Normale weergave

Hoge opkomst bij door SP ondersteunde bewonersbijeenkomst

4 Maart 2026 om 18:20

Eigen Haard schittert door afwezigheid.

Foto:SP, CC BY-NC-ND 3.0, SP Amstelveen

Een aantal bewoners uit de wijken Bankras en Kostverloren organiseerde met hulp van de SP een bijeenkomst over het warmtenet dat in hun wijken wordt aangelegd. De aanleg is onderdeel van een verbeterplan waarbij flats van Eigen Haard worden gerenoveerd en aangesloten op het warmtenet. Er is veel onrust. Dat bleek al door de grote opkomst. Ongeveer 150 bewoners, vooral huurders van Eigen Haard, kwamen op 24 februari samen in wijkcentrum Alleman. Ook de betrokken organisaties, Eigen Haard, de gemeente, Eneco en Rutges waren uitgenodigd, helaas gaven ze geen gehoor aan de oproep. Aan het eind van de avond hebben de aanwezige bewoners en de SP afgesproken om er samen voor te zorgen dat deze partijen wel in gesprek gaan met de bewoners, antwoord geven op hun vragen en luisteren naar hun zorgen.

Lijsttrekker Patrick Adriaans van de SP was gevraagd als spreekstalmeester voor de avond

Hij was overdonderd door de massale opkomst, de ruimte was in eerste instantie veel te klein, een tussenwand moest zelfs worden weggeschoven en er was geen stoel meer over.

Foto:SP, CC BY-NC-ND 3.0, SP licentie

Adriaans: “De grote opkomst laat zien dat de problematiek rondom de aanleg van het warmtenet leeft; mensen maken zich zorgen, zitten met vragen en worden onvoldoende geïnformeerd. De betrokken organisaties moeten zich achter de oren krabben waarom ze niet aanwezig waren. Een pluim is er voor de bewonersraad Amstelveen die wel aanwezig was en een luisterend oor had voor de zorgen van de bewoners. Ook dank aan de vrijwilligers van Alleman die door hun gastvrijheid en flexibiliteit deze onvoorzien grote toeloop konden opvangen.”

Aanwezig waren bewoners van flats aan de Den Bloeyenden Wijngaerdt, het Westelijk Halfrond, de Eleanor Rooseveltlaan, Max Havelaarlaan, Camera Obscuralaan en de Jeanne D’Arclaan. Het waren vooral huurders van Eigen Haard die hun zorgen uitten over het hele proces van warmtenetaanleg, renovatie en isolatie. Omdat elke locatie in een andere fase zit waren zorgen en vragen heel divers. Terugkerend waren de zorgen over betaalbaarheid en met name garanties daarvoor in de toekomst. Ook de vraag of het huis wel voldoende warm zou worden werd veel gesteld. Daarnaast waren er vragen over de overlast en of de woningen wel voldoende geïsoleerd zouden worden en dat klachten niet snel of helemaal niet afgehandeld worden. Tot slot hadden veel bewoners het gevoel dat ze geen keuze hadden en dat het ze ‘door de strot geduwd werd.’

Adriaans:” Bij een renovatie moet 70% van de huurders instemmen, die 70% is nergens in één keer gehaald. Vervolgens blijkt uit de verhalen van de bewoners dat zij individueel benaderd zijn om alsnog in te stemmen, er zijn geen grote bewonersbijeenkomsten gehouden om te kijken waar de zorgen zitten en of dit reden is de plannen aan te passen. Het heeft er alle schijn van dat niet het creëren van draagvlak maar het botweg halen van de wettelijke verplichting de inzet was. Dit terwijl bewoners best bereidwillig zijn om mee te denken. De SP vindt het belangrijk dat er op basis van een open transparante informatievoorziening bewoners een weloverwogen keuze kunnen maken en daarbij ook daadwerkelijk invloed hebben op de plannen. Als het een goed plan is zeggen mensen echt geen nee.”

Een aantal bewoners gaf aan weliswaar voorgestemd te hebben maar niet tevreden te zijn met de plannen. Ze voelden zich min of meer gedwongen om te tekenen en hebben daar nu spijt van. Omdat de locaties in verschillende fases van het proces zitten is het niet altijd meer mogelijk een instemming te herroepen. De SP gaat wel met de bewoners kijken naar mogelijke stappen.

Adriaans: “Je hebt de juridische en de morele afweging. Wij gaan Eigen Haard maar ook de andere partijen op hun morele verantwoordelijkheid wijzen. Voor de juridische positie zoeken we contact met Stichting !Woon en de Woonbond. Het gaat er daarbij niet om de plannen stil te leggen maar wel om de positie van de huurder te verbeteren en de noodzakelijke garanties en afspraken te maken om de zorgen bij bewoners weg te nemen.”

Van veel bewoners zijn de zorgen verzameld, die zullen ook met de Bewonersraad Amstelveen gedeeld worden die dit zal aangrijpen voor hun gesprek met Eigen Haard en de gemeente. De SP zal zich in blijven zetten dat bewoners goed geïnformeerd en gehoord worden, en dat beslissingen alleen met echt draagvlak genomen worden.

Adriaans: “Als er een goed verhaal ligt lukt het zeker om dat, met mogelijke aanpassingen, uit te rollen. Als je bang bent dat bewoners niet akkoord gaan met je plan heb je naar mijn mening een slecht plan. Het wordt tijd dat de bewoners goed geïnformeerd worden, ik ga mij daar hard voor maken.”

  •  

Vragen over seksueel grensoverschrijdend gedrag op Amstelveense scholen

Door: Jet Smit
27 Februari 2026 om 11:29

Naar aanleiding van recente berichtgeving van de NOS over seksueel grensoverschrijdend gedrag op middelbare scholen en mbo-instellingen heeft de VVD-fractie in Amstelveen schriftelijke vragen gesteld aan het Amstelveense college. Uit het onderzoek komt een zorgwekkend beeld naar voren: seksueel intimiderende opmerkingen, online grensoverschrijdend gedrag, aanranding en zelfs verkrachting. Deze incidenten worden gepleegd door medeleerlingen en in sommige gevallen door personeelsleden. Bovendien blijkt dat veel voorvallen niet worden gemeld of onvoldoende worden opgepakt.

Meisjes en jonge vrouwen vaak slachtoffer seksueel grensoverschrijdend gedrag

Hoewel seksueel grensoverschrijdend gedrag iedereen kan treffen, laten landelijke signalen zien dat meisjes en jonge vrouwen hier onevenredig vaak slachtoffer van zijn.

Femke Lagerveld zegt hierover: “Voor veel meisjes en jonge vrouwen begint onveiligheid al op school. Seksueel grensoverschrijdend gedrag laat diepe sporen na en werkt door in latere relaties en in de privésfeer. We moeten dit probleem bij de wortel aanpakken: met duidelijke meldroutes, goede opvang en vooral met preventie en cultuurverandering. Niemand mag het gevoel hebben dat melden geen zin heeft.”

Wat is de Amstelveense situatie

De VVD maakt zich zorgen over de veiligheid van jongeren in het Amstelveense onderwijs. Scholen moeten een veilige plek zijn waar iedere leerling zich beschermd en gehoord voelt. Daarom wil de VVD-fractie van het college weten in hoeverre deze problematiek ook in Amstelveen speelt en welke signalen en meldingen hierover bij de gemeente bekend zijn.

Zijn er meld-procedures

De VVD vraagt onder meer of het college beschikt over cijfers of trends rond seksueel grensoverschrijdend gedrag op basisscholen, middelbare scholen en mbo-instellingen in Amstelveen. Ook wil de fractie weten hoe meldprocedures op scholen zijn ingericht en in hoeverre deze uniform zijn. Daarnaast vraagt de VVD welke rol de gemeente pakt bij het bevorderen van een veilig schoolklimaat, hoe wordt samengewerkt met schoolbesturen, jeugdhulp en de onderwijsinspectie, en of docenten en ondersteunend personeel voldoende zijn toegerust om signalen te herkennen en adequaat te handelen.

Nadruk interdisciplinaire samenwerking

Verder vraagt de VVD aandacht voor de samenwerking met organisaties als de GGD, Veilig Thuis en de politie bij preventie, signalering en aanpak van seksueel grensoverschrijdend gedrag, en of deze samenwerking structureel wordt geëvalueerd.

Ima Stokvis vukt aan: “Het is volstrekt onacceptabel dat jongeren op school te maken krijgen met seksueel grensoverschrijdend gedrag. Een school moet een veilige omgeving zijn waar iedere leerling zich beschermd en gehoord voelt. De recente berichtgeving van de NOS maakt pijnlijk duidelijk dat dit helaas geen vanzelfsprekendheid is en dat blijvende alertheid noodzakelijk is.”

De VVD zal de beantwoording van de vragen door het college kritisch volgen en blijft zich inzetten voor een veilig en respectvol schoolklimaat voor alle jongeren in Amstelveen.

 

  •  

Opstaan voor het goede, door anders te leven

27 Februari 2026 om 06:30

IMG_0036.jpeg

De ijsbeer staat symbool voor wat er op het spel staat. Voor een wereld die opwarmt, voor grenzen die worden overschreden en voor de vraag hoe wij omgaan met de schepping. Voor Herman is die vraag geen abstracte. Als burgerlid bij de ChristenUnie werkte hij mee aan initiatieven voor bescherming van lokale ecosystemen en het terugdringen van vervuiling en uitstoot. Zo hielp hij mee aan het besluit om op gemeentelijke reclameborden geen fossiele reclame meer toe te laten. Maar wie Herman beter leert kennen, ziet: voor hem stopt betrokkenheid niet bij de raadszaal. Ook in zijn dagelijks leven probeert hij een andere balans te vinden met de schepping.



Leven in eenvoud
In zijn zoektocht naar eenvoudige antwoorden belandde Herman ooit in een tussenjaar in een christelijke leefgemeenschap op het Engelse platteland. Hij woonde en werkte er als vrijwilliger in een opvanghuis voor kwetsbare vrouwen, dat tegelijk een kleinschalige biologische boerderij was. “Daar leerde ik het verband zien,” vertelt hij, “tussen de kwetsbaarheid van mensen die worden uitgebuit en een ecosysteem dat wordt uitgeput.” Die ervaring bleef. Terug in Nederland bleef hij gefascineerd door de kracht van kleine gemeenschappen. Samen met zijn vrouw Anna, onderzocht hij christelijke leefgemeenschappen in Nederland. In 2021 schreven zij daar een boekje over. “Veel van die gemeenschappen verzetten zich tegen het idee van oneindige groei,” zegt Herman. “Ze zoeken naar een vorm van genoeg. En ze proberen grote wereldproblemen op kleine schaal serieus te nemen. Dat lijkt soms kneuterig, maar uiteindelijk is dat de enige manier waarop verandering ooit begint.” Hij glimlacht: “Misschien is dat ook waarom gemeentepolitiek me zo aanspreekt. Die is soms ook een beetje kneuterig.”



De Dorothy-gemeenschap
Die zoektocht krijgt vandaag vorm in de Dorothy-gemeenschap, in de Bovenkerkerpolder. Een plek van gastvrijheid, eenvoud en verbondenheid. Waar samen wordt gegeten, gewerkt, gebeden en geleefd. Waar ruimte is voor kwetsbare mensen. En waar spiritualiteit geen bijzaak is, maar het kloppend hart. Er wordt samen geklust en getuinierd. Er is een kapel op wielen, waar in de stijl van Taizé wordt gebeden. Er zijn filmavonden, protestwakes en momenten van stilte. Niet als hobby, maar als antwoord op onrecht. “We willen niet alleen praten over een andere wereld,” zegt Herman. “We willen haar alvast beginnen te leven. Dan merk je ook het verschil tussen mooie idealen en het aanmodderen van de praktijk.”

Kwetsbaar en onzichtbaar
Herman is eerlijk over zijn ongemak bij grote, aansprekende natuursymbolen. “Eigenlijk ben ik altijd een beetje wantrouwig als het over ijsberen, walvissen of neushoorns gaat,” zegt hij. “Ik maak me meer zorgen over alles wat níét gezien wordt.” Hij schetst een beeld: een mosje of algje in de Amstelveense polder, cruciaal voor het ecosysteem, maar onopgemerkt en zo onder asfalt verdwenen. “Zo gaan we ook met mensen om,” zegt hij. “Kwetsbare mensen blijven vaak buiten beeld.” Laatst las hij in gemeentelijke stukken dat er in Amstelveen geen hulp nodig zou zijn voor ongedocumenteerde vluchtelingen, omdat die er niet zouden zijn. “Terwijl ik persoonlijk al twee gezinnen ken die in Amstelveen wonen.”

Dag van de IJsbeer
Toch staat Herman op de Dag van de IJsbeer graag stil bij onze kwetsbaarheid. “De ijsbeer lijkt sterk, bijna onaantastbaar,” zegt hij. “Net zoals wij mensen onszelf vaak zien. Maar die kracht is schijn. Zonder een gezond ecosysteem redt de ijsbeer het niet, net zomin als wij.” Misschien is dat wel de kern: beseffen dat wij niet de koning van het ecosysteem zijn. Dat wij leven binnen een groter geheel dat kwetsbaar is en ons is toevertrouwd en dat ons handelen daar directe gevolgen voor heeft. Dat besef vraagt iets van ons. Niet alleen van beleid, maar ook van levensstijl. Van consumptie. Van keuzes die soms ongemakkelijk zijn. “Het gaat over grenzen,” zegt Herman. “En over de vraag of we bereid zijn die te respecteren.”

Opstaan voor het goede
Voor Herman betekent Opstaan voor het goede leven met open handen. Minder nemen. Meer delen. Grenzen erkennen. En ruimte maken voor wie kwetsbaar is; mens én schepping. Zijn leven laat zien dat duurzaamheid niet begint bij een beleidsnota, maar bij een persoonlijke vraag: hoe wil ik leven? En misschien nog wel belangrijker: durf ik dat ook echt te doen? Op de Dag van de IJsbeer herinnert zijn verhaal ons eraan: dat echte verandering begint bij geleefde keuzes, dat eenvoud bevrijdend kan zijn en dat hoop zichtbaar wordt waar mensen het goede alvast beginnen te doen.

  •  
❌