Met sluiting van Henrita komt einde aan een tijdperk
Door: Arjen Vos. Het was schrikken voor schoeisel minnend Aalsmeer toen Erik de Rijk eind augustus bekend maakte te gaan stoppen met zijn Henrita Footwear. De winkel die sinds 1900 in de Dorpsstraat is gevestigd en kort na de oorlog door drie generaties geleid werd, gaat de laatste maanden in. Eind januari draait Erik de deur definitief op slot omdat zijn gezondheid het niet langer toelaat. Hij vindt het jammer en had het graag anders gezien. βDit werk paste mij als een maatschoen.β
Eerst een stukje geschiedenis. In 1975 verhuisde het gezin De Rijk vanuit de Mendelstraat naar de Dorpsstraat toen de ouders van Erik de zaak overnamen van de ouders van moeder; oprichters en naamgevers Henk en Ria. Eriks vader zat daarvoor al jaren in de schoenenbranche en ging met een stationwagen vol schoenen langs de deuren van boeren en kwekers. Vooral in de omgeving van Nieuwveen en De Kwakel. βMensen zeggen nu wel eens dat ze het druk hebben maar toen was het zeven dagen in de week werken als je een kwekerij had en tien kinderen. Dan had je echt geen tijd om naar een schoenenwinkel te gaan. Trouwens, hoe kwam je er? Dus was het fijn als de schoenverkoper bij jou langskwam.β
Tegelijkertijd stond Ria al vanaf hele jonge leeftijd in de winkel met haar moeder, terwijl Erik zβn opa schoenmaker was achter de winkel.
Moed in de schoenen gezakt
Gezin De Rijk woonde eerst achter de winkel en later erboven. Erik nam de zaak als 24-jarige over op 1 februari 1993 en kreeg het als jonge ondernemer meteen voor zijn kiezen. Vader werd getroffen door een hartinfarct terwijl hij net aan een verbouwing was begonnen en Erik moest gissen naar hoe de collectie in elkaar stak.
Een jaar of tien jaar later volgde een nieuwe verbouwing waar Erik met buikpijn aan terugdenkt. βDe moed is me toen regelmatig in de schoenen gezakt,β bekent hij, βeen magazijn achter de winkel mocht niet van de gemeente, dat moest ik maar elders laten bouwen. Alsof ik op de fiets ging stappen als iemand tijdens het passen een grotere maat nodig had.β
Stapels schoenendozen
Het kwam uiteindelijk goed. Met dank aan wethouder Piet Boom die het opnam voor de jonge ondernemer. Het beeld wat veel mensen nog hebben van Henrita met stapels schoenendozen in de winkel, was vanaf toen verleden tijd. βHet systeem van mijn ouders waarbij de schoenendozen tegen de achterwand werden gezet, was wat uit de hand gelopen. We zaten wel eens in de woonkamer en schrokken ons dan rot wanneer er weer een stapel dozen omviel.β
Heupen
Vele jaren hielp Erik met groot plezier de klanten aan goed zittend schoeisel en ontwikkelde tussendoor een talent voor natuurfotografie. Wat hem echter steeds meer hinderde was de opspelende pijn aan zijn heupen door een aangeboren vorm van dysplasie. Hij is eerlijk en open over zijn medische situatie. βMijn rechter heup is acht jaar geleden vervangen en moet nu voor de derde keer geopereerd worden omdat die los zit los door een bacterie. De operatie heeft een groot risico en een lange hersteltijd maar is onvermijdelijk. Bovendien zit ook mijn linker heup los, dus ook die moet worden vervangen,β aldus Erik die iedere dag met pijn te kampen heeft. Het besluit om te stoppen dat hij begin dit jaar nam, was dan ook onvermijdelijk.

Blij de winkel uit
Erik kijkt terug op een prachtige tijd waarin hij veel vreugde vond in de schoenenbranche. Klanten kennen hem als een vrolijke verkoper die tijd nam voor een praatje en altijd wel een grap paraat had. βHet leuke aan het vak? De inkoop met de contacten op het schoenencentrum en het moment dat de nieuwe collectie binnenkomt en we mogen uitpakken en fotograferen voor de webshop. Maar het leukste aan alles is het aan de man brengen. Een continu proces om de klant tevreden de deur uit te laten gaan. Vooral mensen met lichamelijke problemen die geholpen zijn met een steunzool en blij de winkel uitgaan. Met goede schoenen kun je diverse lichamelijke klachten voorkomen. Het contact met de klanten zal ik het meeste missen. Mensen die lachen om mijn stomme grapjes. Ik kon hier altijd mezelf zijn. Dit werk paste me als een maatschoen.β
Pittig
Erik koos de verjaardag van zijn moeder uit om de sluiting in het gezin bekend te maken. Daarna volgde een app en mail aan de klanten. βDat was een opluchting. Maar dan komen de reacties: bosjes bloemen, kaartjes, mensen die me een knuffel gaven. Dat was wel pittig en raakte me.β De emotie ligt nog altijd dicht aan de oppervlakte wanneer hij erover praat.
Naast de opheffingsuitverkoopposters kwam ook een te koopbord aan de etalage. βToen mijn vrouw Saskia en ik bij de makelaar zaten, realiseerden we ons dat het goed is dat ik de laatste fase zelf kan doen. Stel dat ik de beslissing nog niet genomen zou hebben en ik tussendoor geopereerd moet worden, dan moeten Saskia en de medewerkers alles afhandelen.β
Niet rooskleurig
Last van sentiment vanwege het feit dat de winkel na drie generaties stopt, heeft Erik niet. βWe hebben twee kinderen en snappen heel goed dat zij de winkel niet voortzetten. Ze zouden nog 40 jaar door moeten gaan. Ik ben blij dat ze dat niet doen. Dan zou ik die zorg er ook bij hebben.β
Erik ziet de toekomst voor een eventuele voortzetting van de zaak niet heel rooskleurig in. βEr verdwijnen alleen maar schoenenwinkels, de filiaalbedrijven blijven over. De kans dat hier weer een schoenenzaak inkomt is dan ook nihil.β
En dus verdwijnt een iconische zaak uit het Aalsmeerse straatbeeld. Over de plannen na januari 2026 zegt Erik: βIk wil wel wat zinnigs te doen hebben. Ik vind heel veel dingen leuk op het gebied van fotografie. Voor mezelf of in opdracht. We zien het wel.β
(Fotoβs: Arjen Vos)
Het bericht Met sluiting van Henrita komt einde aan een tijdperk verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.