[AMSTELVEEN] Vanmorgen stond in de krant een bijzonder stuk over de symbiotische relatie van een tapir en een boom. De tapir kon niet zonder de boom en de boom kon niet zonder de tapir. Romantischer kon het haast niet. Ik werd aan de ene kant geraakt door de kwetsbaarheid van het geheel en aan de andere kant was het de ver-van-mijn-bed-show. De tapir woonde in Midden-Amerika en ik zat in Amstelveen aan het ontbijt. Jammer voor de tapir, maar ik at er geen boterham minder om.