart van DWS is het vertrek van vrijwel de gehele selectie. Loots vertelt dat er slechts drie spelers van vorig seizoen zijn overgebleven. Acht vertrokken spelers maakten samen met voormalig trainer Ricky Kumar de overstap naar HBOK. “We hebben een heel nieuw team. Allemaal jonge knapen. Een heleboel speelt dit jaar voor het eerst in een eerste team. En het is best wel hard werken. Dat zeg ik heel eerlijk. Je merkt gewoon aan een heleboel dingen dat de automatismen er nog niet zijn.”

Tekort

Daarnaast heeft DWS te maken met blessures. “We missen stootkracht voorin”, vertelt Loots. “Twee jongens in de aanval kampen met een hamstringblessure en dan merk je dat je voorin tekortkomt. Vandaag heb ik een middenvelder in de punt van de aanval moeten zetten. Ik zou gewoon willen dat we uit onze volledige selectie kunnen kiezen. Nu missen we elke keer een x aantal spelers en dat is kut.”

De laatste keer dat DWS over een volledige selectie kon beschikken, was tijdens de bekerwedstrijd tegen OFC, die met 2-0 werd gewonnen. Sindsdien heeft de ploeg alle wedstrijden verloren. De nederlagen bleven telkens beperkt tot een verschil van maximaal twee doelpunten, maar punten leverde dat vooralsnog niet op.

Nieuwe kans

Volgende week speelt DWS thuis tegen Buitenveldert en krijgt de ploeg een nieuwe kans om de eerste punten van het seizoen te behalen. Swift heeft een vrij weekend en hervat de competitie op 7 november met een wedstrijd tegen Amstelveen Heemraad. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse

Foto’s: Guido Damsteeg

Verslag: Jacob Valk

Het bericht DWS blijft zonder punten na vijfde nederlaag op rij verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Amstelveen heeft in de derde klasse D voor het eerst dit seizoen punten laten liggen. De ploeg van trainer Michel Strating ging op bezoek bij Zwanenburg met 3-0 onderuit. Jordy Vierbergen was met twee doelpunten belangrijk voor de thuisploeg, terwijl Luca van Dijken de derde treffer voor zijn rekening nam.

Onder winderige omstandigheden begon Amstelveen aan de wedstrijd. Trainer Michel Strating moest vooraf flink puzzelen om een elftal samen te stellen dat voor de vierde overwinning op rij moest zorgen. Verschillende bepalende spelers waren niet beschikbaar en Amstelveen had het vanaf de openingsfase moeilijk. Zwanenburg nog altijd onder leiding van Mitch Snijders, nam het initiatief en zou dat gedurende grote delen van de wedstrijd behouden.

Kansloos

De thuisploeg kreeg de beste kansen, terwijl doelman Nick Canjels aan de andere kant nauwelijks in actie hoefde te komen. Na 26 minuten kwam Zwanenburg op voorsprong. Een lange bal van achteruit werd door Luca van Dijken doorgekopt, precies in de voeten van Jordy Vierbergen. Die liet doelman Ioannis Pantelidis kansloos en tikte de 1-0 binnen. In het restant van de eerste helft gebeurde er weinig meer, waardoor beide ploegen met een 1-0 stand de kleedkamers opzochten.

Zwanenburg loopt verder uit

Na rust ging Zwanenburg op zoek naar de 2-0, maar de thuisploeg was aanvankelijk niet scherp genoeg in de afwerking. Bovendien wist Pantelidis met enkele reddingen een grotere achterstand voor Amstelveen te voorkomen. Aan de andere kant was Andy van der Raad dicht bij de gelijkmaker en werd een vrije trap van Duco Bosk net niet binn getikt.

Ongeveer twintig minuten voor tijd verdubbelde Zwanenburg de voorsprong. Een voorzet vanaf links werd gemist door de verdediging van Amstelveen, waarna Vierbergen de bal slechts hoefde aan te raken om zijn tweede doelpunt van de middag te maken: 2-0. Na die treffer kreeg Zwanenburg steeds meer ruimte en ontstonden er mogelijkheden om de score verder op te voeren. De thuisploeg ging echter slordig met de kansen om. Uiteindelijk viel de derde treffer alsnog. Luca van Dijken kon een voorzet van dichtbij eenvoudig binnentikken en bepaalde daarmee de stand op 3-0.

Afgekeurd

Amstelveen leek vervolgens nog iets terug te doen. Selassi Adiegah werkte een voorzet van Emir Sinanovic binnen, maar het doelpunt werd wegens buitenspel afgekeurd. Kort daarna floot scheidsrechter Sander Molenaar voor het einde en was de eerste competitienederlaag van Amstelveen een feit.

Kans op revanche

Volgende week krijgt Amstelveen de gelegenheid zich te revancheren in het duel met koploper DSS. Zwanenburg gaat op bezoek bij ZSGOWMS. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse D

Tekst: Helmar Vercasman

Foto’s: Hans van Beek (kijk hier)

Het bericht Zwanenburg maakt einde aan ongeslagen status Amstelveen verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

RODA ’23 heeft zaterdagmiddag opnieuw drie punten aan het totaal toegevoegd. De Amstelveners versloegen Kagia op het eigen sportpark in Bovenkerk met 4-2 en boekten daarmee hun vierde competitiezege op rij. Thomas Steinhart en Thomas Baretta namen de doelpuntenproductie voor hun rekening. De ploeg van trainer Gerard Aafjes blijft door de overwinning nadrukkelijk meedoen in de bovenste regionen van de tweede klasse B.

RODA ’23 heeft de teleurstellende competitiestart inmiddels volledig achter zich gelaten. Na de forse nederlaag tegen Foreholte (4-0) op de openingsspeeldag hebben de Amstelveners de weg omhoog gevonden. Achtereenvolgens werden Buitenboys (2-0), SCPB ’22 (1-3) en Olympia Haarlem (4-2) verslagen. Zaterdag werd daar tegen Kagia een vierde overwinning aan toegevoegd. De thuiswedstrijd tegen de ploeg uit Lisserbroek leverde opnieuw zes doelpunten op. RODA ’23 bleek aanvallend productief genoeg om de bezoekers op afstand te houden, al slaagde Kagia er tweemaal in het net te vinden.

Steinhart en Baretta trefzeker

De Amstelveense doelpunten kwamen op naam van Thomas Steinhart en Thomas Baretta. Beide spelers scoorden en hadden daarmee een belangrijk aandeel in de 4-2-overwinning. Voor Steinhart betekent het opnieuw een succesvolle middag in het shirt van RODA ’23. De aanvaller was vorig seizoen al regelmatig belangrijk voor de ploeg van Aafjes en liet ook in de nacompetitie zijn scorend vermogen zien. Tegen Kagia onderstreepte hij opnieuw zijn waarde. Ook Baretta onderscheidde zich met een treffer. Aan de andere kant was Glenn Lobbezoo succesvol voor Kagia. Scheidsrechter Schipper deelde gedurende de wedstrijd drie gele kaarten uit.

Vier overwinningen op rij

Met twaalf punten uit vijf competitiewedstrijden heeft RODA ’23 zich uitstekend hersteld van de valse start. Vooral de aanvallende cijfers springen in het oog. In de laatste vier competitieduels scoorden de Amstelveners twaalfmaal, terwijl zij zes doelpunten moesten incasseren. Die ontwikkeling biedt perspectief voor de komende weken. Vorig seizoen kwam RODA ’23 onder Aafjes tot de halve finale van de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse. Daarin bleek ZAP met 3-1 te sterk. De ambitie om opnieuw bovenin mee te draaien, krijgt met de huidige resultaten steeds meer gestalte.

Topper tegen DCG in aantocht

Komende zaterdag 31 oktober wacht RODA ’23 een interessante krachtmeting. Dan gaan de Amstelveners op bezoek bij DCG, eveneens een ploeg die zich in de openingsfase van het seizoen in de bovenste regionen heeft gemeld. Het onderlinge treffen vormt een volgende graadmeter voor RODA ’23. De ploeg heeft de afgelopen weken laten zien gemakkelijk tot scoren te komen, maar zal tegen een directe concurrent ook defensief overtuigend voor de dag moeten gaan komen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse B

Foto’s: Jacques Kattenburg

Het bericht RODA ’23 zet sterke reeks voort en rekent ook af met Kagia verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Ajax heeft op sportpark De Toekomst een zwaarbevochten, maar benodigde overwinning geboekt op Sporting Martinus. In een aantrekkelijk en bij vlagen chaotisch duel trokken de Amsterdammers met 3-2 aan het langste eind. Ajax kende sterke fases, maar moest ook tweemaal een achterstand of gelijkmaker verwerken. De bezoekers uit Amstelveen boden uitstekend tegenstand en hadden met iets meer geluk eveneens een resultaat kunnen meenemen.

Terwijl storm Boulo zich nog even koest hield op De Toekomst, werd het voor Ajax hoog tijd om in competitieverband eens flink tekeer te gaan. De Amsterdammers, die weer konden beschikken over de fitte Fabian Sporkslede, Rogier Arduin en Daoud Bousbiba, lieten er geen gras over groeien. Al in de vierde minuut was het Arduin die doelman Ruben Zimonyi op de proef stelde. De rebound die volgde, werd eerst keurig gecontroleerd door Younes el Morabet, waarna hij de 1-0 alsnog binnenschoot.

Ajax begint sterk, Martinus knokt zich terug

Ajax was gedreven en dominant. Bij vlagen golfde het spel van linie naar linie en stond Sporting Martinus behoorlijk onder druk. Met name de herstelde Rogier Arduin barstte van de energie en bewees direct zijn meerwaarde. Samen met Chip Engels en Younes el Morabet speelde Ajax een kwartier lang uitstekend voetbal, terwijl Javier Vet en Hamza el Haouari ondertussen veel vuil werk opknapten op het middenveld.

Nadat Chip Engels Rogier Arduin had vrijgespeeld voor de keeper, waarbij diens inzet centimeters naast de paal verdween, ebde de Amsterdamse druk langzaam weg. De bezoekers, die bleven geloven in eigen kunnen, herstelden zich knap. Dat resulteerde in de tweeëntwintigste minuut in de gelijkmaker. Na een snelle spelhervatting van Tim van Eldonk belandde de bal via een voorzet vanaf rechts bij de eerste paal, waar Marc Groenland de 1-1 binnentikte.

Sporting Martinus werd steeds dreigender. In de zesentwintigste minuut moest Ziyad Mansy zelfs aan de noodrem trekken, wat hem een gele kaart opleverde. De vrije trap, op ruim zestien meter van het doel, werd keurig gepareerd door Reno van der Meer. De rebound was voor voormalig Ajacied Tijs Ernest, die via de paal naast schoot. Een antwoord van Ajax volgde pas weer in de eenendertigste minuut, toen Hamza el Haouari rakelings naast schoot. Ook Arduin, die Ajax duidelijk meer kleur gaf, zag zijn inzet in de zevenendertigste minuut ternauwernood naast het doel verdwijnen. Na vijfenveertig boeiende minuten voetbal zochten beide ploegen met een 1-1 tussenstand de kleedkamers op.

Ajax vergeet knop om te zetten

Ajax was na de theepauze waarschijnlijk vergeten het knopje weer op ‘aan’ te zetten, want de ploeg kwam wel heel belabberd uit de kleedkamer. Al na ruim een minuut spelen was het Max Musch die doelman Van der Meer omspeelde, nadat de Amsterdamse defensie niet alert had gereageerd: 1-2. Nu was het Sporting Martinus dat na het rustsignaal van scheidsrechter Robin Punt, tevens columnist bij Het Amsterdamsche Voetbal, het heft in handen nam. Ajax was echter vrij snel van de schrik bekomen.

In de drieënvijftigste minuut scoorde Ziyad Mansy na een hoekschop de 2-2, nadat de defensie van Sporting Martinus de bal maar niet weg kreeg. Ajax herstelde zich wonderbaarlijk knap. In de zevenenvijftigste minuut moest Tijs Ernest zelfs redding brengen op de doellijn, ten koste van een hoekschop, nadat Younes el Morabet al dacht te scoren. De hoekschop die in de achtenvijftigste minuut volgde, zorgde wederom voor veel paniek in de Amstelveense defensie. Na de zoveelste rebound was het Hamza el Haouari die nu wel doeltreffend uithaalde: 3-2.

Chaotische slotfase houdt spanning erin

Het duel verloor gaandeweg wat aan schoonheid, maar bleef onverminderd boeiend. Sporting Martinus bleef geloven in een goed resultaat, waardoor een aantrekkelijk en op en neer gaand schouwspel ontstond. Het kwartje kon nog alle kanten op vallen. Toch was het Ajax dat in de drieënzeventigste minuut via invaller Justen Kuiper dicht bij de 4-2 was. Zijn inzet belandde echter in het zijnet. Ook de bezoekers waren dichtbij een doelpunt toen Tim van Eldonk in de achtenzeventigste minuut maar net naast kopte.

De slotfase was ronduit chaotisch. Beide ploegen grossierden in balverlies en Sporting Martinus deed er alles aan om alsnog gelijk te maken. Dat gaf Ajax regelmatig de ruimte om gevaarlijk uit te breken, maar die aanvallen stierven telkens in schoonheid door onnodig balverlies of verkeerde keuzes. Na ruim negentig minuten vermakelijk voetbal trok Ajax de overwinning uiteindelijk naar zich toe. Op basis van enkele uitstekende fases en het vermogen om op de juiste momenten toe te slaan, was de Amsterdamse zege verdiend. Al zullen ze daar bij Sporting Martinus ongetwijfeld anders over denken. De Amstelveners toonden veerkracht, bleven tot het laatste fluitsignaal strijden en hadden zeker mogelijkheden om meer aan het duel over te houden dan de uiteindelijke 3-2 nederlaag.

Voor Ajax telden vooral de drie punten, maar de Amsterdammers zullen ook beseffen dat de sterke fases nog te vaak werden afgewisseld met slordigheden. Aan strijdlust en amusementswaarde ontbrak het deze zaterdagmiddag in ieder geval niet. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A

Verslag: Marcel Wagenmakers

Foto’s: Rob van Vliet (kijk hier)

Het bericht Ajax trekt vermakelijk voetbalgevecht tegen Sporting Martinus naar zich toe verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Het Amsterdams Coach Huis organiseert op dinsdag 3 november een nieuwe bijeenkomst voor trainers, coaches en technisch verantwoordelijken binnen sportverenigingen. Centrale gast is Jorg van der Breggen, manager Voetbalontwikkeling bij de KNVB. Tijdens de avond in Amstelveen staan gelijke kansen, spelplezier en het ontwikkelen van een herkenbare voetbalvisie centraal.

Hoe zorgen voetbalverenigingen ervoor dat jonge spelers zich optimaal kunnen ontwikkelen? Welke keuzes maken clubs bij het samenstellen van teams en hoe vinden zij de juiste balans tussen prestaties en plezier? Het zijn actuele vraagstukken die tijdens een nieuwe editie van het Amsterdams Coach Huis aan bod komen. Het initiatief van De Assistent brengt hoofdtrainers, hoofden jeugdopleiding (HJO’s), clubkadercoaches en technisch managers samen om kennis en praktijkervaringen uit te wisselen. Ook vertegenwoordigers van andere sporten zijn welkom.

Van gymleraar tot manager Voetbalontwikkeling

Met Jorg van der Breggen ontvangt de organisatie een gast die het voetbal vanuit verschillende invalshoeken kent. Hij omschrijft zichzelf als een gepassioneerd jeugd- en kaderbegeleider, opleider en beleidsontwikkelaar.

Van der Breggen begon zijn loopbaan onder meer als gymleraar en was actief binnen voetbalverenigingen. Inmiddels is hij bij de KNVB werkzaam als manager Voetbalontwikkeling. Daarmee houdt hij zich bezig met onderwerpen die rechtstreeks raken aan de dagelijkse praktijk van amateurclubs. Onder leiding van Sascha Werlich wordt met Van der Breggen gesproken over zijn ideeën, ervaringen en visie op de ontwikkeling van het voetbal.

Gelijke kansen en spelplezier

Een belangrijk gespreksonderwerp is het creëren van gelijke kansen voor jonge voetballers. Binnen het amateurvoetbal staan verenigingen voortdurend voor keuzes. Hoe worden spelers ingedeeld? Wanneer krijgt prestatie voorrang boven ontwikkeling? En hoe voorkom je dat kinderen op jonge leeftijd onvoldoende mogelijkheden krijgen om hun talenten te ontdekken?

Ook spelplezier krijgt aandacht. Een onderwerp dat op vrijwel iedere vereniging terugkomt, maar in de praktijk soms onder druk staat wanneer resultaten, selectiebeleid en verwachtingen van ouders een grotere rol gaan spelen.De bijeenkomst biedt gelegenheid om deze vraagstukken vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Daarbij is ook aandacht voor de manier waarop verenigingen hun voetbalvisie vertalen naar de praktijk.

Aansluiting bij ambities Amsterdamse Voetbalagenda

De onderwerpen sluiten aan bij de bredere ambities van de Amsterdamse Voetbalagenda 2026-2030, waarin onder meer het versterken van verenigingen en het opleiden van trainers belangrijke aandachtspunten zijn.

Uit de gepresenteerde cijfers blijkt dat het aantal Amsterdamse teams met een KNVB-gekwalificeerde coach sinds 2022 met 52,9 procent is gestegen, van 344 naar 526. Tegelijkertijd laat de inventarisatie zien dat bij 1.826 teams ongeveer dertig procent over een opgeleide trainer beschikt. Dat onderstreept dat er, ondanks de vooruitgang, nog veel ruimte is voor verdere ontwikkeling.

De gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax investeren binnen de Amsterdamse Voetbalagenda eveneens in extra opleidingsmogelijkheden. Het Amsterdams Coach Huis is een afzonderlijk initiatief, maar sluit met zijn aandacht voor kennisdeling en verenigingsontwikkeling inhoudelijk aan bij deze doelstellingen.

Verenigingen kunnen van elkaar leren

De waarde van een bijeenkomst als deze zit niet uitsluitend in de bijdrage van de gastspreker. Minstens zo belangrijk is de mogelijkheid om met vertegenwoordigers van andere verenigingen in gesprek te gaan. Clubs verschillen in omvang, ambities en beschikbare middelen, maar staan regelmatig voor vergelijkbare uitdagingen. Hoe zorg je voor continuïteit binnen de jeugdopleiding? Hoe ontwikkel je een herkenbare speelwijze die past bij de identiteit van de vereniging? En hoe bewaak je de balans tussen sportieve ambities en een omgeving waarin iedereen met plezier kan voetballen?

Door ervaringen en inzichten te delen, kunnen verenigingen ideeën opdoen die zij binnen hun eigen organisatie kunnen toepassen.

Praktische informatie en aanmelden

De bijeenkomst van het Amsterdams Coach Huis vindt plaats op dinsdag 3 november 2026, van 19.30 tot 21.00 uur, aan de Aanloop 2, 1183 SZ in Amstelveen. Trainers, hoofden jeugdopleiding, clubkadercoaches, technisch managers en andere geïnteresseerde kaderleden kunnen zich aanmelden via melvin@assistent.club of per WhatsApp via 06-21543025.

Het bericht VOETBAL AGENDA | KNVB-manager Jorg van der Breggen te gast bij Amsterdams Coach Huis: gelijke kansen en spelplezier centraal verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Sporting Martinus neemt afscheid van een bijzonder clubmens. Op maandag 19 oktober 2026 overleed erelid Genus John de Bruijn, een man die zijn leven lang nauw verbonden was met de Amstelveense voetbalvereniging. Als jeugdtrainer, leider, bestuurder, gastheer en bovenal trouwe supporter betekende hij veel voor de club. Woensdag 28 oktober maakt de rouwstoet een laatste ronde langs het clubhuis van Sporting Martinus.

Een leven lang verbonden met Martinus

Sommige mensen zijn zoveel meer dan alleen lid van een voetbalvereniging. Ze vormen een deel van de geschiedenis, de cultuur en het karakter van een club. Genus de Bruijn was zo iemand. Zijn betrokkenheid bij Sporting Martinus begon al op jonge leeftijd, toen de vereniging nog Sint Martinus heette. Wat volgde was een levenslange verbondenheid met de club die hem zo dierbaar was.

Genus vervulde door de jaren heen uiteenlopende functies. Hij was jeugdtrainer, jeugdleider en bestuurslid en zette zich ook buiten het voetbal in voor het verenigingsleven, onder meer als lid van de Raad van Elf. Voor zijn jarenlange verdiensten werd hij benoemd tot erelid. Een onderscheiding die zijn bijzondere betekenis voor de vereniging onderstreepte.

De vertrouwde gezichten in de bestuurskamer

Voor veel Martinianen en bezoekers van de vereniging, waaronder de media, was Genus vooral een vertrouwd gezicht in de bestuurskamer. Samen met zijn goede vriend Ton Brinkhof was hij jarenlang aanwezig bij de wedstrijden van het eerste zondagelftal. Niet alleen thuis, maar ook bij uitwedstrijden. Waar Sporting Martinus speelde, waren Genus en Ton dikwijls te vinden. Gastvrijheid was voor hem vanzelfsprekend. Een praatje met de tegenstander, aandacht voor de bezoekers en zorgen dat iedereen zich welkom voelde. Samen met zijn vrouw Marja en het echtpaar Ton en Nel Brinkhof verzorgde hij de ontvangst rondom de thuiswedstrijden van Zondag 1.

Het zijn vaak de vrijwilligers achter de schermen die een vereniging haar karakter geven. Mensen die niet op de voorgrond hoeven te staan, maar zonder wie het verenigingsleven een stuk minder warm en persoonlijk zou zijn. Genus behoorde tot die categorie.

Voetbal als familieaangelegenheid

De liefde voor Sporting Martinus bleef niet beperkt tot Genus zelf. Ook binnen zijn familie speelde de vereniging een belangrijke rol. Zijn zoon Aschwin voetbalde bij Martinus en kleinzoon Bo volgde eveneens de weg naar de club. Ook zoon Raymond is nauw betrokken bij de vereniging. Zijn zoons Dave en Tijs voetballen er en Raymond is actief als trainer bij de Onder 13.

Genus en Marja volgden de verrichtingen van hun kinderen en kleinkinderen met grote belangstelling. Langs de lijn, op het eigen sportpark of bij uitwedstrijden waarvoor soms flinke afstanden moesten worden afgelegd. Ook het eerste zondagelftal kon op hun trouwe aanwezigheid rekenen. Wie Genus kende, wist bovendien dat hij zijn mening over het vertoonde spel niet voor zich hield. Zijn betrokkenheid ging gepaard met uitgesproken opvattingen, herkenbare opmerkingen en bovenal een enorme liefde voor zijn club.

Zelf bleef hij eveneens actief op het voetbalveld. Bij Walking Football genoot hij van het spel, de onderlinge contacten en de gezelligheid. Want minstens zo belangrijk als het voetballen waren de ontmoetingen en de koffie na afloop.

Een voorbeeld voor zijn kleinzoon

Hoe bijzonder de band binnen de familie was, bleek uit een interview dat zijn kleinzoon Bo eerder aan de KNVB gaf. Daarin sprak hij met bewondering over zijn opa. “Mijn opa is misschien heel trots op mij, maar omgekeerd is dat precies hetzelfde. Hij is echt een voorbeeld.” Het zijn woorden die na het overlijden van Genus een bijzondere betekenis krijgen. Ze vertellen niet alleen iets over de band tussen opa en kleinzoon, maar ook over de indruk die hij op de mensen om hem heen achterliet.

Nog één keer langs zijn geliefde club

Met het overlijden van Genus de Bruijn verliest Sporting Martinus een erelid dat op tal van manieren heeft bijgedragen aan de vereniging. Niet alleen door de functies die hij bekleedde, maar vooral door zijn aanwezigheid, trouw, betrokkenheid en persoonlijke aandacht voor anderen.

Woensdag 28 oktober krijgt zijn afscheid een bijzonder en passend moment. Rond 08.45 uur zal de rouwstoet het clubhuis van Sporting Martinus aandoen. Genus maakt dan symbolisch zijn laatste ronde langs de vereniging waarmee hij vrijwel zijn hele leven verbonden was. Iedereen die hem een laatste groet wil brengen, is welkom om daarbij aanwezig te zijn.

Het Amsterdamsche Voetbal wenst zijn vrouw Marja, de kinderen, kleinkinderen, overige familieleden, vrienden en iedereen binnen Sporting Martinus veel sterkte met dit verlies.

Kijk hier voor de rouwkaart

Genus de Bruijn († 19 oktober 2026). Een Martiniaan in hart en nieren, wiens betrokkenheid en markante persoonlijkheid op het sportpark gemist zullen worden.

Credits: Sporting Martinus

Het bericht In memoriam: Genus de Bruijn, een Martiniaan in hart en nieren verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.