Swift heeft zondagmiddag de Amsterdamse derby tegen DWS met 2-0 gewonnen. De ploeg van trainer Charles Loots blijft daardoor na vijf competitiewedstrijden zonder punten en kent een moeizame start van het seizoen. Swift staat met dertien punten op de tweede plaats en draait volop mee in de bovenste regionen.
Het was zondagmiddag op het Olympiaplein geen hoogstaande wedstrijd, zeker niet in de eerste helft. Hoewel het op papier een derby was, kwam de wedstrijd maar moeizaam op gang. De zondagselectie van Swift kwam al vroeg op voorsprong. Soufiane Orfi kreeg de ruimte om door de defensie van DWS te lopen en schoof de bal beheerst in het doel: 1-0. Daarna duurde het lang voordat er weer iets noemenswaardigs gebeurde. In de 77e minuut was het Isaac Hunter die de wedstrijd besliste. De mee naar voren gekomen verdediger maakte de 2-0 en stelde daarmee de drie punten veilig voor Swift. Swift had het niet altijd even gemakkelijk, maar DWS slaagde er nauwelijks in om de thuisploeg onder druk te zetten. Door de overwinning komt Swift op dertien punten en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de ranglijst. DWS blijft puntloos onderaan staan.
Vrijwel volledig nieuwe selectie
Een belangrijke verklaring voor de moeizame seizoensstart van DWS is het vertrek van vrijwel de gehele selectie. Loots vertelt dat er slechts drie spelers van vorig seizoen zijn overgebleven. Acht vertrokken spelers maakten samen met voormalig trainer Ricky Kumar de overstap naar HBOK. “We hebben een heel nieuw team. Allemaal jonge knapen. Een heleboel speelt dit jaar voor het eerst in een eerste team. En het is best wel hard werken. Dat zeg ik heel eerlijk. Je merkt gewoon aan een heleboel dingen dat de automatismen er nog niet zijn.”
Tekort
Daarnaast heeft DWS te maken met blessures. “We missen stootkracht voorin”, vertelt Loots. “Twee jongens in de aanval kampen met een hamstringblessure en dan merk je dat je voorin tekortkomt. Vandaag heb ik een middenvelder in de punt van de aanval moeten zetten. Ik zou gewoon willen dat we uit onze volledige selectie kunnen kiezen. Nu missen we elke keer een x aantal spelers en dat is kut.”
De laatste keer dat DWS over een volledige selectie kon beschikken, was tijdens de bekerwedstrijd tegen OFC, die met 2-0 werd gewonnen. Sindsdien heeft de ploeg alle wedstrijden verloren. De nederlagen bleven telkens beperkt tot een verschil van maximaal twee doelpunten, maar punten leverde dat vooralsnog niet op.
Nieuwe kans
Volgende week speelt DWS thuis tegen Buitenveldert en krijgt de ploeg een nieuwe kans om de eerste punten van het seizoen te behalen. Swift heeft een vrij weekend en hervat de competitie op 7 november met een wedstrijd tegen Amstelveen Heemraad. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse
Amstelveen heeft in de derde klasse D voor het eerst dit seizoen punten laten liggen. De ploeg van trainer Michel Strating ging op bezoek bij Zwanenburg met 3-0 onderuit. Jordy Vierbergen was met twee doelpunten belangrijk voor de thuisploeg, terwijl Luca van Dijken de derde treffer voor zijn rekening nam.
Onder winderige omstandigheden begon Amstelveen aan de wedstrijd. Trainer Michel Strating moest vooraf flink puzzelen om een elftal samen te stellen dat voor de vierde overwinning op rij moest zorgen. Verschillende bepalende spelers waren niet beschikbaar en Amstelveen had het vanaf de openingsfase moeilijk. Zwanenburg nog altijd onder leiding van Mitch Snijders, nam het initiatief en zou dat gedurende grote delen van de wedstrijd behouden.
Kansloos
De thuisploeg kreeg de beste kansen, terwijl doelman Nick Canjels aan de andere kant nauwelijks in actie hoefde te komen. Na 26 minuten kwam Zwanenburg op voorsprong. Een lange bal van achteruit werd door Luca van Dijken doorgekopt, precies in de voeten van Jordy Vierbergen. Die liet doelman Ioannis Pantelidis kansloos en tikte de 1-0 binnen. In het restant van de eerste helft gebeurde er weinig meer, waardoor beide ploegen met een 1-0 stand de kleedkamers opzochten.
Zwanenburg loopt verder uit
Na rust ging Zwanenburg op zoek naar de 2-0, maar de thuisploeg was aanvankelijk niet scherp genoeg in de afwerking. Bovendien wist Pantelidis met enkele reddingen een grotere achterstand voor Amstelveen te voorkomen. Aan de andere kant was Andy van der Raad dicht bij de gelijkmaker en werd een vrije trap van Duco Bosk net niet binn getikt.
Ongeveer twintig minuten voor tijd verdubbelde Zwanenburg de voorsprong. Een voorzet vanaf links werd gemist door de verdediging van Amstelveen, waarna Vierbergen de bal slechts hoefde aan te raken om zijn tweede doelpunt van de middag te maken: 2-0. Na die treffer kreeg Zwanenburg steeds meer ruimte en ontstonden er mogelijkheden om de score verder op te voeren. De thuisploeg ging echter slordig met de kansen om. Uiteindelijk viel de derde treffer alsnog. Luca van Dijken kon een voorzet van dichtbij eenvoudig binnentikken en bepaalde daarmee de stand op 3-0.
Afgekeurd
Amstelveen leek vervolgens nog iets terug te doen. Selassi Adiegah werkte een voorzet van Emir Sinanovic binnen, maar het doelpunt werd wegens buitenspel afgekeurd. Kort daarna floot scheidsrechter Sander Molenaar voor het einde en was de eerste competitienederlaag van Amstelveen een feit.
RODA ’23 heeft zaterdagmiddag opnieuw drie punten aan het totaal toegevoegd. De Amstelveners versloegen Kagia op het eigen sportpark in Bovenkerk met 4-2 en boekten daarmee hun vierde competitiezege op rij. Thomas Steinhart en Thomas Baretta namen de doelpuntenproductie voor hun rekening. De ploeg van trainer Gerard Aafjes blijft door de overwinning nadrukkelijk meedoen in de bovenste regionen van de tweede klasse B.
RODA ’23 heeft de teleurstellende competitiestart inmiddels volledig achter zich gelaten. Na de forse nederlaag tegen Foreholte (4-0) op de openingsspeeldag hebben de Amstelveners de weg omhoog gevonden. Achtereenvolgens werden Buitenboys (2-0), SCPB ’22 (1-3) en Olympia Haarlem (4-2) verslagen. Zaterdag werd daar tegen Kagia een vierde overwinning aan toegevoegd. De thuiswedstrijd tegen de ploeg uit Lisserbroek leverde opnieuw zes doelpunten op. RODA ’23 bleek aanvallend productief genoeg om de bezoekers op afstand te houden, al slaagde Kagia er tweemaal in het net te vinden.
Steinhart en Baretta trefzeker
De Amstelveense doelpunten kwamen op naam van Thomas Steinhart en Thomas Baretta. Beide spelers scoorden en hadden daarmee een belangrijk aandeel in de 4-2-overwinning. Voor Steinhart betekent het opnieuw een succesvolle middag in het shirt van RODA ’23. De aanvaller was vorig seizoen al regelmatig belangrijk voor de ploeg van Aafjes en liet ook in de nacompetitie zijn scorend vermogen zien. Tegen Kagia onderstreepte hij opnieuw zijn waarde. Ook Baretta onderscheidde zich met een treffer. Aan de andere kant was Glenn Lobbezoo succesvol voor Kagia. Scheidsrechter Schipper deelde gedurende de wedstrijd drie gele kaarten uit.
Vier overwinningen op rij
Met twaalf punten uit vijf competitiewedstrijden heeft RODA ’23 zich uitstekend hersteld van de valse start. Vooral de aanvallende cijfers springen in het oog. In de laatste vier competitieduels scoorden de Amstelveners twaalfmaal, terwijl zij zes doelpunten moesten incasseren. Die ontwikkeling biedt perspectief voor de komende weken. Vorig seizoen kwam RODA ’23 onder Aafjes tot de halve finale van de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse. Daarin bleek ZAP met 3-1 te sterk. De ambitie om opnieuw bovenin mee te draaien, krijgt met de huidige resultaten steeds meer gestalte.
Topper tegen DCG in aantocht
Komende zaterdag 31 oktober wacht RODA ’23 een interessante krachtmeting. Dan gaan de Amstelveners op bezoek bij DCG, eveneens een ploeg die zich in de openingsfase van het seizoen in de bovenste regionen heeft gemeld. Het onderlinge treffen vormt een volgende graadmeter voor RODA ’23. De ploeg heeft de afgelopen weken laten zien gemakkelijk tot scoren te komen, maar zal tegen een directe concurrent ook defensief overtuigend voor de dag moeten gaan komen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse B
Ajax heeft op sportpark De Toekomst een zwaarbevochten, maar benodigde overwinning geboekt op Sporting Martinus. In een aantrekkelijk en bij vlagen chaotisch duel trokken de Amsterdammers met 3-2 aan het langste eind. Ajax kende sterke fases, maar moest ook tweemaal een achterstand of gelijkmaker verwerken. De bezoekers uit Amstelveen boden uitstekend tegenstand en hadden met iets meer geluk eveneens een resultaat kunnen meenemen.
Terwijl storm Boulo zich nog even koest hield op De Toekomst, werd het voor Ajax hoog tijd om in competitieverband eens flink tekeer te gaan. De Amsterdammers, die weer konden beschikken over de fitte Fabian Sporkslede, Rogier Arduin en Daoud Bousbiba, lieten er geen gras over groeien. Al in de vierde minuut was het Arduin die doelman Ruben Zimonyi op de proef stelde. De rebound die volgde, werd eerst keurig gecontroleerd door Younes el Morabet, waarna hij de 1-0 alsnog binnenschoot.
Ajax begint sterk, Martinus knokt zich terug
Ajax was gedreven en dominant. Bij vlagen golfde het spel van linie naar linie en stond Sporting Martinus behoorlijk onder druk. Met name de herstelde Rogier Arduin barstte van de energie en bewees direct zijn meerwaarde. Samen met Chip Engels en Younes el Morabet speelde Ajax een kwartier lang uitstekend voetbal, terwijl Javier Vet en Hamza el Haouari ondertussen veel vuil werk opknapten op het middenveld.
Nadat Chip Engels Rogier Arduin had vrijgespeeld voor de keeper, waarbij diens inzet centimeters naast de paal verdween, ebde de Amsterdamse druk langzaam weg. De bezoekers, die bleven geloven in eigen kunnen, herstelden zich knap. Dat resulteerde in de tweeëntwintigste minuut in de gelijkmaker. Na een snelle spelhervatting van Tim van Eldonk belandde de bal via een voorzet vanaf rechts bij de eerste paal, waar Marc Groenland de 1-1 binnentikte.
Sporting Martinus werd steeds dreigender. In de zesentwintigste minuut moest Ziyad Mansy zelfs aan de noodrem trekken, wat hem een gele kaart opleverde. De vrije trap, op ruim zestien meter van het doel, werd keurig gepareerd door Reno van der Meer. De rebound was voor voormalig Ajacied Tijs Ernest, die via de paal naast schoot. Een antwoord van Ajax volgde pas weer in de eenendertigste minuut, toen Hamza el Haouari rakelings naast schoot. Ook Arduin, die Ajax duidelijk meer kleur gaf, zag zijn inzet in de zevenendertigste minuut ternauwernood naast het doel verdwijnen. Na vijfenveertig boeiende minuten voetbal zochten beide ploegen met een 1-1 tussenstand de kleedkamers op.
Ajax vergeet knop om te zetten
Ajax was na de theepauze waarschijnlijk vergeten het knopje weer op ‘aan’ te zetten, want de ploeg kwam wel heel belabberd uit de kleedkamer. Al na ruim een minuut spelen was het Max Musch die doelman Van der Meer omspeelde, nadat de Amsterdamse defensie niet alert had gereageerd: 1-2. Nu was het Sporting Martinus dat na het rustsignaal van scheidsrechter Robin Punt, tevens columnist bij Het Amsterdamsche Voetbal, het heft in handen nam. Ajax was echter vrij snel van de schrik bekomen.
In de drieënvijftigste minuut scoorde Ziyad Mansy na een hoekschop de 2-2, nadat de defensie van Sporting Martinus de bal maar niet weg kreeg. Ajax herstelde zich wonderbaarlijk knap. In de zevenenvijftigste minuut moest Tijs Ernest zelfs redding brengen op de doellijn, ten koste van een hoekschop, nadat Younes el Morabet al dacht te scoren. De hoekschop die in de achtenvijftigste minuut volgde, zorgde wederom voor veel paniek in de Amstelveense defensie. Na de zoveelste rebound was het Hamza el Haouari die nu wel doeltreffend uithaalde: 3-2.
Arbiter Punt stond na een auto-ongeval op vrijdagavond, zaterdag ‘gewoon’ op het veld om te fluiten
Chaotische slotfase houdt spanning erin
Het duel verloor gaandeweg wat aan schoonheid, maar bleef onverminderd boeiend. Sporting Martinus bleef geloven in een goed resultaat, waardoor een aantrekkelijk en op en neer gaand schouwspel ontstond. Het kwartje kon nog alle kanten op vallen. Toch was het Ajax dat in de drieënzeventigste minuut via invaller Justen Kuiper dicht bij de 4-2 was. Zijn inzet belandde echter in het zijnet. Ook de bezoekers waren dichtbij een doelpunt toen Tim van Eldonk in de achtenzeventigste minuut maar net naast kopte.
De slotfase was ronduit chaotisch. Beide ploegen grossierden in balverlies en Sporting Martinus deed er alles aan om alsnog gelijk te maken. Dat gaf Ajax regelmatig de ruimte om gevaarlijk uit te breken, maar die aanvallen stierven telkens in schoonheid door onnodig balverlies of verkeerde keuzes. Na ruim negentig minuten vermakelijk voetbal trok Ajax de overwinning uiteindelijk naar zich toe. Op basis van enkele uitstekende fases en het vermogen om op de juiste momenten toe te slaan, was de Amsterdamse zege verdiend. Al zullen ze daar bij Sporting Martinus ongetwijfeld anders over denken. De Amstelveners toonden veerkracht, bleven tot het laatste fluitsignaal strijden en hadden zeker mogelijkheden om meer aan het duel over te houden dan de uiteindelijke 3-2 nederlaag.
Voor Ajax telden vooral de drie punten, maar de Amsterdammers zullen ook beseffen dat de sterke fases nog te vaak werden afgewisseld met slordigheden. Aan strijdlust en amusementswaarde ontbrak het deze zaterdagmiddag in ieder geval niet. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A
Het Amsterdams Coach Huis organiseert op dinsdag 3 november een nieuwe bijeenkomst voor trainers, coaches en technisch verantwoordelijken binnen sportverenigingen. Centrale gast is Jorg van der Breggen, manager Voetbalontwikkeling bij de KNVB. Tijdens de avond in Amstelveen staan gelijke kansen, spelplezier en het ontwikkelen van een herkenbare voetbalvisie centraal.
Hoe zorgen voetbalverenigingen ervoor dat jonge spelers zich optimaal kunnen ontwikkelen? Welke keuzes maken clubs bij het samenstellen van teams en hoe vinden zij de juiste balans tussen prestaties en plezier? Het zijn actuele vraagstukken die tijdens een nieuwe editie van het Amsterdams Coach Huis aan bod komen. Het initiatief van De Assistent brengt hoofdtrainers, hoofden jeugdopleiding (HJO’s), clubkadercoaches en technisch managers samen om kennis en praktijkervaringen uit te wisselen. Ook vertegenwoordigers van andere sporten zijn welkom.
Van gymleraar tot manager Voetbalontwikkeling
Met Jorg van der Breggen ontvangt de organisatie een gast die het voetbal vanuit verschillende invalshoeken kent. Hij omschrijft zichzelf als een gepassioneerd jeugd- en kaderbegeleider, opleider en beleidsontwikkelaar.
Van der Breggen begon zijn loopbaan onder meer als gymleraar en was actief binnen voetbalverenigingen. Inmiddels is hij bij de KNVB werkzaam als manager Voetbalontwikkeling. Daarmee houdt hij zich bezig met onderwerpen die rechtstreeks raken aan de dagelijkse praktijk van amateurclubs. Onder leiding van Sascha Werlich wordt met Van der Breggen gesproken over zijn ideeën, ervaringen en visie op de ontwikkeling van het voetbal.
Gelijke kansen en spelplezier
Een belangrijk gespreksonderwerp is het creëren van gelijke kansen voor jonge voetballers. Binnen het amateurvoetbal staan verenigingen voortdurend voor keuzes. Hoe worden spelers ingedeeld? Wanneer krijgt prestatie voorrang boven ontwikkeling? En hoe voorkom je dat kinderen op jonge leeftijd onvoldoende mogelijkheden krijgen om hun talenten te ontdekken?
Ook spelplezier krijgt aandacht. Een onderwerp dat op vrijwel iedere vereniging terugkomt, maar in de praktijk soms onder druk staat wanneer resultaten, selectiebeleid en verwachtingen van ouders een grotere rol gaan spelen.De bijeenkomst biedt gelegenheid om deze vraagstukken vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Daarbij is ook aandacht voor de manier waarop verenigingen hun voetbalvisie vertalen naar de praktijk.
Aansluiting bij ambities Amsterdamse Voetbalagenda
De onderwerpen sluiten aan bij de bredere ambities van de Amsterdamse Voetbalagenda 2026-2030, waarin onder meer het versterken van verenigingen en het opleiden van trainers belangrijke aandachtspunten zijn.
Uit de gepresenteerde cijfers blijkt dat het aantal Amsterdamse teams met een KNVB-gekwalificeerde coach sinds 2022 met 52,9 procent is gestegen, van 344 naar 526. Tegelijkertijd laat de inventarisatie zien dat bij 1.826 teams ongeveer dertig procent over een opgeleide trainer beschikt. Dat onderstreept dat er, ondanks de vooruitgang, nog veel ruimte is voor verdere ontwikkeling.
De gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax investeren binnen de Amsterdamse Voetbalagenda eveneens in extra opleidingsmogelijkheden. Het Amsterdams Coach Huis is een afzonderlijk initiatief, maar sluit met zijn aandacht voor kennisdeling en verenigingsontwikkeling inhoudelijk aan bij deze doelstellingen.
Verenigingen kunnen van elkaar leren
De waarde van een bijeenkomst als deze zit niet uitsluitend in de bijdrage van de gastspreker. Minstens zo belangrijk is de mogelijkheid om met vertegenwoordigers van andere verenigingen in gesprek te gaan. Clubs verschillen in omvang, ambities en beschikbare middelen, maar staan regelmatig voor vergelijkbare uitdagingen. Hoe zorg je voor continuïteit binnen de jeugdopleiding? Hoe ontwikkel je een herkenbare speelwijze die past bij de identiteit van de vereniging? En hoe bewaak je de balans tussen sportieve ambities en een omgeving waarin iedereen met plezier kan voetballen?
Door ervaringen en inzichten te delen, kunnen verenigingen ideeën opdoen die zij binnen hun eigen organisatie kunnen toepassen.
Praktische informatie en aanmelden
De bijeenkomst van het Amsterdams Coach Huis vindt plaats op dinsdag 3 november 2026, van 19.30 tot 21.00 uur, aan de Aanloop 2, 1183 SZ in Amstelveen. Trainers, hoofden jeugdopleiding, clubkadercoaches, technisch managers en andere geïnteresseerde kaderleden kunnen zich aanmelden via melvin@assistent.club of per WhatsApp via 06-21543025.
Sporting Martinus neemt afscheid van een bijzonder clubmens. Op maandag 19 oktober 2026 overleed erelid Genus John de Bruijn, een man die zijn leven lang nauw verbonden was met de Amstelveense voetbalvereniging. Als jeugdtrainer, leider, bestuurder, gastheer en bovenal trouwe supporter betekende hij veel voor de club. Woensdag 28 oktober maakt de rouwstoet een laatste ronde langs het clubhuis van Sporting Martinus.
Een leven lang verbonden met Martinus
Sommige mensen zijn zoveel meer dan alleen lid van een voetbalvereniging. Ze vormen een deel van de geschiedenis, de cultuur en het karakter van een club. Genus de Bruijn was zo iemand. Zijn betrokkenheid bij Sporting Martinus begon al op jonge leeftijd, toen de vereniging nog Sint Martinus heette. Wat volgde was een levenslange verbondenheid met de club die hem zo dierbaar was.
Genus vervulde door de jaren heen uiteenlopende functies. Hij was jeugdtrainer, jeugdleider en bestuurslid en zette zich ook buiten het voetbal in voor het verenigingsleven, onder meer als lid van de Raad van Elf. Voor zijn jarenlange verdiensten werd hij benoemd tot erelid. Een onderscheiding die zijn bijzondere betekenis voor de vereniging onderstreepte.
De vertrouwde gezichten in de bestuurskamer
Voor veel Martinianen en bezoekers van de vereniging, waaronder de media, was Genus vooral een vertrouwd gezicht in de bestuurskamer. Samen met zijn goede vriend Ton Brinkhof was hij jarenlang aanwezig bij de wedstrijden van het eerste zondagelftal. Niet alleen thuis, maar ook bij uitwedstrijden. Waar Sporting Martinus speelde, waren Genus en Ton dikwijls te vinden. Gastvrijheid was voor hem vanzelfsprekend. Een praatje met de tegenstander, aandacht voor de bezoekers en zorgen dat iedereen zich welkom voelde. Samen met zijn vrouw Marja en het echtpaar Ton en Nel Brinkhof verzorgde hij de ontvangst rondom de thuiswedstrijden van Zondag 1.
Het zijn vaak de vrijwilligers achter de schermen die een vereniging haar karakter geven. Mensen die niet op de voorgrond hoeven te staan, maar zonder wie het verenigingsleven een stuk minder warm en persoonlijk zou zijn. Genus behoorde tot die categorie.
Voetbal als familieaangelegenheid
De liefde voor Sporting Martinus bleef niet beperkt tot Genus zelf. Ook binnen zijn familie speelde de vereniging een belangrijke rol. Zijn zoon Aschwin voetbalde bij Martinus en kleinzoon Bo volgde eveneens de weg naar de club. Ook zoon Raymond is nauw betrokken bij de vereniging. Zijn zoons Dave en Tijs voetballen er en Raymond is actief als trainer bij de Onder 13.
Genus en Marja volgden de verrichtingen van hun kinderen en kleinkinderen met grote belangstelling. Langs de lijn, op het eigen sportpark of bij uitwedstrijden waarvoor soms flinke afstanden moesten worden afgelegd. Ook het eerste zondagelftal kon op hun trouwe aanwezigheid rekenen. Wie Genus kende, wist bovendien dat hij zijn mening over het vertoonde spel niet voor zich hield. Zijn betrokkenheid ging gepaard met uitgesproken opvattingen, herkenbare opmerkingen en bovenal een enorme liefde voor zijn club.
Zelf bleef hij eveneens actief op het voetbalveld. Bij Walking Football genoot hij van het spel, de onderlinge contacten en de gezelligheid. Want minstens zo belangrijk als het voetballen waren de ontmoetingen en de koffie na afloop.
Een voorbeeld voor zijn kleinzoon
Hoe bijzonder de band binnen de familie was, bleek uit een interview dat zijn kleinzoon Bo eerder aan de KNVB gaf. Daarin sprak hij met bewondering over zijn opa. “Mijn opa is misschien heel trots op mij, maar omgekeerd is dat precies hetzelfde. Hij is echt een voorbeeld.” Het zijn woorden die na het overlijden van Genus een bijzondere betekenis krijgen. Ze vertellen niet alleen iets over de band tussen opa en kleinzoon, maar ook over de indruk die hij op de mensen om hem heen achterliet.
Nog één keer langs zijn geliefde club
Met het overlijden van Genus de Bruijn verliest Sporting Martinus een erelid dat op tal van manieren heeft bijgedragen aan de vereniging. Niet alleen door de functies die hij bekleedde, maar vooral door zijn aanwezigheid, trouw, betrokkenheid en persoonlijke aandacht voor anderen.
Woensdag 28 oktober krijgt zijn afscheid een bijzonder en passend moment. Rond 08.45 uur zal de rouwstoet het clubhuis van Sporting Martinus aandoen. Genus maakt dan symbolisch zijn laatste ronde langs de vereniging waarmee hij vrijwel zijn hele leven verbonden was. Iedereen die hem een laatste groet wil brengen, is welkom om daarbij aanwezig te zijn.
Het Amsterdamsche Voetbal wenst zijn vrouw Marja, de kinderen, kleinkinderen, overige familieleden, vrienden en iedereen binnen Sporting Martinus veel sterkte met dit verlies.
Genus de Bruijn († 19 oktober 2026). Een Martiniaan in hart en nieren, wiens betrokkenheid en markante persoonlijkheid op het sportpark gemist zullen worden.
Na een relatief rustig bekerweekend hervatten de meeste Amsterdamse amateurclubs zaterdag 24 en zondag 25 oktober de competitie. AFC wil zich herstellen van een pijnlijke nederlaag, Purmersteijn reist naar Tiel en op verschillende niveaus staan interessante regionale ontmoetingen op het programma. Ook de zondag heeft met onder meer Swift tegen DWS een aantrekkelijke Amsterdamse confrontatie in petto. De weersomstandigheden kunnen dit weekend een belangrijke rol gaan spelen.
AFC zoekt eerherstel tegen ploeg in opmars
Op sportpark Goed Genoeg wacht AFC zaterdagmiddag een interessante ontmoeting met Jong Almere City. De ploeg van trainer Chedric Seedorf heeft iets recht te zetten na de teleurstellende 4-1 nederlaag bij Barendrecht. Vooral defensief liet AFC in die wedstrijd steken vallen. De Amsterdammers kregen wel mogelijkheden, maar slaagden er niet in om hun goede momenten om te zetten in een positief resultaat. Dat zal tegen Jong Almere City anders moeten. De beloftenploeg kende een moeizame competitiestart, maar heeft de afgelopen weken duidelijk progressie geboekt. Overwinningen op RKAV Volendam en Jong Sparta Rotterdam, beide met 1-4, onderstrepen de aanvallende mogelijkheden van de Almeerders.
Voor Seedorf ligt de uitdaging vooral in het vinden van een betere balans tussen aanvallen en verdedigen. AFC heeft dit seizoen laten zien uitstekend te kunnen voetballen, maar de wisselvalligheid staat een verdere opmars vooralsnog in de weg. De wedstrijd begint zaterdag om 15.15 uur. Kijk hier voor het programma en de stand in de tweede divisie
Purmersteijn voor nieuwe uitdaging in Tiel
Ook Purmersteijn wacht in de Derde Divisie een interessante krachtmeting. De promovendus uit Purmerend gaat op bezoek bij TEC in Tiel. De ploeg van trainer Berry Smit heeft zich na de historische promotie wederom uitstekend ontwikkelt. Waar gaat het heen?
Purmersteijn liet twee weken geleden bij ACV zien zich ook buiten het eigen sportpark staande te kunnen houden. Het gelijkspel (1-1) bood aanknopingspunten, maar onderstreepte tegelijkertijd hoe klein de verschillen op dit niveau kunnen zijn. Tegen TEC zal opnieuw veel worden gevraagd van de organisatie, discipline en effectiviteit van de Purmerenders. Punten buitenshuis zijn belangrijk in de Derde Divisie. Kijk hier voor het programma en de stand in de derde divisie
Vierde Divisie: Hoofddorp naar Huizen, WV-HEDW ontvangt Hoogland
In de Vierde Divisie A komen verschillende clubs uit onze regio in actie. Hoofddorp reist af naar Huizen. De ploeg uit de Haarlemmermeer boekte twee weken geleden een spectaculaire 3-2 overwinning op ARC, waarbij Ayrton Dol in de slotfase het beslissende doelpunt maakte. De aanvallende kwaliteiten van Hoofddorp staan buiten kijf, maar de wedstrijd tegen ARC liet ook zien dat de ploeg veel energie moet steken in het herstellen van achterstanden. Tegen Huizen wordt opnieuw een beroep gedaan op de weerbaarheid en het scorend vermogen van de Hoofddorpers.
WV-HEDW speelt zaterdag op sportpark Middenmeer tegen Hoogland. De Amsterdammers gingen in hun vorige competitiewedstrijd met 2-0 onderuit bij HBC en zullen voor eigen publiek een beter resultaat willen neerzetten. De promovendus heeft inmiddels ervaren dat het verschil tussen een goed gespeelde wedstrijd en daadwerkelijk punten pakken in de Vierde Divisie bijzonder klein kan zijn.
Ook JOS/Watergraafsmeer komt in actie. De ploeg van Richard Plug reist naar DEM. Twee weken geleden verspeelde JOS tegen Huizen een voorsprong van 2-0, waarna de bezoekers diep in blessuretijd alsnog langszij kwamen: 2-2. De Amsterdammers zullen vooral willen voorkomen dat opnieuw kostbare punten verloren gaan. Voor JOS is het bovendien een bijzondere periode. Woensdag 28 oktober wacht de bekerwedstrijd tegen NAC Breda op het terrein van AFC. Eerst moet de volledige aandacht echter naar de competitie, waar de ploeg de aansluiting met de bovenste plaatsen wil behouden.
Ook in de vierde divisie staat een aantrekkelijke regionale ontmoeting tussen Victoria en DVVA op het programma. De Hilversummers ontvangt de ploeg van Bnar Toofeek die dit seizoen regelmatig heeft aangetoond over veerkracht te beschikken. Tegen het sterke DEM knokte DVVA zich twee weken geleden terug naar een 2-2 gelijkspel. FC Aalsmeer ontvangt AFC’34. De Aalsmeerders lieten onlangs in het districtsbekertoernooi hun aanvallende kwaliteiten zien met een 1-5 overwinning bij AMVJ. De vraag is of de ploeg die vorm ook in competitieverband kan doortrekken. Kijk hier voor het programma en de stand in de vierde divisie A
HBOK verdedigt sterke positie, Waterwijk naar Foreholte
HBOK reist zaterdag naar IJVV Stormvogels. De ploeg uit Amsterdam-Noord maakte in de competitie indruk waarmee de koppositie werd veroverd. In het bekertoernooi volgde afgelopen weekend echter een zware teleurstelling door de 1-0 nederlaag tegen LSVV. Voor HBOK is het vooral belangrijk om die bekeruitschakeling snel achter zich te laten. De competitie biedt volop perspectief en juist in uitwedstrijden als deze kan de ploeg laten zien hoe stevig de basis werkelijk is.
Waterwijk gaat op bezoek bij Foreholte. De Almeerders boekten in hun vorige competitiewedstrijd een 3-1 overwinning op Stormvogels, maar zagen die middag ook dat de wedstrijd door meerdere gele kaarten een grimmig karakter kreeg. Tegen Foreholte zal Waterwijk de aandacht vooral op het voetbal willen houden.
In vele klassen ontbreekt het zaterdag niet aan interessante wedstrijden. Ajax ontvangt Sporting Martinus, een ontmoeting tussen twee verenigingen die gewend zijn om verzorgd en aanvallend voetbal na te streven. Buitenveldert en ZSGOWMS treffen elkaar eveneens in een Amsterdams onderonsje. ZSGOWMS kende afgelopen weekend een zware bekerwedstrijd tegen het hoger spelende HBC. De Amsterdammers hielden aanvankelijk behoorlijk stand, maar moesten uiteindelijk het kwaliteitsverschil erkennen. Tegen Buitenveldert liggen de verhoudingen anders en zal de ploeg zelf meer initiatief willen nemen.
Verder ontvangt RODA’23 het bezoekende Kagia, speelt Zwanenburg thuis tegen Amstelveen en staat voor Purmerend een thuiswedstrijd tegen het Wartburgia van Tijn Hammer op het programma. TOB neemt het op tegen Kolping Boys, terwijl sv Ouderkerk en FC Weesp elkaar treffen.
De meest in het oog springende zondagwedstrijd is de Amsterdamse ontmoeting tussen Swift en DWS. Beide verenigingen kennen een rijke voetbalhistorie en treffen elkaar in een duel waarin behalve de competitiepunten ook de lokale eer een rol speelt. Swift beleefde onlangs een teleurstellende bekeravond tegen Velsen. De 1-4 nederlaag betekende uitschakeling, in een wedstrijd waarin de Amsterdammers ook met disciplinaire tegenslagen werden geconfronteerd. De ploeg zal zich zondag willen revancheren en de aandacht volledig op de competitie richten.
Voor DWS biedt de ontmoeting een gelegenheid om zich te meten met een bekende stadgenoot. Het zijn wedstrijden waarin de onderlinge bekendheid en de belangen op de ranglijst voor extra spanning kunnen zorgen. Ook WV-HEDW komt zondag in actie. De zondagploeg ontvangt Assendelft op sportpark Middenmeer. De promovendus heeft al laten zien zich niet zomaar gewonnen te geven. Tegen Vitesse’22 werd in competitieverband onlangs een 2-2 gelijkspel behaald, mede dankzij twee treffers van Van de Bunt Huigen. Verder ontvangt sv De Meer het bezoekende Westfriezen en speelt De Meteoor thuis tegen FC Castricum. Daarmee is ook op zondag het Amsterdamse amateurvoetbal op verschillende sportparken vertegenwoordigd.
Het wordt een echt herfstweekend langs de Amsterdamse voetbalvelden. De temperaturen komen zaterdag en zondag nauwelijks boven de 13 graden uit. Vooral de wind en de regen kunnen van invloed zijn op het spel. Voor Noord-Holland geldt bovendien in de nacht van vrijdag op zaterdag en zaterdagochtend code geel vanwege mogelijke zware windstoten van 75 tot 90 kilometer per uur. Tijdens de wedstrijden wordt eveneens een stevige wind verwacht, met zondag mogelijk windkracht 6. Voor spelers en trainers betekent dit dat de omstandigheden een extra factor kunnen worden. Hoge ballen, standaardsituaties en de opbouw van achteruit vragen bij harde wind en een nat speelveld om aanpassingsvermogen. Voor supporters is warme, waterdichte kleding geen overbodige luxe.
Op weg naar een bijzondere bekerweek
Het competitieprogramma vormt voor enkele Amsterdamse clubs ook de opmaat naar een bijzondere voetbalweek. Komende week staat de eerste ronde van het landelijke KNVB-bekertoernooi op het programma. Vooral de ontmoeting tussen JOS/Watergraafsmeer en NAC Breda spreekt tot de verbeelding. De Amsterdammers spelen woensdag hun thuiswedstrijd op het terrein van AFC. Ook Purmersteijn en AFC komen eveneens in actie in het landelijke bekertoernooi. Maar voordat de aandacht volledig naar die bekerwedstrijden verschuift, wacht eerst een competitieprogramma met voldoende aantrekkelijke affiches. Van de Tweede Divisie tot de lagere amateurklassen staan belangrijke punten op het spel.
Het Amsterdamsche Voetbal volgt ook dit weekend de verrichtingen van de clubs uit de regio, met wedstrijdverslagen, reacties en achtergronden.
Van uitverkochte (voetbal)stadions met Kane naar het jeugdvoetbal bij SDW. Dennis van Leeuwen (55) heeft als muzikant vrijwel alles meegemaakt, maar ontdekt tegenwoordig een heel andere kant van zichzelf. Als jeugdtrainer bij de Amsterdamse vereniging SDW behaalde hij deze week zijn KNVB VC1-diploma. Een bijzonder opleidingstraject, mogelijk gemaakt door de samenwerking tussen de gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax. Het Amsterdamsche Voetbal sprak met de (voormalig) gitarist over zijn onverwachte ‘nieuwe’ (trainers)loopbaan, de lessen die hij leerde en waarom hij voorlopig liever met kinderen op het trainingsveld staat dan met een gitaar in een vol stadion.
Wie de naam Dennis van Leeuwen hoort, denkt vrijwel onmiddellijk aan Kane. Samen met zanger Dinand Woesthoff vormde hij jarenlang het gezicht van één van de bekendste Nederlandse rockbands. Grote concerten, volle stadions en een leven waarin muziek centraal stond. Voetbal speelde in die jaren vooral een rol als liefhebberij. Tegenwoordig staat Van Leeuwen zelf op het veld, niet als speler, maar als trainer en coach van jonge voetballers. Het is een ontwikkeling die hij enkele jaren geleden zelf waarschijnlijk niet had voorzien. De aanleiding was even eenvoudig als bijzonder: drie kinderen thuis die graag wilden voetballen. De twee kinderen van elf en van dertien spelen inmiddels bij SDW, maar hun eerste voetbalervaringen ontstonden buiten de georganiseerde sport.
Van Leeuwen voetbalde in zijn jeugd zelf bij een vereniging waar veel aandacht werd besteed aan techniek en individuele ontwikkeling. Een uitzonderlijk talent was hij naar eigen zeggen niet, maar zijn liefde voor het spel was groot. Rond zijn zestiende stopte hij met voetballen en koos hij steeds nadrukkelijker voor de muziek. “Ik vond voetbal fantastisch, maar op een gegeven moment ben ik de muziekkant opgegaan. Dat combineert niet altijd even gemakkelijk, zeker niet wanneer je ook in de weekenden bezig bent.”
De weg terug naar het voetbal liep via de Vrije School in Amsterdam, waar de kinderen onderwijs volgen. Van Leeuwen merkte dat veel kinderen graag wilden voetballen, maar niet direct de stap naar een vereniging wilden zetten. Samen met een vader van één van de andere kinderen besloot hij daarom zelf trainingen te organiseren in het Westerpark. Wat begon met een kleine groep kinderen uit dezelfde klas, groeide geleidelijk uit tot een vaste voetbalactiviteit op woensdagmiddag én zondagochtend. Ook meisjes en kinderen uit andere klassen sloten zich aan. Uiteindelijk stonden er regelmatig ongeveer dertig kinderen op het veld. “We deden wat oefeningen, speelden partijtjes en zorgden vooral dat iedereen plezier had. Het was eigenlijk heel eenvoudig begonnen, maar het werd steeds groter.”
Het jeugdvoetbal bij SDW groeit enorm
Een compleet team meldt zich bij SDW
Na ongeveer een jaar veranderde de belangstelling van de kinderen. Waar zij aanvankelijk geen behoefte hadden aan verenigingsvoetbal, wilden ze inmiddels juist graag wedstrijden spelen. Van Leeuwen en de andere betrokken ouders besloten de groep bij elkaar te houden en zochten contact met SDW, de Amsterdamse vereniging die zich de afgelopen jaren sterk heeft ontwikkeld. Het voorstel was opmerkelijk: konden ze met een vrijwel compleet team lid worden en tegelijkertijd zelf de begeleiding verzorgen? SDW stond ervoor open. De groep werd aangevuld met andere spelers en Van Leeuwen begon vorig seizoen officieel als trainer en coach.
Daarmee veranderde ook zijn kijk op het vak. “Ik kwam er vrij snel achter dat trainen gewoon een vak is. In het Westerpark kon ik een beetje mijn eigen gang gaan. Maar bij een vereniging, waar je structureel met een team werkt, is dat niet voldoende.” De groeiende vereniging, die richting de 1.200 leden gaat, bood hem de mogelijkheid om deel te nemen aan de KNVB-opleiding Voetbalcoach 1. Dankzij de ondersteuning vanuit de gemeente Amsterdam en de club was de drempel om te beginnen laag. “Ik weet niet of ik die opleiding uit mezelf zo snel had gedaan. Maar het werd aangeboden en ik dacht: waarom eigenlijk niet? Een aantal mensen binnen SDW heeft zich aangemeld en ik was er één van.”
Rene Koster en Dennis van Leeuwen bij de uitreiking van het VC1 diploma
‘Ik ben best eigenwijs, dus in het begin moest ik echt omschakelen’
De opleidingsavonden vonden plaats bij RAP in Amstelveen. Daar maakte Van Leeuwen kennis met een trainingsvisie die op onderdelen behoorlijk verschilde van de manier waarop hij zelf had leren voetballen. In zijn jeugd lag het accent sterk op techniek. De trainer deed bewegingen voor, legde uit hoe een bal moest worden aangenomen of gepasst en liet spelers vervolgens oefenen. Die benadering, verwant aan de bekende Wiel Coerver-methode, was voor Van Leeuwen jarenlang een vanzelfsprekend uitgangspunt.
Tijdens de VC1-opleiding ontdekte hij dat de KNVB veel nadruk legt op voetbalgerichte trainingsvormen, waarin spelers zoveel mogelijk leren door het spel daadwerkelijk te spelen. Dat vroeg om een andere manier van denken. “Ik ben best een eigenwijze man. In het begin had ik er moeite mee dat je een training niet voortdurend moet stilleggen om iets uit te leggen. Ik dacht regelmatig: ik wil nu stoppen en vertellen hoe het moet. Maar de bedoeling was juist dat het spel zoveel mogelijk doorging.”
Zijn eerste reactie was dan ook kritisch. Hij moest afleren wat hij jarenlang als logisch had beschouwd. Pas na enkele bijeenkomsten begon hij de nieuwe werkwijze bewust toe te passen. Dat leverde verrassende inzichten op.
Geen twaalf minuten wachten, maar onmiddellijk voetballen
Van Leeuwen noemt een voorbeeld dat voor veel jeugdtrainers herkenbaar zal zijn. Voorheen liet hij zijn spelers bij aankomst met een bal het veld opgaan. De kinderen schoten op doel, maakten plezier en wachtten totdat de training officieel begon. Vervolgens pakte hij zijn fluit, riep iedereen bij elkaar en begon met de uitleg. “Voordat iedereen bij elkaar stond en ik mijn verhaal had gedaan, waren we soms twaalf minuten verder. Eigenlijk was er nog helemaal niet getraind.”
De KNVB-benadering door docent Rene Koster liet hem zien dat het anders kon. Wanneer de spelers arriveren, staan de doelen al klaar en ligt de bal op het veld. Ze kunnen onmiddellijk beginnen met voetballen. Vanuit dat partijtje kan de trainer vervolgens geleidelijk een oefenvorm ontwikkelen. “De kinderen hebben soms nauwelijks in de gaten dat ze iets aan het leren zijn. Je verandert het spel, past iets aan en laat ze zelf ontdekken wat er gebeurt. Dat vond ik echt een openbaring.”
Het betekent volgens Van Leeuwen overigens niet dat technische oefeningen overbodig zijn geworden. Integendeel. Hij is nog altijd enthousiast over de Coerver-methode en de aandacht voor balbeheersing, passeerbewegingen en tweebenigheid. Juist de combinatie van verschillende trainingsmethoden spreekt hem aan. “Ik vind het prachtig wanneer kinderen ontdekken op hoeveel manieren je een bal kunt raken of een tegenstander kunt passeren. Dat blijft ontzettend waardevol. Maar ik begrijp nu ook veel beter waarom je bepaalde oefeningen doet en wanneer je welke vorm gebruikt.”
Meer dan pionnen, ballen en doelpunten
Misschien wel de belangrijkste ontdekking tijdens de opleiding was dat jeugdtraining veel verder gaat dan voetbaltechniek en tactiek. Van Leeuwen kreeg te maken met leeftijdsspecifieke kenmerken, groepsdynamiek, communicatie en de psychologische ontwikkeling van kinderen. Onderwerpen waar hij als vader vanzelfsprekend ervaring mee had, maar die hij nog niet eerder zo bewust vanuit het trainerschap had bekeken. Een ogenschijnlijk klein voorbeeld maakte grote indruk. “Stel dat je een jongen even apart moet aanspreken omdat hij lastig gedrag vertoont. Wanneer je dat doet terwijl al zijn teamgenoten kunnen meekijken, ontstaat er een heel andere situatie dan wanneer je zo gaat staan dat hij alleen jou ziet. Dan wordt het gesprek meteen anders.”
Volgens Van Leeuwen zijn het juist dergelijke inzichten die een beginnende trainer verder helpen. “Het klinkt allemaal heel logisch als iemand het uitlegt. Maar je moet er wel even op gewezen worden. Er zijn honderden van dat soort kleine dingen die je kunt toepassen.” Daarnaast leerde hij bewuster gebruik te maken van de voetbalterminologie. Begrippen rondom aanvallen, verdedigen, het verkleinen van ruimtes en het samenwerken binnen een team kregen meer betekenis. Dat helpt niet alleen tijdens trainingen, maar ook in gesprekken met andere trainers. “Je gaat dezelfde taal spreken. Daardoor kun je veel gemakkelijker over voetbal praten en ervaringen uitwisselen. Je merkt dat je jezelf ontwikkelt en professioneler wordt.”
Ook buiten het veld ontstaan nieuwe verbindingen
Een ander waardevol onderdeel van de opleiding was volgens Van Leeuwen het contact met trainers van andere verenigingen. Tijdens de praktijkbijeenkomsten werkten de deelnemers met jeugdspelers die niet noodzakelijk tot hun eigen teams behoorden. Dat maakte de omstandigheden soms onvoorspelbaar. Niet ieder kind was even gemotiveerd, de groepssamenstelling wisselde en het weer werkte lang niet altijd mee. Juist daardoor werd de opleiding realistisch. “Je staat niet iedere keer met je eigen jongens op het veld. Soms heb je kinderen die er enorm veel zin in hebben, soms wat minder. Dan regent het, waait het hard of komt iemand niet opdagen. Dat is eigenlijk precies hoe het in de praktijk ook gaat.”
Ook het onderlinge contact tussen de cursisten bleek waardevol. Er ontstonden gesprekken over verenigingsculturen, trainingsmethoden en de dagelijkse uitdagingen van vrijwilligers. Inmiddels onderhouden verschillende deelnemers nog contact met elkaar. Ze wisselen ervaringen uit en nodigen elkaar zelfs uit voor jeugdtoernooien. “Er zit ook een heel mooie sociale kant aan zo’n opleiding. Je ontmoet mensen die allemaal met hetzelfde bezig zijn. Dat levert contacten op die ook na de cursus blijven bestaan.”
Van Leeuwen spreekt dan ook met waardering over het initiatief van de betrokken organisaties. “Het is een prachtig initiatief vanuit de club, de KNVB en de gemeente Amsterdam. Je zegt als vrijwilliger ja tegen het trainen van een team en vervolgens krijg je de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. Dat voelt bijna als een cadeautje aan jezelf.”
Een stormachtig examen in Amstelveen
Dat Van Leeuwen inmiddels zijn diploma heeft behaald, betekent niet dat alles tijdens het opleidingstraject vanzelf ging. Vooral zijn praktijkexamen zal hem nog lang bijblijven. Op de examendag in Amstelveen waren de weersomstandigheden verre van ideaal. Het stormde, de wind joeg over de velden en overvliegende vliegtuigen maakten communiceren lastig. De jeugdspelers waren bovendien bijzonder onrustig. De eerste twee trainingen van andere cursisten verliepen moeizaam. De omstandigheden maakten het vrijwel onmogelijk om de groep op de gebruikelijke manier aan het werk te krijgen.
Een andere aanwezige KNVB-docent sprak Van Leeuwen daarop aan. “Hij zei tegen mij dat het echt knap zou zijn als ik die jongens aan het voetballen kreeg. Toen dacht ik: dat zal ik je eens laten zien.” Wat volgde, was volgens de muzikant misschien wel het meest leerzame moment van zijn opleiding. In plaats van zich krampachtig vast te houden aan alle aangeleerde uitgangspunten, besloot hij zijn eigen persoonlijkheid nadrukkelijker te gebruiken. Hij sprak de spelers stevig toe, maakte duidelijk wat hij van hen verwachtte en bracht structuur aan. Binnen korte tijd had hij de aandacht van de groep. “Ik moest even duidelijk maken dat we gingen beginnen en dat iedereen zijn verantwoordelijkheid moest nemen. Vanaf dat moment liep het eigenlijk prima.”
De docent reageerde verrast en wilde weten hoe Van Leeuwen dat had aangepakt. Voor de trainer was het een bevestiging dat een opleiding richting geeft, maar dat persoonlijkheid en natuurlijk overwicht minstens zo belangrijk kunnen zijn. “Ik was heel erg bezig om alles precies volgens de methode te doen. Maar op dat moment werkte dat gewoon niet. Dan moet je kunnen schakelen. Je moet soms ook durven vertrouwen op jezelf.” Het examen werd daarmee niet alleen een toets van zijn opgedane kennis, maar ook een bevestiging van zijn eigen kwaliteiten als begeleider.
‘Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd’
Met het VC1-diploma op zak ligt in theorie een vervolgopleiding voor de hand. Via VC2 en eventueel VC3 zou Van Leeuwen zich verder kunnen ontwikkelen als trainer. Maar heeft de man die jarenlang voor duizenden mensen optrad inmiddels de ambitie om ooit bij bijvoorbeeld Ajax voor de groep te staan? Hij moet lachen om de gedachte. “Natuurlijk gaat dat weleens door je hoofd. Als je een staatslot koopt, denk je ook even dat je gaat winnen. Dus ja, misschien denk je heel kort: straks word ik nog trainer van Ajax. Haha.”
Toch ligt zijn ambitie ergens anders. Van Leeuwen heeft als muzikant al opgetreden in de stadions van Ajax, Feyenoord en PSV. De bijzondere ervaring om in een groot voetbalstadion centraal te staan, heeft hij dus allang meegemaakt. “Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd. Alleen was dat als muzikant.” Het verklaart waarom hij niet nadrukkelijk bezig is met een volgende stap richting het professionele voetbal. Hij heeft zijn werk, zijn muzikale achtergrond en vooral veel plezier in het begeleiden van kinderen. “Ik vind het geweldig om met die jongens te werken. Ze zitten in een leeftijd waarin ontzettend veel gebeurt. Samenwerken, sporten, winnen, verliezen, omgaan met elkaar. Daar zit gewoon iets heel moois in. Dat is voor mij eigenlijk al genoeg.”
Vijfenveertig minuten partijtje
Ook bij SDW staat voetbalplezier hoog in het vaandel. Van Leeuwen probeert die gedachte nadrukkelijk in zijn trainingen terug te laten komen. Dat betekent niet dat hij geen aandacht besteedt aan techniek, spelprincipes of tactische afspraken. Maar hij houdt ook rekening met wat zijn spelers zelf het liefste doen. En dat blijkt verrassend eenvoudig. “Als de jongens op het veld komen, vragen ze meteen of we alsjeblieft veel partijtjes gaan doen. Dat vinden ze gewoon het allerleukste.”
Van zijn training van anderhalf uur besteedt Van Leeuwen daarom regelmatig ongeveer drie kwartier aan partijvormen. Daarbinnen probeert hij de opgedane kennis van zijn opleiding te verwerken. Spelers leren samenwerken, ruimtes herkennen, aanvallen opbouwen en verdedigen, zonder dat het plezier uit de training verdwijnt. “Je kunt allerlei systemen, strategieën en technieken behandelen, maar uiteindelijk willen die kinderen gewoon voetballen. En daar hebben ze natuurlijk ook gelijk in.”
De gitarist ziet het trainerschap niet als een tijdelijke bezigheid die vooral voortkomt uit de sportieve belangstelling van zijn eigen kinderen. Hij heeft inmiddels ontdekt hoeveel voldoening het geeft om een groep jonge spelers te begeleiden. Daarbij wil hij zich blijven ontwikkelen, zonder zijn eigen karakter of ideeën uit het oog te verliezen.
Een diploma als waardering voor vrijwilligers
Het verhaal van Van Leeuwen laat zien wat de trainersopleidingen binnen de Amsterdamse Voetbalagenda kunnen betekenen voor het amateurvoetbal. Niet iedere deelnemer begint aan een opleiding met de ambitie om hogerop te komen. Voor veel vrijwilligers draait het om de wens om de kinderen bij hun eigen vereniging beter te begeleiden. Juist voor die groep is een laagdrempelige opleiding van grote waarde. Verenigingen hebben behoefte aan enthousiaste ouders en vrijwilligers, maar enthousiasme alleen is niet altijd voldoende om een goede training te verzorgen. Van Leeuwen ondervond dat zelf toen hij met zijn groep vanuit het Westerpark de overstap naar SDW maakte. Wat begon als een spontaan initiatief van twee vaders, groeide uit tot een serieuze verantwoordelijkheid binnen een voetbalvereniging.
Zijn advies aan andere Amsterdamse jeugdtrainers is dan ook duidelijk: maak gebruik van de mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. “Bij de KNVB en de mensen die deze opleidingen verzorgen, zit ontzettend veel ervaring. Je hoeft niet alles klakkeloos over te nemen. Je mag je eigen manier van werken hebben. Maar het is ontzettend leerzaam om te begrijpen waarom bepaalde dingen werken.” Het diploma dat hij deze week ontving, is voor hem vooral een erkenning van die ontwikkeling. En hoewel de vergelijking tussen muziek en voetbal zich gemakkelijk opdringt, zijn de verschillen misschien wel groter dan de overeenkomsten. Op het podium stond Van Leeuwen jarenlang zelf in het middelpunt van de belangstelling. Als jeugdtrainer draait het om de kinderen.
Niet hij, maar de kinderen moeten schitteren. Van Leeuwen lijkt zich uitstekend thuis te voelen in die nieuwe rol. Zijn grote muzikale dromen heeft hij al verwezenlijkt. Tegenwoordig zit de voldoening in een geslaagde training, een speler die iets nieuws ontdekt of een groep kinderen die na afloop met plezier van het veld stapt. “Het wordt ook leuker als je ergens beter in wordt. Dat geldt voor die kinderen, maar net zo goed voor mij als trainer.” En daarmee heeft de nieuwbakken jeugdtrainer misschien wel de belangrijkste les van zijn VC1-opleiding te pakken: een goede trainer hoeft niet voortdurend op de voorgrond te staan. Soms is het voldoende om de juiste voorwaarden te scheppen, de bal te laten rollen en kinderen zelf het spel te laten ontdekken.
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.
Zondagochtend 18 oktober 06:00 uur: de vrachtauto met bekers, kuipen, lunchpakketten enz. parkeert op de Hobbemakade in Amsterdam bij de 5 kilometer verzorgingspost. Joke en Ton zetten de bus naast de reeds klaar staande 16 marktkramen. De kramen zijn nog leeg, maar om 9:00 uur moeten de tafels vol staan met bekertjes water en Maurten (sportdrank). Vier lagen met bekers, totaal zo’n 50.000!
DVVA en FC Aalsmeer krijgen vrij, kraker van Oost tussen sv De Meer (zo.) en WV-HEDW (za.)
Woensdagmiddag om 13.00 uur vond de loting plaats voor de tweede knock-outronde van de KNVB-districtsbeker West I. Onder de overgebleven clubs bevinden zich verschillende Amsterdamse ploegen, waaronder koplopers en verrassende bekerwinnaars. De wedstrijden staan gepland voor 19 en 20 december. In overleg mag de wedstrijd verplaatst worden. Het Amsterdamsche Voetbal volgde de loting op de voet.
Eén bijzonderheid is dat Real Sranang, de nummer twee van de derde klasse C, zijn wedstrijd uit de eerste ronde nog moet afwerken. De Amsterdammers ontvangen RODA ’23 uit Amstelveen op dinsdag 27 oktober om 20.15 uur op Sportpark Middenmeer. Dit in verband met de bestuurlijke maatregel die de KNVB de club uit Amsterdam-Oost oplegde. Pas daarna is duidelijk wie van de twee het gaat opnemen tegen FC Uitgeest. Acht teams werden vrijgeloot en plaatsten zich automatisch voor de derde knock-out ronde. De laagst spelende teams spelen weer op eigen veld, het zogenaamde thuisvoordeel.
De ACC 2026 is gestart en op zondag 15 november zal de 16e editie van de Ouderkerker Cross verreden worden. Altijd een hoogtepunt(je) van het crossseizoen. Als Amstelleden zijn we in de ACC 10 maal te gast bij andere verenigingen en nu mogen we zelf aan de bak. De voorbereidingen zijn ondertussen in volle gang. Lees snel verder en help vooral mee: dankzij ieders medewerking kunnen we dit immers organiseren.
De 16e Ouderkerker Cross zal ook weer haar start- en finish locatie bij de horeca gelegenheid Aan de Plas hebben. Een mooie plek op het strand! Wat wil je nog meer.
Hulp gevraagd
De organisatie vraagt zoals altijd nog hulp van (ouders van) leden en supporters van de club zoekt.
Concreet zijn er in elk geval mensen nodig die helpen opbouwenzaterdagmiddag 14 november van 14.00 – 16.00 uur en op zondag 15 november van 8.15 uur – 9.15 uur, én tijdens de dag zelf hebben we verkeersregelaars en parcoursbewakers nodig tijdens de koersen met een ochtendploeg en een tweede shift. Vooral de ochtendploeg op zondag van 9.15 – 11.45 moet door Jeugdouders bemand kunnen worden. Daarna is er een shift van ca 11.30 – 13.45 uur.
Ook zal er na afloop enig opruimwerk verricht moeten worden. Maar daar wordt ook veel hulp van deelnemers van onze club verwacht; vele handen maken licht werk en vorig jaar was het binnen een half uurtje allemaal opgeruimd.
Zorg dat je niet gebeld wordt, maar meld je even aan bij Auke Broex via aukebroex@gmail.com / 06 22286108, of via de Jeugdsecretaris.
De laatste koers van het lange wegseizoen was de Ronde van Nederland (EnecoTour) met zowel bij de mannen als de vrouwen Amstel inbreng. En hoe: Femke Markus won de Limburg etappe en Wessel Mouris reed zich in de top van het klassement (2e).
Maar niet allen dat: ook Dylan Groenewegen, Michiel Mouris, Niek Voogt en Julian Vergouw lieten zich zien. In de proloog in Den Haag leken de Mourissen even 1 en 2 in de uitslag te worden. Dat was net niet zo: Wessel werd 2e en Michiel 5e en daarmee was de toon gezet. Wessel zat er in elke etappe sterk bij en leek in de Limburgetappe ook een greep naar het geel te doen. Dat lukte net niet (de Belg Campenaerts was net iets sterker), maar met ook een top-klassering in de lange tijdrit stond Wessel er goed voor, en dat bleef zo. MM scoorde ook een top-10 in de tweede tijdrit en was in de laatste etappe nog eens serieus in de aanval. Dylan reed in twee sprints achter Merlier naar de tweede plek en sloot zo het seizoen met opgeheven hoofd af.
Julian zat in de etappe over de VAM-berg mee in de vlucht en kon heel sterk voor de zege sprinten. Het leek erop dat een iets betere move in de finale hem nog iets meer had kunnen brengen dan de vijfde plek. Maar ook dat houdt hij vast tegoed. Niek tenslotte reed een regelmatige week en was in de Arnhem etappe ook nog even in de aanval te zien.
Femke was net als Wessel ook goed voor de tweede plaats in het klassement (achter haar angstgegner Lieke Nooijen). Maar de manier waarop ze de Limburg etappe won was indrukwekkend: aanvallen en aanvallen totdat de rest het opgeeft. Met een prachtige solo snelde Femke naar een mooie zege. Volgend jaar in een ander tenue wellicht naar nog meer zeges. Hiermee gaf ze de verkiezing tot Renner van het Jaar nog iets meer kleur; vinden wij.
De opening van de Amsterdamse Cross Competitie begon in gepaste omstandigheden: regen, (frisse) wind en modder. De Noordbikers hadden het parcours rondom de Big Spotters Hill net buiten Hoofddorp omgelegd. Hoe zou dat uitpakken?
Waar voorgaande jaren de carrousel en de singletracks van de MTB-route voor oponthoud zorgen in de cross, gooiden de Noordbikers het letterlijk over een andere boeg. De helft van het parcours speelde zich af ten noorden van de Big Spotters Hill (BSH); drassige brede modderstroken met draaien en keren. Start/finish lag nu wel op een fraaie asfalsstrook, lichtjes omhoog lopend. De BSH was gelijk gebleven met de afzink in de drie delen, waarbij durf en de juiste bandenkeuze cruciaal was. Nieuw was verder de trap, extra lastig want je kwam op hoge snelheid aan. Bij de start was het weer gezellig als vanouds, met veel vertrouwde jonge & oude (Amstel)gezichten.
Jeugd
De jeugd mocht de BSH links laten liggen. De modder lag er zwaar genoeg bij voor ze. Koen Verspuij zet de lijn van vorig jaar voort, en was ook zondag de beste bij de A. Bij de B moest Oscar de klus klaren. Hij werd 14e. De C-groep kende de meeste Amstelrenners. Tawan knap naar plek 2. Briek nog net binnen de top-tien, negende. Torben op 11, Julien op 17 en Fedde op 19.
Nieuwelingen
Op de winnaar van de categorie stond geen maat. Isaac reed heel mooi naar een derde plek. Voor Judah helaas een DNF.
Masters 45+
Grootste verandering voor deze categorie was – naast dat er weer een jaartje uitstel-verval was bijgekomen – de starter. Chris mocht nu zelf meerijden! Hij had een goede (ingewerkte) vervanger gevonden. Volgende keer nog een fluitje, dan zijn we allemaal blij.
Bijna 80 man aan het vertrek, je blijft je verbazen hoe groot deze ACC-categorie blijft! Op de eerste keer BSH was het na plek 6 weer lopen op de singletrack – dat kon bijna niet goed gaan. Volgende keer word er een list voor verzonnen. Een lang gerekt veld nam de duik naar beneden en krulde zich door de modderstroken. Sander Boerkamp voelde zich goed, trok een paar keer goed door en had een gat op zijn directe belagers. Souverein winnaar van ACC #1! Daarachter kwam Thijs Al (DTS) goed op stoom, maar te laat voor de winst. We gaan ‘m vast nog vaker terug zien. (Voor de jongere lezer de wiki-link.)
Michael Breedt weer uitstekend op plek 7, Pierre Deen heel goed naar een p10. Verder nog Marcel Witte, Simon Polstra en Jaap van der Grinten binnen de top-20.
Opvallend: maar liefst vier Amstel-DNF’ers van de zeven.
Dames
Rosan Koper ontpopt zich tot een goede alleskunner. Vandaag weer in de modder naar een goede derde plek. Nielske Voorintholt op vijf en Else Dekker op negen. Ingeborg Kers kende naar eigen zeggen een slechte dag, maar reed ‘m wel uit, elfde.
45 min
Verrassend podium met Luke Roberts op plek 3. We gaan deze voormalig pro mtb’er vast vaker zien. Op p13 zien we Jesper Beerepoot terug, dit jaar al goed op dreef in de DAC. Jan Hummelink op 18 en Jip de Moor nog net binnen de top-20.
Volgende week gaat het circus naar De Bataaf. Vlak maar met ongetwijfeld veel modder.
Amstelveen is al na één knock-out ronde uitgeschakeld in het bekertoernooi. De ploeg leed een 4-1 nederlaag op bezoek bij IJmuiden. Bij rust keek Amstelveen tegen een 2-1 achterstand aan en moest het bovendien de gehele tweede helft met tien man verder na een rode kaart voor Marco Knopper. Na rust ging Amstelveen op zoek naar de gelijkmaker, maar die bleef uit. IJmuiden besliste de wedstrijd in de tachtigste minuut met de 3-1. Ver in blessuretijd vloog een hoekschop rechtstreeks binnen, waarmee de eindstand op 4-1 werd bepaald. De uitslag was misschien enigszins geflatteerd, maar de overwinning van IJmuiden was verdiend. Amstelveen speelde onder zijn gebruikelijke niveau en slaagde er met tien man nauwelijks in de defensie van IJmuiden te doorbreken.
De bekerwedstrijd ging tussen vierdeklasser IJmuiden en derdeklasser Amstelveen. Beide ploegen waren na drie competitiewedstrijden nog zonder puntenverlies. In het verleden werden de onderlinge ontmoetingen meestal in het voordeel van Amstelveen beslist. Deze zaterdag verliep het anders. De inzet was een plek bij de laatste 56. De aftrap vond plaats op een ongebruikelijk tijdstip. Er werd al om 13.00 uur begonnen vanwege de thuiswedstrijd van Telstar tegen Feyenoord. De velden moesten om 15.30 uur vrij zijn.
Rebound
Binnen acht minuten kwam IJmuiden op voorsprong. Julian Jansen wurmde zich door de verdediging van Amstelveen en kwam oog in oog te staan met Ioannis Pantelidis. De doelman bleef goed staan en keerde het schot. De rebound kwam voor de voeten van Roan Menger, maar zijn inzet werd geblokt door Justin Molly. De daaropvolgende corner van Lars Verkade werd ingekopt door Kay Brouwer. Molly haalde de bal van de lijn, waarna Roan Menger alsnog raak schoot: 1-0. Drie minuten later was het alweer gelijk. Marco Knopper veroverde de bal en leverde een voorzet op maat af bij Lennard Eijsvogels. Die ging verder waarmee hij de week daarvoor was begonnen: scoren. Zijn aanname was goed en met een snelle voetbeweging passeerde hij doelman Milan Siepel: 1-1.
Opnieuw op voorsprong
Na ruim een halfuur kwam IJmuiden opnieuw op voorsprong. Een aanval van Amstelveen werd onderschept, waarna achterin een drie-tegen-drie-situatie ontstond. IJmuiden speelde die goed uit. Lars Verkade kreeg de bal, ontsnapte aan de verdediging en liet Pantelidis kansloos met een schot in de korte hoek: 2-1. Vlak voor rust deed zich een opmerkelijk moment voor. Scheidsrechter Jos Angevaare gaf Max Dobber een gele kaart wegens tijdrekken bij het nemen van een vrije trap. In plaats van Dobber voor tien minuten naar de kant te sturen, mocht hij de vrije trap alsnog nemen, ondanks zijn gele kaart.
Grimmiger
Kort daarop werd het duel grimmiger. Marco Knopper werd hard geraakt door Troy Menger, waarna meerdere spelers van IJmuiden zich bij het opstootje voegden. De situatie werd snel gesust. IJmuiden kreeg uiteindelijk een vrije trap toegekend. Drie minuten later kreeg Knopper een rode kaart. Max Dobber onderschepte een aanval van Amstelveen en werkte zich tussen twee tegenstanders door, maar werd vervolgens gestopt door Knopper. Scheidsrechter Angevaare beoordeelde de overtreding als ernstig genoeg voor een directe rode kaart. Amstelveen moest daardoor met tien man verder. Niet veel later klonk het rustsignaal.
Profiteren
Na rust bleek Amstelveen niet in staat om IJmuiden met een man minder echt onder druk te zetten. De thuisploeg kon op haar beurt profiteren van de ruimte die ontstond. Na een kwartier in de tweede helft kreeg Lars Verkade een goede mogelijkheid om de wedstrijd te beslissen, maar Pantelidis maakte zijn doel goed klein en zag de inzet van Verkade net naast gaan. Tien minuten voor tijd viel de beslissing alsnog. Een lange bal van achteruit werd door Amstelveen onvoldoende verwerkt. Roan Menger bracht Jose Leone in stelling, die alleen voor Pantelidis verscheen. De doelman wist zijn schot nog te keren, maar de rebound belandde voor de voeten van Raymond Mutebi. Die gleed de bal binnen: 3-1. Daarmee was de wedstrijd beslist.
Einde bekeravontuur
Ver in blessuretijd zorgde Roan Menger voor het slotakkoord. Zijn corner vloog over alles en iedereen heen rechtstreeks het doel in: 4-1. Vrijwel direct daarna floot scheidsrechter Angevaare voor het einde. IJmuiden plaatste zich voor de laatste 56, terwijl voor Amstelveen het bekertoernooi ten einde kwam. Trainer Michel Strating van Amstelveen was na afloop kritisch op het optreden van zijn ploeg: “Wij hebben het zaterdagmiddag gewoon niet goed gedaan. Natuurlijk speelt mee dat je vijf basisspelers mist door diverse redenen en dat je ook nog eens met tien man komt te staan. Wij waren slordig in balbezit. Wij wisten dat IJmuiden het moet hebben van het fysieke spel en daar hebben wij geen goed antwoord op gegeven. IJmuiden liet ons niet in ons spel komen en daar krijgen zij alle credits voor. Het boek van de beker is dicht en nu op naar volgende week. Op naar Zwanenburg.”
Vierdeklasser houdt lang stand tegen vierde divisionist, maar ziet bekeravontuur met 1-5 eindigen. Ilias El Farissi spreekt van een geflatteerde uitslag.
AMVJ heeft zaterdagmiddag in de eerste knock-outronde van de KNVB-districtsbeker met 1-5 verloren van FC Aalsmeer. De uitslag doet vermoeden dat de vierde divisionist een eenvoudige middag beleefde, maar niets was minder waar. De Amstelveense vierdeklasser bood ruim tachtig minuten uitstekend weerstand en mocht zelfs enige tijd hopen op een verrassing. Pas in de slotfase liep FC Aalsmeer, waarvoor Vincent Noordam tweemaal trefzeker was, uit naar een ruime overwinning.
AMVJ-speler Ilias El Farissi keek ondanks de uitschakeling met een positief gevoel terug op het bekerduel. „Op zich was het een leuke wedstrijd om te spelen. We begonnen goed, met aan beide kanten veel strijd. Ik denk dat we rond de dertigste minuut de 0-1 tegen kregen. Gelukkig gingen we met die stand de rust in. We kwamen vervolgens met het volste vertrouwen uit de kleedkamer dat er nog wat mogelijk was.”
Dat vertrouwen kreeg vrijwel onmiddellijk na de hervatting een extra impuls. AMVJ maakte in de eerste minuut van de tweede helft gelijk via Bilal el Farissi en bracht daarmee de spanning volledig terug. „Net na rust maakten we gelijk. Daarna ging het eigenlijk gewoon goed en was het gelijkopgaand.”
Openingstreffer Noordam 0-1
Strafschop kantelpunt
Het duel kreeg vervolgens een voor AMVJ ongelukkige wending. Volgens El Farissi speelde een fysieke beperking bij de doelman een belangrijke rol in de aanloop naar de tweede Aalsmeerse treffer. „Onze keeper Konstantinos Panagis had behoorlijk last. Hij kreeg een bal teruggespeeld, maar kon die niet zo ver wegtrappen. Daardoor kwam de bal iets te kort terecht en kon Aalsmeer direct aanvallen. De linkerspits Broos Krijger werd aangespeeld en onze rechtsback maakte een sliding waarbij de bal tegen zijn hand kwam. Daardoor kregen we een strafschop tegen en werd het 1-2.”
AMVJ weigerde zich gewonnen te geven. De thuisploeg bleef mogelijkheden creëren en kreeg volgens El Farissi voldoende kansen om opnieuw langszij te komen. „Na de 2-1 hebben we echt een aantal cruciale momenten gehad waarin we de 2-2 konden maken. Bij Aalsmeer ging het in de opbouw een aantal keren niet goed, waardoor we de bal konden veroveren. Alleen slaagden we er niet in om de gelijkmaker te maken. Op dat moment was er eigenlijk nog niet zoveel aan de hand.”
Pourchez net te kort
Omstreden derde treffer
De beslissing viel volgens de AMVJ-speler pas rond de tachtigste minuut. Daarbij had hij grote twijfels over de geldigheid van de derde Aalsmeerse treffer. „Vervolgens kregen we de 1-3 tegen, wat overigens volgens mij wel buitenspel was. Maar goed, de scheidsrechter zag dat anders en liet doorspelen. Daarna was het eigenlijk wel een beetje gespeeld. Zelfs toeschouwers van Aalsmeer zeiden dat het buitenspel was. Maar de scheidsrechter dacht daar anders over en dat is zijn goed recht. Zo’n doelpunt geeft natuurlijk wel een mentale klap waarvan je moeilijk herstelt.”
In de laatste minuten liep FC Aalsmeer verder uit naar 1-5. El Farissi zag dat het verschil in niveau en fysieke gesteldheid uiteindelijk toch zichtbaar werd. „Het is best een geflatteerde uitslag als je kijkt naar de eerste tachtig, tweeëntachtig minuten die we gespeeld hebben. Ik denk dat het voornamelijk ook in de fitheid zat. Je merkte in de laatste minuten dat zij toch nog wat meer in de tank hadden dan wij. Daardoor konden ze sneller onder de druk uitkomen. Wij spelen natuurlijk vierde klasse en zij vierde divisie. Dat verschil merk je uiteindelijk wel.”
1-4
Complimenten van tegenstander
Ondanks de ruime nederlaag zag El Farissi voldoende aanknopingspunten. Vooral de manier waarop AMVJ zich tegen een aanzienlijk hoger spelende tegenstander presenteerde, stemde hem tevreden. „Als ik kijk naar het team dat er nu staat ten opzichte van de afgelopen seizoenen, dan zijn we toch behoorlijk zoekende geweest naar de juiste formaties en het juiste spel. Je ziet dat we het dit seizoen aardig te pakken hebben en met veel meer zelfvertrouwen spelen. Dat heb je in deze wedstrijd eigenlijk ook wel gezien, tot de tachtigste minuut.”
Ook de reacties van de tegenstander deden hem goed. „We hebben best veel complimenten van FC Aalsmeer gekregen. Ze zeiden dat ze eigenlijk hadden gedacht dat het een ‘walk in the park’ zou worden, maar dat het vies tegenviel. Dat is natuurlijk leuk om te horen.”
De AMVJ-speler wilde tegelijkertijd de kwaliteiten van FC Aalsmeer niet tekortdoen. „Complimenten ook aan hen. Ze hebben gewoon sterk gespeeld en waren vooral na de 1-3 een stuk feller dan wij. In de eerste helft hadden ze niet al te veel gecreëerd, maar in het laatste gedeelte van de tweede helft kwamen ze echt los. Hun linksbuiten, die erin kwam, speelde een goede wedstrijd en creëerde heel veel.” De bekeruitschakeling betekent voor AMVJ het einde van het avontuur, maar El Farissi houdt vooral de positieve punten over. „Voor ons is het alleen maar leuk dat we zo’n wedstrijd kunnen spelen tegen een ploeg die zoveel hoger speelt. We hebben laten zien dat we goed kunnen voetballen en dat we als team stappen hebben gemaakt. Het is jammer van die laatste minuten, maar al met al hebben we gewoon een leuke wedstrijd gespeeld.” Kijk hier voor alle bekeruitslagen
Van zaterdag 17 tot en met dinsdag 20 oktober staat voor veel Amsterdamse en regionale amateurclubs de eerste knock-outronde van de KNVB-districtsbeker op het programma. Met verschillende stadsderby’s, ontmoetingen tussen clubs uit uiteenlopende klassen en enkele bijzondere affiches belooft het een interessante bekerronde te worden. Vooral de duels tussen AFC en WV-HEDW, AFC IJburg en Ajax, GeuzenMiddenmeer en DVVA en Buitenboys en JOS/Watergraafsmeer springen in het oog.
De groepsfase ligt achter ons en vanaf nu telt alleen het resultaat. Een nederlaag betekent uitschakeling, terwijl de winnaars hun bekeravontuur mogen voortzetten. Het komende programma is verspreid over vier dagen, waarbij de meeste wedstrijden op zaterdag worden afgewerkt. Maandag en dinsdag volgen nog twee interessante ontmoetingen.
AFC en Purmersteijn op zoek naar een goed vervolg in tweede en derde divisie
In de Tweede Divisie wacht AFC zaterdag een uitwedstrijd tegen Barendrecht. De Amsterdamse ploeg van trainer Chedric Seedorf kende de afgelopen weken wisselende resultaten. De ontmoeting met en in Barendrecht is een competitiewedstrijd en vormt daarmee een uitzondering op het overwegend met bekerduels gevulde programma.
Ook Purmersteijn komt zaterdag in competitieverband in actie. De promovendus van de Derde Divisie ontvangt Sparta Nijkerk. De ploeg van Berry Smit heeft zich de afgelopen weken nadrukkelijk laten gelden. Na de overwinning – 4-2 zege op Harkemase Boys – hield Purmersteijn vorig weekend bovendien ACV in Assen op 1-1. Tegen het gerenommeerde Sparta Nijkerk wacht opnieuw een serieuze krachtmeting.
Een van de meest aansprekende (en leuke) bekerwedstrijden is AFC IJburg tegen Ajax (amateurs). De zaterdagselectie van Ajax probeert na de degradatie uit de Vierde Divisie opnieuw zijn draai te vinden in de eerste klasse. AFC IJburg krijgt de kans om zich tegen een bekende Amsterdamse tegenstander te gaan onderscheiden.
Ook GeuzenMiddenmeer tegen DVVA is een aantrekkelijk affiche. DVVA heeft de afgelopen weken laten zien moeilijk te verslaan te zijn, door veel gelijke spelen. In de beker gelden echter andere wetten en zal de ploeg van Toofeek zich geen misstap kunnen veroorloven.
FC Amsterdam ontvangt Sporting Martinus, FC Amsterdam is opnieuw gestart dit seizoen en Martinus verloor in de allerlaatste fase van ZOB met 0-1. Voor beide verenigingen is de beker een gelegenheid om zich naast de competitie te onderscheiden.
Bij SCPB’22 tegen sv De Meer (zo.) staan eveneens twee clubs tegenover elkaar die elkaar in de regio goed kennen. SCPB’22 boekte eerder deze maand een knappe 1-4 overwinning bij EDO. De Meer liet op zijn beurt karakter zien door met negen man een 2-1 overwinning op Schagen United over de streep te trekken en een ruime overwinning op VVS’46. Het zijn resultaten die deze ontmoeting extra interessant maken.
Legmeervogels, Hoofddorp en FC Aalsmeer
KDO tegen Legmeervogels is een regionaal duel waarin beide ploegen elkaar weinig ruimte zullen willen geven. Legmeervogels heeft in de competitie nog niet de smaak van een overwinning geproefd, en hoopt in de beker dat om te zetten tegen de koploper van de vierde klasse B (west 2).
SV Hoofddorp gaat op bezoek bij Hertha. De ploeg kende recent een moeilijke middag tegen SJC, dat met 6-2 te sterk was maar reageerde met een 3-2 overwinning op ARC. Het klassenverschil bestaat op papier, ook in de praktijk?
FC Aalsmeer speelt uit tegen AMVJ. De ploeg uit Aalsmeer verloor afgelopen weekend in de Vierde Divisie met 4-2 bij FC Uitgeest. Vooral na rust had de ploeg van Erwin Tump moeite om grip op de wedstrijd te houden. Tegen AMVJ zal Aalsmeer zich moeten herstellen. Ook IJmuiden tegen Amstelveen verdient aandacht. Amstelveen boekte eerder onder andere een 3-4 overwinning op DWS en zal dat resultaat graag een passend vervolg geven.
ZOB en HBOK willen door
Voor ZOB staat een uitwedstrijd tegen Klein Sluis op het programma. De ploeg uit Zuidoostbeemster speelde onlangs met 1-1 gelijk tegen SVA, won van Sporting Martinus met 0-1 en krijgt in de beker een nieuwe gelegenheid om zich te laten gelden.
HBOK reist af naar LSVV. De Zunderdorpse ploeg van trainer Ricky Kumar is sterk aan het seizoen begonnen en bezette begin oktober de koppositie in de Tweede Klasse B. Meerdere overtuigende overwinningen onderstreepten de ambities van HBOK. De beker biedt de ploeg een extra podium om die goede vorm door te trekken.
Zondag: ZSGOWMS ontvangt HBC
Op zondag 18 oktober staat ZSGOWMS tegenover HBC. De Amsterdamse ploeg verloor eerder deze maand met 3-1 van Amstelveen en krijgt tegen HBC een nieuwe uitdaging. HBC is de huidige koploper van de vierde divisie en het zal een zeer pittige kluif worden voor de ploeg uit Amsterdam-West.
Maandag: AFC officieel thuis, maar te gast bij WV-HEDW
Een bijzonder affiche staat maandag 19 oktober op het programma. AFC (zaterdag) en WV-HEDW (zaterdag) ontmoeten elkaar in een Amsterdamse bekerderby. Opvallend is de locatie. Hoewel AFC officieel als thuisploeg staat vermeld, wordt de wedstrijd gespeeld op het sportpark van WV-HEDW. De administratieve thuisclub speelt dus feitelijk een uitwedstrijd.
Sportief gezien wacht de zaterdagselectie van AFC een stevige uitdaging. WV-HEDW promoveerde afgelopen seizoen naar de Vierde Divisie en heeft zich laten zien. Begin oktober werd AFC’34 met 2-0 verslagen. De ploeg heeft daarmee aangetoond ook op een hoger niveau competitief te zijn. Voor AFC, bezig aan een sterke opening van het seizoen, biedt de beker een kans om zich te meten met een tegenstander die inmiddels op een hoger competitieniveau actief is.
Dinsdag: Buitenboys ontvangt JOS/Watergraafsmeer
De bekerreeks wordt dinsdag 20 oktober afgesloten met Buitenboys tegen JOS/Watergraafsmeer. De Almeerse thuisclub won begin oktober met 3-1 van VSV en zal voor eigen publiek willen verrassen.
JOS/Watergraafsmeer heeft zich onder trainer Richard Plug inmiddels in de Vierde Divisie bewezen als een sterkte tegenstander. Voor JOS is de districtsbeker bovendien een competitie waarin de club zich graag laat zien, want mede daardoor heeft het zich laten gelden in het ‘grote bekertoernooi.’ Later deze maand wacht de ploeg een zeer aansprekend affiche in het landelijke KNVB-bekertoernooi tegen NAC Breda. Eerst moet de aandacht echter volledig uitgaan naar Buitenboys.
Van dinsdag 13 tot en met dinsdag 20 oktober staat het amateurvoetbal in district West I in het teken van de eerste knock-outronde van het KNVB-districtsbekertoernooi. Voor de gekwalificeerde verenigingen begint daarmee het echte bekerwerk: winnen betekent doorgaan, verliezen betekent uitschakeling.
Na de poulefase die eind augustus startte en drie speelrondes omvatte, is er nu geen ruimte meer voor een misstap. De clubs strijden om een plaats in de volgende ronde, waarbij het bekertoernooi traditioneel kansen biedt voor verrassingen. Ploegen uit verschillende klassen treffen elkaar en juist die onderlinge verschillen maken het bekervoetbal aantrekkelijk.
Bij de knock-outwedstrijden gelden enkele bijzondere bepalingen. Eindigt een duel na negentig minuten gelijk, dan volgt direct een strafschoppenserie. Er wordt dus niet verlengd. Daarnaast geldt dit seizoen bij de standaardteams mannen een tijdstraf van tien minuten voor bepaalde vormen van onsportief gedrag, zoals protesteren, tijdrekken of het wegtrappen van de bal. Niet iedere gele kaart leidt automatisch tot een tijdstraf. Ook krijgt tot de laatste zestien het laagst geklasseerde team het thuisvoordeel.
De bekerloting voor de 56 standaardteams senioren categorie A in West I vindt plaats op woensdag 21 oktober en is vanaf 13.00 uur semi live te volgen via onze website. De wedstrijden van de volgende (tweede) ronde staan gepland voor het weekend van 19 en 20 december.
De eerste knock-out ronde 2026-2027, regio Amsterdam
Sporting Martinus en ZOB hielden elkaar lange tijd in evenwicht. Beide ploegen kregen mogelijkheden om de score te openen, maar pas in de negentigste minuut viel de beslissing. Haitam Ibrahimi bezorgde ZOB vanaf de strafschopstip een 0-1 overwinning in Amstelveen.
Voorafgaand aan het duel stonden beide ploegen op vijf punten. Een overwinning zou aansluiting bij de bovenste ploegen betekenen, terwijl een nederlaag een terugval op de ranglijst tot gevolg kon hebben. Omdat de voorgaande wedstrijd uitliep, begon de ontmoeting een kwartier later dan gepland.
Vanaf de aftrap lag de intensiteit hoog en speelden beide ploegen in een stevig tempo. Daardoor ging er in de passing aan beide kanten regelmatig iets mis, maar ontstond wel een levendige wedstrijd. De strijd speelde zich aanvankelijk voornamelijk op het middenveld af. Pas in de veertiende minuut kwam het eerste gevaar van ZOB. Een afstandsschot van Tarik Basayid vanaf de rechterkant ging rakelings over het doel. Na een halfuur kreeg Sporting Martinus een goede mogelijkheid. De rechterspits verscheen alleen voor ZOB-doelman Tobias Droomers, die met zijn voet redding bracht. Niet veel later werd Droomers alsnog gepasseerd, maar wist Marko Pals de bal tot hoekschop te verwerken. Vlak voor rust kreeg Sporting Martinus opnieuw een kans, maar het schot van spits Sem van Bruggen ging net naast.
Sem van Bruggen
Kansen aan beide kanten
Ook na rust bleef het tempo hoog en golfde het spel op en neer. Sporting Martinus kreeg opnieuw mogelijkheden. Een schot vanaf de rechterkant ging rakelings naast en tien minuten later verscheen Martinus weer alleen voor Droomers. De ZOB-doelman wist ook deze inzet te keren. ZOB liet zich in de tweede helft aanvallend iets vaker zien. Na een goed uitgespeelde aanval kwam Tarik Basayid in een kansrijke positie, maar zijn inzet werd gestopt door doelman Ruben Zimonyi van Sporting Martinus.
Strafschop brengt beslissing
In de slotfase zochten beide ploegen naar de openingstreffer. ZOB kwam nog enkele keren gevaarlijk door. Ibrahimi speelde zijn directe tegenstander uit, maar zag zijn schot gekeerd worden door de doelman Zimonyi. In de negentigste minuut viel alsnog de beslissing. Luca Kouwenberg gaf een voorzet op Luke Abelskamp, die in het strafschopgebied ten val werd gebracht. Scheidsrechter Van Twiller kende ZOB een strafschop toe. Ibrahimi nam plaats achter de bal en schoot hard en hoog binnen: 0-1.
Daarmee trok ZOB een wedstrijd naar zich toe die lange tijd op een doelpuntloos gelijkspel leek af te stevenen. Sporting Martinus bleef ondanks meerdere mogelijkheden en kansen zonder treffer achter. Door de overwinning komt ZOB op acht punten en houdt de ploeg aansluiting met de bovenste helft van de ranglijst. Sporting Martinus speelt op 17 oktober om 15.00 uur tegen FC Amsterdam. ZOB speelt ook op die dag in het districtsbekertoernooi een uitwedstrijd tegen Kleine Sluis uit Anna Paulowna. De aftrap is om 17.00 uur. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de eerste klasse A
DWS komt na rust terug van 0-2 achterstand, maar Amstelveen trekt met 3-4 aan het langste eind dankzij drie treffers van Lennard Eijsvogels.
Op bezoek bij DWS boekte Amstelveen de derde overwinning in drie competitiewedstrijden en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de derde klasse D. Bij rust leidde Amstelveen met 0-2 dankzij twee rake vrije trappen van Lennard Eijsvogels, maar kort na rust kwam DWS op gelijke hoogte door doelpunten van Terry Tazeh en Davelinho Markus. Twee minuten later zette Jesper van Eijk Amstelveen opnieuw op voorsprong, waarna Eijsvogels met zijn derde treffer de marge weer op twee doelpunten bracht. Het slotakkoord was voor Markus, maar verder kwam DWS niet. Door de 3-4 nederlaag bleef de ploeg van trainer Charles Loots opnieuw met lege handen achter.
Zowel DWS als Amstelveen begonnen zichtbaar gehavend aan de wedstrijd. Met vijf basisspelers in de ziekenboeg moest Amstelveen-trainer Michel Strating puzzelen om een elftal samen te stellen. Max Boonstoppel was terug van een schorsing en met precies elf beschikbare spelers kon Amstelveen aan de wedstrijd beginnen. De bezoekers uit Amstelveen begonnen slordig en dat resulteerde binnen een minuut in een grote kans voor Davelinho Markus. Hij onderschepte de bal en kwam één op één te staan met Ioannis Pantelidis. Doelman Pantelidis van Amstelveen bleef goed staan en tikte de bal naar buiten, waardoor Markus niet tot scoren kwam. Vervolgens legde hij de bal voor de voeten van Zakaria Hunnun, maar diens schot werd door Pantelidis tot corner verwerkt.
Zes minuten later bereikte Hunnun na een één-tweetje met Steven Gefferie de achterlijn. Zijn voorzet werd door Pantelidis weggewerkt, voordat de inkomende Terry Tazeh gevaarlijk kon worden. Na tien minuten kwam Amstelveen beter in de wedstrijd en kreeg het direct een mogelijkheid. Zakaria Madrane stuurde Jesper van Eijk met een dieptepass weg. Dankzij zijn snelheid kon Van Eijk richting het doel, maar doelman Victor Lam verkleinde de hoek en voorkwam een treffer.
Kort daarop kwam een voorzet van Lennard Eijsvogels via enkele spelers voor de voeten van Milan van der Linden. Zijn harde schot belandde tegen de onderkant van de lat en sprong terug het veld in. Abderrahmane Bensalah probeerde de rebound te controleren, maar werd daarbij gehinderd door Touvarno Pinas.
Charles Loots, coach van DWS
Twee vrije trappen maken het verschil
Na ruim een half uur kwam Amstelveen op voorsprong. Bensalah passeerde Zakaria Hunnun, maar werd aangetikt. Scheidsrechter Alie Gok kende Amstelveen een vrije trap toe. Lennard Eijsvogels nam plaats achter de bal en schoot raak: 0-1. Enkele minuten later moest Pantelidis opnieuw ingrijpen toen Aryan Kamalidehkordi wist door te breken. Ook Max Boonstoppel speelde een belangrijke rol bij het voorkomen van de gelijkmaker.
Kort voor rust voorkwam Victor Lam dat Amstelveen de voorsprong verdubbelde. Bensalah kreeg de bal van Andy van de Raad, hield Hunnun van zich af, trok naar binnen en schoot vanaf ongeveer zeventien meter richting de kruising. Lam wist met een knappe redding een doelpunt te voorkomen. Uit de daaropvolgende hoekschop kwam de bal tegen de hand van Hunnun. Scheidsrechter Gok kende Amstelveen opnieuw een vrije trap toe, net buiten het strafschopgebied van DWS. Eijsvogels meldde zich opnieuw en schoot ook deze vrije trap binnen. Daarmee ging Amstelveen met een 0-2 voorsprong de rust in.
DWS komt terug, maar Amstelveen reageert direct
Na rust kwam DWS snel langszij. Terry Tazeh bracht de stand op 1-2. Twee minuten later kreeg Steven Gefferie de bal goed mee en werd zijn voorzet door Davelinho Markus binnengelopen: 2-2. Binnen zes minuten na rust had DWS de achterstand weggewerkt.
De thuisploeg kon echter niet lang van de gelijkmaker genieten. Twee minuten later stond Amstelveen alweer op voorsprong. Een corner van Andy van de Raad werd gecontroleerd door Jesper van Eijk, die vervolgens hard uithaalde en de 2-3 binnenschoot. Halverwege de tweede helft onderschepte Emir Sinanovic de bal en speelde Lennard Eijsvogels aan. Die passeerde twee verdedigers van DWS en liet doelman Lam kansloos. Met zijn derde doelpunt van de middag bracht Eijsvogels de stand op 2-4.
Het verschil werd niet veel later weer teruggebracht tot één doelpunt. Pantelidis verkeek zich op een inzet van Markus, waardoor DWS op 3-4 kwam. In het restant van de wedstrijd wist Amstelveen de voorsprong vast te houden. Grote kansen bleven in de slotfase uit.
Strating tevreden met resultaat
Trainer Michel Strating was na afloop vooral tevreden over de drie punten: “De drie punten vandaag zijn het belangrijkste, want wij speelden noodgedwongen met veel andere spelers dan vorige week. Dan vind ik dat wij het heel goed hebben gedaan. Het was wat onrustig en de patronen zijn er dan nog niet. Dan loop je weleens gemakkelijk tegen tegendoelpunten aan. Maar wij blijven winnen en dus loopt het allemaal wel lekker.”
Bekerprogramma en vervolg competitie
Volgende week staat de eerste ronde van de beker op het programma. Amstelveen gaat op bezoek bij IJmuiden, de koploper van de vierde klasse B. Net als Amstelveen heeft IJmuiden negen punten uit drie competitiewedstrijden verzameld. DWS is al uitgeschakeld in het bekertoernooi en heeft een vrij weekend. Een week later wordt de competitie hervat. Amstelveen speelt dan uit tegen Zwanenburg, terwijl DWS op zondag op bezoek gaat bij (koploper) Swift. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse C
Vrijdagavond werd in een goed gevuld clubhuis afscheid genomen van wieler(weg)seizoen 2026. Opnieuw werd nog eens teruggeblikt op het seizoen en de renners en rensters en vrijwilligers die het verdienen nog even goed over het voetlicht te brengen. Het weer liet het geplande fietsprogramma niet toe. De boodschap van de weergoden was duidelijk: het wegseizoen zit erop. Dus kon er met een glas in de hand en met een goed gevuld buffet teruggekeken worden op het jaar.
Voorzitter Sander Baars trapte een en ander af met een voorwoord waarin even teruggekeken werd op het seizoen, de stand van zaken omtrent de club en op het élan van het NCK onze club de beste club van Nederland noemen! Los van de prestaties hebben we toch ook maar mooi die landelijke koersen georganiseerd en draait de jeugdafdeling heel goed.
Tevens bedankte Sander twee afscheidnemende trainers Hans en Ben en na hun jarenlange inzet (15+ jaren) mocht hij ze ook benoemen tot erelid. Een mooie waardering.
Daarna zette Herman Pelgrim de Jeugdafdeling nog even in het zonnetje en werd Lien Vermeulen (als een van de weinige meisjes in de groep) geroemd om haar inzet en kreeg ze de de Jeugd Stimulerinsgsprijs. Daarna nam de Sportcommissie het woord en René Markus reikte namens de Supportersvereniging weer enveloppen uit aan 21 renners (m/v) die een podiumplaats hebben behaald. Daaronder wederom grote namen, allen échte Amstelrenners. Om maar te noemen: Dylan Groenewegen met zijn grote zeges, Riejanne Markus, Michiel Mouris en Amber Kraak op de EK en WK, Femke Markus die Europees kampioen gravel werd, maar ook de Conti’s die vele malen in beeld rijden en ook koersen winnen (zoals Julian Vergouw en Enzo Leijnse). En dan vergeten we er nog heel veel.
Daarnaast wordt er elk jaar een Renner van het Jaar verkozen. Nu is het zo dat Ereleden en Leden van Verdienste niet meer in aanmerking komen voor de titel, dus een paar wereldtoppers vielen af. Belangrijkste kandidaten waren Wessel Mouris, Femke Markus en Julian Vergouw. Maar eigenlijk kan je niet om een Europees kampioen (en zilver op het NK Weg) heen. Dus Femke Markus werd wederom benoemd tot Renner van het Jaar en wederom in het illustere rijtje op de beker met de grote oren (Prestatiebeker) laten zetten. Tevens is zij met haar Europese titel benoemd tot Lid van Verdienste. Een terechte benoeming.
Voor de Jongere van het Jaar was het nog lastig. Mariël Mur was de sterkste Junior Vrouw (en winnaar van een koers, maar ook de broers Ivakhov lieten zich heel goed zien. Nikolai won een wedtsrijd, maar Grigori (eerstejaars) liet zich ook overal zien en haalde al enkele podiumplaatsen en is nu in het veld ook een van de sterksten. Met de moraal van de sluitingsavond pakte hij de ochtend daarna in Rhenen alweer de eerste zege in de cross.
NCK Ploegen
Uiteraard werd de NCK ploeg (alle categorieën) nog even gememoreerd en werden de medaillewinnaars nog even in het zonnetje gezet.
Enfin, genoeg om nog gezellig te blijven borrelen en napraten. Tevens werd er al “vooruitgeblikt, want er is nog de Enecotour met een aantal Amstelrenners aan de start en zondag 18 oktober start de ACC. En op 7 november beginnen de wintertrainingen. Zin in!
Log in
