Amstelveen was vorige week vrij en moest voor de eerste wedstrijd van het seizoen op bezoek bij AGB. De club, spelend op Sportpark Ookmeer, was jarenlang bovenin de eerste klasse te vinden, maar degradeerde twee seizoenen geleden naar de tweede klasse en vorig seizoen via de nacompetitie naar de derde klasse. AGB wil weer hogerop onder leiding van trainer-coach Murat Böke en heeft met oud-prof Hursut Meric een ervaren kracht in de ploeg. De 43-jarige aanvoerder zet de lijnen uit en kan met simpele voetbewegingen medespelers voor het doel van de tegenstander zetten.
AGB won vorige week met 1-2 van Zwanenburg. Amstelveen daarentegen was vrij, omdat de KNVB dertien ploegen in de derde klasse D heeft geplaatst en er daardoor elke week een team niet in actie komt. Voor Amstelveen was het dus de seizoensouverture en daarin is de ploeg de afgelopen jaren niet altijd succesvol geweest. Van de laatste acht openingswedstrijden werden er slechts twee gewonnen. Deze keer lukte dat wel.
Snelle doelpunten
In een enerverende wedstrijd won Amstelveen met 4-5 van AGB. Jason Stekkel opende de score voor AGB, maar Max Boonstoppel, Emir Sinanovic en Jesper van Eijk bogen de wedstrijd om. Voor rust kwam AGB uit een strafschop terug tot 2-3. Na rust vielen de doelpunten snel achter elkaar. Marco Knopper scoorde de 2-4, waarna Youness Tounsi en Semih Aksoy de ploegen weer op gelijke hoogte brachten. Knopper werd uiteindelijk de matchwinner en bezorgde Amstelveen met zijn tweede treffer de 4-5 overwinning.
Aantrekkelijk
De gedrevenheid bij Amstelveen en de technische bagage van AGB waren de ingrediënten voor een leuke en aantrekkelijke wedstrijd. Het bal werd geopend door AGB. Hursut Meric werd vanaf zijn eigen helft weggestuurd, kapte Max Boonstoppel uit, maar zijn inzet werd prima gestopt door Ioannis Pantelidis. Meric nam zelf de corner en legde de bal precies op het hoofd van Jason Stekkel, die raak kopte. Amstelveen stond erbij en keek ernaar. Kort daarna had het al bijna 2-0 gestaan toen Meric opnieuw de bal goed voorgaf, ditmaal op de inkomende Semih Aksoy. Pantelidis kon echter nog net een tweede treffer voorkomen. Na twintig minuten werd het gelijk. Andy van der Raad vond uit een corner het hoofd van Max Boonstoppel, die met een snoeiharde kopbal alles en iedereen van AGB kansloos liet.
Een minuut later kwam Amstelveen op voorsprong. Jordy Coenraad legde een afgeslagen ingooi breed op Bram Dekker en diens voorzet werd binnengekopt door Emir Sinanovic: 1-2. Na ruim een half uur spelen werd het 1-3. Andy van der Raad legde de bal precies tussen twee verdedigers van AGB bij de oplettende Jesper van Eijk. Die nam aan en liet doelman Tolga Buyuksahin volstrekt kansloos met een schot in de verre hoek.
Onbegrip
Vlak voor rust kwam scheidsrechter Marcel van Damme nadrukkelijk in beeld. Eerst ging de bal op de stip na een duel tussen Justin Molly en Youness Tounsi. Aan Amstelveense zijde was er veel onbegrip over die beslissing. Volgens Amstelveen was op de beelden geen duidelijke overtreding te zien. Semih Aksoy benutte de strafschop en bracht AGB terug tot 2-3. Kort daarna kreeg Max Boonstoppel, die al vroeg in de wedstrijd geel had gekregen voor een overtreding, zijn tweede gele kaart. Hij reageerde richting Van Damme, die daarop opnieuw geel trok. Amstelveen moest daardoor de gehele tweede helft met tien man verder. Na rust vielen er vier doelpunten in nog geen acht minuten. Marco Knopper zette Amstelveen op een 2-4 voorsprong door een voorzet van Emir Sinanovic binnen te schieten, waarbij Buyuksahin niet helemaal vrijuit ging.
Veerkracht
Twee minuten later lag de 3-4 binnen. Ilias El Morabet werd weggestuurd door Hursut Meric, kon ongehinderd voorgeven en achterin stond Youness Tounsi helemaal vrij. Hij kapte Justin Molly uit en haalde snoeihard uit. Pantelidis stond op het verkeerde been en AGB was weer helemaal terug in de wedstrijd. Een minuut later stond het zelfs gelijk. Youness Tounsi vond Semih Aksoy, die de bal perfect aannam en met een droog schot Pantelidis kansloos liet: 4-4.
Maar Amstelveen toonde veerkracht en binnen een minuut stond de ploeg alweer op voorsprong. Jesper van Eijk veroverde de bal, gaf mee aan Emir Sinanovic en met een simpele voetbeweging zette hij Marco Knopper alleen voor Buyuksahin. Knopper bleef rustig en had de hoek voor het uitkiezen. Met zijn tweede van de middag zette hij Amstelveen opnieuw op voorsprong: 4-5. Daarna stokte de doelpuntenmachine. AGB probeerde nog een gelijkmaker te forceren, maar kon geen echte vuist meer maken. Amstelveen consolideerde de voorsprong en trok de overwinning over de streep. Waar het in het verleden in de slotfase nog weleens misging, leunde de ploeg nu op vechtbereidheid en ervaring. Daarmee waren de eerste drie punten van het seizoen een feit.
Michel Strating, trainer van Amstelveen, was tevreden: “Een enerverend potje. Als je met 4-5 wint bij AGB, in de eerste wedstrijd van deze competitie, en na 45 minuten met tien man komt te staan, is dat dus wel een prestatie. Wij hebben het AGB behoorlijk lastig gemaakt en AGB is een ploeg met spelers die aardig kunnen ballen. Wij hebben het voetballend bij vlagen goed uitgespeeld en met knappe goals maakten wij het verschil.” Volgende week zaterdag gaat de competitie voor Amstelveen verder met de thuiswedstrijd tegen ZSGO/WMS. AGB is dan vrij. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse D
Zaterdagmiddag was het dan zover: de eerste thuiswedstrijd voor het Amstelveense RODA ’23 van het nieuwe seizoen. Mooi detail was dat het eerste selectie elftal voor het eerst in een zaterdagcompetitie mee speelt, want sinds deze zomer zijn ze van de zondag naar de zaterdag overgestapt. De vraag was wie de eerste zou maken. Dat werd Viggo Peters, de jonge centrale verdediger die de gehele jeugdopleiding doorliep van RODA ’23. ‘’Ik ben heel blij met mijn doelpunt. Eentje voor in de geschiedenisboeken, haha’’, zei een blije Peters na afloop.
Waar het publiek hoopte op een goede reactie na het verlies van vorige week tegen Foreholte (4-0), kwamen de openingsminuten bedrogen uit. SC Buitenboys uit Almere begon sterker aan de wedstrijd en reageerde attent op de foute die Peters en zijn keeper Salah-Eddine Madani maakte. De wedstrijd kantelde na tien minuten. Na de kans van Thomas Steinhart werd RODA ’23 sterker en sterker. Het was lang wachten op de openingstreffer. Die viel uiteindelijk vlak voor rust. Uit een corner van Calvin van Dijk kopte Peters de bal tegen de touwen. Ook daarna kreeg de ploeg van trainer Gerard Aafjes kansen om de score te verdubbelen, alleen gebeurde dat niet.
Dominant
‘’De eerste paar minuten waren dramatisch’’, begon Peters over de eerste helft. ‘’Daarna speelde we heel goed. Tot aan de rust waren wij de dominante ploeg. Enige minpuntje was dat we niet meer goals gemaakt hebben.’’ Ook in de tweede helft was RODA ’23 lang de betere, alleen werd het niet beloond met een tweede doelpunt. Daardoor groeide het geloof bij Buitenboys. Tot grote en gevaarlijke kansen kwamen ze niet. Alleen twintig minuten voor het einde, maar toen redde Madani zijn ploeg met een prachtige redding na een schot van Rowdy Moorman.
‘’Door onze fouten werden zij gevaarlijk’’, vertelde Peters erover. ‘’Wij raakte vermoeid, en moesten even over een punt heen. We hebben het geluk dat zij niet scoorde.’’ In de extra tijd werd er uiteindelijk wel gescoord. Na een fout bij Buitenboys kwam de bal, via Thomas van Baest, bij middenvelder Milan Egberts die de 2-0 maakte. Zo wint RODA ‘23 haar eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Peters was toch niet helemaal tevreden na afloop, want er kan en moet nog veel dingen beter. ‘’Ik leed aan het begin soms slordig de bal, net als onze keeper. In de tweede helft weer een paar keer. Wij moeten dan de rust meer bewaren, dat moet echt beter.’’
Vriendenteam
Volgens Peters is dit een echt vriendenteam. ‘’We zijn zeker een vriendenteam ja. De meeste komen terug namelijk. Dat is best bijzonder en daarom extra moeilijk voor spelers om weg te gaan als ze een aanbieding krijgen van een andere club. Ze gaan deze club missen.’’ Peters zelf heeft alle jeugdelftallen doorlopen, en sinds een paar jaar is hij eerste selectiespeler. ‘’Het is leuk om hier basisspeler te zijn. Je kent de meeste mensen binnen de club, en zij jou ook.’’ De enige die van buiten de club komt, is de keeper Madani. ‘’Voetballend is hij heel fijn om erbij te hebben, maar soms werkt hij wel op onze zenuwen om eerlijk te zijn.’’
Peters zag een groot verschil met vorige week ‘’Toen mislukte zelfs de simpelste ballen. Vandaag ging veel goed. Zo zie je maar dat we echt kunnen voetballen.’’ Daardoor durft Peters het verlies van vorige week een incident te noemen. ‘’Dat Bart (Van den Boogaard) zomaar een bal onder zijn voet laat rollen na een verkeerde aannamen, zoiets gebeurt zelfs op een training nooit. Dus dat verbaasde mij op het veld wel. Deze lijn gaan we doortrekken en dan zien we wel waar we eindigen.’’ Volgende week wacht de uitwedstrijd tegen SCPB uit Badhoevedorp. De aftrap is om half drie op sportpark De Veldpost. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 2B
AFC, Purmersteijn en JOS Watergraafsmeer plaatsten zich alle drie voor het hoofdtoernooi van de KNVB Beker. Lang nagenieten is er niet bij. Zaterdag 26 en zondag 27 september wacht alweer de competitie, met onder meer AFC – Katwijk, Genemuiden – Purmersteijn, JOS – SJC en de regionale ontmoeting tussen Hoofddorp en FC Aalsmeer. Zoals gebruikelijk is Het Amsterdamsche Voetbal erbij en maken we na afloop ook de balans op in onze zaterdag- en zondag overzichten.
Het was een bekerweek om in te lijsten voor het voetbal in onze regio. Drie ploegen begonnen aan de tweede kwalificatieronde van de Eurojackpot KNVB Beker en alle drie mogen ze straks terugkomen wanneer de profclubs zich in het toernooi mengen. AFC kende dinsdagavond weinig problemen met Groene Ster. In Heerlen won de ploeg van Chedric Seedorf met liefst 1-6. Splinter de Mooij was met drie treffers de grote man. Ook Floris van der Linden, Ties Hovenkamp en Radjenio Fonseca vonden het net.
Een avond later volgde Purmersteijn. De ploeg van Berry Smit won in Vlaardingen met 0-1 van Zwaluwen. Dinaritchel Helder kopte al vroeg de enige treffer binnen. Daarna moest Purmersteijn het karwei vooral professioneel afmaken. Dat lukte en dus staat ook de club uit Purmerend in het hoofdtoernooi. Een unieke gebeurtenis. Maar wie woensdagavond op sportpark Drieburg was, kreeg een verhaal voorgeschoteld dat nauwelijks te verzinnen viel. JOS Watergraafsmeer en TEC maakten er een thriller van. Na negentig minuten stond het 2-2, na verlenging 4-4 en dus moesten strafschoppen de beslissing brengen. Zelfs dat bleek niet genoeg spektakel. Op het moment dat JOS de beslissende strafschop kon nemen, viel de veldverlichting uit. Na een onderbreking kon er alsnog worden gevoetbald en JOS maakte het karwei af: 4-3 in de strafschoppenserie. Daarmee schaarde ook de ploeg van Richard Plug zich bij de deelnemers aan het hoofdtoernooi. Vier clubs, drie tickets. Een fantastische score voor de Amsterdamse regio. Oude tijden herleven.
En daarmee lonkt voor AFC, Purmersteijn en JOS die bijzondere bekerroute om straks ineens tegenover een grote profclub te staan. De bekerdroom mag dus blijven leven, de weg naar ‘Europa’ is ingezet maar eerst wacht de dagelijkse werkelijkheid van de competitie. De bekerloting is vrijdagmiddag 25 september vanaf ongeveer 17.30 live te volgen op ESPN in het programma de voetbalkantine. De uitzending start om 17.00 uur.
AFC krijgt Katwijk op bezoek
AFC keert zaterdag terug op sportpark Goed Genoeg, waar Katwijk de tegenstander is. De Amsterdammers kunnen met vertrouwen aan de aftrap verschijnen. Vorige week werd Koninklijke HFC met 1-3 verslagen en daar kwam de ruime bekerzege in Heerlen nog eens achteraan. Met Katwijk wacht opnieuw een serieuze krachtmeting in de Tweede Divisie. De ranglijst is na zes speelronden nog compact genoeg om snel terrein te winnen of te verliezen. Voor AFC is het vooral zaak de goede lijn van de afgelopen week vast te houden. Na het 2-2 gelijkspel tegen HHC Hardenberg en de zege bij HFC lijkt de ploeg van Seedorf steeds beter op gang te komen. Kijk hier voor het programma in de tweede divisie.
Purmersteijn van Vlaardingen naar Genemuiden
Veel rust krijgt Purmersteijn evenmin. Na de bekerwedstrijd van woensdagavond wacht zaterdag de lange reis naar Genemuiden. Dat is direct een stevig affiche. Purmersteijn staat na zes competitiewedstrijden zevende in de Derde Divisie A met elf punten. Genemuiden staat derde met vijftien punten. De ploeg begon met vijf overwinningen op rij, maar liep afgelopen weekend bij Scherpenzeel tegen de eerste nederlaag aan. ACV en Harkemase Boys voeren de ranglijst aan met zestien punten. Purmersteijn heeft ondertussen eveneens reden tot tevredenheid. De 2-1 overwinning op ADO’20 bracht de ploeg verder omhoog en woensdag werd daar plaatsing voor het hoofdtoernooi van de beker aan toegevoegd. Zaterdag wacht dus opnieuw een interessante graadmeter. Kijk hier voor het programma in de derde divisie A
Volop Amsterdamse inbreng in de Vierde Divisie
In de Vierde Divisie A is het programma opnieuw rijk aan regionale affiches. WV-HEDW gaat op bezoek bij FC Uitgeest, beiden promoveerden uit de eerste klasse A, terwijl DVVA bij HBC speelt. De Amsterdamse ploegen kennen een wisselende start. WV-HEDW liet als promovendus al zien dat het op dit niveau uitstekend mee kan, onder meer met zeges op JOS/Watergraafsmeer en Hoofddorp. DVVA pakte afgelopen weekend tegen AFC’34 een punt (1-1), maar zal zelf vinden dat het puntentotaal na vier duels hoger had mogen zijn.
Zondag gaat alle aandacht onder meer uit naar JOS Watergraafsmeer. De ploeg moet de spectaculaire bekeravond snel uit de benen zien te krijgen, want het zeer sterk geachte SJC uit Noordwijk, waar Barry Tjeertes de scepter zwaait, komt naar Amsterdam.. JOS liet in de competitie tegen FC Aalsmeer al zien waartoe het in staat is: een 1-0 achterstand werd na rust omgebogen in een overtuigende 1-4 overwinning.
Een ander aantrekkelijk affiche is Hoofddorp – FC Aalsmeer. Hoofddorp reageerde afgelopen weekend uitstekend op de eerdere nederlaag tegen WV-HEDW. Bij Kolping Boys werd met liefst 0-6 gewonnen. De aanvallende productie van de ploeg van Jorg Smeets springt in deze openingsfase sowieso in het oog. FC Aalsmeer zal juist revanche willen nemen, met name voor de pijnlijke tweede helft tegen JOS. Gaat Erwin Tump zijn elftal op een (paar) cruciale positie(s) aanpassen? Kijk hier voor het volledige programma in de vierde divisie A.
Ajax en Swift zoeken punten
Ook daaronder kwam het Amsterdamse en regionale amateurvoetbal afgelopen weekend volledig op gang. Ajax gaat zaterdag op bezoek bij BOL. Na de harde nederlaag tegen HSV Heiloo van afgelopen weekend is er voor de ploeg van Michel van Oostrum weinig reden om lang terug te kijken. De jonge Ajax-selectie zal vooral een reactie willen laten zien. Kijk hier voor het volledige programma in de eerste klasse A
Swift ontvangt Hillegom. De eerste competitiewedstrijd tegen Legmeervogels in Uithoorn werd een draak van een wedstrijd, waarover direct na afloop en deze week de nodige woorden zijn gevallen. ZOB begon de competitie met een 4-1 overwinning op ODIN’59 en krijgt nu de eerste uitwedstrijd voor de kiezen tegen VIOS-W. Waterwijk ontvangt EDO, terwijl RODA’23 tegen Buitenboys speelt. RODA ’23 zal iets recht willen zetten na de 0-4 nederlaag tegen Foreholte. Verder staan AGB – v.v. Amstelveen (Heemraad), TOB – ZVC’22 en TOS-Actief – AMVJ op het zaterdagprogramma. Bij TOS-Actief is het na afloop feest. Erbij zijn en meemaken dus.
Ook zondag is de agenda lekker gevuld. Behalve JOS–SJC en Hoofddorp–FC Aalsmeer (allen aanvang 14.00 uur) kijken we onder meer naar Legmeervogels dat reist naar HSV en SCPB’22 gaat op bezoek bij BVC Bloemendaal. Zwanenburg, dat afgelopen weekend in de slotfase met 1-2 verloor van AGB, speelt uit tegen DSOV.
Het Amsterdamsche Voetbal is er dit weekend opnieuw bij. We lichten de belangrijkste wedstrijden uitgebreid uit en brengen daarnaast, zoals u van ons gewend bent, het volledige overzicht van het zaterdag- en zondagvoetbal.
Het zijn weer de weken van de (wereld)kampioenschappen. Te beginnen met het NK Gravel van afgelopen zaterdag. Ook schijnen er al overwinningen in de cross geboekt te zijn.
Na een uitdagende race in Medemblik verplaatsen de gravelaars zich naar het Overijsselse Rijssen, alwaar op een totaal ander parcours de strijd om het rood-wit-blauw plaats vond. Een snelle omloop van circa 11 kilometer over zandgronden. Een speedrace direct uit het vertrek, en dat viel voor niet iedereen even gemakkelijk. Zeker niet met de harde wind die ervoor zorgde dat je behalve in de allervoorste gelederen altijd op het kantje zat. Wat minder Amstelrenners dan we eerder zagen dit gravelseizoen, waaronder een DNS van Caspar Hermans, nochtans nog zeer goed in vorm op het EK.
Voor de Masters 40+ en 50+ was het vertrek al om 9.00 uur gepland. Dat betekende vroeg op om nog een (hele) wedstrijdronde te kunnen verkennen. Raúl Woudstra bij de 40+ ging in de openingsfase volledig à bloc, en kon de aansluiting met een tweede groep niet meer maken. Wel een prima 20e plaats. Winnaar was de inmiddels bekende renner die weer een heel pandemonium hield bij het vieren van zijn overwinning. Bedenk hoe Remco Evenepoel Olympisch kampioen werd, en dan nog iets meer, want ja: kampioen bij de Másters!
Voor Pierre Deen gold bij de 50+ min of meer het zelfde. Ook all out om in het wiel te blijven de eerste kilometers. Daarna de overgave, daarna het draaien. Nog wat renners ingehaald, en zo eindig je ook op een uitstekende 25e plaats.
Bij de Juniorenrace keken we naar Max Baars en Lieuwe van der Meulen, beiden ook crossers. Lieuwe zat er mooi bij op een p17, Max op karakter naar een p32, maar voor een hele rits DNF’ers.
Bij de Elite 18+ de ogen op Victor Broex, Koos Jeroen Kers en Belofte Stijn van der Hoorn. Geen Jasper Ockeloen die je hier ook zou verwachten. Hij had zijn race in Girona.
Victor zagen we helaas terug in de uitslag als eerstgenoemde renner met een DNF. Zat wel nog even in de eerste groep, maar geen benen om door te koersen. Koos Jeroen kende de pech helemaal van achter te moeten te starten – en dat was nogal een pak. Met een uiteindelijke p61 heb je dan een serieuze inspanning geleverd. Stijn zagen we terug op p66.
Elite Vrouwen 16+ tot slot. Wie anders dan Femke Markus voelde hier de druk om te winnen? Ze droeg al het mooie Europese tenue, kon daar virtueel en NK-truitje bijkomen? Na drie uur koers werd het een sprint van vier. Femke had niet meer de benen en werd derde. Podium!
Noor Smit zagen we terug op p24.
Volgend jaar weer nieuwe kansen in de gravel. Alle uitslagen: KNWU
Cross is gekomen
Grigori Ivakhov trok naar Duitsland om daar al de eerste crossen te rijden. En hij won al meteen. Komend weekend is al de eerste cross in Mechelen. Raar maar waar: het is al crosstijd.
Deze week meer nieuws over het WK met meerdere Amstelrenners aan de start.
Na één speelronde koploper in de zondag vijfde klasse B
Zeven jaar moest NFC erop wachten. Een man of twintig stond zondag langs de lijn toen het eerste elftal eindelijk terugkeerde in competitieverband. Veel volk trok de rentree niet, doelpunten des te meer: 7-0 tegen buurman Nautilus. Op het veld stond een elftal met dertien nationaliteiten. Misschien kon de terugkeer van NFC 1 niet toepasselijker beginnen.
Mensen met een groot hart voor NFC zullen op een grotere opkomst hebben gehoopt dan deze zondag het geval was. Met zo’n twintig toeschouwers werd gekeken hoe het eerste van NFC weer toetrad tot de A-categorie competitie. Desalniettemin legde NFC een voetbalfeestje op de mat. Volodomyr Pleschanskyi, Kei Kojima en Ace Majkel schoten er ieder één tegen de touwen en Jaimy Dunnes en Marko Feric tekenden voor twee treffers.
Nautilus verloor met 7-0
Waarom was NFC weg?
Voor deze wedstrijd speelde NFC zijn laatste competitiewedstrijd op 8 maart 2020 tegen Geuzen Middenmeer. Dat was destijds de laatste wedstrijd van het seizoen vanwege de coronapandemie. NFC besloot om ook het volgende seizoen niet meer door te gaan. Dat werden er uiteindelijk zes.
Volgens teammanager Alon Goldis was de voornaamste reden voor dit besluit het gebrek aan spelers. Goldis vertelt dat NFC een grote jeugdopleiding heeft, maar dat die grotendeels is gebouwd op expats. Veel jeugdspelers vertrekken weer, waardoor de doorstroom van junioren naar senioren erg laag is. “Bovendien waren de spelers van het eerste niet meer toegewijd en wilde de coach vertrekken. We besloten om niet verder te gaan totdat we weer het juiste moment hadden gevonden”, vertelt Goldis.
Door de stevige concurrentie in Amstelveen waren er bij NFC gesprekken over een mogelijke samenvoeging met andere clubs. NFC had met 350 leden een dieptepunt bereikt en de club liep niet lekker. Nu zijn er meer dan zevenhonderd leden en dat aantal blijft groeien. Volgens Goldis is dit te danken aan een grote verandering binnen het bestuur en een mentaliteitsverandering, waardoor het vertrouwen groeide dat de club zelfstandig kon blijven bestaan. Bovendien werd er geïnvesteerd in een kunstgrasveld, verlichting bij de velden en andere verbeteringen aan de accommodatie.
Terugkeer van het eerste
Die veranderingen zijn ook terug te zien op het veld. “Drie jaar geleden wonnen we met NFC 3 het kampioenschap in de vijfde klasse en ook de beker. Het seizoen daarna werden we kampioen in de vierde klasse. En vorig jaar wonnen we de derde klasse en pakten we opnieuw de beker”, vertelt Goldis trots. “Mensen zijn competitief, ze willen op het hoogste niveau spelen, en wij ook. Dus we besloten om weer met het eerste te beginnen.”
Het team bestaat grotendeels uit spelers van NFC 3 en de beste spelers van de andere seniorenteams werden erbij gevraagd. Goldis vertelt dat er ook veel goede spelers van andere clubs zijn langsgekomen om zich te bewijzen voor het eerste team, maar dat bij de meesten de klik ontbrak. “Het is een teamsport. We proberen hier een elftal te smeden en er is geen ruimte voor individuen”, aldus Goldis. Goldis geeft aan dat een eerste team ook goed is voor de jeugd. Hij vertelt dat de junioren opkijken tegen het eerste team en er later zelf voor willen spelen. Dit helpt volgens hem weer bij het behoud van spelers.
Nieuwe hoofdcoach
NFC zondag 1 staat onder leiding van Yochai Cohen, een Portugees-Israëlische coach met ervaring in Nederland, maar vooral in het buitenland. Hij wil graag dominant en aanvallend voetbal spelen en liet dat in deze eerste wedstrijd meteen zien.
Cohen heeft onder Goldis bij NFC gespeeld, als een middelmatige linksback, zoals hij het zelf verwoordt. Toen hij een club zocht om als coach aan de slag te gaan, was de keuze dan ook snel gemaakt, vertelt hij.
Cohen heeft in het buitenland veel professioneel werk gedaan, maar miste daar de mogelijkheid om een band op te bouwen met spelers. “In het amateurvoetbal zijn ook de dingen buiten het veld belangrijk. Bijvoorbeeld samen in de kantine blijven na een wedstrijd of training. Ik wil connecties leggen met mijn spelers als mensen, niet alleen als voetballers.”
Cohen neemt na elke training een speler apart en praat een tijdje met hem over andere dingen dan voetbal. “Zo kwam ik erachter dat één van mijn spelers een taxibedrijf heeft en mijn vader is toevallig taxichauffeur, dus daar praten we dan over. Om eerlijk te zijn vind ik deze gesprekken veel leuker dan het bespreken van tactieken, omdat ik zo een band met mensen krijg.” Het doel van het team is voor Cohen duidelijk. De meeste spelers zijn het inmiddels gewend om te winnen en die lijn wil de coach voortzetten. Hij gaat voor het kampioenschap en wil dat bereiken met dominant en goed voetbal. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in zondag 5B
Zondagmiddag werd het restant van de eerste speelronde gespeeld in de 1e klasse. Het Amstelveense Sporting Martinus kreeg VIOS-W uit Warmenhuizen op bezoek. De ploeg van trainer Ryan Smart won met 2-0, door twee goals van aanvaller Max Musch. ‘’De doelpunten vielen laat vandaag, maar gelukkig vielen ze wel’’, sprak een opgeluchte Musch. ‘’Ik ben zeer tevreden met de uitslag. Het is altijd moeilijk tegen tien man, want die gaan zich ingraven op hun eigen helft’’, zei Martinus-trainer Smart.
Rood
In de eerste twintig minuten ging het spel op en neer, en was het van beide slordig. ‘’Je had toen twee ploegen die alles gaven. Tegelijk gaven wij niks weg toen, en creëerde wij wel wat kansen.’’ In de 22e minuut kreeg VIOS-W-aanvoerder Lasse Botman een directe rode kaart, na het neerhalen van Martinus-spits Sem van Bruggen die was doorgebroken. Musch nam de vrije trap, maar zag zijn schot op de lat belande. ‘’Toen zij met elf man stonden, probeerde zij nog te voetballen, daarna niet meer. Vanaf toen zakte zij vooral in en werd het moeilijker voor ons’’, zei Musch over de rode kaart. De grootste kans was vlak voor rust. Nour Zafzafi kreeg de bal een paar meter voor het doel, maar schoot hoog over.
Dichtbij
In de tweede helft was de thuisclub de dominante club. Al kwam dat pas een kleine twintig minuten voor het einde tot uiting, in de 68e minuut kreeg Musch weer een vrije trap. Waar hij voor rust op de lat schoot, belande zijn bal nu laag in de hoek en buiten het bereik van de VIOS-W doelman. Twee minuten later was daar weer Musch, die de 2-0 maakte. ‘’Hoe het voelde? Heerlijk natuurlijk’’, zei een blije matchwinner na afloop. ‘In de eerste helft was ik er al dichtbij met een vrije trap. In de tweede helft lukte het gelukkig wel. Ik schoot hem in een andere hoek en raak’’, begon Musch over zijn doelpunten.
Hoger
‘’De 2-0 begon met de goede acties van Nour (Zafzafi) en Rida (Najib). Laatst genoemde speelde mij aan en ik kon daardoor scoren.’’ De score had groter kunnen uitvallen, maar Najib en Van Bruggen kregen de bal er niet meer in. Daardoor bleef het 2-0 voor de Amstelveense ploeg. Volgende week zondag speelt Sporting Martinus een uitwedstrijd tegen JVC uit Julianadorp. Zij verloren met maar liefst 6-2 van SV Hillegom. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het aankomende programma
Met hart en ziel hebben onze U16 jongens gestreden in de A-finale van de landelijke competitie, wat uiteindelijk resulteerde in een prachtige 7e plek. Wat hebben we een gezellige en sportieve dag gehad in Helmond.
De rayonhoofden van de Amsterdamse Crosscompetitie (ACC) hebben vergaderd en weer een mooie kalender vastgesteld, mét een paar aanpassingen ten opzichte van eerdere jaren. Op 18 oktober is de eerste wedstrijd op het mooie parcours van de Pyramide van Hoofddorp/Vijfhuizen en de competitie loopt in één streep door naar 3 januari bij de finale op Sloten. Op 15 november onze eigen Ouderkerker Cross.
Alle info staat hieronder. Je kan je nu registereren. Niet vergeten te doen, óók als je nog twijfelt of maar een paar wedstrijden wil gaan meedoen!
Na de regen van vorige week was het afgelopen dinsdag weer rijden onder zomerse omstandigheden. En dat trekt uiteraard ook meer renners.
Met ook een flinke aanvulling vanuit de jeugd stond er een mooi peloton aan de start, dat maakt het allemaal net een tikkeltje leuker.
Het was een wat kortere wedstrijd dan gebruikelijk, want niet alleen wordt het inmiddels sneller donker, we hadden ook nog de prijsuitreiking en de borrel op het programma staan.
Daarin werden onze trouwe juryleden, Wil Nieuwendijk en Paul Andriessen, terecht in het zonnetje gezet. Want zij zorgen ervoor dat we veilig kunnen koersen en dat er altijd een uitslag wordt opgemaakt. En het bestuur onderstreepte het belang van betrouwbare vrijwilligers met bossen bloemen voor de hele organisatie van de dinsdagavond.
De koers kende een niet zo verrassende winnaar, Tim Schreurs. Met 15 podiumplaatsen in één seizoen de overtuigende winnaar.
Tweede vanavond was Edwin Commandeur die daardoor van plek 5 opschoof naar plek 3. Niels Geise is de renner die dit seizoen het vaakst aan de start stond. Omdat hij daarbij altijd wel een redelijke uitslag reed, werd hij dit seizoen overtuigend tweede in het eindklassement.
Tot 30 maart 2027 bij de eerste rit van het volgende seizoen van de dinsdagavondcompetitie.
Aangezien de oudste jeugd afgelopen donderdag hun NCK-training op het parcours van UWTC Uithoorn hielden, sloot de NJC-jeugd daarbij aan.
De opkomst was wat laag door omstandigheden, dus werden Tomas en Vincent aan het 2de NCK-team toegevoegd om te kijken of dat voor hen al te doen was. Tomas slaagde daarvoor, Vincent kwam een beetje in het gedrang in het hardrij geweld. Daarna nog even mee sprinten met de anderen.
TTT
Als we dan toch allemaal aan het tijdrijden zijn als Team dan kan een team met Koen, Oscar, Fedde en Daniel dat ook gewoon doen. Target was om met z’n vieren minimaal 30km/u te rijden over 7 ronden. Op het parcours van UWTC is dat 8,4km. Met een heel mooi vlak schema lukte dat prima. Alle vier bleven ze samen, soms trok Fedde net even te hard door, soms liet Koen een beetje lopen. Maar met een eindtijd van 15:58’44” kwam het gemiddelde uit op: 32,3km/u! Alle renners 5 bonuspunten! 6 bonuspunten voor Tomas bij de NCK ploegen. 4 voor Vincent.
Sprinten op de brug
Om de hardrijdende NCK-jeugd niet in de weg te zitten, maar toch een aparte sprint oefening te hebben werd de weg in tweeën gedeeld. Links de NCK-jeugd de brug op. Rechts de sprintende jongeren. Start bij het fluitje. Boven op de brug de streep. Doorrijden en dan zo vaak mogelijk het sprintje doen. Het liep soms een beetje in de soep omdat ze elkaar te snel opvolgde voor de tijdswaarneming. Maar iedereen deed drie sprints die telden. Snelste tijd geeft punten
Brugsprint
Naam
Sprint 1
Sprint 2
Sprint 3
Punten
Fedde
9’62
9’51
9’01
5
Vincent
9’29
9’80
9’66
4
Koen
9’91
10’04
9’30
3
Daniel
12’86
14’01
11’34
2
Oscar
12’79
12’09
12’24
1
Dat bruggetje is nog lastiger dan je denkt!
De stand
Tomas 41pt
Koen 40pt
Vincent 38pt
Daniel 30pt
Fedde 30pt
Kees 9pt
Oscar 26pt
Jishnu 8pt
Edze 7pt
Leiderstruien nog steeds voor Oscar en Tomas. Tomas ziet de andere renners nu toch echt dichterbij komen. Oscar kan de zege bijna niet meer ontgaan!
Donderdag 17 september is de volgende avond. Daar zal de techniek bijgeslepen worden!
Ouders en trainers, dank voor het helpen bij tijdswaarneming. Renners bedankt voor een mooie training!
Wat houdt jonge voetballers bezig? Moet je per se winnen om met een goed gevoel naar huis te gaan? Hoe belangrijk is plezier? En wat gebeurt er eigenlijk in de kleedkamer als je net hebt verloren? In deel 3 van Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal laten we zoals elke week de spelers zelf aan het woord. Ditmaal spreken we met Nout van WV-HEDW O14-1, Anne van TOS-Actief MO17-1 en Alessandro van NFC O15-1. Drie verschillende spelers, drie verschillende teams: winnen is lekker, maar beter worden misschien nog wel belangrijker.
Wie jeugdvoetbal alleen vanaf de zijlijn bekijkt, ziet doelpunten, tackles, trainers-coaches die aanwijzingen geven en ouders die soms nét iets harder coachen dan noodzakelijk. Maar in de hoofden van de spelers gebeurt veel meer. Daar wordt nagedacht over een verkeerde pass van vijf minuten geleden. Over die bal die je eigenlijk had moeten hebben. Over de volgende training. Over winnen en verliezen. Over je positie in het elftal. En (soms) ook gewoon over de lol die je met elkaar hebt.
Niet alleen kijken naar uitslagen en standen, maar vooral naar de ontwikkeling van jonge voetballers. Dit seizoen volgen we drie teams: WV-HEDW O14-1, TOS-Actief MO17-1 en NFC O15-1. In elk deel laten we drie spelers iets vertellen. En dan blijkt keer op keer snel: jeugdvoetballers denken soms behoorlijk volwassen over hun sport.
Nout: liever voetballen dan die lange bal
Nout is dertien jaar en eigenlijk nauwelijks weg te denken bij WV-HEDW. Hij begon bij de mini’s en speelt inmiddels zo’n zeven à acht jaar voor zijn club. De laatste jaren was hij centrale verdediger, maar de laatste tijd duikt hij steeds vaker op als linksback. En dat bevalt hem eigenlijk best goed. “Misschien vind ik linksback ook wel leuker”, zegt Nout terwijl hij zich klaarmaakt voor de eerste training van de nieuwe week.
Dat heeft een logische reden. Centraal achterin moet je vooral organiseren, inschuiven en zorgen dat de boel gesloten blijft. Als linksback komt er een ander onderdeel bij: naar voren. Over de buitenspeler heen, meters maken en je bemoeien met de aanval. “Dat kan wat vaker”, vertelt Nout over het overlappen aan de linkerkant.
Het past ook wel bij hoe hij zichzelf als voetballer ziet. Vraag Nout niet naar de mooiste trucjes of een verzameling panna’s. Zijn kwaliteiten zitten ergens anders. “Ik heb een goed overzicht. Ik kan goed rust bewaren. Van de technische dingen moet ik het wat minder hebben dan anderen in mijn team, qua overzicht en slimheid daar moet ik het wat meer van hebben.” Dat klinkt misschien niet spectaculair, maar iedere trainer weet hoe waardevol zo’n speler kan zijn. Zeker achterin. Niet iedere bal hoeft met haast naar voren. Soms is even kijken, een tegenstander lokken en daarna de juiste oplossing vinden heel erg belangrijk. En precies dat probeert WV-HEDW te doen.
In de wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen Alphense Boys, die in 3-3 eindigde, zag Nout zijn eigen ploeg vooral in de eerste helft goed voetballen. “We begonnen heel sterk. We waren alleen maar aan de bal en losten alles voetballend op. We hebben geen lange bal gespeeld.” Dat laatste zegt Nout met gepaste trots.
Nout (R) met onder andere teamgenoot Florian die voor de productie zorgde zaterdag tegen Alphense Boys
Eén punt dat eigenlijk als te weinig voelt
Toch leverde het goede spel geen overwinning op. WV-HEDW kreeg kansen, maakte er te weinig en zag na rust een voorsprong snel verdwijnen. Kleine foutjes werden meteen afgestraft. Dat is volgens Nout sowieso een belangrijk verschil wanneer je op een hoog niveau speelt. “Een klein foutje wordt sneller afgestraft. Maar, daar leer je ook weer van.”
Het is misschien wel een van de belangrijkste lessen in de jeugdopleiding. Je kunt negentig procent van een wedstrijd goed spelen en toch worden afgerekend op die paar momenten waarop de concentratie ontbreekt. Nout ziet dat ook terug bij de tegendoelpunten van zijn ploeg. “Meestal zijn het onze eigen fouten. Het is niet dat de tegenstander dan met een geweldige aanval komt. We hebben het vaak lang onder controle en dan valt er eentje ongelukkig. Daarna valt er kort daarna vaak nog één. Het is eigenlijk een moment van scherpte.”
Tegen Alphense Boys gebeurde iets soortgelijks. WV-HEDW speelde goed, maar gaf de wedstrijd toch gedeeltelijk uit handen. Zelfs een merkwaardig doelpunt van Florian – die een harde uittrap van de keeper tegen zijn hoofd kreeg waarna de bal in het doel belandde – was uiteindelijk niet voldoende voor drie punten. “We waren veel beter dan deze ploeg en hadden kunnen winnen.” Dan voelt 3-3 toch een beetje als verliezen. “Eén punt is natuurlijk fijn. Alleen als die drie punten zo in de lucht hangen en je krijgt er maar één, is dat wel jammer.”
Kampioen? Waarom niet?
In het eerste deel van deze serie sprak ploeggenoot Havard al zijn ambitie uit: kampioen worden. Nout, vorig seizoen één van de drie teamcaptains, loopt daar niet voor weg. “Ja, dat zit er nog in.” Hij kijkt daarbij verder dan alleen naar de resultaten. Volgens Nout waren er wedstrijden waarin WV-HEDW meer had kunnen pakken. Tegen AFC bijvoorbeeld, en ook in de beker tegen Waterwijk. Tegen Almere City lag het anders, maar ook daar zag hij in delen van de wedstrijd aanknopingspunten. Het vertrouwen is dus zeker niet verdwenen. En minstens zo belangrijk: de groep is grotendeels intact gebleven. De nieuwe jongens zijn volgens Nout snel opgenomen. “We vingen ze heel goed op. De jongens die al wat langer in het team zitten, zijn allemaal vrienden met elkaar. Iedereen mag elkaar. En dat blijft zo.” Dat klinkt bijna belangrijker dan drie punten. Bijna dan. Want Nout wil natuurlijk ook gewoon winnen.
Met zijn O13-1 handhaafde Nout zich vorig seizoen, de meeste spelers zijn nu O14-1 geworden
Anne: verliezen, leren en daarna toch weer lachen
Bij TOS-Actief MO17-1, aan de overkant van Middenmeer, treffen we Anne. Zestien jaar, inmiddels tien jaar voetbalervaring en sinds een paar seizoenen actief bij TOS. Daarvoor speelde ze bij AFC IJburg. Haar favoriete plek? Rechtsbuiten, al kan ze ook prima vanaf het middenveld spelen. Anne omschrijft zichzelf als een speler met overzicht en snelheid. “Ik weet meestal wel waar iedereen staat. Daardoor kan ik goede ballen inspelen naar mensen die vrij staan. En ik ben best snel, dus ik kan mooi diepgaan.”
Dat lijkt
Een zeer handige combinatie voor een buitenspeler: eerst kijken en vervolgens ‘gaan’. Maar ook Anne weet precies waar nog winst te behalen valt. “Ik zou af en toe iets meer willen doorzetten. Soms geef ik iets te snel op bij een bal.” Daar zit meteen een mooi stukje zelfkennis in. Je hoeft op zestienjarige leeftijd helemaal geen complete voetballer te zijn. Sterker nog: het hele idee van jeugdvoetbal is dat je dat nog niet bent. Van 0-2 naar beter voetbal. TOS-Actief speelt op een stevig niveau en dat betekent dat fouten soms pijn doen op het scorebord. Anne vertelt over een wedstrijd waarin haar ploeg uiteindelijk met 1-5 verloor van sv Overbos.
De start was niet goed. “We kregen snel twee doelpunten tegen, omdat we gewoon nog niet in de ‘actiestand’ stonden.” Maar daarna veranderde er iets. “Op een gegeven moment kwam het besef en gingen we echt veel beter voetballen. Het eerste kwartier was gewoon niet goed, maar daarna gingen we veel beter spelen en meer naar elkaar passen.” De uitslag veranderde niet meer in iets vrolijks, maar Anne haalt juist uit die ontwikkeling tijdens de wedstrijd iets positiefs. “Als je ziet hoe we aan het begin van de wedstrijd speelden en hoe het aan het einde ging, was er al een grote verbetering. Ik denk dat dat ook belangrijk is.” En dan volgt natuurlijk de onvermijdelijke vraag: wat gebeurt er na zo’n nederlaag in de kleedkamer? Wordt er twintig minuten zwijgend naar de vloer gekeken? Vliegt er een bidon door de ruimte? Valt de muziek stil? Welnee. “Er worden gewoon wel grappen gemaakt.”
Anne vindt juist die combinatie bij TOS zo prettig: serieus willen voetballen, zonder dat het plezier verdwijnt. “Het is een heel gezellig team. Het is een goede combinatie tussen gezelligheid en goed voetballen.” En wakker liggen van een tegendoelpunt? Ook niet. “Ik slaap gewoon nog goed.” Gelukkig maar.
TOS-Actief trof SV Overbos
Een shirt van Queens Park Rangers
En dan nog iets belangrijks in het leven van iedere voetballer: voor welke club ben je eigenlijk? Nout is Ajax supporter. De één na laatste thuiswedstrijd van Ajax tegen PSV was Nout aandachtig toeschouwer in de Arena. Bij Anne komt niet het meest voor de hand liggende antwoord. Queens Park Rangers. Haar vader was al supporter van de Londense club en tijdens een vakantie bezocht Anna haar eerste internationale wedstrijd. Sindsdien is QPR ook een beetje haar club geworden. Sterker nog: tijdens het gesprek draagt ze een shirt van Queens Park Rangers. Geen Real Madrid, Barcelona of Manchester City dus. Gewoon QPR. Dat heeft eigenlijk ook wel charme.
Alessandro kijkt graag naar Haaland – en kopieert hem gewoon
Bij NFC O15-1 in Amstelveen spreken we Alessandro. Hij is dertien, wordt eind september veertien en is bezig aan zijn tweede seizoen bij NFC. Zijn positie laat weinig ruimte voor misverstanden. Spits. En wie een jonge spits vraagt naar zijn voorbeelden, krijgt tegenwoordig al snel een bekende naam te horen. Erling Haaland.
Ook Cristiano Ronaldo behoort tot zijn favorieten, maar vooral naar Haaland kijkt Alessandro heel bewust. Niet alleen omdat de Noor veel doelpunten maakt. Hij probeert daadwerkelijk dingen over te nemen. “Ik heb veel van Haaland geleerd door naar zijn wedstrijden te kijken. Ik zag hoe hij speelde. Daarna begon ik zelf veel doelpunten te maken. Ik zag hoe hij zijn lichaam gebruikte en scoorde. Ik probeerde dat te kopiëren en begon bijna iedere wedstrijd te scoren.” Dat is eigenlijk precies hoe jonge voetballers al generaties lang leren. Vroeger probeerden kinderen op straat Marco van Basten, Dennis Bergkamp of Ronaldinho na te doen. Nu worden op YouTube, TikTok en televisie de loopacties van Haaland bestudeerd.
De middelen veranderen. Het principe niet. Kijken. Proberen. Mislukken. Nog een keer proberen. En uiteindelijk lukt het.
Beter worden om samen te winnen
Alessandro zegt iets interessants wanneer we hem de keuze voorleggen: winnen of jezelf ontwikkelen? Natuurlijk wil hij winnen. Welke spits wil dat niet? Maar hij legt de verbinding tussen individuele ontwikkeling en het team. “Voor mij is beter worden heel belangrijk. Als ik beter word, kan ik het team meer helpen om wedstrijden te winnen.” En daar stopt zijn redenering niet.
Als één speler beter wordt, kan dat volgens hem ook het niveau van een training omhoog trekken. Een ploeggenoot moet harder werken, er ontstaat concurrentie en uiteindelijk wordt de hele groep sterker. Best een volwassen gedachte voor een dertienjarige. Alessandro zijn boodschap is simpel: ontwikkeling en winnen zijn helemaal geen tegenpolen. Het ene kan juist tot het andere leiden.
Na verlies eventjes geen grappen
Toch verschilt NFC op één punt duidelijk van TOS-Actief. Waar bij Anne na een nederlaag alweer vrij snel grappen door de kleedkamer kunnen vliegen, is het bij Alessandro en zijn ploeggenoten een stuk stiller. “Sommige spelers zijn echt heel verdrietig of boos. Anderen zeggen niets en luisteren gewoon naar de feedback. We maken meestal geen grapjes nadat we hebben verloren.” Iedere groep heeft zo zijn eigen dynamiek. Iedere speler verwerkt teleurstelling anders. De één wil praten, de ander juist niet. De één kan een verloren wedstrijd snel loslaten, de ander speelt hem ’s avonds in bed nog drie keer opnieuw. Zolang de tas maandag of dinsdag maar weer wordt ingepakt voor de volgende training.
Alessandro, tweede van links; ‘willen winnen’
Parma ‘boven alles‘
Alessandro heeft Italiaanse roots en zijn voetbalvoorkeur is duidelijk. Parma Calcio 1913 staat op één. Daarnaast volgt hij AC Milan en natuurlijk het Italiaanse nationale elftal. Over dat laatste is hij kritisch, maar hoopvol. Italië presteert momenteel niet zoals Alessandro graag zou zien, maar Alessandro ziet voldoende jonge spelers aankomen om vertrouwen te houden in de toekomst. Het past wel bij de rode draad van zijn verhaal. Jong talent heeft gewoon tijd nodig. Dat geldt ook voor Italië. En eigenlijk net zo goed voor NFC O15-1.
Nout, Anne en Alessandro spelen niet bij dezelfde club. Ze zijn niet even oud, spelen niet op dezelfde positie en beleven hun wedstrijden op een andere manier. Nout denkt als verdediger veel na over overzicht, rust en het voorkomen van fouten. Anne gebruikt haar snelheid en spelinzicht vanaf de rechterkant en probeert zichzelf nu aan te leren om nooit te vroeg op te geven. Alessandro kijkt als spits naar Haaland en wil doelpunten maken. Toch komt in alle drie de gesprekken hetzelfde terug. Beter worden. Niet omdat winnen onbelangrijk is. Integendeel. Nout baalt stevig wanneer WV-HEDW twee punten laat liggen. Anne wil tegendoelpunten voorkomen en wedstrijden winnen. Alessandro ziet iedere verbetering juist als een manier om zijn ploeg vaker te laten winnen. Maar de uitslag is op deze leeftijd niet het hele verhaal. Misschien is dát wel de belangrijkste conclusie.
‘Geef alles’
Aan het einde van het gesprek met Alessandro vragen we wat volgens hem iedere goede voetballer nodig heeft. Techniek? Snelheid? Een goed schot? Kracht? Zijn antwoord is veel eenvoudiger. De wil om te winnen en nooit opgeven. “Je ziet bij profvoetballers dat ze willen winnen. Ze geven iedere wedstrijd tweehonderd procent. Ik denk dat je nooit moet opgeven en altijd alles moet geven.” Geldt dat ook voor NFC? “Ja, natuurlijk. Iedereen moet alles geven.” Daar kunnen ze bij WV-HEDW en TOS-Actief vermoedelijk ook wel iets mee. Want uiteindelijk maakt het weinig uit of je dertien of zestien bent, achterin staat, over de rechterflank vliegt of voorin probeert Haaland na te doen.
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.
De KNVB West I heeft achter gesloten deuren de loting verricht voor de eerste knock-outronde van de districtsbeker. De wedstrijden staan gepland voor het weekend van zaterdag 17 en zondag 18 oktober.
Na drie speelronden in de poulefase gaat de districtsbeker verder met de knock-outfase. De clubs die zich hebben geplaatst, weten na de besloten loting wie de eerste tegenstander op weg naar de volgende ronde wordt.
Bij de loting is rekening gehouden met het niveau waarop de verenigingen uitkomen. Wanneer twee clubs van verschillend niveau aan elkaar zijn gekoppeld, heeft de laagst spelende vereniging het thuisvoordeel gekregen.
Vanaf de knock-outfase gelden bovendien opnieuw de bekende tijdstraffen. Een speler die wegens onsportief gedrag een gele kaart krijgt, kan voor tien minuten naar de kant worden gestuurd. Daarmee is de maatregel, die dit seizoen door de KNVB is ingevoerd bij de standaardteams mannen, ook van toepassing tijdens deze bekerduels.
De wedstrijden in de eerste knock-outronde worden gespeeld op 17 en 18 oktober, al wijst de praktijk doorgaans uit dat veel duels op een dinsdag, woensdag of donderdagavond worden gespeeld. Vanaf deze ronde is er geen ruimte meer voor een misstap: de winnaar plaatst zich voor de volgende ronde van de districtsbeker West I, voor de verliezer zit het bekertoernooi erop. Het Amsterdamsche Voetbal zet hieronder de loting en daarbij vanzelfsprekend alle wedstrijden van de clubs uit de regio Amsterdam overzichtelijk op een rij.
Alle verenigingen uit Voetbalmetropool Amsterdamzijn of worden nog de komende periode persoonlijk benaderd om de selectie en het oefenprogramma aan te leveren en later de officiële teamfoto. Geen bericht ontvangen? Neem dan zelf contact op en/of stuur alles in via:info@hetamsterdamschevoetbal.nl
“Een vuilnisbelt, vuilnishoop, vuilstortplaats, stortplaats, vaalt of deponie is een plaats waar afval wordt gestort”, schrijft Wikipedia. Het is wachten op de toevoeging dat je er ook heel goed een gravelrace omheen kunt organiseren. Want zondag stond een brede Amsteldelegatie aan de start in Medemblik voor de 2e Afvalzorg Gravel the North gravelrace. Nu al legendarisch, en dan moet het NK nog komen.
Alles in het leven wordt een keer marketing. Vuilnisbelten uit een ver verleden gedijen er wel bij. En toegegeven, de Col du Vam mag er zijn. Dichter bij huis dus de voormalige stortplaats naast Medemblik, deels nog in gebruik voor deponie van het dagelijks huisvuil. Tino Haakman en zijn mannen van Westfrisia wisten er wel raad mee. Was het vorig jaar voornamelijk een stoffige editie, dit jaar met NK-ambities was de omloop verlengd met nog meer hoogtemeters en (hobbelige) aangelegde gravelpaden. De regen van de afgelopen week zorgde ervoor dat met name de stroken over de akkers (één witte kool had de passage van de renners niet overleefd en lag als een ‘Wilson’ zielloos langs het parcours) zorgde voor genadeloos zuigende (pindakaas)klei. Dat was nog niet alles, bovenop de vaalt lagen twee diepe plassen (steeplechase – regenwater met een heel vieze nasmaak) die zorgden bij kruisen voor een boeggolf van een klein koopvaardijschip. Kortom, over het parcours raak je niet uitgepraat.
De koers zelf is eigenlijk altijd snel klaar. Afgezien van pech wint de sterkste, of soms met een beetje geluk.
Bij de Heren 15+ stond er geen maat op de kopgroep van drie. Ver daarachter maar niet minder sterk gereden zien we Grigori Ivakhov terug. Broer Nicolai verderop op 30. Judah Gunnink sloot de gelederen op p41.
Bij de Vrouwen 15+ zaten alle Amsteldames op een rij. Van p10 – p13 achtereenvolgens Noor Smit, Rosan Koper, Marie-Sophie Res en Else Dekker.
Bij de Nieuwelingen/Junioren bleef Max Baars lang in de goede groep strijden voor zijn plek. Dat resulteerde in een prima tiende stek.
De Masters 40+ en 50+ vertegenwoordigden bijna de helft van het deelnemersveld. Dat biedt hoop. Jan Dijstelbloem gaat nog steeds met 4 door het leven. In de koers zat hij na een paar ronden tussen de wielen van Falco Bruens, Pierre Deen, Jan van Herwijnen en Wouter Spit. Dat bleef enige tijd zo, Wouter moest vroegtijdig temporiseren, en streed op karakter tegen de wegtikkende tijd. Sander Baars zat er nog tussen, die voorzitterseigen mét beleid de koers aanpakte en mooi naar p18 reed. De zuigmodder vrat ondertussen energie. Jan zag dat links een beter spoor lag, wenkte naar Pierre, die zag het te laat of zat er al doorheen. JanH kende een goede dag en wist in de fases dat het moest de aansluiting te maken. Even later reden JanD en Falco op ‘gecontroleerde’ en niet meer te overbruggen ruime achterstand van JanH. In de laatste ronde sloot Pierre nog bij de twee aan – gedrieën sprintend steil naar de finish. JanH 11e, Falco 13e en Pierre 14e, Wouter 21e. JanD niet in de uitslag opgenomen, we vermoeden iets met transponder.
Falco en JanD ná de koers
Zo kijken we terug op een mooi gravel-evenement in Noord-Holland.
NK Volgende week zondag de strijd om de Nederlandse titel in Rijssen (spreek uit Riesn), geen vuilstortplaats daar in het mooie Twente. Zandgronden des te meer in overvloed. Bij de Masters zijn de ogen gericht op Raúl Woudstra en Caspar Hermans. Bij de Vrouwen ligt de druk bij Femke Markus. Victor Broex heeft hopelijk zijn frisheid teruggevonden. Volgende week meer.
Op 15 september sluiten we seizoen 2026 van de dinsdagavondcompetitie af. En net als andere jaren gebeurt dat met een korte rit om 19.15 uur (geen inschrijfgeld!) gevolgd door de prijsuitreiking in het clubhuis. Mocht je dinsdag niet kunnen meedoen maar heb je wel gereden dit seizoen, dan ben je welkom vanaf 20.00 uur voor de nazit.
Mocht het weer te slecht zijn om te koersen, dan starten we met de prijsuitreiking rond 19.30 uur.
En het is wel zo gezellig als er veel renners komen om elkaars sterke verhalen (over hoe goed ze waren) en slappe excuses (als ze een keer niet zo goed waren) aan te horen. Tot dinsdag!
Winst en verlies liggen soms heel dicht bij elkaar. En al helemaal als de beste ploegen het tegen elkaar opnemen in de competitiefinales. Op zaterdag 12 september streden de pupillen om de titel beste vereniging van Noord-Holland, terwijl de senioren op zondag 13 september een gooi mochten doen naar promotie richting de landelijke tweede divisie. Het werd een weekend van uitersten met prachtige overwinningen op zaterdag en botte pech op zondag. Trots blikken we terug op de prestaties van iedereen die twee dagen lang met volle overgave alles gaf voor de club.
Sporting Martinus heeft de voorbereiding op de competitie met een goed gevoel afgesloten. De Amstelveners wonnen met 3-2 van VVA Achterberg, de ploeg waar de ervaren trainer Eric Meijers sinds deze zomer aan het roer staat. Martinus moest daarvoor diep gaan: na een rode kaart werd een 2-0 voorsprong uit handen gegeven, maar met tien man trok de ploeg van Ryan Smart de wedstrijd alsnog naar zich toe.
Sporting Martinus kreeg zaterdag in de laatste serieuze test voor de competitiestart meteen voldoende stof tot nadenken. De eerste twintig minuten verliepen bepaald niet zoals trainer Ryan Smart voor ogen had. Zijn ploeg probeerde van achteruit te voetballen, maar kwam daarmee regelmatig in de problemen.
Smart zag zijn spelers vervolgens zelf het antwoord vinden. Martinus paste de speelwijze aan, koos vaker voor een directe oplossing en kreeg daardoor meer grip op de wedstrijd. „We hadden een lastige eerste twintig minuten, waarin we voetballend niet echt lekker uitkwamen”, analyseerde Smart. „In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, hebben we onze speelstijl iets aangepast. We gingen wat directer spelen en dat leverde meteen twee goals op.”
Martinus neemt afstand
Die aanpassing resulteerde in een 2-0 voorsprong voor de rust. Tommy Broekhuizen en Tim van Eldonk waren trefzeker voor de Amstelveners. Daarmee leek Martinus de wedstrijd stevig in handen te hebben. Ook na rust veranderde dat beeld aanvankelijk nauwelijks. Martinus controleerde het duel en kon voortborduren op het betere gedeelte van de eerste helft. De wedstrijd kantelde echter toen de doelman van Martinus met rood van het veld moest.
Met tien spelers moest Martinus zich opnieuw aanpassen. Dat lukte organisatorisch aanvankelijk behoorlijk, maar VVA Achterberg profiteerde razendsnel van de numerieke meerderheid. Wesley van Beijnum sloeg tweemaal toe en bracht de ploeg van Eric Meijers terug tot 2-2. Daarmee leek een comfortabele middag voor Martinus alsnog uit te draaien op een lastige laatste bekerwedstrijd.
Van der Vlugt beslist duel
De reactie van Sporting Martinus stemde Smart juist tevreden. Ondanks de man-mindersituatie trok zijn ploeg zich niet volledig terug. De Amstelveners bleven zoeken naar mogelijkheden om VVA Achterberg pijn te doen. Dat werd uiteindelijk beloond. Uit een hoekschop kopte en Finn van der Vlugt de winnende van de wedstrijd binnen: 3-2.
„We bleven het hoofd koel houden en bleven eigenlijk met tien tegen elf continu de aanval zoeken”, aldus Smart. „Op een gegeven moment werd dat beloond met een kopbal uit de corner van Finn. Dat is wel lekker, want dan kom je met tien man weer op voorsprong.” In de slotfase wisselden de numerieke verhoudingen nog door de strafbankregel, maar Martinus hield stand. Voor Smart was vooral de manier waarop zijn spelers met de verschillende wedstrijdsituaties omgingen waardevol. Tijdens de voorbereiding was juist geoefend op momenten waarop de ploeg onder druk komt te staan en een voorsprong moet verdedigen.
Meijers haalt bakzeil in Amstelveen
Daarmee haalde ook Eric Meijers bakzeil in Amstelveen. De ervaren oefenmeester, die bij het grote publiek onder meer bekend werd door het inmiddels beruchte ‘kutkeeper’-fragment uit zijn tijd bij Achilles’29, begon deze zomer aan een nieuw hoofdstuk bij VVA Achterberg. Zijn ploeg toonde veerkracht door een 2-0 achterstand weg te werken, maar zag Martinus uiteindelijk alsnog met de overwinning aan de haal gaan.
Voor Sporting Martinus was het resultaat prettig, maar Smart keek vooral naar wat de wedstrijd richting de competitie opleverde. De moeizame openingsfase vormt daarbij een duidelijk aandachtspunt. Zijn ploeg zocht volgens hem te vaak en te lang naar de korte opbouw en bracht zichzelf daarmee onnodig in moeilijkheden. Tegelijkertijd overheerst het positieve gevoel. Martinus heeft een flink gewijzigde selectie en kampt bovendien nog met enkele blessures die uit het vorige seizoen zijn meegenomen. De technische staf heeft daarom voorzichtig toegewerkt naar volledige wedstrijdbelasting.
„Heel veel jongens hebben negentig minuten kunnen maken. Tegelijkertijd proberen we de blessures goed te managen en die jongens zo snel mogelijk weer fit te krijgen”, zei Smart. „Ik heb tijdens de voorbereiding en de bekercompetitie veel positieve dingen gezien waaraan ik me kan vasthouden.” Zijn conclusie na de 3-2 overwinning was dan ook helder: „We zijn klaar voor de competitiestart.” Kijk hier voor alle bekeruitslagen
Voetbalvereniging Amstelveen heeft zich geplaatst voor de knock-outfase van de districtsbeker. De ploeg won zelf met 3-2 bij ‘s-Graveland en profiteerde bovendien van de onverwachte nederlaag van RKDES bij het al uitgeschakelde SCH’44. Vooraf was duidelijk dat Amstelveen moest winnen en RKDES geen overwinning mocht boeken. Aan beide voorwaarden werd voldaan. Met zes punten eindigde Amstelveen als eerste in de poule en gaat de club de koker in voor de loting.
‘s-Graveland had de eerste wedstrijd met 2-2 gelijkgespeeld tegen RKDES en won vorige week met liefst 5-0 van SCH’44. De ploeg van Michel Strating was dus gewaarschuwd. ‘s-Graveland en Amstelveen waren in de eerste helft redelijk aan elkaar gewaagd. Aan beide kanten was het spel echter slordig en op een paar schoten na ontstond er weinig gevaar voor beide doelen. Andy van der Raad kwam, nadat hij zich goed had vrijgespeeld, met een schot dicht bij een treffer en Selassie Adiegah schoot rakelings over. Aan de andere kant dook Fabian Troost een paar keer gevaarlijk op voor doelman Ioannis Pantelidis, maar hij wist niet te scoren. Dat deed Van der Raad een kleine vijf minuten voor rust wel. Hij speelde zich vrij en schoot de bal fraai binnen. Met een 0-1 voorsprong ging Amstelveen de rust in.
Kort na rust viel doelman Tristan Janmaat van ‘s-Graveland geblesseerd uit. Jelle Langendorff nam zijn plaats onder de lat in. Niet veel later rondde Emir Sinanovic een goede aanval van Amstelveen af: 0-2. Milan van der Linden veroverde de bal en speelde Sinanovic aan. Via een één-twee met Quenten Rosalina kwam hij in scoringspositie. Zijn schot verdween via het been van Daan Schouten in de kruising. Kort daarna volgde ook de 0-3. Na een verzorgde opbouw van Amstelveen kwam de bal bij Rosalina. Via Jordy Coenraad kreeg hij de bal terug, waarna Rosalina met een goede pass Jesper van Eijk in stelling bracht. Van Eijk omspeelde Langendorff en tikte de derde Amstelveense treffer binnen.
Daarmee leek de wedstrijd beslist, maar ‘s-Graveland kwam daarna beter in zijn spel. Met nog ruim een kwartier op de klok resulteerde dat in de 1-3. Een pass vanaf de linkerkant belandde voor de voeten van Dirk Timmermans, die de korte hoek vond. Vijf minuten later onderschepte Appie Bensalah de bal op het middenveld en zette hij Daan Schouten op het verkeerde been. Bensalah ging vervolgens op weg naar Langendorff en kreeg de mogelijkheid de wedstrijd definitief te beslissen. In het één-tegen-één-duel kwam de doelman als winnaar uit de strijd en voorkwam hij de 1-4.
Daardoor hield ‘s-Graveland uitzicht op een beter resultaat en ging de thuisploeg op zoek naar de aansluitingstreffer. Die kwam ongeveer vijf minuten voor tijd. Fabian Troost werd op links aangespeeld door Mathies Romeijn en kon doorlopen richting het doel van Amstelveen. Scheidsrechter Fevzi Tirpanci stond daarbij ongelukkig in de looplijn van Jack van Wijngaarden, die richting Troost wilde verdedigen. Troost kreeg daardoor ruimte en schoot de 2-3 in de korte hoek. Kort daarna kreeg Ruben Verhoeven nog een mogelijkheid, maar zijn inzet ging naast. Bij die actie raakte Pantelidis geblesseerd, waardoor ook Amstelveen zijn eerste doelman moest wisselen. Patrick Alblas nam zijn plaats over.
Vlak voor tijd kreeg ‘s-Graveland nog een laatste kans op de gelijkmaker. Verhoeven kopte een voorzet van Bart van Wijk echter net voorlangs, waardoor Amstelveen de 3-2 voorsprong over de streep trok. Met de overwinning verzekerde Amstelveen zich van een plaats in de knock-outfase van de districtsbeker. Vanaf volgend weekend begint ook de competitie. Amstelveen, dat uitkomt in de derde klasse D, is tijdens de eerste speelronde direct vrij. De competitie telt dertien ploegen, waardoor iedere speelronde één team niet in actie komt. Kijk hier voor alle uitslagen van de districtsbeker
Log in
