Log in
Nieuwe dominee Dorpskerk: ‘Wat kunnen we samen betekenen voor de gemeenschap?’
Door: Jan Dreschler. Albert Jan Treur (43), de nieuwe dominee van de Dorpskerk, is een kind van deze streek. Hij werd geboren en is getogen in Wilnis en is altijd in de regio gebleven. Hij trouwde jong, studeerde daarna en was vijf jaar predikant in Bodegraven/Nieuwerbrug. Eenmaal weer beroepbaar waren er verschillende ‘kapers op de kust’. Het werd Aalsmeer. Hij is enthousiast over zijn nieuwe gemeente: “We hebben de samenleving echt iets te bieden.”
Het verlangen om predikant te zijn kwam al vroeg in zijn leven. “Als kleine jongen was ik al geïmponeerd door de predikanten die bij ons voorgingen. Ik vond het indrukwekkend. Later, toen ik actief was in het jeugdwerk, had ik veel meer contact met de predikant en ervoer ik het als een vak waarin je op zoveel manieren iets kunt betekenen voor een ander. Op mijn aarzeling zei die predikant tegen mij: ‘Als je geroepen wordt, mag je ook predikant worden.’”
‘Sta op, jij dappere held’
Op de vraag welke geschiedenis in de Bijbel hem het meest aanspreekt, komt hij uit bij het verhaal van Gideon, ook een geroepene. Gideon was iemand die zich aanvankelijk verstopte voor de taak die voor hem lag en door God persoonlijk werd aangesproken. Maar niet op de wijze van: ‘Kom jij maar eens uit je angstige hokje vandaan.’ Nee, God zei: ‘Sta op, jij dappere held.’ “Dat heb ik ook in mijn eigen leven ervaren. Het was een lange weg met veel aarzelingen, maar uiteindelijk kom je uit bij het feit dat je met God tot veel meer in staat bent dan je denkt.”
Heftig
Albert Jan trouwde op 22-jarige leeftijd. Een aanvankelijke hbo-studie theologie moest worden afgebroken omdat zijn vrouw gezondheidsproblemen had en hij de zorg voor hun eerste twee kinderen kreeg. Hij werkte in die tijd als werkbegeleider bij Ons Tweede Thuis en was koster van de kerk in Waverveen. Ze woonden ook in de kosterswoning naast die kerk. Uiteindelijk is hij toch begonnen met de voltijdstudie theologie aan de VU, naast een baan, het kosterschap en het gezin. “Dat was heftig!” Op den duur kon hij zijn werkzaamheden voor Ons Tweede Thuis omzetten van groepsbegeleider naar geestelijk verzorger. Dat zou tijdelijk zijn, maar het werden elf jaar. Ook was hij nog een poosje cliëntvertrouwenspersoon. In totaal heeft hij achttien jaar bij OTT gewerkt.
We hebben het over roeping. Als predikant is het nodig dat je een zekere roeping ervaart. Tegelijkertijd wil hij daar ook niet te verheven over doen; het is ook een pragmatische keuze. “Ofschoon,” zegt hij tussen neus en lippen door, “mensen zich maar zelden realiseren dat het in de praktijk zo’n beetje het slechtst betaalde wetenschappelijke beroep is.”
Aalsmeer de vijfde
De gemeente in Bodegraven was een grote gemeente met twee predikanten. De gemeente was in verandering, dus er moest veel ontwikkeld worden. Een dominee vertrekt doorgaans niet binnen vier jaar. Daarna zijn er verschillende kerken langsgekomen die in bepaalde opzichten meer van hetzelfde waren, totdat Aalsmeer als vijfde op de stoep stond. Er is uitgebreid onderzocht of er een goede match was. Albert Jan omschrijft zichzelf als een enigszins orthodoxe predikant die samenwerking heel belangrijk vindt. De uiteindelijke conclusie was: de gemeente is orthodoxer dan zij zelf denkt en de dominee evangelischer dan hij van zichzelf zegt. Er was een match.
Wat hij in Aalsmeer aantrof, was een gemeente die stevig in de schoenen staat, maar tegelijkertijd samen wil groeien en daar een predikant bij nodig heeft om tot verdieping te komen. Daarbij draait het ook om de vraag: wat kunnen we samen betekenen voor de gemeenschap van Aalsmeer? Hij is enthousiast over Aalsmeer over Hoop en de collecte tijdens zijn intrededienst is op zijn verzoek ook daarheen gegaan.
Niet onfeilbaar
Dominee Treur vindt het belangrijk om midden in de gemeenschap te staan. “Je deelt het leven met mensen uit de gemeente. Daarin ben je enigszins een voorbeeld, maar niet als een onfeilbaar iemand. Juist ook in hoe ingewikkeld het leven soms kan zijn en dat je zelf ook de mist in kunt gaan.” Hij heeft een pastorale insteek, mede door het werk voor OTT. “Maar,” zegt hij, “je kunt ook heel pastoraal zijn vanaf de preekstoel. Daar moet niet alleen de Bijbel geopend worden, maar moet ook het leven verkondigd worden op een manier die iedereen aanspreekt.”
Kerk moet beter luisteren
Waar hij vooral enthousiast van wordt, is samen met jongeren nadenken over de vraag: ‘Waar leef ik voor?’ In die gezamenlijke zoektocht moet de kerk vooral niet denken dat zij wel weet wat goed voor jongeren is, maar samen met hen die zoektocht aangaan, zodat het geloof uiteindelijk iets persoonlijks voor hen wordt. Als uitdaging voor de kerk anno 2026 noemt hij als eerste dat de kerk beter moet luisteren. Hij haalt een tekst uit de brief van Jacobus aan: ‘Wees snel in het luisteren, maar traag in het spreken.’ “Er is een krimp van de traditionele kerken en tegelijk een enorme behoefte aan zingeving in de samenleving. We doen dus iets niet goed. Maar wil je van betekenis zijn voor je omgeving, dan moet je als kerk wel goed weten waar je voor staat. Het is een club mensen die niet zomaar bij elkaar is gekomen, maar God heeft de kerk bij elkaar gebracht. En Hij werkt daarin met zijn Geest.”
Open houding
Het gezin Treur bestaat uit de dominee, zijn vrouw en drie kinderen. De oudste zoon woont inmiddels op zichzelf. Met z’n vieren zijn ze ingetrokken in een gloednieuwe pastorie in de Hornmeer. De kinderen zijn volgens Treur enthousiast over de ontvangst in Aalsmeer. “Er is een heel open houding vanuit de gemeenschap. Ze accepteren je zoals je bent en zijn hartelijk.”
Echtgenote Irene werkt al vele jaren als doktersassistente in gezondheidscentrum De Waterlinie in Uithoorn. Ze deed dat ook al vanuit Vinkeveen en Bodegraven, maar heeft nog nooit zo dicht bij haar werk gewoond als nu. Er zijn dus ook dingen hetzelfde gebleven en dat voelt vertrouwd.
Vrachtwagenchauffeur
Op de vraag hoe hij ontspant van een ingewikkelde taak die zeven dagen per week zijn aandacht kan opeisen, komt een verrassend antwoord, namelijk het sleutelen aan oude auto’s, waaronder zijn eigen lelijke eend. “Verder heb ik een groot rijbewijs en af en toe ga ik een dagje aan het werk als vrachtwagenchauffeur en bezorg ik kaas. Dan ben je even helemaal los van het predikantschap en ontmoet je heel andere mensen.”
Hypoallergene hond
Als het gaat om muziek, heeft hij een voorliefde voor Bach en zijn kennis daarvan deelt hij af en toe, in een spreekbeurt, met anderen. Hij leest van alles, maar vooral over zaken die hij in zijn werk kan gebruiken. Wat ook heel erg helpt, is een hond. Die werd in huis gedoogd, mits hij hypoallergeen was en de dominee hem zelf uit zou laten. “Dat bleek een gouden greep, want met een hond heb je altijd aanspraak op straat en leer je al wandelend het dorp goed kennen. Ik kan het elke predikant aanraden.”
(Foto’s: Arjen Vos)
Het bericht Nieuwe dominee Dorpskerk: ‘Wat kunnen we samen betekenen voor de gemeenschap?’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
