Eens in de zes weken vindt er in het raadhuis een naturalisatieceremonie plaats waarbij mensen met een niet-Nederlandse nationaliteit de ‘verklaring van verbondenheid’ afleggen waarmee ze officieel Nederlands staatsburger worden. AalsmeerVandaag spreekt regelmatig af met deze Nieuwe Nederlanders om hun levensverhaal te horen en te weten te komen hoe hun nieuwe land en woonplaats hen bevalt.

Door: Jan Dreschler. Luke Robinson (22) werd op 22 januari genaturaliseerd tot Nederlander door ten overstaan van loco-burgemeester Sven Spaargaren de eed van verbondenheid af te leggen. Toch is hij gewoon in Nederland geboren en getogen. Zijn vader en moeder waren echter Iers/Brits. Bij de Brexit koos hij voor een Iers paspoort, iets wat hij in zijn jonge jaren wel leuk vond. “Maar nu ik volwassen ben, heb ik daar een beetje spijt van,” zegt hij, “en het had me ook het nodige geld bespaard, want onder de achttien is naturalisatie goedkoper.”

Sky Dive instructeur
Luke’s vader is afkomstig uit Noord-Ierland, zo’n twintig minuten buiten Belfast, en zijn moeder groeide op in Birmingham. Beiden zijn echter op jonge leeftijd naar Zuid-Afrika verhuisd en daar opgegroeid. Nog voor de geboorte van Luke zijn ze teruggegaan naar Europa, mede doordat het daar toch wat minder veilig werd. Hun vestigingsplaats was toen nog onbekend.
Ze maakten eerst een trip door Europa en eindigden uiteindelijk op Texel, waar Luke’s vader skydive-instructeur werd op de Texelse luchthaven. Later verhuisde het gezin naar Amstelveen, omdat Luke’s moeder als stewardess vloog voor een Britse luchtvaartmaatschappij en zijn vader een baan kreeg op een kantoor in Hoofddorp. Vervolgens werd Luke geboren in 2003. Hij was de derde in het gezin. Zijn twee oudere broers zijn al eerder genaturaliseerd.

Stemrecht
De aanleiding voor Luke om die stap ook te doen was deels omdat hij zijn Ierse paspoort moest verlengen, maar hij wil ook graag gebruikmaken van zijn stemrecht en overweegt na zijn afstuderen om iets voor Defensie te doen. Dat zijn goede redenen om nu ook echt officieel Nederlander te worden. Het is goed getimed, want hij gaat zeker in maart naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Over de naturalisatie is hij vrij laconiek. “Ik hoefde er weinig voor te doen, alleen was er wel wat geduld nodig. Als je een aanvraag doet, dan duurt het enkele maanden voordat het allemaal in kannen en kruiken is en de plechtigheid kan plaatsvinden. Ik had bij de ceremonie geen idee wat me te wachten stond, maar het is prima verlopen.”

Geodata
Luke groeide op in de Hornmeer, bezocht de Wegwijzer en ging daarna naar het Hermann Wesselink College. Vervolgens is hij gaan studeren, namelijk geodata en design.
De strekking van de studie is dat allerlei data verzameld wordt over een bepaald grondgebied, bijvoorbeeld wat voor grondsoorten er zijn, wat er in de bodem zit en hoe het zit met kabels en leidingen, om dit vervolgens te visualiseren zodat het zichtbaar wordt voor de opdrachtgever.

De studie duurt vier jaar en Luke heeft er driekwart op zitten. Binnenkort is er een buitenlandse stage van negen weken, die hij mogelijk in Finland gaat doorbrengen. De eerste contacten zijn gelegd. Zijn vriendin Floor, met wie hij al drieënhalf jaar samen is, vindt dat overigens maar zo zo.

Op de lange termijn zou Luke zich graag verdiepen in de wereld van de ICT of aan het werk gaan voor een gemeentelijk GIS (Geografisch Informatie Systeem).

Supergezellig
Als je hem vraagt wat hij vindt van Aalsmeer, wordt Luke helemaal enthousiast. “Ik vind het een topdorp. Het is supergezellig. Ik heb veel voetballende vrienden met wie ik optrek en ’s zomers vinden we elkaar op het water met een biertje erbij. Het is echt genieten in Aalsmeer. Iedereen spreekt elkaar aan, ons kent ons. En de watertoren is absoluut de mooiste van het land.”

Het is overigens de vraag of zijn toekomst ook in Aalsmeer ligt. Luke overweegt om buiten de Randstad te gaan wonen. Zijn Brabantse vriendin Floor zou graag terug naar Brabant willen, dus het zou goed kunnen dat zijn toekomst buiten de Randstad zal zijn

Luke, die nu nog bij zijn ouders woont, verhuist binnenkort naar Aalsmeer-Oost, waar hij samen met een vriend een woning kan betrekken. Dus voorlopig is Aalsmeer de ‘place to be’.

(Foto’s: Jaap Maars)

Het bericht Nieuwe Nederlanders: ‘Aalsmeer is een topdorp’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Arjen Vos. Het is zo’n situatie waar je altijd gedachteloos aan voorbij loopt totdat je er op gewezen wordt door een bromfietsbezitter. Die gaf aan dat het wel toegestaan is om via de Mendelstraat richting Spoorlijnpad te rijden, daarna rechts- dan wel linksaf te slaan maar dat je verderop in de moeilijkheden terecht kunt komen.

Want: vanaf de entree van Yuverta mbo is het namelijk verboden verder te brommeren. Al is hier nog wel een escape via het parkeerterrein mogelijk die voorkomt dat je met de brommer aan de hand je route moet vervolgen. De andere kant op, richting Zwarteweg, mag je ook brommend over het fietspad maar volgens de borden alleen heen en niet terug. Voor bromfietsers op dit traject best verwarrend.

Vermoedelijk heeft de ‘dienst infra’ dit kleine stukje fietspad over het hoofd gezien toen vorig jaar het Spoorlijnpad is vernieuwd.

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Brommers maar heel even welkom op fietspad verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Arjen Vos. Deze week is een begin gemaakt met het vervangen van kunstgrasvelden van zowel FC Aalsmeer als RKDES. Op de nieuwe velden wordt in plaats van rubbergranulaat gebruik gemaakt van mineraal zand.

Bij FC Aalsmeer worden de velden 2 en 3 vernieuwd. Beide velden waren sinds 2014 in gebruik. RKDES krijgt een nieuwe synthetische ondergrond op het hoofdveld dat in 2015 werd aangelegd. Beide clubs trokken in het proces van vernieuwing samen op met sportcomplexbeheerder ESA en laten de vervanging ook gelijktijdig uitvoeren.

Landelijk verbod
Een delegatie van beide clubs, de ESA, gemeente Aalsmeer en enkele specialisten maakten in het najaar van 2025 een tocht langs zes voetbalclubs om van dichtbij kennis te maken met verschillende ondergronden. Daarbij ging het met name om de zogenaamde ‘infill’, het opvulmateriaal tussen de kunstgrassprieten dat moet zorgen voor grip en stabiliteit voor de spelers. Omdat vanaf 2031 een landelijk verbod ingaat op verkoop van rubbergranulaat sorteert Gemeente Aalsmeer daarop voor en zet in op ander vulmateriaal. De korrels gemaakt van afgedankte autobanden zijn omstreden vanwege mogelijke afgifte van zware metalen.

Enthousiast over zand
FC Aalsmeervoorzitter Martijn van der Neut die mee was met de oriëntatietrip is verheugd over de vervanging van de velden en blij dat de keuze van de infill is gevallen op mineraal zand. “We hebben onder meer velden getest met kurk, maïs en zelfs zonder infill maar waren het meest enthousiast over mineraal zand. Ook bij onze keepertrainer en onderhoudsman had dit materiaal de voorkeur. Anders dan bij de rubberkorrels zie je dit zand niet alle kanten opvliegen als je een bal trapt of een sliding maakt. Het zit veel meer opgesloten tussen de vezels.”

Ook vertegenwoordigers van RKDES waren enthousiast en kozen voor mineraal zand.

Indrukwekkende berg korrels
Momenteel worden de oude velden ontmanteld waarbij gebruik gemaakt wordt van inventieve machines die het rubber tot de laatste korrel uit de mat kloppen en strakke ‘kamerbrede’ rollen maken van het tapijt. De berg korrels die zich naast de complexen opstapelt is indrukwekkend. Naar verluidt gaat het om 140 kuub korrels per veld. Het moeilijk te recyclen kunstgras krijgt een herbestemming als ondergrond voor bijvoorbeeld speelplaatsen of tuinen.

De aanleg per kunstgrasveld bedraagt ongeveer vijf weken. Vervanging van de andere velden staat over twee jaar gepland.

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Voetbalclubs stappen over van rubber naar zand verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.