Van dinsdag 13 tot en met dinsdag 20 oktober staat het amateurvoetbal in district West I in het teken van de eerste knock-outronde van het KNVB-districtsbekertoernooi. Voor de gekwalificeerde verenigingen begint daarmee het echte bekerwerk: winnen betekent doorgaan, verliezen betekent uitschakeling.
Na de poulefase die eind augustus startte en drie speelrondes omvatte, is er nu geen ruimte meer voor een misstap. De clubs strijden om een plaats in de volgende ronde, waarbij het bekertoernooi traditioneel kansen biedt voor verrassingen. Ploegen uit verschillende klassen treffen elkaar en juist die onderlinge verschillen maken het bekervoetbal aantrekkelijk.
Bij de knock-outwedstrijden gelden enkele bijzondere bepalingen. Eindigt een duel na negentig minuten gelijk, dan volgt direct een strafschoppenserie. Er wordt dus niet verlengd. Daarnaast geldt dit seizoen bij de standaardteams mannen een tijdstraf van tien minuten voor bepaalde vormen van onsportief gedrag, zoals protesteren, tijdrekken of het wegtrappen van de bal. Niet iedere gele kaart leidt automatisch tot een tijdstraf. Ook krijgt tot de laatste zestien het laagst geklasseerde team het thuisvoordeel.
De bekerloting voor de 56 standaardteams senioren categorie A in West I vindt plaats op woensdag 21 oktober en is vanaf 13.00 uur semi live te volgen via onze website. De wedstrijden van de volgende (tweede) ronde staan gepland voor het weekend van 19 en 20 december.
De eerste knock-out ronde 2026-2027, regio Amsterdam
Sporting Martinus en ZOB hielden elkaar lange tijd in evenwicht. Beide ploegen kregen mogelijkheden om de score te openen, maar pas in de negentigste minuut viel de beslissing. Haitam Ibrahimi bezorgde ZOB vanaf de strafschopstip een 0-1 overwinning in Amstelveen.
Voorafgaand aan het duel stonden beide ploegen op vijf punten. Een overwinning zou aansluiting bij de bovenste ploegen betekenen, terwijl een nederlaag een terugval op de ranglijst tot gevolg kon hebben. Omdat de voorgaande wedstrijd uitliep, begon de ontmoeting een kwartier later dan gepland.
Vanaf de aftrap lag de intensiteit hoog en speelden beide ploegen in een stevig tempo. Daardoor ging er in de passing aan beide kanten regelmatig iets mis, maar ontstond wel een levendige wedstrijd. De strijd speelde zich aanvankelijk voornamelijk op het middenveld af. Pas in de veertiende minuut kwam het eerste gevaar van ZOB. Een afstandsschot van Tarik Basayid vanaf de rechterkant ging rakelings over het doel. Na een halfuur kreeg Sporting Martinus een goede mogelijkheid. De rechterspits verscheen alleen voor ZOB-doelman Tobias Droomers, die met zijn voet redding bracht. Niet veel later werd Droomers alsnog gepasseerd, maar wist Marko Pals de bal tot hoekschop te verwerken. Vlak voor rust kreeg Sporting Martinus opnieuw een kans, maar het schot van spits Sem van Bruggen ging net naast.
Sem van Bruggen
Kansen aan beide kanten
Ook na rust bleef het tempo hoog en golfde het spel op en neer. Sporting Martinus kreeg opnieuw mogelijkheden. Een schot vanaf de rechterkant ging rakelings naast en tien minuten later verscheen Martinus weer alleen voor Droomers. De ZOB-doelman wist ook deze inzet te keren. ZOB liet zich in de tweede helft aanvallend iets vaker zien. Na een goed uitgespeelde aanval kwam Tarik Basayid in een kansrijke positie, maar zijn inzet werd gestopt door doelman Ruben Zimonyi van Sporting Martinus.
Strafschop brengt beslissing
In de slotfase zochten beide ploegen naar de openingstreffer. ZOB kwam nog enkele keren gevaarlijk door. Ibrahimi speelde zijn directe tegenstander uit, maar zag zijn schot gekeerd worden door de doelman Zimonyi. In de negentigste minuut viel alsnog de beslissing. Luca Kouwenberg gaf een voorzet op Luke Abelskamp, die in het strafschopgebied ten val werd gebracht. Scheidsrechter Van Twiller kende ZOB een strafschop toe. Ibrahimi nam plaats achter de bal en schoot hard en hoog binnen: 0-1.
Daarmee trok ZOB een wedstrijd naar zich toe die lange tijd op een doelpuntloos gelijkspel leek af te stevenen. Sporting Martinus bleef ondanks meerdere mogelijkheden en kansen zonder treffer achter. Door de overwinning komt ZOB op acht punten en houdt de ploeg aansluiting met de bovenste helft van de ranglijst. Sporting Martinus speelt op 17 oktober om 15.00 uur tegen FC Amsterdam. ZOB speelt ook op die dag in het districtsbekertoernooi een uitwedstrijd tegen Kleine Sluis uit Anna Paulowna. De aftrap is om 17.00 uur. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
DWS komt na rust terug van 0-2 achterstand, maar Amstelveen trekt met 3-4 aan het langste eind dankzij drie treffers van Lennard Eijsvogels.
Op bezoek bij DWS boekte Amstelveen de derde overwinning in drie competitiewedstrijden en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de derde klasse D. Bij rust leidde Amstelveen met 0-2 dankzij twee rake vrije trappen van Lennard Eijsvogels, maar kort na rust kwam DWS op gelijke hoogte door doelpunten van Terry Tazeh en Davelinho Markus. Twee minuten later zette Jesper van Eijk Amstelveen opnieuw op voorsprong, waarna Eijsvogels met zijn derde treffer de marge weer op twee doelpunten bracht. Het slotakkoord was voor Markus, maar verder kwam DWS niet. Door de 3-4 nederlaag bleef de ploeg van trainer Charles Loots opnieuw met lege handen achter.
Zowel DWS als Amstelveen begonnen zichtbaar gehavend aan de wedstrijd. Met vijf basisspelers in de ziekenboeg moest Amstelveen-trainer Michel Strating puzzelen om een elftal samen te stellen. Max Boonstoppel was terug van een schorsing en met precies elf beschikbare spelers kon Amstelveen aan de wedstrijd beginnen. De bezoekers uit Amstelveen begonnen slordig en dat resulteerde binnen een minuut in een grote kans voor Davelinho Markus. Hij onderschepte de bal en kwam één op één te staan met Ioannis Pantelidis. Doelman Pantelidis van Amstelveen bleef goed staan en tikte de bal naar buiten, waardoor Markus niet tot scoren kwam. Vervolgens legde hij de bal voor de voeten van Zakaria Hunnun, maar diens schot werd door Pantelidis tot corner verwerkt.
Zes minuten later bereikte Hunnun na een één-tweetje met Steven Gefferie de achterlijn. Zijn voorzet werd door Pantelidis weggewerkt, voordat de inkomende Terry Tazeh gevaarlijk kon worden. Na tien minuten kwam Amstelveen beter in de wedstrijd en kreeg het direct een mogelijkheid. Zakaria Madrane stuurde Jesper van Eijk met een dieptepass weg. Dankzij zijn snelheid kon Van Eijk richting het doel, maar doelman Victor Lam verkleinde de hoek en voorkwam een treffer.
Kort daarop kwam een voorzet van Lennard Eijsvogels via enkele spelers voor de voeten van Milan van der Linden. Zijn harde schot belandde tegen de onderkant van de lat en sprong terug het veld in. Abderrahmane Bensalah probeerde de rebound te controleren, maar werd daarbij gehinderd door Touvarno Pinas.
Charles Loots, coach van DWS
Twee vrije trappen maken het verschil
Na ruim een half uur kwam Amstelveen op voorsprong. Bensalah passeerde Zakaria Hunnun, maar werd aangetikt. Scheidsrechter Alie Gok kende Amstelveen een vrije trap toe. Lennard Eijsvogels nam plaats achter de bal en schoot raak: 0-1. Enkele minuten later moest Pantelidis opnieuw ingrijpen toen Aryan Kamalidehkordi wist door te breken. Ook Max Boonstoppel speelde een belangrijke rol bij het voorkomen van de gelijkmaker.
Kort voor rust voorkwam Victor Lam dat Amstelveen de voorsprong verdubbelde. Bensalah kreeg de bal van Andy van de Raad, hield Hunnun van zich af, trok naar binnen en schoot vanaf ongeveer zeventien meter richting de kruising. Lam wist met een knappe redding een doelpunt te voorkomen. Uit de daaropvolgende hoekschop kwam de bal tegen de hand van Hunnun. Scheidsrechter Gok kende Amstelveen opnieuw een vrije trap toe, net buiten het strafschopgebied van DWS. Eijsvogels meldde zich opnieuw en schoot ook deze vrije trap binnen. Daarmee ging Amstelveen met een 0-2 voorsprong de rust in.
DWS komt terug, maar Amstelveen reageert direct
Na rust kwam DWS snel langszij. Terry Tazeh bracht de stand op 1-2. Twee minuten later kreeg Steven Gefferie de bal goed mee en werd zijn voorzet door Davelinho Markus binnengelopen: 2-2. Binnen zes minuten na rust had DWS de achterstand weggewerkt.
De thuisploeg kon echter niet lang van de gelijkmaker genieten. Twee minuten later stond Amstelveen alweer op voorsprong. Een corner van Andy van de Raad werd gecontroleerd door Jesper van Eijk, die vervolgens hard uithaalde en de 2-3 binnenschoot. Halverwege de tweede helft onderschepte Emir Sinanovic de bal en speelde Lennard Eijsvogels aan. Die passeerde twee verdedigers van DWS en liet doelman Lam kansloos. Met zijn derde doelpunt van de middag bracht Eijsvogels de stand op 2-4.
Het verschil werd niet veel later weer teruggebracht tot één doelpunt. Pantelidis verkeek zich op een inzet van Markus, waardoor DWS op 3-4 kwam. In het restant van de wedstrijd wist Amstelveen de voorsprong vast te houden. Grote kansen bleven in de slotfase uit.
Strating tevreden met resultaat
Trainer Michel Strating was na afloop vooral tevreden over de drie punten: “De drie punten vandaag zijn het belangrijkste, want wij speelden noodgedwongen met veel andere spelers dan vorige week. Dan vind ik dat wij het heel goed hebben gedaan. Het was wat onrustig en de patronen zijn er dan nog niet. Dan loop je weleens gemakkelijk tegen tegendoelpunten aan. Maar wij blijven winnen en dus loopt het allemaal wel lekker.”
Bekerprogramma en vervolg competitie
Volgende week staat de eerste ronde van de beker op het programma. Amstelveen gaat op bezoek bij IJmuiden, de koploper van de vierde klasse B. Net als Amstelveen heeft IJmuiden negen punten uit drie competitiewedstrijden verzameld. DWS is al uitgeschakeld in het bekertoernooi en heeft een vrij weekend. Een week later wordt de competitie hervat. Amstelveen speelt dan uit tegen Zwanenburg, terwijl DWS op zondag op bezoek gaat bij (koploper) Swift. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse C
Vrijdagavond werd in een goed gevuld clubhuis afscheid genomen van wieler(weg)seizoen 2026. Opnieuw werd nog eens teruggeblikt op het seizoen en de renners en rensters en vrijwilligers die het verdienen nog even goed over het voetlicht te brengen. Het weer liet het geplande fietsprogramma niet toe. De boodschap van de weergoden was duidelijk: het wegseizoen zit erop. Dus kon er met een glas in de hand en met een goed gevuld buffet teruggekeken worden op het jaar.
Voorzitter Sander Baars trapte een en ander af met een voorwoord waarin even teruggekeken werd op het seizoen, de stand van zaken omtrent de club en op het élan van het NCK onze club de beste club van Nederland noemen! Los van de prestaties hebben we toch ook maar mooi die landelijke koersen georganiseerd en draait de jeugdafdeling heel goed.
Tevens bedankte Sander twee afscheidnemende trainers Hans en Ben en na hun jarenlange inzet (15+ jaren) mocht hij ze ook benoemen tot erelid. Een mooie waardering.
Daarna zette Herman Pelgrim de Jeugdafdeling nog even in het zonnetje en werd Lien Vermeulen (als een van de weinige meisjes in de groep) geroemd om haar inzet en kreeg ze de de Jeugd Stimulerinsgsprijs. Daarna nam de Sportcommissie het woord en René Markus reikte namens de Supportersvereniging weer enveloppen uit aan 21 renners (m/v) die een podiumplaats hebben behaald. Daaronder wederom grote namen, allen échte Amstelrenners. Om maar te noemen: Dylan Groenewegen met zijn grote zeges, Riejanne Markus, Michiel Mouris en Amber Kraak op de EK en WK, Femke Markus die Europees kampioen gravel werd, maar ook de Conti’s die vele malen in beeld rijden en ook koersen winnen (zoals Julian Vergouw en Enzo Leijnse). En dan vergeten we er nog heel veel.
Daarnaast wordt er elk jaar een Renner van het Jaar verkozen. Nu is het zo dat Ereleden en Leden van Verdienste niet meer in aanmerking komen voor de titel, dus een paar wereldtoppers vielen af. Belangrijkste kandidaten waren Wessel Mouris, Femke Markus en Julian Vergouw. Maar eigenlijk kan je niet om een Europees kampioen (en zilver op het NK Weg) heen. Dus Femke Markus werd wederom benoemd tot Renner van het Jaar en wederom in het illustere rijtje op de beker met de grote oren (Prestatiebeker) laten zetten. Tevens is zij met haar Europese titel benoemd tot Lid van Verdienste. Een terechte benoeming.
Voor de Jongere van het Jaar was het nog lastig. Mariël Mur was de sterkste Junior Vrouw (en winnaar van een koers, maar ook de broers Ivakhov lieten zich heel goed zien. Nikolai won een wedtsrijd, maar Grigori (eerstejaars) liet zich ook overal zien en haalde al enkele podiumplaatsen en is nu in het veld ook een van de sterksten. Met de moraal van de sluitingsavond pakte hij de ochtend daarna in Rhenen alweer de eerste zege in de cross.
NCK Ploegen
Uiteraard werd de NCK ploeg (alle categorieën) nog even gememoreerd en werden de medaillewinnaars nog even in het zonnetje gezet.
Enfin, genoeg om nog gezellig te blijven borrelen en napraten. Tevens werd er al “vooruitgeblikt, want er is nog de Enecotour met een aantal Amstelrenners aan de start en zondag 18 oktober start de ACC. En op 7 november beginnen de wintertrainingen. Zin in!
De trainingen op maandag 12 en vrijdag 16 oktober gaan door. Op dinsdag 13 en donderdag 15 oktober is er geen training. Train je normaalgesproken op dinsdag, dan ben je in de herfstvakantie van harte welkom om op maandag mee te doen. Train je normaalgesproken op donderdag, dan kun je op vrijdag meedoen. De trainingstijden zijn ongewijzigd.
Het Amsterdamse amateurvoetbal maakt zich op voor het laatste competitieweekend voordat de herfstvakantie voor een korte onderbreking zorgt. Op zaterdag 10 en zondag 11 oktober staat een aantrekkelijk programma op de rol. Van AFC tegen Hoek in de Tweede Divisie tot de Amsterdamse kraker tussen Swift en Ajax, onze Wedstrijd van de Maand. Voor sommige ploegen is het zaak om de goede lijn vast te houden, voor andere wordt het hoog tijd om de punten binnen te halen. Eén ding is zeker: met een overwinning de korte pauze ingaan, voelt toch een stuk prettiger.
De competitie is nog jong, maar de eerste contouren beginnen zichtbaar te worden. Ambities zijn uitgesproken, verwachtingen gewekt en de eerste tegenvallers inmiddels verwerkt. Of misschien ook nog niet. Voor een aantal Amsterdamse clubs wordt het een weekend van bevestiging. Voor andere een mogelijkheid om iets recht te zetten. En dan zijn er natuurlijk nog de wedstrijden waarin reputatie, onderlinge rivaliteit en een gezonde dosis Amsterdamse bluf een rol spelen.
Tweede Divisie: AFC krijgt Hoek op bezoek
Op sportpark Goed Genoeg ontvangt AFC zaterdag Hoek. De Zeeuwen zijn geen tegenstander die je zomaar even opzijzet. Beide ploegen zijn wisselvallig aan het seizoen begonnen en staan na acht wedstrijden dicht bij elkaar op de ranglijst. AFC bezet de tiende plaats, terwijl de Zeeuwen met één punt minder dertiende staan. Hoek eindigde vorig seizoen als promovendus verrassend op de derde plaats, maar heeft dit seizoen moeite om die prestaties te evenaren. Afgelopen weekend boekte de ploeg van Gérard de Nooijer tegen De Treffers eindelijk de tweede competitiezege (3-1). AFC verloor juist van Spakenburg (2-1) en liet ook tegen HHC Hardenberg en Katwijk kostbare punten liggen. De Amsterdammers hebben bovendien nog iets recht te zetten. Vorig seizoen werd AFC op eigen veld met liefst 1-5 afgedroogd door Hoek. In de uitwedstrijd knokte de ploeg van Chedric Seedorf zich nog terug naar een 2-2 gelijkspel. Beide selecties ondergingen afgelopen zomer flinke veranderingen. Zaterdag staat er voor beide clubs dan ook meer op het spel dan alleen drie punten: de aansluiting met de bovenste helft van de Tweede Divisie.
Derde Divisie: Purmersteijn op bezoek bij toekomstige bekertegenstander
Voor Purmersteijn wacht een bijzonder interessante uitwedstrijd tegen ACV in Assen. De ploeg van Berry Smit beleeft na de promotie iedere wedstrijd nieuwe uitdagingen maar met uitstekende resultaten. Ook is de ploeg van Smit bezig aan een succesvolle bekerreeks. ACV is bovendien een interessante graadmeter. De Assenaren bereikten eveneens het hoofdtoernooi van de KNVB Beker, waarin ze later deze maand AFC ontvangen. Purmersteijn zelf treft daarin Gemert.
Vierde Divisie: JOS wil thuis laten zien dat het bovenin thuishoort
Bij JOS/Watergraafsmeer is de stemming dit seizoen overwegend positief. De ploeg van Richard Plug heeft zich nadrukkelijk gemeld in de bovenste regionen van de Vierde Divisie en ontvangt zaterdag Huizen. Afgelopen weekend speelde JOS met 2-2 gelijk tegen ARC. Tegen Huizen krijgt JOS een nieuwe gelegenheid om de ambities kracht bij te zetten. De thuisploeg heeft dit seizoen al laten zien over scorend vermogen, karakter en individuele kwaliteit te beschikken.
Bovendien is er een bijzonder verhaal rond Dennis Lamme, die afgelopen zomer juist van Huizen naar JOS overstapte. De broers Lamme waren niet meer gewenst bij de Huizer club. Toch bijzonder, voor een speler die vanuit de jeugd wist door te breken. Voor hem betekent het zaterdag een (getergd) weerzien met zijn voormalige jeugdliefde. En alsof de competitie nog niet genoeg spanning biedt, wacht eind oktober het bekeravontuur tegen NAC Breda, op het terrein van AFC. JOS is de enige club uit de Vierde Divisie die zich voor het hoofdtoernooi heeft geplaatst. Een prestatie van formaat, maar eerst moet onder andere Huizen eraan geloven. Of beter gezegd: eerst moet JOS bewijzen dat het de aandacht bij de competitie kan houden.
Vierde Divisie: DVVA, Hoofddorp en WV-HEDW hebben iets recht te zetten
DVVA ontvangt DEM en hoopt eindelijk weer eens een gelijkspel in een overwinning om te zetten. De ploeg uit Amsterdam-Oost speelde afgelopen weekend opnieuw gelijk. De 1-1 tegen AFC’34 paste in een reeks waarin DVVA regelmatig dichtbij een goed resultaat komt, maar niet altijd de beloning krijgt die het zoekt.
Voor Hoofddorp is de opdracht nog duidelijker. Na de pijnlijke 6-2 nederlaag bij koploper SJC wacht zaterdag ARC. Tegen de Noordwijkers stond Hoofddorp al na 22 minuten met 3-0 achter. Zo’n wedstrijd laat wellicht sporen na, maar biedt ook een uitstekende aanleiding voor een sportieve reactie. ARC bewees vorige week tegen JOS dat het een lastige tegenstander kan zijn. Hoofddorp zal daarom vanaf het eerste fluitsignaal scherp moeten zijn. Nogmaals zo’n slechte openingsfase kan de ploeg zich niet veroorloven.
WV-HEDW speelt opvallend genoeg pas op zondagmiddag. De zaterdagploeg van trainer Tom Verhoek gaat op bezoek bij HBC. Afgelopen weekend won WV-HEDW met 2-0 van AFC’34 en bracht daarmee de balans na zes competitieduels op drie overwinningen en drie nederlagen. Het is precies die wisselvalligheid waar Verhoek dolgraag vanaf wil. De overwinning op AFC’34 was een stap in de goede richting. Tegen HBC moet blijken of zijn ploeg ook buitenshuis de gewenste stabiliteit kan vinden.
Eerste Klasse: Swift en Ajax zoeken naar de ommekeer
De blikvanger van het weekend in Amsterdam is zonder twijfel Swift tegen Ajax. Twee Amsterdamse verenigingen met historie, uitstraling en ambities die verder reiken dan een bescheiden rol in de Eerste Klasse. Toch is de seizoenstart voor beide clubs niet geworden waarop vooraf werd gehoopt. Er zit kwaliteit in de selecties, maar die moet nog nadrukkelijker zichtbaar worden in de resultaten.
Eerste Klasse: Sporting Martinus en ZOB treffen elkaar in Amstelveen
Ook bij Sporting Martinus staat zaterdag een interessante wedstrijd op het programma. De ploeg van Ryan Smart ontvangt ZOB. Martinus speelde afgelopen weekend met 2-2 gelijk tegen Hillegom. De Amstelveners kwamen in een wedstrijd met verschillende gezichten uiteindelijk tot een puntendeling. Onder de nieuwe trainer is het elftal nog volop in ontwikkeling. Smart sprak tijdens de voorbereiding al over de stappen die zijn spelersgroep wekelijks zet. Maar, ZOB is prima gestart!
Tweede Klasse: Waterwijk wil de draad oppakken, HBOK naar Bloemendaal
Waterwijk ontvangt Stormvogels en hoopt op eigen veld een goed resultaat neer te zetten. De Almeerders lieten de afgelopen weken zien dat ze aanvallend gevaarlijk kunnen zijn, maar ook dat een wedstrijd zomaar een andere wending kan krijgen. Eind september kwam Waterwijk tegen EDO terug van een 0-2 achterstand en pakte het alsnog een punt: 2-2. Die veerkracht is een kwaliteit, al zal de ploeg liever zelf eens vroeg het initiatief én de voorsprong nemen. HBOK reist ondertussen af naar BVC Bloemendaal. De ploeg uit Zunderdorp weet dat punten in uitwedstrijden minstens zo belangrijk zijn als de resultaten op eigen terrein. DCG, de nummer 2 van de competitie ontvangt op Ookmeer Foreholte.
Derde Klasse: Real Sranang, DWS en de strijd om aansluiting
Real Sranang ontvangt Monnickendam met het nodige vertrouwen. De Amsterdammers wonnen afgelopen weekend met 5-2 bij OFC. Darryl Bobson en Dilivio Linger waren onder anderen trefzeker in een wedstrijd waarin Real Sranang aanvallend nadrukkelijk zijn kwaliteiten liet zien. Tegen Monnickendam wordt het interessant om te zien of de ploeg die productie kan voortzetten. Vijf doelpunten maken is prettig. DWS ontvangt zaterdag v.v. Amstelveen. De Amsterdamse club zoekt naar de eerste punten en zal de thuiswedstrijd willen benutten om zichzelf een fijn weekend te bezorgen.
Verder staat GeuzenMiddenmeer tegenover sv Ouderkerk in de vierde klasse. Een affiche waarin beide ploegen de mogelijkheid krijgen om met een positief resultaat de korte competitieonderbreking in te gaan.
Vierde en Vijfde Klasse: punten zijn overal even duur
Ook in de lagere klassen staan enkele interessante ontmoetingen op het programma. Rksv TOB krijgt SVW’27 op bezoek. AFC IJburg ontvangt Geinburgia. In de vijfde klasse C weer heel veel stads- en regioderby’s op de rol.
Het zondagprogramma is dit weekend relatief bescheiden. Legmeervogels reist af naar JVC. De ploeg van Jack Honsbeek speelt dit seizoen in de Eerste Klasse A en weet dat in deze poule weinig ruimte laat voor gemakzucht. Na de 1-1 tegen HSV Heiloo van eind september is het zaak om ook in uitwedstrijden punten te blijven verzamelen.
WV-HEDW (zondag) gaat op bezoek bij Vitesse’22. De ploeg van Mozes Hoppenbrouwer promoveerde afgelopen seizoen naar de Tweede Klasse en probeert zich op het hogere niveau verder te ontwikkelen. De huidige vierde plaats bevestigd de prima start! Tegen Vitesse’22 wacht opnieuw een belangrijke graadmeter. We mogen al spreken van een heuse (sub)topper.
Een prettigere herfstvakantie begint met drie punten
Voor de meeste Amsterdamse amateurclubs betekent dit weekend voorlopig even het einde van de wekelijkse competitieroutine. Een korte gelegenheid om blessures te laten herstellen, de eerste wedstrijden te evalueren en vooruit te kijken naar het vervolg. Voor een aantal clubs wacht nog een competitieronde, voor een flink aantal de eerste knock out ronde komende week van de districtsbeker. Maar eerst moet er nog gevoetbald worden. En voor wie zaterdag of zondag met lege handen staat, kan zo’n korte pauze ineens behoorlijk lang duren.
Het Amsterdamsche Voetbal volgt uiteraard komend weekend de verrichtingen van de clubs uit Groot-Amsterdam met wedstrijdverslagen, interviews, foto’s en de inmiddels vertrouwde zaterdag- en zondag overzichten.
Derby met belangen: Swift en Ajax kunnen zich nu al weinig puntenverlies meer permitteren
Swift en Ajax begonnen aan het seizoen met ambities die verder reiken dan een bescheiden rol in de eerste klasse. De kwaliteit lijkt bij beide Amsterdamse ploegen aanwezig om bovenin mee te draaien en misschien zelfs een gooi te doen naar promotie. Alleen: na drie competitiewedstrijden vertelt de ranglijst dát verhaal nog niet. Zaterdag staan Swift en Ajax tegenover elkaar op het Olympiaplein. Een Amsterdamse derby waarin prestige telt, maar de punten misschien nog wel belangrijker zijn. „Deze wedstrijd is belangrijk voor de aansluiting bovenin”, stelt Ajax-aanvaller Chip Engels. Swift-middenvelder Thom Zantingh verwacht vooral vuurwerk: „Ik denk dat het een felle wedstrijd wordt. Er gaat honderd procent strijd in gegooid worden.”
Op papier heeft de Amsterdamse derby alles om één van de interessante affiches van het weekend te worden. Twee clubs met ambitie, twee selecties waarin voldoende individuele kwaliteit rondloopt en twee ploegen die graag willen voetballen. Maar ook twee teams die na de eerste weken van de competitie nog niet staan waar ze willen staan. Ajax pakte drie punten uit de eerste drie wedstrijden. Bij Swift had de oogst eveneens groter mogen zijn. Zantingh ziet echter voldoende aanknopingspunten. „In de eerste drie competitiewedstrijden hadden er meer punten behaald moeten worden als je alleen naar de punten kijkt. Als je naar het spel kijkt, zit daar een stijgende lijn in. Dan zijn de resultaten denk ik nog wel terecht. Het is niet zo dat we afgelopen zondag in Velsen bijvoorbeeld gewoon hadden moeten winnen. Maar er zit gelukkig wel een stijgende lijn in. Dat is het positieve.”
Thom Zantingh in actie tegen Legmeervogels
Ajax wil verloren terrein terugwinnen
Voor Ajax begon afgelopen seizoen juist zo veelbelovend. De ploeg draaide bovenin mee en ook Engels liet zich nadrukkelijk gelden. Daarna veranderde het beeld volledig. Na de winterstop ging het hard bergafwaarts en volgde uiteindelijk degradatie uit de Vierde Divisie.
Engels kende bovendien zelf de nodige fysieke problemen. „Met flinke gemengde gevoelens kijk ik terug op het afgelopen seizoen. We begonnen sterk en stonden bovenin mee te draaien. Persoonlijk heb ik daarin met mijn doelpunten en rendement een belangrijke bijdrage kunnen leveren, ondanks een aantal blessures.”
Dat Ajax uiteindelijk degradeerde, kwam hard aan. „De degradatie was natuurlijk een grote teleurstelling, zeker omdat niemand dit na de winterstop had verwacht. Toch kijk ik vooral vooruit. Het geeft mij juist extra motivatie om met Ajax zo snel mogelijk terug te keren naar een hoger niveau.” De bekerwinst tegen JOS/Watergraafsmeer gaf het seizoen nog enige ‘glans’, maar veranderde niets aan de opdracht waarmee Ajax aan deze voetbaljaargang begon. „We moeten simpelweg door. Je kunt het niet meer terugdraaien en nu is het de taak om terug te promoveren. Met een vrij nieuwe spelersgroep, staf en een frisse start heb ik daar veel vertrouwen in.”
Chip Engels etaleert zijn kernkwaliteit
Engels bleef Ajax trouw
Na de degradatie vertrokken verschillende spelers, maar Engels besloot Ajax trouw te blijven. Niet omdat er geen andere mogelijkheden waren. „Er was zeker interesse, maar ik had mijn keuze voor Ajax eigenlijk al gemaakt. Ik stond al vroeg achter het plan van de club en heb mijn woord gegeven voor een verlenging. Voor mij voelde het daarom goed om achter die keuze te blijven staan.”
Bovendien had hij al vroeg in het vorige seizoen overeenstemming bereikt over een langer verblijf. „Sportief gezien heb ik altijd ambities gehad. Al in januari, toen we derde stonden, had ik met de club een mondeling akkoord bereikt over een verlenging. Uiteindelijk is het seizoen anders gelopen dan we vooraf hadden gehoopt, maar ik kijk vooral vooruit.”
De aantrekkingskracht van de club speelt eveneens mee. „De ambities die ik zelf heb als speler, de club Ajax, alle faciliteiten die erbij komen kijken en de mensen van de club. Ik voel dat hier nog veel te genieten valt.” Zijn doelstelling laat weinig ruimte voor interpretatie: „Kampioen worden met Ajax en weer een mooi bekeravontuur tegemoet gaan. Persoonlijk wil ik belangrijk en bepalend zijn met goals en assists.”
Zantingh vindt bij Swift wat hij zocht
Ook bij Swift loopt met Zantingh een speler rond die bewust voor zijn huidige club koos. Zijn voetbalverhaal is behoorlijk anders dan dat van Engels. Zantingh speelde vrijwel zijn gehele jeugd bij AFC, en schopte het uiteindelijk tot de selectie. Veel uitzicht – na zijn debuutseizoen – op speelminuten was er echter niet.
„Ik ben superblij dat ik zes competitieduels heb mogen spelen in de tweede divisie onder Benno Nihom, maar het afgelopen jaar had ik eigenlijk totaal geen zicht op speeltijd. Dat zet je aan het denken: ik wil wel voetballen. Ik ben om me heen gaan kijken en ook realistisch gaan kijken welk niveau een beetje bij mij past. Een combinatie tussen veel spelen en nog op behoorlijk niveau.”
Na zijn verhuizing naar Campus Uilenstede in Amstelveen bracht hem bij Swift. Het niveau waarop de club uiteindelijk zou uitkomen, was voor Zantingh niet eens doorslaggevend. „Of dat nou Vierde Divisie werd of eerste klasse, maakte mij in principe niet heel veel uit. Ik had gewoon heel veel zin om in een eerste elftal echt onderdeel te zijn en veel te spelen. Echt volwassen voetbal had ik nog niet geprobeerd en geproefd, bij AFC speelde ik de laatste jaren nog vooral in de O21. Toen dacht ik: dit is helemaal perfect.”
En inmiddels voelt hij zich thuis op het Olympiaplein. „Swift is voor mij echt een gezellige club. Bij AFC is het toch wat meer prestatiegericht, vooral bij de selectieteams. Voor mij persoonlijk viel er een beetje druk vanaf. Daardoor ging mijn niveau bij Swift juist omhoog.”
Zantingh: “Voor mij persoonlijk viel er een beetje druk vanaf. Daardoor ging mijn niveau bij Swift juist omhoog.”
Kwaliteit moet zichtbaar worden
Net als Engels ziet Zantingh genoeg kwaliteit in zijn ploeg om dit seizoen iets moois neer te zetten. Alleen moet die kwaliteit steeds vaker negentig minuten lang zichtbaar worden. „Ik dacht bij de eerste trainingen al: er zit best wel kwaliteit hier. Toen bleek wel dat we in teamverband nog aan elkaar moeten wennen. Er moeten dingen echt ingeslepen en gefinetuned worden. Maar ik denk dat de kwaliteit er zeker is. Ik ben positief verrast. Het is nu zaak om dat in de wedstrijden terug te laten komen.”
Dat verhaal klinkt opvallend vergelijkbaar met dat van Ajax. Ook Engels ziet meer in zijn ploeg dan de eerste resultaten suggereren. „Ondanks drie punten uit drie wedstrijden kijk ik positief terug op de voorbereiding en de eerste wedstrijden. Er zit ontzettend veel kwaliteit in dit team en we hebben laten zien dat we goed kunnen voetballen. We zijn als team nog volop bezig om elkaar beter te leren kennen en steeds meer op elkaar ingespeeld te raken.”
Blessures hielpen daarbij niet mee. „Maar juist daarin zie je ook de kracht en breedte van de groep. De trainingen zijn scherp, de sfeer binnen het team is goed en iedereen weet wat we dit seizoen willen bereiken.”
Een rekening uit het verleden
Voor Engels zit er zaterdag bovendien nog een klein sportief litteken aan de tegenstander vast. Vorig seizoen leek Ajax bij Swift met een 0-2 voorsprong op weg naar een broodnodige overwinning én mogelijke handhaving. In de slotfase kantelde de wedstrijd volledig: 3-2. Het resultaat maakte de situatie voor Ajax in de strijd tegen degradatie vrijwel uitzichtloos. Engels is dat niet vergeten. „Er zit zeker een vervelend gevoel bij de laatste wedstrijd tegen Swift, waarin we de 0-2 uit handen geven in de laatste tien minuten. We verliezen met 3-2 en daardoor konden we ons eigenlijk niet meer handhaven.”
Toch verwacht hij geen wedstrijd die uitsluitend door sentiment wordt geregeerd. „Ik verwacht een leuke wedstrijd, een Amsterdamse derby waarbij zowel Swift als Ajax wil voetballen.”
Tegen Ajax is het nét even anders
Voor Zantingh wordt het zijn eerste wedstrijd tegen de amateurs van Ajax. De naam doet ook op dit niveau iets met tegenstanders. „Als ik Ajax amateurs hoor, denk ik: dit is serieus. Dan moet je altijd aan de bak. Ze hebben goede individuele spelers en gewoon veel kwaliteit op het veld.”
Engels kent het verschijnsel inmiddels van de andere kant. „Je merkt het overal op zo’n sportpark, vooral als we uit spelen. Wij dragen het Ajax-logo en het maakt niet uit tegen wie we spelen: elke club wil extra graag van ons winnen.” Zantingh kan dat eigenlijk alleen maar bevestigen „Het is de eerste keer dat ik tegen Ajax amateurs speel, maar sowieso wil je een derby altijd winnen. Natuurlijk wil je iedere wedstrijd winnen, maar bij een derby zit er toch iets extra’s bij. En bij Ajax amateurs heb je ook dat je tegen dat shirt speelt. Dan denk je toch: ik ga even gas geven tegen deze gasten.”
‘Hoe we winnen, maakt me geen reet uit’
Daarmee zijn alle ingrediënten voor zaterdag aanwezig. Twee ploegen die willen voetballen, maar die tegelijkertijd beseffen dat mooi voetbal alleen niet voldoende is. Na een stroeve competitiestart begint de behoefte aan punten steeds nadrukkelijker te worden. Engels: „Met het gevoel van een stijgende lijn ga ik de wedstrijd in. We willen elke wedstrijd winnen en de doelstelling is kampioen worden. Deze wedstrijd is belangrijk voor de aansluiting bovenin.”
Bij Zantingh klinkt diezelfde honger, zij het op iets andere wijze. „Ik denk dat het een felle wedstrijd wordt. In ieder geval dat er honderd procent strijd in gegooid gaat worden. Maar ik hoop op een heerlijk potje voor de toeschouwers en voor mezelf uiteindelijk met de winst.”
En mocht iemand bij Swift aanstaande zaterdag nog twijfelen of het met fraai combinatievoetbal of desnoods met een bal via drie benen moet gebeuren, Zantingh heeft het antwoord al klaar. „De winst is het belangrijkste voor ons. En hoe dat gebeurt, dat maakt mij echt geen reet uit. Maar ik gok dat het wel een fel potje wordt. Wel vriendschappelijk, maar fel. Eentje waarbij het publiek het naar zijn zin kan hebben.” Zelf een hoofdrol opeisen? Daar is de middenvelder iets voorzichtiger mee. Van nature is Zantingh meer een zes of centrale verdediger dan een doelpuntenmachine. „Ik ga niet in de dubbele cijfers eindigen, maar ik kop er altijd wel een paar in. Een paar goals per jaar is ongeveer mijn gemiddelde.” En als zaterdag in de slotminuut een afgeslagen corner voor zijn voeten valt? Zantingh hoeft niet lang na te denken over een beslissende treffer. „Dat zou geweldig zijn.”
Slotconclusie
Voor Swift én Ajax geldt uiteindelijk hetzelfde. De ambities zijn groot, de eerste oogst is nog té bescheiden en de overtuiging dat er meer in de ploeg zit, leeft aan beide kanten. Zaterdagmiddag krijgt één van beide Amsterdamse ploegen de kans om die woorden eindelijk wat steviger met drie punten te onderstrepen. Kijk hier voor het complete programma in de eerste klasse A
Zaterdag 10 oktober 2026 Swift – Ajax Olympiaplein, Amsterdam Arbitrage: K. Kooij, A. Essaghir, J. Molenaar
Fotografie: Jos Spitteler en Rob van Vliet
Met dank aan: Chip Engels, Marcel Wagenmakers en Thom Zantingh
Slechts 9 minuten, 32 seconden en 6 tienden stonden onze pupillen op de baan tijdens de Nationale Estafette Kampioenschappen. Nooit eerder legden zij alle estafettes samen in zo’n korte tijd af. De jongens U8, meisjes U9 en jongens U11 grepen zelfs de nationale titel op de 4x40 en 4x60 meter. De meiden deden dat in de snelste Startbaantijd ooit door hun eigen clubrecord twee weken na de competitiefinale alweer naar de geschiedenisboeken te verwijzen. Bij de U11 kennen we geen clubrecords, maar de gelopen tijd was de snelste ooit van een Startbaanploeg bij de NEK. Trots blikken we terug.
De maand september (en ook in oktober) wordt er naast het NCK nog volop gekoerst. De Amstel was weer prominent vertegenwoordigd op het WK in Montreal en de EK in Slovenië. Plus nog een paar koersschraapsels waaronder het NK Criterium (!). Een update.
Op het prachtige WK in Montreal was Michiel Mouris de tijdrijder van dienst bij de Beloften. Terwijl de andere Nederlander verrassend de titel naar zich toetrok, reed MM een steady race in de top-10. In de laatste paar kilometer moest hij nog wat toegeven, maar de 9e plaats als eerstejaars Belofte mocht er zeker zijn. Michiel is op dit moment na het NCK alweer naar Slovenië om woensdag de tijdrit op het EK te rijden.
Op zowel het WK en EK reden ook Riejanne Markus en Amber Kraak. Beiden in volledige dienst en Riejanne als wegkapitein voor Demi Vollering. De resultaten zijn inmiddels bekend en zowel Amber als Riejanne hebben er zichtbaar een forse bijdrage aan geleverd.
Naast deze grote kampioenshappen was er afgelopen zaterdag (gelijk met het NCK) ook de Kermisronde van Assendelft die deze keer was hernoemd tot NK criterium. Tsja, en wie moet je hebben voor een NK criterium? Uiteraard Koos Jeroen Kers. KJK reed op het altijd lastige rondje toch maar weer mooi naar de 6e plek. Criteriumrijden verleer je niet, zeker niet als je vroeger elke donderdag de Voorjaarscompetitie bij De Amstel reed. Winnaar was trouwens een oude Amstelbekende: Patrick Bos, ook ooit opgeleid aan de Startbaan. Viego Tijssen reed naar plaats 22.
Vorige week was er nog een podiumplaats voor Ingeborg Kers. In de Ronde van Abbenbroek (mooi omloopje van vier kilometer) sprintte ze naar een knappe 3e plaats in een zeer groot startveld. Loes Rozenburg werd hier 7e en Nielske Voorintholt 13e.
Sporting Martinus leek zondagmiddag op weg naar drie punten bij Hillegom, maar moest in de slotfase alsnog genoegen nemen met een gelijkspel. Marc Groenland zette de Amstelveners acht minuten voor tijd met een fraaie volley op 1-2, waarna Hillegom terugkwam: 2-2. Daarmee kreeg de inmiddels opmerkelijke geschiedenis tussen beide ploegen een nieuw hoofdstuk.
Wie Sporting Martinus tegen Hillegom op het programma ziet staan, hoeft voorlopig niet snel een winnaar in te vullen. Sinds de Amstelveners in 2024 naar de eerste klasse promoveerden, zijn de ploegen aan elkaar gewaagd. In november 2024 werd het in Hillegom 2-2 en de return in Amstelveen eindigde in 1-1. Vorig seizoen werd het op Sportpark Overburg opnieuw 1-1. Zondag volgde alweer het vierde gelijkspel op rij: 2-2. Alleen de 4-1 thuiszege van Hillegom was een hinderlijke onderbreking van de reeks.
Tijdperk
Dat Sporting Martinus inmiddels voor het derde achtereenvolgende seizoen op dit niveau uitkomt, zegt ook iets over de ontwikkeling van de Amstelveense club. In juni 2024 promoveerde Martinus via de nacompetitie op het complex van Hillegom voor het eerst naar de eerste klasse. Een jaar later handhaafde de ploeg zich al ruim voor het einde van de competitie en bleef een periodetitel lange tijd binnen bereik.
Hillegom begint beter
Op De Zanderij was zondag aanvankelijk vooral Hillegom aan zet. De thuisploeg begon fel, zette Sporting Martinus vroeg onder druk en kreeg in de eerste helft voldoende mogelijkheden om het duel een andere richting te geven. Tycho Heus, Jesper Warmerdam, Jesse van Loon en Rick Berrevoets kregen mogelijkheden, maar Martinus bleef overeind. De Amstelveners kwamen zelf eveneens enkele keren in kansrijke positie, maar Hillegom-doelman Xander Kramer voorkwam een treffer. Daardoor bleef de wedstrijd ondanks het overwicht van de thuisploeg tot de rust doelpuntloos.
Na de pauze veranderde het spelbeeld. Sporting Martinus kwam beter in de wedstrijd en het tempo ging omhoog. De ploeg zocht sneller de diepte en kreeg daarmee meer grip op de defensie van Hillegom.
Van Eldonk breekt wedstrijd open
Na 64 minuten leverde dat de openingstreffer op. Uit een hoekschop was Tim van Eldonk attent en kopte hij Sporting Martinus naar een 0-1 voorsprong. Lang kon de ploeg uit Amstelveen daar niet van genieten. Vier minuten later sloeg Hillegom eveneens toe uit een standaardsituatie. Mats Jansen zorgde voor de 1-1 en daarmee kon het duel opnieuw beginnen.
Het leek daarna enige tijd alsof beide ploegen zich voorzichtig richting het zoveelste onderlinge gelijkspel bewogen. Tot doelman Ruben Zimonyi acht minuten voor tijd besloot het middenveld volledig over te slaan. Zijn lange bal viel achter de Hillegomse defensie, waar Marc Groenland het vervolg fraai verzorgde. Met een volley passeerde hij Kramer: 1-2. Voor Sporting Martinus lag daarmee een eerste competitiezege op Hillegom sinds de promotie naar de eerste klasse binnen handbereik.
Opnieuw gaat het mis in de slotfase
Hillegom weigerde zich echter bij de nederlaag neer te leggen. Vijf minuten na de 1-2 viel alsnog de gelijkmaker. Invaller Luca Tarani haalde uit, zag zijn schot onderweg van richting veranderen en liet Zimonyi kansloos. Daarmee was de cirkel opnieuw rond: 2-2.
Voor Sporting Martinus zal het punt gemengde gevoelens opleveren. De ploeg kende vooral voor rust moeilijke fases, maar wist zich in de tweede helft in de wedstrijd te knokken en stond kort voor tijd zelfs met 1-2 voor. Dat die marge opnieuw niet voldoende bleek om Hillegom te verslaan, past inmiddels bijna bij deze ontmoeting. Vijf competitieduels in iets minder dan twee jaar, vier gelijke spelen. Sporting Martinus en Hillegom komen maar niet van elkaar los. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
In de eerste thuiswedstrijd van het seizoen heeft Amstelveen met 3-1 gewonnen van ZSGO/WMS. Bij rust leidden de Amstelveners al met 3-1 en dat bleek ook de einduitslag. Jesper van Eijk opende de score en vlak daarna kopte Alessandro Memoria dos Reis de gelijkmaker binnen. Gelvio Esajas en opnieuw Jesper van Eijk maakten uiteindelijk het verschil.
Amstelveen moest aantreden zonder de geschorste Max Boonstoppel, die twee gele kaarten kreeg in de wedstrijd tegen AGB en dus aan de kant moest blijven. Ook Bram Dekker haakte af met een blessure, waardoor Michel Strating, de trainer van Amstelveen, op zoek moest naar een oplossing om achterin de zaak op orde te krijgen.
Druk naar voren
Na zeven minuten bleek een van die oplossingen, Zakaria Madrane terug in de basis in het centrum, al zijn vruchten af te werpen. Madrane zag Gelvio Esajas op snelheid vertrekken en zijn pass was prima op maat, alleen kreeg Esajas de bal net niet onder controle. Amstelveen hield de druk naar voren en dat resulteerde in kansen voor Andy van der Raad (schot net naast) en Jesper van Eijk (schot in het zijnet). Na ruim een kwartier spelen kwam Amstelveen op voorsprong. Zakaria Madrane zag de ruimte achter de verdediging van ZSGO/WMS en Jesper van Eijk zag dat ook. Hij zette aan, nam de bal goed aan, speelde keeper Rafael Ferreira de Carvalho en Alessandro Memoria dos Reis uit en tikte de 1-0 binnen.
Boogje
Twee minuten later was het weer gelijk. Patrick da Silva Couber slingerde een voorzet het strafschopgebied van Amstelveen in en Alessandro Memoria dos Reis kopte de bal met een boogje over Ioannis Pantelidis heen. Zeven minuten later kwam Amstelveen opnieuw op voorsprong. Emir Sinanovic ontfutselde de bal en gaf goed voor op Jesper van Eijk. Zijn inzet stuitte nog op Rafael Ferreira de Carvalho, maar Gelvio Esajas was alert en schoot de rebound binnen.
Na een half uur spelen volgde een vervelend moment voor Jordy Coenraad. In een duel met José Santiago Freitas leek hij zich te verstappen en greep hij naar zijn linkerknie. Ondersteund door twee man moest hij geblesseerd het veld verlaten. Milan van der Linden kwam hem vervangen. Drie minuten later vergrootte Jesper van Eijk de marge naar twee doelpunten. Andy van der Raad gaf de bal precies op maat mee aan Van Eijk, die uiteindelijk in twee acties afrondde. In blessuretijd voor rust was ZSGO/WMS nog dicht bij de aansluitingstreffer. Een vrije trap van Valdomiro Fernando dos Santos belandde eerst tegen de binnenkant van de linkerpaal en stuiterde daarna via de rechterpaal weer het veld in. Kort daarop floot scheidsrechter Youssouf Wardougan voor de rust.
Bijna perfect
Kort na rust zag Duco Bosk zijn bijna perfecte vrije trap gekeerd worden door Rafael Ferreira de Carvalho, die de bal uit de kruising sloeg. Daarna was de strijd hier en daar hevig, maar ontstonden aan beide kanten geen grote kansen meer. Amstelveen controleerde de wedstrijd, terwijl ZSGO/WMS er niet in slaagde de spanning terug te brengen. Michel Strating, trainer van Amstelveen, was tevreden: “Zeker de eerste helft een goed Amstelveen, rustig aan de bal, aanvallend met goede intenties. Zeker zeven goede kansen en daaruit drie goals. Overall heel positief. Ik ben tevreden.”
ZOB is zaterdag op eigen veld niet verder gekomen dan een 1-1 gelijkspel tegen het nog puntloze SVA uit Assendelft. Beide ploegen creëerden weinig grote kansen. Gezien de krachtsverhoudingen was de puntendeling terecht, al had ZOB in de slotfase het gevoel dat er meer in had gezeten.
In de beginfase ging het spel over en weer, zonder dat beide ploegen echt gevaarlijk werden. Pas in de veertiende minuut zorgde ZOB voor de eerste dreiging. Een schot van Tarik Basayid kon door de doelman van SVA worden gestopt. Na een half uur kwam de thuisploeg alsnog op voorsprong. Joey Deelstra zette goed door over de linkerkant. Zijn schot werd door een verdediger van de lijn gehaald, waarna de terugspringende bal voor de voeten van Renzo Neuhaus belandde. Die aarzelde niet en schoot hard de 1-0 binnen.
SVA komt langszij
In de slotfase van de eerste helft drong SVA wat nadrukkelijker aan. Dat leverde in de 36ste minuut de gelijkmaker op. Dani Beukman kwam goed door over links en zag zijn inzet via de voet van een ZOB-verdediger met een boog over de kansloze doelman Tobias Droomers verdwijnen: 1-1. Vlak voor rust was SVA opnieuw dicht bij een treffer. Droomers moest zich flink inspannen om een schot over de lat te werken.
Trainer Imdat Ilguy stuurde na rust dezelfde elf spelers het veld in. De eerste mogelijkheid was voor ZOB. Een voorzet van Haitam Ibrahimi werd door Basayid ingeschoten, maar de doelman van SVA bracht knap redding. Ook daarna hielden beide ploegen elkaar redelijk in evenwicht en bleef het aantal kansen beperkt. Na zeventig minuten kreeg SVA een goede mogelijkheid toen de spits alleen voor Droomers verscheen. De ZOB-doelman voorkwam met een goede redding de 1-2 en tikte de bal tot hoekschop.
Discussie in blessuretijd
Aan de andere kant kwam de ingevallen Julian Mul op snelheid naar binnen, maar zijn schot werd gepakt. In de 86ste minuut zorgde een voorzet vanaf rechts voor gevaar voor het ZOB-doel. De verdediging wist het daaropvolgende schot echter te blokkeren. In blessuretijd ontstond nog discussie over een beslissing van de scheidsrechter. Invaller Luke Abelskamp brak door het centrum van de SVA-defensie en ging na contact naar de grond. ZOB claimde een strafschop, maar de scheidsrechter oordeelde dat de overtreding op de rand van het strafschopgebied was gemaakt. De toegekende vrije trap werd door Basayid over het doel geschoten.
Daarmee bleef het bij 1-1. Gezien het wedstrijdbeeld was dat een terechte uitslag. ZOB is na drie competitiewedstrijden nog altijd ongeslagen en bevindt zich in de subtop. Zaterdag wacht om 15.00 uur de uitwedstrijd tegen Sporting Martinus in Amstelveen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A
Het Nederlands Clubkampioenschap is voor De Amstel weer extreem succesvol verlopen: de Damesploeg wist weer de titel naar zich toe te trekken en de A-ploeg wist een nooit eerder vertoonde zilveren medaille te behalen. Daarnaast was De Amstel óók eerste in het overall klassement (alle tijden van A-, B-, C- en Jeugdploegen bij elkaar opgeteld). Update met de verhalen.
Een unieke dag dus in de polders rond Biddinghuizen.
Jeugd legt de basis Vorig jaar wist de Jeugd het NCK te winnen met allemaal sterke cat VII renners. Nu waren er twee ploegen met vooral jongere renners. Die hadden zich, het kan gezegd worden, wel al helemaal voorbereid op de manier zoals het hoort: d.w.z. regelmatig trainen in Oukoop en ook een voorbereidingswedstrijd. Trainer en begeleider Arjen Kroder stopte er de nodige tijd in en dat gaat zich in de toekomst nog wel uitbetalen. Maar met weinig cat VII/U15 rijders was het een lastige strijd. Voor team A (Silvan Schaap, Briek Pelgrim, Julien Kroder en Torben Flint) had er misschien nog net iets meer ingezeten, vonden ze zelf ook. Vooral in het tweede deel. Voor Team B (Joshua Franschman, Thijs Mur, Wilmer Mur en Marcus Lammers) was het een hele sterke en technisch goede race. Beide teams hebben wel beste seizoensprestatie neer gezet qua gemiddelde snelheid en zijn 1e en 3e in de uitslag vanuit provincie NH. Voor team A net geen top tien (11e) en team B een keurige 17e plek van de 32 teams. Volgend jaar met een volledig cat 7 en hopelijk ook sterk tweede team weer aan de start.
Juniorenploeg naar vermogen in de top 10
De Juniorenploeg (met een paar Nieuwelingen) bestond deze keer uit Nikolai Ivakhov, Max Baars, Quinten de Jong, Lieuwe vand er Meulen en Laurens Dijkstra). De laatste weken werd er enkele keren gezamenlijk gevlamd in Oukoop en dat was te zien. Voor Max was het na een aantal kilometers op en ook Quinten moest na een laatste beurt afgeven. Dat betekende dat Lieuwe, Laurens en Nikolai het samen moesten afmaken. Top-10 was het reële doel en dat werd het ook: 9e en met een snelheid van ruim 47 km/u was er ook hier gevlamd. Een mooie uitslag en belangrijke bijdrage aan de overall titel.
De Dames maken favorietenrol waar
Coach René zag het al na één training in augustus: deze vijf zouden wel eens ver kunnen komen. Eén van de favorieten daarmee. En dat maakten ze waar: Renée van Hout, Femke Markus, Rosan Koper, Mariël Mur en Jente Koops draaiden soepel in de eerste training en het kennersoog van René zag het: deze keer kon de titel wel weer eens naar De Amstel gaan. En dat lukte! Helaas moest Mariël (de enige Junior in de ploeg) vroeg lossen, maar de andere vier bleven hun beurten doen en Jente en Renée bleken inderdaad een goede aanvulling op het team. Rosan (10e deelname, 3e titel, 6e podiumplaats…!) is altijd een vaste waarde en Femke hoef je helemaal niets te vertellen: altijd goed. Met 26 seconden voorsprong en bijna 48 gemiddeld voor de derde keer in de laatste 7 edities zijn de Amsteldames winnaar van het NCK! Schitterend.
Twee mannenploegen met een historische tweede plaats voor échte Amstelboys
De Amstel was in de A-klasse deze keer vertegenwoordigd met een A- en een B-ploeg. En eindelijk stond er eens een team waar gebruik werd gemaakt van het vele talent dat we de afgelopen jaren bij De Amstel hebben voortgebracht. Okay, de Tietema-mannen waren er niet, maar wat er stond was van hoge kwaliteit: Michiel Mouris (even aan de start tussen WK en EK), Enzo Leijnse, de Metec-jongens Samuel Gunnink, Victor Broex en Julian Vergouw en de op het laatst ingevallen Jesse den Otter. Er was twee keer gezamenlijk getraind (op Sloten – dat wel) en het materiaal was op orde. Nou ja, op orde: het was nog even stressen om de oortjes aan de praat te krijgen en na een kilometer trok Jesse helaas zijn wiel scheef….. Dus het was met vijf man vanaf kilometer één, maar wel vijf Amstelrenners die elkaar al heel lang kennen, én al vanaf de Jeugd bekend zijn met dé Amstel-NCK-trainingen en ook al NCK-titels hebben behaald bij de Jeugd klasse en medailles bij de Junioren-klasse.
Het ging hard: steeds rond de 52 tegen wind en boven de 55 met de wind mee (er was niet veel wind – een zeldzame dag). MM en Enzo voor de langste beurten en ook Samuel deed een flinke duit in het zakje. Julian en Victor wisselden dat af met de korte beurten, maar hielden daarmee het tempo wel vast. Ploegen werden ingehaald alsof ze stil stonden, en nadat Victor al twee rondjes had laten lopen was het Julian die op 6 km van de meet zijn finale beurt deed, waarna de andere vier dóórsprintten naar de streep. 53,5 km/u! Wat een snelheid.
Daarna was het wachten. Podium werd wel verwacht, maar misschien wel …. De Jonge Renner kwam zes seconden tekort; dus in elk geval zilver. Afwachten wat de Hanzerenners zouden doen met hun WorldTourrenners in de ploeg. Die waren echter bijna een minuut sneller en wonnen dus met indrukwekkend verschil. Viel niet aan te tippen. Met deze ploeg het maximaal haalbare voor De Amstel en meteen een unieke prestatie (twee vierde plaatsen waren de beste prestaties ooit). Nog nooit werd het podium bereikt. Geweldig.
Ondertussen reed de B-ploeg (in de A-klasse) ook een puike rit. Geen contis, maar gewoon werkende mannen en ook met de nodige ervaring: Tim Schreurs, Lars Ruizendaal, Laurent Molenaar, Sander Boerkamp, Simon Polstra en de minst ervaren Anders Haringsma. Er was gezamenlijk getraind'(Oukoop) en daar ging het goed. Maar onder de hypersnelle omstandigheden in Biddinghuizen is toch weer wat anders. Simon en de wat nerveuze Anders moesten snel de rol lossen en toen was het aan de andere vier om door te gaan. Laurent het krachtmens en Lars de soepele stylist namen Tim mee en Sander (de nestor van deze vier) liet ook weer zien wat een multitalent hij is. Met bijna 48 gemiddeld denderden ze naar de streep. Toch mooi een 23e plaats in het veld van 50 ploegen: rechterrijtje!
Jesse den Otter, Enzo Leijnse, Victor Broex, Julian Vergouw, Samuel Gunnink, Michiel Mouris
De Amstel wint het Overall klassement Aan het einde van de dag is het dan nog even afwachten of De Amstel weer een van beste overall ploegen was geworden. We waren immers weer met een ploeg in elke categorie. Dus hier telt iedereen in mee. In 2021 was De Amstel ook al eens de eerste. En deze keer weer: de cup met de grote oren mocht weer geheven worden. Met een voorsprong van ruim twee minuten op de Hanzerenners winnaar van het Overallklassement!
En dat is een geweldige prestatie van alle renners, begeleiding en supporters. Het was een prachtige clubdag die ‘s avonds nog werd afgesloten met een pizza en veel verhalen!
Vandaag staan er maar liefst zes Amstel-équipes aan de start van het NCK in de polders rond Biddinghuizen. Vorig jaar een gouden en bronzen medaille voor de Jeugd en de Dames. Benieuwd wat het nu wordt?
Het is te volgen op cyclingonline en kijk ook even naar het verslag van vorig jaar:
Het eerste voetbalweekend van oktober dient zich aan en inmiddels kunnen we voorzichtig stoppen met praten over een ‘prille ranglijst’. Na een paar speelronden beginnen de eerste contouren zichtbaar te worden. Wie doet bovenin mee, wie moet in de achtervolging en voor wie wordt het hoog tijd om de eerste of volgende overwinning bij te schrijven?
Voor het Amsterdamse (en regionale) amateurvoetbal ligt er zaterdag en zondag opnieuw een aardig menu klaar. Met Spakenburg – AFC en Purmersteijn – Harkemase Boys als blikvangers op hoger landelijk niveau, maar ook daaronder staan voldoende wedstrijden waarbij een rondje langs de velden de moeite waard lijkt.
En voordat de bal rolt nog één oproep, aansluitend op de column van scheidsrechter Robin Punt van deze week: spelers, trainers, begeleiders en supporters, gebruik vooral het gezonde verstand. Voetbal is emotie. Gelukkig maar. Maar probeer ook een voorbeeld te zijn. Lees hier de column
AFC naar een gekrenkt Spakenburg
We beginnen op De Westmaat. Spakenburg – AFC is op zichzelf al een affiche waar weinig reclame voor nodig is, maar de omstandigheden maken het zaterdag nog wat interessanter. Spakenburg kreeg afgelopen weekend in Groesbeek een enorme tik. De Treffers won met liefst 5-0 en had de wedstrijd feitelijk al voor rust beslist. AFC kende zelf ook geen succesvol weekend. Katwijk vertrok uit Amsterdam met een 0-1 overwinning. Daarmee kwam een einde aan een korte reeks waarin AFC onder meer met 1-3 won bij Koninklijke HFC en met 2-2 gelijkspeelde tegen HHC Hardenberg.
Historisch gezien ligt Spakenburg AFC bepaald niet slecht. Sinds de invoering van de Tweede Divisie won AFC dertien onderlinge competitieduels, tegenover drie zeges van Spakenburg. Op De Westmaat won AFC zelfs zeven keer. Vorig seizoen ging het daar overigens wél mis: Ahmed El Azzouti bezorgde Spakenburg diep in blessuretijd een 2-1 overwinning. In Amsterdam won AFC later met 2-0. Maar statistieken scoren geen doelpunten. Zeker niet tegen een tegenstander die na een 5-0 nederlaag waarschijnlijk met iets meer dan gemiddelde motivatie aan de aftrap verschijnt.
Minstens zo interessant is Purmersteijn – Harkemase Boys. De Purmerenders verloren afgelopen weekend met 2-0 bij Genemuiden, maar maakten daar – zeker in de openingsfase – een prima indruk. Purmersteijn zette goed druk en was aanvankelijk zelfs de betere ploeg. Nu komt opnieuw een ploeg uit de top van de Derde Divisie naar Purmerend. Harkemase Boys is na zeven competitiewedstrijden nog altijd ongeslagen: vijf overwinningen en twee gelijke spelen. Afgelopen weekend bleef het tegen Scherpenzeel 0-0.
Voor Purmersteijn is het daarmee opnieuw een mooie graadmeter. De promovendus heeft al laten zien op dit niveau mee te kunnen, maar krijgt zaterdag een tegenstander die tot dusver bijzonder moeilijk te kloppen blijkt. Wie rond 15.00 uur nog niets in de agenda heeft staan: Purmerend is een optie.
JOS/Watergraafsmeer reist zaterdag naar ARC. De ploeg van Richard Plug beleefde vorige week een heerlijke voetbalweek. En zondag werd het tot dan toe ongeslagen SJC met 2-0 verslagen. Die overwinning was bovendien bepaald niet gestolen. Na alle bekerhectiek en de topper tegen SJC wacht nu een ander soort opdracht. Juist zulke wedstrijden zeggen vaak iets over een ploeg. Een spectaculaire bekeravond en een topper brengen de adrenaline bijna vanzelf mee. Op een gewone zaterdagmiddag moet je hem soms zelf meenemen.
Op Drieburg ontvangt DVVA Hoogland. De Amsterdammers verzamelden tot dusver vooral gelijke spelen. Vorige week werd bij HBC een punt uit het vuur gesleept: 1-1. Lewis Faulhaber zorgde vijf minuten voor tijd met een fraaie individuele actie voor de gelijkmaker. Het seizoen is nog jong, maar na een paar remises smaakt drie punten vanzelf wat lekkerder. Zeker op het eigen Drieburg.
Ook WV-HEDW kan een opsteker gebruiken. AFC’34 komt zaterdag naar Middenmeer nadat WV-HEDW afgelopen weekend met 4-2 verloor bij FC Uitgeest. Aanvang is om 14.30 uur. FC Aalsmeer krijgt SDV Barneveld op bezoek. De ploeg uit Aalsmeer verloor afgelopen zondag met 3-1 bij Hoofddorp en kan dus eveneens een resultaat gebruiken. De aftrap tegen SDV Barneveld staat voor 14.45 uur gepland.
Wie het liever wat dichter bij huis zoekt, kan zaterdag ook naar SCPB ’22 – RODA ’23. Badhoevedorp tegen Bovenkerk: twee clubs die elkaar geografisch bijna kunnen ruiken. SCPB ’22 verloor afgelopen weekend nipt van Bloemendaal en krijgt nu opnieuw de kans om op het eigen nieuwe complex punten te verzamelen. De wedstrijd begint om 14.30 uur.
HBOK – EDO is eveneens een aardige. Waterwijk hield EDO afgelopen weekend op 2-2 en koploper HBOK ontvangt de Haarlemmers zaterdag om 14.30 uur in Zunderdorp. De recente onderlinge historie belooft in ieder geval weinig saais: eerdere ontmoetingen leverden geregeld vier, vijf, zes of zelfs tien doelpunten op. Geen garanties uiteraard. Wie speciaal voor tien doelpunten naar Zunderdorp rijdt en vervolgens naar 0-0 kijkt, moet niet bij de redactie van HAV declareren.
Verder staan zaterdag onder meer ZOB – SVA, AFC Ajax (am.) – JVC, EMM’21 – Waterwijk, Amstelveen Heemraad – ZSGOWMS, SDZ – DSOV, Medemblik – TOB en SV Ouderkerk – Eemnes op het programma.
Ook zondag valt er voldoende te kiezen. Hoofddorp gaat op bezoek bij SJC. Dat is interessant omdat beide ploegen het afgelopen weekend met een totaal verschillend gevoel afsloten. Hoofddorp won met 3-1 van FC Aalsmeer, terwijl SJC bij JOS/Watergraafsmeer zijn eerste gevoelige tik kreeg: 2-0.
Verder gaat Sporting Martinus naar Hillegom en ontvangt De Meer Schagen United. Swift komt weemaal in actie: de zaterdagploeg speelt zondag bij Velsen, terwijl Swift zondag op eigen veld AGB ontvangt. Genoeg voetbal dus. En zoals gebruikelijk volgen op Het Amsterdamsche Voetbal na afloop ook nog eens twee aparte overzichten met de wedstrijden, uitslagen en bijzonderheden van zaterdag en zondag.
Tot slot toch nog even terug naar Robin Punt. Zijn column van deze week was aanzienlijk minder vrolijk. Punt haalde verschillende incidenten uit de eerste weken van het seizoen aan: gestaakte wedstrijden, bedreigingen en geweld rond het veld. Zijn boodschap was uiteindelijk opvallend eenvoudig. Gedrag begint bij jezelf. Bij spelers die elkaar corrigeren, een aanvoerder die een ploeggenoot bij de scheidsrechter weghaalt, trainers die hun spelers tot rust manen en ook bij arbiters die communiceren en fouten durven erkennen.
Misschien is dat wel de beste voorbeschouwing voor ieder duel van komend weekend. Ga het duel aan. Vier een doelpunt. Baal van een gemiste kans. Mopper desnoods een keer wanneer een beslissing verkeerd valt. Voetbal zonder emotie wordt een tamelijk saaie hobby. Maar gebruik je verstand. Wees een voorbeeld voor je ploeggenoten en voor de kinderen die langs de lijn staan te kijken. En bezorg tot slot jouw vereniging geen vervelende naam.
Woensdag 7 oktoberi gaan we de achtergebleven kleding van het 3e kwartaal weer opslaan in Arie’s hok. De kleding van het 2e kwartaal 2026 brengen we dan weer naar een goed doel.
Maandag 5 oktober start het nieuwe atletiekseizoen. Onze jeugdatleten schuiven door naar hun nieuwe categorie en de trainers worden opnieuw over de groepen verdeeld. Dat is ieder jaar een flinke puzzel, maar dit jaar komen we op meerdere groepen nog trainers tekort.
Donderdag 24 september was het alweer tijd om de NJC voor de jeugd af te sluiten. Volgende week nog een training met pannenkoeken en dan op naar de cross, of de baan, of zelf wat fietsen. Of iets anders. Maar op deze mooie nazomer donderdag werd er nog een keer geknald door de jongste jeugd op ons parcours.
Techniek De jury had voor de week ervoor een technisch deel in gedachten. Maar de regen en wind gooide roet in het eten. Vanavond werd er gestart met vloer is lava. In een vierkant zo lang mogelijk balanceren op de fiets. Het vierkant werd steeds kleiner, voet op de vloer of buiten het vierkant is af. Een kans, dus meteen scherp zijn! Tomas (1pt) is de sterkste renner van de groep, maar ook nog de minst ervaren in dit soort oefeningen, dat kon de leider bij de grote motoren wel eens duur komen te staan. Vandaag deed Cis (2pt) voor de eerste keer mee, dat was best spannend, maar de start was al meer dan goed. Koen (3pt) heeft al heel wat keren op cross trainingen en op het gras dit gedaan, maar vanavond lukte het even niet. Daniel (4pt) had nog tekenen van een val van afgelopen dinsdag, maar bij het gras maakte dat niet uit. Oscar (5pt) voelt zich al als een vis in het water in de groep, en op de fiets. In het steeds kleiner wordende vierkant en renners die elkaar ook gaan proberen te blokkeren en dwingen tot fouten hield hij lang stand. Fedde (6pt) heeft in de afgelopen weken niet een maar wel twee sprongen voorwaarts gemaakt. Komt ook door zijn glimmende nieuwe fiets, maar vooral door het plezier wat hij erin heeft volgens mij. Kees (7pt) was even een paar weken niet helemaal fit. Maar balanceren kan hij nog steeds als de beste. Net niet goed genoeg om een verbeten Vincent (8pt) voor te blijven. Die had duidelijk zijn zinnen gezet op dit onderdeel om punten goed te maken. En dat lukte dus!
Puntenkoersje Aangezien er met acht renners en maar twee echt jonge renners moeilijk een verdeling te maken was tussen de groepen, dan maar samen starten. Een sprint samen, en daarna volle bak koers! Cis (1pt) hield gewoon heel lang stand, deed meer dan zijn best, vond het heel zwaar, maar vooral heel leuk. Heerlijk gerstreden. Oscar (2pt) bekeek de sprints tussen de grote meneren van een afstandje, de winst bij de jongsten kon hem toch al niet meer ontgaan. Daniel (3pt) kwam vandaag net te kort, maar met zijn val in gedachten was dat ook niet zo raar. Gewoon goed dat hij er twee dagen later weer is. Kees (4pt) had nog wat power in de benen in de eerste sprint, daarna moest hij de anderen de kans geven in de twee volgende sprints. Koen (5pt) liet soms een beetje lopen voor zijn doen, bekeek de sprints, en is misschien met zijn hoofd al bij de cross. Hij rijdt tussen de grote motoren, maar we moeten niet vergeten dat hij nog steeds een van de jongsten in deze groep is. Vincent (6pt) en Fedde (7pt) zaten in een fel gevecht om de tweede plek in de sprint. Fedde won die elke keer, en daarmee zag Vincent de ongenaakbare Tomas (8pt) weer dichterbij komen. Het zou allemaal aankomen op de Grande Finale.
Laatste koers voor de winst De laatste wedstrijd van de avond ging de beslissing brengen wie de, door onze Supportersvereniging beschikbaar gestelde, leiderstrui bij de grote motoren de winter in mag nemen. Bij de jongsten was die voor Oscar, daar ging niks meer aan veranderen. De strijderstruien stonden ook nog op het spel. Een open koers over 7 ronden. Het tempo werd hooggehouden. Op deze manier ging het voor Cis (1pt) net te hard, maar dat maakt niet uit. Trainen is het belangrijkste op zo’n avond. Oscar (2pt) heeft eigenlijk nooit echt moeite om een wat hoger tempo te volgen, zijn sprint mag nog iets scherper, maar een verdiende winnaar van de NJC bij de jongste groep. Daniel (3pt) reed goed mee in de wedstrijd, kwam niet tot een echte sprint, maar heeft zich weer ontwikkeld dit jaar. Op naar volgend seizoen! Koen (4pt) liet zich meedrijven, wist dat hij niet meer ging winnen, en dan ontwijken kampioenen toch vaak het risico. Kees (5pt) wilde nog wel een keertje vlammen in de sprint. Dat deed hij dus ook. Voor hem is het vooral jammer dat het na zaterdag er op de weg op zit. Dat werd nog een mooie derde plek in een landelijke wedstrijd! Fedde (6pt) had er alles aan gedaan om nog voorbij Koen in het klassement te gaan, dan moest hij ook Vincent (7pt) kloppen. Maar die moest in het wiel van Tomas (8pt) blijven om de eindwinst veilig te stellen. Dat deed hij met verve, geen seconde tijdens de wedstrijd uit het wiel, de sprint ging Tomas al van ver aan, en die won hij met overmacht. Tomas is in een seizoen van nieuwe renner tot een van de betere renners van de hele groep uitgegroeid. Geweldig om te zien. De winst in de NJC ging naar Vincent. Een echte renner die zich in zijn doel vastbijt, niet opgeeft en er altijd het beste uit probeert te halen. En dit keer levert hem dat de blauwe leiderstrui op!
De strijderstruien Bij de jongsten was de bezetting op de donderdagavond nogal wisselend. Maar Cis was er op de laatste avond, gaf alles, en verdient hem gewoon. Ook op basis van de inzet bij de reguliere trainingen! Bij de grote motoren vond de jury het moeilijk om eén renner aan te wijzen. Tomas is de sterkste, maar blijft met lege handen achter, maar die krijgt nog wel wat kansen. Koen rijdt tegen veel oudere gasten. Daniel wordt steeds scherper. Maar de jury gaf de trui toch aan Fedde. Hij heeft echt een sprong gemaakt de laatste weken. Zeer verdiende strijderstrui dus!
Het was een korte maar mooie strijd de afgelopen donderdagen. Nogmaals, dinsdag de 29ste de laatste training op de weg, met pannenkoeken als afsluiting!
De eindstand
Vincent 59pt
Tomas 58pt
Koen 52pt
Fedde 49pt
Daniel 40pt
Kees 25pt
Oscar 35pt
Jishnu 8pt
Edze 7pt
Cis 4pt
Ouders en trainers, dank voor het helpen bij de oversteek, het filmen van alle sprints en andere hand en spandiensten. Renners bedankt voor een mooie NJC!
Log in
