Kabinet wil hybride warmtepomp vanaf 2029 standaard bij vervanging cv-ketel

Ouder-Amstel – Een golfclub draait niet alleen om sport, maar ook om ontmoeting en gezelligheid. Dat weet Geert Battjes, die inmiddels drie jaar achter de bar staat bij de Amsterdam Old Course, de golfclub bij Duivendrecht. In de Streektelefoon van Start Me Up op JammFM vertelde hij hoe hij vanuit het clubhuis een heel andere kant van de vereniging meemaakt.

Luister het gesprek hier terug.

Geert kreeg de Streektelefoon door van Ben Kramer, die de week ervoor te gast was in het radioprogramma. Ben is lid van de golfclub en stelde voor om eens iemand aan het woord te laten die de vereniging vanuit een ander perspectief kent: niet vanaf de golfbaan, maar achter de bar.

Daar hoort Geert allerlei gesprekken en ontmoet hij dagelijks verschillende mensen. Soms vangt hij onbedoeld iets op van gesprekken die niet voor zijn oren bedoeld zijn. Maar volgens hem is vooral het persoonlijke contact een mooi onderdeel van zijn werk.

Meer dan alleen drankjes serveren

Voor sommige bezoekers is het clubhuis een plek om na een rondje golf iets te drinken en bij te praten. Voor anderen betekent de ontmoeting met Geert nog iets extra’s. Hij merkt dat er ook mensen zijn die graag even aan de bar komen zitten voor een praatje. Sommigen wonen alleen of hebben weinig familie in de buurt.

Juist dan kan een vriendelijk gesprek veel betekenen. Geert ziet dat hij met iets kleins, zoals even luisteren of belangstelling tonen, voor iemand een vertrouwd gezicht kan zijn. Het is een kant van het horecawerk die niet altijd zichtbaar is, maar die volgens hem wel degelijk belangrijk is.

In de drie jaar dat hij er werkt, heeft hij een band opgebouwd met veel leden en gasten. De contacten zijn daardoor soms persoonlijker dan je misschien verwacht bij iemand die achter de bar staat. Zo wisten bezoekers bijvoorbeeld dat Geert zijn eindexamen had gehaald en feliciteerden ze hem daarmee.

Tussenjaar in Antwerpen

Geert heeft afgelopen zomer zijn eindexamen afgerond en neemt momenteel een tussenjaar. Tijdens het gesprek was hij met vrienden een weekend in Antwerpen. Toch maakt hij in zijn vrije tijd ook nog uren bij de golfclub. Meestal is hij in het weekend achter de bar te vinden.

Of hij zelf ook golft? Dat blijkt niet het geval. Geert vertelde lachend dat hij nog nooit een golfclub heeft vastgehouden om een balletje te slaan. Zijn specialiteit ligt voorlopig ergens anders: biertappen en contact maken met de mensen in het clubhuis.

Ook gasten zijn welkom

Wie denkt dat de Amsterdam Old Course uitsluitend toegankelijk is voor leden, hoeft niet thuis te blijven. Volgens Geert kunnen ook niet-leden er terecht om te golfen. Daar zijn wel kosten aan verbonden, bijvoorbeeld voor het gebruik van de baan.

Na afloop is er natuurlijk ook gelegenheid om in het clubhuis iets te drinken. Geert nodigde de presentatoren van JammFM van harte uit om eens langs te komen.

Met zijn verhaal laat hij zien dat de sfeer bij een sportvereniging niet alleen wordt bepaald door wat er op het veld of de baan gebeurt. Ook de mensen die achter de schermen werken, dragen bij aan het clubgevoel. Soms is een goed gesprek aan de bar minstens zo waardevol als een geslaagde sportprestatie.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun werk, hobby’s en bijzondere ervaringen.

Auteur: Barbara Huijgen

Foto: JammFM

Ouder-Amstel – Naar schatting drie miljoen Nederlanders van 16 jaar en ouder hebben moeite met lezen, schrijven, rekenen of digitale vaardigheden. Dat vertelde Annemijn Poot van Stichting Lezen en Schrijven in de Streektelefoon van Start Me Up op JammFM. De stichting zet zich in om mensen de kans te geven hun vaardigheden te verbeteren, zodat zij beter kunnen meedoen in de samenleving.

Luister het gesprek hier terug.

Moeite met lezen en schrijven komt vaker voor dan veel mensen denken. Het gaat niet alleen om mensen die als kind onvoldoende onderwijs hebben gehad of voor wie Nederlands niet de eerste taal is. Ook iemand uit de eigen buurt, een collega of een bekende kan moeite hebben met basisvaardigheden zonder dat de omgeving dat weet.

Volgens Poot kunnen verschillende oorzaken een rol spelen. Sommige mensen zijn al op jonge leeftijd gaan werken of zijn opgegroeid in een omgeving waar weinig werd gelezen. Ook onvoldoende begeleiding op school, concentratieproblemen en persoonlijke omstandigheden kunnen het leren bemoeilijken.

Leren kan op iedere leeftijd

Stichting Lezen en Schrijven wil ervoor zorgen dat mensen ook op latere leeftijd verder kunnen leren. De lessen zijn bedoeld voor iedereen vanaf 16 jaar. Er zijn deelnemers van uiteenlopende leeftijden, soms zelfs van 80 jaar.

De mogelijkheden worden afgestemd op de deelnemers en hun situatie. Waar dat mogelijk is, worden groepen samengesteld met mensen van vergelijkbare leeftijden. Zo kunnen bijvoorbeeld jongeren samen leren, terwijl oudere deelnemers een groep kunnen vormen die beter bij hen past.

Ook de vorm van het onderwijs verschilt. Mensen kunnen les krijgen in een groep of individuele begeleiding ontvangen. Waar en wanneer dat gebeurt, hangt onder meer af van de mogelijkheden in de gemeente of wijk en van de persoonlijke situatie van de deelnemer.

Een belangrijk uitgangspunt is dat de lessen gratis zijn. Volgens Poot worden de kosten betaald vanuit de gemeente. Daardoor hoeft geld geen belemmering te zijn om aan de eigen vaardigheden te werken.

Meer dan alleen lezen en schrijven

Wie moeite heeft met basisvaardigheden, kan daar in het dagelijks leven tegenaan lopen. Denk aan het begrijpen van brieven, het invullen van formulieren, het maken van berekeningen of het regelen van zaken via internet.

Ook de toenemende digitalisering vraagt steeds meer van mensen. Poot gaf aan dat er nog onderzoek wordt gedaan naar de invloed daarvan op lezen en schrijven. Wel ziet de stichting dat er tegenwoordig minder boeken worden gelezen.

Het verbeteren van basisvaardigheden kan mensen helpen om zelfstandiger te worden en makkelijker deel te nemen aan de maatschappij. Daarom is het belangrijk dat mensen weten dat er hulp beschikbaar is en dat zij zich niet hoeven te schamen om die hulp te zoeken.

Zo kunnen mensen hulp vinden

Wie zelf beter wil leren lezen, schrijven of rekenen, of meer wil weten over digitale vaardigheden, kan contact opnemen met Stichting Lezen en Schrijven. Ook familieleden, vrienden of andere bekenden kunnen samen met iemand bellen om informatie in te winnen.

Het landelijke gratis telefoonnummer is 0800 023 4444. Na het telefoontje worden de gegevens genoteerd en neemt iemand uit de eigen omgeving contact op om de mogelijkheden te bespreken.

Welke vorm van begeleiding beschikbaar is, verschilt per gemeente en wijk. Samen wordt bekeken wat het beste aansluit bij de wensen en mogelijkheden van de deelnemer.

Met haar bijdrage aan de Streektelefoon benadrukte Annemijn Poot dat leren niet ophoudt na school. Wie moeite heeft met basisvaardigheden, kan op iedere leeftijd stappen zetten om daar beter in te worden. De eerste stap kan simpelweg een telefoontje zijn. Meer informatie op de website Stichting Lezen en Schrijven

Auteur: Michel Willemse

Foto: Stichting Lezen en Schrijven

Piet Postema over ganzenbeheer rond Schiphol: natuur, landbouw en vliegveiligheid

Ouder-Amstel – Grauwe ganzen kunnen aanzienlijke schade veroorzaken aan landbouwgewassen en vormen bovendien een risico voor het vliegverkeer. Piet Postema vertelde in de Streektelefoon van JammFM over zijn passie voor de jacht en een speciale actiedag rond Schiphol, waarbij jagers werden opgeroepen extra het veld in te gaan.

Luister het gesprek hier terug.

Postema was tijdens het gesprek met Start Me Up op JammFM nog maar net terug van een ochtend in het veld. Schiphol had verschillende wildbeheereenheden in de omgeving gevraagd om op die dag met zoveel mogelijk jagers actief te zijn. Het doel was om de aantallen ganzen rond de luchthaven te beheersen en zo bij te dragen aan de vliegveiligheid.

Schade aan landbouwgewassen

Een belangrijke reden voor het beheer van grauwe ganzen is de schade die zij aan landbouwgewassen kunnen veroorzaken. Wanneer grote groepen ganzen neerstrijken op akkers, kunnen zij gewassen opeten en planten uit de grond trekken. Volgens Postema lopen de vergoedingen voor landbouwschade in Nederland jaarlijks op.

Ook in Noord-Holland speelt dit probleem. Postema noemde in het gesprek een bedrag van ongeveer 35 miljoen euro dat de provincie het voorgaande jaar aan boeren en tuinders had uitgekeerd vanwege schade. Landelijk loopt het totaal volgens hem richting de 100 miljoen euro.

Een voorbeeld dat hem is bijgebleven, speelde zich af bij een boer waar hij regelmatig komt. Daar streken op een nacht honderden grauwe ganzen neer in een bietenveld. De volgende ochtend bleek dat de dieren op grote schaal bieten uit de grond hadden getrokken. Het laat volgens Postema zien hoeveel schade een grote groep ganzen in korte tijd kan veroorzaken.

Vroeg op pad

Voor de speciale actiedag had Postema samen met een vriend de omgeving al enkele dagen verkend. Ze keken waar ganzen zich verzamelden, bijvoorbeeld op akkers waar maïs was geoogst en resten waren achtergebleven.

De ochtend begon vroeg: de wekker ging om vijf uur en om zes uur hadden de twee afgesproken. Nog voordat het licht werd, zochten ze een geschikte plek in een sloot, met natuurlijke beschutting en lokganzen in de omgeving. Vervolgens gingen ze aan de slag.

Postema vertelde enthousiast over de ochtend. De jacht is voor hem een grote hobby en passie, die hem actief houdt. Tegelijkertijd benadrukte hij dat de activiteit in dit geval ook plaatsvond op verzoek van Schiphol, met het oog op de veiligheid van het vliegverkeer.

Vogels en vliegveiligheid

Vogels kunnen een gevaar vormen wanneer ze tijdens het opstijgen of landen in aanraking komen met een vliegtuig. Vooral wanneer een vogel in een vliegtuigmotor terechtkomt, kan dat ernstige gevolgen hebben. Het beperken van risico’s door vogels rond luchthavens is daarom een belangrijk onderdeel van de vliegveiligheid.

De aanpak roept ook vragen op over de omgang met dieren en de natuur. In het gesprek hield Postema rekening met luisteraars die moeite kunnen hebben met de jacht. Hij wilde daarom niet uitgebreid ingaan op de details van het schieten, maar wees op de belangen die volgens hem samenkomen: de veiligheid van het vliegverkeer, het beperken van landbouwschade en het beheer van ganzenpopulaties.

Met zijn verhaal gaf Postema een inkijkje in een activiteit waarover niet iedereen veel weet. Voor hem is het een hobby die hem naar buiten brengt, maar die bij deze gelegenheid ook een praktische rol vervulde in het beheer van ganzen rond Schiphol.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun bezigheden, passies en maatschappelijke betrokkenheid.

Neer over dit onderwerp in de documentaire gemaakt door onze collega’s van 1Amstelveen:

Auteur: Michel Willemse

Foto: Piet Postema

OUDER-AMSTEL – De acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren in Ouder-Amstel is de afgelopen jaren duidelijk afgenomen. Het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn, daalde van 71 procent in 2021 naar 53 procent in 2023.

Dat blijkt uit cijfers van de Gezondheidsmonitor Jeugd die de gemeente Ouder-Amstel heeft meegestuurd in reactie op vragen over de ontwikkeling van LHBTIQ+-acceptatie onder jongeren.

De daling sluit aan bij een ontwikkeling die ook landelijk zichtbaar is. Ook in buurgemeente Amstelveen nam de acceptatie af. Daar daalde het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn van 72 procent in 2021 naar 49 procent in 2023. Naar aanleiding van die ontwikkeling liet Amstelveen onderzoek doen naar de mogelijke oorzaken.

Ouder-Amstel heeft geen aanvullend onderzoek

De gemeente Ouder-Amstel zegt het beeld te herkennen dat ook landelijk en in andere gemeenten zichtbaar is. Op dit moment beschikt de gemeente echter niet over aanvullend lokaal onderzoek dat de ontwikkeling nader verklaart.

Op de vraag wat de gemeente doet om de acceptatie en sociale veiligheid van LHBTIQ+-jongeren te bevorderen, laat Ouder-Amstel weten dat er momenteel geen specifieke aanvullende maatregelen of activiteiten zijn die uitsluitend zijn gericht op LHBTIQ+-acceptatie onder jongeren.

Aandacht voor inclusie, respect en sociale veiligheid maakt volgens de gemeente wel onderdeel uit van de bredere inzet voor het welzijn van alle jongeren en inwoners.

De cijfers laten zien dat het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn tussen 2021 en 2023 met 18 procent is gedaald.

Paarse Vrijdag

De cijfers krijgen extra betekenis op Paarse Vrijdag, dat vandaag plaatsvindt. Op deze dag wordt aandacht gevraagd voor de acceptatie van LHBTIQ+-personen en het belang dat iedereen zichzelf kan zijn.

Auteur: Cisca van Driel
Bron: Gezondheidsmonitor Jeugd, cijfers Ouder-Amstel, Streek44
Foto: Privéarchief

Door: Joop Kok. Na mijn interview met de wethouder vroeg ik me af van wat ik er nu eigenlijk mee moest. Dik een uur met iemand in gesprek en er niet een vinger op kunnen leggen. Vertwijfeld keek ik hem aan en zei: “Jemig, hoe pak ik dit aan, het meeste dat me bij is gebleven is dat je ontzettend je best wil gaan doen.” “Dan schrijf je dat toch,” was zijn antwoord.

Mede als eerbetoon aan Paulien Cornelisse, wilde ik mijn worsteling met de betekenis van de woorden van de wethouder in eerste instantie geheel anders duiden: ‘Taal maakt alles onduidelijk, maar als je heel goed luistert hoor je wat mensen eigenlijk liever niet willen zeggen: wie ze zijn.’ Toch heb ik die observatie van haar niet gebruikt. Ik vond hem niet stimulerend en uitnodigend genoeg om daarmee een jong mens vol goede moed in deze gemeente te introduceren. Liever koos ik voor de komma. Daar straalt hoop van uit, belofte en voortgang. Een nooit eindigend verhaal of avontuur.

Historische band Aalsmeer – Katwijk
Alvorens het interview te beginnen, legde ik hem een passage voor uit het boek: ‘Aalsmeer, gewonnen uit het veen, bedreigd door het water’ van Jan H. Vinkenoog. Het gaat over een grafelijke oorkonde uit 1199 waaruit op te maken valt dat Aalsmeer in 1133 door gravin Petronella van Saksen aan de abdij van Rijnsburg is geschonken. Een oude historische band tussen Katwijk en Aalsmeer. Hem was die specifieke band niet bekend.

Soms wat tegendraads
De meest geijkte vraag waar je in Aalsmeer een kennismakingsgesprek mee begint is wel: ‘Van wie ben je er één? Daar word je in Katwijk niet wijzer van als je Van der Plas heet, die naam komt daar te veel voor.  Zijn moedert komt oorspronkelijk uit Amsterdam en is op haar vijfde, samen met haar ouders naar Katwijk vertrokken. Ze is nu 60 en voelt zich nog steeds geen ‘Kattukker’. Hij (32) heeft een thuiswonende broer (25) die op de veiling werkt en een zus (30) met een verstandelijke beperking die begeleid woont en in een verzorgingstehuis schoonmaakt en voor koffie en thee zorgt. Van zijn vader heeft hij zijn werklust en van zijn moeder haar enthousiasme voor wat ze doet en haar oog voor het sociale en het soms wat tegendraadse.

‘Nogal eigenwijs’     
Hij spreekt gemakkelijk, naar woorden hoeft hij niet te zoeken en stopwoordjes voor wat bedenktijd heeft hij niet nodig. Achteloos vangt hij zijn woorden. Op de vraag van Radio Aalsmeer hoe hij vroeger op jonge leeftijd was, gaf hij als antwoord: “nogal eigenwijs”. Hij zocht het gevecht wanneer hij vond dat die 5,3 toch echt een 5,5 moest zijn. Toch zou je dat voorval ook anders kunnen duiden, namelijk het zoeken naar grenzen van hoe je met goed gekozen woorden de werkelijkheid naar je hand kan zetten. Dat verklaart deels ook waarom hij binnen de wirwar aan studiemogelijkheden uiteindelijk koos voor bestuurskunde. Het is een breed georiënteerde studie, sociologie, politicologie, economie, recht, waarbij het vooral op goed luisteren en communiceren aankomt. Om zich dat ook in het Engels eigen te maken trok hij een paar maanden door Nieuw Zeeland.

Adviseurschap 
Zijn werkzame leven begon hij als adviseur van Tobias van Gent, VVD-Kamerlid van de Tweede Kamer van 2018 tot 2021. Daar leerde hij het politieke handwerk, midden in het hart van de democratie. Daarna adviseur van het College van Bestuur van Hogeschool Leiden. Een moderne leergemeenschap van ongeveer 12.000 studenten en 1.400 medewerkers waarin onderwijs en onderzoek voor en met ‘reguliere’ studenten, centraal staat. ‘Heel iets anders dan de Tweede Kamer maar toch ook daar politiek. Ook daar spelen belangen en probeert men dingen gedaan te krijgen. Wel meer een 9- tot -5- baan dan in de Tweede Kamer.’

Hij koos voor de Hogeschool omdat hij daarnaast zelf politiek actief werd binnen de VVD in Katwijk. Hij werd fractieleider, lijsttrekker, maar helaas de partij ging van drie naar twee zetels. “Wel geweldig om te ontdekken hoe het is om zelf de richting van het beleid te bepalen. Als adviseur verschilden mijn gedachten wel eens met die van mijn kamerlid. Op zich prima, maar ik wil graag meedoen.” Hetzelfde dilemma waar hij voor stond toen er dit jaar na de formatiegesprekken er voor de VVD geen ruimte was om aan het schuiven aan de bestuurstafel. “Ondanks de winst van twee naar vier zetels, koos de bestaande coalitie, die de meerderheid verloor, voor een aanvulling met PRO en niet met de VVD.”

Telefoontje uit Aalsmeer
“Nog vier jaar doorgaan en maar afwachten of er naar je geluisterd wordt? Als Katwijkse VVD gingen we in overleg, analyseren wat er gebeurd was en besloten om er weer enthousiast tegen aan te gaan. Tot ik in begin juni een telefoontje uit Aalsmeer kreeg: Sven Spaargaren. Net één minuut na mijn functioneringsgesprek van de Hogeschool Leiden. Ik had net nog gezegd: Ik heb er weer zin in.”

Hij was volledig verrast, stond nergens op een lijstje. Het enige dat hij kon bedenken van hoe men aan zijn nam kwam, was dat hij actief was op de sociale media.

Het was een moeilijke keuze. Hij wachtte totdat de coalitie in Katwijk rond was. Een heel dichtgetimmerd coalitieakkoord. Voor hem was het toen duidelijk, dat wordt weer vier jaar tegen een muur beuken om dingen gedaan te krijgen. Vier jaar met het coalitie-akkoord in de hand door het college worden teruggewezen naar de oppositiebankjes. Vier jaar iets doen wat hij al kende, vier jaar zonder enige ontwikkeling.

Elk raadslid serieus nemen
“Hier in Aalsmeer kan ik de kennis die ik heb opgedaan met het meebewegen met andere partijen, als wethouder goed inzetten. We hebben hier 23 raadsleden en die zijn me allen even lief. Elk raadslid zit daar met een bepaald mandaat. Heeft stemmen gekregen of persoonlijk of via de partij en vertegenwoordigt een deel van je bevolking. Ik wil dan ook elk raadslid serieus nemen. Er zullen ongetwijfeld moties en amendementen komen waarvan ik denk: dat past niet. Dat is prima als je dat dan ook maar uitlegt. Dat is mijn algemene lijn om dat bij elk voorstel van wie dan ook te doen. Dat is misschien naïef, maar dat merk ik dan wel.”

Het avontuur van Lennart begint, de komma is geplaatst,

(Foto’s: Arjen Vos)

 

Het bericht Wethouder Van der Plas: ‘Alle raadsleden zijn me even lief’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Rein van der Zee

Bilderdam – Kunstenaar Ada Gons Goosen schildert dieren. Dat doet zij o.a. met alkydverf op hout, oude deuren, panelen en luiken, materialen die zelf ook een leven hebben gehad, en ook op een iPad. Muziek speelt een rol tijdens het schilderen.

Wat doet muziek met jou, Ada?

“Ik ben geboren in het huis van de harmonie in Baarn. Daar bevonden zich diverse zalen waarin elke dag wel muziek aanwezig was, zo speelde daar een drumband, een boerenkapel, een koor, en er was mondharmonica-les, en in het weekend waren er ook nog eens bruiloften en partijen. Als ik een orkest hoor dan kan ik emotioneel worden, ik denk dan aan mijn jeugd.

Tijdens het schilderen zet ik muziek aan, maar tijdens het begin-proces nog niet, dan is het stil. Als ik het schilderij ga afmaken dan zet ik muziek op. Het ligt aan het schilderij wat ik opzet, bijvoorbeeld Keith Jarret of Janis Joplin.”

Heb je nog andere favoriete muziek?

The Beatles en de The Rolling Stones, Nina Simone en Amy Winehouse. Ik heb alle concerten van North Sea Jazz in Den Haag gezien. Ik ben opgegroeid met klassieke muziek, maar ik hou van diverse genres.”

Bespeel je instrumenten?

“Tegenwoordig niet meer, maar mijn eerste muziekinstrument was een trommel. Ik speelde met ingekorte drumsticks. Dat was lastig om dat in te korten, het was namelijk van mahoniehout gemaakt en dat is erg hard. Op de kweekschool speelde ik blokfluit, ik heb toen ook tien kinderliedjes geschreven voor het muziekexamen. Verder heb ik hobo gespeeld. Ik ben ooit gevraagd om te gaan zingen, ik had een hoog bereik, maar ik heb dat nooit gedaan…”

Heb je een leuke anekdotes?

“Ik stond een keer te wachten bij de tramhalte in Amsterdam toen er een auto stopte met Engelse muzikanten. Ze vroegen mij de weg naar Paradiso waar ze moesten optreden. Ik ben meegereden met hen om de weg te wijzen. De drummer was ziek geworden, ik zei dat ik ook kon drummen en heb toen gedrumd met de band in Paradiso! Helaas weet ik niet meer welke band het was.

Destijds gaf ik schilderles op de Werkschuit in Aalsmeer en daarna ging ik met de auto naar Laren naar het jazzcafé van Nick Vollebregt om naar opnames te gaan luisteren, die kwamen dan op de radio.”

Wat is jouw muzikale favoriet?

“Dat is Solveig’s Song van Edvard Grieg. Mijn ouders wilden mij ooit Solveig noemen nadat ik geboren was. Uiteindelijk na een paar dagen ‘naamloos’ te zijn geweest werd het Ada.”

Ada Gongoosen op de lagere school in Baarn tijdens de muziekles, zij staat 2e van linksboven. (Eigen foto).

Het bericht Music in the Air (175): Ada Gons Goosen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Van Pierre Tuning een bijdrage naar aanleiding van zijn onfortuinlijke buiteling in huis waardoor hij een behoorlijke tijd moest revalideren. Inmiddels is hij weer thuis waar hem een pennenstreek te binnen schoot van exact drie jaar geleden.

12-10-2023 474. Vallen

Door: Pierre Tuning. Er is natuurlijk veel belangrijker (wereld-)nieuws, maar soms zijn er krantenberichtjes die voor deze bejaarde Nederlander uiterst actueel zijn. Het volgende bericht deed mijn dichtader vloeien: ‘Opnieuw meer mensen overleden na een val,’ meldt het CBS. Het aantal sterfgevallen door vallen neemt opnieuw toe, en blijft met afstand de meest voorkomende niet-natuurlijke doodsoorzaak. Het aantal Nederlanders dat overlijdt na een val is vorig jaar met 15 procent gestegen. Gemiddeld vinden dagelijks 17 fatale valincidenten plaats. Het grootste deel van de sterfgevallen betreft ouderen van 80 jaar of ouder.’

Ik heb mij voorgenomen om in het vervolg steeds de aangesneden problematiek in de vorm van een rondeel weer te geven. (‘Gewoonlijk telt het rondeel acht regels en dan zijn de regels 1, 4 en 7 aan elkaar gelijk en de regels 2 en 8.’ – aldus de website poëzie in beweging.)

Waarom een ‘rondeel’? Ik knutsel tegenwoordig graag met een strakke, ouderwetse vorm op rijm, en de herhaling van zinnen geeft enerzijds het gedicht iets bezwerends, maar werkt ook ironisch en relativerend – precies wat de bedoeling is. ‘Ernst en luim,’ zal ik maar zeggen.
Daarom heb ik gemeend mijzelf en mijn leeftijd- en lotgenoten de volgende waarschuwing toe te dienen:

NEERGEDONDERD
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Voor hele ouwe mensen is de rest maar flauwekul
Want als je komt te vallen, ga je bijna zeker dood
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Van uitstel is geen sprake, je levenskans wordt nul
En wat de arts ook doet, je bent voorgoed verkloot
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Voor hele ouwe mensen is de rest maar flauwekul

Begin dit jaar was dit mijn bijdrage aan de Gedichtendag;

VERANDERLEED
De morgenstond breekt hard door de gordijnen,
Een kille angst bekruipt het grauwe licht.
Verkreukeld is het lijf, het kraakt in elk;
Wie ik ooit was is langzaam aan ’t gewricht verdwijnen.

De kleren weet ik moeizaam om me heen te wrikken.
De toekomst is vergeten, ik moet naar de wc.
De trap kraakt in mijn kop, ik vecht met elke tree.
’t Ontbijt staat heel lief klaar om zomaar in te slikken.

Herinneringen zijn het brood van deze morgen.
Mijn stem klinkt hol, zoekt naar vergeten woorden.
Ik wil zo graag met jou naar paradijselijke oorden,
Maar onze daden zijn beperkt door vele mantelzorgen.

De rug steeds krommer en de knie stagneert bij ’t lopen.
Toch sta ik op, waarachtig, met de wil van toen,
Onhandig, niet om aan te zien, al jaren met pensioen.
Al ben ik niet meer die ik was, ik ben nog niet verzopen.

Ik dank mijn trouwe lezerschare voor hun medeleven…

Pierre

Het bericht Column: ‘Ondanks mijn waarschuwingen…: verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Janna van Zon

Aalsmeer – De glimlach van Jean Paul zegt genoeg wanneer hij met een grote mate van vertedering praat over zijn zomerse herinneringen met zijn ouders op het eiland. “Het was een fantastische tijd.” Vervolgens neemt het leven zijn loop. In 2010 komt de Japanse Kazuki naar Nederland en de cocktail-shaker – werkend in het Okura Hotel – is verkocht! Hij neemt haar mee naar zijn verleden en gezien de strenge winter is het zelfs mogelijk om verstrengeld en verliefd de bevroren Westeinderplas en alle dicht gevroren slootjes te bewandelen. Beelden van vroeger komen weer boven drijven en het verlangen naar een eiland stijgt met stip. Er wordt eerst bootje gekocht en nog weer later is het zover! Er wordt een eiland gekocht. Dat is nu acht jaar geleden. “De meerwaarde die het eiland heeft opgeleverd valt niet in woorden uit te drukken. Het is een combinatie van mooie herinneringen en het ontvluchten van het hedendaagse roerige stadsleven.”

Kazuki is geboren en getogen in Japan. Haar ouders hadden een kleine tuin. “In Japan is een boot een rijkdom en een eigen eiland al helemaal”, vertelt ze. Voor Kazuki was het harde werken van haar ouders in de tuin waar zij hun eigen groente en kruiden kweekten het grote voorbeeld. Zij miste dat in Nederland maar nu heeft Kazuki haar eigen droomeiland. “Kijk”, zegt Bob tijdens het langs varen “Let eens op dit beeld, het is een Japanse ode aan het eiland.” In Japanse tekens is het Yume no Shima (droom eiland) te lezen. Kazuki doet nu exact hetzelfde wat haar ouders deden. Zij kweekt met de grootste zorgvuldigheid pompoen, komkommer, tomaat en shiso, een veel gebruikt Japans kruid. Het maakt haar naast haar drukke baan op Schiphol innig gelukkig.

Het wonen in de hoofdstad heeft zo zijn voordelen zeker wanneer dat aan één van de grachten is. Toch wordt de stap genomen voor meer ruimte rond het huis. Het uitzicht over de Sloterplas, de prachtige avondluchten bieden genoeg schoonheid en dat gecombineerd met het ‘droomeiland’ wordt een ware belevenis. Voor Jean Paul is het eiland een heerlijke uitlaadklep. “Lekker achter mijn motormaaier het gras maaien, het geeft mij zo een tevreden gevoel.”

Maar, er is veel meer! En dat is het nabuurschap, de organisch ontstane vriendschappen die het verblijf op het eiland en het leven nog zoveel mooier maken. Nu bof je natuurlijk wel in het quadraat wanneer Jan en Nina de eiland-buren zijn. De grote beschermers van dit unieke gebied. Hun gastvrijheid en betrokkenheid is van een buitencategorie.

Van jungle naar schoonheid

Manshoog stond het onkruid op het eiland bij aankoop en het was een uitdaging om er iets moois van te maken. Dat is volkomen gelukt! Het is het droomeiland geworden waar zowel Jean Paul als Kazuki zich thuis voelen, het is hun samenzijn, mijmeren op een bankje en even de dagelijkse wereld achter hen kunnen laten. “Als je het vergelijkt met vroeger is het een eldorado geworden”, verzuchten beiden.

Foto: Het droomeiland van Jean Paul en Kazuki. Foto: Bob van den Heuvel

Het bericht Poelparels: Het droomeiland van Jean Paul en Kazuki verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Aalsmeer – Kinderboerderij Boerenvreugd en Loogman tanken & wassen zijn beiden geen onbekende in Aalsmeer. In de speeltuin van de kinderboerderij staan fietsjes, autootjes, tractors en andere karretjes om mee te spelen. Al langere tijd bestond de wens van de vrijwilligers om een tankstation te maken voor de bezoekertjes.

Afgelopen maanden heeft het klusteam dit tankstation in elkaar gezet. Er is gekozen voor een elektrische laadpaal en een benzinepomp. Het leek de vrijwilligers leuk om er een Loogman tankstation van te maken vanwege de bekendheid van Loogman tanken & wassen in Aalsmeer. Er werd contact gelegd met het bedrijf en de reactie was meteen zeer positief! Door Loogman werd een prachtige afbeelding gemaakt voor op de houten palen. Het tankstation heeft inmiddels een plekje gekregen in de speeltuin en er zijn al heel veel fietsen en auto’s volgetankt en opgeladen.

Het tankstation is zo geplaatst dat ook kinderen in een rolstoel erbij kunnen komen. Met dit nieuwe tankstation is de speeltuin van Boerenvreugd weer een beetje inclusiever. Ouders die hun eigen auto willen voltanken of laden kunnen helaas niet bij kinderboerderij Boerenvreugd terecht. Daarvoor verwijst de boerderij de bezoekers graag door naar Loogman Tanken & wassen aan de Aalsmeerderweg 497.

Foto: Loogman tanken & laden in speeltuin Kinderboerderij Boerenvreugd (aangeleverd).

Het bericht Loogman tanken & laden bij Boerenvreugd verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Op 13 oktober 1976 ging de afdeling badminton van CTO’70 van start in het Dorpshuis van Duivendrecht. Het Dorpshuis was dat jaar geopend en werd vanaf dat moment een plek voor sport en ontmoeting in het dorp. Vijftig jaar later worden er nog steeds shuttles over het net geslagen, inmiddels door de zelfstandige badmintonvereniging CTO’70 Duivendrecht.

Met bestuursleden Piet Post (voorzitter), Eddy Rous (penningmeester) en Marie-Louise Post-Braam (secretaris) blikken we terug op een halve eeuw badminton in Duivendrecht.

Piet: “Badminton maakte deel uit van de omnivereniging CTO’70, daar kon je ook voetballen, handballen en volleyballen. Als groep wilden we meer zelf kunnen sturen. Uiteindelijk zijn we in 2016 als zelfstandige badmintonvereniging verdergegaan.” Wat niet veranderde, is de clubavond op woensdag. “Nog steeds ons vaste ontmoetingsmoment”, aldus de voorzitter.

De drie bestuursleden kennen hun eigen entree bij de club. Marie-Louise: “Ik kwam binnen via het laagdrempelige programma ‘Badminton Fit’. Tijdens een clubuitje leerde ik Piet kennen. Die zei prompt: ‘Volgend jaar met kerst gaan we trouwen’. En dat is nu ruim tien jaar geleden.” Eddy volgde zijn dochter: “Mijn dochter speelde badminton in Diemen, daar werd de jeugdafdeling opgeheven. Er was destijds een actieve jeugdtak bij CTO’70 Duivendrecht,  daar ging ze naartoe en ik ben in haar kielzog met mijn racket meegegaan.” Piet over zijn instap, ruim veertig jaar geleden: “Ik speelde elders, maar kreeg daar weinig speeltijd. Bij CTO’70 was die ruimte er wel en er was bovendien een gezellige ontvangst.”

In de afgelopen vijftig jaar werd er wel competitie gespeeld, maar CTO’70 is altijd een recreatieve vereniging gebleven. Piet: “Dat heeft deels te maken met de beperkingen in de zaal. Je kunt niet optimaal trainen en spelen”. Eddy vult aan: “Helaas is de jeugdafdeling er niet meer. Doorstromen naar een hoger niveau was voor talentvolle jeugdleden niet mogelijk en daarnaast kreeg de jeugd andere interesses. Belangrijk is dat we na vijftig jaar nog steeds een financieel gezonde vereniging zijn.” Ook het ledenaantal is in de loop der jaren veranderd. Op het hoogtepunt waren dat 130 leden. Dat zijn er nu 35, allemaal volwassenen. De meeste leden komen uit Duivendrecht, maar we hebben ook leden uit Diemen en de Venserpolder. Sinds kort hebben zich enkele expats aangemeld.”

Nieuwe leden zijn welkom. Een racket kan worden geleend en nieuwe spelers kunnen twee keer gratis meespelen. Ook bewoners van Amstelvoorde en straks Dialogue zijn welkom op de woensdagavond. Nieuwe leden worden binnen de club begeleid. De nadruk lag en ligt volgens Piet na vijftig jaar nog steeds op recreatief spelen, gezelligheid en toegankelijkheid.

Die combinatie van sport en gezelligheid komt ook terug in de activiteiten van CTO’70. Zo is er in juni de culinaire maand en met kerst komen de leden samen. De relatie met de andere CTO’70-verenigingen is goed. Zo werd er gezamenlijk ingesproken in de gemeenteraad, met een oproep voor betere veld- en zaalcapaciteit in Duivendrecht. Piet: “Ook het contact met de gemeente is goed, met Victor Frequin en de beleidsambtenaren was frequent contact. De nieuwe wethouder Maarten de Groot gaan we tijdens onze jubileumreceptie welkom heten.”

Twee leden: Joop en John zijn sinds de oprichting al lid: in de loop van de vijftig jaar hebben zij diverse bestuursfuncties bekleed. Samen met bijna honderd leden en oud-leden hopen zij de jubileumactiviteiten mee te vieren. Marie-Louise: “Op 13 oktober bestaan we exact 50 jaar, maar we komen met de leden samen op woensdagavond 14 oktober om een drankje en hapje te doen. Dat is tenslotte al vijftig jaar onze vaste avond.” Eddy: “We hebben een feestcommissie met zes personen en organiseren op zondag 18 oktober een receptie voor leden, oud-leden en genodigden.” Piet: “Bijzonder is dat een oud-lid uit Schotland speciaal voor de receptie overkomt.”

Voor de toekomst hebben de bestuursleden nog voldoende plannen en ambities. Ook vanuit de leden komen ideeën. Eddy: “Zo kwam een van de leden met het idee om in de zomer op het beachvolleybalveld een badmintontoernooi te doen, met na afloop een barbecue.”

Badmintonvereniging CTO’70: een vereniging die in 1976 begon en vijftig jaar later nog steeds op woensdagavond op vrijwel dezelfde plek de netten opzet in Duivendrecht. En dat hoopt de badmintonvereniging nog lang te blijven doen.

Auteur en Foto: Henk P. Blok

Op de foto’s: bestuursleden Piet Post (voorzitter), Eddy Rous (penningmeester) en Marie-Louise Post-Braam (secretaris)

Ruim 25 gasten van de Zonnebloem Duivendrecht hebben op 30 september genoten van een prachtig uitje met de bus naar het Oude Ambachten en Speelgoed Museum in Terschuur.

Nu organiseert de Zonnebloem wel vaker uitjes, maar dit was wel een heel bijzondere. Het geheel, dus bustocht, entree in het museum, een lunch en als slot nog overheerlijk gebak bij de koffie werd geheel gesponsord door onze lokale PLUS supermarkt in Duivendrecht, dus door Rick en Manja Kamminga. Wat een groots gebaar weer, en dit was niet eens de eerste keer dat ze dit hebben gedaan. Bovendien was Manja ook met de groep mee als één van de zes vrijwilligers!.

Het zat deze dag met alles mee. Schitterend najaarsweer, een mooie bustocht, op de heenweg door ’t Gooi en terug via de Utrechtse Heuvelrug en de Loosdrechtse plassen. Dus er waren vele mooie groene stukjes Nederland op deze nazomerse dag te bewonderen.

Het museum in Terschuur bood een paar uurtjes pure nostalgie. Heel veel oude ambachten waren te bewonderen en het charmante was dat je de spullen ook mocht aanraken en de hoedjes en andere kleding ook zelf aan mocht doen. Dit leidde tot best hilarische foto’s

Inderdaad nostalgie, met veel herkenbaars uit andere tijden. Een spreuk viel op: Hoe meer je hier herkent, hoe ouder je bent.

De lunch en de koffietafel in dit ook door vooral vrijwilligers gerunde museum smaakten naar meer. Het was een geweldige dag, waar veel van onze gasten leuke verhalen over kunnen vertellen tegen hun familie of kennissen, en voor de Zonnebloem een hoogtepuntje in dit toch wel zonnige jaar.

Heel veel dank naar de familie Kamminga voor deze mooie dag, en ook naar Manja voor haar enthousiaste bijdrage deze dag als vrijwilliger!

En helemaal op is de koek hiermee voor Zonnebloem Duivendrecht nog niet. Sinds enige weken kunt u als u lege flessen inlevert bij de PLUS kiezen om statiegeld te doneren aan Zonnebloem Duivendrecht. Zonnebloem Duivendrecht hoopt op veel lege flessen!

Auteur: Henk P. Blok (DorpDuivendrecht.nl)
Foto: Aangeleverd

Amsterdam Old Course combineert golf met natuurbeheer en vrijwilligerswerk

Ouder-Amstel – Golf en natuurbeheer gaan prima samen. Dat vertelt Ben Cremer in de Streektelefoon op JammFM. Cremer is lid van de Amsterdam Old Course, de golfvereniging bij Duivendrecht waar leden niet alleen een balletje slaan, maar zich ook inzetten voor de natuur op en rond de golfbaan.

Luister het gesprek hier terug.

Cremer haalde in 2009 zijn golfvaardigheidsbewijs en werd in 2011 lid van de Amsterdam Old Course. De vereniging noemt haar baan de oudste golfbaan van Amsterdam. De golfbaan bestaat sinds 1934 en ligt op een bijzondere plek onder de Utrechtboog, de spoorverbinding tussen Amsterdam RAI en Amsterdam Bijlmer ArenA.

Waar de baan vroeger achttien holes telde, bestaat deze tegenwoordig uit negen holes. De baan heeft volgens Cremer de A-status en er worden dan ook veel competities gespeeld.

Een groene golfbaan

Tijdens het gesprek wil Cremer vooral aandacht vragen voor het natuurbeheer. Golf heeft soms een elitair imago, maar op de Amsterdam Old Course wordt volgens hem ook veel gedaan om de natuurlijke omgeving te versterken. Op het terrein zijn onder meer vogelhuisjes en ijsvogelwanden te vinden. Daarnaast worden wilgen gesnoeid en onderhouden de vrijwilligers hakhoutstoven en houtwallen. Ook zijn er bijenkorven, een voedselbos en een fruitboomgaard. Cremer heeft samen met Piet Postema, die eerder in de Streektelefoon te gast was, verschillende natuurprojecten uitgevoerd. Postema plaatste bijvoorbeeld eendenkorven op het terrein. Daarmee willen de betrokken vrijwilligers de natuur op en rond de golfbaan een extra impuls geven.

Vrijwilligers met groene vingers

Cremer noemt zichzelf met een knipoog de ‘groene conciërge’ van de golfbaan. Hij organiseert en stimuleert werkzaamheden waarmee de baan niet alleen geschikt blijft om te golfen, maar ook aantrekkelijk blijft voor planten en dieren. Per project zijn er ongeveer tien tot vijftien vrijwilligers beschikbaar. Welke werkzaamheden zij uitvoeren, hangt mede af van hun eigen voorkeuren. De een houdt van snoeien, terwijl een ander liever heggen knipt of helpt bij het onderhoud van de houtwallen. Zo kunnen leden op verschillende manieren bijdragen aan hun vereniging. Naast het golfen is er ruimte voor praktisch vrijwilligerswerk in het groen. Voor Cremer is juist die combinatie een belangrijk onderdeel van zijn betrokkenheid bij de club.

Meer informatie over de golfvereniging

Wie meer wil weten over de Amsterdam Old Course en de golfbaan bij Duivendrecht, kan terecht op twee websites. Op www.amsterdamoldcourse.nl staat informatie over de vereniging. De historische website www.amsterdamoldcourse.com bevat achtergrondinformatie en historische gegevens over de golfbaan, die teruggaan tot 1934.

Met zijn bijdrage aan de Streektelefoon laat Ben Cremer zien dat een golfbaan meer kan zijn dan alleen een plek om sport te beoefenen. Dankzij de inzet van vrijwilligers is er ook aandacht voor biodiversiteit, groenonderhoud en natuurversterking.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun interesses, activiteiten en betrokkenheid bij de omgeving.

Auteur: Michel Willemse
Foto: Ben Cremer

Ouder-Amstel – Wie deze herfstvakantie graag actief bezig is, kan in Amstelveen terecht voor verschillende sportieve activiteiten. AmstelveenSport organiseert onder meer de Beweegbus, een Peuter Festival, een Luchtkussen Festival en een waterrace in het zwembad. Daarnaast staat op zaterdag 7 november de Sportproeverij op het programma, speciaal voor inwoners van 55 jaar en ouder. Sanne Drieman, coördinator Sportstimulering bij AmstelveenSport, vertelde erover in het radioprogramma Start Me Up van JammFM.

Luister het gesprek hier terug.

Herfstvakantie vol sport en spel

Tijdens het gesprek lichtte Drieman verschillende activiteiten uit die in de herfstvakantie plaatsvinden. De Beweegbus rijdt op maandag en vrijdag langs vier locaties in Amstelveen. Kinderen kunnen daar gratis aansluiten om lekker in beweging te komen.

Op dinsdag staat het Peuter Festival gepland. Op woensdag en donderdag volgt het Luchtkussen Festival, bedoeld voor kinderen van 4 tot en met 12 jaar.

De vakantieweek wordt afgesloten met een waterrace in het zwembad. Deelnemers gaan met bootjes een parcours af. Niet alleen kinderen mogen meedoen; ook ouders kunnen laten zien hoe behendig ze zijn. Wel is zwemdiploma A verplicht.

De Beweegbus is gratis. Voor het Peuter Festival en het Luchtkussen Festival bedraagt de toegangsprijs volgens Drieman 4,50 euro per kind. Ouders hoeven geen entree te betalen.

Alle informatie over de activiteiten en de kaartverkoop is te vinden via Amstelveen sport.

Sportproeverij voor 55-plussers

Ook in november kunnen inwoners kennismaken met verschillende manieren om actief te blijven. Op zaterdag 7 november organiseert AmstelveenSport de Sportproeverij in wijkcentrum De Meent in Amstelveen. Deze dag is speciaal bedoeld voor mensen van 55 jaar en ouder.

Bezoekers kunnen verschillende sporten en beweegactiviteiten uitproberen. Op het programma staan onder meer OldStars-tennis, padel, beweeglessen en verschillende wandelactiviteiten. Ook wandelgroepen van Startbaan doen mee.

Het idee achter de Sportproeverij is dat bezoekers op een laagdrempelige manier kunnen ontdekken welke sport of activiteit bij hen past. Zo kunnen zij kennismaken met nieuwe mogelijkheden om te bewegen en andere mensen te ontmoeten.

Ontbijt en opening door Olga Commandeur

De Sportproeverij begint om 9.00 uur met een gezamenlijk ontbijt in wijkcentrum De Meent. Om 9.30 uur volgt de officiële opening door Olga Commandeur, bekend van het televisieprogramma Nederland in Beweging!.

Daarna kunnen bezoekers deelnemen aan een beweegles en een vitaliteitsworkshop. Ook is er een interactief programma met informatie over bewegen en gezondheid. Wie liever op een andere manier actief meedoet, kan later op de dag onder meer deelnemen aan een sportpubquiz.

De activiteiten vinden plaats in wijkcentrum De Meent en de bijbehorende sporthal. Daarmee biedt de Sportproeverij een gevarieerd programma, waarbij zowel zelf sporten als informatie opdoen centraal staat.

Blijven bewegen op iedere leeftijd

Met de activiteiten wil AmstelveenSport inwoners stimuleren om in beweging te komen en te ontdekken welke mogelijkheden er in de gemeente zijn. Dat geldt voor jonge kinderen tijdens de herfstvakantie, maar zeker ook voor oudere inwoners die op een passende manier actief willen blijven.

Meer informatie over de Sportproeverij en het programma is te vinden via amstelveensport.nl/sportproeverij.

Auteur: Michel Willemse
Foto: AmstelveenSport

Door: Arjen Vos. Tussen de diverse leegstaande panden in de Zijdstraat popte deze week een opvallende poster op. ‘Binnenkort hier brood- en banketbakkerij’ staat er te lezen op de winkelruit naast Stijl en Meer. Omdat niemand kan/mag/wil vertellen om welke bakker het gaat, roepen we uw hulp maar in. Samen weten we immers meer dus kom maar door met wat u weet, graag zou zien of mogelijke suggesties.

Huldigen wij ondertussen Erna Stahlie die een snedig, bondig en raak onderschrift bedacht bij de vorige opgave waarin coach Wai Wong handbalonderricht geeft aan zijn spelers. ‘Vier op een rij en dan winnen we..!’  Zo simpel kan het soms zijn. Gefeliciteerd Erna, jij wint ook. En wel de bekende Broodjes van de Zaak van de gelijknamige firma. Wel even geduld voor de bevestigingsmail, die ontvang je begin volgende maand. Net zoals de winnaars van september de tegoedbon inmiddels binnen moeten hebben.

En daarmee geven we het woord weer aan u.

Het bericht Foto 620: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Ouder-Amstel – Wie in oktober op zoek is naar een leuke herfstactiviteit, kan terecht bij Pluktuin Amstelveen in Nes aan de Amstel. De pluktuin bestaat dit jaar 25 jaar en biedt bezoekers de mogelijkheid om zelf bloemen te plukken en seizoensgebonden activiteiten te beleven. In Start Me Up op JammFM vertelde Gert over het ontstaan van de tuin en de populaire pompoenactiviteiten in oktober.

Luister het gesprek hier terug.

Ontstaan vanuit liefde voor bloemen

De geschiedenis van Pluktuin Amstelveen begon op de plek van de voormalige kwekerij van de ouders van Gerts vrouw Annemarie. Langs de Amstel waren vroeger veel kwekerijen te vinden, maar door schaalvergroting verdwenen er in de loop der jaren steeds meer.

Toen de kwekerij van haar moeder stopte, zag Annemarie een nieuwe mogelijkheid. Ze had altijd al tussen de bloemen geleefd en raakte enthousiast nadat ze elders een pluktuin had bezocht. Zo ontstond 25 jaar geleden het idee om op de vertrouwde plek een eigen pluktuin te beginnen.

Gert is inmiddels zeventien jaar bij de pluktuin betrokken. Wat kleinschalig begon, groeide uit tot een plek waar bezoekers zelf bloemen kunnen uitzoeken en plukken.

Zelf bloemen plukken en leren over de natuur

Het principe van een pluktuin is eenvoudig: bloemen worden gezaaid of geplant en bezoekers mogen ze vervolgens zelf oogsten. Daarmee verschilt de tuin van een traditionele kwekerij, waar bloemen doorgaans door de kweker worden afgesneden en verkocht.

Een bijzonder voorbeeld zijn de tulpen. In de pluktuin worden bezoekers aangemoedigd om de bol samen met de bloem uit de grond te halen. De bol kan vervolgens worden bewaard en in het najaar opnieuw worden geplant, zodat er het volgende jaar weer een tulp kan groeien.

Dat maakt het plukken niet alleen leuk, maar ook leerzaam. Vooral kinderen kunnen zo ontdekken hoe bloemen groeien en hoe de natuur werkt.

Oktober staat in het teken van pompoenen

In oktober verschuift de aandacht naar een ander seizoensproduct: de pompoen. Bezoekers kunnen bij de pluktuin terecht om pompoenen uit te hollen en er gezichten of andere creatieve ontwerpen in te snijden, bijvoorbeeld voor Halloween.

Voor gezinnen met kinderen is dat een populaire activiteit. Ook volwassenen weten de pluktuin steeds beter te vinden. Vriendengroepen en bedrijven kunnen samen pompoenen uithollen en er uitgebreid werk van maken.

Met wat creativiteit en verlichting ontstaan de meest uiteenlopende kunstwerken. Volgens Gert maken volwassenen er soms echte kunstwerken van, compleet met lichtjes en andere versieringen.

Geen entree, betalen per activiteit

Een bezoek aan Pluktuin Amstelveen is laagdrempelig. Er wordt geen entree gevraagd; bezoekers betalen voor de activiteit of consumptie die ze kiezen. Wie een pompoen wil uithollen, betaalt daarvoor en kan gebruikmaken van de aanwezige materialen en begeleiding.

De pluktuin ligt aan de Amsteldijk Zuid 183 C in Nes aan de Amstel, binnen de gemeente Amstelveen. Volgens de in het interview genoemde openingstijden is de tuin doorgaans geopend van 10.00 tot 17.00 uur en op zondag van 11.00 tot 17.00 uur.

Wie in de herfst op zoek is naar een creatieve activiteit voor het gezin, een groep vrienden of collega’s, kan bij Pluktuin Amstelveen dus terecht voor een sfeervol bezoek dat helemaal aansluit bij het seizoen.

Auteur: Michel Willemse

Foto: Pluktuin

Door: Dick Piet. Overmand door nostalgische gevoelens (waar ik vaker last van heb) fietste ik naar Oost. Om precies te zijn, naar Oosteinderweg 239. De plek, waar ik in de zomer van 1946 ben geboren. “O,” hoor ik u nu snel rekenen, “dus je bent 80?” Ja, klopt, zou je niet zeggen, hé… “Nee, je ziet er stukken jonger uit.“ Ja, ja, aardig gezegd, maar onderwijl denkt u: “hij heeft inderdaad een ouwe kop.”

Toen mijn moeder 80 werd, zei ze: “Ik voel me vandaag net zoals gisteren.” Tsja, het is ook maar een getal. Zo is het. Maar toch… Als ik nu achter mijn naam mijn leeftijd tussen haakjes vermeld zie staan, vind ik dat best confronterend. Schokkend zelfs, vooral als ik in Wikipedia lees dat 80 jaar wordt beschouwd als de grens waarop iemand ‘hoogbejaard’ is. Kom op zeg, dat ben ik nog láng niet.

Of toch wel? Laatst riep een klein meisje ‘dag opa’ naar me. Nou heb ik vijf geweldige kleinkinderen, die ‘opa’ tegen me zeggen. Dan voel ik me apetrots. Zij weten niet beter, dan dat ‘opa’ de vader van hun vader is. Maar als andere kinderen je zo noemen, is dat omdat ze ‘opa’ automatisch associëren met een oude man. En een bekend gezegde luidt: kinderen en dronkaards spreken de waarheid.

Maar goed, ik was op de fiets (als een eigenwijze Hendrik Groen, zonder helm) op weg naar waar mijn wieg stond. Mijn tachtigste verjaardag vond ik een mooie mijlpaal om ter plekke ‘twee minuten’ stil te staan bij mijn kindertijd. Die hier op mijn vijftiende eindigde, toen we gingen verhuizen. Ik wilde even de kastanjeboom aanraken, de ‘boom die alles zag’. De enige van ‘het tuinpad van mijn vader’ die nog steeds fier overeind staat.

Ik kwam op een goed moment. De grond onder de boom lag bezaaid met kastanjes. De herinneringen aan toen ik nog klein was, lagen er bij wijze van spreken meteen voor het oprapen. Mijn broers en ik konden nooit wachten tot de kastanjes spontaan uit hun stekelige bolsters vielen. Dan mepten we ze er met stokken uit. En ’s morgens vroeg uit bed, om te voorkomen dat andere kinderen ‘jouw’ kastanjes pikten.

Wat mij raakte, toen ik bij mijn bakermat arriveerde, waren de twee witte zwanen in de sloot. Het is dat ik vrij nuchter ben, anders zou ik daar iets ‘diepers’ achter zoeken. Wij hadden er vroeger namelijk ook twee zwanen zwemmen. Midden in de sloot had mijn vader een hok voor ze gebouwd. Om te voorkomen dat ze weg zouden vliegen, kortwiekte hij hun vleugels. Wat één van de zwanen een keer niet belette, om zich aan het schort van moeder de kant op te hijsen en haar vervolgens bont en blauw een hoek in te meppen. Gelukkig schoot een voorbijganger tijdig te hulp.

Verder trof ik op nummer 239 een troosteloze bende aan. Eigenlijk is dat het al sinds 1961, toen ‘Bloemenlust’ (tegenwoordig een sport- en recreatiecentrum) ons huis en de kwekerij van mijn vader en oom (die met zijn gezin achter ons woonde) kochten om de veiling uit te breiden. Mijn geboortehuis ging plat en werd toegangsweg naar de nieuwe aanbouw. Nadat de veiling in 1972 was verhuisd naar de VBA aan de Legmeerdijk, werd het tevens parkeerterrein.

Behalve het voormalige schoolgebouw (via een gat in het hek kon ik zo vanuit huis naar school) en het voormalige veilinggebouw (waarin ik met vele kinderen uit de buurt bijna dagelijks speelde) staat daar nog de dubbele portierswoning. Aan de ene kant woonde buurman Van Itterzon met zijn gezin (en hond Pandie), aan de andere kant buurman Vermeer met zijn gezin.

Met de laatste heb ik het nog een keer flink aan de stok gehad. Belletje trekken, vonden we een spannend spelletje. Om het nog leuker te maken, hadden we bedacht punaises op de stoep te leggen. Verdekt achter het hek van de school, keken we toe wat er ging gebeuren. Zoontje Gerard deed de voordeur open. Hij was op zijn blote voeten…  Ik werd door buurman Vermeer als enige sadist aangezien en moest hem van mijn vader excuus gaan aanbieden.

Zo kan ik nog tig columns vullen met herinneringen aan die goeie ouwe tijd. Wat kan ik terugzien op een geweldige tijd op en rond Oosteinderweg 239. Voordat ik weer op mijn fiets stapte, omarmde ik ‘mijn’ kastanjeboom. Letterlijk, ja. Ik keek wel snel om me heen of niemand mij zag. Op de terugweg ging ik langs bij het graf van mijn ouders. Om ze te bedanken voor het leven dat ik van hen heb gekregen.

En voor al die mooie, dierbare herinneringen aan vervlogen tijden!

Dick Piet is journalist. Geeft zijn nieuwsgierigheid al meer dan een halve eeuw de vrije loop in de schrijverij. Schopte het tot hoofdredacteur van de Aalsmeerder Courant. Graaft op papier graag dieper dan anderen in naoorlogs Aalsmeer. Pleziert Aalsmeerders veelvuldig met foto’s van vroeger op platform ‘Je bent Aalsmeerder als…’ en met nostalgische filmavonden in de Feestweek waarvoor hij koninklijk onderscheiden werd.

 

 

 

 

Het bericht Column: ‘Langs het tuinpad van mijn vader…’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Aalsmeer – Op zaterdagavond 31 oktober spelen De Broers van Arkel hun voorstelling ‘Zeg maar u’ in Cultureel Café Bacchus. Een droogkomische cabaretvoorstelling vol muziek, absurditeit en onverwachtse poëzie. 

Jeroen en Martijn van Arkel zijn broers, theatermakers en finalisten van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Dit jaar wonnen ze de 3Packagedeal van het AFK en nu mogen ze door het land met hun eerste avondvullende cabaretvoorstelling: ‘Zeg maar u’, een zoektocht van twee totaal verschillende broers naar elkaar, het man-zijn en iets om in te geloven.  

Iedereen wordt ouder, maar niet iedereen wordt volwassen. De Broers van Arkel duidelijk wel. Althans, ze werken eraan. Het is nu hun beurt om iemand te worden. Een echte man bijvoorbeeld. Iemand met een visie. Een plan. Een eigen koffiezetapparaat. Matchende theedoeken, steunzolen en een twaalfdelige schroevendraaierset. Iemand die weekboodschappen doet zonder zijn moeder op te bellen. Die niet overal over twijfelt. En die zijn broer niet voortdurend hoeft te overtreffen.  

Herkenbaar, ontroerend en verrassend grappig. Een voorstelling waar je ‘u’ tegen zegt! Kom kijken en neem gerust een broer, zus, buurman of iemand met een twaalfdelige schroevendraaierset mee. Kaarten zijn verkrijgbaar via de Ticketshop op de website van KCA.

Foto: De broers Jeroen en Martijn van Arkel. Fotograaf: Mark David

Het bericht De Broers van Arkel komen naar Aalsmeer! verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Wie haalt de kinderen op als u door een noodsituatie niet thuis kunt komen? En heeft u contant geld in huis als pinnen niet mogelijk is? Op maandag 12 oktober van 15.45 tot 18.15 uur staat de Denk vooruit-bus op het Amstelplein, voor het gemeentehuis. Kom langs en ontdek wat u zelf alvast kunt regelen.