Nu, tijdens de Pridemaand, is er zo veel dat me boos maakt. De mishandelingen op queer-personen in Nijmegen, Zandvoort en op Roze Maandag, de aanslag in Berlijn, hetero’s die met champagne aan de zijkant van de botenparade staan en alleen komen vieren, maar geen Pridevlag ophangen, Pridevlaggen die in de brand zijn gestoken, de maatregelen van Trump die transgender-personen discrimineren en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Maar wat me echt woedend maakt, is dat mensen die zich zogenaamd zorgen maken, de belangrijke zorg voor transgender-kinderen in twijfel trekken. En ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk de zorg voor transgenderpersonen is.

Op 25 juni kwam de Telegraaf met een verhaal van ouders die vinden dat hun inmiddels 23-jarige dochter tijdens haar transitie te snel is behandeld. Geen onderzoek, geen cijfers.

Het is het perspectief van twee ouders en hun ‘bezorgdheid’. De dochter zelf komt in het stuk niet aan het woord. Sterker nog, ze heeft het contact met haar ouders verbroken. Simpelweg omdat ze gelukkig is met wie ze is geworden.

Hertzberger schreef in NRC een stuk tegen de transgenderzorg voor jongeren. Haar punt is dat de uiteindelijke beslissing, zelfs na tientallen gesprekken en onderzoeken, nog altijd gebaseerd is op het gevoel van een kwetsbare tiener.

De Gezondheidsraad komt in het rapport “Transgenderzorg voor jongeren” tot de tegenovergestelde conclusie: het is een zorgvuldig ingericht proces, dat zorgverleners verantwoord kunnen voortzetten. Hertzberger heeft dit onderzoek zelf aangevraagd, als Kamerlid voor NSC.
Nu de uitkomst haar niet bevalt, probeert ze twijfel te zaaien.

Twee stukken die het narratief voeden dat de zorg voor deze jongeren onverantwoord zou zijn. Beide verschenen rondom de presentatie van een rapport met de alles voor zich sprekende ondertitel “Transgenderzorg voor jongeren zorgvuldig ingericht”.

Er gebeurde iets veelzeggends: de duidelijkst positieve stemmen kwamen niet van de journalistieke redacties, maar van belangenorganisaties zoals Transgender Netwerk en Transvisie.
Geen vervolgstuk bij NRC. Geen vervolgstuk bij de Telegraaf. De twijfel kreeg alle ruimte. De geruststelling kreeg niets.

Dus vertel ik het nog maar een keer, want kennelijk moet de doelgroep dat zelf doen.

Het is een traject dat begint met gesprekken en psychologisch onderzoek, en pas bij aanhoudende genderdysforie, stap voor stap, uitkomt bij puberteitsremmers en later eventueel hormonen. Operaties komen pas op latere leeftijd in beeld.

En wanneer je start met puberteitsremmers voordat een baard of borsten zich ontwikkelen, dan komen die kenmerken er simpelweg niet. En dat is fijn.

Vaak vergeten we dat niets doen ook een prijs heeft. Uitstel kan leiden tot meer psychisch lijden, tot isolement, tot schooluitval.
Wie pas later transitioneert, heeft het vaak zwaarder op de arbeidsmarkt, in relaties en financieel.
Dat is geen mening van mij. Dat staat in verschillende rapporten.

Ik ben zelf een vrouw met een transgenderachtergrond. Ik weet dus niet alleen uit een rapport, maar uit ervaring, wat vroege zorg had kunnen betekenen.
Had ik puberteitsremmers gekregen, dan had ik nu geen stem gehad waar ik me voor schaam als ik tegen een onbekende moet praten.
Dat klinkt klein. Dat is het niet.

Het is elke dag opnieuw een moment van aarzeling, van niet het gesprek aangaan, jezelf afvragen of iemand aan je stem hoort dat je transgender bent, terwijl je niet wilt dat dat het eerste is wat zij over je denken. Vroege zorg had dat weggenomen.

Dus nee, dit gaat niet over gevoel tegenover wetenschap. Ik ben boos dat twijfel een podium krijgt. Geruststelling niet. En dat de doelgroep zelf deze geruststelling naar buiten moet brengen. Nu hebben we onze bondgenoten nodig.

Het begint niet bij een groot gebaar, maar bij iets simpels: hang een vlag op, niet alleen in juni. Loop mee in de Pride Walk. Spreek je uit tegen haat, ook als het je niet direct raakt. Corrigeer die collega of dat familielid.
Deel de feiten, naast het gevoel. En steun die kleine 1.900 kinderen waar het hier over gaat.

Ik kreeg die stem niet op tijd. Laten we er samen voor zorgen dat zij die wel krijgen.

Zo ook in de politiek is het vakantieseizoen een tijd voor rust, maar ook reflectie en vooruitblikken. Sinds ik actief werd in de politiek heb ik al een aantal van deze zogeheten zomerrecessen mee mogen maken. Dit keer echter, voor het eerst als raadslid.

Sinds de laatste raadsvergadering heb ik veel nagedacht over het afgelopen jaar. Hoe de verkiezingen zijn gelopen, de campagne waar we ons als partij keihard voor hebben in gezet, maar in het bijzonder de gesprekken die je voert met mensen op straat.

Een van de dingen die mij daaraan is opgevallen is de onvrede bij de bewoners. Ook de verdeeldheid die we nu steeds vaker zien in ons land en dus ook in Amstelveen.

We zijn af en toe zo gefocust op wat ons anders maakt dan anderen. Het is ook niet zo gek, in een maatschappij waar we van eenieder verwachten dat ze uitblinken.
Waar tijdens sollicitaties wordt gevraagd waarom jij het best bent voor de functie en niet een andere kandidaat.
Waar we de verwachting stellen dat iedereen uniek is.

Wanneer wij ons als maatschappij zo focussen op onze verschillen, is het niet heel gek dat mensen dat ook doen tegenover elkaar en ook op politiek vlak.

Ondanks dat het logisch is vind ik het wel een zorgelijke ontwikkeling. Als we niet meer kijken naar onze overeenkomsten loopt onze maatschappij vast.

Stel je nou voor, ik stel een motie op en een raadslid van een andere partij kan zich in 9 van mijn 10 punten vinden, dan zou het toch zonde zijn als deze motie er niet doorheen komt vanwege dat ene punt waarin we van mening verschillen.

Dat betekent dat we niet door kunnen en alles maar stil blijft liggen. Door dan juist het gesprek aan te gaan. Door te kijken hoe we deze motie kunnen vormgeven zodat wij ons beiden erin kunnen vinden. Dan pas kunnen we gezamenlijk vooruit.

Nu is dit natuurlijk een heel politiek voorbeeld, maar ik denk dat dit geldt voor ons allemaal. Ik denk dat we het er allemaal wel over eens zijn dat we het beste willen voor Amstelveen.
Dat we een fijne stad willen om in te wonen. Een stad waar we kunnen genieten van groen, een supermarkt in de buurt en een bus die ons kan brengen waar we wezen moeten.

Alleen hoe we dat voor elkaar krijgen, tja daar hebben we allemaal een ander idee over. Dan is het dus de uitdaging om juist te kijken naar hoe we dat samen kunnen doen.

Vaak vergeten wij dat we eigenlijk veel meer gemeen hebben dan dat we verschillen. Het verschil overschaduwt de overeenkomst, net zoals dat één negatieve gebeurtenis alle positieve gebeurtenissen op een dag kan overschaduwen.
Laat jij dan je dag verpesten? Nee toch, het is dan juist de kunst is om te kijken naar al het goede op een dag. Niet kijken naar wat niet kan maar hoe kan het wél.

Als we dit allemaal proberen te doen denk ik dat wij in een stuk mooiere samenleving zullen wonen. Waar verbinding groter is dan verdeeldheid. Waar overeenkomsten groter zijn dan verschillen. En misschien wel het allerbelangrijkste: waar samen vooruitgaan belangrijker wordt dan alleen stilstaan.

Ik zal mij de komende tijd in ieder geval inzetten om hieraan mijn eigen steentje bij te dragen. Ik zou jullie allemaal willen uitdagen om hetzelfde te doen. Wellicht kunnen we dan samen Amstelveen nog mooier maken.

De eerste keer dat ik me echt raadslid voelde, was niet tijdens mijn beëdiging. Het was de week ervoor. De campagne was voorbij. De spanning ook.
De nieuwe fractie zat voor het eerst bij elkaar. Ik had me erbij neergelegd dat ik nét niet gekozen was. Ook prima. Ik was trots op wat we hadden bereikt. En net niet gaf ineens weer ruimte voor wat wél. Gewoon even thuis zijn, bijvoorbeeld.

Tot dat telefoontje. “Volgens mij mogen we je feliciteren.” Ik begreep hem eerst niet. Dankzij voorkeurstemmen zat ik er ineens toch in. Het blijft een vreemd idee dat mensen soms meer vertrouwen in je hebben dan jijzelf.

Sindsdien vragen mensen me regelmatig wat mijn geheim is. Alsof ik een verkiezingstruc achter de hand houd. Ik moet ze teleurstellen. Ik heb geen geheim. Sterker nog: ik heb geen idee. Ik stel vooral graag vragen. Over dingen die vanzelfsprekend lijken. Misschien is nieuwsgierigheid wel onderschat.

Ik dacht dat de grootste verrassing de politiek zou zijn. Dat bleek niet zo. De grootste verrassing zijn de mensen. Neem de coalitieonderhandelingen. Van buiten had ik me vurige debatten voorgesteld. Nachtwerk. Rode hoofden. Grote idealen die over tafel zouden vliegen.

In werkelijkheid keek ik naar iets anders. Naar mensen die elkaar aftastten. Piketpaaltjes die zorgvuldig werden neergezet. En pas toen ik dacht dat we klaar waren, begon het echte onderhandelen. Niet over de toekomst van Amstelveen, maar over commissies. Portefeuilles. Wethouders. Wie waar kwam te zitten. Zelfs over de laptop. Democratie is soms verrassend praktisch.

Alsof je tijdens een familiediner eerst drie kwartier over de tafelschikking praat en daarna pas vraagt wie er eigenlijk honger heeft. Ik bedoel dat niet cynisch. Integendeel. Juist daar begon mijn verwondering. Want achter iedere stoel zat iemand die oprecht dacht de stad daarmee beter te kunnen dienen. Dat zie je van buiten niet.

Net zoals je niet ziet hoeveel professionals iedere dag aan die stad werken. Ik heb diep respect gekregen voor het ambtelijk apparaat. Voor mensen die hun dossiers kennen tot achter de komma en ze vervolgens nog geduldig weten uit te leggen aan mensen die dat allemaal voor het eerst meemaken.

Tegelijk blijft het een wonderlijk idee dat zo’n professionele organisatie uiteindelijk wordt bestuurd door gewone inwoners die zich verkiesbaar hebben gesteld. Misschien is dat wel de mooiste democratische gedachte die ik ken.

Tijdens bijeenkomsten in het raadhuis en elders in de stad keek ik met minstens zoveel belangstelling naar onze burgemeester. Hij bezit een bijzonder talent. Waar je ook kijkt, hij lijkt daar nét geweest te zijn. Een hand hier. Een welkom daar. Een oog voor wie nog niemand gesproken heeft. En een geheugen waar menig raadslid jaloers op mag zijn. Misschien is protocol uiteindelijk gewoon een andere vorm van gastvrijheid.

Ondertussen probeer ik één ding heel bewust vast te houden. Mijn blik van buiten. Want ik merk hoe verleidelijk het is om langzaam dezelfde woorden te gebruiken als iedereen in het raadhuis. Gemeenschappelijke regeling. MPP. Buitenruimte. P&C-cyclus. Interpellatie. Stemverklaring. Terwijl iemand in de supermarkt gewoon vraagt: “Waarom duurt het eigenlijk zo lang?”.

Dat is de taal die ik niet kwijt wil. Net zomin als de verwondering. Ik wil mijn familienaam eer aandoen. Maar belangrijker nog: ik wil nooit zo gewend raken aan het systeem dat ik vergeet hoe het eruitziet voor iemand die er niet iedere woensdagavond zit.

Misschien is dat wel de grootste opdracht. Niet om overal een antwoord op te hebben. Maar vragen blijven stellen alsof je gisteren pas bent begonnen.

Na honderd dagen weet ik één ding zeker. Verbazing zet mensen tegenover elkaar. Verwondering nodigt ze uit om naast elkaar te gaan staan. En ik hoop dat ik dat laatste nooit verleer.

Maarten de Haan is een vertrouwd gezicht binnen de Amstelveense politiek. Hij is vier jaar actief als raadslid voor D66 en was daarvoor twee jaar burgerlid. In deze periode heeft hij zich onder meer ingezet voor duurzaamheid, groen en het Schiphol-dossier.

Naast zijn politieke werkzaamheden is De Haan professioneel actief op het gebied van duurzaamheid.

In zijn nieuwe rol als fractievoorzitter wil hij, samen met de fractie, blijven werken aan de kernwaarden van D66: vrijheid om te zijn wie je bent, om veilig te leven; verbinding tussen mensen, buurten en generaties zodat iedereen mee kan doen en zich thuis voelt; en vooruitgang door te investeren in betaalbare woningen, goed onderwijs, mobiliteit en een duurzame, gezonde leefomgeving.

“Ik ben trots dat ik de fractie na de verkiezingen heb mogen vertegenwoordigen en ben blij dat ik het stokje nu kan overdragen aan een ervaren en gewaardeerd raadslid als Maarten”, aldus Gordon.

De Haan woont in de wijk Elsrijk, samen met zijn gezin met twee kinderen. Ook buiten de politiek zet hij zich actief in voor de samenleving: hij is bestuurslid van een lokale energiecoöperatie in Elsrijk en draagt zo bij aan de energietransitie in Amstelveen.

Met de benoeming van De Haan kiest D66 Amstelveen voor een betrokken fractievoorzitter met een sterk lokaal netwerk.

Zicht op welzijn en kwaliteit
Op grond van artikel 5 onder b van de Leerplichtwet 1969 kunnen ouders een vrijstelling aanvragen om hun kinderen thuis les te geven.

Brancheorganisatie Ingrado waarschuwt echter dat gemeenten momenteel te weinig handvatten hebben om de kwaliteit van dit onderwijs en het welzijn van de kinderen effectief te volgen.

D66 vindt het van groot belang dat de gemeente precies weet hoe het met deze Amstelveense kinderen gaat. Daarom heeft de fractie het college gevraagd naar de specifieke drempels die de gemeente ervaart bij het toezicht en de manier waarop de rechtmatigheid van de vrijstellingen wordt getoetst.

Gelijkheid en kansen voor ieder kind
Voor D66 staat het belang van het kind altijd voorop. De partij wil dat ieder kind in een veilige omgeving opgroeit en gelijke kansen krijgt om zich optimaal te ontwikkelen.

Nu de Hoge Raad de juridische kaders strikter heeft gedefinieerd, ontstaat er een kans om het lokale beleid hierop aan te scherpen. “Het mag niet zo zijn dat er kinderen buiten de boot vallen of uit het zicht verdwijnen.

School is voor kinderen niet alleen een plek om te leren, maar ook om sociaal op te groeien met leeftijdsgenoten. We willen dat ieder Amstelveens kind de beste start in het leven krijgt, en dat de kwaliteit van het onderwijs en het welzijn voor álle kinderen goed zijn gewaarborgd”, aldus Aziza Filal van D66 Amstelveen.

Vanuit die visie vraagt de fractie het college naar de verwachte impact van de rechterlijke uitspraak en de toekomstige inrichting van het toezicht.

We hebben het akkoord ‘Wat ons verbindt’ niet voor niets zo genoemd. Het laat zien dat samenwerken werkt. En dat je juist door verschillen te overbruggen vooruitgang kunt boeken. Dat zie je terug in het plan voor de komende vier jaar.
Daarin herkennen we duidelijk waar inwoners D66 voor hebben gekozen: meerb etaalbare woningen, kansen voor jongeren, goed onderwijs en een groene, leefbare stad. Lijsttrekker Floor Gordon: “Mensen stemmen niet op een coalitieakkoord, maar op de toekomst van hun stad. Dit akkoord is een begin, en wij kijken ernaar uit om daar samen met inwoners echt werk van te maken. Met energie, met ambitie en met oog voor elkaar.”

In het akkoord zie je duidelijk terug waar D66 zich hard voor heeft gemaakt. We zetten stevig in op meer betaalbare woningen en betere doorstroming. Onderwijs blijft een speerpunt, met aandacht voor gelijke kansen en sterke voorzieningen. Ook op duurzaamheid zetten we stappen vooruit, met een realistische koers richting een klimaatneutrale stad. Tegelijk investeren we in een samenleving waarin iedereen mee kan doen. Van jongeren tot mensen die extra ondersteuning nodig hebben. En dat doen we verantwoord: met een begroting die op orde blijft, zodat we kunnen blijven bouwen aan de toekomst van Amstelveen.

D66 levert opnieuw twee wethouders en dat zijn twee krachtige vrouwen die de komende jaren het verschil gaan maken voor Amstelveen.
Floor Gordon wordt wethouder Gebiedsontwikkeling, Mobiliteit,
Energietransitie, Sport en Vastgoed. Zij werkt aan grote projecten zoals het Stadshart en Nieuw Legmeer en maakt onze stad bereikbaar en toekomstbestendig.
Saloua Chaara wordt wethouder Onderwijs, Jeugd, Werk & Inkomen, Inclusie & Integratie en Participatie & Media. Zij zet zich in voor kansengelijkheid, sterke jongeren en bestaanszekerheid voor iedereen.
Samen bouwen zij aan een toekomstbestendige stad, waarin je kansen krijgt en mee kunt doen.

Het akkoord ligt er. Nu begint het werk. We gaan vooruit. Voor Amstelveen, voor iedereen. Het volledige coalitieakkoord is hier te vinden.

Op basis van de voorlopige uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen 2026 reageert lijsttrekker Floor Gordon van D66 Amstelveen dankbaar en vastberaden:

“Wij zijn trots dat zoveel Amstelveners ons het vertrouwen hebben gegeven en dat het aantal D66-stemmers ten opzichte van 2022 merkbaar is gegroeid. Dat is een duidelijke steun voor onze koers van vrijheid, verbinding en vooruitgang. We hebben onze 7 zetels in de raad stevig behouden. We willen iedereen bedanken die op D66 heeft gestemd, met ons in gesprek is gegaan of zich tijdens de campagne heeft ingezet. De hogere opkomst laat zien dat inwoners zich betrokken voelen bij Amstelveen – en dat is misschien wel de mooiste winst van deze verkiezingen. We feliciteren de winnaars van harte met hun resultaat: in het bijzonder GL-PvdA als grootste partij, maar ook AvA, FvD en de VVD met hun zetelwinst.”
 
Volgens Gordon laat de uitslag vooral zien waar het om draait, namelijk wat voor stad Amstelveen wil zijn.
 
“De afgelopen weken hebben we op straat, aan de deur en tijdens bijeenkomsten met veel inwoners gesproken. Over wonen, onderwijs, duurzaamheid en de toekomst van Amstelveen. We hebben zorgen gehoord, ideeën opgehaald en waardevolle gesprekken gevoerd. Die betrokkenheid geeft energie én richting. Wat we terug horen is duidelijk: mensen willen vooruit. Dat er gebouwd wordt, dat voorzieningen meegroeien en dat plannen ook echt worden uitgevoerd. Het vertrouwen dat we hebben gekregen, zien we als een opdracht. Een opdracht om verder te bouwen aan een Amstelveen dat vooruitkijkt. Waar ruimte is voor nieuwe woningen, waar we investeren in goed onderwijs en waar duurzaamheid en leefbaarheid hand in hand gaan. De afgelopen jaren hebben we laten zien dat het kan: ambitie combineren met realisme. Plannen maken én ze waarmaken. Juist die combinatie is nu nodig om de volgende stap te zetten.”
 
Over de komende periode is Gordon hoopvol en duidelijk.

“In Amstelveen hebben we de kans om te laten zien dat samenwerking wél werkt. Dat je verschillen kunt overbruggen als je een gezamenlijk doel hebt: een stad die vooruitgaat en waar mensen prettig kunnen blijven wonen. De verkiezingen zijn voorbij, nu begint het echte werk. Wij gaan de gesprekken in met energie, openheid en de wil om verder te bouwen. We kijken ernaar uit om samen met andere partijen tot goede plannen voor Amstelveen te komen. Samen maken we de stad.”

De personeelstekorten in de gehandicaptenzorg zijn groot en nemen verder toe. Wachttijden lopen op, de werkdruk stijgt en het wordt steeds lastiger om mensen te behouden.

Tegelijk is wonen in Amstelveen voor veel medewerkers onbereikbaar geworden. Zij vertrekken naar andere gemeenten of verlaten de sector. Dit raakt direct de zorg voor Amstelveners.

Amstelveen kent een voorrangsregeling voor sociale huurwoningen voor cruciale beroepen, zoals zorg en onderwijs.
Die regeling is bedoeld om mensen die onmisbaar zijn voor de stad hier te laten wonen en werken.
In de praktijk geldt die echter maar voor een deel van de zorg.

Medewerkers in de gehandicaptenzorg, zoals persoonlijk begeleiders, vallen er vaak buiten. Fractievoorzitter Saloua Chaara: “Deze mensen zijn onmisbaar voor de zorg in onze stad. Als we willen dat zij hier blijven werken, moeten we het ook mogelijk maken dat zij hier kunnen wonen.”

D66 wil de regeling uitbreiden, zodat ook medewerkers in de gehandicaptenzorg onder de voorrangsregeling vallen. Maar dat alleen is niet genoeg, vindt de partij.

Chaara: “D66 heeft een hele duidelijke ambitie neergelegd. Wij willen de komende jaren 10.000 woningen toevoegen aan Amstelveen. Zodat onze leraren, politieagenten en mensen in de zorg hier kunnen blijven wonen.  Zij houden onze stad draaiende”.

D66 wil daarnaast dat ook bij de toewijzing van koopwoningen meer ruimte komt voor deze beroepsgroepen. Op deze manier krijgen mensen met cruciale beroepen ook bij nieuwbouw- en transformatieprojecten een eerlijke kans op een woning.

“Kunnen onze kinderen straks nog wonen in Amstelveen?” Die vraag hoor ik steeds vaker. Aan de keukentafel, bij sportclubs, op straat. De wooncrisis is allang geen abstract probleem meer. Starters vinden geen woning.
Gezinnen die groter willen wonen zitten vast. En veel ouderen die best kleiner zouden willen wonen, hebben vaak geen alternatief.
 
Laatst sprak ik Henk (71) bij Vraag het Floor. Hij woont alleen in een sociale huur eengezinswoning. Zijn kinderen zijn al jaren het huis uit. Hij zou best willen verhuizen naar een betaalbaar huurappartement. Maar die zijn er nauwelijks. Dus blijft hij zitten waar hij zit. Niet omdat hij dat wil, maar omdat er geen andere keuze is. Dat verhaal hoor ik te vaak.
 
Als wethouder zie ik hoe ingewikkeld bouwen kan zijn. Plannen, procedures, participatie, financiën — het moet allemaal kloppen. Maar ik zie ook iets anders: het kan wél.
 
De afgelopen jaren hebben we laten zien dat Amstelveen kan bouwen én een fijne stad kan blijven. Met nieuwe woningen, nieuwe voorzieningen en ruimte voor groen. Het bouwen van complete wijken vraagt ambitie én realisme. Want plannen die niet uitvoerbaar zijn, leveren uiteindelijk geen woningen op. Juist een goede mix van woningen en voorzieningen zorgt ervoor dat de stad blijft leven. Ouderen zoals Henk kunnen doorstromen, er ontstaat ruimte voor gezinnen en ook jongeren kunnen hier een toekomst opbouwen.
 
In het debat over wonen zie je grofweg twee reacties op de wooncrisis.
 
GroenLinks-PvdA komt met plannen waarin de gemeente zelf grond moet opkopen en minimaal 40% sociaal bouwen. Dat klinkt ambitieus, maar het is vooral een recept voor grote financiële risico’s en forse vertragingen. Als projecten financieel niet rondkomen, dan komen er geen woningen en blijft het bij papieren plannen. In een wooncrisis kunnen we ons dat simpelweg niet permitteren. Starters, leraren en zorgmedewerkers hebben geen behoefte aan theoretische discussies over percentages. Zij willen niets liever dan sleutels van een huis.
 
De VVD zegt dat we Amstelveen vooral goed moeten beheren: een rem op de groei, niet te hoog bouwen en de auto blijft de norm. Dat klinkt realistisch, maar leidt uiteindelijk tot één ding: stilstand.  Amstelveen is geen museum. ‘Beheren’ niet genoeg. Je moet een stad ook doorgeven. Aan een volgende generatie die hier wil wonen, werken en een toekomst opbouwen.
 
Als we ambitie loslaten en stoppen met ontwikkelen, verandert Amstelveen langzaam in een gouden kooi. Nog steeds een prachtige stad. Maar wel een stad waar jongeren noodgedwongen vertrekken, omdat ze geen woning kunnen vinden. Waar starters geen kans krijgen. En waar ouderen alleen in gezinswoningen blijven
wonen, omdat er geen alternatief is. Is dat de toekomst voor Amstelveen?
 
Ontwikkeling, doorstroming en ruimte voor nieuwe generaties zijn essentieel voor een gezonde stad. Groei vraagt investeringen, maar maakt die ook mogelijk: meer inwoners versterken de lokale economie en vergroten het draagvlak voor goed openbaar vervoer. Wie stopt met bouwen en investeren, ziet juist het draagvlak voor winkels, scholen en OV afnemen, terwijl de woonkosten stijgen en de economie verzwakt.
 
Deze verkiezingen gaan daarom uiteindelijk niet over wie  de grootste partij wordt. Ze gaan over de vraag wat voor stad we willen zijn. Een stad die alleen bewaart wat er al is, of een stad die ruimte maakt voor de volgende generatie. Ambitie zonder realisme werkt niet. Maar gebrek aan ambitie zet ons in de achteruit. D66 wil van Amstelveen geen gouden kooi maken, maar haar doorgeven

Met ambitie én realisme.

Floor Gordon
Lijsttrekker D66 Amstelveen

De eerste editie liet zien hoe groot de behoefte aan zo’n gesprek is. In Westwijk ontstonden open en persoonlijke ontmoetingen tussen inwoners en de wethouder.

“Politiek staat vaak ver weg, maar nu zat ze ineens naast me,” vertelde een bezoeker. “We hadden een mooi gesprek.” Een andere inwoner zei: “Ik wilde eigenlijk niet gaan stemmen, maar nu weet ik dat mijn stem er wél toe doet.”

Volgens Floor Gordon laat dat precies zien waarom dit soort ontmoetingen belangrijk zijn. “Een sterke lokale democratie begint bij betrokkenheid,” zegt Gordon. “In de gemeenteraad worden keuzes gemaakt die je elke dag raken – over wonen, onderwijs, veiligheid en de toekomst van Amstelveen”. Met Vraag het Floor ga ik daarover in gesprek met inwoners. Van mens tot mens. “Dan merk je dat zorgen én oplossingen vaak dichter bij elkaar liggen dan je denkt.”

De nieuwe editie vindt plaats tijdens de verkiezingsmarkt op het Stadsplein. Ook medewerkers van de griffie van de gemeenteraad zijn aanwezig in de bibliotheek om vragen te beantwoorden over hoe de lokale democratie werkt.
Iedereen is welkom om binnen te lopen, een vraag te stellen of gewoon even kennis te maken.

Bibliotheek Amstelland – Stadsplein
Vrijdag 13 maart
12.00 – 14.00 uur
Vrij binnenlopen, geen aanmelding nodig

Volgens enkele sportverenigingen is de druk op sporthallen groot en zal die de komende jaren verder toenemen. D66 staat positief tegenover de bouw van een nieuwe sporthal.

Daarbij wil de fractie nadrukkelijk ook kijken naar de behoeften van het onderwijs. Verschillende basisscholen, maar ook de internationale school Amity en het MBO College, geven al langer aan behoefte te hebben aan meer sportcapaciteit in hun directe omgeving.

Daarom wil de fractie dat het college onderzoekt of een sporthal in de omgeving van het MBO College mogelijk is, waar zowel scholen als sportverenigingen gebruik van kunnen maken.

Driss Aarabi, raadslid voor D66 en woordvoerder Sport: “De afgelopen jaren hebben we veel gesprekken gevoerd met het MBO College, met docenten en met studenten. Daar horen we steeds hetzelfde: de behoefte aan goede sportvoorzieningen is groot. Studenten verdienen gewoon een volwaardige sportplek bij hun school. Het wordt tijd dat daar serieus werk van wordt gemaakt.”

Naast een verkenning naar een sporthal bij het MBO college, wil D66 dat de gemeente een beter beeld krijgt van de toekomstige vraag naar binnensportaccommodaties.

De partij pleit voor een langjarig plan, vergelijkbaar met het Integraal Huisvestingsplan voor onderwijs, zodat tijdig kan worden ingespeeld op de groei van de stad en de behoefte aan sportvoorzieningen.

1. Herkent u het beeld dat er in Amstelveen sprake is van een structureel tekort aan binnensportcapaciteit? Kan het college inzicht geven in de huidige bezettingsgraad van de binnensportaccommodaties en aangeven welke knelpunten sportverenigingen daarbij ervaren?

2. Welke rol speelt AmstelveenSport bij het plannen, verdelen en optimaal benutten van de beschikbare binnensportaccommodaties? Hoe beoordeelt u de inzet van AmstelveenSport op dit vlak? Hoe beoordelen sportverenigingen volgens u de inzet van AmstelveenSport? Kan de inzet worden verbeterd? Zo ja, op welke manier?

3. Hoe verwacht u dat de vraag naar binnensportaccommodaties zich de komende tien jaar ontwikkelt? Bent u bereid hiervoor, naar het voorbeeld van het Integraal Huisvestingsplan voor onderwijs, een langjarig beeld en plan op te stellen? Kan de gemeenteraad dit plan nog dit jaar ontvangen?
Verschillende basisscholen, maar bijvoorbeeld ook Amity en het MBO College, geven al langer aan behoefte te hebben aan meer sportcapaciteit in hun directe omgeving. Bent u bereid om, in
het plan genoemd onder vraag 2 of in de uitwerking van het verzoek van de vier sportverenigingen, ook een mogelijke locatie voor een sporthal in de omgeving van het MBO College te verkennen? Kan daarbij worden gekeken naar optie waar ook basisscholen goed
gebruik van kunnen maken?

4. Hoe weegt u het verzoek van de sportverenigingen voor een nieuwe sporthal bij De Meerkamp in verhouding tot andere ruimtelijke opgaven in de stad, zoals woningbouw? Deelt u de opvatting van D66 dat het verstandig is om bij een eventuele locatiekeuze te kijken naar
plekken waar minder andere functies mogelijk zijn?

Recent bezocht D66 de Horizon, de Akker en Kinderrijk op de Landtong. De scholen en kinderopvang liggen tegenover winkelcentrum Groenelaan, een druk gebied.

Op aanwijzing van D66 is daar onlangs een zebrapad aangelegd. Dat heeft de situatie verbeterd, maar volgens de partij is het nog niet genoeg.

Tijdens het bezoek van D66 lieten ouders, medewerkers en omwonenden zien waar het dagelijks misgaat. Zij wezen op onoverzichtelijke verkeersstromen, drukte bij het brengen en halen en een gebrekkige fietsveiligheid.

Terwijl de fractie aanwezig was, ontstonden meerdere bijna-ongelukken, waarbij jonge kinderen betrokken waren.

D66 wil dat het college de belangrijkste knelpunten rond de scholen en kinderopvang op de Landtong in kaart brengt en snel maatregelen neemt.
Daarbij denkt de fractie aan een betere inrichting van de Kiss & Ride, veiligere fietsroutes en zichtbare handhaving tijdens schooltijden.

Ook wil D66 voor andere scholen in beeld krijgen hoe ouders en scholen in Amstelveen de verkeersveiligheid ervaren. Per school moet samen met ouders en medewerkers worden gekeken welke maatregelen nodig zijn om de omgeving structureel veiliger te maken.

Saloua Chaara, onderwijswoordvoerder van D66:
“Ieder kind moet veilig naar school kunnen. In gesprekken met schoolleiders hoor ik steeds opnieuw dat de verkeersveiligheid rond scholen beter kan.

Tegelijk zie ik dat scholen nu te vaak het gevoel hebben zelf verantwoordelijk te worden gemaakt voor het oplossen van deze problemen. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Scholen kunnen meedenken en helpen, maar de gemeente is verantwoordelijk voor een veilige openbare ruimte.

Daarom wil D66 per school kijken wat nodig is en snel concrete maatregelen nemen.”

Vervoerregio Amsterdam is een samenwerkingsverband van veertien gemeenten op het gebied van verkeer en openbaar vervoer, waar Amstelveen deel van uitmaakt.

De Vervoerregio is verantwoordelijk voor het realiseren en verbeteren van het openbaar vervoer en infrastructuur in de regio en dus ook voor de aanleg van de Uithoornlijn en de bussen en trams in Amstelveen en Uithoorn. Daarnaast is de vervoerregio opdrachtgever van het GVB voor de trams en Connexxion voor de bussen in Amstelveen en Uithoorn.

Gemeenteraadsleden uit alle deelnemende gemeentes vormen samen de regioraad.

De Amstelveense regioraadsleden hebben zich de afgelopen jaren sterk gemaakt voor het behoud van metrolijn 51.

Raadslid Ben Idder: “Deze veelgebruikte lijn verbindt Isolaterweg (Amsterdam West) met Amsterdam Centraal, via Amsterdam Zuid en vormt daarmee een belangrijke verbinding voor reizigers uit Amstelveen, Uithoorn en Aalsmeer; het behoud van deze lijn is een grote winst voor de regio.”

Raadslid Arnout van den Bosch: “Goed openbaar vervoer is essentieel voor Amstelveen, daarnaast ben ik erg blij met de inzet van de vervoerregio voor goede fietsverbindingen. Zo bieden we echt een gezond en duurzaam alternatief voor autogebruik!”

Verder vroegen de raadsleden aandacht en een actieplan om de uitval en de matige punctualiteit van lijn 25 te verbeteren.
Ook het verbeteren van de toegankelijkheid stond regelmatig op de agenda, waarbij de raadsleden onder meer wezen op terugkerende problemen met defecte liften.

Raadslid Menno van Leeuwen: “Naast het hameren op het behoud van de metrolijn 51, hebben wij ons sterk gemaakt voor het realiseren van verbeteringen op de lijn 25.
Mede door onze inzet is er veel verbeterd op deze lijn en heeft dit de volle aandacht van de GVB en de vervoerregio als haar opdrachtgever. Een goed rijdend ov is voor heel veel Amstelveners cruciaal! Daarnaast maakt de vervoerregio veel geld vrij voor een nieuw ov-knooppunt in het Stadshart.”

18 maart 2026 vinden er nieuwe verkiezingen plaats. Kort daarna bepaalt de gemeenteraad welke raadsleden Amstelveen zullen vertegenwoordigen in de vervoerregio.

Voor de nieuwe raadsleden kan de aandacht onder meer uitgaan naar de Stadshartlijn, een gratis buslijn die reizigers naar het Stadshart vervoert vanaf verschillende locaties in Amstelveen/Amsterdam aldus raadslid Dave Offenbach.

Raadslid Diana Julio vult hierbij aan, bereikbaarheid van het Stadhart kan verbeterd worden als tramlijn 5 wordt doorgetrokken naar het busstation. Dit zou de overstap voor reizigers vereenvoudigen en duidelijke verbetering bieden voor het openbaar vervoer in Amstelveen.
Daarnaast blijft het verbeteren van fijnmazig openbaar vervoer in Amstelveen een belangrijk aandachtspunt.

Het initiatief Tuin Rangers, opgezet door IVN en Stichting Steenbreek, is inmiddels actief in meerdere gemeenten in Nederland.

Vrijwillige Tuin Rangers geven bewoners persoonlijk advies over hoe zij hun tuin groener en klimaatbestendiger kunnen maken.

“Amstelveen is al een groene gemeente, maar we kunnen samen nog veel meer bereiken,” aldus Maarten de Haan, raadslid voor D66. “Met Tuin Rangers maken we vergroenen laagdrempelig en praktisch. Niet alleen plannen op papier, maar concrete hulp in de tuin van mensen zelf.”

De motie komt op een moment waarop een eerder initiatief om tuinen bij sociale huurwoningen van Eigen Haard te vergroenen geen doorgang vindt.
Volgens De Haan is het belangrijk dat er nu een passend alternatief komt.

“Het wegvallen van dat initiatief liet een gat achter,” zegt De Haan. “Met Tuin Rangers bieden we een oplossing die wél uitvoerbaar is. We benutten het enthousiasme van lokale vrijwilligers en bestaande organisaties in Amstelveen. Zo versterken we elkaar.”

De gemeenteraad heeft het college verzocht te onderzoeken hoe inwoners praktisch ondersteund kunnen worden bij het vergroenen van hun tuin en woonomgeving, waarbij aansluiting bij Tuin Rangers nadrukkelijk wordt verkend.

Bij een komende planning- en begrotingsronde komt het college met een voorstel terug naar de raad.

De motie werd mede ingediend door VVD, Goed voor Amstelveen, PvdA, GroenLinks, bbA en de ChristenUnie en kon rekenen op unanieme steun binnen de raad.

D66 Amstelveen staat voor dienstbare politiek: wethouders en raadsleden die zichtbaar, toegankelijk en benaderbaar zijn. Die luisteren naar zorgen en ideeën van inwoners en het gesprek aangaan over wat er beter kan. Daarom organiseert D66 aanstaande vrijdag Vraag het Floor.
Lijsttrekker en wethouder Floor Gordon gaat in gesprek met inwoners van Westwijk over wat er speelt in de wijk, wat de gemeenteraad doet – en kan doen – en waarom elke stem juist lokaal zo belangrijk is. Geen toespraken of lange dossiers, maar een open gesprek over wonen, onderwijs, voorzieningen, vervoer en alles wat mensen bezighoudt.
Floor is aanwezig in winkelcentrum Westwijk, de bibliotheek en buurtcentrum Westend. Inwoners kunnen vrij binnenlopen voor een gesprek en ontdekken hoe zij zelf invloed kunnen uitoefenen op besluiten van de gemeenteraad in hun wijk en stad.
Het initiatief sluit aan bij het verkiezingsprogramma van D66 Amstelveen, waarin de partij kiest voor het verkleinen van de afstand tussen politiek en inwoners. Niet praten over mensen, maar mét mensen. En laten zien dat een sterke lokale democratie begint bij betrokkenheid – en bij de gang naar de stembus.
“De gemeenteraad beslist over je straat, je school en je wijk,” zegt Floor Gordon. “Juist daarom is het zo belangrijk dat mensen hun stem laten horen. Met Vraag het Floor wil ik laten zien dat lokale politiek dichtbij is en dat stemmen écht verschil maakt.”

Winkelcentrum Westwijk, Bibliotheek Westwijk & Buurtcentrum Westend
Vrijdag 13 februari
14.30 – 16.30 uur
Vrij binnenlopen, geen aanmelding nodig

D66 wil 10.000 nieuwe woningen bouwen. Vooral binnen de stad, zodat het groen behouden blijft. Starters, jongeren, ouderen en mensen met een belangrijk beroep krijgen meer kansen op een woning. Leegstaande gebouwen worden aangepakt en de partij trekt alles uit de kast om wanneer dit kan, bestaande gebouwen te benutten voor (meer) woningen. huizen zijn bedoeld om in te wonen, niet om aan te verdienen. Een huis is geen luxe, maar een basis voor een goed leven. Verder wil de partij woningbouw in Nes versnellen om zo de vitaliteit van het drop te versterken. Hierbij ligt de prioriteit bij starterswoningen voor jongeren die in Nes willen blijven wonen.

D66 zet onderwijs op één. De partij zet in op goede schoolgebouwen, groene schoolpleinen en genoeg goede leraren voor de klas. Ook is er aandacht voor welzijn, kunst, cultuur, muziek en sport op school en wil de partij het leerlingenvervoer verbeteren.  Scholen krijgen ondersteuning bij de uitdagingen van internationalisering en de zorgteams op scholen worden versterkt, zodat onderwijs en ondersteuning goed op elkaar aansluiten. Amstelveen is ook een stad voor studenten. D66 wil meer betaalbare studentenwoningen en aandacht voor mentaal welzijn. Studenten moeten hier kunnen studeren, wonen en meedoen. Hun ideeën en stem horen bij de toekomst van de stad.

D66 wil een stad waar groen en gezondheid hand in hand gaan. De partij investeert in meer bomen en parken dichtbij huis, groene schoolpleinen en extra vergroening van versteende wijken, om Amstelveen zo koeler en leefbaarder te maken. Ook presenteert D66 plannen om woningen versneld te isoleren, duurzame energie lokaal op te wekken en schone mobiliteit te stimuleren.

D66 wil dat Amstelveners zich veilig, snel en duurzaam kunnen verplaatsen. In het verkiezingsprogramma geeft de partij voorrang aan lopen, fietsen en schoon vervoer. D66 investeert in betere en veiligere fietspaden, meer mogelijkheden om (deel)auto’s en elektrische (bak-)fietsen op te laden en in verkeersveilige woonwijken met lagere snelheden. Ook het openbaar vervoer wordt verbeterd: D66 wil het busstation vernieuwen met betere overstapmogelijkheden en meer comfort, en tramlijn 5 doortrekken naar het busstation zodat overstappen eenvoudiger wordt. Daarnaast zet D66 in op deelmobiliteit, mobiliteitshubs en goede fietsparkeerplekken, zodat Amstelveen bereikbaar blijft zonder extra drukte op straat.

Ondernemers zijn het hart van Amstelveen. D66 wil ondernemers ruimte geven om te doen waar ze goed in zijn. Dat betekent minder regels, snellere vergunningen en een gemeente die meedenkt. D66 wil ruimte voor groei in het Stadshart en in de wijken, meer flexibiliteit voor terrassen en winkels en ondersteuning bij digitalisering. Tegelijk pakt D66 knelpunten aan zoals volle elektriciteitsnetten, zodat bedrijven kunnen blijven ondernemen en investeren. Zo zorgt D66 voor banen, innovatie en een levendige stad.

“D66 kiest voor vrijheid, verbinding en vooruitgang in Amstelveen. Voor een gemeente waarin je veilig bent. Waarin je vrij bent om jezelf te zijn en je eigen keuzes kunt maken. Een gemeente die luistert naar inwoners en mensen betrekt bij besluiten. Amstelveen kan vooruit als we durven kiezen. Voor wonen, onderwijs, ondernemers en studenten. Met vertrouwen in elkaar. Dan kan het wél.”

“D66 gelooft in mensen. In hun ideeën, hun veerkracht en hun ambitie. Deze campagne gaat over vertrouwen: dat we samen meer kunnen dan we denken. Niet vastlopen in wat niet kan, maar bouwen aan wat wél kan.”

Op de Dag van de Ondernemer spreekt D66 Amstelveen haar waardering uit voor alle lokale ondernemers die onze gemeente laten bruisen.
In het bijzonder feliciteren we Van Nieuwkerk Fietsen & Scooters, dat al 59 jaar een vertrouwd gezicht is in Amstelveen.
 
Met hun vakmanschap, klantvriendelijkheid en inzet voor duurzame mobiliteit laten zij zien hoe belangrijk lokale ondernemers zijn voor een leefbare en toekomstgerichte stad.
D66 bedankt Van Nieuwkerk voor hun jarenlange bijdrage aan de Amstelveense gemeenschap en wenst hen veel succes op weg naar het zestigste jubileum.

In Uilenstede en Kronenburg komen er grote ontwikkelingen aan. Er komen 438 sociale studentenwoningen, 3.600 short-stay units en nieuwe voorzieningen die het gebied verbeteren en vernieuwen.

Deze vernieuwingen bieden kansen, maar vragen ook om aandacht. Want hoe blijft Uilenstede een levendig, veilig en prettig gebied om te wonen, studeren en ontspannen?

Tijdens de bijeenkomst hoort D66 graag welke ervaringen en ideeën er leven onder studenten en andere belangstellenden.
De fractie gebruikt deze input voor de verdere politieke keuzes over de ontwikkeling van Uilenstede.

De avond start om 18.45 uur met een inloop. Om 19.00 uur begint het gesprek over Uilenstede.
Aansluitend, om 20.00 uur, volgt de openbare fractievergadering. Bezoekers mogen hierbij aansluiten, maar wie na het gesprek wil vertrekken kan dat zonder probleem doen.
De bijeenkomst vindt plaats in Il Caffè, Uilenstede 346. Aanmelden is niet nodig.

“Onze gebalanceerde lijst laat zien dat D66 Amstelveen klaar is voor de toekomst. Ervaren raadsleden en nieuw talent trekken samen op om ervoor te zorgen dat onze gemeente niet alleen nu, maar ook in de toekomst één van de beste in Nederland is om in te leven, te wonen en te werken.
Met deze kandidaten hebben we de kennis en kunde, maar ook de kracht en energie om Amstelveen verder vooruit te brengen.”

De top van de lijst weerspiegelt de brede talenten en ruime ervaring binnen D66 Amstelveen.
Floor Gordon (46) op de 1e plaats is reeds in een eerder stadium door de afdeling tot lijsttrekker verkozen. Zij is de huidige wethouder van o.a. ruimtelijke ordening en duurzaamheid, na eerder raadslid geweest te zijn namens D66 in Amstelveen.

Op nummer 2 staat Saloua Chaara (38), vicefractievoorzitter, ervaren raadslid en woordvoerder o.a. onderwijs, jeugd en zorg in de gemeenteraad, daarnaast werkzaam bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Zij wordt gevolgd op nummer 3 door Maarten de Haan (50), projectmanager duurzaamheid in de landbouwsector en als zittend raadslid al geruime tijd pleitbezorger voor een duurzame en toekomstbestendige groene stad.

De daaropvolgende kandidaten zijn allen student en nieuw op de lijst. Lois van Putten (22) is op plaats 4 is de hoogste nieuwe binnenkomer en naast student Bestuurskunde ook de voormalig voorzitter van de bewonersvereniging Uilenstede.

Jochem Bart (21) is de nummer 5, de jongste kandidaat en afgestudeerd in Economie. Hij studeert nu bestuurs- en organisatiewetenschappen en heeft daarvoor ook in Amstelveen op school gezeten.

Aziza Filal (25) eveneens en zij was voorheen de voorzitter van de ASVA studentenvakbond, is eerder bestuurslid van D66 Amstelveen geweest en staat op de 6e plaats.

Op plaats 7 staat Youssef Ben Idder (45), ervaren raadslid en lang betrokken bij mobiliteitsvraagstukken en in het dagelijks leven werkzaam als klantreisexpert in de financiële sector.
Mariska Wilschut (54) is een professional met ruime ervaring in de creatieve en communicatiesector en is daarnaast mantelzorger en nieuw op de lijst op plaats 8.

Ook nieuw op nummer 9 is Antje Scholten-Scheepstra (26), een geboren en getogen Amstelveense. Zij is een jonge ondernemer in de verzekeringsbranche en werkzaam als vrijwilliger in de Amstelveense bibliotheek.

Driss Aarabi (45) op plaats 10 is zittend raadslid met o.a. de portefeuilles financiën en sport. Hij is beleidsmedewerker bij de Belastingdienst en vrijwilliger bij het Rialto filmtheater.

Op plaats 11 wederom een nieuw gezicht in de persoon van Wende Hulsteijn (45), bestuurslid communicatie bij Transvisie, voor toegankelijke transgenderzorg en daarnaast manager Creative bij WE Fashion.
Paul van Roermund (65) op plaats 12, de nestor op de lijst, maar nog volop bezig met de toekomst. Hij is jarenlang burgerlid geweest en nog altijd werkzaam als beleidsadviseur.
Op de 13^e plaats staat nieuwkomer Mireille Nascimento (57), ervaren manager Financiën bij een gemeente in het Gooi met diverse andere bestuurlijke functies en een breed scala aan hobby’s in Amstelveen.

“Onze kandidaten staan midden in de samenleving en vertegenwoordigen heel Amstelveen – van Randwijck tot Westwijk en van Groenelaan tot Uilenstede.

Dit team brengt frisse gezichten én stevige ervaring. Ik ben trots op onze lijst. Samen kiezen we voor vrijheid om jezelf te zijn, veilig te wonen en mee te doen.
Voor vooruitgang in duurzaamheid, onderwijs en wonen. En voor verbinding tussen mensen, generaties en buurten. Zo bouwen we aan een Amstelveen waar iedereen zich thuis voelt en waar we samen werken aan een duurzame toekomst voor onze mooie gemeente.”

Raadsleden Harmen van der Steenhoven, Tawros Aslanjan en Robert Zuidbroek zijn niet meer verkiesbaar na drie perioden, conform het huishoudelijk reglement van D66.
Wel blijven zij zich allen inzetten om de toekomstige fractie te ondersteunen en zullen zij als lijstduwer terug te vinden zijn.

Frank Berkhout, wethouder in het huidige college, zal eveneens de lijst ondersteunen, samen met andere leden die de partij een warm hart toedragen.

“De lijst is een resultaat van de gehele afdeling en is tot stand gekomen na een zorgvuldig democratisch proces.
Na kandidaatstelling en voorselectie op o.a. integriteit, motivatie en beschikbaarheid, heeft een lijstadviescommissie, bestaande uit vijf personen, voormalig Tweede Kamerlid en gemeenteraadslid Hülya Kat en voormalig gemeenteraadslid en de huidige fractievoorzitter van de Eerste Kamer namens D66, Paul van Meenen, een advies opgesteld over de volgorde van de kandidaten.
De leden hebben vervolgens via digitale stemming hun voorkeur uitgesproken over de kandidaten.”

De lijst wordt verder opgevuld door lijstondersteuners die middels hun betrokkenheid, ervaring of netwerk een positieve bijdrage willen leveren aan een goed verkiezingsresultaat.

1. Floor Gordon
2. Saloua Chaara
3. Maarten de Haan
4. Lois van Putten
5. Jochem Bart
6. Aziza Filal
7. Youssef Ben Idder
8. Mariska Wilschut
9. Antje Scholten-Scheepstra
10. Driss Aarabi
11. Wende Hulsteijn
12. Paul van Roermund
13. Mireille Nascimento
14. Harmen van der Steenhoven
15. Robert Zuidbroek
16. Tawros Aslanjan
17. Frank Berkhout
18. Heidy Knol
19. Diego Tolen
20. Marieke Klingers
21. Francoise Oud
22. Marco Frikkee
23. Lex Hendriksen
24. Anne-Mieke van der Vet-Babeliowsky
25. Rien Alink
26. Ineke Prevoo-van der Genugten
27. Ton Louhenapessy
28. Hugo van der Kooij
29. Barbarella Janus
30. Shivan Bhoendie

Op 30 september 2025 vond er een raadsgesprek plaats over de ontwikkelingen rondom de A9. In dit gesprek werd duidelijk dat het bouwproject opnieuw vertraging heeft opgelopen.

Ook kwam tijdens dit gesprek naar voren dat er scheurtjes zijn ontstaan in het betonnen dek. Dit is mede veroorzaakt doordat vrachtwagens met beton, afkomstig uit Amsterdam, door files te laat aankwamen in Amstelveen.

Indien betonwagens door files niet direct opeenvolgend kunnen storten, kan dit de kwaliteit van het beton aantasten en resulteren in scheurvorming na het storten.

De fractie van D66 maakt zich zorgen over de veiligheid en kwaliteit van het dek, evenals over de vertraging en de financiële consequenties.

De vertraging levert niet alleen meer overlast voor bewoners en ondernemers maar leidt ook tot hogere uitgaven, aldus D66 woordvoerder verkeer en vervoer Youssef Ben Idder.

Ook is het belangrijk om te weten welke maatregelen zijn genomen of worden genomen om de overlast voor bewoners en ondernemers te beperken.