Het is een begrip onder kattenliefhebbers in Haarlem en omstreken. Het kattenpension van Yvonne Heiliegers langs de Leidsevaart. Op 1 april bestaat haar pension exact vijfentwintig jaar. 

Yvonne, voor klanten Yvon, runt het pension zo goed als in haar eentje. Op rustige dagen verzorgt ze een paar katten. In de vakanties moet ze klanten vaak teleurstellen. Maar heel soms maakt ze een uitzondering. Zoals voor die man die op Schiphol was gearresteerd. Daar later meer over.

Tekst loopt door na de video.

Na enkele stages, bij een dierenasiel en een dierenarts, waagt Yvonne in april 2001 de grote stap: de opening van haar eigen kattenpension. Iets wat ze altijd al wilde. "Met mijn zoons ben ik folders gaan rondbrengen. Ik was natuurlijk heel nerveus. Maar vanaf dag één loopt het prima", vertelt ze trots. 

Limburgse kater

Klanten komen uit de wijde omtrek. "Amsterdam, Uitgeest. Zelfs uit Limburg. Die meneer komt altijd terug met zijn kat." In haar huis, naast het pension, wandelt een Britse korthaar rond. En een hond. "Mijn kat vindt het niks om tussen andere katten te zijn. Mijn hond laat ik hier uiteraard ook niet loslopen." 

Soms gaat ze even naar haar woning. Via beveiligingscamera's kan ze het pension ondertussen goed in de gaten houden. Via social media laat ze de baasjes zien hoe het met hun huisdieren gaat.

Tekst loopt door na de foto.

Haar vriendelijke voorkomen, haar zachte omgang met de dieren. Daarom komen de klanten en hun katten graag bij Yvonne terug. "Het is niet makkelijk om een goed pension te vinden. Soms merk je het al bij het afleveren van de kat. Dan voelt het niet goed. Bij Yvon is dat wel altijd zo", vertelt een klant uit Haarlem.

Afbouwen

Ze is 65 jaar en voelt zich nog hartstikke fit. "Soms komt mijn man me even helpen. Stagiaires heb ik ook wel gehad, maar dat beviel me niet goed." Aan stoppen denkt ze niet. "Ik ga door. Misschien op den duur wel van maximaal twintig naar vijftien katten. Een beetje afbouwen", lacht ze. 

Belletje vanaf Schiphol

En dan nog dat verhaal over die klant, die vanaf Schiphol belde. "Hij was gearresteerd en mocht nog één belletje plegen. Hij maakte zich zorgen om zijn kat. Ik zat vol, maar voor hem heb ik een uitzondering gemaakt. Als je op zo'n moment als eerste aan je kat denkt, dan heb je een goed hart."

Ruim een maand later stond hij bij haar aan de receptie. "Hij vertelde dat hij voor een verkeersboete was aangehouden. Natuurlijk, zei ik. Of er bolletjes in de kat zaten? Ik heb het wel even gecheckt. Sindsdien rijd ik in een hele dure auto", zegt ze met een hele dikke knipoog.

Het is een begrip onder kattenliefhebbers in Haarlem en omstreken. Het kattenpension van Yvonne Heiligers langs de Leidsevaart. Op 1 april bestaat haar pension exact vijfentwintig jaar. 

Yvonne, voor klanten Yvon, runt het pension zo goed als in haar eentje. Op rustige dagen verzorgt ze een paar katten. In de vakanties moet ze klanten vaak teleurstellen. Maar heel soms maakt ze een uitzondering. Zoals voor die man die op Schiphol was gearresteerd. Daar later meer over.

Tekst loopt door na de video.

Na enkele stages, bij een dierenasiel en een dierenarts, waagt Yvonne in april 2001 de grote stap: de opening van haar eigen kattenpension. Iets wat ze altijd al wilde. "Met mijn zoons ben ik folders gaan rondbrengen. Ik was natuurlijk heel nerveus. Maar vanaf dag één loopt het prima", vertelt ze trots. 

Limburgse kater

Klanten komen uit de wijde omtrek. "Amsterdam, Uitgeest. Zelfs uit Limburg. Die meneer komt altijd terug met zijn kat." In haar huis, naast het pension, wandelt een Britse korthaar rond. En een hond. "Mijn kat vindt het niks om tussen andere katten te zijn. Mijn hond laat ik hier uiteraard ook niet loslopen." 

Soms gaat ze even naar haar woning. Via beveiligingscamera's kan ze het pension ondertussen goed in de gaten houden. Via social media laat ze de baasjes zien hoe het met hun huisdieren gaat.

Tekst loopt door na de foto.

Haar vriendelijke voorkomen, haar zachte omgang met de dieren. Daarom komen de klanten en hun katten graag bij Yvonne terug. "Het is niet makkelijk om een goed pension te vinden. Soms merk je het al bij het afleveren van de kat. Dan voelt het niet goed. Bij Yvon is dat wel altijd zo", vertelt een klant uit Haarlem.

Afbouwen

Ze is 65 jaar en voelt zich nog hartstikke fit. "Soms komt mijn man me even helpen. Stagiaires heb ik ook wel gehad, maar dat beviel me niet goed." Aan stoppen denkt ze niet. "Ik ga door. Misschien op den duur wel van maximaal twintig naar vijftien katten. Een beetje afbouwen", lacht ze. 

Belletje vanaf Schiphol

En dan nog dat verhaal over die klant, die vanaf Schiphol belde. "Hij was gearresteerd en mocht nog één belletje plegen. Hij maakte zich zorgen om zijn kat. Ik zat vol, maar voor hem heb ik een uitzondering gemaakt. Als je op zo'n moment als eerste aan je kat denkt, dan heb je een goed hart."

Ruim een maand later stond hij bij haar aan de receptie. "Hij vertelde dat hij voor een verkeersboete was aangehouden. Natuurlijk, zei ik. Of er bolletjes in de kat zaten? Ik heb het wel even gecheckt. Sindsdien rijd ik in een hele dure auto", zegt ze met een hele dikke knipoog.

Jaitsen Singh, die 42 jaar vastzat in een gevangenis in de VS, is terug in Nederland. Dat bevestigt zijn advocaat aan de NOS na berichtgeving door de Volkskrant. De 81-jarige man is vanochtend geland op Schiphol en wordt overgebracht naar de Penitentiaire Inrichting Haaglanden in Scheveningen, waar hij permanente zorg krijgt.

In augustus 2025 oordeelde het gerechtshof in Den Haag dat de Nederlandse Staat een verzoek moest doen om hem naar Nederland over te brengen, zodat hij hier de rest van zijn straf kan uitzitten, vooral vanwege zijn hoge leeftijd en slechte gezondheid. Na de uitspraak werd bekend dat hij terminaal ziek is en lijdt aan acute leukemie.

Singh werd in 1986 in Californië veroordeeld tot een gevangenisstraf van 56 jaar tot levenslang voor het laten vermoorden van zijn vrouw en dochter. Hij zat toen al geruime tijd in voorarrest. Betrokkenheid bij de moorden heeft hij altijd ontkend.

"Blij dat hij terug is"

Er zijn aanwijzingen dat Singh onterecht veroordeeld is. Zo is de aanklager nadien van de zaak gehaald voor het omkopen van de kroongetuige. Ook heeft Singh volgens zijn advocaat Rachel Imamkhan nooit een volledige herziening gehad, omdat er DNA in de zaak is vernietigd en getuigen zijn overleden.

Singh, zijn zus en zijn advocaat vechten al ruim tien jaar voor zijn overplaatsing. Singh was de langst gedetineerde Nederlander in het buitenland. "We zijn allemaal blij dat hij terug is", aldus Imamkhan.

Uitzichtloosheid

In 2023 probeerde de advocaat al om Singh naar Nederland te halen via een zogenoemde Wots-procedure, op basis van de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen. Die zaak werd afgewezen. De rechter oordeelde destijds dat Singh, die in Suriname is geboren, daarvoor onvoldoende binding had met Nederland. Hij woonde vier jaar in Nederland en daarna dertien jaar in de VS.

Singh en zijn advocaat gingen in beroep bij het hof in Den Haag. Dat heeft ook gekeken naar de situatie waarin Singh zich bevindt, zoals de uitzichtloosheid van zijn situatie in de VS. Volgens het hof had de Staat niet genoeg rekening gehouden met Singhs bijzondere omstandigheden, zoals zijn hoge leeftijd en slechte gezondheid. Binnen vier weken moest de procedure voor zijn overplaatsing worden gestart.

In 2020 nam de Tweede Kamer met een ruime meerderheid een motie aan waarin de regering gevraagd werd zich maximaal in te spannen om Singh naar Nederland te laten komen.

Zijn familieleden in Nederland ijveren er al jaren voor dat Singh vrijkomt of de rest van zijn straf in Nederland mag uitzitten. Ook hijzelf zei in een audioboodschap aan zijn advocaat dat hij niet veel tijd meer heeft. "Laat mij te komen overlijden tussen mijn familieleden."