Door: Pierre Tuning. In de jaren ’70 stond een buurtschap dat in de Aalsmeerse volksmond bekend stond als ‘Donker Amsterdam’ op instorten. Dit groepje huizen aan de Aalsmeerderweg, waarvan al enkele ‘Onbewoonbaar Verklaard’ waren, werden toen nog wel bewoond door wat tegenwoordig ‘het minder draagkrachtige segment’ van de bevolking wordt genoemd.

De aannemersmaatschappij die de woningen in 1920 had gebouwd, deed er niks meer aan en liet de afgeschreven woningen rustig verkrotten. De gemeente Aalsmeer (met burgemeester Brouwer die daarin het voortouw nam) besloot die ouwe zooi niet te laten afbreken, maar aan te kopen. Voor een habbekrats!

Ik was indertijd het jongste gemeenteraadslid (eenmansfractie voor D66) en waarschijnlijk daarom de enige die nu nog leeft – en die nog weet dat dit voorstel in de raad werd behandeld.

Na raadpleging van de archieven werd mij duidelijk dat ik mij niet vergist heb:

Op 11 oktober 1974 kocht de gemeente Aalsmeer van Kiebert’s Aannemers-Maatschappij B.V.: ‘elf woonhuizen met erven, grond en dam, staande en gelegen aan de Aalsmeerderweg nummers 111 tot en met 131’, ‘voor een koopsom van honderd twintig duizend gulden (f 120.000,–)’. Dat betekent dat de gemeente vijf huizen [met een schuurtje] kocht à 12.000 gulden per stuk, en zes huizen voor 10.000 gulden.

De huidige (2025) WOZ waarde van dezelfde huizen is, respectievelijk: €368.000; €338.000: €311.000; €312.000; €333.000; €335.000; €336.000; €320.000; €351.000; €372.000; €339.000…

Is er een beter argument om te besluiten dat het best de moeite waard is om ook de verwaarloosde Spoorlaanhuizen als kluswoning te verkopen?

Lees ook:
Pierre start petitie tegen afbraak Spoorlaanwoningen
‘Huurdersvereniging roept op tot dialoog Spoorlaan’

Het bericht ‘Klus kan wel’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.