Door: Jan Dreschler. Het derde en laatste verkiezingsdebat was indrukwekkend wat betreft de entourage maar politiek vuurwerk was er wederom niet. Van begin tot eind was het een goed georkestreerde show met deelname van de burgemeester, een deel van de kinderraad en gespreksleider Jerry Helmers, die zelfs begeleid door muziek de trap afdaalde. De twee eerste debatten in Aalsmeer-Oost en Kudelstaart hadden het karakter van een talkshow, maar ditmaal was er een echte debatsetting met zes katheders waarachter de lijsttrekkers plaatsnamen, temidden van camera’s, licht en autocue.
Kortom, het was een professionele televisieshow.

Burgemeester Gido Oude Kotte vertelde hoe hij verkiezingscampagnes had gevolgd met de glossy’s en de posters, maar vooral met de gesprekken op straat. Hij moedigde de gemeenteraadsleden aan dat vooral te blijven doen. Zes leden van de kinderraad onder leiding van kinderburgemeester Marije zouden gedurende de avond een aantal vragen stellen aan de aanwezige lijsttrekkers.

Er werd gedebatteerd in blokjes van tien minuten. Het eerste debat ging over welzijn, omdat zoveel taken op dat gebied zijn overgeheveld naar de gemeente. De stelling was: ‘de gemeente moet vaker nee zeggen tegen lichte jeugdzorg zodat de zware zorg door kan gaan’.

‘Rare stelling’
Het merendeel van de lijsttrekkers kon zich wel vinden in die stelling, omdat opvoeders daarin ook een rol hebben. Tegelijk is het een dilemma. “Eén op de zeven kinderen in Aalsmeer ontvangt een of andere vorm van jeugdzorg,” zei Bart Kabout, “en met de schaarste aan personeel en geld schiet de jeugdzorg tekort, dus er zal iets moeten gebeuren.” Ronald Fransen vond het een ‘rare stelling’ en wilde dat, ongeacht de financiën, elk kind geholpen werd, terwijl Judith Keessen uit oogpunt van preventie vond dat de hulpverlening ook contact moet hebben met de lichte gevallen.

Het debat over Schiphol was naar aanleiding van de recente beslissing van de Raad van State om een streep te halen door de beoogde krimp en terug te gaan naar de situatie van 2008. Hier bleek vooral dat de houding ten opzichte van Schiphol verschilt. Dick Kuin: “Je kunt praten tot in de hemel, maar ze doen wat ze willen.”

Buurman Bolderbast
Voor Ronald Fransen was Schiphol de vijand, of zoals hij zei: ‘Boze Buurman Bolderbast’, en hij vond dat je met juridische middelen je gelijk moest afdwingen. Bart Kabout was vooral op zoek naar de balans tussen economie en welzijn en voor het CDA was het belangrijk dat in elk geval de nachtvluchten sterk werden verminderd. Judith Keessen legde de focus vooral op de gezondheidsproblemen die de luchtvaart met zich meebrengt. Sven Spaargaren concludeerde dat we toch meer in overleg moesten zoeken. “We moeten af van de polarisatie.”

Tegenbeweging
Ook over verkeer en vervoer was er een stelling, namelijk: ‘In woonwijken moet de auto voortaan duidelijk op de tweede plaats komen.’ Absoluut Aalsmeer was voor: voetgangers en fietsers voorrang en overal 30 kilometer. Ronald Fransen wilde de auto zelfs op de derde plaats zetten, na de fiets en het openbaar vervoer. Judith Keessen vroeg aandacht voor het vrachtverkeer.

Een tegenbeweging was er bij het CDA en de FlorAalsmeer. Je kunt de auto niet wegdenken uit Aalsmeer. Het is hier geen grote stad met intensief openbaar vervoer en er zijn veel oudere mensen en gezinnen met kinderen voor wie de auto hard nodig is.“Stel je voor dat je op de Oosteinderweg, die acht kilometer lang is, maar 30 kilometer per uur kunt rijden,” aldus Keessen. De consensus was dat 30 kilometer op bepaalde plekken goed zou zijn, maar niet overal.

Slagbomen
De gespreksleider, die inmiddels meerdere trips naar Aalsmeer had gemaakt, had zo zijn eigen idee over het oplossen van de rotondeproblematiek: namelijk slagbomen die dichtgaan als de bus passeert. Hij vroeg adhesie voor dit idee.

De reacties waren verschillend qua stijl. Dick Kuin vond het ‘compleet waardeloos’. Bart Kabout stond ‘open voor alle ideeën, maar vond het wel erg ingewikkeld’. Ronald Fransen vond ‘de herinrichting heel erg belangrijk, maar slagbomen werken niet’. Judith Keessen zei dat rotondes een veilig middel zijn, ‘maar er zijn gewoon te veel opties en dan gaan we er nog eentje bij maken’.

Kortom, dit voorstel kon naar de prullenbak.

Het laatste blokje ging over wonen. De bijbehorende stelling: ‘om de woningnood op te lossen moet er meer in de hoogte gebouwd worden’.

‘Dorps karakter is ook hoe we met elkaar omgaan’
Sven Spaargaren wilde graag het dorpse karakter van Aalsmeer behouden en was tegen de stelling. De anderen vonden de woningnood toch van dien aard dat dit soort dingen overwogen zou moeten worden. Uiteindelijk vond men elkaar op het punt dat daar waar er een typische dorpsomgeving is, hoogbouw ongewenst is, maar dat er voldoende plekken in Aalsmeer zijn waar zes of zeven woonlagen bespreekbaar zouden moeten zijn. Maar het moest vooral geen Uithoorn worden.

De discussie ging ook over de vraag: wat is nu eigenlijk dat dorpse karakter? Voor de één was dat de woningbouw, maar anderen zoals het CDA en D66 vonden dat het dorpse karakter toch vooral de manier is waarop we met elkaar omgaan.

Telkens tussen de debatten door werd door een lid van de kinderraad een vraag gesteld aan één van de lijsttrekkers. Na dit blokje was de vraag van kinderburgemeester Marije aan Ronald Fransen heel toepasselijk: “Is er over twaalf jaar nog een woning voor mij?”
Het antwoord: “Zoals het nu gaat, denk ik van niet, maar ik hoop van wel.”

Niet veel verschil van mening
Na deze verschillende debatrondes begonnen de battles: drie keer een tweetal dat het tegen elkaar opnam over een zelfgekozen thema, te beginnen met CDA en D66. Sybrand de Vries stelde de netcongestie ter discussie met de vraag of ondernemers ook op eigen terrein iets zouden moeten ondernemen op het gebied van zonne-energie of wind. Bart Kabout antwoordde dat windenergie voor het CDA niet de beste optie is, maar dat je met zonne-energie ondernemers moet helpen om dat te verwezenlijken.

Het werd wel duidelijk dat de programma’s van D66 en CDA op veel gebieden gelijkluidend zijn, dus veel verschil van mening was er niet.

Rampjaar
VVD en GroenLinks/Partij van de Arbeid stonden tegenover elkaar, waarbij Sven Spaargaren het rampjaar 2028 aan de orde stelde. “Hoe zou u, meneer Fransen, het op ons afkomende structurele tekort van twee miljoen willen oplossen?” Ronald Fransen ging de vraag uit de weg en vond het belangrijker hoe mensen nu hun energierekening moesten betalen. “Die twee miljoen, dat is een boekhoudkundige exercitie, daar komen we wel uit.”

Cadeautjes
De meest opmerkelijke battle was die tussen Judith Keessen en Dick Kuin. Als je ergens vuurwerk zou kunnen verwachten, was het wel bij deze twee mensen, die in de afgelopen raadsperiode niet heel prettig uit elkaar zijn gegaan. Wellicht dat nu het verschil tussen deze beide lokale partijen duidelijk zou worden. Maar Kuin koos voor een andere benadering en had twee cadeautjes voor het poppenhuis van zijn opponent meegenomen. De reactie van Keessen: “We gaan zien wie het grootste gaat worden bij de verkiezingen, maar daarna gaan we elkaar ongetwijfeld feliciteren.”

Tot slot mochten de lijsttrekkers allemaal een pitch maken van een minuut. Uiteraard met de strekking: stem vooral op mijn partij.

Minimale inspanning
De stijl verschilde. Judith Keessen sprak met ernstige, nadrukkelijke woorden. Sybrand de Vries gebruikte vooral heel veel woorden. Ronald Fransen, gehuld in een rood-groene sjaal, schetste een prachtig visioen over hoe het over vier jaar zou zijn als de GL/PvdA vier jaar aan het roer had gestaan. Sven Spaargaren stond voor degelijke financiën terwijl hij werd opgejaagd door de aanzwellende muziek. Bart Kabout nam op rustige toon nog even de hoofdlijnen van zijn programma door en Dick Kuin riep iedereen op om te gaan stemmen. Zijn slotwoord: “Het is een minimale inspanning om je stem uit te brengen en als je dat dan toch doet, kun je net zo goed op AA stemmen.”

Burgemeester Gido Oude Kotte vertelde met veel plezier het debat gevolgd te hebben. Hij signaleerde een grote wil tot samenwerking en dan zijn veel dingen overbrugbaar. “Misschien dat de burger liever vuurwerk ziet, maar als burgemeester vind ik het onderlinge gesprek veel belangrijker.” Zijn advies: “Stem op iemand die bij jou in de buurt woont en die je de komende vier jaar ook kunt aanspreken voor uitleg of met vragen.”

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Oude Kotte: ‘Onderlinge gesprek belangrijker dan vuurwerk’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

(Persbericht Politiek Prikbord) De roodgroene borden van GroenLinks PvdA zijn niet meer te missen. Door heel Aalsmeer en Kudelstaart duiken ze op: langs straten, bij huizen en op plekken waar inwoners dagelijks langskomen. Het laat zien dat er iets aan het gebeuren is in het dorp. Op 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen.

De afgelopen weken was GroenLinks PvdA overal te vinden. Aan de deur, op straat en bij debatten. In gesprekken met inwoners horen de kandidaten vaak dezelfde zorgen en wensen terug. Over wonen, over groen in de wijken en over de toekomst van het dorp.

Volgens GroenLinks PvdA kunnen Aalsmeer en Kudelstaart groener en socialer. Met meer betaalbare woningen, meer ruimte voor groen en een gemeentebestuur dat stappen durft te zetten en dingen voor elkaar krijgt.

Volgens lijsttrekker Jelle Buisma begint die verandering bij wonen. “Een dorp waar je opgroeit moet ook een dorp zijn waar je kunt blijven wonen. Nu moeten te veel jongeren uit Aalsmeer en Kudelstaart vertrekken omdat er geen betaalbare woning is. Dat is toch eigenlijk gek in een dorp waar je bent opgegroeid. Daarom willen wij 500 woningen bouwen voor jongeren en starters en 250 woningen voor ouderen. Zo krijgen jongeren een kans op hun eerste woning en kunnen ouderen doorstromen naar een passende woning.”

Volgens GroenLinks PvdA gaat het daarbij niet alleen om woningen, maar om de toekomst van Aalsmeer en Kudelstaart als dorpen waar het prettig leven is. Meer groen in de wijken. Minder verkeer door woonstraten. Veilige routes voor kinderen naar school. Investeren in schone energie zodat energierekeningen omlaag kunnen. En een gemeentebestuur dat echt luistert naar inwoners.

Ook de impact van Schiphol speelt voor veel inwoners een grote rol. Volgens lijsttrekker Ronald Fransen moet Aalsmeer daarin duidelijker opkomen voor zijn inwoners. “De gezondheid en leefbaarheid van onze inwoners moeten voorop staan. Aalsmeer moet daarin een duidelijke en stevige stem hebben richting Den Haag en Schiphol.”

In de laatste week van de campagne merkt GroenLinks Partij van de Arbeid dat er steeds meer steun ontstaat. “Overal waar we komen horen we hetzelfde: mensen willen dat er eindelijk stappen worden gezet,” zegt Buisma. “Aan de deur, op straat en na debatten spreken mensen ons aan. Steeds vaker horen we: het kan anders in Aalsmeer en Kudelstaart.”

GroenLinks Partij van de Arbeid wil die steun omzetten in verantwoordelijkheid nemen in het gemeentebestuur. “Als je echt iets wilt veranderen, moet je ook meedoen,” zegt Fransen. “Wij zijn er klaar voor om verantwoordelijkheid te nemen en Aalsmeer en Kudelstaart groener, socialer en eerlijker te maken.”

Op 18 maart kunnen Aalsmeerders en Kudelstaarters laten zien welke kant zij op willen met hun dorp.

Stem voor een groen en sociaal Aalsmeer en Kudelstaart.
Stem GroenLinks Partij van de Arbeid.
Lijst 4.

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Roodgroene borden van GroenLinks PvdA kleuren Aalsmeer en Kudelstaart verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart maken verschillende partijen gebruik van het aanbod van AalsmeerVandaag om hun kandidaten voor te stellen. In de rubriek ‘Wie is wie’ de nummer vier van D66: Jeffrie van der Tol.

1. Waar stond jouw wieg?
Mijn wieg stond in De Kwakel aan de Boterdijk. Vlakbij de zeilmakerij en naast waar, toen nog, Schijf Sloopwerken was. Achter het huis waren moestuinen, nu is daar Meerwijk-Oost. Als student heb ik daarna in Delft en in Leiden gewoond.

2. Hoe lang woon je hier al?
Mijn vrouw en ik wonen sinds 2008 in Kudelstaart. En ondertussen met onze twee zoons van negen en tien. De regio ken ik al wat langer.

3. Wat uit jouw jeugd of achtergrond neem jij vandaag de dag nog steeds mee?
Ik heb een technisch, analytische achtergrond en al snel merkte ik dat elk vraagstuk is op te lossen. De betere vraag is hoe los je een vraagstuk op binnen de begin-, eind- en randvoorwaarden. En de vraag die er volgens mij echt toe doet is welk resultaat werkt voor mensen en welke voorwaarden zijn daarvoor nodig. De technische oplossing volgt daar dan uit.

4. Wie ben jij, los van de politiek?
Vader, partner, sporter en sportliefhebber. En muziekliefhebber. Hier kan ik zoveel over vertellen. Het is ontzettend leuk om als vrijwilliger bij schoolsportdagen te helpen, je kinderen zichzelf te zien worden, met je partner samen te zijn en om fysiek en mentaal fit proberen te blijven.

5. Waar kennen mensen in de gemeente jou van in het dagelijks leven?
Dat kan op verschillende manieren zijn. Bijvoorbeeld van het schoolplein, RKDES of Omnia, waar mijn kinderen voetballen en trampoline sprongen maar ik heb ook gewerkt bij een lokale bloemenexporteur.

6. Op welke plekken in Aalsmeer of Kudelstaart kom jij vaak/graag en waarom?
Mijn favoriete hardlooproute. Die loopt over de Ambachtsheerweg, Herenweg, Kudelstaartseweg, Bachlaan, Noord-Zuidroute, Hoofdweg. Langs die route is altijd wat nieuws te zien, er gebeurt altijd wel wat en je kunt de verandering met de seizoenen volgen.

7. Wat was het moment waarop je dacht: ik wil me verkiesbaar stellen?
Toen ik in 2010 lid werd van D66 stemde ik al langer op deze partij. Het echte verschil werd denk ik in 2010 gemaakt na de landelijke verkiezingen. Ik merkte dat ik het te vaak niet eens was met gang van zaken en heb toen de keuze gemaakt mij uit te spreken door lid te worden om zo daadwerkelijk iets te kunnen doen en mee te praten in plaats van te mopperen langs de zijlijn. In 2018 stond ik voor het eerst op de lijst in Aalsmeer. Daarna stond ik in 2022 op een verkiesbare plaats en werd ik eerst commissielid en daarna raadslid. Ook nu sta ik op een verkiesbare plaats. Verkiesbaar stellen is het gevolg geweest van iets dat begon als een stil protest en later de wil om een positieve verandering te zien.

8. Wat raakt jou persoonlijk als het over Aalsmeer en Kudelstaart gaat?
Het raakt me als mensen zichzelf niet kunnen zijn of niet kunnen worden. Vaak spelen angst en zorgen daar een rol in. Dit raakt direct het welzijn van mensen en de manier waarop ze in de samenleving staan.

9. Wat is een klein, herkenbaar probleem in de gemeente waar jij je aan stoort, en waarom raakt dit jou persoonlijk?
De fietsroute tussen Kudelstaart en Aalsmeer zie ik regelmatig als fietser en hardloper. Die kan veel beter. Dat zou de langste flaneerroute van Nederland kunnen worden. En die begint dan al aan de Herenweg in Kudelstaart op 28 juni met de ‘FlanHerenweg’.

10. Waar maak jij je zorgen om als je denkt aan de toekomst van Aalsmeer of Kudelstaart?
Dan denk ik aan twee vraagstukken. Als eerste de vraag hoe behouden we de eigenheid van Aalsmeer en Kudelstaart, terwijl we de vraagstukken van deze tijd op het gebied van wonen, mobiliteit, energie en welzijn niet uit de weg gaan. En ten tweede hoe de inwoners van Aalsmeer en Kudelstaart op een positieve en structurele manier bij de lokale, politieke en andere ontwikkelingen die effect hebben op henzelf, te betrekken.

11. Wanneer voelde jij je voor het laatst echt Aalsmeerder of Kudelstaarter?
Echt thuis voel ik me als ik vanaf Leimuiden de Herenweg oprij, wanneer ik de ringvaart oversteek of als ik de watertoren zie. Meer specifieke momenten zijn er ook, vooral bij evenementen. Zoals de Westeinderoversteek (voor mij afgelopen jaar de 500 meter met onze jongste zoon) of meedoen aan de Tien Engelse Mijl van de Westeinderloop. Je kunt hier je voordeur uitlopen en meedoen met dit soort mooie evenementen. Maar ook ambacht, muziek of street food-evenementen. Het is mooi om de sociale kant hiervan te zien;  mensen zijn bij elkaar en maken er op eigen initiatief iets moois van.

12. Waarom past juist deze partij bij jou?
Ik gun iedereen een samenleving waarin je vrij bent, zonder dat je anderen hun vrijheid ontneemt, waarin je als je het moeilijk hebt, je geholpen kunt worden. Een samenleving waarin iedereen mee mag en mee kan doen en we ons houden aan afspraken die we samen hebben gemaakt. Als sociaal-liberaal en voorstander van democratie en de rechtstaat herken ik mezelf in de meeste plannen die D66 landelijk voorstelt. En lokaal zie je dat terug aan onze plannen op het gebied van participatie bij de invulling van beleid of toegankelijkheid, de manier waarop de bibliotheek veel meer doet dan alleen boeken uitlenen, en in de manier waarop we lokaal tot standpunten en besluiten komen door alle belangen te wegen.

13. Wat is het grotere vraagstuk waar jouw partij richting 2026–2030 duidelijke keuzes in wil maken?
Gemeentepolitiek gaat over je leefomgeving en of je je thuis voelt in die omgeving. Maar dan moet je er wel kunnen wonen. Met wonen in Aalsmeer en Kudelstaart gaan we aan de slag. Het kan niet anders dat er dilemma’s ontstaan. Daar willen we duidelijke keuzes maken.

14. Waarin onderscheidt jouw partij zich van andere partijen in de gemeente?
We benaderen initiatieven en vraagstukken in beginsel als ‘Het kan wél’. Vaak is dat namelijk het geval mits je anderen meeneemt in jouw verhaal en samen verbeteringen op dat initiatief weet te maken. Zo is ons lokale verkiezingsprogramma tot stand gekomen door in gesprek te gaan met verschillende organisaties in Aalsmeer, onze leden maar ook door inwoners te vragen wat hen bezighoudt en wat hen hindert.

15. Met welke andere partij in de gemeenteraad voel jij ook verwantschap of waardering, en waarom?
Eigenlijk voel ik dat met alle partijen. Wanneer je samenwerkt en praat met mensen dan ontwikkel je ook begrip voor elkaar en elkaars standpunten. Dat is ook nodig om uiteindelijk een stap verder te komen tot bijvoorbeeld een gezamenlijk voorstel en een stevige meerderheid.

16. Wat hoor jij van mensen om je heen dat te weinig wordt meegenomen in de lokale politiek?
Er wordt dan vooral de afstand tussen de politiek/gemeente en inwoners genoemd en hoe noodzakelijk vrijwilligers zijn voor bijvoorbeeld het voortbestaan van sportverenigingen.

17. Voor wie wil jij nadrukkelijk een stem zijn in de gemeenteraad?
Voor een grote meerderheid die zich realiseert dat, nu we er toch zijn, we er net zo goed met elkaar iets moois van kunnen maken.

18. Waar ben jij trots op in Aalsmeer en Kudelstaart?
Ondernemerschap en verenigingsleven. Dit zijn twee kanten van dezelfde medaille en het lukt Aalsmeerders om in beide sterk te zijn. Om initiatiefrijk te zijn als ondernemer en initiatiefrijk binnen het verenigingsleven. Op die manier is hebben we een rijke gemeente, iets om trots op te zijn.

19.Wat wil je dat inwoners over jou onthouden als ze dit interview lezen?
Vragen stellen levert meer op dan afwachten. Stel daarom vragen, wees nieuwsgierig en ga op zoek naar antwoorden. En als je vragen aan mij wil stellen, doe dat gerust.

20. Is er nog iets wat je graag aan de lezers wil vertellen wat niet is gevraagd?
In Aalsmeer zijn zes lokale partijen. Afgelopen vier jaar heb ik van dichtbij mogen zien hoe betrokken alle kandidaten en raadsleden zijn bij Aalsmeer en Kudelstaart. Zij zijn zelf inwoners en velen van hen staan midden in de maatschappij. Er is alle reden om te gaan stemmen. Ga dus stemmen op 18 maart!

Het bericht #GR26 Wie is wie? Jeffrie van der Tol verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.