Door: Ilse Zethof. Wat me blijft verbazen is hoe sommige mensen zich gedragen alsof ze denken dat logica, fatsoen en gezond verstand vrijwillige opties zijn. Er zijn momenten waarop je denkt dat je veel hebt gezien in Kudelstaart. Maar nee hoor. Ons dorp en dan vooral de mensen, blijven me verrassen. Gelukkig vaak in positieve zin, want het is hier fijn wonen. Maar soms helaas niet altijd op de manier waarop je hoopt.
Neem het meest recente hoofdstuk uit de categorie ‘Dit verzin je niet’: een lieve hond die bijna overlijdt na het eten van mensenpoep. Ja, je leest het helaas goed. Mensenpoep. In het losloopgebied in Kudelstaart. En dit is niet de eerste keer dat we ermee te maken hebben. Weer heeft iemand het nodig gevonden om daar, tussen de spelende honden en wandelaars, zijn behoefte te doen.
En dan blijkt deze persoon ook nog drugs gebruikt te hebben. Levensgevaarlijk voor een hond. Alsof het al niet erg genoeg is dat hond en baasje een stinkende mensendrol aantreffen, het blijkt ook nog een soort chemische tijdbom. De hond werd er doodziek van. Het was bij veel hondeneigenaren onderwerp van gesprek en verbazing.
Want dit gaat over een geliefd huisdier dat nietsvermoedend iets eet wat daar nooit had mogen liggen. Over een baasje dat met de schrik van zijn leven naar de dierenarts moet. En over hondeneigenaren die meeleven en nog beter moeten opletten wat hun hond tegenkomt en eet. Of ook zo vies, erin gaan rollen…. (En dit snappen alleen mensen met honden).
Was het iemand die hoge nood had en het fatsoen niet had om een normaal toilet op te zoeken of toch die uitgeprocedeerde asielzoeker die er stiekem logeert. Want ook dit verhaal gaat rond hier in het dorp. Zelf nog nooit gezien eerlijk gezegd, maar door andere mensen geconstateerd. De politie was gevraagd om er meer op te controleren. Of het waar is of niet, de agent in kwestie vertelde dat ze daar niet met de auto konden komen dus dat dit niet mogelijk was. Verbazingwekkend toch?
En bij mijn rondje met het hondje verbaast me nog veel meer. Eigenlijk te veel om op te noemen. Een paar kleine verbazingmomentjes: Een verkeersbord met paal dat al maanden in het gemeenteplantsoen tussen de plantjes ligt en dat er netjes omheen geschoffeld wordt alsof het bord daar gewoon hoort. Een kapot bankje, waarbij iemand mogelijk heeft gedacht “Weet je wat? Ik ga het lekker slopen”. Het blijft me verbazen wat mensen beweegt om dit te doen. En iets waar ik heel boos om wordt, dat jonge jochies het nodig vonden om een lieve man met een verstandelijke beperking nat te spuiten met een waterpistool. Ja kattenkwaad en stoerdoenerij natuurlijk. Maar dat je dan speciaal omdraait op je fietsje en dan bewust deze man gaat lastigvallen, te kinderachtig voor woorden.
Verbazing is eigenlijk ook het cement van onze samenleving, ook in Kudelstaart. We kijken om ons heen, schudden ons hoofd, vertellen elkaar de verhalen, maar proberen ondertussen het mooie te blijven zien. Want gelukkig zijn er ook genoeg mensen die wél weten hoe je je gedraagt in een losloopgebied en in het leven
Ilse Zethof is communicatieadviseur, tekstschrijfster en één van de oprichters van AalsmeerVandaag. Vanuit Brabant door de liefde in Kudelstaart beland en ingeburgerd. Eigen bureau. Sociaal en open type met zwak voor kinderen en gehandicapten. Doet veel vrijwilligerswerk.
Het bericht Column: ‘Verbazing over mensenpoep en waterpistool’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
Log in
De mannen van de bouw wisten u afgelopen week te verleiden tot zestien reacties. Het bleek kennelijk geen eenvoudige opgave. We belonen de inzending van Aad Buskermolen die goed heeft gekeken naar de details: ‘Als dat met de dertiende maar goed gaat…’ Proficiat Aad, deze was goed voor twee Broodjes van de Zaak. Even geduld tot de bevestiging in je mailbox valt waarmee je je prijs kunt verzilveren. Alle recente winnaars moeten inmiddels hun tegoedbon binnen hebben.
