Door: Arjen Vos. Kom in de Kas trok vorig weekend veel bezoekers naar kwekerijen in Amstelveen, De Kwakel en Kudelstaart. Tijdens het evenement kregen geïnteresseerden een unieke blik achter de schermen van moderne tuinbouwbedrijven. U heeft het verslag kunnen zien en lezen. Voor de wekelijkse prijsvraag duiken we nog een keer in de kas en dagen u uit een passende kop/onderschrift te bedenken bij de foto hierboven, genomen in de cactuskas van de firma Ubink.

U maakte het ons niet eenvoudig een winnaar aan te wijzen bij de opgave van vorige week waarin professor Erik Scherder en wethouder Sybrand de Vries tête-a-tête te zien waren. We waren onder de indruk van het aantal keren dat de rubriek gelezen werd, de teller tikte bijna de 1000 aan. Een uitzonderlijk hoog aantal. Dat gold ook voor de 25 reacties, een meer dan gemiddelde score. Ook daar worden we blij van.

De Broodjes van de Zaak zijn deze keer voor Paul van der Laarse als beloning voor zijn reactie: ‘Ik vind u wel wat agressief, professor…’ Van harte, Paul. De tegoedbon met ophaalinstructies mailen we binnenkort.

Het bericht Foto 595: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Rinus Zuidervaart. Finland is opnieuw het gelukkigste land ter wereld. Dat las ik terwijl ik mijn stok zocht, die natuurlijk weer niet stond waar ik hem had achtergelaten. Geluk, dacht ik. Het begint al goed.

Ik stel me Finland voor als een soort wellnesscentrum met bossen. Mensen marineren hun lichamen zorgvuldig. Lopen daarna ontspannen door de sneeuw. Nemen een duik in steenkoud water. Daarna wat happend naar frisse lucht en af en toe een rendier aaien.

Ondertussen probeer ik hier mijn dag te plannen op basis van stoepen, drempels en hoe ver ‘even’ eigenlijk is.

Mijn wereld is kleiner geworden. Soms tot het stukje straat dat ik lopend red. Soms juist groter, want met mijn scootmobiel kom ik weer op plekken waar ik anders niet zou komen. Het is een wonderlijk soort vrijheid: je komt vooruit, maar altijd met een gebruiksaanwijzing.

Begrijp me goed, ik ben geen slachtoffer. Echt niet. Maar als ik heel eerlijk ben—en een column is een uitstekende plek voor dat soort eerlijkheid—had ik het graag anders gezien. Zonder stok. Zonder nadenken over elke stap alsof het een strategisch plan is.

En dan dat geluk. Blijkbaar kun je dat meten. Er zijn dus mensen die daar grafieken van maken. Lijstjes. Ranglijsten. Finland bovenaan, iedereen tevreden. Ik vraag me af of ze daar ook een categorie hebben voor ‘vandaag ging het best aardig, mits je de ochtend buiten beschouwing laat’.

Want waar zit geluk eigenlijk in? In het gemak waarmee je beweegt? In hoe vanzelfsprekend je lichaam meewerkt? Of zit het ergens anders, op plekken waar geen onderzoeker ooit komt?

Voor mij zit het soms in iets kleins. Een route die lukt zonder omdenken. Een dag waarop mijn lichaam zich gedeisd houdt, alsof het even vergeten is dat het verrekte moeilijk kan doen. Of gewoon: ergens aankomen zonder dat het een hele onderneming was.

Dat zijn geen spectaculaire geluksmomenten. Finland zou er waarschijnlijk niet van onder de indruk zijn. Maar ze tellen wel. Misschien zelfs meer, juist omdat ze niet vanzelfsprekend zijn.

Dus nee, ik sta niet bovenaan een lijstje. Mijn geluk is niet meetbaar en al helemaal niet constant. Het schommelt, het sputtert, het verrast me af en toe.

En misschien is dat maar goed ook. Want eerlijk is eerlijk: als geluk betekent dat alles altijd soepel gaat, dan zou ik me er waarschijnlijk ook snel mee gaan vervelen.

Al zou ik die stok soms best even willen ruilen voor een rendier.

Rinus Zuidervaart is parttime ‘bewoner’ van de gemeente Aalsmeer. Vermaakt zich als cliënt op de dagbesteding van Ons Tweede Thuis, locatie Mendel, met onder meer schaken en computerzaken. Heeft een neus voor taal en laat zich inspireren door Godfried Bomans. Verzamelt op zijn eigen tijd en in zijn eigen tempo columns van gebeurtenissen uit zijn leven.

Het bericht Column: ‘Geluk op wielen’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.