Dinsdag stond de TTT op het programma tijdens de Vogezenweek. Traditiegetrouw een onderdeel waar Amstelrenners goed in zijn. In de Vogezen natuurlijk net even anders: 3 ploegen samengesteld met renners wisselend bovenaan en onderaan uit het klassement. Waren de wegwerkers ons gezind?

Het plan was 3 ronden van 11 kilometer over een licht geaccidenteerd terrein, op een dikke 25 kilometer dalafwaarts fietsen van de camping. De Tourorganisatie zou zeggen een vlakke rit. De verkenning echter zorgde voor wat onrust: werkzaamheden, route barré. De omleiding was ook geen alternatief met sluip door kruip door, fietshekken en betonblokken. Goede lakmoesproef voor de directie: hoe om te gaan met dit probleem? De boomers stonden erbij en keken ernaar. Ter plekke een nieuwe route gemaakt, in de app, downloaden en uploaden naar je Garmin. Een heen- en weerroute met een rotonde als keerpunt. Duidelijk? Jazeker.

Bijna dan, want de eerste groep vond op de rotonde vijf afslagen wat veel en ging voor de vier. Resulterend in een blokje om – gelijk de eigen straftijd soldaat gemaakt. De andere ploegen lachten echter te vroeg. Zij (lees een wijsvingertje) hadden geduwd! De Russische waaier, en dat mocht niet. (Ik wist het niet was geen argument.) Toch was het nog beste gezellig hoor, lekker heel hard beuken over 17 kilometer. Het klassement kwam zo weer wat dichter bij elkaar.

Woensdag wachtte wederom een warme bergrit – daarover later meer. Maar eerst ging de bbq aan, met beleid uiteraard.

Onder: de winnende ploeg met Koos, Simon, JanB, Tim en Marcel

Zoals op de site te lezen valt, rijden er deze week redelijk wat renners van de Dinsdagavond rond in de Vogezen. Met zo’n concurrent waren we zeker niet ontevreden over de opkomst.

Volgende week maar eens kijken wie er baat bij die klimkilometers heeft gehad.
De groep was behoorlijk aan elkaar gewaagd vanavond, waardoor er alleen hard werd gereden als er een ontsnapping geneutraliseerd moest worden. Maar in de laatste vijf ronden ontstond er toch nog een klein breukje in het peloton. Dat maakte het voor de jury makkelijk want de enige plekken waarbij het verschil maar één fietslengte was, was tussen plek 8 en 9.
Max Baars was de snelste in de sprint voor Romke van der Weerdt, Edwin Commandeur en Stan Nelissen.
Omdat de hele top van het klassement ontbrak, verandert er weinig in de stand. Edwin Commandeur en Max Baars zijn wel geklommen naar plek 5 en 7.

De stand