Tijdens de Pridemaand heeft burgerraadslid Wende Hulsteijn (foto) van D66 zich boos gemaakt over ‘discriminatie’ van de transgenders, waartoe zij behoort, schrijft zij in haar zogeheten ‘zomercolumn’ op de website van de afdeling van de afdeling van haar partij. ‘Woedend’ is zij vooral over een artikel in de Telegraaf over ouders die, zonder dat kind in kwestie werd gehoord, zich zorgen maken over de ‘slechte’ behandeling tijdens de ‘transitie’ van hun nu 23-jarige dochter, die overigens het contact met haar ouders verbroken. Hulsteijn vindt dat mensen (ook als ze minderjarig zijn) zelf wel weten of zij als man, vrouw of een andere ‘gender’ verder door het leven willen en de bezorgdheid van ouders geen rol mag spelen.

De belangrijke zorg voor transgender kinderen moet niet in twijfel worden getrokken, vindt zij. “En ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk de zorg voor transgenderpersonen is.”

Ruimte

Behalve de Telegraaf noemt zij NRC, waarin Hertzberger schreef tegen de transgenderzorg voor jongeren. Na tientallen gesprekken en onderzoeken, nog altijd gebaseerd is ophet gevoel van een kwetsbare tiener, vindt zij kennelijk de beslissing aan de tiener. De zorg voor deze jongeren onverantwoord zou zijn, vindt zij het voeden van een narratief. En de stukken verschenen rondom de presentatie van een rapport met de ondertitel ‘Transgenderzorg voor jongeren zorgvuldig ingericht’. Volgens de D66’er gebeurde iets veelzeggends: de duidelijkst positieve stemmen kwamen niet van de journalistieke redacties, maar van belangenorganisaties zoals Transgender Netwerk en Transvisie. “Geen vervolgstuk bij NRC. Geen vervolgstuk bij de Telegraaf. De twijfel kreeg alle ruimte. De geruststelling kreeg niets.” Haar gevoelens zijn primair.

Achtergrond

“Ik ben zelf een vrouw met een transgenderachtergrond”, meldt ze. “Ik weet dus niet alleen uit een rapport, maar uit ervaring, wat vroege zorg had kunnen betekenen. Had ik puberteitsremmers gekregen, dan had ik nu geen stem gehad waar ik me voor schaam als ik tegen een onbekende moet praten. Dat klinkt klein. Dat is het niet. Het is elke dag opnieuw een moment van aarzeling, van niet het gesprek aangaan, jezelf afvragen of iemand aan je stem hoort dat je transgender bent, terwijl je niet wilt dat dat het eerste is wat zij over je denken. Vroege zorg had dat weggenomen.” Zij vraagt steun voor ‘die kleine 1.900 kinderen’ waarover het gaat.

Actief voor Amstelveen (AVA) in de gemeenteraad maakt zich zorgen over het toenemende aantal festivals in het Amsterdamse Bos en de geluidsoverlast die daarmee gepaard gaat. Fractievoorzitter Michel Becker (foto rechts) heeft daarover vragen gesteld aan B en W. Het Bos is volgens hem een beschermd natuurgebied dat jaarlijks achtmiljoen keer wordt bezocht. De gemeente kreeg op 11 maart een aanvraag voor een evenementenvergunning voor het festival “SONA presents Keinemusik”, gepland op 5 september, op Land van Bosse en voornemens is hiervoor vergunning te verlenen, zegt AVA. De fractie is vooral geïnteresseerd in nieuwe vergunningen op dat gebied.Het Bos heeft een rijke geschiedenis, ook op het gebied van sociaal welzijn omarmt het de toekomst, zegt Becker .

Welzijn

Uit een oogpunt van welzijn biedt het verschillende keren per jaar ruimte aan festivals en evenementen, waarbij nieuwe initiatieven welkom zijn. “Om een breder publiek te trekken, het evenementenbeleid en feitelijk de gemeenteraad van Amstelveen destijds heeft gekozen om minder ‘van hetzelfde’ plaats te laten vinden en ook voor de bewoners van Amstelveen en Aalsmeer de evenementen in het Bos minder overlast van eentonige DBc dreunen moeten veroorzaken, is er bij een nieuwe zogenoemde geluidsdag een uitvoerige toetsing bij de vergunningaanvraag”, zegt de fractie. Maar, omdat het Amsterdamse Bos grotendeels op Amstelveens grondgebied ligt, moet de gemeente de vergunningen regelen. Daar zit het door Becker gesignaleerde probleem. Er werd door het Amsterdamse Bos gezocht naar een nieuw en onderscheidend festivalconcept, dat zich qua muziekstijl en doelgroep duidelijk onderscheidde van het bestaande aanbod in het Bos. “Daarbij ging de voorkeur bovendien uit naar een liveconcert en moest het concept aansluiten bij de kernwaarden van het Amsterdamse Bos”, zegt Becker. Vandaar zijn vragen aan B en W. “Ten opzichte van bestaande evenementen in het Amsterdamse Bos, zoals 909 Festival en Vunzige Deuntjes, is het lastig te zien waarin dit concept daadwerkelijk nieuw of onderscheidend is”, meldt hij.

Becker wil onder meer weten of het college kan uiteenzetten welke rol de gemeente heeft gehad bij de beoordeling van de pitch voor de nieuwe ‘geluidsdag’ in het Bos en welke onderdelen zij heeft ingestemd met het ‘Sona Live/Keinemusik’ festival, alsmede welke invloed dat heeft op de keuze op de nog lopende vergunningprocedure.

Vragen

Klopt het dat gedurende de selectieprocedure een objectieve beoordelingsmatrix met puntensysteem is opgesteld en gebruikt, maar dat hiervan later is afgeweken, vraagt Becker verder. “Wanneer is dit besluit genomen, door wie is dit besloten en waarom zijn andere beoogde contractpartners (inschrijvers), hierover pas na de selectie geïnformeerd? Hoe beoordeelt het college het feit dat inschrijvers hun plannen hebben ingediend op basis van de vooraf gecommuniceerde beoordelingscriteria, terwijl achteraf een andere beoordelingssystematiek lijkt te zijn gehanteerd? Acht het college deze procedure voldoende transparant en zorgvuldig, zeker gezien het karakter van een schaarse vergunning?  In hoeverre zijn de oorspronkelijke beoordelingen en scores van alle inschrijvers nog meegewogen nadat het puntensysteem werd losgelaten? Zijn alle inschrijvingen opnieuw beoordeeld aan de hand van de uiteindelijk gehanteerde criteria? Zo ja, kan het college inzicht geven in die herbeoordeling? In de oorspronkelijke uitvraag werd nadrukkelijk gezocht naar een nieuw en onderscheidend festivalconcept dat zich qua muziekstijl en doelgroep onderscheidt van het bestaande aanbod, waarbij bovendien een voorkeur werd uitgesproken voor een liveconcert of one-stager. Op welke wijze voldoet Keinemusik volgens het college aan deze uitgangspunten? Heeft het college bij de beoordeling van de organisator ook de eerdere ervaringen met deze organisator betrokken? Is daarbij onder andere gekeken naar de grote verkeersproblemen en klachten bij het Keinemusik-evenement in de Tuinen van West, de GRIP 1-opschaling tijdens het ADE-evenement in Zaandam en het politieonderzoek naar een incident tijdens een evenement van deze organisator in Manchester? Zo ja, op welke wijze zijn deze ervaringen meegewogen? Zo nee, waarom niet? Is het college van mening dat de uitkomst van de selectieprocedure de burgemeester bindt bij de beoordeling van de vergunningaanvraag, of vindt nog een volledig zelfstandige toets plaats op het gebied van openbare orde, veiligheid, mobiliteit, leefbaarheid en betrouwbaarheid van de organisator? Welke mogelijkheden ziet het college en de burgemeester om aanvullende voorwaarden aan de vergunning te verbinden of, indien daar aanleiding toe bestaat, de vergunning alsnog te weigeren wanneer uit de vergunningprocedure blijkt dat de organisator onvoldoende waarborgen biedt voor een veilig en beheersbaar evenement? Is het college bereid alle relevante beoordelingsdocumenten, waaronder de oorspronkelijke beoordelingsmatrix, de uiteindelijke beoordelingssystematiek en de motivering van de keuze voor Sona Live/Keinemusik, met de gemeenteraad te delen zodat de raad de zorgvuldigheid en transparantie van de selectieprocedure kan controleren?”