Door: redactie. Atleet Jetze Plat wordt de nieuwe chef de mission van de Nederlandse Paralympische ploeg. De in Vrouwenakker woonachtige sporter volgt Esther Vergeer op. “Enorm vereerd, een mooie kans en volgende stap om met Team NL de Olympische ploeg te ondersteunen,” noemt Jetze Plat de overstap van actief atleet naar chef de mission voor de eerstvolgende Paralympische Spelen in 2028 in Los Angeles.
Plat, woonachtig in Vrouwenakker maar verbonden met Aalsmeer via onder meer Oceanus, de Mike Multi Foundation en als voormalige leerling van de Westplas mavo, maakte vier Paralympics mee en stond zeven keer als kampioen op het podium.
De handbiker en triatleet vertelde vandaag voor de camera van de NOS dat hij na de Paralympics van Parijs dacht hij na over welke kant hij op moest gaan. Als sporter en als mens. Dit was volgens hem het juiste moment om deze kans te grijpen.”Ik kreeg de laatste jaren meer energie van atleten helpen in plaats van met mezelf bezig te zijn. Ik kijk er enorm naar uit om in deze rol onderdeel van de sport te gaan uitmaken,” aldus Plat.
Aalsmeer – Tijdens een feestelijke bijeenkomst in het Dorpshuis in Kudelstaart werd op maandag 15 juni de heer M. El Hadji in het zonnetje gezet. In aanwezigheid van familie en vrienden ontving hij uit handen van burgemeester Gido Oude Kotte de Rozenpenning van de gemeente Aalsmeer. Met deze gemeentelijke onderscheiding spreekt de gemeente haar waardering uit voor zijn jarenlange inzet voor de Aalsmeerse samenleving.
De heer El Hadji is al decennialang actief in Aalsmeer en in het bijzonder binnen de lokale gemeenschap. Hij staat bekend als een verbindende kracht die mensen samenbrengt en ondersteunt. Met zijn inzet voor sociale en maatschappelijke activiteiten heeft hij talloze inwoners geholpen en geïnspireerd. Hij speelde een belangrijke rol in het organiseren van bijeenkomsten, het begeleiden van mensen en het stimuleren van betrokkenheid. Daarbij had hij altijd oog voor de ander. Door zijn luisterende houding en oprechte aandacht wist hij het verschil te maken in het leven van velen.
Bruggenbouwer
Als medeoprichter en jarenlang voorzitter van de Stichting Islamitisch Centrum Aalsmeer (SICA) heeft de heer El Hadji een belangrijke bijdrage geleverd aan het opbouwen van een sterke en hechte gemeenschap. Hij creëerde een plek waar mensen samen konden komen en zorgde voor verbinding tussen verschillende culturen en achtergronden. Zijn inzet strekte zich uit over tientallen jaren: maar liefst 47 jaar zette hij zich als vrijwilliger in voor de stichting en voor de gemeenschap als geheel.
Naast zijn maatschappelijke inzet was de heer El Hadji voor velen een vertrouwd aanspreekpunt en een bron van steun. Hij fungeerde als voorbeeld voor jongeren door te laten zien wat betrokkenheid en doorzettingsvermogen kunnen betekenen. Tijdens de uitreiking sprak de burgemeester ook zijn waardering uit voor de rol van zijn echtgenote, die jarenlang een belangrijke steun en toeverlaat is geweest.
Uithoorn/De Kwakel – Met een daverende overwinning, alweer de vijfde op rij, vierden de jongens van Qui Vive O12 afgelopen zaterdag hun dik verdiende hockeykampioenschap. En daar hoorden natuurlijk ook bubbels en mooie bekers bij.
Aan de start een mix van ervaren spelers en nieuwe jongens, van wie er drie zelfs nog nooit hadden gehockeyd. Samen met hun trainer/coach Thies hebben ze het afgelopen jaar flink getraind en vooral heel veel gelachen. Met als resultaat een goed op elkaar ingespeeld topteam.
Het kampioenschap van Qui Vive 012. Foto: aangeleverd.
De Kwakel – Zondag 14 juni werd op het sportcomplex van KDO in De Kwakel voor de eerste keer een survivalrun georganiseerd. Wat maakt de combinatie van rennen met hindernissen zo aantrekkelijk?
Laten we die vraag maar meteen beantwoorden: survivalrunning biedt een complete uitdaging. De nadruk ligt op kracht, souplesse, klimtechniek, doorzettingsvermogen, concentratie en moed. Dit alles maakt dat survivalrunning in Nederland is uitgegroeid tot een van de snelst groeiende sporten.
Het evenement bij KDO kende een open start, wat betekent dat de deelnemers van start konden gaan tussen half elf en half twaalf. Onder het startdoek liet een vrijwilliger voor elke deelnemer een startsignaal klinken met een gastoeter, en vanaf dat moment was het ieder voor zich. Onder de deelnemers bevonden zich opvallend veel ouders met opgroeiende kinderen.
Bamboepalen De eerste oefening draaide om oog-hand-coördinatie. Er lagen vijf dikke planken klaar, waar deelnemers met een klauwhamer spijkers in moesten slaan. Kinderen keken met een mengeling van trots en bewondering toe hoe hun stoere vaders die klus met twee of drie slagen klaarden. Bij oefening nummer vijf moesten de deelnemers de apenhang uitvoeren, waarbij ze zich hangend aan armen en benen onder een touw moesten verplaatsen. Meteen daarna mochten ze over drie samengeknoopte bamboepalen balanceren, die over een modderige sloot waren gelegd. De palen veerden vervaarlijk door, wie zijn evenwicht verloor, liep een nat pak op. Aan de overkant wachtte een veilig weiland, waar de deelnemers verdwenen tussen buigend riet en ruisend geboomte.
Zelfvertrouwen Alle oefeningen waren uitvoerbaar voor zowel absolute beginners als gevorderden. Vrijwilliger Dennis postte bij een kabel die tussen twee bomen was gespannen. Hij gaf jeugdige deelnemers wel aanwijzingen hoe de hindernis bedwongen moet worden, maar helpen of meetillen deed hij niet. ‘Als kinderen er in slagen op eigen kracht boven te komen, kunnen ze ook op eigen kracht weer naar beneden. Dat sterkt het zelfvertrouwen. Wel sta ik klaar om te vangen als er een valt. Gelukkig is dat nog niet nodig geweest, klonk het.
Strafrondje Bij survivalrunning komen echt alle spieren aan bod. Zo lagen er in een weiland kruipnetten, waar de deelnemers onderdoor moeten tijgeren. Een stukje verder moesten ze headfirst over een net duiken, een proef waar best moed voor nodig is. Onder het clubhuis van KDO was in de corridor naar de kleedkamers een heuse schietbaan ingericht. Net als bij biathlon moesten de deelnemers op hun buik gaan liggen, even de adem inhouden, richten en drie maal schieten met een pijltjespistool. Wie misschoot, moest een ‘strafrondje’ over het handbalveld lopen.
Mission impossible Marielle Jongkind (40) uit Uithoorn is van huis uit basketbalspeelster, ze heeft pas een keer eerder aan survivalrunnning gedaan. Maar dat was zo goed bevallen, dat ze hier met zoon Sven (7) aan de start is verschenen. Hoe kijkt ze terug op het evenement? “Het was vooral kindvriendelijk, variërend van het parcours, de oefeningen tot de vrijwilligers. Iedereen was bereid uit te leggen hoe een oefening moet worden uitgevoerd en ons vervolgens aan te moedigen. Sven en ik hebben ervoor gekozen om tussen de oefeningen te rennen, om er toch een wedstrijdelement in te brengen. Het zwaaien tussen de ringen was echt een mission impossible, ze hingen voor mij te ver van elkaar af. Ik denk dat ik morgen spierpijn in mijn armen heb.”
Balanceren, klauteren, tijgeren en schieten tijdens de survivalrun. Foto: aangeleverd.
Uithoorn/Aalsmeer – Terwijl de een dagelijks de wereld overvliegt als piloot en de ander een marketingcommunicatiebureau runt in Aalsmeer bereiden Pim Baan (35) uit Uithoorn en Danielle Brons (48) uit Aalsmeer zich voor op een heel andere uitdaging.
Van 18 tot en met 21 juni vertegenwoordigen zij Nederland tijdens het WK HYROX in Stockholm, waar zij samen uitkomen in de categorie Mixed Doubles. Daarnaast verschijnt Danielle ook individueel aan de start in de Solo Pro Women.
HYROX is een snelgroeiende internationale sport waarbij acht kilometer hardlopen wordt afgewisseld met acht zware functionele workouts, waaronder roeien, sled pushes en wall balls. Alleen sporters die zich via officiële wedstrijden kwalificeren, mogen deelnemen aan het wereldkampioenschap.
Debuut Voor Danielle wordt het haar tweede WK-deelname, terwijl Pim zijn debuut maakt op het hoogste internationale podium. Overdag bewegen zij zich in totaal verschillende werelden. Danielle is eigenaar van marketingcommunicatiebureau BrandXtension in Aalsmeer, terwijl Pim als piloot de wereld over vliegt. Buiten werktijd delen ze dezelfde passie: HYROX. “Het is bijzonder om samen Nederland te vertegenwoordigen op een WK. Daar hebben we hard voor gewerkt.”
Voor Danielle betekent het WK meer dan alleen een sportieve prestatie. Naast haar werk begeleidt zij ook sporters die fitter willen worden of zich voorbereiden op een HYROX-wedstrijd. Ze word er enthousiast van anderen te inspireren om in beweging te komen. “Ik wil graag laten zien dat je ook op latere leeftijd nog sportieve doelen kunt bereiken. Je hoeft daarvoor echt geen topsporter te zijn of een strak trainingsschema te volgen. Met plezier, routine en doorzettingsvermogen kun je vaak veel meer bereiken dan je denkt.”
Op 18 juni a.s. wordt het WK officieel geopend met de Walk of Nations, waarbij duizenden sporters uit de hele wereld gezamenlijk door Stockholm lopen. Daarna volgen de wedstrijden waarin Pim en Danielle Nederland vertegenwoordigen in de Mixed Doubles.
Voor beiden staat een ding voorop: genieten van een unieke ervaring tussen de beste HYROX-atleten ter wereld. Maar als hun deelname ook anderen uit Aalsmeer, Uithoorn en de regio inspireert om zelf sportieve doelen na te jagen, is hun missie volgens hen nu al geslaagd.
Danielle Brons en Pim Baan naar het WK HYROX. Foto: aangeleverd.
Uithoorn – Uithoorn staat voor een flinke opgave als het gaat om elektrisch rijden. Als alle auto’s in de gemeente in 2050 op stroom rijden, zijn er bijna 9.700 laadpunten nodig. Dat blijkt uit een prognose van kenniscentrum ElaadNL.
Het aantal laadpalen groeit de komende jaren snel. Waar Uithoorn eind vorig jaar nog 2.117 laadpunten telde, moeten dat er rond 2030 al bijna 5.000 zijn. Daarna zet de groei verder door richting de bijna 9.700 in 2050.
Straatbeeld verandert Een groot deel van die uitbreiding is al op korte termijn nodig. Volgens de prognose moeten er de komende vier jaar ongeveer 2.900 laadpunten bijkomen. Dat betekent dat het straatbeeld zichtbaar zal veranderen, met name in wijken als Legmeer, waar de meeste groei wordt verwacht.
Niet alleen het aantal laadpalen neemt toe, ook de vraag naar elektriciteit stijgt fors. Het stroomverbruik voor elektrisch vervoer groeit naar verwachting van ruim 9 miljoen kilowattuur nu naar circa 94 miljoen in 2050. Dat staat gelijk aan het huidige verbruik van tienduizenden huishoudens.
De uitdaging voor Uithoorn ligt daarmee niet alleen op straat, maar ook onder de grond.
Duizenden extra laadpalen nodig in Uithoorn. Foto: aangeleverd.
Uithoorn – Tijdens de landelijke Jantje Beton Buitenspeeldag – afgelopen 10 juni – hebben zo’n honderd kinderen zich woensdagmiddag uitgeleefd op het plein bij gebouw De Kuyper in de wijk Thamerdal.
De Kuyper is een zogeheten multifunctionele accommodatie (MFA), oftewel een buurtgebouw waar meerdere functies samenkomen. In het gebouw zetelen onder meer een buurtkamer/wijkcentrum, welzijns- en hulporganisaties (zoals maatschappelijk werk, mantelzorgondersteuning), organisaties zoals Voedselbank, VluchtelingenWerk, Brijder en ruimtes voor activiteiten, sport, muziek en bijeenkomsten. Het is dus vooral een ontmoetingsplek voor de wijk waar van alles gebeurt: van spreekuren en hulpverlening tot activiteiten voor kinderen en ouderen.
Het plein bij De Kuyper veranderde voor de Buitenspeeldag in een levendig speelparcours, waar kinderen konden deelnemen aan uiteenlopende activiteiten. Van tikkertje en hinkelen tot een levensgroot ganzenbord: er werd volop bewogen, gelachen en samengespeeld.
Stoepkrijt mee naar huis De Buitenspeeldag heeft als doel kinderen te stimuleren vaker buiten te spelen, en dat was op deze middag goed zichtbaar. De organisatie zorgde voor voldoende afwisseling in het spelaanbod, waardoor voor elke leeftijd iets te beleven viel. Aan het einde van de middag kregen alle deelnemers een doosje stoepkrijt mee naar huis, zodat ook in de eigen buurt verder gespeeld kan worden met vriendjes en vriendinnetjes.
Mascotte Druppie Ook mascotte Druppie bracht een bezoek aan het plein om het belang van voldoende water drinken onder de aandacht te brengen. Kinderen konden hun water een extra smaak geven door er vers fruit aan toe te voegen, wat zorgde voor een gezonde en verfrissende dorstlesser tijdens het actieve spellenprogramma.
Hoewel de Buitenspeeldag een dag in het jaar centraal staat, hoeft buitenspelen zich daar niet toe te beperken. Met de Beweegkaart van Uithoorn en De Kwakel zijn tal van speel- en beweegplekken in de gemeente te ontdekken. Deze kaart is te vinden via de website van Uithoorn Actief en biedt inspiratie om ook op andere dagen naar buiten te gaan.
Mascotte Druppie bracht een bezoek om het belang van voldoende water drinken onder de aandacht te brengen. Foto: aangeleverd.
Uithoorn – Veertien echtparen die maar liefst zestig jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, zijn donderdag 11 juni feestelijk ontvangen in Het Spoorhuis in Uithoorn. Tijdens deze bijzondere bijeenkomst stonden de diamanten bruidsparen, getrouwd in 1965 en 1966, centraal. Het werd een warme en persoonlijke ochtend vol herinneringen, verhalen en verbinding.
Ochtend vol persoonlijke verhalen De bijeenkomst bracht een indrukwekkende variatie aan levensverhalen samen. Van een familie van de eerste rozenkweker in De Kwakel tot een echtpaar dat elkaar ontmoette op het werk in Corsica: ieder stel had zijn eigen unieke geschiedenis. Sommige aanwezigen zijn geboren en getogen in De Kwakel en kunnen zich geen leven elders voorstellen, terwijl anderen later naar Uithoorn verhuisden en daar sindsdien met veel plezier wonen.
Herinneringen Ook herinneringen aan een ander Uithoorn en De Kwakel kwamen tot leven. Zo vertelde een van de aanwezigen hoe hij als klein jongetje met de trein op avontuur ging naar zijn grootouders op de boerderij. Wat toen een hele reis leek, roept nu warme nostalgie op. Opvallend detail was bovendien dat burgemeester Heiliegers in gesprek raakte met een echtpaar dat vroeger een stomerij had in de Haarlemse wijk Schalkwijk, de buurt waar hij zelf opgroeide.
Tussen alle verhalen door was er ook ruimte voor het alledaagse leven van vandaag: zo zat een van de oma’s in spanning te wachten op het nieuws of haar kleinzoon die dag zou slagen voor zijn examen.
Terug naar de jaren zestig Burgemeester Pieter Heiliegers sprak de bruidsparen toe en nam hen mee terug naar de tijd waarin hun gezamenlijke leven begon. “Zestig jaar samen betekent dat u samen een mensenleven hebt gedeeld”, sprak hij. “Een tijd waarin de wereld om u heen enorm veranderde, maar waarin een ding hetzelfde bleef: u heeft elkaar vastgehouden, in voorspoed en tegenspoed.”
De burgemeester haalde herinneringen op aan de jaren 1965 en 1966, een tijd zonder smartphones en e-mail, maar met volop aandacht voor elkaar. Hij noemde herkenbare momenten uit die tijd, van de eerste Veronica Top 40 en het succes van The Beatles tot de komst van de kleurentelevisie en het huwelijk van prinses Beatrix en Claus.
Liefde als rode draad en samen vieren Hoewel de wereld sindsdien ingrijpend veranderde, benadrukte de burgemeester dat de grootste verhalen vaak dichter bij huis liggen. “Terwijl de wereld in beweging was, bouwde u hier in Uithoorn en De Kwakel aan uw eigen leven: aan uw gezin, uw werk en uw toekomst”, aldus Heiliegers. “Geen wereldnieuws misschien, maar wel uw wereld. En juist dát zijn de herinneringen die blijven.” Hij sprak zijn grote waardering uit voor de diamanten paren: “Vandaag vieren we niet alleen een getal, maar een verhaal.”
Als blijvende herinnering ontvingen de bruidsparen een feestelijke bos bloemen, passend bij de sierteeltsector die zo belangrijk is voor de gemeente en de regio, en een extra verrassingscadeau. De feestelijke bijeenkomst werd afgesloten met een gezamenlijk moment, waarbij de aanwezigen op de foto gingen. De ochtend in Het Spoorhuis benadrukte niet alleen de kracht van langdurige liefde, maar ook de hechte verbondenheid binnen de gemeenschap van Uithoorn en De Kwakel.
Burgemeester Heiliegers op de foto met de diamanten echtelieden. Foto: Patrick Hesse/VisionQuest.
De Ronde Venen – De gemeenteraad heeft donderdag 11 juni, op voordracht van de fractievoorzitters Bart Richter (VVD), Willem van Ham (D66) en Coos Brouwer (CDA), het coalitieakkoord ‘Vooruit door samenwerking’ vastgesteld. Ook heeft de raad Anja Vijselaar, Cees van Uden, Amber Beijer en Dylan Lochtenberg als wethouder benoemd. Met de vaststelling van het akkoord en de benoeming van de wethouders is de bestuursperiode 2026 – 2030 officieel van start gegaan.
In het coalitieakkoord staan de ambities voor de komende bestuursperiode. Hierin is concreet beschreven wat het college wil bereiken op het gebied van onder andere wonen, mobiliteit, economie, samenleven en veiligheid. Het coalitieakkoord draagt als titel ‘Vooruit door samenwerking’, vanuit de overtuiging dat de uitdagingen waar de gemeente voor staat vragen om samenwerking met inwoners, ondernemers, organisaties en gemeenteraad. ’Want alleen door samen te werken, kunnen we De Ronde Venen sterker maken en verder brengen’ staat in het voorwoord te lezen.
Wethouders benoemd De gemeenteraad heeft ingestemd met de benoeming van de vier wethouders die door de coalitiepartijen zijn voorgedragen. Namens de VVD maken Anja Vijselaar en Dylan Lochtenberg deel uit van het nieuwe college. Namens D66 is Cees van Uden voorgedragen en namens het CDA Amber Beijer. Alle vier zijn door burgemeester Rosan Kocken beëdigd in hun functie.
Portefeuilleverdeling Met de benoeming en beëdiging is het nieuwe college van burgemeester en wethouders gevormd. In het college wordt de volgende portefeuilleverdeling gehanteerd. Burgemeester Rosan Kocken: openbare orde en veiligheid, vergunningen en ontheffingen APV, regionale samenwerking. Wethouder Anja Vijselaar: financiën, ruimtelijke ordening en mobiliteit, ook eerste locoburgemeester. Wethouder Cees van Uden: wonen, welzijn en vastgoed, ook tweede locoburgemeester. Wethouder Amber Beijer: openbare ruimte, duurzaamheid en sport, ook derde locoburgemeester. Wethouder Dylan Lochtenberg: economie, sociaal domein en bedrijfsvoering, ook vierde locoburgemeester. Met de benoeming van de wethouders zijn er vacatures ontstaan in de gemeenteraad. Door burgemeester Rosan Kocken zijn drie nieuwe raadsleden beëdigd: Lyône van Vliet (VVD), Remco Tieman (D66) en Klaas Jan Dijkstra (CDA).
De wethouders zijn beëdigd, het nieuwe college gaat van start. V.l.n.r. Dylan Lochtenberg, Amber Beijer, Anja Vijselaar en Cees van Uden. Foto: aangeleverd.
De Hoef – De Antoniusschool in De Hoef stond vrijdag 12 juni volledig in het teken van Antoniusdag en een goed doel. Samen met de ouderraad organiseerden de leerlingen een kleedjesmarkt voor Make-A-Wish Nederland, het goede doel dat eerder door de leerlingenraad was gekozen.
Make-A-Wish Nederland is een stichting die de liefste wens vervult van kinderen en jongeren tussen 3 en 18 jaar met een ernstige, soms levensbedreigende ziekte. Het doel is om deze kinderen veerkracht, vertrouwen en een positieve boost te geven voor de toekomst.
Naar binnen De dag begon met een gezamenlijke lunch, waarbij alle leerlingen genoten van heerlijke pannenkoeken die door ouders waren gebakken. Daarna werd de school omgetoverd tot een gezellige kleedjesmarkt. Vanwege het wisselvallige weer verhuisde het evenement naar binnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Leerlingen verkochten speelgoed, zelfgebakken lekkernijen, kersen, planten en nog veel meer.
Ook waren er verschillende activiteiten te beleven. Zo konden bezoekers onder meer terecht bij een groot springkussen, spelletjes, schminken en ringwerpen, georganiseerd door de leerlingen van groep 7 en 8. De officiële opening werd verricht door een vrijwilliger van Make-A-Wish.
Na afloop volgde het spannende moment van het tellen van de opbrengst; de kleedjesmarkt heeft maar liefst 705 euro opgebracht voor Make-A-Wish Nederland.
De kleedjesmarkt heeft 705 euro opgebracht voor Make-A-Wish Nederland. Foto: aangeleverd.
Vinkeveen – In Partycentrum De Vink in Vinkeveen werd vrijdag een mijlpaal gevierd die verder gaat dan cijfers alleen. Onder grote belangstelling reikte Paul de Leeuw het 2500e haarwerk van Stichting Haarwensen uit aan de 12-jarige Lies. Een feestelijk moment, maar bovenal een emotionele mijlpaal voor een stichting die al jaren het verschil maakt voor kinderen die hun haar verliezen.
Door Donald Esser
Paul de Leeuw, ambassadeur van de stichting, stond zichtbaar geraakt op het podium. “Er zijn momenten die je niet gauw vergeet en dit is er absoluut een”, zei hij. “Alle credit gaat naar Yvonne de Boer. Door haar initiatief zijn zoveel kinderen en families geholpen.”
De luchtigheid ontbrak daarbij niet. Tegen Lies grapte hij: “Heb je al verkering?” Toen zij ontkennend antwoordde, volgde meteen: “Nou, dat zal niet lang meer duren, je ziet er zo mooi uit,” nadat hij haar de pruik had overhandigd die ze zelf opzette; een kleine handeling, maar met een grote betekenis.
Een moment dat alles veranderde Voor oprichter Yvonne de Boer van Stichting Haarwensen begon het allemaal met een gebeurtenis die ze nooit meer vergeet. Als eigenares van een kapsalon in het AMC-ziekenhuis in Amsterdam-Zuidoost kwam ze dagelijks in aanraking met kinderen die door ziekte of behandeling hun haar verloren.
“Een klein meisje kwam bij mij om een haarwerk aan te laten meten”, vertelt de in Vinkeveen woonachtige Yvonne. “En toen stonden er vijf andere meisjes die me aankeken en vroegen: waarom zij wel en wij niet? Dat brak mijn hart. Op dat moment wist ik: hier moet ik iets mee doen.”
Razendsnelle ontwikkeling Wat volgde was een razendsnelle ontwikkeling. Yvonne ging in gesprek met een oncoloog en zocht contact met de kappersbranche. Via de ANKO kwam ze in contact met Paul de Leeuw, die haar uitnodigde om haar verhaal te vertellen. In zijn tv-programma werd het lange haar van een meisje afgeknipt en gedoneerd, wat een enorme stroom aan reacties opleverde. “Ik kreeg binnen no time kilo’s haar opgestuurd uit heel Nederland. Toen besefte ik: dit moet professioneel georganiseerd worden.”
Op 7 april 2008 werd Stichting Haarwensen officieel gelanceerd. Even later was Paul de Leeuw weer betrokken. “Op het plein van het AMC, in aanwezigheid van honderden mensen en veel media. Daar ontving Milou het allereerste haarwerk. Zij is helaas drie jaar later overleden”, zegt De Boer zacht. “We hebben haar nooit vergeten.”
De impact van haarverlies Dat haarverlies meer is dan een uiterlijk probleem, weet moeder Claire als geen ander. Zowel zij als haar dochter Lies hebben alopecia, een auto-immuunziekte die haarverlies veroorzaakt. “Het is niet levensbedreigend”, legt Claire uit, “maar je voelt je wel anders. Je bent zichtbaar anders en dat doet iets met je zelfvertrouwen.” Toen Lies op zevenjarige leeftijd een kaal plekje kreeg, herkende Claire het direct. “Ik wist eigenlijk meteen: dit is hetzelfde als wat ik heb. Zelf ben ik er mijn hele leven al mee bekend, maar als je het bij je kind ziet, voelt het toch anders.”
Vanaf het begin droegen moeder en dochter een haarwerk. Claire kende Yvonne al van voor de oprichting van de stichting. “Ik wist dus meteen waar ik moest zijn. Voor Lies wilde ik dat ze zich zo normaal mogelijk kon voelen. Zo’n haarwerk helpt daar enorm bij.” Volgens Claire is de impact niet te onderschatten. “Je wil als kind niet anders zijn. Een haarwerk geeft een stukje eigenwaarde terug. Het is niet zomaar een pruik, het is zelfvertrouwen.”
Een bijzondere uitverkiezing Dat juist Lies het 2500e haarwerk mocht ontvangen, maakte het moment extra bijzonder. “Ze vond het vooral heel leuk”, zegt Claire glimlachend. “Ze had al even met Paul de Leeuw kennisgemaakt, kreeg wat visagie – ja, ze is tenslotte twaalf – en keek er enorm naar uit.”
Samen mogelijk gemaakt Tijdens de bijeenkomst werd ook stilgestaan bij de groei van de stichting en de rol van donateurs en vrijwilligers. “Zonder al die mensen zou dit niet mogelijk zijn”, benadrukt Yvonne. “Mensen doneren hun haar, vaak na jaren laten groeien. En daarnaast zijn er financiële donateurs die helpen om de haarwerken te bekostigen. Dat is van onschatbare waarde.”
Een recente ontwikkeling is de ‘Club van 25’, een initiatief waarbij 25 ondernemers gezamenlijk de kosten dragen voor het volledige traject van 25 kinderen. “Ik ben daar ongelooflijk trots op”, zegt Yvonne. “Het laat zien hoe betrokken mensen zijn.”
Meer dan een mijlpaal Terwijl Lies op het podium een dikke knuffel krijgt van Yvonne en het applaus van de zaal nog naklinkt, wordt duidelijk dat het hier om meer gaat dan een rond getal. Het is een optelsom van verhalen, van verlies en herstel, van kwetsbaarheid en kracht. Of zoals Paul de Leeuw het samenvat: “Dit zijn momenten die je bijblijven. Omdat je ziet wat het betekent. Voor een kind, voor een gezin en uiteindelijk voor ons allemaal.”
Paul de Leeuw sprak ontroerende woorden. Yvonne en Lies luisteren ademloos. Foto: aangeleverd.
Regio – Een spectaculaire oranje lucht boven een sfeervol versierd woonhuis in de regio leverde niet alleen een fraai beeld van onze huisfotograaf Wilde de Vries op, maar lijkt ook symbool te staan voor de stemming rond Oranje tijdens het WK-voetbal. De nationale ploeg speelde zondag met 2-2 gelijk tegen Japan, in een wedstrijd die verwachtingen deels waarmaakte en de spanning in het toernooi voelbaar maakte.
De foto toont hoe het avondlicht het huis en de oranje versieringen in een warme gloed zet. Een beeld dat naadloos aansluit bij de gemoedstoestand van veel supporters: trots, maar ook in afwachting van wat komen gaat. Tegen Japan liet Oranje bij vlagen sterk spel zien, maar moest het uiteindelijk genoegen nemen met een puntendeling.
De blik is inmiddels gericht op de volgende krachtmeting. Aanstaande zaterdag wacht Zweden, dat overtuigend met 5-1 won van Tunesië en daarmee direct indruk maakte. De Scandinaviërs gelden als een geduchte tegenstander, wat de ontmoeting extra beladen maakt.
De combinatie van een vurige lucht en een fanatiek versierd huis laat zien hoe het toernooi leeft in de regio. Supporters maken zich op voor een nieuwe, spannende wedstrijd, waarin Oranje opnieuw alles uit de kast zal moeten halen. De hoop is dat de volgende avondlucht niet alleen oranje kleurt, maar ook een overwinning weerspiegelt. En oplevert.
Oranje lucht weerspiegelt spanning rond Oranje. Foto: Wilco de Vries.
Op 9 juni was er een extra inloopavond voor de bewoners van Meerwijk en elders uit de gemeente. Zij kregen uitleg over de keuzes en aanpassingen die zijn uitgevoerd aan het Voorlopig Ontwerp Plus (VO+) van het skateparkterrein Meerwijk.
Door: Joop Kok. (recensie) Het was me nooit eerder overkomen, maar ineens tijdens een boekpresentatie kon ik niet anders: ik moest huilen. Midden tussen mensen waarvan ik de meesten niet kende en de taal niet sprak. Het was in het Oude Raadhuis waar de Oekraïens Nederlandse politica en activiste Vyta Kovalenko, haar net uitgekomen boek ‘Waarheid Onder Vuur’ presenteerde.
Ze was daar op uitnodiging van KCA en curator Mariana Dzhulai die daar met zeven Oekraïense en twee Nederlandse vrouwelijke kunstenaars een belevingswereld van oorlogsvluchtelingen had gecreëerd. Een wereld van ontheemding en kwetsbaarheid maar vooral ook van veerkracht, overlevingsdrang en doorzettingsvermogen.
Sybrand de Vries, Vita Kovalenko, Mariana Dzuhulai, Ulla Eurich.
Empathie, een kracht die verbindt Toen ik het Oude Raadhuis binnenstapte was Mariana net begonnen met haar zeer persoonlijke verhaal waarom ze tot de keuze van deze kunstwerken was gekomen. Ze sprak over de foto’s van Marfa Vasilieva van de met een dun laagje bloem bedekte naakte lichamen van 63 Oekraïense vrouwen. Bij hun eerste ontmoeting tijdens de fotosessie, voelde een ieder zich vooral eenzaam en verloren tussen al die anderen. Angst, onzekerheid en twijfel overheersten, totdat ze ontdekten dat ze allemaal diezelfde gevoelens hadden. Op dat moment stonden ze voor elkaar open en verplaatsten ze zich in elkaar. Was er empathie, een kracht die verbindt. We beleven allemaal vaak dezelfde dingen: onze eerste ademhaling, eerste stapjes, eerste liefde, eerste kus, eerste uitdagingen – allemaal leidend tot verschillende ervaringen, van vreugde tot wanhoop. We willen allemaal gehoord, gezien en geliefd worden. We willen erbij horen. Wat eerst vreemden voor elkaar waren, veranderde in meelevende zielen die elkaar omhelsden. Een fotosessie uit 2019, nog voor de oorlog uitbrak en illustratief voor de verbondenheid die er tussen vrouwen kan zijn. Juist dat was voor haar de reden om deze foto’s te tonen.
Het epoxy beeld met de ingegoten tulpen van Maria Kulikovska (1988) sprak haar aan omdat naast alle ellende die er is er ook oog moet zijn voor schoonheid. Het staat symbool voor het ondanks alles, behouden van de lust tot leven. De gedachte aan de schoonheid van het ieder voorjaar weer opkomen van tulpen, koesteren als de komst van een kind.
De aquarellen op de lange wand naast het beeld, zijn van dezelfde kunstenaar en aangebracht op papier dat afkomstig is van immigratiebureaus. Het staat voor jezelf blijven in een voor jou onbekende omgeving en complexe bureaucratie. Het ondanks alle administratieve rompslomp, lange wachttijden en strenge regels, je eigen identiteit behouden.
Cultureel attaché van de Oekraíense ambassade in Nederland, Mariia-Katalina Rohovey aan het woord.
No Return
In de kleine doorloop naar de tuinkamer en de keuken, hangt een tekening van een doos. Die staat voor haar voor al die vluchtelingen die plotsklaps moeten vluchten. Ineens staan ze voor de vraag wat ze op hun vlucht mee moeten nemen en wat ze, ondanks hun gehechtheid en liefdevolle herinneringen, achter moeten laten. Hier begint tevens het lange wachten. Op vervoer, bij controleposten en grensovergangen. Wachten in de kou die optrekt tot diep in de botten en de onzekerheid waar de komende nacht te slapen. Ilse Oelbers uit Harlingen heeft daar een beeld van gemaakt. Een oude vrouw die wacht op wat komen gaat. Met schijnbaar nietsziende ogen blikt zij voorbij de horizon. Waar ze vandaan komt is onbekend en waar ze heen gaat weet de vrouw zelf ook niet. Ze weet alleen dat ze op weg ging en haar bezittingen meedraagt in een kartonnen doos op haar hoofd. De beeldhouwer werkt momenteel aan een beeldengroep met het thema ‘No Return’. De levensgrote bronzen sculptuur van de oude vrouw is het eerste beeld. Met dit werk wil Oelbers de kwetsbare positie van de mensheid laten zien. “Wat vandaag nog is, kan morgen voorgoed veranderen. Wij zullen dan onze bezittingen bijeenrapen en vertrekken. Weg van waar het voor ons thuis is”. No return – Ilse Oelbers – Collectie Harms Rolde “Dat beeld moest en zou, onderdeel zijn van de tentoonstelling,” aldus Mariana.
Als afsluiting wees ze op een tekening van een bushokje waar mensen wachten, met als titel ‘Op de laatste Halte’. Zo genoemd naar aanleiding van een raketinslag bij een bushalte waar alle wachtenden omkwamen.
Vyta Kovalenko leest voor uit ‘Waarheid onder Vuur’.
Waarheid onder Vuur Na inleidende woorden van Ulla Eurich, Mariana Dzhulai, locoburgemeester Sybrand de Vries en cultureel attaché van de Oekraïense ambassade in Nederland, Mariia–Katalina Rohovey, kreeg Vyta Kovalenko het woord. Ze is geboren in 1985 in Novoborove, een klein mijnwerkersdorp in de regio Loehansk, vlak bij Starobilsk, in de Donbas. Het was er hard, rauw, gesloten en wantrouwig. De lucht hing vol kolenstof. Haar moeder hield het daar niet uit, de kou, de grauwe straten, de wanhoop in de ogen, het gebrek aan gemeenschapszin, het vrat aan haar. Begin 1986 verhuisden ze naar haar familie in Centraal – Oekraïne, naar Kniazha, een dorp in de regio Tsjerkasy, een paar honderd kilometer van de kerncentrale Tsjernobyl. Op 21-jarige leeftijd bracht de liefde haar naar Nederland en studeerde ze aan de Erasmus universiteit in Rotterdam ‘International Business Administration’ en deed ze een master in marketing en communicatie. Sinds kort is ze D66 raadslid in Dordrecht. Ze zet zich in voor Oekraïne, is een veelgevraagd spreker en regelmatig te zien op tv in Buitenhof, Pauw & de Wit en op NPO radio 1.
In haar inleiding gaf ze aan dat het vertellen van verhalen de beste manier is om een bepaalde gedachte of gevoel over te brengen. Ze las er een aantal voor uit haar zojuist verschenen boek ‘Waarheid onder Vuur’. Enkele citaten uit dat boek:
‘Ik had al twee keer in mijn leven al mijn bezittingen in één koffer moeten inpakken, in 2014 in Loehansk en in 2024 in Starobilsk. Ik kon me niet voorstellen waar en wanneer ik de koffer zou uitpakken… het werd Nederland’.
‘Het was verdrietig te realiseren dat ik zo kon sterven, zonder de vreugde van nieuw menselijk leven te hebben gevoeld; ik wilde trouwen, een kindje krijgen, een baby vasthouden’.
‘En tóch zal ik hier blijven tot mijn laatste ademtocht, want hier is mijn familie, hier is mijn ziel en mijn ziel is rustig als ze thuis is’.
‘We dromen ervan dat we ons op een dag geen zorgen meer hoeven te maken over de oorlog, dat we niet meer bang hoeven te zijn voor de dood en dat het leven dat we onder wrede omstandigheden aan onze kinderen hebben geschonken, toch gelukkig zal zijn’.
Een jonge Oekraïense vrouw vertelt over haar ervaringen.
Het leven genieten Hierna kreeg ook het publiek de ruimte om te reageren. Naast mij stond een jonge Oekraïense vrouw die in het Engels, de voertaal van die avond, vertelde dat haar leven sinds de oorlog veel intenser is geworden en dat ze met veel meer oog openstaat voor haar omgeving. Alsof de oorlog haar tot leven had gewekt. Na afloop sprak ik haar aan om haar te bedanken voor het verhaal. Dat lukte niet, ik moest huilen, overvallen door herinneringen en gevoelens die werden opgeroepen. Vooral die van toen ik, na een zware operatie van dertig procent overlevingskans, naast mijn broer in de auto terugreed naar huis. Het was chagrijnig weer, maar wat genoot ik dat ik er nog was, dat ik ‘mocht’ leven. Wat was ik toen dankbaar. Ik nam me voor om het leven te genieten. In die jonge vrouw naast me herkende ik diezelfde levenslust. Ik was en ben haar dankbaar.
Vol ezelsoren en potloodstrepen Natuurlijk kocht ik na afloop het boek van Vyta. Ze verweeft daarin haar persoonlijk verhaal met de geschiedenis van Oekraïne. Ze laat zien hoe moderne propaganda werkt, niet alleen in Rusland maar ook hier in Nederland. Hoe verhalen als wapens worden ingezet en hoe de kracht van woorden werkt. Bovenal gaat het boek over mensen en is het een pleidooi voor humaniteit. Ik heb het vrijwel in één keer uitgelezen en het zit vol ezelsoren en potloodstrepen om belangrijke passages of zinnen terug te vinden.
Een dag eerder dan in het Oude Raadhuis, vond er in de Balie in Amsterdam een gesprek plaats met Vita Kovalenko en Victoria Koblenko met als thema: Hoe de waarheid als eerste sneuvelt. Dit gesprek is terug te zien op: Hoe de waarheid als eerste sneuvelt – De Balie
Door redactie. Het aan de Rietwijkeroordweg gevestigde bedrijf Van Vliet Containers – Newwen heeft op 11 juni de prestigieuze Amsterdam International Business Award 2026 gewonnen tijdens de feestelijke uitreiking in de Westergas in Amsterdam. Met deze onderscheiding wordt Van Vliet erkend als een internationaal opererend bedrijf dat een belangrijke bijdrage levert aan de economische ontwikkeling van Amsterdam en de Metropoolregio Amsterdam.
De Amsterdam International Business Award wordt jaarlijks toegekend aan bedrijven die vanuit Metropoolregio Amsterdam succesvol internationaal ondernemen en daarmee bijdragen aan economische groei, werkgelegenheid, innovatie en de internationale positie van de regio. Eerdere winnaars van deze onderscheiding zijn onder andere Tommy Hilfiger, MCI Group en HP Inc.
Toonaangevende speler
De jury prees Van Vliet voor zijn internationale ondernemerschap, voortdurende innovatie en de bijdrage aan de economische ontwikkeling van de regio. Door de combinatie van sterke groei, internationale activiteiten en een duidelijke focus op de toekomst heeft Van Vliet zich ontwikkeld tot een toonaangevende speler binnen zijn markt, zo luidde het jurycommentaar.
Bob IJpelaar, Managing Director van Van Vliet, beschouwt de prijs als een grote eer. “Deze erkenning bevestigt dat onze inzet voor innovatie, internationale groei en duurzame ontwikkeling wordt gewaardeerd. We zien deze prijs als een compliment voor al onze medewerkers, partners en klanten die dagelijks bijdragen aan ons succes.”
Stevig geworteld
Van Vliet heeft de afgelopen jaren zijn positie verder versterkt door innovatieve oplossingen te ontwikkelen, internationale markten te bedienen en tegelijkertijd stevig geworteld te blijven in de Metropoolregio Amsterdam. Het bedrijf levert daarmee niet alleen economische waarde, maar draagt ook bij aan de internationale uitstraling en concurrentiekracht van de regio.
Over Van Vliet
Van Vliet is een internationaal opererend Nederlands bedrijf dat zich richt op innovatieve en hoogwaardige oplossingen voor de sierteelt, land- en tuinbouw, retail, e-commerce, logistieke en industriële sector. Vanuit de Metropoolregio Amsterdam bedient het bedrijf klanten wereldwijd en investeert het continu in innovatie, kwaliteit en duurzame groei.
Afgelopen donderdag startte het WK voetbal 2026. Door het tijdsverschil met de gastlanden Verenigde Staten, Canada en Mexico worden veel wedstrijden van het Nederlands elftal laat op de avond of ’s nachts gespeeld. Om inwoners de mogelijkheid te bieden samen naar Oranje te kijken én tegelijkertijd de nachtrust in de omgeving te beschermen, heeft burgemeester Pieter Heiliegers een speciaal besluit genomen voor de horeca en sportverenigingen in Uithoorn.
Ouder-Amstel – Tijdens het radioprogramma “Start Me Up” vertelde Ineke Lindeman van Team ED over het werk van deze bijzondere organisatie. Team ED staat voor Team Ervaringsdeskundigen en biedt ondersteuning aan mensen die te maken hebben met mentale uitdagingen. Niet vanuit theorie alleen, maar juist vanuit persoonlijke ervaring. “Mensen helpen vanuit herkenning en begrip,” vat Lindeman het samen.
Luister het gesprek hier terug.
Team ED is een zelfregie- en herstelorganisatie die actief is in onder meer Amsterdam, Hoofddorp, Amstelveen en binnenkort ook in Ouder-Amstel. De organisatie zet ervaringsdeskundigen in om inwoners te ondersteunen die worstelen met psychische klachten, eenzaamheid, verslaving of andere uitdagingen rondom mentale gezondheid.
“Wij bieden een plek waar mensen hun verhaal kunnen delen met anderen die soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt,” legt Lindeman uit. “Dat zorgt voor herkenning, begrip en hoop.”
Creatief aan herstel werken
Het aanbod van Team ED is breed. Zo organiseert de organisatie het zogenaamde “ED-atelier”, waarin deelnemers op creatieve wijze aan hun herstel kunnen werken. Denk aan schilderen, tekenen, speksteen bewerken of het maken van moodboards rondom thema’s als hoop, zingeving en stigma.
Daarnaast zijn er herstelcafés waar deelnemers met elkaar in gesprek gaan over onderwerpen die raken aan mentale gezondheid. Voor mensen met een achtergrond in verslavingsproblematiek bestaan speciale steungroepen.
Eén-op-één ondersteuning
Niet iedereen voelt zich direct prettig in een groep. Daarom biedt Team ED ook individuele begeleiding via de “Vliegende Brigade”. Ervaringsdeskundigen ondersteunen mensen persoonlijk bij herstelvragen, het vergroten van hun netwerk of het zetten van de eerste stap naar deelname aan groepsactiviteiten.
Volgens Lindeman groeit de vraag naar deze vorm van ondersteuning. “We zien dat veel mensen behoefte hebben aan één-op-één contact. Door wachtlijsten in de reguliere zorg zoeken mensen naar laagdrempelige ondersteuning. Daardoor hebben wij inmiddels ook te maken met een wachtlijst.”
Nieuwe activiteiten in de regio
Vanaf 2 juli start Team ED met een laagdrempelige inloop in De Schakel in Amstelveen. Daarnaast wordt het bestaande aanbod in Aalsmeer uitgebreid met creatieve bijeenkomsten in De Oude Veiling. Ook inwoners uit Ouder-Amstel kunnen gebruikmaken van de activiteiten.
Mensen die interesse hebben, hoeven geen verwijzing te hebben. Sommigen worden doorverwezen via huisartsen, GGZ-instellingen of welzijnsorganisaties, maar aanmelden op eigen initiatief kan ook.
Meer informatie over het aanbod en de activiteiten is te vinden via de website van Team ED.
Ouder-Amstel – Tijdens het radioprogramma “Start Me Up” blikte Linda Mak terug op een bijzonder initiatief dat zij een jaar geleden in Ouderkerk aan de Amstel begon. Met “Dutch & Drinks” brengt zij inwoners die in Nederland zijn geboren en mensen met een internationale achtergrond op een laagdrempelige manier met elkaar in contact. Het doel: de Nederlandse taal oefenen, nieuwe contacten leggen en elkaar beter leren kennen.
Luister het gesprek hier terug.
Toen Linda vorig jaar voor het eerst bij Jammfm te gast was, hoopte ze dat misschien vijftien mensen zouden aansluiten. Ze begon met een WhatsAppgroep van dertig deelnemers. De werkelijkheid overtrof haar verwachtingen.
“Bij de eerste bijeenkomst kwamen meteen veertig mensen opdagen: twintig mensen uit Nederland en twintig mensen uit andere landen. Dat was echt fantastisch,” vertelt Linda. Inmiddels is de WhatsAppgroep uitgegroeid tot maar liefst 175 deelnemers en weten iedere twee maanden zo’n veertig tot vijfenveertig mensen de weg naar Dutch & Drinks te vinden.
De bijeenkomsten vinden plaats bij Kek Jagershuis in Ouderkerk aan de Amstel en zijn gratis en vrijblijvend toegankelijk. De herkenbaarheid van de deelnemers maakt het eenvoudig om met elkaar in gesprek te raken. Nieuwe bezoekers worden snel opgenomen in de groep en contacten ontstaan vaak vanzelf.
De gesprekken gaan over van alles en nog wat. Natuurlijk komt regelmatig aan bod waar iemand vandaan komt en hoe lang iemand al Nederlands leert. Maar ook praktische vragen spelen een rol. Hoe bouw je een sociaal netwerk op? Welke activiteiten zijn er in de omgeving? Hoe vind je aansluiting in een nieuwe woonplaats?
Juist inwoners uit de regio kunnen daarin veel betekenen. Zij delen hun ervaringen, geven tips en helpen nieuwkomers zich sneller thuis te voelen.
Naast Dutch & Drinks verzorgt Linda inmiddels ook wekelijkse taallessen. Op maandagavond geeft zij les aan een kleine groep deelnemers die hun Nederlandse taalvaardigheid verder willen ontwikkelen. De lessen zijn bedoeld voor mensen die al een basisniveau Nederlands beheersen, ongeveer op A2-niveau. Er is nog ruimte voor enkele nieuwe deelnemers.
Voor mensen die twijfelen of het iets voor hen is, heeft Linda een duidelijke boodschap: “Kom gewoon een keer kijken. Zowel bij Dutch & Drinks als bij de taallessen kun je eerst vrijblijvend kennismaken. Mensen zijn vaak onzeker over hun niveau, maar blijken al snel prima mee te kunnen doen.”
De eerstvolgende bijeenkomst van Dutch & Drinks vindt plaats op vrijdag 26 juni bij Kek Jagershuis in Ouderkerk aan de Amstel. Iedereen die nieuwe mensen wil ontmoeten, de Nederlandse taal wil oefenen of simpelweg nieuwsgierig is naar het initiatief, is van harte welkom.
OUDER-AMSTEL – Met de installatie van het nieuwe college komt een einde aan de periode van Victor Frequin als wethouder namens de VVD van de gemeente Ouder-Amstel. Na ruim drie jaar neemt hij afscheid van het gemeentebestuur.
Tijdens zijn ambtsperiode zette Frequin zich in voor uiteenlopende onderwerpen binnen de gemeente. Zo leverde hij een bijdrage aan een solide financiële positie van Ouder-Amstel, de ontwikkeling van nieuwe woningbouwprojecten en diverse gebiedsontwikkelingen. Ook was hij betrokken bij het versterken van het sport- en verenigingsleven binnen de gemeente.
Volgens de gemeente stond Frequin bekend als een bestuurder die gemakkelijk benaderbaar was en nauw contact onderhield met inwoners, ondernemers en verenigingen. Daarbij had hij aandacht voor wat er leefde binnen de lokale gemeenschap. De gemeente spreekt haar waardering uit voor zijn inzet en betrokkenheid gedurende de afgelopen jaren en wenst hem en zijn naasten veel geluk, gezondheid en succes voor de toekomst.
Inwoners en andere belangstellenden die persoonlijk afscheid willen nemen of hun waardering willen uitspreken, zijn welkom tijdens een afscheidsreceptie op dinsdag 16 juni. Deze vindt plaats van 17.00 tot 18.30 uur in de trouwzaal van het gemeentehuis in Ouderkerk aan de Amstel.
Bron: VVD Ouder-Amstel
Foto: gemeente Ouder-Amstel
AMSTELLAND-MEERLANDEN – Dallas kleurde gisteren volledig oranje. Al voor de eerste WK-wedstrijd van het Nederlands elftal stroomden de straten vol met supporters en hing er een geweldige sfeer in de stad. Oranje was overal zichtbaar: van zingende fans tot de bekende Oranjebus, die opnieuw uitgroeide tot een herkenbaar symbool van de Nederlandse supporterscultuur.
Vanuit Vereniging Oranjefans.nl werd de organisatie rondom de supportersreizen verzorgd. Voorzitter Kim Hermus was in Dallas aanwezig en legde de oranje sfeer rondom de eerste wedstrijd vast. Ook Erica en John van den Berg uit Abbenes waren erbij en deelden volop beelden van de supporters, de sfeer en de beleving rondom Oranje. Samen geven zij een mooi beeld van hoe de Nederlandse fans, duizenden kilometers van huis, toch voor een vertrouwde oranje sfeer wisten te zorgen.
John van den Berg kijkt ondanks de uitslag met een enorm goed gevoel terug op de belevenis in Dallas. “Wat een dag hebben we beleefd. Echt waanzinnig. Een dag om nooit meer te vergeten”, vertelt hij na afloop. De beelden van de supporters laten zien hoe groot de verbondenheid is: van de oranje straten in Dallas tot de fans die in Nederland samen de wedstrijd beleefden.
Ook in onze regio leefden de supporters volop mee. In de kroegen verzamelden fans zich voor het eerste optreden van Oranje op het WK. De verwachting en spanning maakten na het laatste fluitsignaal echter plaats voor gemengde gevoelens. Het Nederlands elftal van bondscoach Ronald Koeman bleef steken op een 2-2 gelijkspel tegen Japan en gaf daarmee een voorsprong uit handen.
In de Nederlandse kroegen ging het na afloop vooral over de keuzes van Koeman. Met name de wissels zorgden voor veel discussie onder de supporters. “Van die wissels begreep ik niet zoveel”, was een veelgehoorde reactie. Maar de vraag blijft: lag het puntenverlies aan de beslissingen vanaf de bank, of had Oranje de wedstrijd eerder moeten beslissen? Eén ding was duidelijk: de steun van de fans was er volop, zowel in Dallas als in Nederland!
Ben jij bij het WK of heb je een leuke filmpje en wil je die ook op onze site, mail het dan naar redactie@streek44.nl.
Log in
