Zelden zal er zo beschaafd zijn gereden op de dinsdag. De neutralisatie werd afgesloten met een gemiddelde van 40,0 en ook daarna bleef het peloton gezellig samen rijden.

Pogingen werden er wel ondernomen, maar niets leidde tot een ontsnapping die recht heeft op vermelding in dit verslag. (Lekker dan, de renners zijn gewaarschuwd. – red)
Timo Bergsma dacht in de laatste paar ronden zijn truc van vorige week te kunnen herhalen, maar dit keer waren er wel genoeg renners die dat niet lieten gebeuren. Dus Timo eindigde vervolgens achteraan in het peloton. Raúl Woudstra (fris uit de vakantie gekomen) was daarna veruit de snelste, voor Simon Polstra en Niels Geise. Bovenaan in het klassement is het een beetje stuivertje wisselen op plek 2 tot en met 4. En zelfs Tim Schreurs komt door drie weken afwezigheid langzamerhand weer in beeld.
Met de volgende keren wat extra niet- of teruggekeerde vakantiegangers (en ‘herintreders’ als Roel Gerritsen) er bij wordt het een nog leukere koers!

Komende twee weken is de vaste verslaggever op vakantie, dus wie zich geroepen voelt om vanuit de koers verslag te doen is van harte welkom.

De stand per 22 juli

De invloed van PFAS-vervuiling rond Schiphol op het Amsterdamse Bos is volgens de gemeenten Amsterdam en Amstelveen gering. Een bodemonderzoek dat nauwelijks bestuurlijke aandacht kreeg, laat echter zien dat PFAS al in de bodem van het Bos is aangetroffen. Onderzoeksjournalist Bas Vermond dook verder in het onderwerp en deelde zijn onderzoek met 1Amstelveen.

Auteur: Bas Vermond

Het Amsterdamse Bos lijkt volgens de gemeenten Amsterdam en Amstelveen grotendeels buiten schot te blijven van PFAS-vervuiling rond Schiphol. Maar uit een bodemonderzoek komt een ander beeld naar voren. Terwijl lokale politici vooral naar het water kijken, blijkt de vervuiling al in de bodem te zitten. 

Op 8 april 2026 stuurt wethouder Van Weyenberg een brief aan de gemeenteraad van Amsterdam. De conclusie is duidelijk: de invloed van PFAS-vervuiling rond Schiphol op het Amsterdamse Bos is “gering”. De brief wekt de indruk dat een ingewikkeld dossier daarmee overzichtelijk is gemaakt. Er is vervuiling rond de luchthaven, er wordt vervuild water geloosd, maar het Bos zelf blijft grotendeels buiten schot. Maar aan dat beeld gaat een andere geschiedenis vooraf: een reeks gebeurtenissen die pas achteraf één samenhangend verhaal vormt. 

In september 2025 laat het Hoogheemraadschap van Rijnland onderzoek doen naar de waterbodem van sloten in het Amsterdamse Bos. Niet vanwege acute zorgen, maar omdat er gebaggerd moet worden. Daarbij moet vooraf worden vastgesteld of het slib nog ergens kan worden gebruikt. De uitkomst is opvallend eenduidig. Op alle onderzochte locaties wordt PFAS aangetroffen. In zulke hoeveelheden dat het slib niet kan worden hergebruikt. Het mag niet worden verspreid, niet worden toegepast en moet worden afgevoerd als verontreinigd afval. 

De onderzoekers gaan er niet vanuit dat de vervuiling zich beperkt tot enkele sloten. Ze zien onvoldoende aanwijzingen dat er nog grote schone delen aanwezig zijn en stoppen daarom met het verder afbakenen van de vervuiling. Volgens de onderzoekers staat bovendien niet alleen het onderzochte gebied onder druk. Omdat de watergangen met elkaar in verbinding staan, wijzen zij erop dat ook niet-onderzochte wateren van het bos vervuild kunnen zijn. Daarmee ontstaat het beeld van een gebied waarin de vervuiling onderdeel is van het hele watersysteem. 

Onderzoek nooit gedeeld
Toch bereikt dit onderzoek de gemeentebesturen van Amsterdam en Amstelveen niet. Het onderzoek blijft binnen het waterschap en wordt niet actief gedeeld met de betrokken gemeenten. Volgens een woordvoerder van de gemeente Amsterdam is het onderzoek “nooit officieel ontvangen”. De gemeente heeft het onderzoek sinds half mei wél in handen, zo bevestigt Amsterdam. Of Amstelveen het onderzoek intussen ook heeft, blijft onduidelijk. De gemeente reageerde niet op vragen.

Het waterschap laat weten dat er geen formele informatieplicht bestaat voor dit soort bodemonderzoeken bij baggerprojecten. De resultaten zijn openbaar, maar moeten actief worden opgevraagd, aldus het waterschap. Bespreking met de gemeente Amsterdam als grondeigenaar staat pas na de zomer van 2026 gepland, ruim een jaar na het onderzoek. 

Maanden na het onderzoek, begin 2026, verschijnt er een memo van datzelfde waterschap dat wél bestuurlijk wordt gedeeld. Daarin staat dat PFAS in het hele werkgebied van het waterschap voorkomt en er sprake is van een brede verspreiding. Tegelijk wordt benadrukt dat de concentraties in het water onder de advieswaarden voor zwemmen blijven. Voor recreanten lijkt er dus meestal geen direct risico. Daarmee ontstaat een belangrijk onderscheid: wat voor mensen op korte termijn veilig lijkt, kan voor de natuur nog steeds problematisch zijn. 

Politieke vragen
Rond Schiphol worden de verschillen duidelijker. Bij gemaal Bolstra, waar water van het luchthaventerrein wordt weggepompt, liggen de concentraties PFAS veel hoger dan elders. Via dat gemaal komt het vervuilde water in de Ringvaart terecht. Een deel van de verklaring ligt in het verleden. Op Schiphol is jarenlang blusschuim gebruikt dat PFOS bevatte, een specifieke PFAS-stof. In 2008 ging het mis bij een incident waarbij grote hoeveelheden van dat schuim in het milieu terechtkwamen. Dat water verspreidde zich naar bodem en oppervlaktewater. 

Omdat PFOS nauwelijks afbreekt, blijft die vervuiling aanwezig en kan die zich door het systeem verplaatsen. Een directe link tussen dat incident en de vervuiling in het Amsterdamse Bos wordt door het waterschap niet hard gelegd. Maar het sluit ook andere mogelijke bronnen niet uit

In de gemeenteraad van Amstelveen leidt dat tot politieke vragen. Raadsleden spreken van structurele vervuiling en vragen wat dat betekent voor de omgeving, waaronder het Amsterdamse Bos. Het college erkent dat ‘ecologische normen’ worden overschreden, maar benadrukt dat er geen acuut risico is voor mensen. 

In Amsterdam vraagt de gemeenteraad begin 2026 om alle beschikbare informatie over PFAS-metingen in de Ringvaart, in een motie die het Amsterdamse Bos noemt als gebied waar veel Amsterdammers recreëren. Die zorg gaat over de mogelijke gevolgen voor natuur en recreatie in en rond het Bos. Maar de beantwoording richt zich uiteindelijk slechts op één onderdeel: het water. 

De redenering van de gemeente
In de brief van 8 april kijkt wethouder Van Weyenberg vooral naar het water dat via gemaal Bolstra de Ringvaart binnenkomt. De concentraties PFOS zijn daar hoog, maar nemen volgens zijn analyse verderop af doordat het vervuilde water zich mengt met grotere hoeveelheden water in de Ringvaart. Volgens de gemeente zorgt die ‘verdunning’ ervoor dat de invloed op het Bos beperkt blijft. Rond het water van het gemaal zelf zijn de concentraties PFAS echter zo hoog dat er adviezen gelden om geen water te gebruiken voor moestuinen en geen vis te eten uit de omgeving. 

Daarnaast is volgens de gemeente de inrichting van het watersysteem van belang. Het Amsterdamse Bos heeft geen directe waterinlaat vanuit de Ringvaart. Daardoor zou het vervuilde water het Bos slechts in beperkte mate bereiken. De PFAS eruit halen bij het gemaal door middel van een filter wordt daarbij als technisch niet haalbaar gezien. Op basis van die redenering wordt geconcludeerd dat de invloed op het Amsterdamse Bos ‘gering’ is. Daarmee richt de uitleg zich vooral op de aanvoer van nieuw vervuild water, terwijl PFAS al in de bodem van het Bos wordt aangetroffen. 

PFAS stopt niet bij een kademuur
Volgens hoogleraar milieukwaliteit Annemarie van Wezel vormen grondwater, oppervlaktewater en bodem in de praktijk van laag Nederland één samenhangend systeem. Stoffen kunnen zich daartussen verplaatsen en zich ophopen op plekken waar ze niet direct worden gemeten. Zoals zij het samenvat: PFAS stopt niet bij een kademuur. Verdunning verlaagt de concentratie op één plek, maar verwijdert de stof niet. De totale hoeveelheid blijft aanwezig en kan zich verder verspreiden. 

Wetenschappelijk onderzoek laat volgens Van Wezel zien dat PFAS zich ophoopt in planten en dieren. Organismen nemen de stoffen op, maar breken ze nauwelijks af, waardoor de concentratie in het ecosysteem toeneemt. In dieren kunnen die concentraties uiteindelijk duizenden tot tienduizenden keren hoger worden dan in het milieu waarin ze leven. Metingen van water laten daarmee slechts een deel van het probleem zien. De hoogste concentraties bevinden zich vaak in de organismen zelf. 

Wat er al ligt
In het Amsterdamse Bos ligt PFOS al in de bodem. PFOS is dezelfde stof die jarenlang op Schiphol werd gebruikt en die sinds het incident in 2008 in het water en de bodem terecht komt. Voor inwoners van Amsterdam en Amstelveen gaat het daarom niet alleen om tijdelijke blootstelling. Het gaat om een gebied waar dagelijks mensen wandelen, sporten en recreëren. Maar het is ook een plek waar vogels foerageren, vissen leven en insecten onderdeel zijn van de voedselketen en waarin PFAS zich kan ophopen in planten en dieren, vaak zonder dat dat zichtbaar is.

De vraag verschuift daarmee: niet alleen hoeveel PFAS er nog binnenkomt, maar ook wat er al ligt en wat daarmee gebeurt. Het Amsterdamse college heeft Schiphol inmiddels opgeroepen om maatregelen te nemen en de uitstoot te beperken. Ook het waterschap blijft meten en brengt de vervuiling verder in kaart. Maar dat richt zich vooral op nieuwe toevoer vanuit de Ringvaart. 

Na de zomer gaan het waterschap en de gemeente met elkaar in gesprek over het vervuilde slib in het Amsterdamse Bos. Wat dat concreet betekent, is nog onduidelijk. Zolang niet duidelijk is wat er met die vervuiling moet gebeuren, blijft de PFAS in de bodem liggen. Uit het zicht, maar niet uit het systeem.

Bekijk hier een fragment uit 2024 van Beslist! met Bas Vermond over PFAS in het Amsterdamse Bos.

The post PFAS in Amsterdamse Bos blijkt veel groter probleem dan gedacht appeared first on 1Amstelveen.

De afgelopen twee weken werd er onder zomerse omstandigheden gekoerst op de dinsdagavond. Vakantietijd, kleinere opkomst, wat het er niet gemakkelijker op maakte in het peloton.

Hoog tempo (7 juli)

[Overdenking] Het blijft altijd lastig om te bepalen wanneer een hoog tempo een te hoog tempo wordt. Als er een paar renners in het peloton zitten die veel hogere snelheden aankunnen dan de meeste andere renners, stelt na afloop altijd wel iemand de vraag of de DAC wel voor die groep is bedoeld. Het antwoord daarop is altijd lastig omdat de koers niet altijd wordt bepaald door een hoog tempo. [einde overdenking]

Vanavond kon bijna iedereen in het peloton blijven, terwijl dat de afgelopen weken vaak niet het geval was omdat er toen meer werd aangevallen en het peloton daardoor in twee stukken brak.
Suggesties over of we strikt moeten zijn over wie wel en wie niet mag meerijden en of dat er andere manieren zijn om een homogeen peloton van redelijke grootte aan de start te krijgen zijn welkom, want 10-12 renners aan de start is te weinig voor een vereniging waar een veelvoud van dat aantal in onze doelgroep zit.
De wedstrijd zelf werd niet in een sprint beslist omdat Maeda Mitsutaki ook wel een keer solo over de finish wilde komen! In de sprint van het peloton was Niels Geise de snelste voor Edwin Commandeur en Caspar Hermans.

Verrassende winnaar (14 juli)
Warm weer en vakantietijd zorgden voor een klein peloton aan de start. Maar die waren dan ook goed aan elkaar gewaagd. Dus ontsnappen was geen optie. Nu de rapste mannen ontbraken was het voor de jury een uitdaging om de top drie te voorspellen. Gelukkig was er geen geld op ingezet want de koers liep anders.
Timo Bergsma weet dat hij het niet van zijn sprint moet hebben en deed nog een poging om weg te komen. Normaal gesproken een niet heel kansrijk plan maar als de rest elkaar aankijkt en dat te lang doet is het gaatje opeens een gat en dat gat was groot genoeg. Dus Timo Bergsma solo als overwinnaar over de finish, met kort daarachter Caspar Hermans, Simon Polstra en Laurent Molenaar.

De stand per 14 juli

Na afgelopen jaar, waar de Amstel jeugd er met de winst vandoor leek te gaan maar uiteindelijk de uitslag werd gecorrigeerd naar P2, was het dit jaar overduidelijk. Winst voor de Amsteljeugd!

Het wielerweekend Gilze is een prachtig evenement, waar wielrennen met veel enthousiasme wordt gedragen. Een plein volledig ingericht voor supporters en teams, een enorm podium en veel enthousiast publiek. Wat wil je nog meer, zou je denken. De jongens van het Amsteljeugd team wisten het wel: winst!

 

Het team was op veel plekken sinds vorig jaar vernieuwd. Alleen Silvan was als categorie 7 renner (mu15) een constante factor, uitgegroeid tot de motor achter het team. Daarnaast 5 renners van categorie 6 (mu14). Omdat het team ook dit jaar weer vroeg was begonnen met de NCK gerichte team tijdrit trainingen waren de jongens behoorlijk goed op elkaar ingespeeld. Ze vertrokken als tweede team en het tempo lag direct boven de 40 km/u. Wilmer had na een valpartij een dag eerder (niet op de fiets) te veel last van zijn knie en had na 1 kopbeurt zijn werk gedaan.

Er werd zeer constant gereden met veel lange beurten van Silvan, afgewisseld met net wat kortere beurten van Thijs, Briek, Julien en Torben. Al in de eerste ronde werd het daarvoor gestarte damesteam (buiten mededinging want een mix van oudere dames en jeugd) bijgehaald. Door de smallere straten kon de ploegleiderswagen helaas niet inhalen en daardoor meer volgen. Dat deed de jongens echter weinig, want ook in de tweede ronde bleef het tempo constant hoog. Zo hoog dat na 9 kilometer Briek moest lossen.

Aan de 4 overgebleven renners de taak om alles bij elkaar te houden. Dat resulteerde in een minimaal verval van 5 seconden, mede dankzij een sterke eindspurt. Daarna was het wachten op de andere teams (helaas was er geen hotseat). Al snel bleek dat podium zeker was, want daar ging het een stuk minder hard. Met twee minuten voorsprong was de hoogste trede van het podium verzekerd! Een prachtig resultaat en mooie boost voor het moraal richting het NCK, waar het zelfs nog een tikkie harder moet voor de ereplaatsen. Want we hebben inmiddels een naam om hoog te houden

Samen met ASC Olympia heeft WV De Amstel een landelijke jeugdwedstrijd georganiseerd onder de vlag van de KNWU. Het parcours bij Sloten is uitermate geschikt om jonge renners kennis te laten maken met een landelijke wedstrijd en de samenwerking werd gezocht. Het niveau is bij een landelijke jeugdwedstrijd over het algemeen een stuk hoger. En met veel van onze nieuwe leden aan de start is ook de insteek van kennismaking met landelijke wedstrijden voor De Amstel in ieder geval geslaagd.

Klaar voor de start
Na de extreme hitte van de dagen voor zondag de 28^ste werd besloten in overleg met de KNWU om de wedstrijden iets eerder te laten starten zodat de laatste categorie niet op het heetst van de dag hoefde te rijden. Start van de eerste twee gecombineerde wedstrijden was om 9:00. Vroeg opbouwen dus. Maar dat was al snel gedaan. Parcours schoon. Materiaalcontrole klaar. Speaker in positie. Renners aangemeld. Alles klaar voor een mooie reeks wedstrijden.

MU9/VU9 en VU10
Bij de aller jongsten stonden er nog geen renners van ons aan de start. Maar dat kan volgende keer zomaar anders zijn. De aller jongsten gaan volle bak van start en rijden twee rondjes op het lange parcours. Met z’n vieren maken ze der een mooie strijd van. Er is uiteindelijk altijd een winnaar. Dat was in dit geval Jasmijn Knook.

MU10/VU11
Hier stonden wat meer renners op de startlijst. Drie ronden in het verschiet. En met Koen een van de kanshebbers voor de winst. Koen ging er ook vol voor. Alle drie de ronden het tempo bepaald, en van ver de sprint aangegaan. Daar was geen kruit tegen gewassen. De winst voor Koen!

MU11/VU12
Bij de voormalige categorie III stond Oscar aan de start. Zijn eerste landelijke wedstrijd. Afgelopen week al eens bij een MiniWegWedstrijd in Zuid-Holland meegedaan, maar dit is toch het echte werk. De eerste ronde kwam hij, ondanks een slechte start door moeilijk inclicken (dat is altijd lastig, gebeurt veel vaker dan je denkt) goed door. Vaak zie je bij de landelijke wedstrijden dat de eerste ronde(n) heel hard gaat om daarna te stabiliseren. Als je er dan nog bij bent, dan is het volhouden. Maar voor Oscar lag het tempo nog net even te hoog. Niks mis mee. Gewoon een eigen groepje opzoeken, doorbijten en je concentreren op de koers in de koers, je eigen koers. Dat deed hij perfect, er werd nog iemand die uit het peloton was gelost ingerekend. En in de laatste ronde liet hij zijn drie compagnons de route achter zich om naar een prima 11^de plaats te rijden. En daarna was hij zelf tevreden, en was druk aan het kletsen met andere renners zowel binnen als buiten de club. Ook het sociale deel van wielrennen voor en na de wedstrijden met leeftijdgenoten is geweldig.

MU12/VU13
Dat bij een landelijke wedstrijd het niveau heel hoog kan zijn werd ondervonden in de volgende wedstrijd. Kees stond niet helemaal uitgerust aan de start. De eerste twee ronden gingen nog in gezamenlijkheid, daarna had de kersverse Nederlands kampioen besloten om eens vol door te trekken op zijn eigen parcours. En als het dan tegen de 40km/u gaat moet je van goede huize komen om dat te kunnen volgen. Het hele peloton viel uit elkaar. Kees zat in een groepje met vier renners en richtte zich op zijn eindsprint. Die winnen is ook een overwinning. En zo geschiede. 13^de plek was het hoogst haalbare voor Kees zondag, niks mis mee.

MU13/VU14
Het aantal deelnemers werd bij elke categorie wat groter. Voor zowel Tomas, Vincent als Fedde was dit hun eerste landelijke wedstrijd. Alle drie met eigen doelen en verwachtingen aan de start. De eerste ronde ging meteen zo hard dat Fedde het niet kon volhouden. Hij ging de strijd aan met zijn metgezel. Proberen niet gedubbeld te worden is ook een uitdaging. Dit parcours is misschien lang, maar met z’n tweeën tegen een peloton is moeilijk. Het lukte net niet, een 19^de plek was het resultaat. Maar een hoop lessen rijker. Van meer ervaringen word je beter, maar leer je vooral ook je eigen grenzen op te rekken. Vincent zat na de eerste ronde een beetje op de rekker, maar hij hield vol. Toen het uiteindelijk stil viel, of stil, het tempo zich stabiliseerde kon hij goed meekomen. Zelfs nam hij meerdere keren de kop over. In de sprint wordt hij uiteindelijk 17^de, maar hij was vooral heel tevreden over zijn eigen prestatie. Bij het peloton blijven in je eerste landelijke wedstrijd is echt een prestatie. En dan Tomas, dit jaar pas lid geworden, en meteen voorin meerijden. De snelste rondetijd noteren en constant doorkomen bij de 5 in het peloton. Dat is echt goed en attent rijden. Gebeurd er wat, kan je meteen meeschuiven, bochten zorgen niet voor veel snelheidsverlies. Koersen uit het boekje. In de sprint kwam hij tot een prachtige 7^de plek. Klasse koers!

MU14/V15
Deze wedstrijd was met Briek, Julien, Tawan, Torben, Joshua, Thijs en Wilmer uitermate goed bezet qua Amstel renners. Met nog meerdere renners van Olympia aan de start werd een heus blok gevormd. Enkele renners van clubs uit Zuid-Holland spraken vooraf met elkaar en het leek op een kleine combine, maar ja, tegen zo’n blok wordt het toch lastig koersen. Al waren er veel aanvallen, echte ver weg kwamen de aanvallers niet. Tawan deed nog de beste poging en sloeg uiteindelijk een gat van zo’n 10 seconden. Maar op het parcours in Sloten ben je altijd in zicht en werd hij uiteindelijk, na het rijden van de snelste ronde van de wedstrijd, weer ingegrepen. Een sprint moest de uitkomst bepalen. Joshua begon van heel ver al de sprint, sommige renners waren hierdoor verrast een raakte hun positie helemaal kwijt, anderen profiteerden optimaal. In de slipstream van Joshua schoof Briek mee, die het gebruikte als ideale lead-out. Op 200m van de streep ontbond hij zijn duivels, het leek nog even spannend te worden, maar hij hield het vol tot de streep! Sprintkanon Torben zat net verkeerd en kwam nog tot de 3^de plek. Julien was vlak voor de sprint nog goed opgeschoven maar kwam door de lange sprint in het gedrang, een 8^ste plek was toch een prima resultaat. Tawan kwam na bijna alles gegeven in zijn aanval tot plek 9. Joshua werd nog door bijna iedereen overrompeld in de sprint en werd 14^de, maar voor zijn eerste landelijke wedstrijd in het peloton blijven is gewoon een prima wedstrijd. Onze tweeling Thijs en Wilmer reden elkaar een beetje in de weg vlak voor de sprint begon. Dat resulteerde in frustratie en een 15^de en 16^de plek. Zoiets kan gebeuren. Mooie koers overall met veel aanvallen en twee Amtel renners op het podium!

MU15
Ook in de laatste categorie stonden twee jongens, nou ja jongens, mannen kan je zo langzamerhand wel zeggen, aan de start. Silvan is al een ervaren rot, Lode zijn eerste wedstrijd. De afgelopen weken zijn verzet laten aanpassen, mylaps en licentie geregeld. En dan meteen in een groep zitten waar het tempo in de eerste zes ronden van de 12 niet onder de 40km/u zakte. Ga er maar aan staan dan. Lode hield heel lang vol. Toen de groep al snel in tweeën was gesplitst zat hij op een gaatje van het tweede groepje. Het zag ernaar uit dat hij alleen de wedstrijd moest volbrengen verder. Maar hij perste er alles uit om bij de drie die voor hem reden te komen. Dat was echt knap! In dit groepje kon hij tot twee ronden voor het einde meedraaien, maar toen was de koek op. Helemaal niet erg en ook niet onlogisch. Beginnen met wielrennen op wat latere leeftijd en dan wedstrijden gaan rijden is echt pittig. Je mist nog een beetje de motor en uithoudingsvermogen van de ervaren renners in die categorie. Een 8^ste plek werd het uiteindelijk, maar een hele knappe eerste wedstrijd. Silvan heeft zo’n grote motor wel, reed vol mee in de eerste groep. In de laatste ronde reden twee renners van Ulysses samen weg, Silvan liet zijn vrienden gaan en sloeg toe in de sprint om de derde plek. Nog een podiumplaats voor de Amstel.

De dag was niet alleen qua resultaten geslaagd met twee overwinningen en twee derde plaatsen maar ook qua organisatie. En vooral de inzet van alle nieuwe renners die ontdekt hebben wat een landelijke wedstrijd vergt, en het ook allemaal als leuk hebben ervaren. Dit smaakt naar meer!

Het is al even gelden, maar eind mei zijn er twee teams van WV de Amstel naar Frankrijk afgereisd voor de Trophée de L’Aisne. Sander Schaap schreef een mooi verslag van de prestaties van de U15 renners.In deze editie van de Tour de  l’Aisne waren twee Amstel-teams aanwezig: een team van U15 (samengesteld) Silvan Schaap (MU15), WV De Amstel/Wess Roding (MU15), DTS/Jelle Twigt (MU15) ARC Ulysses/Ian Pels (MU14), Olympia en een Team Nieuwelingen (U17): Grigory Ivakhov/Nicolai Ivakhov/Judah Gunnink/Max Baars.
In de bijlage het verslag van het gelegenheidsteam U15 dat uitkwam namens WV de Amstel.

Trophee de LAisne verslag website WV de Amstel

Behalve dat de temperaturen aangenamer waren dan vorige week, kregen we een wedstrijd voorgeschoteld die erg veel leek op die van vorige week. Dit keer was Maeda Mitsutaki de winnaar.

Opnieuw was er na het neutrale deel – waarin een strak tempo werd aangehouden – een snelle breuk in het peloton waarbij de sterke renners vooraan zaten. En dus viel de beslissing in koers opnieuw snel. De achterblijvers werkten lang samen waardoor het ook voor hun nog een leuke koers bleef. En als de kopgroep dan langs komt kun je weer aan paar rondes meerijden in een wat groter peloton, en uiteraard is er dan geen enkele aanleiding om op kop te gaan rijden.

De vier koplopers, Tim Schreurs, Niels Geise, Laurent Molenaar en Maeda Mitsutaki, gingen met de finish in zicht ook wat meer op elkaar letten waardoor twee gedubbelde renners, Timo Bergsma en Edwin Commandeur, hun kans pakten om ongedubbeld te finishen. Ondanks dat de top-3 van het klassement in de kopgroep zat, was het toch Maeda Mitsutaki die de overwinning pakte. En omdat Laurent Molenaar voor Niels Geise is het verschil tussen plaats 2 en 3 iets kleiner geworden. Maeda stijgt door zijn overwinning van 21 naar 11.

DinsdagavondSite

De laatste NK’s (Tijdrijden in Laren GLD en Weg in Nijmegen) moesten afrekenen met de hittekoepel én het zware parcours rondom Berg en Dal. Michiel Mouris reed zich als eerste jaars Belofte opnieuw naar het podium op de tijdrit: 3e. Femke Markus behaalde in de wegwedstrijd na een bloedstollende finale het zilver bij de Elite-Vrouwen.

NK Nijmegen: Slagveld en schitterende koersen
Het parcours in Nijmegen en Berg en Dal liegt niet. Een rondje van 10 kilometer, veel draaien en keren en twee klims die elkaar kort na elkaar opvolgen. Een rondje dus waarop alleen de sterksten overleven.
En dat gebeurde bij de Dames waar een Elite-groep van een vrouw of 20 de finale in ging, mét daarbij Femke en Riejanne Markus en Amber Kraak van De Amstel. Maar ook op hangen en wurgen toppers als Wiebes en Vos. Mooi om te zien dat die laatste twee eigenlijk kansloos waren en alleen met een gelukje steeds terug konden komen. Femke Markus was het op zeker moment zat en demarreerde op het perfecte moment met nog 20 kilometer te gaan, maar kreeg de sterke Lieke Nooijen van Visma mee. Er werd al snel een gat van een minuut geslagen en de laatste kilometers was het nagelbijten. Zou Femke net als haar zus een paar jaar geleden, Nederlands kampioen worden? Femke leek de overhand te hebben, maar in de laatste oplopende kilometer moest ze toch het onderspit delven tegen de sterke Nooijen. Prachtige koers, mooie tweede plaats, maar toch een beetje zuur, dat hoort nou eenmaal bij plek 2.
Riejanne zag het uit de achtervolgende groep gebeuren: 7e. Amber Kraak werd 17e, Jente Koops 41e.
Bij de Elite-mannen (en Beloften) was het slagveld helemaal compleet. Vanuit het vertrek trokken de toppers en de mannen met de beste benen het veld in stukken en brokken. De Amstel supporters volgden de verrichtingen van Wessel en Michiel Mouris, Owen Geleijn, Niek Voogt, Viego Tijssen, Julian Vergouw, Samuel Gunnink en Enzo Leijnse natuurlijk met interesse (en dan was er nog een DNS van Dylan Groenewegen en Victor Broex).
Owen en Niek waren nog enige tijd in beeld, maar voor de meesten was het op enig moment over en uit.  Wie werd dan de beste Amstelrenner/ Het werd Owen (28e) die Niek (30e) net achter zich hield.  31 renners werden geklasseerd; uitrijden was al erg knap. Het parcours loog niet. 

Tijdrijden: schema aanpassen
Vanwege de extreme hitte werden de tijdritten verreden in de ochtend en de late middag. De ochtend was het nog wel te doen, maar iedereen had wel door dat het rond 18.00 uur nog steeds verzengend heet zou zijn onder de Tijdrithelm. Er zijn geen incidenten gemeld onder renners of publiek, dus dat is positief.
De Amstel had wat minder eigen renners en kanshebbers onder de deelnemers, maar MM is met zijn status (Wereld- en Europees kampioen bij de Junioren) dat uiteraard wel. Zijn bronzen medaille op ruime achterstand van de winnaar is wellicht de opmaat naar meer. Mooie prestatie.

Wie ook een mooie prestatie leverde was Samuel Gunnink. In een tot dusverre niet zo gelukkig seizoen is zijn zesde plek een heel mooie opsteker en een bevestiging van het talent van de eerstejaars Belofte.
Bij de Profs- mannen stonden Wessel Mouris en Enzo Leijnse aan de start. Zij reden naar plek 5 (Enzo) en 11 (Wessel). Op ruime achterstand van de overtuigende winnaar Huub Artz.
Bij de Dames waren de Markusjes uiteraard aanwezig. Riejanne (tweevoudig kampioen) kon deze keer geen vuist maken: 6e. Femke reed naar plek 10 en verder werd de jonge Jente Koops 21e.
Bij de Junioren en Nieuwelingen waren er geen Amstel-deelnemers. Dat is nog wel een aandachtspunt? Hoewel de Jeugd toch wel elke keer de korte tijdritten in het programma heeft.

Het zijn de NK-weken, dat heeft de oplettende lezer al gezien. De Amstel was aanwezig op het NK Masters en het NK Jeugd. Maar afgelopen weekend waren de “Kleine kampioenschappen” in Oosterwolde en dan volgen nog deze week de NK’s TIjdrijden in Laren (Gld) en wegkoers in Nijmegen- Berg en Dal.

In Oosterwolde stond een vlak parcours van 6,5 kilometer op het programma, waar niet de wind, maar de warmte de belangrijkste tegenstander was. De redactie scrolde snel door de uitslagen op zoek naar de Amstel-renners. Geen top-10 klasseringen dit jaar, maar een uitslag zegt niet alles en ook de doelstellingen waren voor ieder verschillend.
Uitslagen Amstel:
Vrouwen Elite-ZC: Hier was Noor Smit lang in de aanval Het werd uiteindelijk een massasprint: 26 Suzanne Mulder, 52 Noor Smit, 56 Maartje Redder, 72 Rosan Koper; 80 Kersty Heeremans; DNF Loes Rozenburg;
Junior-Mannen (U19): 54 Laurens Dijkstra, 67 Lieuwe van der Meulen; DNF Quinten de Jong;
Nieuwelingen (U17): 28 Judah Gunnink, 49 Max Baars; DNF: Isaac Caderius Van der Veen
Junior-Vrouwen (U19): 18 Mariël Mur
Elite ZC Man: DNF Koos Jeroen Kers

Dit jaar werd een oude traditie in ere hersteld bij WV de Amstel: Op trainingskamp met de jeugd! Drie dagen fietsen en vertier. De masters en de nieuwelingen zijn hier de afgelopen jaren al vaker geweest, maar de jeugd bleef een beetje achter. Aan het begin van het wegseizoen hebben de trainers en coördinatoren een balletje opgegooid bij de renners en ouders. Iedereen was enthousiast, dus organiseren, regelen en boeken. Afgelopen weekend was het zo ver.

De club had nog een fonds achter de hand. Dit fonds bestond uit donaties na een verzoek van de nabestaanden van de op 14 mei 2022 overleden Wim Jansen. Wim wordt nog steeds zeer gemist. Hij was een groot liefhebber van de wielersport en kon enorm genieten van de blije gezichten van jeugdrenners die bij de Ouderkerker Plas op de crossfiets aan het trainen waren. Vanuit deze passie van Wim vroeg de familie aan de gasten om bij het afscheid van Wim geen bloemen mee te nemen, maar een gift te geven voor de jeugdafdeling van De Amstel. Wim is vanaf het vroege begin lid van de (voorgangers) van WV De Amstel geweest, en na zijn eigen wielercarrière een fervent organisator, supporter en volger van onze club en haar renners. Wim genoot zichtbaar van de evenementen en de prestaties van de Amstel-leden. Met de bijdrage van alle mensen die Wim en Joke een warm hart toedroegen is dit weekend mede mogelijk gemaakt voor onze jeugd. Het werden drie onvergetelijke dagen voor renners en begeleiders!

Basiskamp Voerstreek
Omdat fietsen in de uitdagende heuvels van Limburg best pittig is, en op de planning van wat langere ritten, was het kamp vooral bedoeld voor de wat meer ervaren jeugd. Met een groep van 16 renners en 9 trainers en begeleiders was het een volle groep. Het was even puzzelen wie welke renner en welke fiets meenam, maar dat is allemaal gelukt. Op vrijdag 19 juni konden we ons vanaf 1uur melden bij de locatie in Voeren. Sommige renners hadden al vroeg vrij van school (toetsweken), anderen moesten nog terug komen van een schoolkamp. Dus iedereen kwam op zijn eigen tijd aan. Het weekend zou ook nog eens heet worden, temperaturen van ruim 30 graden was de verwachting, dus dat gaf extra uitdagingen. Gelukkig was de locatie ook voorzien van een ruim bemeten zwembad, dus na de inspanningen was er afkoeling genoeg.

Routes
Trainer Michiel had het op zich genomen om meerdere uitdagende routes te maken. Uitdagend voor alle groepjes van elk niveau. Met mogelijkheden om af te steken bij te warm weer, en voor de verzorgers om meerdere keren langs de kant van de weg klaar te staan met bidons, voeding, en alles wat een renner nodig heeft qua verzorging bij een uitdagende training. De renners en begeleiders die er al waren gingen eerst eten om daarna om een uur of 8 in de avond nog een kleine rit te maken van zo’n 25km. Groepjes van vier renners van ongeveer hetzelfde niveau. Trainer erbij. Uitleg hoe je te gedragen in de klim en vooral de afdeling. Luisteren naar de aanwijzingen onderweg. En fietsen maar!

Every picture tells a story!

Zaterdag
Laat in de avond kwamen de laatste renners met ouders aan. Gaby was met Joshua nog even terug gekeerd om de vergeten helm van Fedde op te halen. Zo kon de in de strijderstrui gehulde klimmer zich op de zaterdag toch nog uitleven! Dat clubgevoel en iets voor elkaar over hebben was precies de insteek voor het traingingskamp. Niet alleen fietsen, maar elkaar ook beter leren kennen, en dichter naar elkaar groeien.

Op zaterdag stond de lange tocht op het programma. Net iets meer dan 40km voor de jongsten, met onder andere het hoogste punt van Nederland in de route. 65km voor de middengroep, met alle bekende beklimmingen van de Mastel Gold Race erin. En voor de oudsten, 85km met de finale van de Amstel Gold Race. Cauberg, Keutenberg, Eyserbosweg, alles erop en eraan.

Met de hitte waren de verzorgers van dienst, Yvo en Herman, op zoek gegaan naar goede punten om de bidons aan te vullen met water uit de enorme jerrycans die Peter had meegenomen. Isotopen dorstlessers te geven, bananen, appels, gels, energybars en zo nodig een renner mee te nemen. Trainer Arjen ging met vier van de oudste renners mee, net als Sander. Peter met de middengroep, Artur sloot aan om met zijn zoon Vincent mee te rijden. Gaby bij Joshua. Bij de jongsten deden Michiel, Harry en Tomas mee.

Het werd voor iedereen een heel avontuur. Met verdwaalde en terug gevonden vaders, heerlijke lunches onderweg, goed gevulde bidons met koud water, en vooral vlammen op klimmetjes! Nog maar een bergje foto’s ter illustratie. Alle foto’s zijn hier te zien

In de avond werd de laptop aangesloten om het Nederlands elftal gehakt te zien maken van Zweden. Nog een duik in het bad. En op tijd, nou ja op tijd, weer naar de spartaanse kamers. Morgen, klimtijdrit en nog een kleine koers ter afsluiting!

Klimtijdrit
Lien was niet helemaal fit uit de zaterdag rit gekomen, en Fedde was met Michiel meegereden om op tijd thuis te zijn voor andere feesten. De overige renners mochten nog aan de bak voor de klimtijdrit. Vlakbij het huisje lag een schitterende klim. Vanuit Voeren naar boven naar Ulvend. 1.62km met 90 hoogte meters. De tijden:
1 Martin 04:44
2 Liam 04:48
3 Thijs 05:00
4 Torben 05:09
5 Briek 05:13
6 Wilmer 05:20
7 Silvan 05:22
8 Vincent 06:13
9 Tomas 06:16
10 Julien 06:17
11 Joshua 06:30
12 Koen 06:48
13 Marcus 07:14
14 Kees 07:17

De een had al wat meer last van de vermoeidheid dan de ander. Vanaf de top werd er nog koers gezet richting de Gulpenerberg om dan weer terug huiswaarts te keren. Douchen, aankleden en de auto in richting huis.

[Het was echt een meer dan geslaagd weekend. Zowel de renners als begeleiders hebben een fantastisch weekend vol saamhorigheid en koersplezier beleefd. Of er volgend jaar een vervolg komt was niet eens de vraag, eerder in welk weekend!

En ook voor dat trainingskamp is nog wat geld over uit de pot van Wim en Joke!

Liam, Harry, Peter, Marcus, Lien, Torben, Tomas, Thijs, Briek, Wilmer, Martin, Julien, Joshua, Gaby, Koen, Arjen, Tomas, Fedde, Kees, Vincent, Silvan, Michiel, Sander, Herman, Artur zit ook in de foto verstopt!

De warmte had misschien wat invloed op de grootte van het peloton, maar zeker niet op de strijdlust van de renners. Zodra het mocht, was het koers. Tim Schreurs pakte een recht eind voorsprong maar het peloton hield hem net in het oog en kwam langzaam maar zeker terug. Daarna waren het Laurent Molenaar, Caspar Hermans en Sander Boerkamp die ervandoor gingen. Toen ze een serieuze voorsprong kregen was het nu of nooit als je de oversteek nog wilde maken. Tim Schreurs en Anders Haringsma lukte dat en daarmee was de koers beslist. Ze verdwenen snel uit zicht en pakten uiteindelijk ruim een halve ronde. De kopgroep bleef bijeen en Tim Schreurs had ondanks zijn eerdere inspanningen in de finale nog genoeg over om Sander Boerkamp voor te blijven. En Laurent Molenaar bleef Anders Haringsma net voor.
De kampioen van 2026 lijkt wel vast te staan maar daarachter is het nog spannend genoeg de komende weken.

DinsdagavondSite (2)

Wij kregen nog een mooie hoeveelheid foto’s van Erwin Prakken uit Ouderkerk. Veel van de deelnemers zullen zich er mooi op herkennen. Hier te zien!

Dinsdag 16 juni was het tijd voor de tweede 2km tijdrit bij de jeugd. Mooi weer, niet te warm, niet te veel wind, optimale omstandigheden voor toptijden. Misschien een baanrecord?

Iedereen wel een persoonlijk record in ieder geval!

Duik nu in de uitslagen via de link hieronder:

Uitslagen 2 km-testtijdrit juni 2026

Ondanks de frisse start van de dag kijkt het bestuur van Beschermers Amstelland terug op een geslaagde 18e editie van de Amstellanddag op zondag 7 juni 2026. De officiële opening op buitenplaats Wester-Amstel was een feestelijke aangelegenheid die goed werd bezocht. Het thema van deze Amstellanddag was ‘NextGen’: het mooie landschap en de cultuurhistorie zo goed mogelijk doorgeven aan volgende generatie.

Bij de feestelijke opening op buitenplaats Wester-Amstel van de 18e editie van de Amstellanddag op zondag 7 juni kreeg filmmaker Pim Giel de Amstellandprijs ‘Beschermer van het Jaar 2026’ uitgereikt. Hij ontving de prijs uit handen van Wim Zwanenburg, voorzitter van de Stichting Beschermers Amstelland (SBA) vanwege het grote succes van de film ‘Hoop in de Hoep’.

Nummer 140 van de Stem van de Straat. Dat is al ruim drie jaar bijna elke week jouw favoriete podcastduo bij 1Amstelveen. Of in ieder geval het duo waar je graag op reageert, getuige alle drulktypende haters op de social mediakanalen van 1Amstelveen. 

Maar goed, wat haatreacties betreft is het meestal groundhogday voor Joy Ellen. Ondanks dat toch weer een kakelverse Stem van de Straat waarin onder meer onderdelen uit het nieuwe coalitieakkoord worden besproken. 

Ook komt het bekende merk HG even langs. Doet wat het belooft, is het credo. Maar volgens Martijn en Joy Ellen doet het nog veel meer. Ze spreken van geluk dat ze nog niet spontaan zijn gaan ontbinden na gebruik van het spul. 

Dat en veel meer in een nieuwe Stem van de Straat. Kijken of luisteren weer! 

The post Stem van de Straat (140): ‘Dat HG-spul doet wat het belooft en stiekem nog veel meer’ appeared first on 1Amstelveen.

Het zag er tot half zeven naar uit dat het zou regenen bij de start. Maar tegen zeven uur werd duidelijk dat de regen een andere afslag had genomen en dat het droog zou blijven.

Maar slechts vijf renners hadden de beslissing lang genoeg uitgesteld om daarvan te profiteren. En die kregen een zo goed als droog parcours en een lekker zonnetje als beloning.
Ondanks dit lage aantal ontstonden nog stevige discussies over of er nu mensen demarreerden voordat de rode vlag was verschenen of dat anderen zich onnodig lieten zakken. Allemaal gedoe om niets, want Tim Schreurs en Rienk Tuinhof waren duidelijk de twee sterkste renners in koers.
Tim Schreurs was de snelste, zonder te hoeven sprinten en verstevigde daarmee zijn positie aan kop van het klassement, Serge van der Putten volgt hem op gepaste afstand.

De stand

Tijdens de Amstellanddag is er veel doen, je kunt bijzondere locaties bezoeken die tijdens de Amstellanddag nog iets speciaals organiseren, zoals kookles of beter omgaan met groente uit de moestuin.

Op maandag 1 juni werd het coalitieakkoord gepresenteerd. Marijn van Ballegooijen (PRO), Floor Gordon n*D66) en Herbert Raat ((VVD) ondertekenden namens de drie partijen het 35 pagina’s tellende rapport. 1Amstelveen haalde er aantal afspraken uit die direct van invloed zijn op de inwoners. Vandaag in het tweede deel: winkelcentra met beoogd wethouder Herbert Raat (VVD).

Kijk ook: Het coalitieakkoord (1): AZC

The post Het coalitieakkoord (2): winkelcentra appeared first on 1Amstelveen.

Keizer Naruhito van Japan brengt van 17 tot en met 19 juni een staatsbezoek aan Nederland. Tijdens het bezoek komt de keizer ook naar Amstelveen. Op vrijdag 19 juni plant hij een kersenboom in het Bloesempark in het Amsterdamse Bos. De boomplanting markeert de start van de vernieuwing van het Bloesempark. 

Tijdens zijn bezoek staat de keizer ook stil bij het monument voor de slachtoffers en getroffenen van de aardbeving en tsunami die Japan op 11 maart 2011 troffen.

Band tussen Nederland en Japan

Het Bloesempark geldt als een belangrijke ontmoetingsplek voor de Japanse gemeenschap in en rond Amsterdam. De vierhonderd kersenbomen in het park werden in 2000 geschonken door de Japanse vrouwenvereniging in Nederland. De bomen symboliseren de langdurige band tussen Nederland en Japan en Amstelveen in het bijzonder.

Keizer Naruhito brengt het staatsbezoek op uitnodiging van koning Willem-Alexander. Hij wordt vergezeld door keizerin Masako. Het bezoek staat in het teken van de historische en huidige samenwerking tussen beide landen op het gebied van onder meer handel, innovatie, waterbeheer en cultuur.

The post Japanse keizer bezoekt 19 juni Amstelveen om nieuwe kersenboom in Bloesempark te planten appeared first on 1Amstelveen.