Door: Maarten Alderden. 1, 2, 3, 4… stop maar, dat duurt alweer te lang! Nee, tot tien tellen, dat lukt veel mensen niet meer zo goed. Tenminste, dat lijkt zo.
Ikzelf heb mijn hele leven honderdduizend keren tot tien moeten tellen. Dat kwam zo, als kleine jongen mocht ik al meehelpen op de kwekerij. Op een gegeven moment vond mijn vader de tijd rijp dat ik ook een partijtje bloemen voor de veiling vast mocht maken. Hij deed het voor en vertelde me dat hij geen klachten wilde van de kopers, dus aan iedere bos tien takken. Geen 9, en ook zeker geen 11.
En zo begon mijn carrière in de bloemenschuur die nu alweer zo’n 55 jaar duurt.
Eigenlijk bestond Aalsmeer vroeger uit zeer veel kwekers, dus Aalsmeerders konden altijd goed tot tien tellen. Aan protesteren en actie voeren zou in niemands hoofd opkomen in ons dorp. Nu is het aantal kwekers nog maar op twee handen te tellen en of dat mede een oorzaak is dat zo veel mensen niet meer tot 10 kunnen tellen? Wie zal het zeggen.
Laatst nog, een kassière had voor vijf keer €2 haar rekenmachine nodig. Dat was letterlijk, maar u begrijpt dat ik natuurlijk vooral het figuurlijke bedoel.
Dat een heleboel mensen het tot tien tellen verleerd zijn, is in de sociale media aardig te merken. Wat er soms voor reacties onder stukjes staan, dat is niet te geloven! Vaak zie je al aan de schrijffouten dat er vaak (te) haastig gereageerd wordt. Soms lijken de schrijvers wel onder invloed. Als er in ons dorp iets ernstigs gebeurt, dan komen op de persberichten vaak vele reacties. En dat mag ook. Iedereen mag een mening hebben, maar vergeet nooit dat wat je post op sociale media, dat gaat er nooit meer van af. Dat kan je je hele leven achtervolgen.
En dan heb ik het met name over felle reacties en taalgebruik die je vroeger niet hebt geleerd van je juffrouw of meester op school. En ook zeker die dingen waar je moeder niet trots op zou zijn (geweest).
Wat me ook opvalt is dat als iemand een mening heeft die een ander niet zint, dat daar soms ook weer op gereageerd wordt, waarin de meest bizarre verwensingen voorbijkomen. Tegenstanders van jouw mening gooien je zo figuurlijk voor de bus.
Ook op stukjes op AalsmeerVandaag wordt gereageerd, en die vallen meest nog wel mee, maar… De reacties op Facebook over hetzelfde stukje zijn eigenlijk altijd heviger. Waarom? Soms wordt zelfs anoniem gereageerd, wat eigenlijk al genoeg zegt over de persoon achter de reactie. Ik hoor steeds vaker dat Facebook en aanverwante sites de gezwellen in de samenleving worden, al ze het al niet zijn.
Laatst hield ik een praatje met een medewerker van mijn buurman. Hij bekende me dat hij ook wel eens op stukjes onder pseudoniem reageerde, ook op columns van mij. Op de vraag: ‘Waarom?’ was zijn antwoord: ‘Ik wil niet op mijn reacties aangesproken worden als ik door het dorp loop’. Nou ja, zeg! Dat noem ik angst. Ik zal zijn naam niet noemen.
Nog even over dat tot tien tellen in de maatschappij. Het is nog steeds zo dat als er ernstige ongelukken in het verkeer gebeuren, overlijdens of brand dat mensen geneigd zijn hun mobiel te pakken en foto’s gaan maken. Hoezo? Hebben die slachtoffers geen familie ofzo, en als je in de diepe ellende zit, is je privacy dan ook gelijk vogelvrij verklaard? Zeker als je ze ook nog doorstuurt. Tel eerst tot tien! Gelukkig is de politie hier fel op en de boetes kunnen me niet hoog genoeg zijn.
Ik zou het nog kunnen hebben over discussieprogramma’s op tv waarin mensen elkaar in de rede vallen en wat te denken van politieke debatten. Ik ben er klaar mee.
Tot slot: Mocht u het tot tien tellen verleerd zijn? Komend voorjaar hopen we weer veel bloemen te hebben. Maak een afspraak met me, en ik kan het u (opnieuw) leren!
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
Ach, het valt toch eigenlijk ook wel weer mee.
Maarten Alderden is een veelzijdige Aalsmeerder. Niet alleen als kweker van seringen en sneeuwballen, ook timmert hij aan de weg met zelfgemaakte decoratieve uilen. Actief en betrokken lid van de Oosterkerk waar hij al zijn hele leven pal naast woont.
Aalsmeer Over Hoop is een platform waarin zes Aalsmeerse en Kudelstaartse kerken vertegenwoordigd zijn. Door het jaar heen worden evenementen georganiseerd waarmee de kerken hun liefde voor Jezus en de omgeving willen uitdragen. Met regelmaat verschijnen columns die tot nadenken stemmen.
Het bericht Column: ‘Even tot tien tellen’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.
Log in
