Wie vroeger in de Amstelveense bibliotheek op zoek was naar de streekroman Keihard graan en zachte lippen, kon lang wachten. Het boek bestond namelijk helemaal niet. Schrijver/muzikant/dichter Nico Dijkshoorn heeft bekend dat hij samen met een collega honderden verzonnen boeken in het computersysteem van de bibliotheek zette. En die werden vervolgens doodleuk door Amstelveners gereserveerd.

Dijkshoorn doet de opmerkelijke bekentenis op zijn Substack, waar hij terugblikt op zijn jaren bij de Bibliotheek Amstelveen. Na zijn studie aan de lerarenopleiding ging hij daar als dienstweigeraar aan de slag. De verplichte twee jaar bevielen kennelijk zo goed dat hij nog veertien jaar bleef hangen.

Samen met een andere dienstweigeraar, die inmiddels al veertig jaar drummer is in zijn band The Hank Five, kreeg hij de opdracht om de uitleenadministratie te automatiseren. Dat betekende dagenlang boeken scannen, barcodes plakken en titels koppelen aan het computersysteem.

Maar tussen al dat gepiep door ontstond een heel eigen literaire wereld.

Brandende harten en slinkend veen

De twee ontdekten al snel dat streekromans bijzonder populair waren onder Amstelveense bibliotheekbezoekers. En dus besloten ze het aanbod een handje te helpen. Niet door nieuwe boeken aan te schaffen, maar door ze simpelweg te verzinnen.

Zo verschenen titels als Brandende harten, slinkend veen, Wanneer je hart slechts verdriet oogst en Vijf kleine kieltjes aan een lijn in het systeem. Ook bedachten de twee een complete boekenreeks over plattelandsarts Arie Guldenkruis, met veelzeggende titels als Als u daar voelt doet het geen pijn en Zijn broek over mijn stoel.

Bij zulke literaire meesterwerken horen natuurlijk passende auteursnamen. Dijkshoorn herinnert zich onder anderen Annie Schuttersput-Veldmuis, Greetje Bok-Kogelworst en Margreet Bladblazer-Laarsvocht.

Amstelveners bleven reserveren

Het mooiste van de grap was misschien wel dat niemand het kennelijk meteen doorhad. Volgens Dijkshoorn werden de niet bestaande boeken nog jarenlang enthousiast gereserveerd door Amstelveense lezers.

Hoe de bibliotheekmedewerkers vervolgens aan de bezoekers uitlegden dat Keihard graan en zachte lippen nergens te vinden was, vertelt hij er niet bij.

Dijkshoorn schrijft dat hij en zijn collega bijna twee jaar lang honderden spookboeken invoerden. Inmiddels acht hij de zaak verjaard en durft hij eindelijk op te biechten wat zich destijds achter de schermen van de bibliotheek afspeelde.

Foto: Oskardebot – Eigen werk, CC BY-SA 4.0, Koppeling

The post Nico Dijkshoorn biecht op: ‘Jarenlang nepboeken in systeem Amstelveense bibliotheek gezet’ appeared first on 1Amstelveen.

De laatste koers van het lange wegseizoen was de Ronde van Nederland (EnecoTour) met zowel bij de mannen als de vrouwen Amstel inbreng. En hoe: Femke Markus won de Limburg etappe en Wessel Mouris reed zich in de top van het klassement (2e).

Maar niet allen dat: ook Dylan Groenewegen, Michiel Mouris, Niek Voogt en Julian Vergouw lieten zich zien. In de proloog in Den Haag leken de Mourissen even 1 en 2 in de uitslag te worden. Dat was net niet zo: Wessel werd 2e en Michiel 5e en daarmee was de toon gezet. Wessel zat er in elke etappe sterk bij en leek in de Limburgetappe ook een greep naar het geel te doen. Dat lukte net niet (de Belg Campenaerts was net iets sterker), maar met ook een top-klassering in de lange tijdrit stond Wessel er goed voor, en dat bleef zo. MM scoorde ook een top-10 in de tweede tijdrit en was in de laatste etappe nog eens serieus in de aanval. Dylan reed in twee sprints achter Merlier naar de tweede plek en sloot zo het seizoen met opgeheven hoofd af.
Julian zat in de etappe over de VAM-berg mee in de vlucht en kon heel sterk voor de zege sprinten. Het leek erop dat een iets betere move in de finale hem nog iets meer had kunnen brengen dan de vijfde plek. Maar ook dat houdt hij vast tegoed. Niek tenslotte reed een regelmatige week en was in de Arnhem etappe ook nog even in de aanval te zien.

Femke was net als Wessel ook goed voor de tweede plaats in het klassement (achter haar angstgegner Lieke Nooijen). Maar de manier waarop ze de Limburg etappe won was indrukwekkend: aanvallen en aanvallen totdat de rest het opgeeft. Met een prachtige solo snelde Femke naar een mooie zege. Volgend jaar in een ander tenue wellicht naar nog meer zeges. Hiermee gaf ze de verkiezing tot Renner van het Jaar nog iets meer kleur; vinden wij.