Door Janna van Zon

Aalsmeer – De beschoeiing was een pittige investering geven Joost en Silvia Verhoef aan Bob van den Heuvel toe. Maar de in een container gevonden aluminium ladders hebben een praktisch en nuttig tweede leven gekregen. Voor de stootwillen telt dat deze uit het water gevist zijn, zij zorgen nu voor een speels element in het prachtig aangelegde eiland dat pas een jaar het eigendom is van het echtpaar Joost en Silvia Verhoef. 

As ’t maar droog is

Wie in Aalsmeer de naam Verhoef zegt, denkt aan de scheepswerf. Voor Joost en Silvia is het leven zonder boot niet voor te stellen, al is de boot van nu wel een stuk comfortabeler dan hun eerste bootje. Hun credo luidt: ’As ‘t maar droog is’. Het varen over de Poel is telkens weer een ontdekkingstocht. Langs alle eilanden waar de natuur een bron van schoonheid en geheimzinnigheid toont, deed de familie Verhoef beslissen om zelf een eiland te gaan huren. Veel van de eilanden hebben een mooie, ontroerende, vrolijke en gepassioneerde familiegeschiedenis. Hetgeen ook telt voor de familie Verhoef; 25 jaar geleden konden zij hun droomwens vervullen. De herinneringen aan deze jaren vormen de basis voor een bestaan waar de vele ontmoetingen zorgen voor vriendschap, verbondenheid en bewondering voor de natuur. “Het eiland kan je best typeren als de zoete inval, kwamen de mensen voorbij varen dan werd er gezwaaid, soms ook even aangemeerd voor een kop koffie. Dat spontane was zo leuk, het was niet alleen het met elkaar zijn maar ook het samen werken, voor elkaar zorgen.” Wanneer de klussen waren geklaard was het samen eten. “Er is heel wat proviand door heen gegaan”, wordt er tevreden gemijmerd. De vastgelegde momenten in de vele fotoboeken bewijzen hoe groot de vreugde was en ook dat de kring van familie en vrienden zich steeds meer uitdijde. 

Vogelboek, petroleumstel en een hengel

Een jaar geleden doet zich een onverwachte kans voor; Joost wordt gewezen op een eiland dat mogelijk te koop wordt aangeboden. Het ligt op een prachtig stil punt. “Bij ons was het verkocht en gekocht.” Het eerste gehuurde eiland wordt met enig pijn in het hart verlaten maar lang duurt dat heimweegevoel niet. De Historische Tuin heeft een hele goede klant aan het echtpaar. Het gul gestrooide graszaad is nu een prachtige groene ondergrond waar kleindochter Tess en haar broertje heerlijk kunnen spelen. Uniek is de nalatenschap van een omgezaagde populier, er wordt geschat dat deze minstens zestig jaar geleden nog een sprietig boompje was en nu een diameter heeft bereikt van tegen de twee meter, de boomwortels strekken zich vele decimeters uit. “Hier horen wij ’s nachts de uilen en vliegen de ijsvogeltjes en winterkoninkjes voorbij.” 

Door het aangeschafte vogelboek worden inmiddels vele vogels herkend. Zorgt al het aangeplante groen voor vlinders, bijen, de pruimenboom voor  eigengemaakte jam en de buurvrouw bakt als dank voor de gekregen pruimen een heerlijke taart. De zomers bestaan voor Silvia uit sokken en mutsen breien en een hengeltje uitslaan. Op een petroleumstelletje worden de heerlijkste hapjes gemaakt. “Drie gedroogde tomatenpitjes hebben 74 tomaten opgeleverd”, wordt er met trots verteld.

‘Het houtje touwtje eiland’

In het afgelopen jaar is er door de hele familie en vele vrienden heel hard gewerkt, de ritjes naar de Meerlanden zijn niet te tellen. Maar opa Jan Touw – de vorige eigenaar – wordt met  het bord ‘Het houtje touwtje eiland’ voor altijd geëerd. Er is een sup gekocht om ’s morgens vroeg te gaan suppen, “Hier heerst een wereld van overweldigende rust.”   

Foto: Van uit het water geviste stootwillen is een kunstwerk gemaakt. Foto: Bob van den Heuvel

Het bericht Poelparels (3): ‘Het houtje touwtje eiland’ verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.