Drone redt Sinterklaasintocht in Vinkeveen: Ozosnel krijgt op het nippertje het juiste hoefijzer


Aalsmeer – Sinterklaas is in Aalsmeer! Voor het tweede jaar op rij arriveerde hij en zijn vele Pieten op vrijdagavond per boot in het Centrum. De Sint werd welkom geheten door burgemeester Gido Oude Kotte en kinderburgemeester Julyanah Sitaram en natuurlijk door heel veel kinderen en hun ouders. Het ietwat regenachtige weer was getrotseerd, de aankomst van Sinterklaas is tot slot speciaal en spannend.
Voor de intocht werden de kinderen op het Molenplein getrakteerd op een leuke show van Flop en Sas en ook nadat voet aan wal was gezet was het een spektakel rond de molen. De stoet werd vooraf gegaan door de DJ Pieten die voor gezellige muziek zorgden. Sinterklaas, met lichtgevende staf, nam tijdens zijn wandeling alle tijd voor de kinderen. Hij schudde handjes, ging op de foto en nam met veel plezier tekeningen en andere presentjes in ontvangst.
Ondanks dat het vrijdag de 13e was, is de intocht van Sinterklaas en de vele Pieten prima verlopen. Het was een prachtige avond met heel veel vrolijke en blije kinderen. “Het was magisch en sprookjesachtig”, aldus Sinterklaas en de Hoofdpiet. “Een warmere ontvangst konden wij ons niet bedenken. Wat is het ieder jaar toch leuk om Aalsmeer te bezoeken en welkom te worden geheten door heel veel enthousiaste kinderen. Het was weer geweldig!”
Foto’s: www.kicksfotos.nl





Het bericht Sinterklaas is in Aalsmeer! verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.
Door: Arjen Vos. Werd u ook zo enthousiast bij het zien van onze reportage over de klimaatweek? Kudelstaartse buurtbewoners die met elkaar het plantsoen voor hun deur van bloembollen voorzagen en anderen die de bezem door de wijk haalden. Het hoeft daarvoor geen klimaatweek te zijn. Op elk vrij uurtje is er iets te doen om de omgeving op te knappen.
Het is nu wel de tijd om bollen te planten, dus wilt u in het voorjaar een fleurige tuin, dan moet u snel in actie komen. Bent u meer van de schone handen en en het denkwerk, dan kunt u uw tijd ook besteden aan het verzinnen van een goeie kop dan wel onderschrift bij bovenstaande foto. We zijn benieuwd wat u ervan weet te maken.
Wel verwacht, niet gekomen: toespelingen op ‘The Masked Singer’. Uw gedachtegangen bij de foto van afgelopen week gingen hele andere kanten op. Aan creativiteit geen gebrek, daar deed u ons en hopelijk ook de lezers veel plezier mee.
Er kan er maar een de leukste zijn en deze keer is dat Ingrid Kempers, een van onze verzin-en-winkampioenen. Met ‘Kijk uit je doppen, dan vinden we je fiets…’ wint ze de twee broodjes naar keuze van onze trouwe sponsor Broodje van de Zaak. Van harte Ingrid, binnenkort de bevestiging in je mailbox.
Zet u ‘m weer op deze week?
(Foto’s: Arjen Vos)
Het bericht Foto 625: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
Door Janna van Zon
Aalsmeer – Voor Peter is het wel duidelijk, hij is zo gehecht aan Aalsmeer dat hij er niet over peinst zijn geboorteplaats te verlaten. En als het zover is, dan moet zijn as maar worden uitgestrooid over de Plas. 85 jaar geleden werd Peter geboren en groeide op in Aalsmeer Oost. Samen met zijn vriendjes werd er over prutslootjes gesprongen, met het kleine bootje gevaren, gezwommen in het Oosterbad en geschaatst bij de schaatsclub. Alles speelde zich af in de buurt van het ouderlijk huis en het natuurgebied. Bij het ouder worden maakte het kleine bootje plaats voor een zeilbootje type vrijheid.
Met nostalgie wordt gesproken over Albert Heeren “Hij nam ons mee naar mooie natuurgebieden, liet ons de wonderen van de natuur ontdekken, wees ons op vleesetende plantjes waar je normaal zo aan voorbij gaat. In die tijd zat ik op de Middelbare Tuinbouwschool, liep stage bij Klaas Visser en zo maakte ik kennis met de Westeinderplas en het gebruik van de pramen die toen nog ingezet werden om de planten naar naar de Veiling te brengen.” Peter was een jaar of zestien; een leeftijd waar er ook meer oog is voor de meisjes, waardoor er richting dorp en de Poel werd getrokken. “Die meisjes vonden het wat hoor mee in de zeilboot, wij hebben heel veel plezier met elkaar beleefd.” Het water en de natuur speelt tot op de dag van vandaag een grote rol in het leven van Peter en zijn familie.
Aankoop eiland
Peter raakt niet uitgepraat over de schoonheid van de Westeinder en de eilanden waar hij 32 jaar geleden een stuk grond kocht van Jan Buis, een voormalige seringen kweker. Een groot eiland met uitzicht op de watertoren. “Wij hebben daar heel veel hortensia’s geplant die Marian dan weer gebruikte bij het bloemschikken.” Marian, de vrouw van Peter, speelt een belangijke rol in zijn leven. Zij leerden elkaar kennen in een tijd dat Peter ’s zomers in de weekenden met vrienden naar Zandvoort trok en ’s winters naar andere plaatsen. En daar kwam de Aalsmeerder een leuke jongedame uit Bodegraven tegen. Het klikte tussen beiden, er werd getrouwd, er kwamen kinderen en zij bouwden samen een prachtig bedrijf op. Peter en Marian Stokman bloemsierkunst werd een begrip in Aalsmeer en dat is na overname door zoon Peter en zijn echtgenote Saskia (beiden bloemenarrangeurs) niet veranderd.
Een rustplaats
“Kwekers zijn harde 24/7 werkers, gelukkig zijn er van die tussenuurtjes waarbij het eiland als rustplaats dient. Ieder vrij uurtje gingen wij de Plas op. Ook onze kinderen zijn ‘besmet’ met het verlangen te varen en bij het eiland aan te leggen. Juist als je eens even helemaal niets wil geeft deze plek zoveel energie.” Het liefst vaart Peter met zijn bootje op de eerste kerstdag een rondje Poel, sigaartje mee en dan weet hij zich over te geven aan de prachtige stilte, ‘staren in het niets’noemt hij dat. Op het eiland met een bloemrijk verleden wordt duidelijk dat de Pramenrace in het leven van de familie een belangrijke rol speelt. Bob maakte er een leuke foto van. “Ik wist niet wat mij te wachten stond toen ik werd gevraagd voor dit interview, ik ben blij dat Bob er bij is. Ik lees graag zijn columns die altijd positief zijn. Wel jammer dat mijn zoon Peter er niet bij is.” Voor zoon Peter is het vaste prik iedere zondag te gaan varen. Samen met Saskia zoeken zij de rust van de natuur waar zoveel te ontdekken en te zien valt.
Foto: Bob van den Heuvel
Het bericht Poelparels (9): Eiland met een bloemrijk verleden verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.
Door: Belle Fleur. Na wekenlang ploeteren in mijn atelier slaap ik de nacht voor de Kunstroute meestal heel slecht. Het is een repeterende breuk of zoiets. De meest verschrikkelijke scenario’s spelen dan door mijn hoofd. Eén droom springt eruit.
Dat gaat zo: ’s morgens begroet ik de dag en bedenk dat het eindelijk zover is. Ik zet de openslaande deuren wijd open, laat de eerste zonnestralen binnen en doe een schietgebedje: “Laat er alsjeblieft vandaag een hoop kunstliefhebbers naar mijn werk komen kijken.” Ik droom dat niemand, maar dan ook niemand, de moeite heeft genomen op de fiets te stappen om te komen kijken, al was het maar uit nieuwsgierigheid.
Ik spreek mezelf streng toe. Onze kleinzoon (tien jaar) fietst met een noodgang de werf op. “Hallo oma!” Hij hijst, zoals afgesproken, samen met zijn opa de vlag. Ik zet mijn lievelingsmuziek op: Charles Aznavour. De glazen met de beste wijnen staan klaar. Alleen moeten er nog een paar noodzakelijke boodschappen worden gedaan.
Ik noteer de afspraken en de boodschappen meestal op een klein geel papiertje, dat ik vervolgens boven het beeldscherm van mijn computer plak. Dat werkt doorgaans prima. Maar vandaag niet. Mijn man brengt uitkomst, de schat. Hij fietst wel even langs de Jumbo.
Het miezert als ik naar buiten kijk, en hij is toch al nat. De buienradar stelt mij ook niet gerust.
Onze kleinzoon heeft samen met zijn moeder een lekkere cake gebakken. Trots als een pauw snijdt hij de cake in plakken. Als ik beneden kom, zie ik van verre uit mijn ooghoeken dat hij zijn spaarpot – de oranje leeuw – op tafel naast de plakken cake heeft gezet, met een klein handgeschreven geel briefje erbij: ‘graag fooi voor de cake! bedankt!!!’ Als je goed kijkt, heeft hij nog even getwijfeld of je ‘bedankt’ nou met een d of een t schrijft.
Zijn zakelijk instinct wordt aan mij toegeschreven, onder het motto: “Zoiets slaat soms een generatie over.” Dat waag ik te betwijfelen.
En dan is het feest.
Het begroeten van nieuwe gezichten, het omhelzen van vrienden en familie. Samen beleven we de kunst en de schoonheid van het leven. Dat is waar ik het voor doe.
Dan hoor ik opeens in de verte, boven alles uit, het bekende rochelende geluid van een oude bekende. Hij rookte al stevig in de tijd dat roken nog gezond was, zal ik maar zeggen.
Ik verkoop in de loop van de dag drie van mijn topstukken. En weer is het niet goed.
Het is alsof drie van mijn kinderen op één dag mijn huis verlaten! Wat is dat toch? “Het is ook nooit goed of het deugt niet,” hoor ik mijn lieve moedertje zeggen. En zo is het.
Belle Fleur houdt van de natuur, van wandelen, van buiten zijn. Elke dag. Bloemen spelen een belangrijke rol in het dagelijks leven. Erover schrijven ook. Zingen, schilderen en lezen maken het leven compleet. Een Aalsmeerse in hart en nieren.
Het bericht Column: ‘Kunstroute’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: redactie. Komende maanden starten verschillende werkzaamheden op en rond zwembad De Waterlelie. Het gaat onder meer om voorbereidende onderzoeken en werkzaamheden om het terrein klaar te maken voor de nieuwbouw.
Binnenkort wordt het definitieve ontwerp vastgesteld. Daarna volgen de verdere technische uitwerking, vergunningstrajecten en voorbereidingen. Gehoopt wordt dat in 2027 kan worden gestart met de bouw. Eind december wordt meer informatie gedeeld over het definitieve ontwerp en de verdere planning.
Evenemententerrein voor opslag
De komende tijd vinden op verschillende momenten voorbereidende werkzaamheden plaats. Zo wordt onderzoek gedaan naar de bodem en fundering en wordt het terrein stap voor stap bouwrijp gemaakt. Hiervoor zijn onder meer werkzaamheden nodig aan verhardingen en het aanleggen van bouwwegen. Deze kunnen tijdelijk zorgen voor extra verkeer, geluid of zichtbare veranderingen op het terrein.
Om de bouw goed te kunnen uitvoeren, kan een deel van het naastgelegen evenemententerrein tijdelijk worden ingericht als werk- en opslagterrein voor bouwmaterialen en materieel. Hierdoor is een deel van het terrein tijdelijk niet beschikbaar voor andere doeleinden.
Buitenbad
Het buitenbad blijft de komende twee zomers zeer waarschijnlijk gesloten. Deze maatregel is noodzakelijk om de werkzaamheden veilig en efficiënt te kunnen uitvoeren. Het binnenbad blijft tijdens de bouw in principe gewoon open.
Groen
Ook zijn aanpassingen in het groen nodig. Er worden enkele bosschages gesnoeid en bomen verwijderd. Daarvoor wordt een Bomen Effect Analyse uitgevoerd waarmee onderzocht wordt welke bomen behouden kunnen blijven, welke eventueel kunnen worden verplaatst en waar nieuwe bomen en groen kunnen worden toegevoegd. Ook komt er een nieuwe landschappelijke inrichting van het terrein met aandacht voor een aantrekkelijke, groene en toekomstbestendige omgeving. De kwaliteit van de buitenruimte en de uitstraling van het totale gebied is voor de gemeente een belangrijk punt waarover in de vaststelling van het definitieve ontwerp meer duidelijk wordt.
Toekomstbestendig
Alles om ervoor te zorgen dat Aalsmeer een modern en duurzaam zwembad krijgt dat aansluit bij de wensen van de huidige tijd. Het nieuwe zwembad moet een plek worden waar sport, bewegen, ontmoeten en recreëren samenkomen. Gedurende het project wordt informatie gedeeld over de planning, de voortgang en eventuele tijdelijke maatregelen.
Meer informatie
Informatie over de nieuwbouw is te vinden op aalsmeer.nl/nieuwzwembad. Vanaf januari 2027 kan via de BouwApp informatie worden gevonden over allerlei zaken rondom de bouw.
Het bericht Buitenbad Waterlelie tijdens nieuwbouw twee zomers dicht verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
Sporten is ontzettend belangrijk en gezond, dat is algemeen bekend. Het is dan ook niet raar dat steeds meer mensen er een actieve leefstijl op nahouden. Er zijn verschillende manieren om dit te doen. Je kunt natuurlijk een workout doen in de gym, maar er zijn nog meer manieren. Padel is erg populair, maar ook boksen wordt steeds vaker als workout gekozen. En echt niet alleen door mensen die fan zijn van vechtsport. Je hoeft namelijk niet per se wedstrijden te vechten, de trainingen zijn op zichzelf al een flinke workout. Waarom is boksen zo geschikt als een workout?
Waar kun je boksen?
Allereerst is het belangrijk om te weten waar je kunt boksen. Dit doe je uiteraard bij een boksschool, onder begeleiding van een trainer. Je kunt boksen tegen de trainer of tegen andere mensen die daar les volgen. Dit wordt ook wel sparren genoemd. Heb je geen tijd om telkens naar de boksschool te gaan? Dan kun je ook thuis aan je techniek werken, bijvoorbeeld op de bokszak. Hiervoor heb je een aantal dingen nodig. Denk aan de bokszak zelf, bokshandschoenen en natuurlijk je outfit. De laatste twee kun je scoren bij Windy Fight Gear, een bedrijf dat al sinds 1951 in de bokswereld actief is. Zo kun je thuis boksen en bij de boksschool. Wat maakt boksen nu zo’n goede workout?
1. Goed voor je conditie
Ten eerste is boksen hartstikke goed voor je conditie. Het tempo wisselt continu. Denk aan periodes met intense combinaties om daarna weer even in de verdediging te gaan. Dit is een vorm van HIIT, oftewel High Intensity Interval Training. Door te boksen zal je uithoudingsvermogen en conditie snel verbeteren.
2. Je verbrandt veel calorieën
Daarnaast is boksen een echte ‘calorieën verbrander’. Omdat je zo intensief bezig bent, verbrand je ontzettend veel calorieën met deze sport. Zo kun je vrij eenvoudig 800 calorieën per uur verbranden als je aan het boksen bent. Niet alleen met een trainer, maar ook gewoon thuis op de boksbal.
3. Je hebt er niet veel voor nodig
Een andere reden waarom mensen steeds vaker voor boksen kiezen: je hebt er niet veel voor nodig. Veel andere sporten vereisen allerlei attributen en uitrustingen. Bij boksen ben je snel klaar. De enige must is eigenlijk een goed paar bokshandschoenen. De boksbal is een goede optie voor thuis, maar als die buiten je budget valt kun je thuis natuurlijk ook schaduwboksen.
4. Full body workout
Bij boksen gebruik je letterlijk je hele lichaam. Alle spiergroepen komen aan bod. Zo train je natuurlijk je armen. Elke keer als je een stoot of een hoek uitdeelt, zullen je armspieren zich flink aanspannen. Maar hier blijft het niet bij. Ook je benen worden natuurlijk getraind en je core. Boven- en onderlichaam worden dus intensief getraind tijdens het boksen!
5. Uitlaatklep
Tot slot is boksen ook goed voor je mentale toestand. Deze sport is een fysieke en mentale uitlaatklep. In de sport kun je al je opgebouwde spanning, stress en overtollige energie los laten. Nog een reden waarom boksen de ideale workout is. Zo kun je na de training thuis heerlijk ontspannen.
(Partnerbijdrage SM)
Het bericht Boksen als workout: steeds meer mensen ontdekken de sport verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
Kudelstaart – Op 11 november vond in de Sint Jansgeboorte-kerk traditiegetrouw de jaarlijkse Sint-Maartenviering plaats. Tijdens de gezellige en drukbezochte viering werd het verhaal van Sint-Maarten verteld. Daarna gingen de kinderen met hun lampions het dorp in om vol enthousiasme hun mooiste Sint-Maartenliedjes te zingen. En natuurlijk hoopten zij op een flinke buit aan lekkere snoepjes.
De organisatie, Carnavalsvereniging De Pretpeurders, hoopt dat de inwoners van Kudelstaart genoten hebben van alle vrolijke lichtjes en gezellige zangertjes. En dat alle kinderen een fijne en leuke Sint-Maarten hebben gehad.
Foto’s: www.kicksfotos.nl




Het bericht Vrolijke Sint-Maarten viering in Kudelstaart verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.
Aalsmeer – Het nieuwe schoolgebouw dat in de uitbreiding in Aalsmeer-Oost zou komen, gaat niet door. Het is wel de bedoeling dat de maatschappelijke voorzieningen die daarbij gepland waren op een andere manier worden ingevuld zodat deze voor de buurt behouden blijven. De drie scholen in Oost blijven gehuisvest in het bestaande gebouw De Mikado. Daar blijft ook in de toekomst door de dalende leerlingenprognoses voldoende ruimte voor de drie scholen. De bouw van een nieuw Integraal Kindcentrum (IKC) is daarmee van de baan.
Het college heeft besloten het Integraal Kindcentrum niet te bouwen omdat de kosten, mede door wereldwijd stijgende bouwprijzen, te hoog werden. Die kosten vielen ruim 1,1 miljoen euro hoger uit dan de ongeveer 13,6 miljoen euro die eerder was begroot. Dit was voor het college de belangrijkste reden om te stoppen met de bouw van de school.
Voldoende ruimte in de Mikado
Door netcongestie wordt een deel van de woningbouw in de nieuwe wijk vertraagd. Dit heeft een negatief effect op het te verwachten aantal leerlingen. Ook de prognoses voor de leerlingenaantallen lopen, ondanks de bouw van nieuwe woningen, steeds verder terug. Hierdoor blijft er ook in de toekomst in het huidige schoolgebouw De Mikado voldoende ruimte voor de drie scholen die daar nu al gehuisvest zijn. Daarbij liggen er plannen van de minister om te kleine scholen, die onder de instandhoudingsnorm zitten, niet langer te financieren. In de nieuwe en bestaande school zouden door al deze ontwikkelingen teveel lokalen leeg kunnen komen te staan.
Andere maatschappelijke voorzieningen
Ondanks het niet doorgaan van het nieuwe schoolgebouw blijft de gemeente investeren in maatschappelijke voorzieningen in Aalsmeer Oost. “Als college is het altijd een lastige beslissing om een mooi plan voor een modern Integraal Kindcentrum te moeten herzien”, zeggen wethouder onderwijs, zorg en jeugd Bart Kabout en wethouder financiën Sven Spaargaren. “Maar uiteindelijk moeten we ons de vraag stellen of dergelijke grote investeringen, in een tijd van stijgende kosten en dalende leerlingenaantallen, te verantwoorden zijn tegenover de andere grote financiële opgaven die er ook liggen in onze gemeente.” Samen met de gemeenteraad gaat het college nu plannen ontwikkelen om in de nieuwe wijk de nodige maatschappelijke voorzieningen te realiseren die passen bij de behoeften van de wijk.
Het bericht Geen nieuwe school in Oosteindedriehoek verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

AMSTELLAND-MEERLANDEN – Van de 540 bushaltes in de streek voldoen er volgens de Vervoerregio Amsterdam slechts 22 aan alle toegankelijkheidseisen die de organisatie zelf stelt. De Vervoerregio wil daar verandering in brengen met een nieuwe aanpak. Welke haltes worden verbeterd en wanneer dat gebeurt, is alleen nog niet duidelijk.
Veel bushaltes in de regio zijn lastig te gebruiken voor mensen met een beperking. Denk aan reizigers in een rolstoel, mensen die slecht kunnen zien of horen en mensen die moeite hebben met het begrijpen van reisinformatie. De Vervoerregio Amsterdam wil daarom gerichter investeren in toegankelijke haltes. Daarbij wordt voortaan per locatie bekeken welke aanpassingen het meeste verschil maken.
Uit cijfers die de Vervoerregio op verzoek van ons heeft verstrekt, blijkt dat in Haarlemmermeer slechts 7 van de 256 bushaltes volledig toegankelijk zijn. In Amstelveen gaat het om 9 van de 158 haltes. Aalsmeer en Ouder-Amstel hebben ieder 2 volledig toegankelijke haltes, op respectievelijk 40 en 22 haltes. Ook Uithoorn telt er slechts 2, op een totaal van 64.
Dat betekent niet dat de overige 518 bushaltes voor iedereen onbruikbaar zijn, benadrukt de Vervoerregio. Een halte kan bijvoorbeeld wel geschikt zijn voor iemand in een rolstoel, maar niet voldoen aan alle eisen voor reizigers met een andere beperking.
In de regio Amstelland-Meerlanden is volgens de Vervoerregio 55 procent van de haltes toegankelijk voor mensen met een motorische beperking. Voor reizigers met een auditieve beperking ligt dat percentage op 30 procent.
De lage aantallen hebben volgens de Vervoerregio ook te maken met de manier waarop de toegankelijkheid wordt beoordeeld. De organisatie telt een halte pas als volledig toegankelijk wanneer er onder meer een digitaal reizigersinformatiesysteem met een audioknop aanwezig is. Die extra voorziening is geen landelijke verplichting. Daarnaast zijn de gegevens over bushaltes niet altijd compleet. Gemeenten moeten deze informatie bijhouden in het Centraal Haltebestand. Wanneer gegevens ontbreken, kan een halte als niet toegankelijk geregistreerd staan, terwijl deze in de praktijk wel voor bepaalde reizigers bruikbaar is. De Vervoerregio werkt daarom samen met gemeenten aan een betere registratie. Welke aanpassingen per halte precies nodig zijn, is op dit moment niet altijd vast te stellen.
Met het nieuwe Programma Haltetoegankelijkheid wil de Vervoerregio vooral kijken waar verbeteringen het meeste opleveren. Haltes bij bijvoorbeeld ziekenhuizen, andere belangrijke voorzieningen en drukke overstappunten kunnen daarbij voorrang krijgen. Toch zullen niet alle bushaltes volledig toegankelijk worden. Volgens de Vervoerregio ontbreekt daarvoor soms het geld of simpelweg de ruimte.
Zo kan het verbreden van een halte in een smalle straat betekenen dat een fietspad of een deel van de rijbaan moet verdwijnen. Gemeenten moeten dan afwegen welke oplossing mogelijk en verantwoord is. Ook de kosten spelen een rol. De Vervoerregio kan maximaal 95 procent van de kosten voor het toegankelijk maken van een halte vergoeden. Gemeenten moeten zelf de overige kosten betalen en beschikken niet altijd over voldoende budget om alle haltes tegelijk aan te pakken. Veel bestaande haltes zijn bovendien tientallen jaren geleden aangelegd, toen andere toegankelijkheidseisen golden of deze nog niet bestonden.
Een belangrijk aandachtspunt is de bereikbaarheid van kleinere dorpen en buitengebieden. Daar zijn vaak minder mogelijkheden om met het openbaar vervoer te reizen. Wanneer een halte niet toegankelijk is, kan dat voor inwoners met een beperking extra problemen opleveren. Volgens de Vervoerregio betekent de nieuwe aanpak niet automatisch dat drukke haltes in grotere plaatsen voorrang krijgen. Een halte in een dorp zonder goed alternatief kan juist eerder worden aangepakt dan een halte waar reizigers eenvoudig kunnen uitwijken naar een andere toegankelijke opstapplaats. Bij het bepalen van de prioriteiten wordt onder meer gekeken naar het aantal reizigers, belangrijke voorzieningen in de omgeving en de mogelijkheden om over te stappen.
Ondanks de nieuwe plannen kan de Vervoerregio nog niet aangeven hoeveel bushaltes in Haarlemmermeer en Amstelland de komende jaren worden aangepast. Ook is niet bekend welke haltes als eerste aan de beurt zijn en welke locaties voorlopig buiten de plannen vallen. De Vervoerregio gaat hierover de komende tijd in gesprek met de betrokken gemeenten. Zij zijn als wegbeheerder verantwoordelijk voor de bushaltes en moeten uiteindelijk bepalen welke aanpassingen worden uitgevoerd. Volgens voorzitter Elise Moeskops is het belangrijk om realistisch te blijven over wat mogelijk is. Iedereen moet volgens haar met het openbaar vervoer kunnen reizen, maar er is onvoldoende geld en ruimte om alle bestaande haltes volledig toegankelijk te maken. Daarom wil de Vervoerregio de beschikbare middelen inzetten op plekken waar zoveel mogelijk reizigers er voordeel van hebben. Voor reizigers die nu moeite hebben om een bus te nemen, blijft voorlopig de belangrijkste vraag onbeantwoord: wanneer wordt hun eigen halte toegankelijker?
Bron: woordvoerder Vervoerregio Amsterdam
Door: Arjen Vos. Beste Pierre, je stelt me voor een onmogelijke opgave… Natuurlijk wordt er, nu je voor eeuwig bent opgenomen in de cloud (je eigen woorden), een ‘in memoriam’ over jou verwacht. Maar waar te beginnen? En waarover moet het gaan? Iemand als jij, die schrijven tot kunst verhief, die zo veelzijdig was en betekenis heeft gehad op politiek en cultureel gebied, die een luis in de pels was van zoveel instanties, die mensen anders liet kijken en denken, daar is binnen de 800 woorden die we hanteren voor een gedenkstukkie niet aan te beginnen.
Doen we het in de stijl van veel van jouw hier geleverde pennenstreken, dan kan ik het vol zetten met allerlei linkjes naar alles wat je op AalsmeerVandaag geschreven hebt. Je nalatenschap op ons platform is ongekend van omvang.
“Ik heb het geluk gehad dat ik als kind heb leren lezen en schrijven, daar heb ik mijn hele leven mijn brood mee verdiend,” tekende onze vriendin Leni Paul vier jaar geleden op uit jouw mond. Aanleiding waren de net van jouw hand verschenen boeken ‘Stameltaal’ en ‘Don Quichotte in Aalsmeer’. Van jouw hand… je linker, wel te verstaan, want een rechter had moeder natuur je niet meegegeven. Maar onze andere vriendin Ulla Eurich vertelde me iets anders. Dat je, in de tijd dat je raadslid was van D66 en later PACT, gekscherend zei dat je hem kwijt was geraakt toen je een VVD’er de hand had geschud. En dat je fractiegenoten de kurkentrekker naar jou vernoemden, omdat het ene pootje niet meedraaide. Flauw natuurlijk, maar je zag er de humor wel van in.
Vijf boeken schreef je in totaal. De uitgave van ‘Hedendaags Bijgeloof’ in het voorjaar van 1991 was aanleiding om jou te interviewen. Als jong bureauredacteurtje van de Nieuwe Meerbode was ik onder de indruk van jou, een prominente Aalsmeerder die niet alleen een echt boek had geschreven, maar ook nog als redacteur bij de NOS werkzaam was. En je was lid van de vrijmetselarij, een ‘geheim genootschap’ waarover ik toen voor het eerst hoorde en die ik bijzonder interessant vond. Allervriendelijkst beantwoordde je mijn vragen en je was, op een enkele kanttekening na, content met mijn eindproduct, waarvan ik wilde dat ik het ergens anders had bewaard dan op een 3.5 inch floppy disc…
Nooit had ik kunnen bedenken dat ik 25 jaar na dato tien jaar lang eindredacteur mocht zijn van jouw wekelijkse pennenstreken. Veel redigeerwerk was er meestal niet nodig. Wel moest ik je soms verzoeken om de onderwerpen ‘wat Aalsmeerser’ te houden en iets minder woorden te gebruiken. Dat begreep je dan wel. En die linkjes. Soms zag het er wel erg blauw van. Vanwege de hoeveelheid controleerde ik ze niet altijd. Jij wel. Regelmatig volgde er dan snel een verzoek om een aanpassing.
Als schrijver kan en wil ik niet aan je tippen. Niet voor niets hebben we je in 2020 onderscheiden met de Han Carpay Trofee, de enige die ooit is uitgereikt. Gewoon omdat niemand op dat niveau kon en kan wedijveren met jou en Han. Je was uniek, Pierre, maar bleef bescheiden. Strijdbaar tot het laatst wist je er nog een stukkie uit te persen, zoals ‘Het is mooi geweest’, van een jaar geleden. En als afscheidsgroet kwam je vorige maand met ‘Ondanks mijn waarschuwingen’, met daaronder je allerlaatste woorden op AalsmeerVandaag: ‘Ik dank mijn trouwe lezerschare voor hun medeleven…’
Hebben we het nog niet gehad over die andere liefhebberij van je: jazz. Niemand kon er lyrischer over schrijven dan jij. Ik vroeg jazzmuzikant Marnix Busstra deze week om wat herinneringen te delen. Nadat hij van de schrik over jouw laatste nieuws bekomen was, herinnerde hij zich hoe boeiend jij kon vertellen over de concerten die je ooit had bijgewoond van jazzgrootheden als Billie Holiday en John Coltrane. “Uit Pierres verhalen sprak de liefde voor de traditie van jazz,” zo vertelde hij me. Ook zei Marnix dat jij zo trots was dat hij (‘een beestachtig goede’ jazzgitarist volgens jou) uit Aalsmeer afkomstig is. Graag nam Marnix zijn muziekvrienden voor je mee als je hem uitnodigde voor een concert in Bacchus. Én zijn vader, met wie je dan samen zat te genieten. Marnix vindt het ontzettend knap van je dat je ondanks de teloorgang van de jazz altijd hebt doorgezet en het vuurtje brandend hebt weten te houden. Tot en met het rondgaan met de pet om de beloning voor de muzikanten nog een beetje aantrekkelijk te maken.
Respect, Pierre, voor hoe je ondanks je ziekte hebt doorgezet. “Was ik maar dood,” zei je me, nadat je door een val in verpleeghuis Bornholm moest revalideren in een onhandig ingedeelde kamer waar de tv te klein was en je om een hoekje moest kijken om vanuit bed het WK hockey te kunnen volgen. Je vond het maar niks: dat balletje was nauwelijks te zien. Voetbal vond je daarentegen, vanwege het formaat bal, een verademing. En je kreeg schilderles. Michel Sehstedt, van wiens magisch realisme je groot liefhebber was, hielp je met de fijne kneepjes. En verdraaid, je kon er ook nog wat van. Naast al het geschreven woord nog een ander soort bijdrage voor de nalatenschap. Benieuwd naar wat je nog meer had geschilderd als de tijd je niet had ingehaald.
Je ziet het, Pierre: die 800 woorden gaan me niet lukken, maar soms moet er een uitzondering gemaakt kunnen worden. Je had trouwens groot gelijk met je laatste pennenstreek: ‘Het is mooi geweest…’
(O ja Pierre, ik heb de linkjes gecontroleerd: ze kloppen.)
Het bericht Pierre opgenomen in de cloud verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: redactie. Het nieuwe schoolgebouw dat in de uitbreiding in Aalsmeer-Oost zou komen, gaat niet door. Het is wel de bedoeling dat de maatschappelijke voorzieningen die daarbij gepland waren op een andere manier worden ingevuld zodat deze voor de buurt behouden blijven. De drie scholen in Oost (De Brug, De Oosteinder en De Zuidooster) blijven gehuisvest in het bestaande gebouw De Mikado. Daar blijft ook in de toekomst door de dalende leerlingenprognoses voldoende ruimte voor de drie scholen. De bouw van een nieuw Integraal Kindcentrum (IKC) waar ook De Brug naar toe zou verhuizen is daarmee van de baan.
Het college heeft besloten het Integraal Kindcentrum niet te bouwen omdat de kosten, mede door wereldwijd stijgende bouwprijzen, te hoog werden. Die kosten vielen ruim 1,1 miljoen euro hoger uit dan de ongeveer 13,6 miljoen euro die eerder was begroot. Dit was voor het college de belangrijkste reden om te stoppen met de bouw van de school.

Voldoende ruimte in Mikado
Door netcongestie wordt een deel van de woningbouw in de nieuwe wijk vertraagd. Dit heeft een negatief effect op het te verwachten aantal leerlingen. Ook de prognoses voor de leerlingenaantallen lopen, ondanks de bouw van nieuwe woningen, steeds verder terug. Hierdoor blijft er ook in de toekomst in het huidige schoolgebouw De Mikado voldoende ruimte voor de drie scholen die daar nu al gehuisvest zijn. Daarbij liggen er plannen van de minister om te kleine scholen, die onder de instandhoudingsnorm zitten, niet langer te financieren. In de nieuwe en bestaande school zouden door al deze ontwikkelingen teveel lokalen leeg kunnen komen te staan.
Lastige beslissing
Ondanks het niet doorgaan van het nieuwe schoolgebouw blijft de gemeente investeren in maatschappelijke voorzieningen in Aalsmeer Oost. “Als college is het altijd een lastige beslissing om een mooi plan voor een modern Integraal Kindcentrum te moeten herzien,” zeggen wethouder onderwijs, zorg en jeugd Bart Kabout en wethouder financiën Sven Spaargaren. “Maar uiteindelijk moeten we ons de vraag stellen of dergelijke grote investeringen, in een tijd van stijgende kosten en dalende leerlingenaantallen, te verantwoorden zijn tegenover de andere grote financiële opgaven die er ook liggen in onze gemeente.”
Samen met de gemeenteraad gaat het college nu plannen ontwikkelen om in de nieuwe wijk de nodige maatschappelijke voorzieningen te realiseren die passen bij de behoeften van de wijk.
Het bericht Geen nieuw schoolgebouw in Oosteindedriehoek verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

De officiële opening begon om 17.00 uur bij buurtgebouw De Middenstip. Hoewel vooraf weinig bekend was over de precieze invulling van het programma, was de opkomst groot. Nieuwe bewoners, toekomstige inwoners en andere belangstellenden kwamen samen om dit bijzondere moment mee te maken. Met Indische hapjes vanuit een foodtruck, een cocktailbar en volop gelegenheid om elkaar te ontmoeten, hing er een gezellige en feestelijke sfeer.
Tijdens de bijeenkomst werd stilgestaan bij de snelle ontwikkeling van het gebied. In slechts twee jaar tijd zijn op de voormalige kale vlakte 330 flexwoningen gebouwd, die inmiddels worden bewoond. Daarmee is de eerste belangrijke stap gezet in de ontwikkeling van Amstelvoorde tot een volwaardige woonplaats binnen de gemeente Ouder-Amstel.
Erik Gerritsen van woningcorporatie Ymere opende het officiële programma met een toespraak. Daarna nam burgemeester Susanne de Roy van Zuydewijn het woord. Ook Karin van Boetzelaer, directeur Woningbouwbeleid en plaatsvervangend directeur-generaal bij het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening, was bij de opening aanwezig. Daarnaast waren verschillende lokale politici en vertegenwoordigers van organisaties die bij de ontwikkeling van Amstelvoorde betrokken zijn van de partij.
Niet alleen de bouw van woningen kreeg aandacht. Ook het samenbrengen van bewoners speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van de nieuwe woonplaats. Tijdens de bijeenkomst kwamen daarom mensen aan het woord die zich inzetten voor het opbouwen van een hechte gemeenschap. Want Amstelvoorde moet meer worden dan alleen een verzameling huizen. Het is de bedoeling dat er een buurt ontstaat waar mensen met verschillende achtergronden elkaar leren kennen, zich thuis voelen en samen iets opbouwen.
Wij spraken tijdens de opening onder anderen met Bas Bronneberg, projectontwikkelaar bij Ymere, en Harm Hermant, senior projectmanager Flexwonen bij de gemeente Ouder-Amstel. Daarbij stond vooral de vraag centraal wat de officiële opening concreet betekent voor de inwoners en hoe het gebied zich de komende jaren verder gaat ontwikkelen.
Want hoewel de eerste bewoners hun plek inmiddels hebben gevonden, is Amstelvoorde nog lang niet af. De plannen zijn groot. De komende jaren moeten er ruim 6.000 extra woningen bijkomen en wordt rekening gehouden met een toekomstige bevolking van ongeveer 10.000 tot 12.000 inwoners. Bij die groei horen ook voorzieningen die nodig zijn om van Amstelvoorde een prettige en levendige woonplaats te maken.
De uitdaging voor de gemeente is dan ook om Amstelvoorde niet alleen verder uit te breiden, maar de nieuwe woonplaats ook een eigen karakter te geven, naast de bestaande woonkernen Ouderkerk aan de Amstel en Duivendrecht. Daarbij spelen de wensen van bewoners, de komst van voorzieningen en het ontstaan van een betrokken buurtgemeenschap een belangrijke rol.
Met de officiële opening heeft Amstelvoorde nu een eigen plek op de kaart gekregen. De eerste woningen staan er, de bewoners zijn er en de plannen voor verdere groei liggen klaar. De komende jaren moet blijken hoe de nieuwe woonplaats zich ontwikkelt en hoe snel de bijbehorende voorzieningen werkelijkheid worden.
Voor de aanwezigen was de opening in ieder geval een moment om samen stil te staan bij wat er in korte tijd is bereikt. Waar twee jaar geleden nog nauwelijks iets te zien was, ontstaat nu stap voor stap een nieuwe woonplaats. Amstelvoorde is officieel geopend, maar het bouwen aan een echte gemeenschap is pas begonnen.
Auteur: Julia Donk-Payer (Streek44)

De tarieven voor reizen met bus, tram en metro in de Vervoerregio Amsterdam stijgen per 1 januari 2027 met gemiddeld 4,43% procent. EBS, GVB en Connexxion voeren ook nieuwe abonnementen in. Daarnaast gaan landelijke afspraken gelden waardoor kinderen tot en met 11 jaar gratis kunnen meereizen met Kidsvrij. De seniorenkorting van 34% vervalt als gevolg van deze landelijke afspraken.
Elise Moeskops, voorzitter van de Vervoerregio Amsterdam: “Het openbaar vervoer moet toegankelijk en betaalbaar blijven voor iedereen. Tegelijkertijd zien we de kosten voor personeel, energie en materieel stijgen. Om goed en betrouwbaar openbaar vervoer te kunnen blijven bieden, zijn inkomsten uit kaartverkoop noodzakelijk. Voor veel reizigers is er ook goed nieuws. Met nieuwe abonnementen en het Kidsvrij-reisproduct kunnen zij juist voordeliger uit zijn.”
Tariefwijzigingen in 2027
Het instaptarief stijgt per 1 januari 2027 van € 1,16 naar € 1,21. Daarnaast stijgt het kilometertarief: bij Connexxion van € 0,224 naar € 0,234, bij EBS van € 0,215 naar € 0,224 en bij GVB van € 0,217 naar € 0,227. Ook de tarieven voor nachtvervoer wijzigen. Bij GVB stijgt het nachttarief van € 5,70 naar € 6,20. Bij Connexxion verandert het nachttarief van € 2,18 plus € 0,224 per kilometer naar € 2,28 plus € 0,234 per kilometer. Bij EBS blijven de tarieven voor nachtvervoer gelijk aan de tarieven overdag.
Wijzigingen in abonnementen en kortingsproducten
GVB
GVB verlaagt de prijs van het abonnement GVB Vrij, waarmee reizigers onbeperkt kunnen reizen met bus, tram en metro van GVB: van € 129 naar € 126 per maand. Voor middelbare scholieren van 12 tot en met 18 jaar daalt de prijs naar € 83 per maand. Daarnaast introduceert GVB ook twee nieuwe abonnementen: GVB Week Vrij, voor reizen van maandag tot en met donderdag en GVB Weekend Vrij, voor reizen van vrijdag tot en met zondag. Deze abonnementen zijn vooral aantrekkelijk voor reizigers die niet de hele week met het openbaar vervoer reizen, maar wel regelmatig gebruikmaken van het GVB-netwerk. GVB Week Vrij kost € 95 per maand en GVB Weekend Vrij € 42 per maand. Voor middelbare scholieren van 12 tot en met 18 jaar zijn de tarieven respectievelijk € 62 en € 28 per maand.
EBS
EBS voegde met ingang van 1 september al twee nieuwe reisgebieden toe aan het EBS Vrij-abonnement. Reizigers uit Waterland-Midden, de Zaanstreek en Edam-Volendam die regelmatig naar Amsterdam Noord of station Sloterdijk reizen, krijgen daarmee een abonnement dat beter aansluit op de reizen die zij daadwerkelijk maken. Met deze uitbreiding hebben de Vervoerregio Amsterdam en EBS invulling gegeven aan een wens van veel reizigers.
Connexxion
Connexxion heeft naast abonnementen ook korting als je op saldo reist. Het gratis reisproduct Transdev Voordeel Amstelland-Meerlanden geeft meer korting naarmate je vaker reist. In 2027 krijgen reizigers al vanaf een maandelijks reisbedrag van €15 automatisch 10% korting. Dat loopt bij een reisbedrag van €30 op naar 20% en bij €60 naar 30%. Daarnaast geldt de zekerheid van een maximum van 140 euro per maand. Daarna reis je gratis.
Jaarlijkse verhoging
Vervoerders mogen hun tarieven jaarlijks aanpassen op basis van de Landelijke Tarievenindex (LTI). Deze index is gebaseerd op cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en weerspiegelt de stijgende kosten waarmee vervoerders te maken hebben, zoals hogere lonen en energieprijzen. Op basis van deze index doen vervoerders jaarlijks een voorstel voor aangepaste tarieven. De Vervoerregio Amsterdam heeft de voorstellen van GVB, EBS en Connexxion, die binnen de Landelijke Tariefindex vallen, vandaag definitief vastgesteld.

In Ouder-Amstel is de gemiddelde laadprijs voor elektrische auto’s € 35,26 kWh als je de auto voltankt. Dat is € 0,67 duurder dan gemiddeld in Nederland. Dit blijkt uit een analyse van vergelijkingswebsite Overstappen.nl van de laadtarieven van alle publieke en semi-openbare laadpalen in Nederland. Er zijn grote verschillen in de gemeente zelf. Bij de goedkoopste laadpaal in Ouder-Amstel ben je voor een volle accu € 20,33 kwijt. Bij de duurste laadpaal in dezelfde gemeente is dat € 87,24.
De goedkoopste gemeenten om te laden In vijf gemeenten ligt het gemiddelde openbare laadtarief onder € 0,40 per kWh. Alle vijf liggen in Noord-Brabant of Limburg. Een volle accu van 70 kWh kost daar tussen € 26,55 en € 27,77. In Rucphen en Brunssum is laden bij een openbare paal daarmee goedkoper dan thuis met een variabel contract. In de drie andere gemeenten scheelt het hooguit € 1,10 per volle lading.
| Gemeente | Provincie | Prijs per kWh | Kosten voor 70 kWh |
|---|---|---|---|
| Rucphen | Noord-Brabant | € 0,3793 | € 26,55 |
| Brunssum | Limburg | € 0,3810 | € 26,67 |
| Sint-Michielsgestel | Noord-Brabant | € 0,3942 | € 27,59 |
| Beesel | Limburg | € 0,3949 | € 27,64 |
| Boekel | Noord-Brabant | € 0,3967 | € 27,77 |
Aan de dure kant van de ranglijst staat Enkhuizen bovenaan. Het tarief daar ligt € 0,22 boven het landelijke gemiddelde. Vergeleken met de goedkoopste gemeente, Rucphen, betekent dat dat automobilisten in Enkhuizen gemiddeld € 23,- meer betalen per volle lading.
| Gemeente | Provincie | Prijs per kWh | Kosten voor 70 kWh |
|---|---|---|---|
| Enkhuizen | Noord-Holland | € 0,7152 | € 50,06 |
| Sluis | Zeeland | € 0,6575 | € 46,03 |
| Loon op Zand | Noord-Brabant | € 0,6565 | € 45,96 |
| Schouwen-Duiveland | Zeeland | € 0,6556 | € 45,89 |
| Heemstede | Noord-Holland | € 0,6516 | € 45,61 |
In de helft van de gemeenten zit tussen de goedkoopste en de duurste paal voor een lading van 70 kWh € 46,- of meer. Gemiddeld is dat bijna € 50,-. Meestal gaat het om semi-openbare palen bij bedrijven en hotels. In 146 van de 342 gemeenten staat ergens een paal die meer dan € 1,- per kWh rekent. De duurste paal van Nederland staat in Heinenoord, in de gemeente Hoeksche Waard: daar begint het tarief bij € 1,39 per kWh. Een volle lading op de duurste paal kost daar ruim € 97,- meer dan op de goedkoopste.
Ter vergelijking kijken we ook naar het tarief voor thuis laden. Met een variabel energiecontract betalen huishoudens momenteel gemiddeld € 0,3813 per kWh, oftewel € 26,69 voor een volle accu van 70 kWh. Met een dynamisch contract lag het gemiddelde in de eerste tien dagen van november op 43,79 cent per kWh, goed voor € 30,65 per volle lading.
In Rucphen en Brunssum is laden bij een openbare paal goedkoper dan thuis, zowel met een variabel als met een dynamisch contract. In de drie andere goedkope gemeenten ligt het paaltarief net boven het variabele thuistarief, maar nog onder het dynamische gemiddelde van deze maand. In Enkhuizen kost dezelfde lading € 50,06, bijna het dubbele van het variabele thuistarief.
Bij een dynamisch contract beweegt de prijs mee met de markt en kan deze elk uur of kwartier wisselen. In de eerste tien dagen van november lag het daggemiddelde tussen 39,70 cent en 52,52 cent per kWh. Op de goedkoopste dag kostte een volle accu thuis € 27,79, op 9 november € 36,76. Huishoudens die slim laden, zonnepanelen of een thuisbatterij hebben, betalen thuis minder dan deze gemiddelden.
Romy Nijssen, energie-expert bij Overstappen.nl, licht toe: “In Rucphen kost een volle accu van 70 kWh bij een publieke paal € 26,55, in Enkhuizen € 50,06. Het soort contract thuis, de tarieven van de palen in de eigen gemeente en de aanwezigheid van zonnepanelen bepalen samen waar laden het voordeligst is. Voor de ene automobilist is dat thuis, voor de andere de paal om de hoek. Daarbij kan iemand in de ene gemeente het dubbele betalen van wat dezelfde lading een paar provincies verderop kost.”
Daarbij is het kWh-tarief niet de hele rekening, benadrukt Nijssen: “Een starttarief, parkeerkosten en de opslag van een laadpas komen bovenop de kWh-prijs. Die kosten wegen zwaarder naarmate iemand korter laadt. Wie veel openbaar laadt, kan het verschil het beste per paal bekijken en niet afgaan op het landelijke gemiddelde.”
Over het onderzoek Overstappen.nl analyseerde de tarieven van alle publieke en semi-openbare laadpalen in Nederland. De gegevens komen uit het palen- en tariefbestand dat het NDW publiceert via DOT-NL. Per gemeente is het gemiddelde tarief per kWh inclusief 21% btw berekend, gewogen naar het aantal laadpalen. De kosten per volle lading zijn berekend op een accu van 70 kWh. Een starttarief, parkeerkosten en de opslag van een laadpas zijn niet meegerekend, omdat die per aanbieder en per laadpas verschillen. De ranglijst beslaat 342 gemeenten.
Voor het thuistarief is uitgegaan van het gemiddelde variabele leveringstarief voor stroom van Vattenfall, Eneco en Essent: € 0,38133 per kWh, peildatum 11 november 2026. De cijfers voor dynamische contracten zijn gebaseerd op de uurprijzen van 1 tot en met 10 november 2026. Beide bedragen zijn inclusief btw en energiebelasting.
Bron: Elektrische auto laden

Ouder-Amstel – In Bovenkerk staat van 19 tot en met 22 november 2026 een aantal bijeenkomsten rond wereldvrede, intercultureel leiderschap en de rol van jongeren op het programma. Initiatiefnemer Pauline Sibbel presenteert op zaterdag 21 november haar boek Recept voor Wereldvrede. Daarnaast vormt haar verblijf in Nederland de aftrap voor twee nieuwe SPARK-workshops, die onderdeel zijn van internationale programma’s voor vrouwen, jongeren en mentoren.
In haar boek beschrijft Sibbel een eigen, onconventionele strategie om bij te dragen aan wereldvrede. Ze verbindt daarin onderwerpen als bewustzijn, samenwerking en maatschappelijke ontwikkeling. Volgens haar visie zijn een stabiele economie, een inclusieve samenleving en een schone, duurzame en toekomstbestendige planeet belangrijke ingrediënten voor een vreedzame wereld.
Tijdens de boekpresentatie vertelt Sibbel ook over het groeiende internationale netwerk, de Ronde Tafel NL en de manier waarop zij haar trainingsprogramma’s wereldwijd wil uitrollen. Sibbel woont in Zuid-Italië en combineert haar verblijf in Nederland van 18 tot en met 25 november met de start van de twee programma’s.
Twee programma’s van 24 maanden
De SPARK-workshops zijn de eerste bijeenkomsten van twee programma’s met een looptijd van 24 maanden. Het Intercultural Ladies Leadership Program richt zich op vrouwen die vanuit intercultureel leiderschap willen bijdragen aan wereldvrede. Het Young Heroes Global Peace Building Program is bedoeld voor jongeren en mentoren die hun talenten en vaardigheden willen inzetten voor maatschappelijke verandering.
Tijdens de bijeenkomsten komen vrouwen, jongeren, mentoren, mogelijke financieringspartners en andere betrokkenen samen. Ze maken kennis met de plannen, wisselen ideeën uit en werken aan concrete stappen voor de verdere internationale ontwikkeling van het Global Peace Building Program.
Programma in Bovenkerk
De activiteiten vinden plaats op drie momenten:
De workshops besteden aandacht aan onder meer verbinding, vertrouwen, verantwoordelijkheid, vrijheid en veiligheid. Bij het jongerenprogramma staan daarnaast talentontwikkeling, leiderschapsvaardigheden en het versterken van persoonlijke mogelijkheden centraal.
Meer informatie over de programma’s en aanmelden kan via www.paulinesibbel.com.
Auteur: Michel Willemse
Foto: JammFM
Door: Jan Dreschler. Op 9 november werden bij het voormalige Boekhuis aan de Zijdstraat 12 vijf struikelstenen gelegd. Ze herinneren aan vijf leden van de familie Rozeveld, die daar aan het begin van de oorlog woonden en in de kampen van de bezetter werden vermoord.
De plaatsing was een particulier initiatief en vond plaats met toestemming van de gemeente Aalsmeer. De datum was bewust gekozen. In de nacht van 9 op 10 november 1938 vond de Kristallnacht plaats, waarbij de Jodenvervolging in nazi-Duitsland in alle hevigheid zichtbaar werd.
Initiatiefnemer Eric-Jan Kemp raakte geïnteresseerd in het onderwerp door een wandeling langs struikelstenen, ook wel Stolpersteine genoemd, in Maastricht. Een struikelsteen is een kleine gedenksteen met een messing plaatje. De steen ligt meestal in de stoep voor de woning waar iemand die door de nazi’s werd vervolgd, voor het laatst uit vrije wil woonde. Op het plaatje staan de naam en enkele gegevens van die persoon. De naam ‘struikelsteen’ verwijst naar het moment waarop je de steen opmerkt en even stilstaat bij de persoon die erdoor herdacht wordt.

‘Het begon niet met de treinen’
Kemp kwam op het spoor van de familie Rozeveld en vroeg zich af of het passend zou zijn om ook in de Zijdstraat struikelstenen te plaatsen. Hij nam contact op met de stichting die de stenen maakt en zo ging het project van start. Na een lange voorbereiding was het op 9 november in de namiddag zover. Bij de plaatsing was een klein gezelschap van genodigden aanwezig.
Eric-Jan Kemp hield een gloedvol betoog over wat de familie Rozeveld in Aalsmeer overkwam en wat er daarna met de gezinsleden gebeurde. “Het begon niet met de treinen naar Auschwitz. Het begon met uitsluiting, met het maken van onderscheid tussen mensen.”
Directeur postkantoor
Florus Rozeveld werd op 21 oktober 1884 in Gouda geboren. In de zomer van 1902 trad hij als zeventienjarige in dienst bij de Post en Telegraaf in Amsterdam. Hij doorliep alle rangen in het postwezen en werd in de zomer van 1938 directeur van het postkantoor in de Zijdstraat, waar later het Boekhuis gevestigd was. Het was een aantrekkelijke functie, want de bloemenhandel zorgde in Aalsmeer voor veel post- en handelsverkeer. Florus en zijn vrouw Judith betrokken met hun kinderen Jacques, Maurits en Dina de ambtswoning boven het postkantoor. Oudste dochter Rosa had inmiddels haar eigen levenspad gekozen.
Ontslagen vanwege afkomst
In september 1940, enkele maanden na de Duitse inval, overleed Judith. Florus bleef achter met vier kinderen. Een week later kondigde de bezetter aan dat rijksambtenaren een ariërverklaring moesten invullen, waarin zij moesten aangeven of zij Joodse ouders of grootouders hadden. In november werd Florus vanwege zijn Joodse afkomst uit zijn functie ontheven. Op 1 maart 1941 volgde zijn ontslag. Na bijna veertig jaar trouwe dienst bij de posterijen verloor hij zijn baan enkel en alleen vanwege zijn afkomst.

Omdat de woning boven het postkantoor bij zijn functie hoorde, moest het gezin die verlaten. Daarmee kwam abrupt een einde aan hun verblijf in Aalsmeer. Het gezin verhuisde noodgedwongen naar Amsterdam en stond daarna ingeschreven op het adres van een bovenwoning in Amsterdam-Oost. Op 5 mei 1942 trouwde de inmiddels 57-jarige Florus, die toen geen beroep meer uitoefende, met de weduwe Margareth Rodrigues.
‘We kunnen hun namen blijven noemen’
De komst naar Aalsmeer in 1938 was voor het gezin destijds een nieuw begin. Vijf jaar later was Judith overleden en waren Florus en zijn vier kinderen in Auschwitz vermoord. Rosa (27) werd op 30 september 1942 vermoord, Jacques (22) op 14 augustus 1942 en Maurits (21) op 30 november 1943. Florus en zijn jongste dochter Dina kwamen beiden op 27 augustus 1943 om het leven.
“Dina was pas zestien jaar oud, een leeftijd waarop het leven eigenlijk nog moet beginnen. Een leeftijd waarop je plannen maakt, vriendschappen sluit en droomt over wat de toekomst zal brengen,” vervolgde Eric-Jan Kemp. “Vandaag kunnen we de familie Rozeveld niet terughalen, maar we kunnen wel iets doen wat de bezetter juist wilde voorkomen. We kunnen hun namen blijven noemen.”

Liraz Jonker, een jonge Joodse man en een vriend van de zoon van de initiatiefnemer, kreeg het woord. In de Joodse traditie sprak hij ter nagedachtenis van de mensen die daar hadden gewoond enkele gebeden uit in het Hebreeuws. Hij eindigde met de woorden: “Moge hun nagedachtenis gezegend zijn.”
Plavuizen als stille getuigen
Na afloop van de korte plechtigheid dronk een deel van het gezelschap nog thee bij de familie Wesselius, de huidige bewoners. Ernie Wesselius vertelde hoe het postkantoor tijdens de oorlog een andere directeur kreeg. Na de oorlog werd de heer Prenger directeur. Diens opvolger wilde liever in de Hornmeer wonen en enkele jaren later, in 1971, werd het pand verkocht aan de familie Wesselius, die daarnaast, op nummer 10, al sinds 1931 Het Boekhuis en de Aalsmeerder Courant exploiteerde.
Het huis is ingrijpend verbouwd, maar de hal heeft nog de oorspronkelijke plavuizenvloer. Hier woonde het gezin Rozeveld. De plavuizen zijn stille getuigen van wat zich in het huis heeft afgespeeld.
Eric-Jan Kemp, die ook bestuurslid is van Oud Aalsmeer, schreef een uitgebreid artikel over de familie Rozeveld. Het verschijnt in het eerstvolgende nummer van Oud Nuus.
Oproep aan lezers
Over het leven van de familie Rozeveld in Aalsmeer is nog niet alles bekend. Mogelijk bevinden zich bij lezers van AalsmeerVandaag nog foto’s, brieven, documenten of familieherinneringen over Florus Rozeveld, het postkantoor aan de Zijdstraat of zijn gezinsleden. Ook informatie over voormalige medewerkers van het postkantoor uit de periode 1938–1941 kan waardevol zijn. Met dergelijke aanvullingen kan het verhaal van de familie Rozeveld verder worden gereconstrueerd en voor toekomstige generaties bewaard blijven. Reacties mogen gemaild worden naar Eric-Jan Kemp via: atomium@hetnet.nl
(Foto’s: Jan Dreschler)
Het bericht Struikelstenen in Zijdstraat herinneren aan familie Rozeveld verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.