Log in
De kool die alles zag: gravelrace Medemblik
“Een vuilnisbelt, vuilnishoop, vuilstortplaats, stortplaats, vaalt of deponie is een plaats waar afval wordt gestort”, schrijft Wikipedia. Het is wachten op de toevoeging dat je er ook heel goed een gravelrace omheen kunt organiseren. Want zondag stond een brede Amsteldelegatie aan de start in Medemblik voor de 2e Afvalzorg Gravel the North gravelrace. Nu al legendarisch, en dan moet het NK nog komen.
Alles in het leven wordt een keer marketing. Vuilnisbelten uit een ver verleden gedijen er wel bij. En toegegeven, de Col du Vam mag er zijn. Dichter bij huis dus de voormalige stortplaats naast Medemblik, deels nog in gebruik voor deponie van het dagelijks huisvuil. Tino Haakman en zijn mannen van Westfrisia wisten er wel raad mee. Was het vorig jaar voornamelijk een stoffige editie, dit jaar met NK-ambities was de omloop verlengd met nog meer hoogtemeters en (hobbelige) aangelegde gravelpaden. De regen van de afgelopen week zorgde ervoor dat met name de stroken over de akkers (één witte kool had de passage van de renners niet overleefd en lag als een ‘Wilson’ zielloos langs het parcours) zorgde voor genadeloos zuigende (pindakaas)klei. Dat was nog niet alles, bovenop de vaalt lagen twee diepe plassen (steeplechase – regenwater met een heel vieze nasmaak) die zorgden bij kruisen voor een boeggolf van een klein koopvaardijschip. Kortom, over het parcours raak je niet uitgepraat.
De koers zelf is eigenlijk altijd snel klaar. Afgezien van pech wint de sterkste, of soms met een beetje geluk.
Bij de Heren 15+ stond er geen maat op de kopgroep van drie. Ver daarachter maar niet minder sterk gereden zien we Grigori Ivakhov terug. Broer Nicolai verderop op 30. Judah Gunnink sloot de gelederen op p41.
Bij de Vrouwen 15+ zaten alle Amsteldames op een rij. Van p10 – p13 achtereenvolgens Noor Smit, Rosan Koper, Marie-Sophie Res en Else Dekker.
Bij de Nieuwelingen/Junioren bleef Max Baars lang in de goede groep strijden voor zijn plek. Dat resulteerde in een prima tiende stek.
De Masters 40+ en 50+ vertegenwoordigden bijna de helft van het deelnemersveld. Dat biedt hoop. Jan Dijstelbloem gaat nog steeds met 4 door het leven. In de koers zat hij na een paar ronden tussen de wielen van Falco Bruens, Pierre Deen, Jan van Herwijnen en Wouter Spit. Dat bleef enige tijd zo, Wouter moest vroegtijdig temporiseren, en streed op karakter tegen de wegtikkende tijd. Sander Baars zat er nog tussen, die voorzitterseigen mét beleid de koers aanpakte en mooi naar p18 reed. De zuigmodder vrat ondertussen energie. Jan zag dat links een beter spoor lag, wenkte naar Pierre, die zag het te laat of zat er al doorheen. JanH kende een goede dag en wist in de fases dat het moest de aansluiting te maken. Even later reden JanD en Falco op ‘gecontroleerde’ en niet meer te overbruggen ruime achterstand van JanH. In de laatste ronde sloot Pierre nog bij de twee aan – gedrieën sprintend steil naar de finish. JanH 11e, Falco 13e en Pierre 14e, Wouter 21e. JanD niet in de uitslag opgenomen, we vermoeden iets met transponder.
Falco en JanD ná de koers
Zo kijken we terug op een mooi gravel-evenement in Noord-Holland.
Alle uitslagen op een rij bij de KNWU.
NK
Volgende week zondag de strijd om de Nederlandse titel in Rijssen (spreek uit Riesn), geen vuilstortplaats daar in het mooie Twente. Zandgronden des te meer in overvloed. Bij de Masters zijn de ogen gericht op Raúl Woudstra en Caspar Hermans. Bij de Vrouwen ligt de druk bij Femke Markus. Victor Broex heeft hopelijk zijn frisheid teruggevonden. Volgende week meer.
