De laatste koers van het lange wegseizoen was de Ronde van Nederland (EnecoTour) met zowel bij de mannen als de vrouwen Amstel inbreng. En hoe: Femke Markus won de Limburg etappe en Wessel Mouris reed zich in de top van het klassement (2e).
Maar niet allen dat: ook Dylan Groenewegen, Michiel Mouris, Niek Voogt en Julian Vergouw lieten zich zien. In de proloog in Den Haag leken de Mourissen even 1 en 2 in de uitslag te worden. Dat was net niet zo: Wessel werd 2e en Michiel 5e en daarmee was de toon gezet. Wessel zat er in elke etappe sterk bij en leek in de Limburgetappe ook een greep naar het geel te doen. Dat lukte net niet (de Belg Campenaerts was net iets sterker), maar met ook een top-klassering in de lange tijdrit stond Wessel er goed voor, en dat bleef zo. MM scoorde ook een top-10 in de tweede tijdrit en was in de laatste etappe nog eens serieus in de aanval. Dylan reed in twee sprints achter Merlier naar de tweede plek en sloot zo het seizoen met opgeheven hoofd af.
Julian zat in de etappe over de VAM-berg mee in de vlucht en kon heel sterk voor de zege sprinten. Het leek erop dat een iets betere move in de finale hem nog iets meer had kunnen brengen dan de vijfde plek. Maar ook dat houdt hij vast tegoed. Niek tenslotte reed een regelmatige week en was in de Arnhem etappe ook nog even in de aanval te zien.
Femke was net als Wessel ook goed voor de tweede plaats in het klassement (achter haar angstgegner Lieke Nooijen). Maar de manier waarop ze de Limburg etappe won was indrukwekkend: aanvallen en aanvallen totdat de rest het opgeeft. Met een prachtige solo snelde Femke naar een mooie zege. Volgend jaar in een ander tenue wellicht naar nog meer zeges. Hiermee gaf ze de verkiezing tot Renner van het Jaar nog iets meer kleur; vinden wij.
De opening van de Amsterdamse Cross Competitie begon in gepaste omstandigheden: regen, (frisse) wind en modder. De Noordbikers hadden het parcours rondom de Big Spotters Hill net buiten Hoofddorp omgelegd. Hoe zou dat uitpakken?
Waar voorgaande jaren de carrousel en de singletracks van de MTB-route voor oponthoud zorgen in de cross, gooiden de Noordbikers het letterlijk over een andere boeg. De helft van het parcours speelde zich af ten noorden van de Big Spotters Hill (BSH); drassige brede modderstroken met draaien en keren. Start/finish lag nu wel op een fraaie asfalsstrook, lichtjes omhoog lopend. De BSH was gelijk gebleven met de afzink in de drie delen, waarbij durf en de juiste bandenkeuze cruciaal was. Nieuw was verder de trap, extra lastig want je kwam op hoge snelheid aan. Bij de start was het weer gezellig als vanouds, met veel vertrouwde jonge & oude (Amstel)gezichten.
Jeugd
De jeugd mocht de BSH links laten liggen. De modder lag er zwaar genoeg bij voor ze. Koen Verspuij zet de lijn van vorig jaar voort, en was ook zondag de beste bij de A. Bij de B moest Oscar de klus klaren. Hij werd 14e. De C-groep kende de meeste Amstelrenners. Tawan knap naar plek 2. Briek nog net binnen de top-tien, negende. Torben op 11, Julien op 17 en Fedde op 19.
Nieuwelingen
Op de winnaar van de categorie stond geen maat. Isaac reed heel mooi naar een derde plek. Voor Judah helaas een DNF.
Masters 45+
Grootste verandering voor deze categorie was – naast dat er weer een jaartje uitstel-verval was bijgekomen – de starter. Chris mocht nu zelf meerijden! Hij had een goede (ingewerkte) vervanger gevonden. Volgende keer nog een fluitje, dan zijn we allemaal blij.
Bijna 80 man aan het vertrek, je blijft je verbazen hoe groot deze ACC-categorie blijft! Op de eerste keer BSH was het na plek 6 weer lopen op de singletrack – dat kon bijna niet goed gaan. Volgende keer word er een list voor verzonnen. Een lang gerekt veld nam de duik naar beneden en krulde zich door de modderstroken. Sander Boerkamp voelde zich goed, trok een paar keer goed door en had een gat op zijn directe belagers. Souverein winnaar van ACC #1! Daarachter kwam Thijs Al (DTS) goed op stoom, maar te laat voor de winst. We gaan ‘m vast nog vaker terug zien. (Voor de jongere lezer de wiki-link.)
Michael Breedt weer uitstekend op plek 7, Pierre Deen heel goed naar een p10. Verder nog Marcel Witte, Simon Polstra en Jaap van der Grinten binnen de top-20.
Opvallend: maar liefst vier Amstel-DNF’ers van de zeven.
Dames
Rosan Koper ontpopt zich tot een goede alleskunner. Vandaag weer in de modder naar een goede derde plek. Nielske Voorintholt op vijf en Else Dekker op negen. Ingeborg Kers kende naar eigen zeggen een slechte dag, maar reed ‘m wel uit, elfde.
45 min
Verrassend podium met Luke Roberts op plek 3. We gaan deze voormalig pro mtb’er vast vaker zien. Op p13 zien we Jesper Beerepoot terug, dit jaar al goed op dreef in de DAC. Jan Hummelink op 18 en Jip de Moor nog net binnen de top-20.
Volgende week gaat het circus naar De Bataaf. Vlak maar met ongetwijfeld veel modder.
Amstelveen is al na één knock-out ronde uitgeschakeld in het bekertoernooi. De ploeg leed een 4-1 nederlaag op bezoek bij IJmuiden. Bij rust keek Amstelveen tegen een 2-1 achterstand aan en moest het bovendien de gehele tweede helft met tien man verder na een rode kaart voor Marco Knopper. Na rust ging Amstelveen op zoek naar de gelijkmaker, maar die bleef uit. IJmuiden besliste de wedstrijd in de tachtigste minuut met de 3-1. Ver in blessuretijd vloog een hoekschop rechtstreeks binnen, waarmee de eindstand op 4-1 werd bepaald. De uitslag was misschien enigszins geflatteerd, maar de overwinning van IJmuiden was verdiend. Amstelveen speelde onder zijn gebruikelijke niveau en slaagde er met tien man nauwelijks in de defensie van IJmuiden te doorbreken.
De bekerwedstrijd ging tussen vierdeklasser IJmuiden en derdeklasser Amstelveen. Beide ploegen waren na drie competitiewedstrijden nog zonder puntenverlies. In het verleden werden de onderlinge ontmoetingen meestal in het voordeel van Amstelveen beslist. Deze zaterdag verliep het anders. De inzet was een plek bij de laatste 56. De aftrap vond plaats op een ongebruikelijk tijdstip. Er werd al om 13.00 uur begonnen vanwege de thuiswedstrijd van Telstar tegen Feyenoord. De velden moesten om 15.30 uur vrij zijn.
Rebound
Binnen acht minuten kwam IJmuiden op voorsprong. Julian Jansen wurmde zich door de verdediging van Amstelveen en kwam oog in oog te staan met Ioannis Pantelidis. De doelman bleef goed staan en keerde het schot. De rebound kwam voor de voeten van Roan Menger, maar zijn inzet werd geblokt door Justin Molly. De daaropvolgende corner van Lars Verkade werd ingekopt door Kay Brouwer. Molly haalde de bal van de lijn, waarna Roan Menger alsnog raak schoot: 1-0. Drie minuten later was het alweer gelijk. Marco Knopper veroverde de bal en leverde een voorzet op maat af bij Lennard Eijsvogels. Die ging verder waarmee hij de week daarvoor was begonnen: scoren. Zijn aanname was goed en met een snelle voetbeweging passeerde hij doelman Milan Siepel: 1-1.
Opnieuw op voorsprong
Na ruim een halfuur kwam IJmuiden opnieuw op voorsprong. Een aanval van Amstelveen werd onderschept, waarna achterin een drie-tegen-drie-situatie ontstond. IJmuiden speelde die goed uit. Lars Verkade kreeg de bal, ontsnapte aan de verdediging en liet Pantelidis kansloos met een schot in de korte hoek: 2-1. Vlak voor rust deed zich een opmerkelijk moment voor. Scheidsrechter Jos Angevaare gaf Max Dobber een gele kaart wegens tijdrekken bij het nemen van een vrije trap. In plaats van Dobber voor tien minuten naar de kant te sturen, mocht hij de vrije trap alsnog nemen, ondanks zijn gele kaart.
Grimmiger
Kort daarop werd het duel grimmiger. Marco Knopper werd hard geraakt door Troy Menger, waarna meerdere spelers van IJmuiden zich bij het opstootje voegden. De situatie werd snel gesust. IJmuiden kreeg uiteindelijk een vrije trap toegekend. Drie minuten later kreeg Knopper een rode kaart. Max Dobber onderschepte een aanval van Amstelveen en werkte zich tussen twee tegenstanders door, maar werd vervolgens gestopt door Knopper. Scheidsrechter Angevaare beoordeelde de overtreding als ernstig genoeg voor een directe rode kaart. Amstelveen moest daardoor met tien man verder. Niet veel later klonk het rustsignaal.
Profiteren
Na rust bleek Amstelveen niet in staat om IJmuiden met een man minder echt onder druk te zetten. De thuisploeg kon op haar beurt profiteren van de ruimte die ontstond. Na een kwartier in de tweede helft kreeg Lars Verkade een goede mogelijkheid om de wedstrijd te beslissen, maar Pantelidis maakte zijn doel goed klein en zag de inzet van Verkade net naast gaan. Tien minuten voor tijd viel de beslissing alsnog. Een lange bal van achteruit werd door Amstelveen onvoldoende verwerkt. Roan Menger bracht Jose Leone in stelling, die alleen voor Pantelidis verscheen. De doelman wist zijn schot nog te keren, maar de rebound belandde voor de voeten van Raymond Mutebi. Die gleed de bal binnen: 3-1. Daarmee was de wedstrijd beslist.
Einde bekeravontuur
Ver in blessuretijd zorgde Roan Menger voor het slotakkoord. Zijn corner vloog over alles en iedereen heen rechtstreeks het doel in: 4-1. Vrijwel direct daarna floot scheidsrechter Angevaare voor het einde. IJmuiden plaatste zich voor de laatste 56, terwijl voor Amstelveen het bekertoernooi ten einde kwam. Trainer Michel Strating van Amstelveen was na afloop kritisch op het optreden van zijn ploeg: “Wij hebben het zaterdagmiddag gewoon niet goed gedaan. Natuurlijk speelt mee dat je vijf basisspelers mist door diverse redenen en dat je ook nog eens met tien man komt te staan. Wij waren slordig in balbezit. Wij wisten dat IJmuiden het moet hebben van het fysieke spel en daar hebben wij geen goed antwoord op gegeven. IJmuiden liet ons niet in ons spel komen en daar krijgen zij alle credits voor. Het boek van de beker is dicht en nu op naar volgende week. Op naar Zwanenburg.”
Vierdeklasser houdt lang stand tegen vierde divisionist, maar ziet bekeravontuur met 1-5 eindigen. Ilias El Farissi spreekt van een geflatteerde uitslag.
AMVJ heeft zaterdagmiddag in de eerste knock-outronde van de KNVB-districtsbeker met 1-5 verloren van FC Aalsmeer. De uitslag doet vermoeden dat de vierde divisionist een eenvoudige middag beleefde, maar niets was minder waar. De Amstelveense vierdeklasser bood ruim tachtig minuten uitstekend weerstand en mocht zelfs enige tijd hopen op een verrassing. Pas in de slotfase liep FC Aalsmeer, waarvoor Vincent Noordam tweemaal trefzeker was, uit naar een ruime overwinning.
AMVJ-speler Ilias El Farissi keek ondanks de uitschakeling met een positief gevoel terug op het bekerduel. „Op zich was het een leuke wedstrijd om te spelen. We begonnen goed, met aan beide kanten veel strijd. Ik denk dat we rond de dertigste minuut de 0-1 tegen kregen. Gelukkig gingen we met die stand de rust in. We kwamen vervolgens met het volste vertrouwen uit de kleedkamer dat er nog wat mogelijk was.”
Dat vertrouwen kreeg vrijwel onmiddellijk na de hervatting een extra impuls. AMVJ maakte in de eerste minuut van de tweede helft gelijk via Bilal el Farissi en bracht daarmee de spanning volledig terug. „Net na rust maakten we gelijk. Daarna ging het eigenlijk gewoon goed en was het gelijkopgaand.”
Openingstreffer Noordam 0-1
Strafschop kantelpunt
Het duel kreeg vervolgens een voor AMVJ ongelukkige wending. Volgens El Farissi speelde een fysieke beperking bij de doelman een belangrijke rol in de aanloop naar de tweede Aalsmeerse treffer. „Onze keeper Konstantinos Panagis had behoorlijk last. Hij kreeg een bal teruggespeeld, maar kon die niet zo ver wegtrappen. Daardoor kwam de bal iets te kort terecht en kon Aalsmeer direct aanvallen. De linkerspits Broos Krijger werd aangespeeld en onze rechtsback maakte een sliding waarbij de bal tegen zijn hand kwam. Daardoor kregen we een strafschop tegen en werd het 1-2.”
AMVJ weigerde zich gewonnen te geven. De thuisploeg bleef mogelijkheden creëren en kreeg volgens El Farissi voldoende kansen om opnieuw langszij te komen. „Na de 2-1 hebben we echt een aantal cruciale momenten gehad waarin we de 2-2 konden maken. Bij Aalsmeer ging het in de opbouw een aantal keren niet goed, waardoor we de bal konden veroveren. Alleen slaagden we er niet in om de gelijkmaker te maken. Op dat moment was er eigenlijk nog niet zoveel aan de hand.”
Pourchez net te kort
Omstreden derde treffer
De beslissing viel volgens de AMVJ-speler pas rond de tachtigste minuut. Daarbij had hij grote twijfels over de geldigheid van de derde Aalsmeerse treffer. „Vervolgens kregen we de 1-3 tegen, wat overigens volgens mij wel buitenspel was. Maar goed, de scheidsrechter zag dat anders en liet doorspelen. Daarna was het eigenlijk wel een beetje gespeeld. Zelfs toeschouwers van Aalsmeer zeiden dat het buitenspel was. Maar de scheidsrechter dacht daar anders over en dat is zijn goed recht. Zo’n doelpunt geeft natuurlijk wel een mentale klap waarvan je moeilijk herstelt.”
In de laatste minuten liep FC Aalsmeer verder uit naar 1-5. El Farissi zag dat het verschil in niveau en fysieke gesteldheid uiteindelijk toch zichtbaar werd. „Het is best een geflatteerde uitslag als je kijkt naar de eerste tachtig, tweeëntachtig minuten die we gespeeld hebben. Ik denk dat het voornamelijk ook in de fitheid zat. Je merkte in de laatste minuten dat zij toch nog wat meer in de tank hadden dan wij. Daardoor konden ze sneller onder de druk uitkomen. Wij spelen natuurlijk vierde klasse en zij vierde divisie. Dat verschil merk je uiteindelijk wel.”
1-4
Complimenten van tegenstander
Ondanks de ruime nederlaag zag El Farissi voldoende aanknopingspunten. Vooral de manier waarop AMVJ zich tegen een aanzienlijk hoger spelende tegenstander presenteerde, stemde hem tevreden. „Als ik kijk naar het team dat er nu staat ten opzichte van de afgelopen seizoenen, dan zijn we toch behoorlijk zoekende geweest naar de juiste formaties en het juiste spel. Je ziet dat we het dit seizoen aardig te pakken hebben en met veel meer zelfvertrouwen spelen. Dat heb je in deze wedstrijd eigenlijk ook wel gezien, tot de tachtigste minuut.”
Ook de reacties van de tegenstander deden hem goed. „We hebben best veel complimenten van FC Aalsmeer gekregen. Ze zeiden dat ze eigenlijk hadden gedacht dat het een ‘walk in the park’ zou worden, maar dat het vies tegenviel. Dat is natuurlijk leuk om te horen.”
De AMVJ-speler wilde tegelijkertijd de kwaliteiten van FC Aalsmeer niet tekortdoen. „Complimenten ook aan hen. Ze hebben gewoon sterk gespeeld en waren vooral na de 1-3 een stuk feller dan wij. In de eerste helft hadden ze niet al te veel gecreëerd, maar in het laatste gedeelte van de tweede helft kwamen ze echt los. Hun linksbuiten, die erin kwam, speelde een goede wedstrijd en creëerde heel veel.” De bekeruitschakeling betekent voor AMVJ het einde van het avontuur, maar El Farissi houdt vooral de positieve punten over. „Voor ons is het alleen maar leuk dat we zo’n wedstrijd kunnen spelen tegen een ploeg die zoveel hoger speelt. We hebben laten zien dat we goed kunnen voetballen en dat we als team stappen hebben gemaakt. Het is jammer van die laatste minuten, maar al met al hebben we gewoon een leuke wedstrijd gespeeld.” Kijk hier voor alle bekeruitslagen
Van zaterdag 17 tot en met dinsdag 20 oktober staat voor veel Amsterdamse en regionale amateurclubs de eerste knock-outronde van de KNVB-districtsbeker op het programma. Met verschillende stadsderby’s, ontmoetingen tussen clubs uit uiteenlopende klassen en enkele bijzondere affiches belooft het een interessante bekerronde te worden. Vooral de duels tussen AFC en WV-HEDW, AFC IJburg en Ajax, GeuzenMiddenmeer en DVVA en Buitenboys en JOS/Watergraafsmeer springen in het oog.
De groepsfase ligt achter ons en vanaf nu telt alleen het resultaat. Een nederlaag betekent uitschakeling, terwijl de winnaars hun bekeravontuur mogen voortzetten. Het komende programma is verspreid over vier dagen, waarbij de meeste wedstrijden op zaterdag worden afgewerkt. Maandag en dinsdag volgen nog twee interessante ontmoetingen.
AFC en Purmersteijn op zoek naar een goed vervolg in tweede en derde divisie
In de Tweede Divisie wacht AFC zaterdag een uitwedstrijd tegen Barendrecht. De Amsterdamse ploeg van trainer Chedric Seedorf kende de afgelopen weken wisselende resultaten. De ontmoeting met en in Barendrecht is een competitiewedstrijd en vormt daarmee een uitzondering op het overwegend met bekerduels gevulde programma.
Ook Purmersteijn komt zaterdag in competitieverband in actie. De promovendus van de Derde Divisie ontvangt Sparta Nijkerk. De ploeg van Berry Smit heeft zich de afgelopen weken nadrukkelijk laten gelden. Na de overwinning – 4-2 zege op Harkemase Boys – hield Purmersteijn vorig weekend bovendien ACV in Assen op 1-1. Tegen het gerenommeerde Sparta Nijkerk wacht opnieuw een serieuze krachtmeting.
Een van de meest aansprekende (en leuke) bekerwedstrijden is AFC IJburg tegen Ajax (amateurs). De zaterdagselectie van Ajax probeert na de degradatie uit de Vierde Divisie opnieuw zijn draai te vinden in de eerste klasse. AFC IJburg krijgt de kans om zich tegen een bekende Amsterdamse tegenstander te gaan onderscheiden.
Ook GeuzenMiddenmeer tegen DVVA is een aantrekkelijk affiche. DVVA heeft de afgelopen weken laten zien moeilijk te verslaan te zijn, door veel gelijke spelen. In de beker gelden echter andere wetten en zal de ploeg van Toofeek zich geen misstap kunnen veroorloven.
FC Amsterdam ontvangt Sporting Martinus, FC Amsterdam is opnieuw gestart dit seizoen en Martinus verloor in de allerlaatste fase van ZOB met 0-1. Voor beide verenigingen is de beker een gelegenheid om zich naast de competitie te onderscheiden.
Bij SCPB’22 tegen sv De Meer (zo.) staan eveneens twee clubs tegenover elkaar die elkaar in de regio goed kennen. SCPB’22 boekte eerder deze maand een knappe 1-4 overwinning bij EDO. De Meer liet op zijn beurt karakter zien door met negen man een 2-1 overwinning op Schagen United over de streep te trekken en een ruime overwinning op VVS’46. Het zijn resultaten die deze ontmoeting extra interessant maken.
Legmeervogels, Hoofddorp en FC Aalsmeer
KDO tegen Legmeervogels is een regionaal duel waarin beide ploegen elkaar weinig ruimte zullen willen geven. Legmeervogels heeft in de competitie nog niet de smaak van een overwinning geproefd, en hoopt in de beker dat om te zetten tegen de koploper van de vierde klasse B (west 2).
SV Hoofddorp gaat op bezoek bij Hertha. De ploeg kende recent een moeilijke middag tegen SJC, dat met 6-2 te sterk was maar reageerde met een 3-2 overwinning op ARC. Het klassenverschil bestaat op papier, ook in de praktijk?
FC Aalsmeer speelt uit tegen AMVJ. De ploeg uit Aalsmeer verloor afgelopen weekend in de Vierde Divisie met 4-2 bij FC Uitgeest. Vooral na rust had de ploeg van Erwin Tump moeite om grip op de wedstrijd te houden. Tegen AMVJ zal Aalsmeer zich moeten herstellen. Ook IJmuiden tegen Amstelveen verdient aandacht. Amstelveen boekte eerder onder andere een 3-4 overwinning op DWS en zal dat resultaat graag een passend vervolg geven.
ZOB en HBOK willen door
Voor ZOB staat een uitwedstrijd tegen Klein Sluis op het programma. De ploeg uit Zuidoostbeemster speelde onlangs met 1-1 gelijk tegen SVA, won van Sporting Martinus met 0-1 en krijgt in de beker een nieuwe gelegenheid om zich te laten gelden.
HBOK reist af naar LSVV. De Zunderdorpse ploeg van trainer Ricky Kumar is sterk aan het seizoen begonnen en bezette begin oktober de koppositie in de Tweede Klasse B. Meerdere overtuigende overwinningen onderstreepten de ambities van HBOK. De beker biedt de ploeg een extra podium om die goede vorm door te trekken.
Zondag: ZSGOWMS ontvangt HBC
Op zondag 18 oktober staat ZSGOWMS tegenover HBC. De Amsterdamse ploeg verloor eerder deze maand met 3-1 van Amstelveen en krijgt tegen HBC een nieuwe uitdaging. HBC is de huidige koploper van de vierde divisie en het zal een zeer pittige kluif worden voor de ploeg uit Amsterdam-West.
Maandag: AFC officieel thuis, maar te gast bij WV-HEDW
Een bijzonder affiche staat maandag 19 oktober op het programma. AFC (zaterdag) en WV-HEDW (zaterdag) ontmoeten elkaar in een Amsterdamse bekerderby. Opvallend is de locatie. Hoewel AFC officieel als thuisploeg staat vermeld, wordt de wedstrijd gespeeld op het sportpark van WV-HEDW. De administratieve thuisclub speelt dus feitelijk een uitwedstrijd.
Sportief gezien wacht de zaterdagselectie van AFC een stevige uitdaging. WV-HEDW promoveerde afgelopen seizoen naar de Vierde Divisie en heeft zich laten zien. Begin oktober werd AFC’34 met 2-0 verslagen. De ploeg heeft daarmee aangetoond ook op een hoger niveau competitief te zijn. Voor AFC, bezig aan een sterke opening van het seizoen, biedt de beker een kans om zich te meten met een tegenstander die inmiddels op een hoger competitieniveau actief is.
Dinsdag: Buitenboys ontvangt JOS/Watergraafsmeer
De bekerreeks wordt dinsdag 20 oktober afgesloten met Buitenboys tegen JOS/Watergraafsmeer. De Almeerse thuisclub won begin oktober met 3-1 van VSV en zal voor eigen publiek willen verrassen.
JOS/Watergraafsmeer heeft zich onder trainer Richard Plug inmiddels in de Vierde Divisie bewezen als een sterkte tegenstander. Voor JOS is de districtsbeker bovendien een competitie waarin de club zich graag laat zien, want mede daardoor heeft het zich laten gelden in het ‘grote bekertoernooi.’ Later deze maand wacht de ploeg een zeer aansprekend affiche in het landelijke KNVB-bekertoernooi tegen NAC Breda. Eerst moet de aandacht echter volledig uitgaan naar Buitenboys.
Van dinsdag 13 tot en met dinsdag 20 oktober staat het amateurvoetbal in district West I in het teken van de eerste knock-outronde van het KNVB-districtsbekertoernooi. Voor de gekwalificeerde verenigingen begint daarmee het echte bekerwerk: winnen betekent doorgaan, verliezen betekent uitschakeling.
Na de poulefase die eind augustus startte en drie speelrondes omvatte, is er nu geen ruimte meer voor een misstap. De clubs strijden om een plaats in de volgende ronde, waarbij het bekertoernooi traditioneel kansen biedt voor verrassingen. Ploegen uit verschillende klassen treffen elkaar en juist die onderlinge verschillen maken het bekervoetbal aantrekkelijk.
Bij de knock-outwedstrijden gelden enkele bijzondere bepalingen. Eindigt een duel na negentig minuten gelijk, dan volgt direct een strafschoppenserie. Er wordt dus niet verlengd. Daarnaast geldt dit seizoen bij de standaardteams mannen een tijdstraf van tien minuten voor bepaalde vormen van onsportief gedrag, zoals protesteren, tijdrekken of het wegtrappen van de bal. Niet iedere gele kaart leidt automatisch tot een tijdstraf. Ook krijgt tot de laatste zestien het laagst geklasseerde team het thuisvoordeel.
De bekerloting voor de 56 standaardteams senioren categorie A in West I vindt plaats op woensdag 21 oktober en is vanaf 13.00 uur semi live te volgen via onze website. De wedstrijden van de volgende (tweede) ronde staan gepland voor het weekend van 19 en 20 december.
De eerste knock-out ronde 2026-2027, regio Amsterdam
Sporting Martinus en ZOB hielden elkaar lange tijd in evenwicht. Beide ploegen kregen mogelijkheden om de score te openen, maar pas in de negentigste minuut viel de beslissing. Haitam Ibrahimi bezorgde ZOB vanaf de strafschopstip een 0-1 overwinning in Amstelveen.
Voorafgaand aan het duel stonden beide ploegen op vijf punten. Een overwinning zou aansluiting bij de bovenste ploegen betekenen, terwijl een nederlaag een terugval op de ranglijst tot gevolg kon hebben. Omdat de voorgaande wedstrijd uitliep, begon de ontmoeting een kwartier later dan gepland.
Vanaf de aftrap lag de intensiteit hoog en speelden beide ploegen in een stevig tempo. Daardoor ging er in de passing aan beide kanten regelmatig iets mis, maar ontstond wel een levendige wedstrijd. De strijd speelde zich aanvankelijk voornamelijk op het middenveld af. Pas in de veertiende minuut kwam het eerste gevaar van ZOB. Een afstandsschot van Tarik Basayid vanaf de rechterkant ging rakelings over het doel. Na een halfuur kreeg Sporting Martinus een goede mogelijkheid. De rechterspits verscheen alleen voor ZOB-doelman Tobias Droomers, die met zijn voet redding bracht. Niet veel later werd Droomers alsnog gepasseerd, maar wist Marko Pals de bal tot hoekschop te verwerken. Vlak voor rust kreeg Sporting Martinus opnieuw een kans, maar het schot van spits Sem van Bruggen ging net naast.
Sem van Bruggen
Kansen aan beide kanten
Ook na rust bleef het tempo hoog en golfde het spel op en neer. Sporting Martinus kreeg opnieuw mogelijkheden. Een schot vanaf de rechterkant ging rakelings naast en tien minuten later verscheen Martinus weer alleen voor Droomers. De ZOB-doelman wist ook deze inzet te keren. ZOB liet zich in de tweede helft aanvallend iets vaker zien. Na een goed uitgespeelde aanval kwam Tarik Basayid in een kansrijke positie, maar zijn inzet werd gestopt door doelman Ruben Zimonyi van Sporting Martinus.
Strafschop brengt beslissing
In de slotfase zochten beide ploegen naar de openingstreffer. ZOB kwam nog enkele keren gevaarlijk door. Ibrahimi speelde zijn directe tegenstander uit, maar zag zijn schot gekeerd worden door de doelman Zimonyi. In de negentigste minuut viel alsnog de beslissing. Luca Kouwenberg gaf een voorzet op Luke Abelskamp, die in het strafschopgebied ten val werd gebracht. Scheidsrechter Van Twiller kende ZOB een strafschop toe. Ibrahimi nam plaats achter de bal en schoot hard en hoog binnen: 0-1.
Daarmee trok ZOB een wedstrijd naar zich toe die lange tijd op een doelpuntloos gelijkspel leek af te stevenen. Sporting Martinus bleef ondanks meerdere mogelijkheden en kansen zonder treffer achter. Door de overwinning komt ZOB op acht punten en houdt de ploeg aansluiting met de bovenste helft van de ranglijst. Sporting Martinus speelt op 17 oktober om 15.00 uur tegen FC Amsterdam. ZOB speelt ook op die dag in het districtsbekertoernooi een uitwedstrijd tegen Kleine Sluis uit Anna Paulowna. De aftrap is om 17.00 uur. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
DWS komt na rust terug van 0-2 achterstand, maar Amstelveen trekt met 3-4 aan het langste eind dankzij drie treffers van Lennard Eijsvogels.
Op bezoek bij DWS boekte Amstelveen de derde overwinning in drie competitiewedstrijden en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de derde klasse D. Bij rust leidde Amstelveen met 0-2 dankzij twee rake vrije trappen van Lennard Eijsvogels, maar kort na rust kwam DWS op gelijke hoogte door doelpunten van Terry Tazeh en Davelinho Markus. Twee minuten later zette Jesper van Eijk Amstelveen opnieuw op voorsprong, waarna Eijsvogels met zijn derde treffer de marge weer op twee doelpunten bracht. Het slotakkoord was voor Markus, maar verder kwam DWS niet. Door de 3-4 nederlaag bleef de ploeg van trainer Charles Loots opnieuw met lege handen achter.
Zowel DWS als Amstelveen begonnen zichtbaar gehavend aan de wedstrijd. Met vijf basisspelers in de ziekenboeg moest Amstelveen-trainer Michel Strating puzzelen om een elftal samen te stellen. Max Boonstoppel was terug van een schorsing en met precies elf beschikbare spelers kon Amstelveen aan de wedstrijd beginnen. De bezoekers uit Amstelveen begonnen slordig en dat resulteerde binnen een minuut in een grote kans voor Davelinho Markus. Hij onderschepte de bal en kwam één op één te staan met Ioannis Pantelidis. Doelman Pantelidis van Amstelveen bleef goed staan en tikte de bal naar buiten, waardoor Markus niet tot scoren kwam. Vervolgens legde hij de bal voor de voeten van Zakaria Hunnun, maar diens schot werd door Pantelidis tot corner verwerkt.
Zes minuten later bereikte Hunnun na een één-tweetje met Steven Gefferie de achterlijn. Zijn voorzet werd door Pantelidis weggewerkt, voordat de inkomende Terry Tazeh gevaarlijk kon worden. Na tien minuten kwam Amstelveen beter in de wedstrijd en kreeg het direct een mogelijkheid. Zakaria Madrane stuurde Jesper van Eijk met een dieptepass weg. Dankzij zijn snelheid kon Van Eijk richting het doel, maar doelman Victor Lam verkleinde de hoek en voorkwam een treffer.
Kort daarop kwam een voorzet van Lennard Eijsvogels via enkele spelers voor de voeten van Milan van der Linden. Zijn harde schot belandde tegen de onderkant van de lat en sprong terug het veld in. Abderrahmane Bensalah probeerde de rebound te controleren, maar werd daarbij gehinderd door Touvarno Pinas.
Charles Loots, coach van DWS
Twee vrije trappen maken het verschil
Na ruim een half uur kwam Amstelveen op voorsprong. Bensalah passeerde Zakaria Hunnun, maar werd aangetikt. Scheidsrechter Alie Gok kende Amstelveen een vrije trap toe. Lennard Eijsvogels nam plaats achter de bal en schoot raak: 0-1. Enkele minuten later moest Pantelidis opnieuw ingrijpen toen Aryan Kamalidehkordi wist door te breken. Ook Max Boonstoppel speelde een belangrijke rol bij het voorkomen van de gelijkmaker.
Kort voor rust voorkwam Victor Lam dat Amstelveen de voorsprong verdubbelde. Bensalah kreeg de bal van Andy van de Raad, hield Hunnun van zich af, trok naar binnen en schoot vanaf ongeveer zeventien meter richting de kruising. Lam wist met een knappe redding een doelpunt te voorkomen. Uit de daaropvolgende hoekschop kwam de bal tegen de hand van Hunnun. Scheidsrechter Gok kende Amstelveen opnieuw een vrije trap toe, net buiten het strafschopgebied van DWS. Eijsvogels meldde zich opnieuw en schoot ook deze vrije trap binnen. Daarmee ging Amstelveen met een 0-2 voorsprong de rust in.
DWS komt terug, maar Amstelveen reageert direct
Na rust kwam DWS snel langszij. Terry Tazeh bracht de stand op 1-2. Twee minuten later kreeg Steven Gefferie de bal goed mee en werd zijn voorzet door Davelinho Markus binnengelopen: 2-2. Binnen zes minuten na rust had DWS de achterstand weggewerkt.
De thuisploeg kon echter niet lang van de gelijkmaker genieten. Twee minuten later stond Amstelveen alweer op voorsprong. Een corner van Andy van de Raad werd gecontroleerd door Jesper van Eijk, die vervolgens hard uithaalde en de 2-3 binnenschoot. Halverwege de tweede helft onderschepte Emir Sinanovic de bal en speelde Lennard Eijsvogels aan. Die passeerde twee verdedigers van DWS en liet doelman Lam kansloos. Met zijn derde doelpunt van de middag bracht Eijsvogels de stand op 2-4.
Het verschil werd niet veel later weer teruggebracht tot één doelpunt. Pantelidis verkeek zich op een inzet van Markus, waardoor DWS op 3-4 kwam. In het restant van de wedstrijd wist Amstelveen de voorsprong vast te houden. Grote kansen bleven in de slotfase uit.
Strating tevreden met resultaat
Trainer Michel Strating was na afloop vooral tevreden over de drie punten: “De drie punten vandaag zijn het belangrijkste, want wij speelden noodgedwongen met veel andere spelers dan vorige week. Dan vind ik dat wij het heel goed hebben gedaan. Het was wat onrustig en de patronen zijn er dan nog niet. Dan loop je weleens gemakkelijk tegen tegendoelpunten aan. Maar wij blijven winnen en dus loopt het allemaal wel lekker.”
Bekerprogramma en vervolg competitie
Volgende week staat de eerste ronde van de beker op het programma. Amstelveen gaat op bezoek bij IJmuiden, de koploper van de vierde klasse B. Net als Amstelveen heeft IJmuiden negen punten uit drie competitiewedstrijden verzameld. DWS is al uitgeschakeld in het bekertoernooi en heeft een vrij weekend. Een week later wordt de competitie hervat. Amstelveen speelt dan uit tegen Zwanenburg, terwijl DWS op zondag op bezoek gaat bij (koploper) Swift. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse C
Vrijdagavond werd in een goed gevuld clubhuis afscheid genomen van wieler(weg)seizoen 2026. Opnieuw werd nog eens teruggeblikt op het seizoen en de renners en rensters en vrijwilligers die het verdienen nog even goed over het voetlicht te brengen. Het weer liet het geplande fietsprogramma niet toe. De boodschap van de weergoden was duidelijk: het wegseizoen zit erop. Dus kon er met een glas in de hand en met een goed gevuld buffet teruggekeken worden op het jaar.
Voorzitter Sander Baars trapte een en ander af met een voorwoord waarin even teruggekeken werd op het seizoen, de stand van zaken omtrent de club en op het élan van het NCK onze club de beste club van Nederland noemen! Los van de prestaties hebben we toch ook maar mooi die landelijke koersen georganiseerd en draait de jeugdafdeling heel goed.
Tevens bedankte Sander twee afscheidnemende trainers Hans en Ben en na hun jarenlange inzet (15+ jaren) mocht hij ze ook benoemen tot erelid. Een mooie waardering.
Daarna zette Herman Pelgrim de Jeugdafdeling nog even in het zonnetje en werd Lien Vermeulen (als een van de weinige meisjes in de groep) geroemd om haar inzet en kreeg ze de de Jeugd Stimulerinsgsprijs. Daarna nam de Sportcommissie het woord en René Markus reikte namens de Supportersvereniging weer enveloppen uit aan 21 renners (m/v) die een podiumplaats hebben behaald. Daaronder wederom grote namen, allen échte Amstelrenners. Om maar te noemen: Dylan Groenewegen met zijn grote zeges, Riejanne Markus, Michiel Mouris en Amber Kraak op de EK en WK, Femke Markus die Europees kampioen gravel werd, maar ook de Conti’s die vele malen in beeld rijden en ook koersen winnen (zoals Julian Vergouw en Enzo Leijnse). En dan vergeten we er nog heel veel.
Daarnaast wordt er elk jaar een Renner van het Jaar verkozen. Nu is het zo dat Ereleden en Leden van Verdienste niet meer in aanmerking komen voor de titel, dus een paar wereldtoppers vielen af. Belangrijkste kandidaten waren Wessel Mouris, Femke Markus en Julian Vergouw. Maar eigenlijk kan je niet om een Europees kampioen (en zilver op het NK Weg) heen. Dus Femke Markus werd wederom benoemd tot Renner van het Jaar en wederom in het illustere rijtje op de beker met de grote oren (Prestatiebeker) laten zetten. Tevens is zij met haar Europese titel benoemd tot Lid van Verdienste. Een terechte benoeming.
Voor de Jongere van het Jaar was het nog lastig. Mariël Mur was de sterkste Junior Vrouw (en winnaar van een koers, maar ook de broers Ivakhov lieten zich heel goed zien. Nikolai won een wedtsrijd, maar Grigori (eerstejaars) liet zich ook overal zien en haalde al enkele podiumplaatsen en is nu in het veld ook een van de sterksten. Met de moraal van de sluitingsavond pakte hij de ochtend daarna in Rhenen alweer de eerste zege in de cross.
NCK Ploegen
Uiteraard werd de NCK ploeg (alle categorieën) nog even gememoreerd en werden de medaillewinnaars nog even in het zonnetje gezet.
Enfin, genoeg om nog gezellig te blijven borrelen en napraten. Tevens werd er al “vooruitgeblikt, want er is nog de Enecotour met een aantal Amstelrenners aan de start en zondag 18 oktober start de ACC. En op 7 november beginnen de wintertrainingen. Zin in!
De trainingen op maandag 12 en vrijdag 16 oktober gaan door. Op dinsdag 13 en donderdag 15 oktober is er geen training. Train je normaalgesproken op dinsdag, dan ben je in de herfstvakantie van harte welkom om op maandag mee te doen. Train je normaalgesproken op donderdag, dan kun je op vrijdag meedoen. De trainingstijden zijn ongewijzigd.
Het Amsterdamse amateurvoetbal maakt zich op voor het laatste competitieweekend voordat de herfstvakantie voor een korte onderbreking zorgt. Op zaterdag 10 en zondag 11 oktober staat een aantrekkelijk programma op de rol. Van AFC tegen Hoek in de Tweede Divisie tot de Amsterdamse kraker tussen Swift en Ajax, onze Wedstrijd van de Maand. Voor sommige ploegen is het zaak om de goede lijn vast te houden, voor andere wordt het hoog tijd om de punten binnen te halen. Eén ding is zeker: met een overwinning de korte pauze ingaan, voelt toch een stuk prettiger.
De competitie is nog jong, maar de eerste contouren beginnen zichtbaar te worden. Ambities zijn uitgesproken, verwachtingen gewekt en de eerste tegenvallers inmiddels verwerkt. Of misschien ook nog niet. Voor een aantal Amsterdamse clubs wordt het een weekend van bevestiging. Voor andere een mogelijkheid om iets recht te zetten. En dan zijn er natuurlijk nog de wedstrijden waarin reputatie, onderlinge rivaliteit en een gezonde dosis Amsterdamse bluf een rol spelen.
Tweede Divisie: AFC krijgt Hoek op bezoek
Op sportpark Goed Genoeg ontvangt AFC zaterdag Hoek. De Zeeuwen zijn geen tegenstander die je zomaar even opzijzet. Beide ploegen zijn wisselvallig aan het seizoen begonnen en staan na acht wedstrijden dicht bij elkaar op de ranglijst. AFC bezet de tiende plaats, terwijl de Zeeuwen met één punt minder dertiende staan. Hoek eindigde vorig seizoen als promovendus verrassend op de derde plaats, maar heeft dit seizoen moeite om die prestaties te evenaren. Afgelopen weekend boekte de ploeg van Gérard de Nooijer tegen De Treffers eindelijk de tweede competitiezege (3-1). AFC verloor juist van Spakenburg (2-1) en liet ook tegen HHC Hardenberg en Katwijk kostbare punten liggen. De Amsterdammers hebben bovendien nog iets recht te zetten. Vorig seizoen werd AFC op eigen veld met liefst 1-5 afgedroogd door Hoek. In de uitwedstrijd knokte de ploeg van Chedric Seedorf zich nog terug naar een 2-2 gelijkspel. Beide selecties ondergingen afgelopen zomer flinke veranderingen. Zaterdag staat er voor beide clubs dan ook meer op het spel dan alleen drie punten: de aansluiting met de bovenste helft van de Tweede Divisie.
Derde Divisie: Purmersteijn op bezoek bij toekomstige bekertegenstander
Voor Purmersteijn wacht een bijzonder interessante uitwedstrijd tegen ACV in Assen. De ploeg van Berry Smit beleeft na de promotie iedere wedstrijd nieuwe uitdagingen maar met uitstekende resultaten. Ook is de ploeg van Smit bezig aan een succesvolle bekerreeks. ACV is bovendien een interessante graadmeter. De Assenaren bereikten eveneens het hoofdtoernooi van de KNVB Beker, waarin ze later deze maand AFC ontvangen. Purmersteijn zelf treft daarin Gemert.
Vierde Divisie: JOS wil thuis laten zien dat het bovenin thuishoort
Bij JOS/Watergraafsmeer is de stemming dit seizoen overwegend positief. De ploeg van Richard Plug heeft zich nadrukkelijk gemeld in de bovenste regionen van de Vierde Divisie en ontvangt zaterdag Huizen. Afgelopen weekend speelde JOS met 2-2 gelijk tegen ARC. Tegen Huizen krijgt JOS een nieuwe gelegenheid om de ambities kracht bij te zetten. De thuisploeg heeft dit seizoen al laten zien over scorend vermogen, karakter en individuele kwaliteit te beschikken.
Bovendien is er een bijzonder verhaal rond Dennis Lamme, die afgelopen zomer juist van Huizen naar JOS overstapte. De broers Lamme waren niet meer gewenst bij de Huizer club. Toch bijzonder, voor een speler die vanuit de jeugd wist door te breken. Voor hem betekent het zaterdag een (getergd) weerzien met zijn voormalige jeugdliefde. En alsof de competitie nog niet genoeg spanning biedt, wacht eind oktober het bekeravontuur tegen NAC Breda, op het terrein van AFC. JOS is de enige club uit de Vierde Divisie die zich voor het hoofdtoernooi heeft geplaatst. Een prestatie van formaat, maar eerst moet onder andere Huizen eraan geloven. Of beter gezegd: eerst moet JOS bewijzen dat het de aandacht bij de competitie kan houden.
Vierde Divisie: DVVA, Hoofddorp en WV-HEDW hebben iets recht te zetten
DVVA ontvangt DEM en hoopt eindelijk weer eens een gelijkspel in een overwinning om te zetten. De ploeg uit Amsterdam-Oost speelde afgelopen weekend opnieuw gelijk. De 1-1 tegen AFC’34 paste in een reeks waarin DVVA regelmatig dichtbij een goed resultaat komt, maar niet altijd de beloning krijgt die het zoekt.
Voor Hoofddorp is de opdracht nog duidelijker. Na de pijnlijke 6-2 nederlaag bij koploper SJC wacht zaterdag ARC. Tegen de Noordwijkers stond Hoofddorp al na 22 minuten met 3-0 achter. Zo’n wedstrijd laat wellicht sporen na, maar biedt ook een uitstekende aanleiding voor een sportieve reactie. ARC bewees vorige week tegen JOS dat het een lastige tegenstander kan zijn. Hoofddorp zal daarom vanaf het eerste fluitsignaal scherp moeten zijn. Nogmaals zo’n slechte openingsfase kan de ploeg zich niet veroorloven.
WV-HEDW speelt opvallend genoeg pas op zondagmiddag. De zaterdagploeg van trainer Tom Verhoek gaat op bezoek bij HBC. Afgelopen weekend won WV-HEDW met 2-0 van AFC’34 en bracht daarmee de balans na zes competitieduels op drie overwinningen en drie nederlagen. Het is precies die wisselvalligheid waar Verhoek dolgraag vanaf wil. De overwinning op AFC’34 was een stap in de goede richting. Tegen HBC moet blijken of zijn ploeg ook buitenshuis de gewenste stabiliteit kan vinden.
Eerste Klasse: Swift en Ajax zoeken naar de ommekeer
De blikvanger van het weekend in Amsterdam is zonder twijfel Swift tegen Ajax. Twee Amsterdamse verenigingen met historie, uitstraling en ambities die verder reiken dan een bescheiden rol in de Eerste Klasse. Toch is de seizoenstart voor beide clubs niet geworden waarop vooraf werd gehoopt. Er zit kwaliteit in de selecties, maar die moet nog nadrukkelijker zichtbaar worden in de resultaten.
Eerste Klasse: Sporting Martinus en ZOB treffen elkaar in Amstelveen
Ook bij Sporting Martinus staat zaterdag een interessante wedstrijd op het programma. De ploeg van Ryan Smart ontvangt ZOB. Martinus speelde afgelopen weekend met 2-2 gelijk tegen Hillegom. De Amstelveners kwamen in een wedstrijd met verschillende gezichten uiteindelijk tot een puntendeling. Onder de nieuwe trainer is het elftal nog volop in ontwikkeling. Smart sprak tijdens de voorbereiding al over de stappen die zijn spelersgroep wekelijks zet. Maar, ZOB is prima gestart!
Tweede Klasse: Waterwijk wil de draad oppakken, HBOK naar Bloemendaal
Waterwijk ontvangt Stormvogels en hoopt op eigen veld een goed resultaat neer te zetten. De Almeerders lieten de afgelopen weken zien dat ze aanvallend gevaarlijk kunnen zijn, maar ook dat een wedstrijd zomaar een andere wending kan krijgen. Eind september kwam Waterwijk tegen EDO terug van een 0-2 achterstand en pakte het alsnog een punt: 2-2. Die veerkracht is een kwaliteit, al zal de ploeg liever zelf eens vroeg het initiatief én de voorsprong nemen. HBOK reist ondertussen af naar BVC Bloemendaal. De ploeg uit Zunderdorp weet dat punten in uitwedstrijden minstens zo belangrijk zijn als de resultaten op eigen terrein. DCG, de nummer 2 van de competitie ontvangt op Ookmeer Foreholte.
Derde Klasse: Real Sranang, DWS en de strijd om aansluiting
Real Sranang ontvangt Monnickendam met het nodige vertrouwen. De Amsterdammers wonnen afgelopen weekend met 5-2 bij OFC. Darryl Bobson en Dilivio Linger waren onder anderen trefzeker in een wedstrijd waarin Real Sranang aanvallend nadrukkelijk zijn kwaliteiten liet zien. Tegen Monnickendam wordt het interessant om te zien of de ploeg die productie kan voortzetten. Vijf doelpunten maken is prettig. DWS ontvangt zaterdag v.v. Amstelveen. De Amsterdamse club zoekt naar de eerste punten en zal de thuiswedstrijd willen benutten om zichzelf een fijn weekend te bezorgen.
Verder staat GeuzenMiddenmeer tegenover sv Ouderkerk in de vierde klasse. Een affiche waarin beide ploegen de mogelijkheid krijgen om met een positief resultaat de korte competitieonderbreking in te gaan.
Vierde en Vijfde Klasse: punten zijn overal even duur
Ook in de lagere klassen staan enkele interessante ontmoetingen op het programma. Rksv TOB krijgt SVW’27 op bezoek. AFC IJburg ontvangt Geinburgia. In de vijfde klasse C weer heel veel stads- en regioderby’s op de rol.
Het zondagprogramma is dit weekend relatief bescheiden. Legmeervogels reist af naar JVC. De ploeg van Jack Honsbeek speelt dit seizoen in de Eerste Klasse A en weet dat in deze poule weinig ruimte laat voor gemakzucht. Na de 1-1 tegen HSV Heiloo van eind september is het zaak om ook in uitwedstrijden punten te blijven verzamelen.
WV-HEDW (zondag) gaat op bezoek bij Vitesse’22. De ploeg van Mozes Hoppenbrouwer promoveerde afgelopen seizoen naar de Tweede Klasse en probeert zich op het hogere niveau verder te ontwikkelen. De huidige vierde plaats bevestigd de prima start! Tegen Vitesse’22 wacht opnieuw een belangrijke graadmeter. We mogen al spreken van een heuse (sub)topper.
Een prettigere herfstvakantie begint met drie punten
Voor de meeste Amsterdamse amateurclubs betekent dit weekend voorlopig even het einde van de wekelijkse competitieroutine. Een korte gelegenheid om blessures te laten herstellen, de eerste wedstrijden te evalueren en vooruit te kijken naar het vervolg. Voor een aantal clubs wacht nog een competitieronde, voor een flink aantal de eerste knock out ronde komende week van de districtsbeker. Maar eerst moet er nog gevoetbald worden. En voor wie zaterdag of zondag met lege handen staat, kan zo’n korte pauze ineens behoorlijk lang duren.
Het Amsterdamsche Voetbal volgt uiteraard komend weekend de verrichtingen van de clubs uit Groot-Amsterdam met wedstrijdverslagen, interviews, foto’s en de inmiddels vertrouwde zaterdag- en zondag overzichten.
Derby met belangen: Swift en Ajax kunnen zich nu al weinig puntenverlies meer permitteren
Swift en Ajax begonnen aan het seizoen met ambities die verder reiken dan een bescheiden rol in de eerste klasse. De kwaliteit lijkt bij beide Amsterdamse ploegen aanwezig om bovenin mee te draaien en misschien zelfs een gooi te doen naar promotie. Alleen: na drie competitiewedstrijden vertelt de ranglijst dát verhaal nog niet. Zaterdag staan Swift en Ajax tegenover elkaar op het Olympiaplein. Een Amsterdamse derby waarin prestige telt, maar de punten misschien nog wel belangrijker zijn. „Deze wedstrijd is belangrijk voor de aansluiting bovenin”, stelt Ajax-aanvaller Chip Engels. Swift-middenvelder Thom Zantingh verwacht vooral vuurwerk: „Ik denk dat het een felle wedstrijd wordt. Er gaat honderd procent strijd in gegooid worden.”
Op papier heeft de Amsterdamse derby alles om één van de interessante affiches van het weekend te worden. Twee clubs met ambitie, twee selecties waarin voldoende individuele kwaliteit rondloopt en twee ploegen die graag willen voetballen. Maar ook twee teams die na de eerste weken van de competitie nog niet staan waar ze willen staan. Ajax pakte drie punten uit de eerste drie wedstrijden. Bij Swift had de oogst eveneens groter mogen zijn. Zantingh ziet echter voldoende aanknopingspunten. „In de eerste drie competitiewedstrijden hadden er meer punten behaald moeten worden als je alleen naar de punten kijkt. Als je naar het spel kijkt, zit daar een stijgende lijn in. Dan zijn de resultaten denk ik nog wel terecht. Het is niet zo dat we afgelopen zondag in Velsen bijvoorbeeld gewoon hadden moeten winnen. Maar er zit gelukkig wel een stijgende lijn in. Dat is het positieve.”
Thom Zantingh in actie tegen Legmeervogels
Ajax wil verloren terrein terugwinnen
Voor Ajax begon afgelopen seizoen juist zo veelbelovend. De ploeg draaide bovenin mee en ook Engels liet zich nadrukkelijk gelden. Daarna veranderde het beeld volledig. Na de winterstop ging het hard bergafwaarts en volgde uiteindelijk degradatie uit de Vierde Divisie.
Engels kende bovendien zelf de nodige fysieke problemen. „Met flinke gemengde gevoelens kijk ik terug op het afgelopen seizoen. We begonnen sterk en stonden bovenin mee te draaien. Persoonlijk heb ik daarin met mijn doelpunten en rendement een belangrijke bijdrage kunnen leveren, ondanks een aantal blessures.”
Dat Ajax uiteindelijk degradeerde, kwam hard aan. „De degradatie was natuurlijk een grote teleurstelling, zeker omdat niemand dit na de winterstop had verwacht. Toch kijk ik vooral vooruit. Het geeft mij juist extra motivatie om met Ajax zo snel mogelijk terug te keren naar een hoger niveau.” De bekerwinst tegen JOS/Watergraafsmeer gaf het seizoen nog enige ‘glans’, maar veranderde niets aan de opdracht waarmee Ajax aan deze voetbaljaargang begon. „We moeten simpelweg door. Je kunt het niet meer terugdraaien en nu is het de taak om terug te promoveren. Met een vrij nieuwe spelersgroep, staf en een frisse start heb ik daar veel vertrouwen in.”
Chip Engels etaleert zijn kernkwaliteit
Engels bleef Ajax trouw
Na de degradatie vertrokken verschillende spelers, maar Engels besloot Ajax trouw te blijven. Niet omdat er geen andere mogelijkheden waren. „Er was zeker interesse, maar ik had mijn keuze voor Ajax eigenlijk al gemaakt. Ik stond al vroeg achter het plan van de club en heb mijn woord gegeven voor een verlenging. Voor mij voelde het daarom goed om achter die keuze te blijven staan.”
Bovendien had hij al vroeg in het vorige seizoen overeenstemming bereikt over een langer verblijf. „Sportief gezien heb ik altijd ambities gehad. Al in januari, toen we derde stonden, had ik met de club een mondeling akkoord bereikt over een verlenging. Uiteindelijk is het seizoen anders gelopen dan we vooraf hadden gehoopt, maar ik kijk vooral vooruit.”
De aantrekkingskracht van de club speelt eveneens mee. „De ambities die ik zelf heb als speler, de club Ajax, alle faciliteiten die erbij komen kijken en de mensen van de club. Ik voel dat hier nog veel te genieten valt.” Zijn doelstelling laat weinig ruimte voor interpretatie: „Kampioen worden met Ajax en weer een mooi bekeravontuur tegemoet gaan. Persoonlijk wil ik belangrijk en bepalend zijn met goals en assists.”
Zantingh vindt bij Swift wat hij zocht
Ook bij Swift loopt met Zantingh een speler rond die bewust voor zijn huidige club koos. Zijn voetbalverhaal is behoorlijk anders dan dat van Engels. Zantingh speelde vrijwel zijn gehele jeugd bij AFC, en schopte het uiteindelijk tot de selectie. Veel uitzicht – na zijn debuutseizoen – op speelminuten was er echter niet.
„Ik ben superblij dat ik zes competitieduels heb mogen spelen in de tweede divisie onder Benno Nihom, maar het afgelopen jaar had ik eigenlijk totaal geen zicht op speeltijd. Dat zet je aan het denken: ik wil wel voetballen. Ik ben om me heen gaan kijken en ook realistisch gaan kijken welk niveau een beetje bij mij past. Een combinatie tussen veel spelen en nog op behoorlijk niveau.”
Na zijn verhuizing naar Campus Uilenstede in Amstelveen bracht hem bij Swift. Het niveau waarop de club uiteindelijk zou uitkomen, was voor Zantingh niet eens doorslaggevend. „Of dat nou Vierde Divisie werd of eerste klasse, maakte mij in principe niet heel veel uit. Ik had gewoon heel veel zin om in een eerste elftal echt onderdeel te zijn en veel te spelen. Echt volwassen voetbal had ik nog niet geprobeerd en geproefd, bij AFC speelde ik de laatste jaren nog vooral in de O21. Toen dacht ik: dit is helemaal perfect.”
En inmiddels voelt hij zich thuis op het Olympiaplein. „Swift is voor mij echt een gezellige club. Bij AFC is het toch wat meer prestatiegericht, vooral bij de selectieteams. Voor mij persoonlijk viel er een beetje druk vanaf. Daardoor ging mijn niveau bij Swift juist omhoog.”
Zantingh: “Voor mij persoonlijk viel er een beetje druk vanaf. Daardoor ging mijn niveau bij Swift juist omhoog.”
Kwaliteit moet zichtbaar worden
Net als Engels ziet Zantingh genoeg kwaliteit in zijn ploeg om dit seizoen iets moois neer te zetten. Alleen moet die kwaliteit steeds vaker negentig minuten lang zichtbaar worden. „Ik dacht bij de eerste trainingen al: er zit best wel kwaliteit hier. Toen bleek wel dat we in teamverband nog aan elkaar moeten wennen. Er moeten dingen echt ingeslepen en gefinetuned worden. Maar ik denk dat de kwaliteit er zeker is. Ik ben positief verrast. Het is nu zaak om dat in de wedstrijden terug te laten komen.”
Dat verhaal klinkt opvallend vergelijkbaar met dat van Ajax. Ook Engels ziet meer in zijn ploeg dan de eerste resultaten suggereren. „Ondanks drie punten uit drie wedstrijden kijk ik positief terug op de voorbereiding en de eerste wedstrijden. Er zit ontzettend veel kwaliteit in dit team en we hebben laten zien dat we goed kunnen voetballen. We zijn als team nog volop bezig om elkaar beter te leren kennen en steeds meer op elkaar ingespeeld te raken.”
Blessures hielpen daarbij niet mee. „Maar juist daarin zie je ook de kracht en breedte van de groep. De trainingen zijn scherp, de sfeer binnen het team is goed en iedereen weet wat we dit seizoen willen bereiken.”
Een rekening uit het verleden
Voor Engels zit er zaterdag bovendien nog een klein sportief litteken aan de tegenstander vast. Vorig seizoen leek Ajax bij Swift met een 0-2 voorsprong op weg naar een broodnodige overwinning én mogelijke handhaving. In de slotfase kantelde de wedstrijd volledig: 3-2. Het resultaat maakte de situatie voor Ajax in de strijd tegen degradatie vrijwel uitzichtloos. Engels is dat niet vergeten. „Er zit zeker een vervelend gevoel bij de laatste wedstrijd tegen Swift, waarin we de 0-2 uit handen geven in de laatste tien minuten. We verliezen met 3-2 en daardoor konden we ons eigenlijk niet meer handhaven.”
Toch verwacht hij geen wedstrijd die uitsluitend door sentiment wordt geregeerd. „Ik verwacht een leuke wedstrijd, een Amsterdamse derby waarbij zowel Swift als Ajax wil voetballen.”
Tegen Ajax is het nét even anders
Voor Zantingh wordt het zijn eerste wedstrijd tegen de amateurs van Ajax. De naam doet ook op dit niveau iets met tegenstanders. „Als ik Ajax amateurs hoor, denk ik: dit is serieus. Dan moet je altijd aan de bak. Ze hebben goede individuele spelers en gewoon veel kwaliteit op het veld.”
Engels kent het verschijnsel inmiddels van de andere kant. „Je merkt het overal op zo’n sportpark, vooral als we uit spelen. Wij dragen het Ajax-logo en het maakt niet uit tegen wie we spelen: elke club wil extra graag van ons winnen.” Zantingh kan dat eigenlijk alleen maar bevestigen „Het is de eerste keer dat ik tegen Ajax amateurs speel, maar sowieso wil je een derby altijd winnen. Natuurlijk wil je iedere wedstrijd winnen, maar bij een derby zit er toch iets extra’s bij. En bij Ajax amateurs heb je ook dat je tegen dat shirt speelt. Dan denk je toch: ik ga even gas geven tegen deze gasten.”
‘Hoe we winnen, maakt me geen reet uit’
Daarmee zijn alle ingrediënten voor zaterdag aanwezig. Twee ploegen die willen voetballen, maar die tegelijkertijd beseffen dat mooi voetbal alleen niet voldoende is. Na een stroeve competitiestart begint de behoefte aan punten steeds nadrukkelijker te worden. Engels: „Met het gevoel van een stijgende lijn ga ik de wedstrijd in. We willen elke wedstrijd winnen en de doelstelling is kampioen worden. Deze wedstrijd is belangrijk voor de aansluiting bovenin.”
Bij Zantingh klinkt diezelfde honger, zij het op iets andere wijze. „Ik denk dat het een felle wedstrijd wordt. In ieder geval dat er honderd procent strijd in gegooid gaat worden. Maar ik hoop op een heerlijk potje voor de toeschouwers en voor mezelf uiteindelijk met de winst.”
En mocht iemand bij Swift aanstaande zaterdag nog twijfelen of het met fraai combinatievoetbal of desnoods met een bal via drie benen moet gebeuren, Zantingh heeft het antwoord al klaar. „De winst is het belangrijkste voor ons. En hoe dat gebeurt, dat maakt mij echt geen reet uit. Maar ik gok dat het wel een fel potje wordt. Wel vriendschappelijk, maar fel. Eentje waarbij het publiek het naar zijn zin kan hebben.” Zelf een hoofdrol opeisen? Daar is de middenvelder iets voorzichtiger mee. Van nature is Zantingh meer een zes of centrale verdediger dan een doelpuntenmachine. „Ik ga niet in de dubbele cijfers eindigen, maar ik kop er altijd wel een paar in. Een paar goals per jaar is ongeveer mijn gemiddelde.” En als zaterdag in de slotminuut een afgeslagen corner voor zijn voeten valt? Zantingh hoeft niet lang na te denken over een beslissende treffer. „Dat zou geweldig zijn.”
Slotconclusie
Voor Swift én Ajax geldt uiteindelijk hetzelfde. De ambities zijn groot, de eerste oogst is nog té bescheiden en de overtuiging dat er meer in de ploeg zit, leeft aan beide kanten. Zaterdagmiddag krijgt één van beide Amsterdamse ploegen de kans om die woorden eindelijk wat steviger met drie punten te onderstrepen. Kijk hier voor het complete programma in de eerste klasse A
Zaterdag 10 oktober 2026 Swift – Ajax Olympiaplein, Amsterdam Arbitrage: K. Kooij, A. Essaghir, J. Molenaar
Fotografie: Jos Spitteler en Rob van Vliet
Met dank aan: Chip Engels, Marcel Wagenmakers en Thom Zantingh
Slechts 9 minuten, 32 seconden en 6 tienden stonden onze pupillen op de baan tijdens de Nationale Estafette Kampioenschappen. Nooit eerder legden zij alle estafettes samen in zo’n korte tijd af. De jongens U8, meisjes U9 en jongens U11 grepen zelfs de nationale titel op de 4x40 en 4x60 meter. De meiden deden dat in de snelste Startbaantijd ooit door hun eigen clubrecord twee weken na de competitiefinale alweer naar de geschiedenisboeken te verwijzen. Bij de U11 kennen we geen clubrecords, maar de gelopen tijd was de snelste ooit van een Startbaanploeg bij de NEK. Trots blikken we terug.
De maand september (en ook in oktober) wordt er naast het NCK nog volop gekoerst. De Amstel was weer prominent vertegenwoordigd op het WK in Montreal en de EK in Slovenië. Plus nog een paar koersschraapsels waaronder het NK Criterium (!). Een update.
Op het prachtige WK in Montreal was Michiel Mouris de tijdrijder van dienst bij de Beloften. Terwijl de andere Nederlander verrassend de titel naar zich toetrok, reed MM een steady race in de top-10. In de laatste paar kilometer moest hij nog wat toegeven, maar de 9e plaats als eerstejaars Belofte mocht er zeker zijn. Michiel is op dit moment na het NCK alweer naar Slovenië om woensdag de tijdrit op het EK te rijden.
Op zowel het WK en EK reden ook Riejanne Markus en Amber Kraak. Beiden in volledige dienst en Riejanne als wegkapitein voor Demi Vollering. De resultaten zijn inmiddels bekend en zowel Amber als Riejanne hebben er zichtbaar een forse bijdrage aan geleverd.
Naast deze grote kampioenshappen was er afgelopen zaterdag (gelijk met het NCK) ook de Kermisronde van Assendelft die deze keer was hernoemd tot NK criterium. Tsja, en wie moet je hebben voor een NK criterium? Uiteraard Koos Jeroen Kers. KJK reed op het altijd lastige rondje toch maar weer mooi naar de 6e plek. Criteriumrijden verleer je niet, zeker niet als je vroeger elke donderdag de Voorjaarscompetitie bij De Amstel reed. Winnaar was trouwens een oude Amstelbekende: Patrick Bos, ook ooit opgeleid aan de Startbaan. Viego Tijssen reed naar plaats 22.
Vorige week was er nog een podiumplaats voor Ingeborg Kers. In de Ronde van Abbenbroek (mooi omloopje van vier kilometer) sprintte ze naar een knappe 3e plaats in een zeer groot startveld. Loes Rozenburg werd hier 7e en Nielske Voorintholt 13e.
Sporting Martinus leek zondagmiddag op weg naar drie punten bij Hillegom, maar moest in de slotfase alsnog genoegen nemen met een gelijkspel. Marc Groenland zette de Amstelveners acht minuten voor tijd met een fraaie volley op 1-2, waarna Hillegom terugkwam: 2-2. Daarmee kreeg de inmiddels opmerkelijke geschiedenis tussen beide ploegen een nieuw hoofdstuk.
Wie Sporting Martinus tegen Hillegom op het programma ziet staan, hoeft voorlopig niet snel een winnaar in te vullen. Sinds de Amstelveners in 2024 naar de eerste klasse promoveerden, zijn de ploegen aan elkaar gewaagd. In november 2024 werd het in Hillegom 2-2 en de return in Amstelveen eindigde in 1-1. Vorig seizoen werd het op Sportpark Overburg opnieuw 1-1. Zondag volgde alweer het vierde gelijkspel op rij: 2-2. Alleen de 4-1 thuiszege van Hillegom was een hinderlijke onderbreking van de reeks.
Tijdperk
Dat Sporting Martinus inmiddels voor het derde achtereenvolgende seizoen op dit niveau uitkomt, zegt ook iets over de ontwikkeling van de Amstelveense club. In juni 2024 promoveerde Martinus via de nacompetitie op het complex van Hillegom voor het eerst naar de eerste klasse. Een jaar later handhaafde de ploeg zich al ruim voor het einde van de competitie en bleef een periodetitel lange tijd binnen bereik.
Hillegom begint beter
Op De Zanderij was zondag aanvankelijk vooral Hillegom aan zet. De thuisploeg begon fel, zette Sporting Martinus vroeg onder druk en kreeg in de eerste helft voldoende mogelijkheden om het duel een andere richting te geven. Tycho Heus, Jesper Warmerdam, Jesse van Loon en Rick Berrevoets kregen mogelijkheden, maar Martinus bleef overeind. De Amstelveners kwamen zelf eveneens enkele keren in kansrijke positie, maar Hillegom-doelman Xander Kramer voorkwam een treffer. Daardoor bleef de wedstrijd ondanks het overwicht van de thuisploeg tot de rust doelpuntloos.
Na de pauze veranderde het spelbeeld. Sporting Martinus kwam beter in de wedstrijd en het tempo ging omhoog. De ploeg zocht sneller de diepte en kreeg daarmee meer grip op de defensie van Hillegom.
Van Eldonk breekt wedstrijd open
Na 64 minuten leverde dat de openingstreffer op. Uit een hoekschop was Tim van Eldonk attent en kopte hij Sporting Martinus naar een 0-1 voorsprong. Lang kon de ploeg uit Amstelveen daar niet van genieten. Vier minuten later sloeg Hillegom eveneens toe uit een standaardsituatie. Mats Jansen zorgde voor de 1-1 en daarmee kon het duel opnieuw beginnen.
Het leek daarna enige tijd alsof beide ploegen zich voorzichtig richting het zoveelste onderlinge gelijkspel bewogen. Tot doelman Ruben Zimonyi acht minuten voor tijd besloot het middenveld volledig over te slaan. Zijn lange bal viel achter de Hillegomse defensie, waar Marc Groenland het vervolg fraai verzorgde. Met een volley passeerde hij Kramer: 1-2. Voor Sporting Martinus lag daarmee een eerste competitiezege op Hillegom sinds de promotie naar de eerste klasse binnen handbereik.
Opnieuw gaat het mis in de slotfase
Hillegom weigerde zich echter bij de nederlaag neer te leggen. Vijf minuten na de 1-2 viel alsnog de gelijkmaker. Invaller Luca Tarani haalde uit, zag zijn schot onderweg van richting veranderen en liet Zimonyi kansloos. Daarmee was de cirkel opnieuw rond: 2-2.
Voor Sporting Martinus zal het punt gemengde gevoelens opleveren. De ploeg kende vooral voor rust moeilijke fases, maar wist zich in de tweede helft in de wedstrijd te knokken en stond kort voor tijd zelfs met 1-2 voor. Dat die marge opnieuw niet voldoende bleek om Hillegom te verslaan, past inmiddels bijna bij deze ontmoeting. Vijf competitieduels in iets minder dan twee jaar, vier gelijke spelen. Sporting Martinus en Hillegom komen maar niet van elkaar los. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
In de eerste thuiswedstrijd van het seizoen heeft Amstelveen met 3-1 gewonnen van ZSGO/WMS. Bij rust leidden de Amstelveners al met 3-1 en dat bleek ook de einduitslag. Jesper van Eijk opende de score en vlak daarna kopte Alessandro Memoria dos Reis de gelijkmaker binnen. Gelvio Esajas en opnieuw Jesper van Eijk maakten uiteindelijk het verschil.
Amstelveen moest aantreden zonder de geschorste Max Boonstoppel, die twee gele kaarten kreeg in de wedstrijd tegen AGB en dus aan de kant moest blijven. Ook Bram Dekker haakte af met een blessure, waardoor Michel Strating, de trainer van Amstelveen, op zoek moest naar een oplossing om achterin de zaak op orde te krijgen.
Druk naar voren
Na zeven minuten bleek een van die oplossingen, Zakaria Madrane terug in de basis in het centrum, al zijn vruchten af te werpen. Madrane zag Gelvio Esajas op snelheid vertrekken en zijn pass was prima op maat, alleen kreeg Esajas de bal net niet onder controle. Amstelveen hield de druk naar voren en dat resulteerde in kansen voor Andy van der Raad (schot net naast) en Jesper van Eijk (schot in het zijnet). Na ruim een kwartier spelen kwam Amstelveen op voorsprong. Zakaria Madrane zag de ruimte achter de verdediging van ZSGO/WMS en Jesper van Eijk zag dat ook. Hij zette aan, nam de bal goed aan, speelde keeper Rafael Ferreira de Carvalho en Alessandro Memoria dos Reis uit en tikte de 1-0 binnen.
Boogje
Twee minuten later was het weer gelijk. Patrick da Silva Couber slingerde een voorzet het strafschopgebied van Amstelveen in en Alessandro Memoria dos Reis kopte de bal met een boogje over Ioannis Pantelidis heen. Zeven minuten later kwam Amstelveen opnieuw op voorsprong. Emir Sinanovic ontfutselde de bal en gaf goed voor op Jesper van Eijk. Zijn inzet stuitte nog op Rafael Ferreira de Carvalho, maar Gelvio Esajas was alert en schoot de rebound binnen.
Na een half uur spelen volgde een vervelend moment voor Jordy Coenraad. In een duel met José Santiago Freitas leek hij zich te verstappen en greep hij naar zijn linkerknie. Ondersteund door twee man moest hij geblesseerd het veld verlaten. Milan van der Linden kwam hem vervangen. Drie minuten later vergrootte Jesper van Eijk de marge naar twee doelpunten. Andy van der Raad gaf de bal precies op maat mee aan Van Eijk, die uiteindelijk in twee acties afrondde. In blessuretijd voor rust was ZSGO/WMS nog dicht bij de aansluitingstreffer. Een vrije trap van Valdomiro Fernando dos Santos belandde eerst tegen de binnenkant van de linkerpaal en stuiterde daarna via de rechterpaal weer het veld in. Kort daarop floot scheidsrechter Youssouf Wardougan voor de rust.
Bijna perfect
Kort na rust zag Duco Bosk zijn bijna perfecte vrije trap gekeerd worden door Rafael Ferreira de Carvalho, die de bal uit de kruising sloeg. Daarna was de strijd hier en daar hevig, maar ontstonden aan beide kanten geen grote kansen meer. Amstelveen controleerde de wedstrijd, terwijl ZSGO/WMS er niet in slaagde de spanning terug te brengen. Michel Strating, trainer van Amstelveen, was tevreden: “Zeker de eerste helft een goed Amstelveen, rustig aan de bal, aanvallend met goede intenties. Zeker zeven goede kansen en daaruit drie goals. Overall heel positief. Ik ben tevreden.”
ZOB is zaterdag op eigen veld niet verder gekomen dan een 1-1 gelijkspel tegen het nog puntloze SVA uit Assendelft. Beide ploegen creëerden weinig grote kansen. Gezien de krachtsverhoudingen was de puntendeling terecht, al had ZOB in de slotfase het gevoel dat er meer in had gezeten.
In de beginfase ging het spel over en weer, zonder dat beide ploegen echt gevaarlijk werden. Pas in de veertiende minuut zorgde ZOB voor de eerste dreiging. Een schot van Tarik Basayid kon door de doelman van SVA worden gestopt. Na een half uur kwam de thuisploeg alsnog op voorsprong. Joey Deelstra zette goed door over de linkerkant. Zijn schot werd door een verdediger van de lijn gehaald, waarna de terugspringende bal voor de voeten van Renzo Neuhaus belandde. Die aarzelde niet en schoot hard de 1-0 binnen.
SVA komt langszij
In de slotfase van de eerste helft drong SVA wat nadrukkelijker aan. Dat leverde in de 36ste minuut de gelijkmaker op. Dani Beukman kwam goed door over links en zag zijn inzet via de voet van een ZOB-verdediger met een boog over de kansloze doelman Tobias Droomers verdwijnen: 1-1. Vlak voor rust was SVA opnieuw dicht bij een treffer. Droomers moest zich flink inspannen om een schot over de lat te werken.
Trainer Imdat Ilguy stuurde na rust dezelfde elf spelers het veld in. De eerste mogelijkheid was voor ZOB. Een voorzet van Haitam Ibrahimi werd door Basayid ingeschoten, maar de doelman van SVA bracht knap redding. Ook daarna hielden beide ploegen elkaar redelijk in evenwicht en bleef het aantal kansen beperkt. Na zeventig minuten kreeg SVA een goede mogelijkheid toen de spits alleen voor Droomers verscheen. De ZOB-doelman voorkwam met een goede redding de 1-2 en tikte de bal tot hoekschop.
Discussie in blessuretijd
Aan de andere kant kwam de ingevallen Julian Mul op snelheid naar binnen, maar zijn schot werd gepakt. In de 86ste minuut zorgde een voorzet vanaf rechts voor gevaar voor het ZOB-doel. De verdediging wist het daaropvolgende schot echter te blokkeren. In blessuretijd ontstond nog discussie over een beslissing van de scheidsrechter. Invaller Luke Abelskamp brak door het centrum van de SVA-defensie en ging na contact naar de grond. ZOB claimde een strafschop, maar de scheidsrechter oordeelde dat de overtreding op de rand van het strafschopgebied was gemaakt. De toegekende vrije trap werd door Basayid over het doel geschoten.
Daarmee bleef het bij 1-1. Gezien het wedstrijdbeeld was dat een terechte uitslag. ZOB is na drie competitiewedstrijden nog altijd ongeslagen en bevindt zich in de subtop. Zaterdag wacht om 15.00 uur de uitwedstrijd tegen Sporting Martinus in Amstelveen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A
Het Nederlands Clubkampioenschap is voor De Amstel weer extreem succesvol verlopen: de Damesploeg wist weer de titel naar zich toe te trekken en de A-ploeg wist een nooit eerder vertoonde zilveren medaille te behalen. Daarnaast was De Amstel óók eerste in het overall klassement (alle tijden van A-, B-, C- en Jeugdploegen bij elkaar opgeteld). Update met de verhalen.
Een unieke dag dus in de polders rond Biddinghuizen.
Jeugd legt de basis Vorig jaar wist de Jeugd het NCK te winnen met allemaal sterke cat VII renners. Nu waren er twee ploegen met vooral jongere renners. Die hadden zich, het kan gezegd worden, wel al helemaal voorbereid op de manier zoals het hoort: d.w.z. regelmatig trainen in Oukoop en ook een voorbereidingswedstrijd. Trainer en begeleider Arjen Kroder stopte er de nodige tijd in en dat gaat zich in de toekomst nog wel uitbetalen. Maar met weinig cat VII/U15 rijders was het een lastige strijd. Voor team A (Silvan Schaap, Briek Pelgrim, Julien Kroder en Torben Flint) had er misschien nog net iets meer ingezeten, vonden ze zelf ook. Vooral in het tweede deel. Voor Team B (Joshua Franschman, Thijs Mur, Wilmer Mur en Marcus Lammers) was het een hele sterke en technisch goede race. Beide teams hebben wel beste seizoensprestatie neer gezet qua gemiddelde snelheid en zijn 1e en 3e in de uitslag vanuit provincie NH. Voor team A net geen top tien (11e) en team B een keurige 17e plek van de 32 teams. Volgend jaar met een volledig cat 7 en hopelijk ook sterk tweede team weer aan de start.
Juniorenploeg naar vermogen in de top 10
De Juniorenploeg (met een paar Nieuwelingen) bestond deze keer uit Nikolai Ivakhov, Max Baars, Quinten de Jong, Lieuwe vand er Meulen en Laurens Dijkstra). De laatste weken werd er enkele keren gezamenlijk gevlamd in Oukoop en dat was te zien. Voor Max was het na een aantal kilometers op en ook Quinten moest na een laatste beurt afgeven. Dat betekende dat Lieuwe, Laurens en Nikolai het samen moesten afmaken. Top-10 was het reële doel en dat werd het ook: 9e en met een snelheid van ruim 47 km/u was er ook hier gevlamd. Een mooie uitslag en belangrijke bijdrage aan de overall titel.
De Dames maken favorietenrol waar
Coach René zag het al na één training in augustus: deze vijf zouden wel eens ver kunnen komen. Eén van de favorieten daarmee. En dat maakten ze waar: Renée van Hout, Femke Markus, Rosan Koper, Mariël Mur en Jente Koops draaiden soepel in de eerste training en het kennersoog van René zag het: deze keer kon de titel wel weer eens naar De Amstel gaan. En dat lukte! Helaas moest Mariël (de enige Junior in de ploeg) vroeg lossen, maar de andere vier bleven hun beurten doen en Jente en Renée bleken inderdaad een goede aanvulling op het team. Rosan (10e deelname, 3e titel, 6e podiumplaats…!) is altijd een vaste waarde en Femke hoef je helemaal niets te vertellen: altijd goed. Met 26 seconden voorsprong en bijna 48 gemiddeld voor de derde keer in de laatste 7 edities zijn de Amsteldames winnaar van het NCK! Schitterend.
Twee mannenploegen met een historische tweede plaats voor échte Amstelboys
De Amstel was in de A-klasse deze keer vertegenwoordigd met een A- en een B-ploeg. En eindelijk stond er eens een team waar gebruik werd gemaakt van het vele talent dat we de afgelopen jaren bij De Amstel hebben voortgebracht. Okay, de Tietema-mannen waren er niet, maar wat er stond was van hoge kwaliteit: Michiel Mouris (even aan de start tussen WK en EK), Enzo Leijnse, de Metec-jongens Samuel Gunnink, Victor Broex en Julian Vergouw en de op het laatst ingevallen Jesse den Otter. Er was twee keer gezamenlijk getraind (op Sloten – dat wel) en het materiaal was op orde. Nou ja, op orde: het was nog even stressen om de oortjes aan de praat te krijgen en na een kilometer trok Jesse helaas zijn wiel scheef….. Dus het was met vijf man vanaf kilometer één, maar wel vijf Amstelrenners die elkaar al heel lang kennen, én al vanaf de Jeugd bekend zijn met dé Amstel-NCK-trainingen en ook al NCK-titels hebben behaald bij de Jeugd klasse en medailles bij de Junioren-klasse.
Het ging hard: steeds rond de 52 tegen wind en boven de 55 met de wind mee (er was niet veel wind – een zeldzame dag). MM en Enzo voor de langste beurten en ook Samuel deed een flinke duit in het zakje. Julian en Victor wisselden dat af met de korte beurten, maar hielden daarmee het tempo wel vast. Ploegen werden ingehaald alsof ze stil stonden, en nadat Victor al twee rondjes had laten lopen was het Julian die op 6 km van de meet zijn finale beurt deed, waarna de andere vier dóórsprintten naar de streep. 53,5 km/u! Wat een snelheid.
Daarna was het wachten. Podium werd wel verwacht, maar misschien wel …. De Jonge Renner kwam zes seconden tekort; dus in elk geval zilver. Afwachten wat de Hanzerenners zouden doen met hun WorldTourrenners in de ploeg. Die waren echter bijna een minuut sneller en wonnen dus met indrukwekkend verschil. Viel niet aan te tippen. Met deze ploeg het maximaal haalbare voor De Amstel en meteen een unieke prestatie (twee vierde plaatsen waren de beste prestaties ooit). Nog nooit werd het podium bereikt. Geweldig.
Ondertussen reed de B-ploeg (in de A-klasse) ook een puike rit. Geen contis, maar gewoon werkende mannen en ook met de nodige ervaring: Tim Schreurs, Lars Ruizendaal, Laurent Molenaar, Sander Boerkamp, Simon Polstra en de minst ervaren Anders Haringsma. Er was gezamenlijk getraind'(Oukoop) en daar ging het goed. Maar onder de hypersnelle omstandigheden in Biddinghuizen is toch weer wat anders. Simon en de wat nerveuze Anders moesten snel de rol lossen en toen was het aan de andere vier om door te gaan. Laurent het krachtmens en Lars de soepele stylist namen Tim mee en Sander (de nestor van deze vier) liet ook weer zien wat een multitalent hij is. Met bijna 48 gemiddeld denderden ze naar de streep. Toch mooi een 23e plaats in het veld van 50 ploegen: rechterrijtje!
Jesse den Otter, Enzo Leijnse, Victor Broex, Julian Vergouw, Samuel Gunnink, Michiel Mouris
De Amstel wint het Overall klassement Aan het einde van de dag is het dan nog even afwachten of De Amstel weer een van beste overall ploegen was geworden. We waren immers weer met een ploeg in elke categorie. Dus hier telt iedereen in mee. In 2021 was De Amstel ook al eens de eerste. En deze keer weer: de cup met de grote oren mocht weer geheven worden. Met een voorsprong van ruim twee minuten op de Hanzerenners winnaar van het Overallklassement!
En dat is een geweldige prestatie van alle renners, begeleiding en supporters. Het was een prachtige clubdag die ’s avonds nog werd afgesloten met een pizza en veel verhalen!
Log in
