De afgelopen twee weken werd er onder zomerse omstandigheden gekoerst op de dinsdagavond. Vakantietijd, kleinere opkomst, wat het er niet gemakkelijker op maakte in het peloton.

Hoog tempo (7 juli)

[Overdenking] Het blijft altijd lastig om te bepalen wanneer een hoog tempo een te hoog tempo wordt. Als er een paar renners in het peloton zitten die veel hogere snelheden aankunnen dan de meeste andere renners, stelt na afloop altijd wel iemand de vraag of de DAC wel voor die groep is bedoeld. Het antwoord daarop is altijd lastig omdat de koers niet altijd wordt bepaald door een hoog tempo. [einde overdenking]

Vanavond kon bijna iedereen in het peloton blijven, terwijl dat de afgelopen weken vaak niet het geval was omdat er toen meer werd aangevallen en het peloton daardoor in twee stukken brak.
Suggesties over of we strikt moeten zijn over wie wel en wie niet mag meerijden en of dat er andere manieren zijn om een homogeen peloton van redelijke grootte aan de start te krijgen zijn welkom, want 10-12 renners aan de start is te weinig voor een vereniging waar een veelvoud van dat aantal in onze doelgroep zit.
De wedstrijd zelf werd niet in een sprint beslist omdat Maeda Mitsutaki ook wel een keer solo over de finish wilde komen! In de sprint van het peloton was Niels Geise de snelste voor Edwin Commandeur en Caspar Hermans.

Verrassende winnaar (14 juli)
Warm weer en vakantietijd zorgden voor een klein peloton aan de start. Maar die waren dan ook goed aan elkaar gewaagd. Dus ontsnappen was geen optie. Nu de rapste mannen ontbraken was het voor de jury een uitdaging om de top drie te voorspellen. Gelukkig was er geen geld op ingezet want de koers liep anders.
Timo Bergsma weet dat hij het niet van zijn sprint moet hebben en deed nog een poging om weg te komen. Normaal gesproken een niet heel kansrijk plan maar als de rest elkaar aankijkt en dat te lang doet is het gaatje opeens een gat en dat gat was groot genoeg. Dus Timo Bergsma solo als overwinnaar over de finish, met kort daarachter Caspar Hermans, Simon Polstra en Laurent Molenaar.

De stand per 14 juli

Na afgelopen jaar, waar de Amstel jeugd er met de winst vandoor leek te gaan maar uiteindelijk de uitslag werd gecorrigeerd naar P2, was het dit jaar overduidelijk. Winst voor de Amsteljeugd!

Het wielerweekend Gilze is een prachtig evenement, waar wielrennen met veel enthousiasme wordt gedragen. Een plein volledig ingericht voor supporters en teams, een enorm podium en veel enthousiast publiek. Wat wil je nog meer, zou je denken. De jongens van het Amsteljeugd team wisten het wel: winst!

Het team was op veel plekken sinds vorig jaar vernieuwd. Alleen Silvan was als categorie 7 renner (mu15) een constante factor, uitgegroeid tot de motor achter het team. Daarnaast 5 renners van categorie 6 (mu14). Omdat het team ook dit jaar weer vroeg was begonnen met de NCK gerichte team tijdrit trainingen waren de jongens behoorlijk goed op elkaar ingespeeld. Ze vertrokken als tweede team en het tempo lag direct boven de 40 km/u. Wilmer had na een valpartij een dag eerder (niet op de fiets) te veel last van zijn knie en had na 1 kopbeurt zijn werk gedaan.

Er werd zeer constant gereden met veel lange beurten van Silvan, afgewisseld met net wat kortere beurten van Thijs, Briek, Julien en Torben. Al in de eerste ronde werd het daarvoor gestarte damesteam (buiten mededinging want een mix van oudere dames en jeugd) bijgehaald. Door de smallere straten kon de ploegleiderswagen helaas niet inhalen en daardoor meer volgen. Dat deed de jongens echter weinig, want ook in de tweede ronde bleef het tempo constant hoog. Zo hoog dat na 9 kilometer Briek moest lossen.

Aan de 4 overgebleven renners de taak om alles bij elkaar te houden. Dat resulteerde in een minimaal verval van 5 seconden, mede dankzij een sterke eindspurt. Daarna was het wachten op de andere teams (helaas was er geen hotseat). Al snel bleek dat podium zeker was, want daar ging het een stuk minder hard. Met twee minuten voorsprong was de hoogste trede van het podium verzekerd! Een prachtig resultaat en mooie boost voor het moraal richting het NCK, waar het zelfs nog een tikkie harder moet voor de ereplaatsen. Want we hebben inmiddels een naam om hoog te houden

Samen met ASC Olympia heeft WV De Amstel een landelijke jeugdwedstrijd georganiseerd onder de vlag van de KNWU. Het parcours bij Sloten is uitermate geschikt om jonge renners kennis te laten maken met een landelijke wedstrijd en de samenwerking werd gezocht. Het niveau is bij een landelijke jeugdwedstrijd over het algemeen een stuk hoger. En met veel van onze nieuwe leden aan de start is ook de insteek van kennismaking met landelijke wedstrijden voor De Amstel in ieder geval geslaagd.

Klaar voor de start
Na de extreme hitte van de dagen voor zondag de 28^ste werd besloten in overleg met de KNWU om de wedstrijden iets eerder te laten starten zodat de laatste categorie niet op het heetst van de dag hoefde te rijden. Start van de eerste twee gecombineerde wedstrijden was om 9:00. Vroeg opbouwen dus. Maar dat was al snel gedaan. Parcours schoon. Materiaalcontrole klaar. Speaker in positie. Renners aangemeld. Alles klaar voor een mooie reeks wedstrijden.

MU9/VU9 en VU10
Bij de aller jongsten stonden er nog geen renners van ons aan de start. Maar dat kan volgende keer zomaar anders zijn. De aller jongsten gaan volle bak van start en rijden twee rondjes op het lange parcours. Met z’n vieren maken ze der een mooie strijd van. Er is uiteindelijk altijd een winnaar. Dat was in dit geval Jasmijn Knook.

MU10/VU11
Hier stonden wat meer renners op de startlijst. Drie ronden in het verschiet. En met Koen een van de kanshebbers voor de winst. Koen ging er ook vol voor. Alle drie de ronden het tempo bepaald, en van ver de sprint aangegaan. Daar was geen kruit tegen gewassen. De winst voor Koen!

MU11/VU12
Bij de voormalige categorie III stond Oscar aan de start. Zijn eerste landelijke wedstrijd. Afgelopen week al eens bij een MiniWegWedstrijd in Zuid-Holland meegedaan, maar dit is toch het echte werk. De eerste ronde kwam hij, ondanks een slechte start door moeilijk inclicken (dat is altijd lastig, gebeurt veel vaker dan je denkt) goed door. Vaak zie je bij de landelijke wedstrijden dat de eerste ronde(n) heel hard gaat om daarna te stabiliseren. Als je er dan nog bij bent, dan is het volhouden. Maar voor Oscar lag het tempo nog net even te hoog. Niks mis mee. Gewoon een eigen groepje opzoeken, doorbijten en je concentreren op de koers in de koers, je eigen koers. Dat deed hij perfect, er werd nog iemand die uit het peloton was gelost ingerekend. En in de laatste ronde liet hij zijn drie compagnons de route achter zich om naar een prima 11^de plaats te rijden. En daarna was hij zelf tevreden, en was druk aan het kletsen met andere renners zowel binnen als buiten de club. Ook het sociale deel van wielrennen voor en na de wedstrijden met leeftijdgenoten is geweldig.

MU12/VU13
Dat bij een landelijke wedstrijd het niveau heel hoog kan zijn werd ondervonden in de volgende wedstrijd. Kees stond niet helemaal uitgerust aan de start. De eerste twee ronden gingen nog in gezamenlijkheid, daarna had de kersverse Nederlands kampioen besloten om eens vol door te trekken op zijn eigen parcours. En als het dan tegen de 40km/u gaat moet je van goede huize komen om dat te kunnen volgen. Het hele peloton viel uit elkaar. Kees zat in een groepje met vier renners en richtte zich op zijn eindsprint. Die winnen is ook een overwinning. En zo geschiede. 13^de plek was het hoogst haalbare voor Kees zondag, niks mis mee.

MU13/VU14
Het aantal deelnemers werd bij elke categorie wat groter. Voor zowel Tomas, Vincent als Fedde was dit hun eerste landelijke wedstrijd. Alle drie met eigen doelen en verwachtingen aan de start. De eerste ronde ging meteen zo hard dat Fedde het niet kon volhouden. Hij ging de strijd aan met zijn metgezel. Proberen niet gedubbeld te worden is ook een uitdaging. Dit parcours is misschien lang, maar met z’n tweeën tegen een peloton is moeilijk. Het lukte net niet, een 19^de plek was het resultaat. Maar een hoop lessen rijker. Van meer ervaringen word je beter, maar leer je vooral ook je eigen grenzen op te rekken. Vincent zat na de eerste ronde een beetje op de rekker, maar hij hield vol. Toen het uiteindelijk stil viel, of stil, het tempo zich stabiliseerde kon hij goed meekomen. Zelfs nam hij meerdere keren de kop over. In de sprint wordt hij uiteindelijk 17^de, maar hij was vooral heel tevreden over zijn eigen prestatie. Bij het peloton blijven in je eerste landelijke wedstrijd is echt een prestatie. En dan Tomas, dit jaar pas lid geworden, en meteen voorin meerijden. De snelste rondetijd noteren en constant doorkomen bij de 5 in het peloton. Dat is echt goed en attent rijden. Gebeurd er wat, kan je meteen meeschuiven, bochten zorgen niet voor veel snelheidsverlies. Koersen uit het boekje. In de sprint kwam hij tot een prachtige 7^de plek. Klasse koers!

MU14/V15
Deze wedstrijd was met Briek, Julien, Tawan, Torben, Joshua, Thijs en Wilmer uitermate goed bezet qua Amstel renners. Met nog meerdere renners van Olympia aan de start werd een heus blok gevormd. Enkele renners van clubs uit Zuid-Holland spraken vooraf met elkaar en het leek op een kleine combine, maar ja, tegen zo’n blok wordt het toch lastig koersen. Al waren er veel aanvallen, echte ver weg kwamen de aanvallers niet. Tawan deed nog de beste poging en sloeg uiteindelijk een gat van zo’n 10 seconden. Maar op het parcours in Sloten ben je altijd in zicht en werd hij uiteindelijk, na het rijden van de snelste ronde van de wedstrijd, weer ingegrepen. Een sprint moest de uitkomst bepalen. Joshua begon van heel ver al de sprint, sommige renners waren hierdoor verrast een raakte hun positie helemaal kwijt, anderen profiteerden optimaal. In de slipstream van Joshua schoof Briek mee, die het gebruikte als ideale lead-out. Op 200m van de streep ontbond hij zijn duivels, het leek nog even spannend te worden, maar hij hield het vol tot de streep! Sprintkanon Torben zat net verkeerd en kwam nog tot de 3^de plek. Julien was vlak voor de sprint nog goed opgeschoven maar kwam door de lange sprint in het gedrang, een 8^ste plek was toch een prima resultaat. Tawan kwam na bijna alles gegeven in zijn aanval tot plek 9. Joshua werd nog door bijna iedereen overrompeld in de sprint en werd 14^de, maar voor zijn eerste landelijke wedstrijd in het peloton blijven is gewoon een prima wedstrijd. Onze tweeling Thijs en Wilmer reden elkaar een beetje in de weg vlak voor de sprint begon. Dat resulteerde in frustratie en een 15^de en 16^de plek. Zoiets kan gebeuren. Mooie koers overall met veel aanvallen en twee Amtel renners op het podium!

MU15
Ook in de laatste categorie stonden twee jongens, nou ja jongens, mannen kan je zo langzamerhand wel zeggen, aan de start. Silvan is al een ervaren rot, Lode zijn eerste wedstrijd. De afgelopen weken zijn verzet laten aanpassen, mylaps en licentie geregeld. En dan meteen in een groep zitten waar het tempo in de eerste zes ronden van de 12 niet onder de 40km/u zakte. Ga er maar aan staan dan. Lode hield heel lang vol. Toen de groep al snel in tweeën was gesplitst zat hij op een gaatje van het tweede groepje. Het zag ernaar uit dat hij alleen de wedstrijd moest volbrengen verder. Maar hij perste er alles uit om bij de drie die voor hem reden te komen. Dat was echt knap! In dit groepje kon hij tot twee ronden voor het einde meedraaien, maar toen was de koek op. Helemaal niet erg en ook niet onlogisch. Beginnen met wielrennen op wat latere leeftijd en dan wedstrijden gaan rijden is echt pittig. Je mist nog een beetje de motor en uithoudingsvermogen van de ervaren renners in die categorie. Een 8^ste plek werd het uiteindelijk, maar een hele knappe eerste wedstrijd. Silvan heeft zo’n grote motor wel, reed vol mee in de eerste groep. In de laatste ronde reden twee renners van Ulysses samen weg, Silvan liet zijn vrienden gaan en sloeg toe in de sprint om de derde plek. Nog een podiumplaats voor de Amstel.

De dag was niet alleen qua resultaten geslaagd met twee overwinningen en twee derde plaatsen maar ook qua organisatie. En vooral de inzet van alle nieuwe renners die ontdekt hebben wat een landelijke wedstrijd vergt, en het ook allemaal als leuk hebben ervaren. Dit smaakt naar meer!

Het is al even gelden, maar eind mei zijn er twee teams van WV de Amstel naar Frankrijk afgereisd voor de Trophée de L’Aisne. Sander Schaap schreef een mooi verslag van de prestaties van de U15 renners.In deze editie van de Tour de  l’Aisne waren twee Amstel-teams aanwezig: een team van U15 (samengesteld) Silvan Schaap (MU15), WV De Amstel/Wess Roding (MU15), DTS/Jelle Twigt (MU15) ARC Ulysses/Ian Pels (MU14), Olympia en een Team Nieuwelingen (U17): Grigory Ivakhov/Nicolai Ivakhov/Judah Gunnink/Max Baars.
In de bijlage het verslag van het gelegenheidsteam U15 dat uitkwam namens WV de Amstel.

Trophee de LAisne verslag website WV de Amstel

Behalve dat de temperaturen aangenamer waren dan vorige week, kregen we een wedstrijd voorgeschoteld die erg veel leek op die van vorige week. Dit keer was Maeda Mitsutaki de winnaar.

Opnieuw was er na het neutrale deel – waarin een strak tempo werd aangehouden – een snelle breuk in het peloton waarbij de sterke renners vooraan zaten. En dus viel de beslissing in koers opnieuw snel. De achterblijvers werkten lang samen waardoor het ook voor hun nog een leuke koers bleef. En als de kopgroep dan langs komt kun je weer aan paar rondes meerijden in een wat groter peloton, en uiteraard is er dan geen enkele aanleiding om op kop te gaan rijden.

De vier koplopers, Tim Schreurs, Niels Geise, Laurent Molenaar en Maeda Mitsutaki, gingen met de finish in zicht ook wat meer op elkaar letten waardoor twee gedubbelde renners, Timo Bergsma en Edwin Commandeur, hun kans pakten om ongedubbeld te finishen. Ondanks dat de top-3 van het klassement in de kopgroep zat, was het toch Maeda Mitsutaki die de overwinning pakte. En omdat Laurent Molenaar voor Niels Geise is het verschil tussen plaats 2 en 3 iets kleiner geworden. Maeda stijgt door zijn overwinning van 21 naar 11.

DinsdagavondSite

De laatste NK’s (Tijdrijden in Laren GLD en Weg in Nijmegen) moesten afrekenen met de hittekoepel én het zware parcours rondom Berg en Dal. Michiel Mouris reed zich als eerste jaars Belofte opnieuw naar het podium op de tijdrit: 3e. Femke Markus behaalde in de wegwedstrijd na een bloedstollende finale het zilver bij de Elite-Vrouwen.

NK Nijmegen: Slagveld en schitterende koersen
Het parcours in Nijmegen en Berg en Dal liegt niet. Een rondje van 10 kilometer, veel draaien en keren en twee klims die elkaar kort na elkaar opvolgen. Een rondje dus waarop alleen de sterksten overleven.
En dat gebeurde bij de Dames waar een Elite-groep van een vrouw of 20 de finale in ging, mét daarbij Femke en Riejanne Markus en Amber Kraak van De Amstel. Maar ook op hangen en wurgen toppers als Wiebes en Vos. Mooi om te zien dat die laatste twee eigenlijk kansloos waren en alleen met een gelukje steeds terug konden komen. Femke Markus was het op zeker moment zat en demarreerde op het perfecte moment met nog 20 kilometer te gaan, maar kreeg de sterke Lieke Nooijen van Visma mee. Er werd al snel een gat van een minuut geslagen en de laatste kilometers was het nagelbijten. Zou Femke net als haar zus een paar jaar geleden, Nederlands kampioen worden? Femke leek de overhand te hebben, maar in de laatste oplopende kilometer moest ze toch het onderspit delven tegen de sterke Nooijen. Prachtige koers, mooie tweede plaats, maar toch een beetje zuur, dat hoort nou eenmaal bij plek 2.
Riejanne zag het uit de achtervolgende groep gebeuren: 7e. Amber Kraak werd 17e, Jente Koops 41e.
Bij de Elite-mannen (en Beloften) was het slagveld helemaal compleet. Vanuit het vertrek trokken de toppers en de mannen met de beste benen het veld in stukken en brokken. De Amstel supporters volgden de verrichtingen van Wessel en Michiel Mouris, Owen Geleijn, Niek Voogt, Viego Tijssen, Julian Vergouw, Samuel Gunnink en Enzo Leijnse natuurlijk met interesse (en dan was er nog een DNS van Dylan Groenewegen en Victor Broex).
Owen en Niek waren nog enige tijd in beeld, maar voor de meesten was het op enig moment over en uit.  Wie werd dan de beste Amstelrenner/ Het werd Owen (28e) die Niek (30e) net achter zich hield.  31 renners werden geklasseerd; uitrijden was al erg knap. Het parcours loog niet. 

Tijdrijden: schema aanpassen
Vanwege de extreme hitte werden de tijdritten verreden in de ochtend en de late middag. De ochtend was het nog wel te doen, maar iedereen had wel door dat het rond 18.00 uur nog steeds verzengend heet zou zijn onder de Tijdrithelm. Er zijn geen incidenten gemeld onder renners of publiek, dus dat is positief.
De Amstel had wat minder eigen renners en kanshebbers onder de deelnemers, maar MM is met zijn status (Wereld- en Europees kampioen bij de Junioren) dat uiteraard wel. Zijn bronzen medaille op ruime achterstand van de winnaar is wellicht de opmaat naar meer. Mooie prestatie.

Wie ook een mooie prestatie leverde was Samuel Gunnink. In een tot dusverre niet zo gelukkig seizoen is zijn zesde plek een heel mooie opsteker en een bevestiging van het talent van de eerstejaars Belofte.
Bij de Profs- mannen stonden Wessel Mouris en Enzo Leijnse aan de start. Zij reden naar plek 5 (Enzo) en 11 (Wessel). Op ruime achterstand van de overtuigende winnaar Huub Artz.
Bij de Dames waren de Markusjes uiteraard aanwezig. Riejanne (tweevoudig kampioen) kon deze keer geen vuist maken: 6e. Femke reed naar plek 10 en verder werd de jonge Jente Koops 21e.
Bij de Junioren en Nieuwelingen waren er geen Amstel-deelnemers. Dat is nog wel een aandachtspunt? Hoewel de Jeugd toch wel elke keer de korte tijdritten in het programma heeft.

Het zijn de NK-weken, dat heeft de oplettende lezer al gezien. De Amstel was aanwezig op het NK Masters en het NK Jeugd. Maar afgelopen weekend waren de “Kleine kampioenschappen” in Oosterwolde en dan volgen nog deze week de NK’s TIjdrijden in Laren (Gld) en wegkoers in Nijmegen- Berg en Dal.

In Oosterwolde stond een vlak parcours van 6,5 kilometer op het programma, waar niet de wind, maar de warmte de belangrijkste tegenstander was. De redactie scrolde snel door de uitslagen op zoek naar de Amstel-renners. Geen top-10 klasseringen dit jaar, maar een uitslag zegt niet alles en ook de doelstellingen waren voor ieder verschillend.
Uitslagen Amstel:
Vrouwen Elite-ZC: Hier was Noor Smit lang in de aanval Het werd uiteindelijk een massasprint: 26 Suzanne Mulder, 52 Noor Smit, 56 Maartje Redder, 72 Rosan Koper; 80 Kersty Heeremans; DNF Loes Rozenburg;
Junior-Mannen (U19): 54 Laurens Dijkstra, 67 Lieuwe van der Meulen; DNF Quinten de Jong;
Nieuwelingen (U17): 28 Judah Gunnink, 49 Max Baars; DNF: Isaac Caderius Van der Veen
Junior-Vrouwen (U19): 18 Mariël Mur
Elite ZC Man: DNF Koos Jeroen Kers

Dit jaar werd een oude traditie in ere hersteld bij WV de Amstel: Op trainingskamp met de jeugd! Drie dagen fietsen en vertier. De masters en de nieuwelingen zijn hier de afgelopen jaren al vaker geweest, maar de jeugd bleef een beetje achter. Aan het begin van het wegseizoen hebben de trainers en coördinatoren een balletje opgegooid bij de renners en ouders. Iedereen was enthousiast, dus organiseren, regelen en boeken. Afgelopen weekend was het zo ver.

De club had nog een fonds achter de hand. Dit fonds bestond uit donaties na een verzoek van de nabestaanden van de op 14 mei 2022 overleden Wim Jansen. Wim wordt nog steeds zeer gemist. Hij was een groot liefhebber van de wielersport en kon enorm genieten van de blije gezichten van jeugdrenners die bij de Ouderkerker Plas op de crossfiets aan het trainen waren. Vanuit deze passie van Wim vroeg de familie aan de gasten om bij het afscheid van Wim geen bloemen mee te nemen, maar een gift te geven voor de jeugdafdeling van De Amstel. Wim is vanaf het vroege begin lid van de (voorgangers) van WV De Amstel geweest, en na zijn eigen wielercarrière een fervent organisator, supporter en volger van onze club en haar renners. Wim genoot zichtbaar van de evenementen en de prestaties van de Amstel-leden. Met de bijdrage van alle mensen die Wim en Joke een warm hart toedroegen is dit weekend mede mogelijk gemaakt voor onze jeugd. Het werden drie onvergetelijke dagen voor renners en begeleiders!

Basiskamp Voerstreek
Omdat fietsen in de uitdagende heuvels van Limburg best pittig is, en op de planning van wat langere ritten, was het kamp vooral bedoeld voor de wat meer ervaren jeugd. Met een groep van 16 renners en 9 trainers en begeleiders was het een volle groep. Het was even puzzelen wie welke renner en welke fiets meenam, maar dat is allemaal gelukt. Op vrijdag 19 juni konden we ons vanaf 1uur melden bij de locatie in Voeren. Sommige renners hadden al vroeg vrij van school (toetsweken), anderen moesten nog terug komen van een schoolkamp. Dus iedereen kwam op zijn eigen tijd aan. Het weekend zou ook nog eens heet worden, temperaturen van ruim 30 graden was de verwachting, dus dat gaf extra uitdagingen. Gelukkig was de locatie ook voorzien van een ruim bemeten zwembad, dus na de inspanningen was er afkoeling genoeg.

Routes
Trainer Michiel had het op zich genomen om meerdere uitdagende routes te maken. Uitdagend voor alle groepjes van elk niveau. Met mogelijkheden om af te steken bij te warm weer, en voor de verzorgers om meerdere keren langs de kant van de weg klaar te staan met bidons, voeding, en alles wat een renner nodig heeft qua verzorging bij een uitdagende training. De renners en begeleiders die er al waren gingen eerst eten om daarna om een uur of 8 in de avond nog een kleine rit te maken van zo’n 25km. Groepjes van vier renners van ongeveer hetzelfde niveau. Trainer erbij. Uitleg hoe je te gedragen in de klim en vooral de afdeling. Luisteren naar de aanwijzingen onderweg. En fietsen maar!

Every picture tells a story!

Zaterdag
Laat in de avond kwamen de laatste renners met ouders aan. Gaby was met Joshua nog even terug gekeerd om de vergeten helm van Fedde op te halen. Zo kon de in de strijderstrui gehulde klimmer zich op de zaterdag toch nog uitleven! Dat clubgevoel en iets voor elkaar over hebben was precies de insteek voor het traingingskamp. Niet alleen fietsen, maar elkaar ook beter leren kennen, en dichter naar elkaar groeien.

Op zaterdag stond de lange tocht op het programma. Net iets meer dan 40km voor de jongsten, met onder andere het hoogste punt van Nederland in de route. 65km voor de middengroep, met alle bekende beklimmingen van de Mastel Gold Race erin. En voor de oudsten, 85km met de finale van de Amstel Gold Race. Cauberg, Keutenberg, Eyserbosweg, alles erop en eraan.

Met de hitte waren de verzorgers van dienst, Yvo en Herman, op zoek gegaan naar goede punten om de bidons aan te vullen met water uit de enorme jerrycans die Peter had meegenomen. Isotopen dorstlessers te geven, bananen, appels, gels, energybars en zo nodig een renner mee te nemen. Trainer Arjen ging met vier van de oudste renners mee, net als Sander. Peter met de middengroep, Artur sloot aan om met zijn zoon Vincent mee te rijden. Gaby bij Joshua. Bij de jongsten deden Michiel, Harry en Tomas mee.

Het werd voor iedereen een heel avontuur. Met verdwaalde en terug gevonden vaders, heerlijke lunches onderweg, goed gevulde bidons met koud water, en vooral vlammen op klimmetjes! Nog maar een bergje foto’s ter illustratie. Alle foto’s zijn hier te zien

In de avond werd de laptop aangesloten om het Nederlands elftal gehakt te zien maken van Zweden. Nog een duik in het bad. En op tijd, nou ja op tijd, weer naar de spartaanse kamers. Morgen, klimtijdrit en nog een kleine koers ter afsluiting!

Klimtijdrit
Lien was niet helemaal fit uit de zaterdag rit gekomen, en Fedde was met Michiel meegereden om op tijd thuis te zijn voor andere feesten. De overige renners mochten nog aan de bak voor de klimtijdrit. Vlakbij het huisje lag een schitterende klim. Vanuit Voeren naar boven naar Ulvend. 1.62km met 90 hoogte meters. De tijden:
1 Martin 04:44
2 Liam 04:48
3 Thijs 05:00
4 Torben 05:09
5 Briek 05:13
6 Wilmer 05:20
7 Silvan 05:22
8 Vincent 06:13
9 Tomas 06:16
10 Julien 06:17
11 Joshua 06:30
12 Koen 06:48
13 Marcus 07:14
14 Kees 07:17

De een had al wat meer last van de vermoeidheid dan de ander. Vanaf de top werd er nog koers gezet richting de Gulpenerberg om dan weer terug huiswaarts te keren. Douchen, aankleden en de auto in richting huis.

[Het was echt een meer dan geslaagd weekend. Zowel de renners als begeleiders hebben een fantastisch weekend vol saamhorigheid en koersplezier beleefd. Of er volgend jaar een vervolg komt was niet eens de vraag, eerder in welk weekend!

En ook voor dat trainingskamp is nog wat geld over uit de pot van Wim en Joke!

Liam, Harry, Peter, Marcus, Lien, Torben, Tomas, Thijs, Briek, Wilmer, Martin, Julien, Joshua, Gaby, Koen, Arjen, Tomas, Fedde, Kees, Vincent, Silvan, Michiel, Sander, Herman, Artur zit ook in de foto verstopt!

De warmte had misschien wat invloed op de grootte van het peloton, maar zeker niet op de strijdlust van de renners. Zodra het mocht, was het koers. Tim Schreurs pakte een recht eind voorsprong maar het peloton hield hem net in het oog en kwam langzaam maar zeker terug. Daarna waren het Laurent Molenaar, Caspar Hermans en Sander Boerkamp die ervandoor gingen. Toen ze een serieuze voorsprong kregen was het nu of nooit als je de oversteek nog wilde maken. Tim Schreurs en Anders Haringsma lukte dat en daarmee was de koers beslist. Ze verdwenen snel uit zicht en pakten uiteindelijk ruim een halve ronde. De kopgroep bleef bijeen en Tim Schreurs had ondanks zijn eerdere inspanningen in de finale nog genoeg over om Sander Boerkamp voor te blijven. En Laurent Molenaar bleef Anders Haringsma net voor.
De kampioen van 2026 lijkt wel vast te staan maar daarachter is het nog spannend genoeg de komende weken.

DinsdagavondSite (2)

Wij kregen nog een mooie hoeveelheid foto’s van Erwin Prakken uit Ouderkerk. Veel van de deelnemers zullen zich er mooi op herkennen. Hier te zien!

Dinsdag 16 juni was het tijd voor de tweede 2km tijdrit bij de jeugd. Mooi weer, niet te warm, niet te veel wind, optimale omstandigheden voor toptijden. Misschien een baanrecord?

Iedereen wel een persoonlijk record in ieder geval!

Duik nu in de uitslagen via de link hieronder:

Uitslagen 2 km-testtijdrit juni 2026

Het zag er tot half zeven naar uit dat het zou regenen bij de start. Maar tegen zeven uur werd duidelijk dat de regen een andere afslag had genomen en dat het droog zou blijven.

Maar slechts vijf renners hadden de beslissing lang genoeg uitgesteld om daarvan te profiteren. En die kregen een zo goed als droog parcours en een lekker zonnetje als beloning.
Ondanks dit lage aantal ontstonden nog stevige discussies over of er nu mensen demarreerden voordat de rode vlag was verschenen of dat anderen zich onnodig lieten zakken. Allemaal gedoe om niets, want Tim Schreurs en Rienk Tuinhof waren duidelijk de twee sterkste renners in koers.
Tim Schreurs was de snelste, zonder te hoeven sprinten en verstevigde daarmee zijn positie aan kop van het klassement, Serge van der Putten volgt hem op gepaste afstand.

De stand

De 58e JvL Machineverhuur Ronde van Nes aan de Amstel zit erop. De organiserende Supportersclub kan terugkijken op een geslaagde wedstrijd. Met Amstelwinst bij de Dames en Klasse 2.

De omstandigheden op vrijdagavond 29 mei waren goed. De voorspelde onweersbuien waren ‘s middags al gevallen. Het parkoers was droog. Een waaierwind ontbrak. Er waren weinig ontsnappingen bij alle categorieën. Met uitzondering van de Dames, vielen de beslissingen tijdens de eindsprint van het peloton. Ruim 200 renners gingen van start in vier categorieën. De publieke belangstelling langs de kant en in het dorp was groot.

De Elite/Beloften mannen begonnen de koers met een rustige 1e ronde. Daarna nam de snelheid toe. De snelste ronde werd met een gemiddelde snelheid van ruim 48 km/per uur afgelegd. Pogingen om weg te komen en een beslissende voorsprong te nemen op het peloton mislukten dan ook. Een gesloten peloton maakte zich op voor een spannende eindsprint. Professional(B) Lars Rouffaer uit Valkenburg reed een sterke koers en beloonde zichzelf met de overwinning. Joost Nat en Marnix van der Oever sprintte naar de 2e en 3e plek. Belofte (U23) Kaj van Nieuwkerk behaalde een verdienstelijke 5e plaats. Amstelbeloftes Tyler Eyk en Viego Tijssen reden een aanvallende koers. Tyler was met een 21e plek de best geclassificeerde Amstelrenner.

Voor de Dameskoers stonden 50 renners aan de start. Een record voor de ronde van Nes a/d Amstel. De belangstelling voor het dameswielrennen groeit door. In 39 kilometer (3 ronden) moest de beslissing vallen. Het tempo lag hoog. De beide  tussensprints werden  gewonnen door Sanne van Heel. In de derde beslissende ronde wist Anne van Berkel een gaatje te slaan. Door het goede afstop werk van haar ploeggenoten van Wielerploeg Groot Amsterdam bleef zij vooruit. Op de streep hield ze nog zes seconden over. Prachtige overwinning! Belofte Nienke Dullemond kwam als tweede op het podium en Tess de Visser van UWTC (Uithoorn) werd derde. De winnaar van de Ronde van Amstelveen, Emmy Porton, finishte als 10^e.

In Klasse 1 eindigde de koers na 48 kilometer, ondanks veel schermutselingen en korte ontsnappingen, in een sprint waarin schaats- en wielertalent Mats Siemons de snelste was, voor Niels Immerzeel (ook 2e in de Ronde van Amstelveen) en Sam Hutzezon. Paul den Edel, de winnaar van vorig jaar en de winnaar van de Ronde van Amstelveen, kwam niet verder dan een 13e plek. Eerste Amstelrenner, Lars Ruizendaal, zien we terug op plek 19.

Klasse 2 reed een stabiele koers. In deze klasse, een mix van jonge en oudere ervaren renners, is het altijd zoeken naar het juiste evenwicht en het juiste koersinzicht dat voor deze omloop nodig is. Helaas een valpartij op de Nesserlaan waar o.a. Martijn Haex slachtoffer was. (Schaafwonden, beterschap.) Jurre Bal toonde zijn sprinters kwaliteiten door de eerste premiesprint te winnen. Maar in de eindsprint waren de rollen anders. Raúl Woudstra koos het goed wiel en won met voorsprong. De tweede overwinning voor WV De Amstel. En voor Raúl, die in 2023 eerder won. Good old Jan Buisman sprintte mee en werd 16e. Nieuwkomer uit de DAC Niels Geise zat mooi in de eerste groep.

Wouter Spit zag t gebeuren!

De organisatie kan terugkijken op een geslaagde ronde met dank aan alle sponsoren en vrijwilligers die ook de 58e ronde weer mogelijk hebben gemaakt. Zondag 7  juni a.s. het sluitstuk van het drieluik van ‘De Amstel’ in Ouderkerk. Dan vallen ook de beslissingen in het CIOVITA-eindklassement.

Uitslagen

Website KNWU

Foto’s Dick Visser

Zie hier

Anne van Berkel op de hoogste trede. Foto @florien_photography

Met deze hoge temperaturen was meerijden in het peloton al zwaar. En iedereen die een poging deed om meer te doen merkte dat het na één of twee ronden geen verstandig besluit was geweest om te ontsnappen.

Dus werd het een pelotonsprint waarbij Edwin Commandeur de snelste was voor Niels Geise, Simon Polstra en Coen Emmer. En daarmee hebben we na acht keer koersen al zeven verschillende winnaars gehad, alleen Tim Schreurs is twee keer als winnaar over de streep gekomen. Ondanks zijn afwezigheid staat hij nog onbedreigd aan kop, maar Nielse Geise is gestegen van de vijfde naar de tweede plek, net voor Serge van der Putten.
De stand per 26 mei

Hulp gevraagd
De pensionado’s in de jury plannen hun vakantie uiteraard buiten het hoogseizoen. Komende week ontbreekt Wil, de week daarna zijn zowel Wil als Paul afwezig. Dus als iemand wil helpen om te zorgen dat alle atleten, korfballers en hockeyers veilig oversteken, kan hij/zij zich melden bij Arno (mailarnovos@gmail.com)

Hemelvaartsweekend 2026 stond weer in het teken van de Tour de Himmelfart in Odder. In en om deze Deense plaats op Jutland werd de meerdaagse wielerwedstrijd georganiseerd voor jeugdrenners, van U11 tot en met junioren. In het verleden stonden al veel jeugdrenners van onze vereniging hier aan de start. Dit jaar ook weer een mooie afvaardiging.

Verschillende renners uit de jeugd van WV de Amstel, die ook landelijke wedstrijden rijden, stonden aan de start. Dit deel van Denemarken is niet vlak en dat hebben de renners geweten. Voor iedere wedstrijd gold dat er weinig vlakke kilometers in het parcours zaten. Meer dan 600 renners uit Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland, Nederland, België, Thailand, Montenegro, Duitsland en Groot-Brittannië reden mee in de editie van 2026 en, zoals ieder jaar, allemaal van hoog niveau.

De deelnemers van WV de Amstel waren dit jaar:

• Kees Vermeulen: MU12
• Briek Pelgrim: MU14
• Torben Flint Haring: MU14
• Julien Kroder: MU14
• Tawan Ramtaisong: MU14
• Silvan Schaap: MU15
• Jelle Twigt: MU15. Jelle rijdt voor ARC Ulysses. In het Pinksterweekend rijdt het met het WV de Amstel MU15-team mee in de Tour de L’Aisne in Frankrijk.

Doelstelling van de renners in volgorde van prioriteit was:

1. Heel thuis komen
2. Drie dagen plezier hebben
3. Ervaring op doen in het rijden van meerdaagse koersen
4. Zo lang mogelijk in het peloton blijven.

Etappes

Donderdag

• Etappe 1: Road Race (ronde van 17,6 km) U13 1 ronde. U14 en U15: 2 rondes
• Etappe 2: Criterium (ronde van 6 km) U13 2 rondes en U14 en U15 4 rondes.

Vrijdag

• Etappe 3: Gravel etappe (ronde van 14,1 km) U13 1 ronde U14 en U15 3 rondes
• Etappe 4: Tijdrit (10,4 km) iedereen 1 ronde (Start vanaf een officieel startpodium)

Zaterdag

• Etappe 5: Koninginnenetappe (ronde van 15,7) U13 2 en U14 en U15 3 rondes

Iedere renner had zijn eigen uitdagingen en overwinningen. Hieronder het persoonlijke (al dan niet gedicteerde) verslag van de renners zelf:

Kees Vermeulen (U12)

Kees ging vol enthousiasme starten aan zijn eerste buitenlandse etappekoers. Zowel het parcours (5 etappes over 3 dagen) als de deelnemers (eigen leeftijd en jaar ouder) waren een goede uitdaging. De eerste etappe van 17,6 km met klimmetjes was geweldig. Een parcours over de openbare weg (dat gebeurd niet zo vaak bij de jeugd) en een groot peloton van 59 deelnemers. Kees hield goed stand en een 53e plek is een prima resultaat. In de middag stond een criterium op het programma 2 rondjes van 6 km en uiteraard ging het op en af, in en om Odder. Het resultaat was een 54e plek. De volgende dag stond de gravelrit op het programma. Een rondje van 14,1 kilometer met een gravelstrook van 750 meter. Het rondje start met de bekende klim over de blaesbjerg. Kees hield stand op de gravelstrook en eindigde op de 49e plek. De tijdrit van 10,2 km kende een moeizaam start. Een fout van de organisatie zorgde voor een chaotische start. Ondanks de start heeft Kees een mooie prestatie neergezet (52e plek). Op zaterdag was er de koningsetappe een stevige uitdaging met veel klimmen. Kees belande in een groepje van vier achter het peloton. Samen met een andere renner reden ze weg uit de groep en haalde Kees de finish als 48ste. In het algemeen klassement heeft Kees een 49ste plek behaald. Het koersen in Denemarken is niet te vergelijken met Nederlandse jeugdwedstrijden, het was een mooie en leerzame ervaring. Op naar volgend jaar.

Julien Kroder (U14)

Ik heb Tour de Himmelfart als een heel leuke ervaring gezien, want het is een best wel professionele race met mensen uit allerlei landen. Mijn races gingen ook best goed, alleen in de gravel race was er iets met mijn rem waardoor ik een grote achterstand had, maar toch daarna nog lekker gereden. Er zijn vijf stages die allemaal best lang zijn met aardig wat hoogtemeters waar Denen heel erg hard oprijden. Ik vond het dus een heel mooie ervaring en kan het iedereen aanraden.

Briek Pelgrim (U14)

Ik ben er tijdens Tour de Himmelfart zeker achter gekomen dat het internationaal nog harder gaat dan in de Nederlandse wedstrijden. Ik was uiteindelijk 33^ste van de 40. ik had aan het begin gehoopt op iets hoger, maar ik ben er nog steeds heel blij mee. Verder was het vooral heel leuk. Het was een hele leuke ervaring om hier mee te rijden en ik heb er veel van geleerd. Uiteindelijk een paar super leuke dagen gehad en er veel van opgestoken.

Torben Flint Haring (U14)

Het was de hele tijd aanzetten op een klim of heel snel trappen naar beneden, en dat maakte het zwaar, maar wel leuk. Het waren ook veel meer kilometers dan ik ooit heb gereden, dus je moet echt eten mee voor onderweg. Ik vond de tijdrit het leukst, omdat het rondje wat makkelijker was met 1 zware klim en je kan de mensen voor je makkelijk zien, want het is een beetje open. Je hebt dan de hele tijd een doel om naar te rijden.

Tawan Ramtaisong (U14)

De eerste etappe was ik erg zenuwachtig en ging eigenlijk alles mis. De tweede etappe begon goed maar toen kreeg ik een lekke band. De derde etappe ging goed en het was heel leuk. De vierde etappe was de beste tijdrit die ik tot nu toe heb gereden. De vijfde etappe was de King Stage en het was echt heel zwaar maar ook heel leuk.

Silvan Schaap (U15)

Ik noem mijzelf niet echt een klimmer. De eerste wedstrijd bleef ik tot 5km voor de finish in het peloton. De 2^e wedstrijd in een langgerekt peloton. De andere wedstrijden moest ik het peloton laten gaan. Met een groepje beuken naar de finish. De Koninginneetappe was zwoegen uiteindelijk de laatste kilometers alleen. De benen waren pap. Vla. Uiteindelijk in het eindklassement 36^ste van de 68 deelnemers. Moe, maar heel tevreden.

Jelle Twigt (U15)

Voor mij was dit de eerste keer dat ik meedeed aan de Tour de Himmelfart, en ik vond het heel leuk. De wedstrijden zijn anders dan in Nederland: de etappes zijn langer, het parcours is groter en er zijn natuurlijk veel meer hoogtemeters. Ook is het peloton een stuk groter.

In elke wedstrijd kon ik me goed in het peloton handhaven, waardoor ik uiteindelijk 16e van de 70 deelnemers ben geworden. De etappe met een gravelstrook vond ik het leukst. Het is zeker een aanrader om ook eens mee te doen!

Ook de ouders hebben het als een intensieve maar hele leuke meerdaagse ervaren. Fietsen schoonmaken en indien nodig repareren. Renners weer oplappen voor de volgende wedstrijd. Eten verzorgen. Heen en weer rijden. Langs het parcours iedereen aanmoedigen. Napraten en analyseren. Net echt allemaal!

Voor volgend jaar is deze meerdaagse wedstrijd zeker een aanrader!

Zondag 24 mei was het in Westwijk weer de gehele dag wielrenplezier tijdens de 21^e Ankerhuis afklickkliniek.nl Ronde van Amstelveen. Op een zonovergoten parcours met de altijd lastige sectie met klinkers en drempels op de Betsy Perklaan kon spektakel niet uitblijven.

Honderd kinderen op het parcours

Nieuw dit jaar was de Rabobank Dikke Banden Race waardoor kinderen uit Westwijk kennis konden maken met het rijden van een fietswedstrijdje. En dat is niet ongemerkt voorbijgegaan want ‘s ochtends melden zich dik honderd kinderen uit de buurt. Van 2 tot 4 jaar op loopfietsjes tot 12 jaar driemaal het hele parcours rond, overal was het een geweldig gezicht van fanatiek trappende kids tot relaxte peddelaars omringt door enthousiaste en filmende ouders. Allemaal in een speciaal wedstrijdshirt waar de kinderen hun eigen naam op mochten tekenen en met een medaille na de finish. Nadien bleven er heel wat hangen om de ‘echte’ wedstrijden te bekijken en de renners aan te moedigen.

Vroege vlucht troef

Alle drie de koersen (Klasse 2 heren, Dames en Klasse 1 heren) kenden een beslissende ontsnapping. De start was voor Klasse 2 waar half koers drie sterke mannen zich wisten los te maken uit het peloton van veertig man groot. Er werd goed samengewerkt waarmee de voorsprong groeide en het podium vaststond. Florian Smits van ARC Ulysses wist als eerste de laatste bocht uit te komen en had ruim de tijd om zijn handen in de lucht te steken, voor Marc Borst op plek twee. Thuisrijder Sander Boerkamp zorgde als nummer drie voor een Amstelrenner op het podium.

Daarna was het de beurt aan de Dames waar al snel een groep van vijf ontsnapte met de attent mee geschoven Amstelrensters Babette Rosman en Maartje Redder. Met nog vijf rensters van WV de Amstel in het peloton die het tempo er actief uithaalden wist ook deze ontsnapping vooruit te blijven en te strijden voor het podium. In een spannende sprint wist Emmy Porton haar wiel als eerste over de finish te drukken voor thuisrijdster Babette Rosman en Laura Vermeulen – van der Eijk.

Tot slot was het de beurt aan de snelle mannen van Klasse 1. Ook hier maakte zich een kopgroep al na enkele ronden los van het peloton. In deze kopgroep de sterke thuisrijder Lars Ruizendaal en de moeilijk te kloppen Nederlands kampioen Paul den Edel van HSV de Kampioen. Er werd goed samengewerkt waardoor de voorsprong op het peloton tien minuten voor de finish opgelopen was tot veertig seconden. Met zijn zessen ging de kopgroep de laatste ronde in. Vanuit de laatste bocht zag het publiek geheel volgens verwachting Paul den Endel zich van de winst verzekeren voor Niels Immerzeel en Dennis Souverein. Maar, waar was Lars Ruizendaal ineens gebleven? In de verte kwam hij aangerend. Op de drempel van de laatste bocht was zijn achterwiel losgeschoten waardoor er niets anders opzat dan met een sprintje nipt voor het aanstormende peloton als zesde over de finish te geraken. Daarmee blijft Lars voor het overkoepelend Ciovita-klassement van de drie Amstelrondes toch nog kansrijk.

Lars Ruizendaal nog voor de misère toesloeg – foto Dick Visser

Organisatie tevreden

Het organisatiecomité van WV de Amstel kijkt tevreden terug op deze 21^e editie. Tim Schreurs: ‘Mede dankzij de sponsoren en vooral alle vrijwilligers hebben we een mooie en veilige koersdag kunnen organiseren zonder noemenswaardige incidenten. En met meer dan honderd kids op het parcours en meer dan honderd dames en heren over drie wedstrijden was het in alle opzichten een prachtig wielerfestijn.’

Rond vijf uur in de middag liep een mooie en enerverende dag ten einde en kon de blik richting vrijdag 29 mei waar om 19:30 de Ronde van Nes verreden zal worden.

Foto’s

Dicker Visser was erbij!

Uitslagen

Bij de KNWU

Het waren andere namen die zorgden voor een harde koers maar ook dit keer was het al een hele prestatie als je tot het einde in het peloton kon blijven.

En menigeen zocht al eerder het clubhuis op, de dreigende regen was wellicht een extra reden om tijdig richting huis te gaan. Het hoge tempo zorgde er ook voor dat er van serieuze ontsnappingen geen sprake was. Honderd meter was de grootste voorsprong die de jury heeft gezien, en dat duurde nog maar één ronde. Dus moest er gesprint worden en daar deden de meeste renners ook aan mee zodat de jury het nog moeilijk kreeg. Maar renners weten prima waar ze zijn geëindigd dus is er toch een uitslag.

Met zijn overwinning neemt Tim Schreurs duidelijk afstand van de rest, maar daarachter is nog van alles mogelijk.

De stand

Afgelopen zondag stond er weer een gedegen Amstel-afvaardiging aan de start in Valkenburg voor de Marly Gravel 2026. Met ereplaatsen kunnen we terugkijken op een mooie dag, al klaagden enkele (oudere) Masters over de afstand in hun leeftijdsklasse.

Gravelracen, het is allemaal net want anders. Wat gemoedelijker dan het wegpeloton, zoals Florian Vermeersch het uitdrukte op Wielerflits. Natuurlijk is er de stress, het afzien, en slim koersen. Maar uiteindelijk komt altijd de betere naar boven. En met goede stuurmanskunsten  in alle bochten op gravel, zand en bospaden kan je met mindere benen ver vooruit komen.

De organisatie had geleerd van vorig jaar: geen krappe passages meer in de startfase – waar de renners meer dan 20 minuten stil stonden (er staat nog een mooi verslag op deze site), een brede extra lus na de Cauberg, minder deelnemers, bredere wegen, geen gekke passages door een grot én het parcours omgelegd. Een aanloopfase over de Cauberg, drie grote ronden van 45 km en een uitrijfase (afslag, opletten!) met later de duik terug naar Valkenburg. De regen van vorige week zorgde alleen nog voor wat gladde stroken bij Bemelen. Bewegwijzering gevaarlijke punten, verkeersregelaars en natuurlijk de verzorging vanuit de organisatie: alles was perfect geregeld. Je hoefde alleen zelf nog te trappen: 154 km of 105 km, al naar gelang de leeftijd. (De Elite Dames reden 138 km.)

Wie dat laatste meer dan goed deed was Victor Broex (foto onder). De vorm was er want eerder deze maand al knap zesde in een natte Slag om Woensdrecht. Man van de streek ook, kende elke bocht op het parcours. Het dan ook doen op de dag zelf is een volgende stap. Een mix van grote namen aan het vertrek bij de Elite mannen; van (ProTour)wegrenners, crossers die hun wegcampagne opstarten tot alles wat daartussen zit. De hele koers zat Victor waar hij moest zitten, vooraan, scherp en attent op de eigen positie. Toen een groepje wegreed met o.a. Van Aert en Vermeersch was dat net een stap te veel. Van Aert won zoals we weten, Victor heel goed achtste in een sprintje met Jente Michels. Derde Nederlander, ook niet onbelangrijk.

Gravelpro Jasper Ockeloen kan het nog altijd. Net buiten de top twintig – 23e – in een groepje van zo’n zeven man.

Tot zover de redactie weet waren er weinig Amstelrenners (v/m) in de jongere leeftijdsklassen. In de Dames Elite reed Noor Smit naar de 25e plaats. Insiders weten dat ze sterk genoeg is om lang met de besten (Lorena Wiebes) mee te gaan, maar een haperend versnellingsaparaat in de beginfase zorgde voor oponthoud dat niet meer goed te maken was. Max Bergsma reed zijn koers in de 19 – 34 jaar. Achteraan gestart wist Max wel een enorme opmars te maken in het startveld van 450 man en op plaats 45 te eindigen. Sterk!

Klasse 55-59. Waarom 154 kilometer hard labeur? Een vraag die onbeantwoord bleef. Pierre Deen en Jan van Herwijnen gingen er sportief mee om. De nieuwe tactiek van rustig beginnen leverde geen toptijd op, maar ook geen inzinking naar het einde toe. Jans doel om het laatste kwart met de betere benen te rijden slaagde. Pierre’s versnelling richting finish (na de hele koers min of meer in elkaars vizier te hebben gereden) was er net te veel aan – een kleine minuut voorsprong op de meet. Pierre 32e en Jan 34e.

De 60+ met Caspar Hermans, Jan Buisman, Marcel Witte en Frans van Lookeren kende verrassende wendingen. Zo was Jan onlangs nog in de berm gesignaleerd. Niet liggend, maar fietsend. “Ik heb géén gravelwegen in de buurt.” Reed een goede race, met een p32 nog voor de vouw.
Wanneer Marcel start is hij goed. Samen met good old Lars Rietveld over de finish gekomen, net buitende top-10. Dan ben je in prettig gezelschap gebleven.
Frans van Lookeren kennen we nog niet zo goed. Heeft een DSQ achter de naam. Het verhaal gaat afslag gemist en toen doorgereden, extra ronde. Zat na de start wel mee op de Cauberg. Voor de volgende keer: altijd routepijltje op je navigatie volgen. De ervaren Amstelmaster wéét dat.
Kanshebber podium was uiteraard Caspar. Werd al tweede vorige maand in de Gravel 150. De winnaar Udo Bölts was minuten vooruit gereden, het ging dus om plek twee. Alles verliep volgens plan, totdat, tja totdat de afslag naar Valkenburg kwam. Die werd gemist, verwarring, remmen, omdraaien en weg was de groep. Twintig seconden, terwijl de weg gemeen omhoog liep en met wind tegen, geen voordeel. In het zicht houden de laatste kilometers, maar het was te laat. Zesde plaats op 30 seconden achter plek drie.

Komende tijd vast meer gravel adventures. Valkenburg zien we in 2027 weer terug.

Uitslagen

Zoek je favorieten.

Op enkele donderdagen in de avond organiseren we een Regionale Wedstrijdtraining. Met als doel een wedstrijdgerichte training. Speels, voor iedereen toegankelijk, voor iedereen uitdagend. Op donderdag 7 mei was de aftrap op ons parcours. Mooi weer, prima temperatuurtje, mooie opkomst.

Uit een overleg tussen verschillende clubs in de regio Noord-Holland ontstond het idee om voor een iets ander concept te kiezen dan de interclubs die we vorig jaar deden. Niet dat die nooit meer terug komen, maar dit jaar pakken we het iets anders aan.

Men kon zich inschrijven op basis van het niveau in de trainingen zodat er pelotons konden ontstaan van hetzelfde niveau, ongeveer. De eerste groep, met vooral jonge startende renners, begon om 17:00 met inrijden. De training begon om 17:30 uur met een tijdrit over 2km. Daarna werd het brommeren achter een trainer aan. Die ging het tempo steeds verder opvoeren. Van 22km/u over een rondje, tot 35km/u. Daarna de bel en dan was het nog een rondje vrij koers tot de streep.

De ouderen, en soms toch ook wat jonge klasbakken ertussen, deden hetzelfde vanaf 18:45 uur. Al ging bij hen het brommeren starten bij 28km/u per rondje om helemaal door te gaan tot 43km/u. Dat wordt dus ook voor de trainers zwaar!

Tijdrit groep 1

Tijdritten op ons parcours met een oversteek is soms een beetje chaotisch, maar alles verliep prima. De tijdswaarneming verliep strak gelukkig. Iedereen heeft twee rondjes vol gereden, iedereen tevreden met zijn eigen prestatie. Top!

Achter de trainer aan

Het idee van brommeren is dat je naast snelheid opbouwt, ook let op je positie. In het begin is het allemaal prima bij te houden, maar als het steeds harder gaat dan wordt opschuiven steeds lastiger. Bij elke bocht moet je net wat meer optrekken tot je weer op snelheid bent. En dat wreekt zich steeds meer. Vooraf zei iedereen dat halen we nooit tot het einde. Het zijn dan toch 15 ronden, dus 15km. Dus, best lang. Maar uiteindelijk hield het merendeel van de renners het tot het einde vol! Sommige reden op een geleende fiets waar ze voor het eerst op zitten, zoals Dani, dan is het sowieso al een hele prestatie om zolang mee te draaien. Ook Guus en Jari hielden het heel lang vol. Bij Thymen, Oscar en Hebe ging het pas helemaal aan het einde te snel. Ook de trainer had best moeite om het tempo verder omhoog te krijgen. De rondentijden op Strava van de trainer: 2’28, 2’21, 2’15, 2’08, 2’05, 2’02, 1’56, 1’54, 1’50, 1’48, 1’45, 1’41, 1’38, 1’37. Daarna klonk de bel en was het volle bak tot de streep. Koen won de sprint uiteindelijk voor Moos, Tomas, Quintijn en Thijn. De rest volgde al snel. Mooie koers!

Wisseling van de wacht

De tweede groep was met 23 renners goed gevuld. Gezamenlijk inrijden en dan ook 2km knallen.

Hele scherpe tijden! Amstel renners die allemaal rond hun pr zitten. Clarissa die bijna het parcoursrecord bij de meisjes jeugd uit de boeken rijdt (3’06). Amai.

Hard labeur voor de trainers

En dan nog brommeren, voor deze groep. Aan de tijdrit tijden zag je al dat dit een hele kluif zou worden voor de trainers. Bij het begin tempo werd er nog volop gekletst en gelachen. Gaande weg de rondes, toen het tempo al boven de 35km/u lag werd het stiller en stiller in de groep. Lien, Kees en Sara waren de enige die net de 40km/u niet meer haalden. Maar dat is al een prestatie op zich. De kletsers achterin hadden nu een probleem om nog naar voren te komen. Als je in een groep die 40+ rijdt wilt opschuiven, dan moet je dus nog harder gaan… Daarna brak bij sommigen toch het veertje. Maar dat is helemaal geen schande ook. Stan was een beetje teleurgesteld, grotere renners, grotere verzetten. Maar, het gaat om je eigen prestatie, en die mocht er zeker zijn Stan! Ik weet niet of je al vaker zo hard op zo’n bochtig parcours hebt gereden. Hulde dus! Uiteindelijk werd het tempo nog verder opgedreven. De rondes gingen volgens Strava aan de volgende gemiddelden: 28.5, 29.8, 31.1, 31.7, 33.2, 34.2, 34.2, 36.0, 38.5, 38.5, 37.6 (even een hapering in de machines van Fernando, Michiel en Cisco) 39.3, 39.3, 41.2, 41.7, 42.3. Ga der maar aan staan. De bel klonk en toen was het voor sommigen al net te veel. De sprint werd uiteindelijk gewonnen door Silvan. Voor Tom, Bram, Liam, Ian, Samuel, Martin, Chris en Thijs. De anderen hadden niet echt meer een sprint in de benen.

Het was een meer dan geslaagde avond. Tevreden renners. Tevreden ouders. Tevreden trainers. De volgende keer, op donderdag 21 mei is het de beurt aan DTS. Binnenkort wordt een nieuwe link gedeeld met daarin het inschrijfformulier!

Dank aan alle ouders, trainers en renners die hebben geholpen om er een leuke, veilige en intensieve training van te maken!

Donderdagavond werden de Open Clubkampioenschappen Tijdrijden verreden. net als de afgelopen twee jaar op het bekende Oukoop rondje. Prima omstandigheden waar menigeen maximaal zijn of haar kracht kwijt kon. Lars Ruizendaal en Rosan Koper waren de snelsten.

Door de plaatsingstijdrit in Enkhuizen was er wat concurrentie en ook een jeugdwedstrijd op de eigen club zorgde ervoor dat het deelnemersaantal wat lager was. Maar het was een overzichtelijke groep en daardoor liep de organisatie vlekkeloos.
Lars Ruizendaal en Tim Schreurs maakten er een spannende rit van: Lars was uitenindelijk minder dan een halve seconde sneller in een fraaie 27.21. Pieter Oosters (andere club werd 3e), terwijl Laurent Molenaar de 3e Amstelrenner werd. Rosan Koper werd 7e Overall en ruim de snelste dame. Indrukwekkend.
Kees van de Luijtgaarden was de snelste op de gewone fiets In de 40+ was het ook nog even spannend tussen Jan Dijstelbloem en Sander Boerkamp waarbij Jan met 3 seconden aan het langste eind trok.  Kijk verder even de uitslag en zoek je favoriet en denk… misschien had ik ook mee moeten doen?

De uitslag CK-tijdrijden Uitslagen-v1