Duivendrecht – De politie doet onderzoek naar een schietincident dat zaterdagmiddag plaatsvond op station Duivendrecht. Rond 14.15 uur werd op perron 5 geschoten. Voor zover bekend raakte niemand gewond, maar op het perron werd wel een kogelinslag aangetroffen.
Volgens de politie staat vast dat er daadwerkelijk is geschoten. Op foto’s van de plaats delict is een duidelijk kogelgat zichtbaar in een ruit op het perron. De politie heeft direct een onderzoek ingesteld naar de toedracht van het incident.
Nog geen verdachte aangehouden
Wat zich precies op het station heeft afgespeeld, is nog onduidelijk. De politie onderzoekt verschillende scenario’s en bekijkt onder meer camerabeelden van het station. Ook wordt gezocht naar eventuele getuigen die het schietincident hebben gezien.
Een politiewoordvoerder laat weten dat op basis van de eerste bevindingen vaststaat dat er een schot is gelost, maar dat het onderzoek nog moet uitwijzen onder welke omstandigheden dit is gebeurd. Tot op heden is nog niemand aangehouden.
Geen gewonden
Ondanks het schietincident zijn er volgens de politie geen slachtoffers gevallen. Wel zorgde het incident voor de nodige onrust op het station. Meerdere politie-eenheden kwamen ter plaatse om het perron af te zetten en sporen veilig te stellen.
Oproep aan getuigen
De politie roept mensen die zaterdagmiddag rond 14.15 uur op of in de omgeving van station Duivendrecht waren op om zich te melden. Ook reizigers die beschikken over beelden van het incident of de directe omgeving worden gevraagd contact op te nemen met de politie. Camerabeelden kunnen van grote waarde zijn voor het onderzoek.
Het onderzoek naar de schietpartij is nog in volle gang. De politie verwacht op een later moment meer duidelijkheid te kunnen geven over de aanleiding en de betrokkenen.
Ouder-Amstel – Tijdens een live-uitzending van JammFM Aan de Plas sprak de redactie met prof. dr. Thomas Rustemeyer, dermatoloog van het Amsterdam UMC, over de gevaren van overmatige zonblootstelling. De huidarts benadrukt dat huidkanker grotendeels te voorkomen is door verstandig om te gaan met de zon en regelmatig zonnebrandcrème te gebruiken.
Luister het gesprek hier terug.
Rustemeyer werkt al ruim dertig jaar als dermatoloog en houdt zich dagelijks bezig met de behandeling én preventie van huidaandoeningen. Volgens hem is huidkanker inmiddels de meest voorkomende vorm van kanker in Nederland, maar kan een groot deel van de gevallen worden voorkomen door tijdig beschermende maatregelen te nemen.
Kies een zonnebrandcrème die je ook echt gebruikt
Volgens de dermatoloog is het belangrijk om een zonnebrandcrème met een hoge beschermingsfactor te kiezen die zowel bescherming biedt tegen UVB- als UVA-straling. Vooral UVA-straling speelt een belangrijke rol bij huidveroudering én het ontstaan van huidkanker.
Daarbij hoeft een goed product volgens Rustemeyer niet duur te zijn.”Koop liever een betaalbare zonnebrandcrème die je daadwerkelijk gebruikt dan een duur product dat in de tas blijft zitten.”
Ook huismerken kunnen volgens hem prima bescherming bieden, mits ze aan de juiste kwaliteitseisen voldoen.
Smeer op tijd en regelmatig
Een veelgemaakte fout is volgens Rustemeyer dat mensen zich pas insmeren zodra ze al in de zon zitten. Zonnebrandcrème heeft ongeveer een kwartier tot een half uur nodig om optimaal te werken.
Daarnaast adviseert hij om:
thuis of vóór blootstelling aan de zon in te smeren;
iedere twee uur opnieuw te smeren;
na zwemmen en afdrogen opnieuw zonnebrand aan te brengen.
Zonneschade stapelt zich op
Volgens Rustemeyer beschadigt verbranding door de zon niet alleen de huid, maar ook het DNA in de huidcellen. Die schade kan zich in de loop van de jaren opstapelen en uiteindelijk leiden tot huidkanker. Daarom is preventie volgens hem essentieel.
Let op veranderingen aan de huid
Rustemeyer adviseert mensen hun huid regelmatig zelf te controleren. Nieuwe of veranderende moedervlekken, plekjes die groter worden, verschillende kleuren hebben, bloeden of een grillige vorm krijgen, verdienen volgens hem extra aandacht. Bij twijfel is zijn advies helder: neem contact op met de huisarts, die indien nodig kan doorverwijzen naar een dermatoloog.
Extra aandacht voor mensen met buitenberoepen
Mensen die dagelijks buiten werken, zoals stratenmakers, hoveniers, dakdekkers en bouwvakkers, lopen volgens Rustemeyer een aanzienlijk groter risico op huidkanker. Door de langdurige blootstelling aan zonlicht kan het risico volgens hem drie tot vijf keer hoger liggen dan bij mensen die voornamelijk binnen werken.
Zijn belangrijkste boodschap aan luisteraars is dan ook eenvoudig:
“Begin al in het voorjaar met smeren en maak er een vaste gewoonte van. Voorkomen is nog altijd de beste behandeling.”
Ouder-Amstel – Tijdens een live-uitzending van JammFM vanaf recreatiegebied Aan de Plas sprak Julia met Paulette Koek Bakx van Ouder-Amstel Anders over de situatie in de flat Mercurius in Duivendrecht. Volgens haar kampen bewoners al geruime tijd met ernstige veiligheidsproblemen, terwijl de communicatie met woningcorporatie Eigen Haard volgens de partij tekortschiet.
Luister het gesprek hier terug.
Volgens Koek Bakx is haar partij door bewoners benaderd nadat meerdere woningen te maken kregen met lekkages van warmwaterleidingen. Daarbij zou water van ongeveer 80 graden via de meterkasten naar beneden zijn gestroomd, waardoor niet alleen de betreffende woning, maar ook onderliggende appartementen schade opliepen.
Naast beschadigde vloeren en losgeraakte keukens zouden sommige bewoners tijdelijk hun woning hebben moeten verlaten. Zo verblijft een bewoonster met astma inmiddels enkele weken in een vakantiehuisje vanwege schimmelvorming in haar appartement.
Communicatie met Eigen Haard
Een belangrijk punt van kritiek is de communicatie vanuit woningcorporatie Eigen Haard. Volgens Ouder-Amstel Anders krijgen bewoners moeilijk contact, worden zij niet of laat teruggebeld en ervaren zij onduidelijkheid over de afhandeling van schadeclaims.
Koek Bakx zegt dat vragen aan de gemeente inmiddels zijn beantwoord, maar dat deze antwoorden grotendeels gebaseerd zouden zijn op informatie van Eigen Haard. Volgens haar sluit dat niet aan bij de ervaringen van de bewoners zelf.
Geen warm water en onveilige galerijen
De problemen beperken zich volgens de fractie niet alleen tot de lekkages. Bewoners zouden tijdelijk zonder warm water zitten vanwege preventieve werkzaamheden, terwijl ook de galerijdeuren volgens hen al maanden defect zijn. Daardoor zouden onbevoegden eenvoudig het gebouw kunnen betreden, wat volgens bewoners leidt tot gevoelens van onveiligheid.
Naar aanleiding van de ontstane situatie zouden de galerijdeuren alsnog worden vervangen. Ook heeft Eigen Haard aangekondigd de betreffende leidingverbindingen bij de getroffen woningen binnen twee weken te controleren, waarna ook andere woningen zullen worden onderzocht.
Gemeente opnieuw in gesprek
Hoewel de gemeenteraad momenteel met zomerreces is, laat Koek Bakx weten dat de wethouder na de vakantie opnieuw met Eigen Haard in gesprek gaat. Ouder-Amstel Anders zegt de ontwikkelingen nauwlettend te blijven volgen en blijft aandringen op snelle oplossingen.
Volgens Koek Bakx zou het niet nodig moeten zijn om via de media aandacht te vragen voordat een woningcorporatie in beweging komt. De partij wil dat bewoners snel duidelijkheid krijgen over herstelwerkzaamheden en de veiligheid van hun woningen.
Kudelstaart – De in Kudelstaart wonende Jan Baggen is een absolute muziekfreak. Hij heeft vele concerten gezien. Jammer vindt hij het wel dat hij zelf nooit een muziekinstrument heeft leren bespelen.
Muziek is echt jouw ding, Jan?
“Ja, dat is erg aanwezig bij mij. Elk moment staat de muziek aan, radio en tegenwoordig ook Spotify. Voorheen draaide ik platen en cd’s.”
Wanneer werd jij je bewust van muziek?
“Op mijn 14e, 15e jaar. Ik kocht platen. Mijn allereerste Hi-Fi versterker was van NAD, die kocht ik bij Otto in Aalsmeer. Wat geluidsapparatuur betreft hou ik niet van componenten die zo uitgebreid zijn, voor mij moet het simpel zijn, geen poespas.”
Welke muziek heeft je voorkeur?
“Ik heb een vrij brede smaak maar mijn favoriete muziek is toch de progrock, symfonische rock zoals Pink Floyd, Yes, Genesis (met Peter Gabriel), Jethro Tull. Maar ik ben ook helemaal weg van de Ierse bluesrock gitaarheld Rory Gallagher! En favoriete Nederlandstalige bands zijn De Dijk en The Scene. Momenteel luister ik veel naar Mostly Autumn met het nummer Carpe Diem.”
Je bespeelt geen instrument?
“Nee helaas, ik vind dat best jammer.”
Vertel eens over concerten die je bezocht?
“Ik herinner mij mijn allereerste concert, dat was bij Boerenvreugd in Aalsmeer in 1972 (Hemelpop). Daar zag ik de Hobo String Band en Groep 1850. Vooral Groep 1850 viel mij op, dat leek in mijn oren wel op punk! Er gaat niets boven livemuziek, vooral ook om de sfeer. Verder bezocht ik Pink Floyd, Genesis, Joe Jackson, Focus, Beth Hart, Solomon Burke, Aynsley Lister, en Skik, ik ben 25 x bij Bospop geweest, veel in De Boerderij in Zoetermeer ook. En De Dijk en The Scene heb ik vaak gezien.”
Heb je leuke muzikale herinneringen?
“Vroeger op de kwekerij waar ik samen met mijn broer werkte had hij de muziek geregeld tijdens de vaktentoonstelling. Hij had zijn bandrecorder aangesloten op het geluidssysteem en zo konden we naar muziek luisteren. Dat was erg rustige muziek van o.a. John Denver, The Carpenters. Na een paar dagen werd ik dat wel zat, steeds dezelfde deuntjes.
Indrukwekkend tijdens Bospop in Weert vond ik Joe Jackson, alleen achter de piano. In 2005 was ik bij de Genesis tributeband (in de stijl met de eerste zanger Peter Gabriel) ‘Musical Box’ uit Canada. Ze speelden het perfect na met hetzelfde decor en kleding. Geweldig was dat. Later was er een interview met de Genesisleden Phil Collins en Mike Rhuterford en die zeiden dat Music Box beter was dan Genesis in het begin. Dat is natuurlijk een mooi compliment.”
Wat zijn je toekomstplannen?
“Ik wil een platenspeler aanschaffen.”
Foto: Hemelpop, in 1972, waar Jan ook bij was. Foto: Joop Kok.
De 18-jarige verdachte die door de politie werd gezocht in verband met bankhelpdeskfraude bij een 78-jarige inwoonster van Mijdrecht heeft zich gemeld. Dat gebeurde nadat zijn beelden op woensdag 24 juni waren getoond in het opsporingsprogramma Bureau Hengeveld en via sociale media.
De vrouw werd op zondag 3 mei telefonisch benaderd door een nep-bankmedewerker. Haar werd verteld dat er een verdachte overboeking vanaf haar rekening zou zijn gedaan. Niet veel later haalde een jongeman haar bankpas op. Vervolgens werd met de gestolen pas 870 euro opgenomen bij een geldautomaat aan de Croonstadtlaan in Mijdrecht.
Na de uitzending meldde de 18-jarige man uit Amsterdam zich bij de politie. Omdat de verdachte zich heeft gemeld, zijn de beelden inmiddels offline gehaald. Het politieonderzoek naar de zaak loopt nog.
Door: Jan Dreschler. Een bericht op de gemeentelijke pagina dat er te weinig pleeggezinnen voor kinderen zijn in Aalsmeer, was aanleiding voor een gesprek met twee echtparen die dit al jaren doen. Ze zijn enthousiast. Als je hen vraagt wat ze zouden willen zeggen tegen mensen die ook zoiets overwegen, is het antwoord: “Doen!”
Piet Ravenbergen (62), kwaliteitsmedewerker bij een exportbedrijf op de veiling, woont samen met zijn vrouw Joke (60) in Aalsmeer. Vincent Leighton (44) woont met zijn vrouw Marianne (53) in Kudelstaart en is supermarktondernemer. Marianne is haarstyliste. Marianne en Joke zijn zussen. Voor Piet en Joke begon alles begin deze eeuw met de tijdelijke huisvesting van kinderen uit Wit-Rusland die in Aalsmeer kwamen om aan te sterken. Zelf gingen ze ook drie keer naar Wit-Rusland.
Veilige plek
Op een gegeven moment werden die contacten minder, maar het zaadje was gezaaid. Hoe mooi is het om kinderen op te vangen die het thuis heel moeilijk hebben en hen een veilige plek te bieden. Naast de liefde voor kinderen gaat het ook om sociale bewogenheid. “Als je hoort over verwaarlozing en mishandeling van kinderen, denk je: Had zo’n kindje maar bij ons gewoond.” Ze besloten pleegzorg te gaan doen, en dan met name crisisopvang. Door de jaren heen zijn er zo’n vijftien kinderen bij hen in huis geweest.
Vincent en Marianne werden geraakt door het werk dat Piet en Joke deden en besloten, toen er een concreet verzoek was, om ook pleegzorg te gaan bieden.
Piet en Joke Ravenbergen.
Ongewisse crisisopvang
Piet en Joke doen vooral aan crisisopvang. Dat betekent kortdurende opvang van vaak jonge kinderen die acuut uit huis geplaatst zijn. Zij doen dat via de pleegzorgaanbieder Levvel in Amsterdam. Bij crisisopvang is het ongewis wat er op je pad komt. Je kunt ineens opgebeld worden en de reden is altijd verdrietig. Soms komen kinderen ook met nauwelijks iets bij zich of sterk vervuild bij je in huis. Vaak moet je over de situatie ook geheimhouding betrachten, omdat het zo gevoelig is.
Vincent en Marianne kozen voor pleegzorg gedurende langere tijd en doen dat via de christelijke jeugdhulporganisatie Timon. Zij vinden dat overzichtelijker. Zij hebben eerst een meisje gehad dat drie maanden bij hen bleef en hebben nu al vijf jaar een tweede pleegkind.
Meerdere organisaties betrokken
Hoe het in zijn werk gaat: pleegzorgorganisaties zoals Timon en Levvel werven, screenen en begeleiden pleegouders en ondersteunen hen tijdens de plaatsing van een kind. Als een kind onder toezicht staat of uit huis is geplaatst, is daarnaast vaak een gecertificeerde instelling betrokken. Die behartigt de belangen van het kind en voert, als dat nodig is, de jeugdbeschermingsmaatregel uit. Daardoor zijn er vaak meerdere organisaties betrokken, zoals de pleegzorgorganisatie, de gecertificeerde instelling (voogdij of gezinsvoogd), Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming en de rechtbank.
Er is een tekort aan pleeggezinnen. Dat is in het hele land zo en, gezien het bericht van de gemeente, kennelijk ook in Aalsmeer. Onderzoek wijst uit dat mensen soms afhaken omdat de zorg complexer is geworden en zij onvoldoende ondersteuning ervaren. Dat wordt ook in het gesprek wel duidelijk. Pleegzorgorganisaties doen hun uiterste best, maar lopen over van werkdruk. Als een medewerker, die soms twintig gezinnen onder zich heeft, waaronder hele gecompliceerde situaties, uitvalt, wordt de werklast voor de anderen nog groter. Andere problemen zijn dat al die organisaties nog te veel langs elkaar heen werken. Die versnippering maakt het ingewikkeld.
Marianne: “Ook is er veel wisseling van begeleiders. Wij kregen voor ons pleegkind in vijf jaar tijd drie begeleiders. En ook werd er drie keer een andere voogd toegewezen.”
Zuivere motieven
Je kunt niet zomaar pleegouder worden. Sowieso moet je eerst gescreend worden. Een verklaring omtrent het gedrag is nodig, niet alleen van de ouders, maar ook van andere gezinsleden. En dat moet elke vijf jaar worden herzien. Ook wordt er een antecedentenonderzoek gedaan en wordt er in het netwerk van betrokkenen informatie opgehaald. Vervolgens is er een cursus van vijf avonden waarin allerlei aspecten van de pleegzorg aan de orde komen.
Die screening is belangrijk, want de motieven om pleegzorg te doen moeten wel zuiver zijn. Daar waar het vooral gaat om de vergoeding die je ervoor krijgt of als het vooral is om tegemoet te komen aan een eigen gemis, is dat iets om goed helder te krijgen. Het belang van het kind moet echt op de eerste plaats komen.
Vincent en Marianne Leighton.
Traantjes weggepinkt
Pleegzorg betekent ook dat je ooit weer afscheid neemt van elkaar. En als dan het moment van vertrek is, dan wordt er echt wel een traantje weggepinkt, want het zijn echt gezinsleden geworden. Tegelijkertijd ben je ook dankbaar dat je een taak hebt afgerond. “En op een gegeven moment,” zegt Joke nuchter, “is het ook: hup, klaar, en gaan we weer over tot de orde van de dag.”
Groot hart
Contacten met de natuurlijke ouders, soms frequent, soms sporadisch, worden georganiseerd door de pleegzorgorganisatie op een door hen georganiseerde locatie. Piet: “We hebben één keer toegestaan dat een ouder bij ons thuis kwam, maar dat was geen goede ervaring.”
We hebben het over hoe je je eigen grenzen bewaakt en dat is best ingewikkeld. Marianne en Vincent hebben het er vaak over en dat is een gevecht tussen hoofd en hart. Eigenlijk zegt het hart altijd: kom maar! Maar het is de vraag of het verstandig is. Piet grapt: “Als we instorten, geven we wel een belletje.” En Joke, die heeft zo’n groot hart, ze zegt eigenlijk altijd ja.
Mooie contacten
Als je vraagt: Wat zou je willen zeggen tegen mensen die ook zoiets overwegen, zeggen ze bijna in koor: “Doen!” Vincent: “Natuurlijk word je geconfronteerd met schrijnende situaties en soms kinderen die best wel beschadigd zijn. Aan de andere kant is het ongelooflijk dankbaar werk en ontstaan er mooie contacten.”
Joke: “Je bent meteen ook mama voor ze. Soms zijn ze voor het eerst in hun leven in een veilige omgeving. Bij de contactmomenten met de natuurlijke ouders zie je dan iets van de spanning terug waarin ze voorheen voortdurend leefden.”
Piet: “Als ik eerder geweten had wat ik nu weet, waren we er veel eerder mee begonnen.”
Voor de langere termijn
Marianne: “Er is genoeg plek in ons huis en in ons hart om dit te doen. En we hebben ook heel veel plezier met de kinderen. We gaan met ze uit en beleven van alles. Natuurlijk is pleegzorg iets voor de langere termijn. Het kan op den duur ook wel zwaar worden als kinderen ouder en sterker worden, zeker als het een kind met een verstandelijke beperking betreft. Maar we hebben geleerd om wat dat betreft ook een beetje bij de dag te leven. Onze christelijke levensinstelling helpt ons ook om dingen in de toekomst aan God over te laten.”
Aalsmeer – De gemeente Aalsmeer roept ontwikkelaars en initiatiefnemers van woningbouwprojecten van meer dan één woning op zich zo snel mogelijk te melden voor een vooraanmelding van stroomcapaciteit. Het gaat om projecten die naar verwachting uiterlijk in 2036 worden opgeleverd en waarvoor nog geen aanvraag voor transportcapaciteit is ingediend.
Met een nieuwe landelijke overgangsregeling krijgen woningbouwprojecten een eenmalige kans om in aanmerking te komen voor beschikbare netcapaciteit. Door nieuwe landelijke regels krijgen gemeenten vanaf 1 oktober een ondersteunende rol bij de aanmelding van woningbouwprojecten voor beschikbare netcapaciteit.
Vanaf 1 januari 2027 verandert het landelijke systeem voor de verdeling van stroomcapaciteit en heeft woningbouw niet langer automatisch voorrang. Daarom geldt in 2026 een overgangsregeling. In deze periode wordt de resterende beschikbare netcapaciteit eenmalig verdeeld onder woningbouwprojecten en andere maatschappelijke ontwikkelingen. Gemeenten helpen bij het verzamelen en beoordelen van aanvragen, maar netbeheerder Liander beslist uiteindelijk over de toekenning van capaciteit.
Vooraanmelding
Toen begin juli duidelijk werd hoe gemeenten dit moeten organiseren, heeft het college van burgemeester en wethouders een speciale beleidsregel vastgesteld. Daarmee kan de gemeente bepalen hoe en welke projecten worden aangemeld bij Liander. Het gaat om een vooraanmelding voor een toekomstige stroomaansluiting en de benodigde netcapaciteit. Ontwikkelaars en initiatiefnemers moeten hiervoor een verzoek indienen bij de gemeente via een speciaal aanvraagformulier dat hoort bij deze nieuwe regeling. Op basis van de ingediende aanmeldingen stelt de gemeente een volgordelijst op voor woningbouwprojecten die in aanmerking komen voor deze eenmalige landelijke regeling. In de beleidsregels is vastgelegd hoe aanvragen van ontwikkelaars en initiatiefnemers worden beoordeeld, gerangschikt en ingediend bij de netbeheerder.
Gezamenlijk voorbereiden
Wethouder Sybrand de Vries: “Het bouwen van nieuwe woningen in onze gemeente moet ondanks de netcongestie zoveel mogelijk doorgang vinden. De gemeente roept alle ontwikkelaars en initiatiefnemers op om zich bij ons te melden. Dit is een van de laatste mogelijkheden om kans te hebben op de beschikbare restcapaciteit.”
Korte termijn
De tijd om een verzoek in te dienen is beperkt. Door de landelijke deadline van 1 oktober en de zorgvuldige beoordeling van aanvragen moeten verzoeken uiterlijk 14 augustus 2026 bij de gemeente binnen zijn.
Meer informatie, de beleidsregel en het aanvraagformulier zijn te vinden op www.aalsmeer.nl/netcongestie. Ontwikkelaars en initiatiefnemers die denken dat hun woningbouwproject voor deze regeling in aanmerking komt en nog geen contact hebben gehad met de gemeente, kunnen de beleidsregels raadplegen en indien nodig contact opnemen via vooraanvraagstroom@aalsmeer.nl.
Door: Arjen Vos. Langs de Bilderdammerweg verrijzen momenteel 26 seniorenappartementen die als legoblokjes op elkaar worden gestapeld. Dat de bouw voorspoedig verloopt heeft u onlangs kunnen lezen of kunt u met eigen ogen vaststellen als u er langs rijdt of loopt. Voor de verzin en winopgave van deze week mag u een onderschrift dan wel kop bedenken bij de foto van deze twee mannen die vermoedelijk iets met de bouw van doen hebben. U kent inmiddels onze voorliefde voor foto’s waarop mensen de handen uit de mouwen steken. Niet alleen vanwege de sympathie voor hardwerkende fotomodellen, ook vanwege de inspiratie die u hierdoor krijgt.
(Foto: Jaap Maars)
Gaan we terug naar de foto van afgelopen week dan was het reactieniveau weer hoogstaand waarmee het lezerspubliek werd verwend. Hartelijk dank aan alle inzenders en een eervolle vermelding voor Erna Stahlie die er een oranjefan in WK-bubbel in zag. De Broodjes van de Zaak zijn echter voor Mardina Buis die alle ingrediënten van de foto samenvatte in: ‘Vroeger plakten we ze achter het behang…’ Steengoed gevonden Mardina, de tegoedbon komt zo snel mogelijk jouw kant op.
We beginnen weer met een schone lei, het woord is aan u.
Door: Dick Piet. Een Kattukker, wat willen we nog meer? En dan ook nog één die Van der Plas heet. Mijn hart maakte een sprongetje, toen ik las dat de VVD de 32-jarige Lennart van der Plas uit Katwijk voordraagt als haar tweede wethouder. Ik denk vele andere Aalsmeerders met mij. Wij hebben immers van oudsher een warme band met de badplaats. Of dat nu nog zo is, weet ik niet, maar vroeger vierde half Aalsmeer hier ’s zomers vakantie.
Mijn vroegste herinnering aan Katwijk is – ik zal een jaar of vijf, zes geweest zijn; jaren ’50 – dat wij er met de boot heen gingen. Nee, geen luxe jacht, maar de schuit van Schuilenburg. Normaliter bracht hij er grond mee naar de kwekers. ’s Zomers verhuurde hij zijn schip als varend vakantieverblijf. Blijkbaar zagen mijn ouders dat wel zitten, met hun hele kroost in het vooronder naar zee. Dus bracht Schuilenburg ons naar de monding van de Oude Rijn.
Onze ligplaats was in de oude vissershaven. Tegenover grauwe gebouwen van de visafslag. Het stonk er een uur in de wind. Om aan wal te komen, moesten we over een wiebelende loopplank. De eerste dag was het meteen raak. Eén van mijn broers duvelde er vanaf en ging koppie onder in het smerige bruine water, waarin riolen uitkwamen. Dat hij niet is verzopen, was een wonder. Maar ging wel aan de racekak, waarmee hij ook de rest van de familie opzadelde.
Dagenlang lagen we met z’n allen ziek en misselijk op matrassen in het donkere ruim van het schip. Of we toen nog naar het strand zijn geweest, kan ik me niet herinneren. Wel dat mijn ouders door al die ongemakken hélemaal klaar waren met die schuit. Daarom werd de jaren daarop, in navolging van veel Aalsmeerse gezinnen, een huisje gehuurd. In de Te Brittenstraat, van ‘Opa’ en ‘Oma’ van der Plas, die zelf in het schuurtje erachter bivakkeerden.
Samen met mijn broertje sliep ik in de bedstee in de woonkamer. ’s Ochtends vroeg werden we gewekt door het geratel van de paard-en-wagen van de groenteboer op de straatkeien. We aten dikke zeebeschuiten. Gortdroog, maar met boter en bruine suiker gingen ze erin als koek. Achter het huis bakte ‘Opa’ van der Plas scholletjes voor ons. Mijn vader stond er lekkerbekkend bovenop. Thuis aten we nooit vis, omdat mijn moeder er niet van hield. Vreemd genoeg was ze wel gek op gebakken paling met stroop.
Samen met gezinnen van ooms en tantes, klitten we bij elkaar op het strand. Ieder zijn eigen strandhokje. Wat hadden we altijd ontzettend veel lol. En dat wij niet de enige Aalsmeerders waren in Katwijk, was wel duidelijk. Je kon geen stap op het strand of de boulevard verzetten, of je liep plaatsgenoten tegen het lijf. Het rare was, dat als je elkaar in Aalsmeer tegen kwam, je amper groette. Maar in Katwijk was het ouwe jongens krentenbrood.
Zondag was de minste dag van de week. Moesten we naar de kerk. Naar de Oude of Witte Kerk aan de boulevard. De psalmen werden op hele noten gezongen, wat in de altijd stampvolle kerk best machtig klonk. Minder machtig klonk echter de dominee, die voor ons kinderen onbegrijpelijke taal uitsloeg. Zijn preek duurde bovendien úren. Dacht je dat die was afgelopen, kreeg je een zogenaamde tussenzang, een soort pauzenummer.
Daarna ging de dominee opnieuw van jetje. De hele ochtend was ermee gemoeid. En als je pech had, moest je ’s avonds wéér. Twee keer op zondag naar de kerk, was thuis immers ook de regel. Konden we dan alleen ’s middags naar zee? Vergeet het maar. Op de dag des Heren naar ’t strand was uit den boze. Hooguit een wandeling over de boulevard. En een ijsje? Geen sprake van. Trouwens, die werden in Katwijk op zondag toch niet verkocht.
Ach, ik heb er geen trauma’s aan over gehouden, hoor. Integendeel. Toen onze kinderen klein waren, gingen wij ’s zomers ook naar Katwijk. En samen met mijn vrouw (die hier haar jonge jaren de zomers ook doorbracht) hebben we later jaarlijks wel een poosje met onze boot in de jachthaven gelegen. Iedere keer als wij in Katwijk komen, vorige week nog naar de toeristenmarkt geweest, voelt als thuiskomen. Dan maak ik ook altijd een nostalgische tour door de Te Brittenstraat.
Afgelopen dinsdag moest ik weer even aan ‘Oma’ van der Plas denken. Het lieve mens was namelijk op dezelfde dag jarig als ik. Zou onze toekomstige wethouder (op 17 september stemt de gemeenteraad over zijn aanstelling) familie van haar zijn? Wellicht een achter-achterkleinzoon? Nou zijn er in Katwijk minstens zoveel Van der Plassen als in Aalsmeer Pieten, dus dat zou wel heel toevallig zijn.
Op zijn Facebookpagina noemt Lennart van der Plas Aalsmeer “een bloeiende gemeente, die veel overeenkomsten kent met Katwijk, zoals een dorps karakter, een sterk verenigingsleven en een belangrijk heden én verleden in de bloemen en vis.” Hij heeft al een aantal bezoeken aan Aalsmeer afgelegd en schrijft dat die hem hebben “geënthousiasmeerd om hier aan de slag te gaan.”
Eindelijk eens een Kattukker die zin heeft om naar óns te komen, in plaats van andersom.
Dick Piet is journalist. Geeft zijn nieuwsgierigheid al meer dan een halve eeuw de vrije loop in de schrijverij. Schopte het tot hoofdredacteur van de Aalsmeerder Courant. Graaft op papier graag dieper dan anderen in naoorlogs Aalsmeer. Pleziert Aalsmeerders veelvuldig met foto’s van vroeger op platform ‘Je bent Aalsmeerder als…’ en met nostalgische filmavonden in de Feestweek waarvoor hij koninklijk onderscheiden werd.
Gemeente Aalsmeer roept ontwikkelaars en initiatiefnemers van woningbouwprojecten van meer dan één woning op zich zo snel mogelijk te melden voor een vooraanmelding van stroomcapaciteit. Het gaat om projecten die naar verwachting uiterlijk in 2036 worden opgeleverd en waarvoor nog geen aanvraag voor transportcapaciteit is ingediend. Met een nieuwe landelijke overgangsregeling krijgen woningbouwprojecten een eenmalige kans om in aanmerking te komen voor beschikbare netcapaciteit.
(Door: redactie) Vakgarage Auto Maas behoort tot de tien genomineerden voor de titel ‘BOVAG Onafhankelijk Autobedrijf van het Jaar 2026’. De vakjury selecteerde tien onafhankelijke autobedrijven uit heel Nederland die uitblinken in ondernemerschap, klantgerichtheid en vakmanschap.
Voor het familiebedrijf uit Aalsmeer is de nominatie een mooie erkenning voor de dagelijkse inzet van het hele team. Al meer dan 115 jaar staat Vakgarage Auto Maas bekend als een vertrouwd adres voor onderhoud, APK-keuringen en occasions, waarbij persoonlijke service en kwaliteit centraal staan.
Compliment
“Deze nominatie maakt ons ontzettend trots,” vertellen Casper en Daniëlle van der Geest. “Het is een waardering voor de inzet van al onze collega’s. Samen doen we er iedere dag alles aan om onze klanten de beste service te bieden. Dat dit nu door BOVAG wordt erkend, is een prachtig compliment.”
De tuin is allang geen plek meer waar alleen een gasbarbecue staat te verstoffen onder een hoes. In wijken als Hornmeer en Kudelstaart verschijnen steeds vaker vaste kookplekken buiten, compleet met werkblad, spoelbak en opbergruimte. Die ontwikkeling past bij een bredere verschuiving: Nederlanders besteden meer tijd en geld aan hun buitenruimte dan tien jaar geleden.
Dat is niet vreemd als je bedenkt hoeveel uren een gemiddeld huishouden in de zomermaanden buiten doorbrengt. Een tuin met een functionele kookplek verandert van decorstuk in het verlengde van de woonkamer. Vooral in een waterrijke gemeente als Aalsmeer, waar veel woningen een tuin aan het water hebben, is die combinatie van koken en buiten zijn bijzonder aantrekkelijk.
Wie zich wil oriënteren kan online al snel een beeld krijgen van de mogelijkheden. Op een platform als Buitenkeukendeal.nl vind je meer over buitenkeuken modellen die geschikt zijn voor uiteenlopende tuinformaten. Maar voordat je iets bestelt, is het slim om eerst een paar praktische vragen te beantwoorden.
Van losse barbecue naar vaste kookplek Een klassieke houtskoolbarbecue kost enkele tientjes en staat binnen een kwartier klaar. Een buitenkeuken vraagt een andere aanpak. Je hebt een vlakke, stabiele ondergrond nodig, een wateraansluiting als je een spoelbak wilt, en vaak ook een gasaansluiting of stroomvoorziening.
Dat klinkt als een flinke verbouwing, maar in de praktijk valt het mee. Veel buitenkeukens worden geleverd als modulair systeem dat je zonder aannemer kunt plaatsen. De investering begint bij enkele honderden euro’s voor een compact model en kan oplopen tot enkele duizenden euro’s voor een volledig uitgeruste opstelling met koelkast en pizzaoven.
Het verschil met een losse barbecue zit vooral in het dagelijkse gebruiksgemak. Vaste werkruimte, opberglades en meerdere kookzones maken echt buiten koken mogelijk, met meerdere gangen tegelijk. Zodra je dat een keer hebt ervaren, voelt terugkeren naar een wankel roostertje op pootjes als een stap terug.
Wat speelt er specifiek in Aalsmeer? Tuinen in Aalsmeer zijn divers. In het centrum zijn ze vaak compact, terwijl percelen richting de Westeinderplassen en het buitengebied aanzienlijk ruimer uitvallen. Die variatie bepaalt welk type kookplek buiten het beste past.
Voor een stadstuin van vijftien tot twintig vierkante meter werkt een compact lineair model het best: alles op één lijn, weinig diepte, direct tegen de schutting of muur. Heb je meer ruimte, dan kun je denken aan een L-vormige opstelling die ook als bar kan dienen wanneer je gasten ontvangt.
De gemeente Aalsmeer hanteert het omgevingsplan voor bouwwerken in de tuin. Een buitenkeuken valt doorgaans onder vergunningsvrij bouwen, mits deze in het achtererfgebied staat en binnen de toegestane hoogte en oppervlakte blijft. Controleer dit altijd vooraf via het Omgevingsloket, want overschrijding kan leiden tot handhaving.
Materialen die het Nederlandse weer aankunnen Regen, vorst en wisselende temperaturen vragen om materialen die daar tegen bestand zijn. Roestvrijstaal van minimaal 304-grade is de gangbare standaard voor buitenkeukenapparatuur, omdat het niet roest en eenvoudig schoon te houden is. Voor het frame en de ombouw zie je vaak gecoat aluminium, composiet of natuursteensoorten als graniet en keramiek.
Hout kan ook, maar vraagt jaarlijks onderhoud met een beschermende olie of lak. Composiet panelen zijn onderhoudsarmer en verkleuren minder snel dan onbehandeld hout. Wie twijfelt tussen die twee, doet er goed aan om een monster op te vragen en een paar weken buiten te leggen voordat de definitieve keuze valt.
In Aalsmeer, waar de nabijheid van open water voor extra vochtigheid zorgt, is een overkapping geen luxe maar een verstandige keuze. Denk aan een vrijstaand prieel of een uitschuifbaar zonnescherm dat ook bij een onverwachte bui bescherming biedt. Zo verleng je niet alleen de levensduur van je buitenkeuken, maar ook het aantal maanden dat je er comfortabel gebruik van maakt.
De tuin als volwaardige leefruimte Met de juiste inrichting gebruik je een buitenkeuken van maart tot en met oktober, en met een terrasverwarmer of vuurkorf zelfs dieper in de herfst. Het idee van buiten koken wint nog altijd terrein in Nederlandse tuinen, ook in gemeenten waar het tuinseizoen door een beschutte ligging relatief lang is. Aalsmeer, omringd door kassen en water, profiteert van dat milde microklimaat.
Wie serieus wil starten, doet er goed aan om eerst de eigen tuin op te meten en de gewenste functies op een rijtje te zetten. Bedenk hoeveel personen je regelmatig ontvangt, of je gas of elektra wilt gebruiken, en of je de keuken in de winter wilt afdekken of demonteren. Met die informatie in de hand wordt de keuze een stuk gerichter.
Buiten koken past bij een bredere beweging richting meer leven in de tuin. Voor Aalsmeerders, die van oudsher gewend zijn aan groen en water om zich heen, voelt een vaste kookplek in de tuin als een logische volgende stap in het benutten van hun buitenruimte.
UWV registreerde vorig jaar 432.000 ziekmeldingen binnen de regelingen die het uitvoert, zes procent meer dan het jaar daarvoor. Voor dit jaar houdt het uitvoeringsinstituut rekening met een verdere stijging naar ruim 452.000. Volgens UWV ligt het ziekteverzuim daarmee op het hoogste niveau sinds 2002.
Achter die cijfers gaat een ontwikkeling schuil die minder zichtbaar is. Werknemers melden zich niet zozeer vaker ziek, ze blijven vooral langer weg. En hoe langer iemand thuiszit, hoe meer er komt kijken bij de terugkeer naar werk. Er ontstaan verplichtingen over en weer, er worden beoordelingen gedaan en er moeten afspraken worden vastgelegd. In dat proces gaat het geregeld mis tussen werknemer en werkgever.
De omvang van het probleem laat zich aflezen aan de instroom in de arbeidsongeschiktheidsregeling. Het UWV verwacht dit jaar bijna 81.000 nieuwe WIA-toekenningen, ruim 9.600 meer dan vorig jaar. Een belangrijke aanjager zijn psychische klachten: de instroom op die grond lag in 2025 bijna dertig procent hoger dan drie jaar eerder.
Juist die trajecten duren lang. Wie uitvalt met overspannenheid of een burn-out is doorgaans maanden uit de roulatie. In die periode heeft een werkgever te maken met doorlopende loonkosten en een strak wettelijk stappenplan waaraan hij zich moet houden. De druk om vooruitgang te boeken is dus groot, en die druk komt vroeg of laat bij de zieke werknemer terecht.
Arbeidsrechtjuristen die werknemers in verzuimzaken begeleiden, onder wie het Amsterdamse , zien geregeld dat mensen zich pas melden als een conflict al is geëscaleerd. Dan is het loon bijvoorbeeld al stopgezet, of ligt er al een voorstel om uit elkaar te gaan. Terwijl veel van deze kwesties in een eerder stadium nog met een goed onderbouwde brief te keren waren.
Waar het schuurt De conflicten die ontstaan, laten zich grofweg in drie categorieën verdelen.
De eerste draait om geld. Een werkgever kan het loon opschorten of stopzetten als hij vindt dat een werknemer niet meewerkt aan de re-integratie. Dat is een zwaar middel met strikte voorwaarden, waaronder een schriftelijke waarschuwing vooraf. In de praktijk wordt die procedure niet altijd correct gevolgd, met als gevolg dat een maatregel bij de rechter sneuvelt.
De tweede categorie draait om het medische oordeel. De bedrijfsarts stelt vast wat iemand aankan, maar dat oordeel wordt lang niet altijd gedeeld. Soms door de werknemer, die vindt dat er te weinig rekening wordt gehouden met zijn klachten. Soms door de werkgever, die het advies naast zich neerlegt en toch aanstuurt op volledige hervatting.
De derde categorie gaat over de toekomst van het dienstverband. Naarmate het traject vordert, komt de vraag op tafel of terugkeer bij de eigen werkgever nog haalbaar is. Dat mondt regelmatig uit in een voorstel tot beëindiging, aangeboden terwijl iemand nog ziek is. Voor de werknemer is dat een beslissing met grote financiële gevolgen, die vaak onder tijdsdruk moet worden genomen.
De kostenkant speelt altijd mee Wie deze conflicten wil begrijpen, moet weten wat er voor een werkgever op het spel staat. De maatschappelijke kosten van werkgerelateerd verzuim kwamen in 2023 uit op 8,3 miljard euro, waarvan bijna vijf miljard voortkwam uit psychosociale belasting. Voor een individueel bedrijf betekent een langdurig zieke medewerker al snel honderden euro’s per dag aan doorlopende loonkosten.
Daar komt bij dat een werkgever die zijn wettelijke stappen niet goed uitvoert, een loonsanctie van het UWV riskeert. Die kan oplopen tot een extra jaar loondoorbetaling, wat in de tienduizenden euro’s loopt. Die combinatie van kosten en risico verklaart waarom werkgevers zo op tempo sturen. Het verklaart alleen niet waarom dat tempo soms zwaarder weegt dan het medisch advies.
Ongelijke wapens Wat deze conflicten kenmerkt, is de scheve verhouding tussen de partijen. Een werkgever heeft een arbodienst, kent de wettelijke termijnen en schakelt bij twijfel een jurist in. Aan de andere kant staat iemand die ziek is, die het systeem niet kent en die zich uitgerekend nu moet verdiepen in begrippen als probleemanalyse, deskundigenoordeel en tweede spoor.
Daar komt bij dat veel werknemers verkeerde aannames hebben. Dat je tijdens ziekte niet ontslagen kunt worden bijvoorbeeld, wat maar gedeeltelijk klopt. Of dat het advies van de bedrijfsarts een onaantastbaar bevel is, terwijl er een wettelijk recht op een second opinion bestaat waarvan de werkgever de kosten draagt.
Wat werknemers kunnen doen De formele routes zijn er wel, maar ze zijn bij veel mensen onbekend. Bij twijfel over het medische oordeel kan een second opinion worden aangevraagd bij een andere bedrijfsarts. Gaat het meningsverschil over de re-integratie zelf, dan is een deskundigenoordeel van het UWV de aangewezen weg. Dat kost werknemers rond de honderd euro en is doorgaans binnen enkele weken beschikbaar. Zo’n oordeel is niet bindend, maar wordt door rechters en UWV vaak zwaar meegewogen.
Daarnaast is dossiervorming van belang. Afspraken die niet zijn vastgelegd, zijn achteraf nauwelijks aan te tonen. Dat geldt voor de inspanningen van de werkgever, maar net zo goed voor die van de werknemer zelf.
Vooruitkijkend De verwachting is dat de druk voorlopig blijft. Het UWV wijst op structurele oorzaken: aanhoudende personeelstekorten, hoge werkdruk en een toename van psychische klachten, vooral in sectoren waar de bezetting al krap is. In het onderwijs en het openbaar bestuur steeg de langdurige uitval het afgelopen jaar met tientallen procenten.
Meer langdurig zieken betekent onvermijdelijk ook meer situaties waarin werkgever en werknemer er samen niet uitkomen. Hoe langer een conflict blijft liggen, hoe kleiner de kans dat beide partijen er onderling nog uitkomen. Juist daarom is vroeg duidelijkheid krijgen, zowel juridisch als medisch, vaak belangrijker dan afwachten.
Ondernemers in Aalsmeer en Kudelstaart kennen het probleem: je wilt doorpakken als er een nieuwe klus binnenkomt, maar een bedrijfswagen, bestelbus of machine koop je niet zomaar uit de kas. In sectoren waar planning en beschikbaarheid allesbepalend zijn, zoals bouw, groenvoorziening, transport en installatie, kan een ontbrekend voertuig direct omzet kosten.
Leasen is dan een praktische oplossing. Je spreidt de investering over vaste maandlasten en houdt ruimte in je cashflow voor personeel, voorraad en onverwachte uitgaven. Hieronder staan punten die in de praktijk vaak het verschil maken.
Wisselende orderportefeuille Bij aankoop betaal je in een keer een groot bedrag, terwijl de opbrengsten van je werk pas later binnenkomen. Met lease koppel je de kosten meer aan het gebruik. Dat geeft rust in je begroting, zeker als je te maken hebt met seizoensdrukte of pieken rond projecten in de regio.
Leasen kan ook helpen om sneller te vernieuwen. Een jongere bus of representatieve auto is niet alleen prettiger voor de bestuurder, maar kan ook zorgen voor minder stilstand en meer betrouwbaarheid.
Welke leasevorm past bij jouw bedrijf Er bestaan meerdere leasevormen. Bij financial lease betaal je het voertuig of materieel in termijnen af en ben je economisch eigenaar. Dat is interessant voor ondernemers die op termijn eigenaar willen worden en de investering op de balans willen zetten.
Operational lease kan juist aantrekkelijk zijn als je meer zekerheid wilt over service en onderhoud. Welke keuze het beste is, hangt af van je branche, je gebruik en hoe lang je het voertuig of de machine verwacht in te zetten.
Drie praktische checks voor je een offerte tekent
Maak je inzet concreet
Denk aan het type ritten, het aantal kilometers en de inzet in en rond Aalsmeer, Schiphol-Rijk en de Greenport. Een realistische inschatting voorkomt dat je later moet bijsturen.
Vergelijk op totale kosten per maand
Let niet alleen op een vanaf-bedrag, maar ook op looptijd, eventuele aanbetaling en een slottermijn. Vraag om een overzicht waarin helder staat wat wel en niet is inbegrepen.
Lever gegevens compleet aan
Veel aanbieders kunnen sneller schakelen als je basisinformatie direct kunt aanleveren, zoals KvK-gegevens en recente cijfers. Dat scheelt tijd als je snel een bus, bedrijfsauto of machine nodig hebt.
Snel schakelen Soms is snelheid doorslaggevend, bijvoorbeeld als een voertuig onverwacht uitvalt of als je extra capaciteit nodig hebt voor een project. Dan wil je niet weken wachten op duidelijkheid.
Een partij die zich richt op snelle besluitvorming en transparante voorwaarden kan dan uitkomst bieden. Zo biedt Lease Next leaseoplossingen voor ondernemers, met mogelijkheden voor onder meer personenauto’s, bedrijfswagens en zwaarder materieel zoals trucks, opleggers of machines. Je kiest wat je nodig hebt, krijgt inzicht in de maandlasten en weet snel waar je aan toe bent.
Wat levert het lokaal op Voor ondernemers in Aalsmeer en Kudelstaart betekent een passende leaseconstructie vooral dat je wendbaar blijft. Je hoeft niet te wachten tot er genoeg spaargeld is opgebouwd, maar kunt investeren op het moment dat de markt daarom vraagt.
Wie zakelijk leasen overweegt, doet er goed aan om vooraf helder te hebben wat er nodig is en om offertes te vergelijken op transparantie. Zo maak je een keuze die past bij je bedrijf en bij de dagelijkse praktijk.
OUDER-AMSTEL – Ouderkerk aan de Amstel herbergt een bijzondere plek: Beth Haim, een eeuwenoude Joodse begraafplaats waar de geschiedenis letterlijk in steen is vastgelegd. Sinds 1614 worden hier leden van de Portugese Joodse gemeenschap begraven. Met zo’n 30.000 graven vormt Beth Haim een uniek en indrukwekkend historisch monument.
Jan Straver, jarenlang gids op Beth Haim, kent de begraafplaats en haar verhalen als geen ander. Hij neemt ons mee langs de bijzondere graven en vertelt over de Portugese Joodse gemeenschap, de betekenis van de grafstenen en de symbolen die daarop zijn afgebeeld.
John Hermarij gaat met Jan Straver in gesprek en ontdekt samen met hem de verhalen achter deze bijzondere plek. Van eenvoudige grafstenen tot rijk versierde monumenten: iedere steen vertelt een verhaal.
Deze week heeft koningin Máxima in Amsterdam WorldPride officieel geopend. Haar eega mocht in 2024 Duivendrecht bezoeken voor de opening van het DPG-gebouw Mediavaert. Met de opening van de WorldPride is het startsein gegeven voor een bijzondere editie van Pride Amsterdam, dat dit jaar zijn 30-jarig jubileum viert. Het hoogtepunt van de feestweek is traditioneel de Canal Parade, beter bekend als de Botenparade, die komende zaterdag 1 augustus door de grachten van de hoofdstad trekt. Vraag is nog of Madonna aanwezig zal zijn.
Ook Duivendrecht speelt tijdens deze Prideweek een opvallende rol. In de straten is volop vlagvertoon te zien met de regenboogvlag en de Pridevlag, waarmee inwoners hun steun betuigen aan de LHBTQ+-gemeenschap. Maar de betrokkenheid van Duivendrecht gaat verder dan alleen zichtbare steun in het straatbeeld van het dorp.
Al jarenlang vormt Duivendrecht namelijk een belangrijk vertrekpunt voor een groot aantal deelnemers aan de Botenparade. Aan de Pieter Braaijweg worden veel van de boten opgebouwd, versierd en technisch voorbereid. Daar worden de deelnemers en vrijwilligers druk bezig gezien met het optuigen en klaarmaken van de vaartuigen, zodat deze vrijdag en zaterdag in volle glorie via de Duivendrechtsevaart koers kunnen zetten richting de Amsterdamse binnenstad en de beroemde grachtenroute van de Canal Parade. Een activiteit die evenals het opbouwen van een kermis veel belangstellenden in Duivendrecht trekt.
Naast de Botenparade staan er tijdens Pride Amsterdam nog tal van andere activiteiten op het programma. Zo vindt er een internationale conferentie voor de LHBTQ+-gemeenschap plaats en trekt het populaire Milkshake Festival duizenden bezoekers uit binnen- en buitenland. Daarmee onderstreept Amsterdam opnieuw zijn internationale reputatie als stad van vrijheid, diversiteit en inclusiviteit, wat af en toe stevig in de verdrukking zit.
Dit jaar kent bovendien nog een bijzonder jubileum. Het is namelijk 25 jaar geleden dat in de Stopera het eerste homohuwelijk ter wereld werd gesloten. Daarmee was Nederland in 2001 het eerste land dat het huwelijk openstelde voor paren van gelijk geslacht – een mijlpaal die nog altijd wereldwijd wordt gezien als een belangrijk moment in de geschiedenis van gelijke rechten. Met zowel 30 jaar Pride Amsterdam als 25 jaar openstelling van het huwelijk staat de Prideweek van 2026 niet alleen in het teken van feest en zichtbaarheid, maar ook van herdenken, vieren en vooruitkijken naar verdere acceptatie en gelijkwaardigheid voor iedereen. Uit recente incidenten blijkt dat we daar zeker aandacht aan moeten besteden.
Foto voorpagina: de boot van Diemen 800 jaar, eerder dit jaar waren er felicitaties van burgemeester Susanne de Roy van Zuidewijn en oud-wethouder Rineke Korrel ter gelegenheid van 800 jaar Diemen. Ouder-Amstel stapte 10 jaar geleden samen met Diemen en Uithoorn in het DUO+ schuitje. Onbekend is nog of Ouder-Amstel komende zaterdag mee op de boot door de grachten gaat, wellicht ter gelegenheid van 10 jaar samenwerking in DUO+.
Het voormalige pand van marketing- en communicatiebureau Nielsen aan de Diemerhof 2 in Diemen is onlangs gekraakt door enkele tientallen woningzoekenden (naar eigen zeggen 40). De gemeente Diemen en het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) willen het gebouw in 2027 in gebruik nemen als asielzoekerscentrum voor 160 vluchtelingen.
Drie weken terug, bij de start van de voorbereidingswerkzaamheden, trof het COA de krakers in het pand aan. Volgens de krakers zijn er geen deuren geforceerd om toegang te krijgen tot het gebouw. Inmiddels zijn er wel nieuwe sloten geplaatst, waardoor medewerkers van het COA het pand niet meer kunnen betreden. Het COA heeft daarop een gerechtelijke procedure gestart.
Het gebouw ligt op een centrale locatie tussen Diemen-Zuid, Duivendrecht en Amsterdam-Zuidoost (Venserpolder). Omwonenden geven vooralsnog aan geen overlast te ervaren en iedere woningzoekende een woning toe te wensen. De krakers stellen dat ook zij recht hebben op woonruimte. “Het recht op een dak boven het hoofd geldt niet alleen voor vluchtelingen, maar ook voor ons”, aldus een van de bewoners.
Op zomerse avonden zijn de krakers zichtbaar achter de ramen van het pand. Er klinkt zachte muziek en ook de verlichting in het gebouw is nog in gebruik.
Na een periode van overleg heeft de gemeenteraad van Diemen eerder een bindend advies vastgesteld voor de opvang van 160 asielzoekers op deze locatie, waaronder 50 alleenreizende minderjarige vluchtelingen. De besluitvorming werd destijds met belangstelling gevolgd door inwoners van Diemen en Duivendrecht. Datzelfde geldt nu voor de verdere ontwikkelingen rond de kraak van het beoogde AZC aan de Diemerhof 2.
Kudelstaart – Van 18 tot en met 26 juli is op het tennispark van tennisvereniging Kudelstaart weer het jaarlijkse Open Dubbeltoernooi georganiseerd, waarbij de open toernooicommissie geen klagen had over de ontvangen inschrijvingen. Traditioneel wordt het tennispark elk jaar versierd volgens een bepaald thema en dit jaar was dat thema Roland Garden. Bij aankomst op het tennispark kon men dan ook meteen getuige zijn van de vele werkelijk prachtig opgemaakte bloemstukken, die in combinatie met de vele soorten vlaggen garant stonden voor een uitermate gezellige – en vrolijke entourage.
Zoals elk jaar werd ook dit jaar weer een goed doel financieel gesteund, waarbij de keuze was gevallen op Hospice ThamerThuis, Door een deel van het inschrijfgeld van alle deelnemers en een substantiële bijdrage via het bestuur van de tennisvereniging kon er door voorzitter Eef Niezing en open toernooicommissielid Antoinette Wijnands een cheque van 2.500 euro worden overhandigd aan bestuurslid mevrouw Molster.
Naast de baan kon iedereen elke dag genieten van de door verschillende kookploegen heerlijk bereide maaltijden, die dan ook gretig aftrek vonden. De weergoden waren in een opperbest humeur en de run op de vloeibare consumpties was dan ook bijzonder groot. Op de weg vol hobbels richting finales werd in alle categorieën veel strijd geleverd met als climax een helaas nu en dan natte slotdag.
Na het druk bezochte op zondag georganiseerde finalistenontbijt werden vervolgens 20 finales gespeeld, waarbij aan de massaal opgekomen toeschouwers prachtige partijen werden voorgeschoteld. Na de prijsuitreiking volgde nog de bekendmaking van de winnaars van de loterij, waarbij men kans maakte op het winnen van 3 prachtige prijzen. Alle vrijwillig(st)ers kunnen weer met trots terugkijken op een zeer geslaagd Open Dubbeltoernooi Kudelstaart 2026.
————–
Foto van links naar rechts: Eef Niesing (voorzitter), Marouska Molster (ThamerThuis), Antoinette Wijnands en Wim Hulsbos (toernooicommissie TV Kudelstaart). Foto: aangeleverd
Door: Chrisje Simon-van Oosterhout. In deze rubriek vertellen Aalsmeerders en Kudelstaarters over hun favoriete zomerplek. Deze keer is het de beurt aan Dominique Vesterbohm. Hij heeft net zijn vwo afgerond maar runt ondertussen al zijn eigen bedrijf: OnDestination. Vanuit Aalsmeer organiseert hij feesten en evenementen voor particulieren en bedrijven. Tijdens zijn tussenjaar wil hij daar volop mee verder. Muziek en entertainment spelen een grote rol in zijn leven, maar voor ontspanning zoekt hij juist graag de rust op.
Wat is jouw favoriete zomerplek in Aalsmeer of Kudelstaart? “Mijn echte favoriete plek bestaat helaas niet meer. Die lag aan de Aalsmeerderweg, ongeveer op de plek waar nu Buitenveen wordt gebouwd. We gingen daar met een groep vrienden naartoe en waren echt helemaal weg van alles. Nu kom ik graag bij de Mr. Jac. Takkade. Als je daar een stukje doorloopt, kom je bij een rustig veldje. Het is er heerlijk rustig en je bent echt even weg van de drukte.
Waarom was die plek op de Aalsmeerderweg zo bijzonder voor jou? “Bijna niemand kwam daar. Dat maakte het juist zo leuk. Het voelde als onze eigen plek, midden in de natuur. Geen mensen om je heen, niemand die zich ermee bemoeide. We konden daar gewoon onszelf zijn. We kwamen daar vooral op zomeravonden. Na een toetsweek bijvoorbeeld, of aan het begin van de vakantie. Dan had je echt het gevoel: nu begint de zomer. We waren meestal met een man of tien, een gemixte vriendengroep van Aalsmeerders en mijn school in Amstelveen. Juist daardoor was het altijd een gezellige groep. Muziek aan, een kampvuurtje, marshmallows, chips en iets te drinken. Dan bleven we gewoon uren zitten. Soms tot de zon onderging en soms zelfs totdat hij weer opkwam.”
Welke herinnering is je het meest bijgebleven? “Niet één moment eigenlijk, maar vooral die hele sfeer. Het nummer Don’t Dream It’s Over van Crowded House hoort daar voor mij helemaal bij. Als ik dat hoor, zie ik die plek en die avonden meteen weer voor me.”
Heb je een leuke zomertip voor onze lezers? “Kijk eens verder dan de bekende plekken. Soms moet je gewoon een weggetje inslaan waar je normaal voorbijfietst. Er zijn hier veel meer mooie plekken dan mensen denken.”
Wat geeft jou het echte zomergevoel? “Een lange avond waarop niets hoeft. Muziek aan, vrienden erbij, iets te eten en te drinken en gewoon buiten blijven tot het donker wordt.”
Welke plek moet een toerist in Aalsmeer zeker bezoeken? “Het Surfeiland sowieso. Je kunt daar aan het water zitten, zwemmen en genieten van de omgeving. Ook Fort Kudelstaart vind ik echt een plek die bij deze omgeving hoort.”
Wat is jouw favoriete zomergerecht of -drankje? “Bevroren bessen. Dat klinkt misschien een beetje apart, maar ik vind ze echt lekker. Ze zijn fris en een beetje bros. Verder eet ik in de zomer graag een caesarsalade en drink ik vlierbloesemsiroop met koud water.”
Is er nog iets dat je wilt vertellen? “Ik ben geboren in Amsterdam, maar opgegroeid in Aalsmeer. Voor mij voelt Aalsmeer echt als thuis. Mijn vader komt uit Estland, ik spreek ook Ests en we gaan vaak naar Tallinn, omdat daar veel familie woont. Maar veel van mijn mooiste herinneringen liggen toch gewoon hier.”
Door: Chrisje Simon-van Oosterhout. Na de zomer begint voor veel kinderen een nieuwe fase: de middelbare school. Ze gaan vaak verder van huis naar school en moeten ineens dagelijks een flinke afstand fietsen. Steeds vaker gebeurt dat op een e-bike.
“Het is inmiddels bijna de nieuwe standaard,” vertelt Onno Verbeek van Meer voor Fietsen. “Zeker hier in Aalsmeer en Kudelstaart, waar kinderen vaak een flink stuk naar school moeten fietsen. En als alle vrienden op een e-bike rijden, wil je natuurlijk wel mee kunnen komen.”
‘Stoere transportfiets is ook prima’
Groepsdruk speelt volgens hem zeker een rol. Samen naar school fietsen, na school nog even naar het plein en daarna weer naar huis: met een elektrische fiets gaat dat allemaal een stuk makkelijker. Toch wordt de gewone fiets nog altijd verkocht. “Niet ieder kind krijgt een e-bike,” zegt Onno. “Een mooie, stoere transportfiets is natuurlijk ook gewoon een prima schoolfiets.”
Terwijl we staan te praten, komt er een jongen met zijn moeder de winkel binnen. Zijn e-bike moet worden nagekeken; er is iets met het licht. Volgens zijn moeder is hij vijftien, zelf houdt hij het stellig op zestien. Zijn naam laten we buiten dit verhaal, maar een mening heeft hij zeker.
Zou hij niet liever een gewone fiets of een fatbike hebben? “Nee hoor. Ik moet negen kilometer naar school fietsen. Dan is een e-bike wel heel fijn. En met fatbikes heb ik niks. Mijn vrienden trouwens ook niet.”
‘Je ziet veel troep’
Onno hoeft zijn verhaal dus nauwelijks verder uit te leggen. Wel waarschuwt hij voor goedkope e-bikes die online worden aangeboden. “Je ziet veel troep, vaak uit China. Als er iets kapotgaat, kunnen wij die fietsen niet altijd repareren, omdat de onderdelen simpelweg niet verkrijgbaar zijn. Let daarom niet alleen op de prijs, maar ook op de service. Een goede fiets verdient ook goed onderhoud.”
Meer voor Fietsen heeft voor de back-to-schoolperiode onder meer een Giant e-bike in de aanbieding, met 800 euro korting en vijf jaar garantie. Voor meisjes is er LIV, het damesmerk van Giant.
“Aalsmeer en Kudelstaart hebben echt een fietscultuur,” zegt Onno, “er wordt hier wat afgefietst. Het openbaar vervoer is niet geweldig en met de fiets ben je vaak nog sneller dan met de auto.”
(Partnerbijdrage Meer voor Fietsen, foto’s: Arjen Vos)
Log in
.jpg){kind=link}