De Kwakel – Wat voor Nicolaas Boys begon als een middag vol controle en vertrouwen, eindigde in een wedstrijd die vooral herinnerd zal worden om de effectiviteit van KDO. De Nieuwveners leken in de openingsfase geen last te hebben van de winterdip, waarin ze de laatste weken waren beland, maar kregen uiteindelijk opnieuw hard de cijfers om de oren: 6-2. De ploeg van René Ras startte sterk en overtuigend. In de eerste twintig minuten dicteerden de Boys het spel. Ze zetten hoog druk, dwongen KDO tot fouten en creëerden zelf de eerste grote mogelijkheden. De vroege voorsprong, via een harde lage treffer van Sven Hoogervorst na een gemiste voorzet van de thuisploeg, was dan ook verdiend. In die fase leek er weinig aan de hand.

Onzekerheid
Toch sloop er gaandeweg onzekerheid in het spel van de Nieuwveners. Ze probeerden telkens voetballend onder de druk vandaan te spelen, maar dat bleek tegen de scherpe voorhoede van KDO een riskante aanpak. Een bijna-eigen doelpunt en een bal op de lat waren de eerste waarschuwingen. De gelijkmaker volgde al snel: Fabian Hofmeester tikte een afgemeten voorzet van dichtbij binnen. Vanaf dat moment kantelde het duel definitief. Nicolaas Boys verloor de grip, KDO rook bloed en bleek dodelijk in de afronding. Van Rijn kopte de 2-1 binnen nadat Bodt nog redding had gebracht op de eerste inzet, en vlak voor rust schoot dezelfde Van Rijn van afstand schitterend raak. Waar de Boys een sterke start hadden gehad, stonden ze bij rust toch met 3-1 achter.

Wissels
Met twee wissels probeerde Ras na rust het initiatief terug te pakken. Dat leek even te lukken, want al vroeg kopte Mike van der Aar de 3-2 binnen en gloorde er weer hoop. Maar een discutabele situatie, waarin de Boys op een fluitsignaal rekenden, werd fataal: de scheidsrechter liet doorspelen en Hofmeester maakte zijn tweede doelpunt van de middag. Die 4-2 bleek het breekpunt. Nicolaas Boys wilde nog wel, maar de overtuiging leek weg. KDO speelde volwassen, loerde op de counter en maakte dankbaar gebruik van de ruimte die ontstond. Roy de Jong kopte vrij de 5-2 binnen en Hofmeester tekende met zijn derde goal voor de 6-2 eindstand.

Op de foto: Effectief KDO straft naïef Nicolaas Boys af.  Foto: aangeleverd.

Het bericht Effectief KDO straft naïef Nicolaas Boys af verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Kwakel – Jeu de boulesvereniging Boule Union Thamen (BUT) beschikt aan de Vuurlijn in Uithoorn over een van de mooiste banen van Nederland. Het betreft echter slechts buitenbanen, zonder overkapping. In de lente en zomer is dat heerlijk spelen, maar in herfst- en wintermaanden betekent het regelmatig afzien en soms zelfs noodgedwongen afgelasten. Extra prettig is het daarom wanneer er in een comfortabele, verwarmde hal met fraaie gravelbanen gespeeld kan worden, mét een gezellige kantine voor de derde helft. Voor de leden van BUT deed zo’n kans zich onlangs voor: zustervereniging OSB uit Bodegraven stelde haar hal en kantine een middag lang beschikbaar. Zaterdag 28 februari reisden twintig BUT‑leden via carpooling in zo’n dertig minuten naar Bodegraven. Sommige leden kenden de accommodatie al van eerdere ontmoetingen met OSB, voor anderen was het een aangename verrassing om in zo’n ruime en goed uitgeruste hal te spelen.

Na een eerste consumptie gingen de BUT’ers enthousiast van start met hun onderlinge wedstrijden en moesten zij wennen aan de andere ondergrond dan op hun eigen banen. Terwijl het buiten stevig regende, was het binnen uitstekend toeven. De laatste speelronde werd gezamenlijk gespeeld met leden van OSB, die eveneens enthousiast reageerden op deze uitwisseling. Mogelijk volgt in de zomer een tegenbezoek, dan op de banen van BUT aan de Vuurlijn.

Op de foto: BUT bezocht zustervereniging OSB.  Foto: aangeleverd.

Het bericht BUT bezoekt zustervereniging OSB verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Kwakel – We weten allemaal dat lichaamsbeweging goed is voor de conditie. Maar dat is niet alles. Wie regelmatig sport heeft ook nog eens meer zelfvertrouwen en staat positiever in het leven. Bart Hoving (31) uit De Kwakel weet daar alles van. Hoving speelt op de positie van aanvallende middenvelder in het eerste voetbalteam van KDO. Hij heeft een lange weg afgelegd om daar te komen. Want hij is volgens eigen zeggen geen natuurtalent, en daarbij was hij ook nog eens onzeker over zichzelf. Hij moest het vooral hebben van zijn doorzettingsvermogen en gelukkig beschikt Bart Hoving daar in ruime mate over. Hoving: “Het klinkt misschien gek, maar in het eerste spelen, dat zag ik gewoon niet zitten. Het idee om voor publiek te moeten spelen, werkte verlammend. Mentaal was ik niet de sterkste, voor elke wedstrijd had ik last van mijn zenuwen. Dat uitte zich door heel voorzichtig te spelen. Ik wilde de bal zelfs liever niet hebben. Als we door een blunder van mij achter kwamen te staan, kroop ik het liefst onder de grasmat. Bang als ik was om de hoon van een volle tribune over me heen te krijgen.”

Aandeel in succes
Dat veranderde toen Hoving door de trainer van het eerste elftal werd uitgenodigd voor een gesprek. De man wist hem over te halen om toch de stap naar een hoger niveau te maken. Om te beginnen bracht hij Hoving de nodige discipline bij. Verder deed hij haarfijn uit de doeken wat er allemaal bij het spelletje komt kijken, waar Hoving moest lopen en hoe hij op situaties kon anticiperen. Dat pakte allemaal wonderwel uit. Aan het einde van het seizoen 2016/2017 wordt het eerste van KDO kampioen en promoveert naar een hogere klasse. Bart Hoving deed goed werk als stofzuiger van de ploeg en had een volwaardig aandeel in het succes.

Inmiddels is KDO synoniem voor zijn sociale leven. Hoving kwam er zijn jeugdvrienden van de basisschool weer tegen, verwaterde vriendschappen werden in oude luister hersteld. Hoving: “We zijn onderdeel van het team en werken samen toe naar een doel. Als de koppen dezelfde kant op staan, de sfeer goed is en succes niet uitblijft, raak je in een winning mood. En mocht dat onverhoopt toch niet lukken, dan is niemand boos.”

Vaste routines
Het is overigens niet zo dat hij zijn oude onzekerheden kwijt is. Maar dankzij het sporten bij KDO heeft Hoving geleerd hoe hij daarmee moet omgaan. Dat doet hij bijvoorbeeld door er een aantal vaste routines op na te houden. Hoving: ‘Wedstrijdrituelen, daar heb ik er nogal wat van. Zo pak ik altijd dezelfde stoel bij de teambespreking. En ik trek mijn sokken altijd in dezelfde volgorde aan. Koffie laat ik voor een keer staan, want daar word ik onrustig van. Wel wil ik persé een spinazie smoothie hebben voor de wedstrijd. Ik besef dat het een soort van dwangneuroses zijn, die helpen om faalangst te bezweren. Maar waarom zou ik ze achterwege laten als het mijn innerlijke rust ten goede komt? Mijn eerste trainer zei ooit: als je hard werkt, dan scoor je altijd minimaal een zes. Zo sta ik zelf ook in de wedstrijd. Als mijn teamgenoten dan ook nog hun uiterste best doen, zijn we allemaal blij.”

Op de foto: Bart Hoving: ‘Voor elke wedstrijd had ik last van mijn zenuwen.’ Foto: aangeleverd.

Het bericht ‘Voor elke wedstrijd had ik last van mijn zenuwen’ – Hoe Bart Hoving zijn twijfels overwon verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Door: Ingrid van der Laarse-Van der Meulen. Afgelopen zondag stond het zwembad volledig in het teken van sportiviteit, doorzettingsvermogen en plezier tijdens de elfde editie van de Lenie van der Meer Bokaal. Het jaarlijkse evenement groeide opnieuw uit tot een waar zwemfeest, waar valide en para-zwemmers samen het water indoken en streden om persoonlijke records én de felbegeerde bokaal.

De wedstrijd wordt jaarlijks georganiseerd door Stichting Meer Armslag in samenwerking met Zwemvereniging Oceanus en staat volledig in het teken van inclusief sporten. Valide en para-zwemmers nemen het gezamenlijk tegen elkaar op. Voor para-zwemmers zijn officiële para-afstanden opgenomen in het programma. Daarnaast kunnen ook zwemmers zonder classificatie deelnemen. Aan het einde van de wedstrijd wordt een algemeen klassement opgesteld. Door alle gezwommen tijden om te rekenen naar FINA- en IPC-punten kan uiteindelijk — ongeacht beperking — de beste dame en heer worden bepaald. Zij ontvangen de Lenie van der Meer Bokaal.

Sterke prestaties
Namens Meer Armslag verschenen vijf zwemmers aan de start. Voor Harry begon de wedstrijddag al vroeg. In het tweede programmaonderdeel beet hij het spits af met de 100 meter schoolslag. Met een indrukwekkende prestatie zette hij direct de toon voor het team: hij dook maar liefst negen seconden onder zijn persoonlijke record.

Voor Jonathan was het een bijzondere dag. Hij zwom zijn allereerste wedstrijd. Hoewel hij het vooraf spannend vond, overheerste vooral het plezier. Met een grote glimlach zwom hij één baan rugslag en één baan schoolslag. Dat hij keurig aantikte aan het einde van elke baan – precies zoals hij had geoefend – maakte zijn debuut compleet.

Later op de dag verschenen Harry en Lorenzo samen aan de start van de 100 meter borstcrawl. Beiden zwommen sneller dan ooit tevoren en scherpten hun persoonlijke records verder aan. Puck nam het op dezelfde afstand op tegen twee zwemsters van een andere vereniging. In een spannende race bleef het tot de laatste meters onbeslist. Uiteindelijk tikte Puck nét als eerste aan – goed voor de winst én een nieuw persoonlijk record.

Erica kampte helaas met een knieblessure en kon daardoor niet voluit gaan. Toch liet ze zich niet uit het veld slaan. Op de 100 meter schoolslag zette zij een knappe nieuwe tijd neer van onder de vier minuten – een prestatie om trots op te zijn.
Ook zwemmers van verschillende andere verenigingen verschenen aan de start, wat zorgde voor gemengde en sportieve podia in meerdere leeftijdscategorieën.

Trainster Laura in het zonnetje gezet
Een bijzonder en ontroerend moment vond plaats in de pauze van de wedstrijd. Trainster Laura Verdegaal werd, onder luid applaus, door de aanwezige wedstrijdzwemmers van Meer Armslag naar voren begeleid. Daar werd zij tot haar verrassing toegesproken door de voorzitter van Zwemvereniging Oceanus, in het bijzijn van het voltallige publiek. Laura ontving een fraaie onderscheiding als lid van verdienste, vergezeld van een mooi glazen beeldje. De ervaren trainster was zichtbaar overdonderd en had deze erkenning totaal niet zien aankomen. De onderscheiding is echter meer dan verdiend. Al 25 jaar zet Laura zich als vrijwilliger in voor Oceanus, met een groot hart voor de minder valide zwemmers binnen de vereniging. Haar toewijding, betrokkenheid en enthousiasme maken haar van onschatbare waarde voor veel zwemmers. Een warm en welverdiend eerbetoon aan een trainster die voor velen het verschil maakt, in én buiten het water.

Een blijvende missie
De wedstrijd draagt de naam van Lenie van der Meer, oprichter en grote inspirator van Stichting Meer Armslag. Sinds haar overlijden in mei 2013 wordt het evenement jaarlijks georganiseerd om haar missie voort te zetten: zwemmers met een beperking ondersteunen zodat zij hun sport kunnen blijven beoefenen.

De elfde editie werd uiteindelijk gewonnen door Olivia Schalekamp en Bram Stolk, die zich een jaar lang de trotse houders van de Lenie van der Meer Bokaal mogen noemen.

Met persoonlijke records, sportieve strijd en veel plezier kan de organisatie terugkijken op een geslaagde en inspirerende middag.

Meer informatie over Stichting Meer Armslag is te vinden op www.meerarmslag.nl. Nieuwe zwemmers zijn van harte welkom om kennis te maken tijdens een proefles.

(Foto’s: Jaap Maars, zie ook de galerij onder de advertentie van FlorAalsmeer)

 

Het bericht Records aangescherpt bij elfde editie Lenie van der Meer Bokaal verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Jaap Maars. Dat de Aalsmeerse en Volendamse handballers elkaar tot het uiterste bevechten is een vaststaand feit, maar dinsdagavond in de matig bezette sporthal Opperdam deden beide teams er nog een schepje bovenop.

Volendam trok direct na het beginsignaal furieus ten aanval en nam de leiding die na twintig minuten uitgroeide tot een verschil van drie doelpunten: 11-8. Royal Flora Holland Aalsmeer kwam niet in het ritme en vocht ook tegen zichzelf. Het hielp daarbij niet dat de Volendam goalie Tol twee strafworpen fraai keerde. Met een ruststand van 14-12 was alles nog mogelijk.

Tweede helft hetzelfde beeld met dat verschil dat de broederstrijd steeds meedogenlozer werd met talloze spijkerharde charges. Het arbitrale duo Van Kessel/Hommen had dan ook de handen vol om het niet te laten escaleren.

Zinderend
Elf minuten voor het einde kwam Aalsmeer voor de eerste keer in de wedstrijd langszij: 22-22. Mede door het fanatieke Volendampubliek dat de thuisploeg luid opzweepte, ontspon zich een zinderende finale en met nog vijf minuten op de klok een 25-25 stand. Daarna Aalsmeer weer op voorsprong door Vaidas Trainavicius. Wai Wong nam 45 seconden voor het einde een time-out waarna Martijn de Jong de allesbeslissende treffer voor zijn rekening nam en de zwaarbevochte zege een feit was: 26-28.

Aalsmeer juichend aan de zijlijn. Coach Joey Duin kon het moeilijk verkroppen dat zijn spelers de wedstrijd op het laatste moment uit handen gaven en uitte zijn frustratie met een donderspeech naar zijn selectie.

Zaterdag speelt RFH Aalsmeer, evenals voor de beker, weer tegen Houten maar nu voor de regionale competitie.

(Foto’s: Jaap Maars, zie ook de galerij onder de advertentie van MJK Advies)

 

Het bericht RFH Aalsmeer in spijkerhard duel langs Volendam verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.