Van twee lezers ontvingen we ingezonden brieven over de Pramenrace. Martin Spaargaren zag de Pramenrace voor het eerst en verwondert zich bij de start aan de Pontweg over wat hij zoal ziet en hoort, Pieter Groenveld plaatst een kritische noot bij het geluid dat het evenement voortbrengt.

‘Pramenrave’

Door: Martin Spaargaren. Sinds 1983 heb ik niet meer in een gebied gewoond waar de NMB werd bezorgd. Ik denk ook niet dat drie pramen met een pruttelende koffiemolen erachter enige nieuwswaarde zouden hebben gehad in Rotterdam.

Maar nu woon ik al weer een jaar of twintig hier in de buurt, maar was ik nog nooit bij de pramenrace wezen kijken. Dat had vrijwel altijd met werk te maken, vaak waren we juist in die weken op vakantie – maar nu, bij aflevering 40 kwam alles toch nog goed en ging ik even kijken. Dat moest ook wel, want tegenwoordig behoort de pramenrace tot het Cultureel Erfgoed.

Om een uur of twaalf was ik op de Pontweg en verzoop daar in allerlei bizar verkleed volk. Ze leken met een bepaalde praam in verbinding te staan, want op de praam zaten identiek geklede lieden. Vanaf iedere praam dreunde een soort muziek; als drie pramen naast elkaar aan de kade lagen, hoorde je drie dreunen door elkaar en dat vanaf de Oosteinderweg tot aan de plek waar de pont weg is, en weer terug. Je vraagt je af, wat de dames en heren van de pramenrace-organisatie de mensen van het Cultureel Erfgoed hebben verteld. Maar goed – overal zag ik mensen vrolijk bewegen op het gedreun, dus het kan best aan mij liggen.

Wat me verder verbaasde was dat alle pramen stil lagen. Sommige staken fier boven de baren uit, anderen aarzelden tussen naar de barrebiesjes gaan of toch maar blijven drijven. Hoe dan ook: ze lagen stil. Was het ‘race’ gedeelte in de loop der jaren ondergesneeuwd geraakt? Daar waar de pont weg is, zei een mede-kijker me dat het waarschijnlijk een kwestie van geduld van mijn kant was. Ja, dat was vast wel waar.

Ik liep terug naar mijn fiets en bedacht me dat ik eigenlijk in een pramen-rave was terechtgekomen. Én ik bedacht me wat het overtuigende argument moet zijn geweest, waarmee de pramen-rave-commissie de leden van het CE hebben overgehaald, anders gezegd wat het culturele aan de hele zaak was: er werd veel Hertog Jan gedronken en maar weinig Heineken.

‘Nederland op z’n Nederlandst’

Door: Pieter Groenveld. Afgelopen zaterdag waren we in de omgeving van Aalsmeer gewild en/of ongewild getuigen van wederom een –niet aan buitenlanders uit te leggen lokale traditie – Pramenrace.  Dit jaarlijkse evenement waar zo’n kleine 200 van deze bootjes, rijkelijk uitgedost in een voor dit jaar gekozen thema  aan deelnamen. Naast soms prachtige uitgedoste schuitjes gaat dit per boot blijkbaar ook om wie het hardste en meeste gemene geluid kan produceren. De keuze hier bestaat (te) vaak  uit ernstig bonkende Nederlandstalige muzikale bloedarmoede. Toen ik zaterdagavond over de Aalsmeerderbrug fietste lagen er vier van deze drijvende herriebakjes nog onder de brug om het hardst te beuken. Deze en waarschijnlijk nog vele opvarenden van ander drijvende kunstwerken liggen waarschijnlijk nu bij gehoorapparatenboer Schoonenberg op de Intensive Care.

Over de lengte vanaf de Bovenlanden tot voorbij De Blauwe Beugel, toch gauw zo’n tien kilometer werd die dag alles in dit natuurgebied waar veren aanzitten honderden of meer, meters weggeblazen door het onbesuisde kabaal.

Een wat schril contrast met de brug in het Drentse Norgerbrug waar één boerenzwaluw de brug een jaar dicht houdt omdat zij mogelijk deze periode voor een tweede maal gezinsuitbreiding wenst. Ze zullen er daar toch wel begrip hebben voor dit betreffende gevederde vriendinnetje? Dus de honderden mensen, of meer die dagelijks tientallen kilometers om moeten rijden doen dit graag, toch?    

Ik hoop dat de Pramenrace nog vele edities mag krijgen, maar dit moet echt anders, folks.

Het bericht Lezerspost: Gedachten bij/over de Pramenrace verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Het bericht Fairtrade zet in op duurzame relaties verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: redactie. Echt lekker gaat het nog niet met de voetballers van FC Aalsmeer. Afgelopen zaterdag wachtte een uitwedstrijd bij SV Huizen. Ondanks goed spel en een voorsprong door een goal van Vincent Noordam die in de tweede helft het net vond, keerde de ploeg puntloos huiswaarts. De wedstrijd kantelde na een tweede gele kaart voor Yamiro Macrander in de slotfase. Huizen profiteerde van de overtalsituatie met twee doelpunten kort na elkaar. Door het verlies zakt Aalsmeer met één punt naar de onderste plaats van de ranglijst. De twee bovenste plekken worden ingenomen door de clubs waar Aalsmeer van verloor. Komende zaterdag speelt thuis tegen JOS/Watergraafsmeer, de nummer drie van de competitie.

Cijfers Vierde Divisie

Het bericht FC Aalsmeer verliest in slotfase verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Op zaterdag 19 september valt er tijdens de Kunstroute in Aalsmeer van alles te ontdekken. Schilderijen, beelden, fotografie… Maar wie bij Zorgcentrum Aelsmeer aan het Molenpad binnenloopt, vindt er die middag iets anders: misschien wel een nieuwe baan.

Van 12 tot 16 uur houdt Zorggroep Aelsmeer een Open Dag voor iedereen die nieuwsgierig is naar werken in de ouderenzorg. Niet met een sollicitatieformulier bij de deur, maar gewoon door binnen te lopen, de sfeer te proeven en in gesprek te gaan met de mensen die er iedere dag werken.

Want werken in de zorg is misschien wel veelzijdiger dan je denkt. Je kunt er iets betekenen voor een ander, maar krijgt daar ook veel voor terug. Geen dag en geen bewoner is hetzelfde. Soms zit het verschil dat je maakt in goede zorg, soms in een luisterend oor, een grapje of even tijd en aandacht voor iemand.

Koffie en kinderen
En daarvoor hoef je niet per se al jaren in de zorg te werken. Ook wie nadenkt over een carrièreswitch of nog geen zorgdiploma heeft, is welkom. Bij Zorggroep Aelsmeer zijn er mogelijkheden om werken en leren te combineren. Natuurlijk zijn ook ervaren zorgmedewerkers die toe zijn aan een nieuwe werkplek van harte welkom. Er staat een barista klaar voor een goede kop koffie en iets lekkers. Kinderen kunnen gewoon mee: voor hen is er een knutselhoek en bij mooi weer zelfs een springkussen.

Dus: ga je op 19 september op pad voor de Kunstroute? Maak dan gerust een extra tussenstop aan het Molenpad. Kunst kunnen we je niet beloven. Een goede kop koffie, leuke gesprekken en misschien wel verrassend mooi werk wél.

Open Dag Zorggroep Aelsmeer
Zaterdag 19 september, 12 – 16 uur
Zorgcentrum Aelsmeer, Molenpad 2, Aalsmeer

Aanmelden hoeft niet, maar mag wel via recruitment@zg-aelsmeer.nl.

(Partnerbijdrage Zorggroep Aelsmeer)

Het bericht Mooi werk bij Zorggroep Aelsmeer verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.