Door Janna van Zon

Aalsmeer – De glimlach van Jean Paul zegt genoeg wanneer hij met een grote mate van vertedering praat over zijn zomerse herinneringen met zijn ouders op het eiland. “Het was een fantastische tijd.” Vervolgens neemt het leven zijn loop. In 2010 komt de Japanse Kazuki naar Nederland en de cocktail-shaker – werkend in het Okura Hotel – is verkocht! Hij neemt haar mee naar zijn verleden en gezien de strenge winter is het zelfs mogelijk om verstrengeld en verliefd de bevroren Westeinderplas en alle dicht gevroren slootjes te bewandelen. Beelden van vroeger komen weer boven drijven en het verlangen naar een eiland stijgt met stip. Er wordt eerst bootje gekocht en nog weer later is het zover! Er wordt een eiland gekocht. Dat is nu acht jaar geleden. “De meerwaarde die het eiland heeft opgeleverd valt niet in woorden uit te drukken. Het is een combinatie van mooie herinneringen en het ontvluchten van het hedendaagse roerige stadsleven.”

Kazuki is geboren en getogen in Japan. Haar ouders hadden een kleine tuin. “In Japan is een boot een rijkdom en een eigen eiland al helemaal”, vertelt ze. Voor Kazuki was het harde werken van haar ouders in de tuin waar zij hun eigen groente en kruiden kweekten het grote voorbeeld. Zij miste dat in Nederland maar nu heeft Kazuki haar eigen droomeiland. “Kijk”, zegt Bob tijdens het langs varen “Let eens op dit beeld, het is een Japanse ode aan het eiland.” In Japanse tekens is het Yume no Shima (droom eiland) te lezen. Kazuki doet nu exact hetzelfde wat haar ouders deden. Zij kweekt met de grootste zorgvuldigheid pompoen, komkommer, tomaat en shiso, een veel gebruikt Japans kruid. Het maakt haar naast haar drukke baan op Schiphol innig gelukkig.

Het wonen in de hoofdstad heeft zo zijn voordelen zeker wanneer dat aan één van de grachten is. Toch wordt de stap genomen voor meer ruimte rond het huis. Het uitzicht over de Sloterplas, de prachtige avondluchten bieden genoeg schoonheid en dat gecombineerd met het ‘droomeiland’ wordt een ware belevenis. Voor Jean Paul is het eiland een heerlijke uitlaadklep. “Lekker achter mijn motormaaier het gras maaien, het geeft mij zo een tevreden gevoel.”

Maar, er is veel meer! En dat is het nabuurschap, de organisch ontstane vriendschappen die het verblijf op het eiland en het leven nog zoveel mooier maken. Nu bof je natuurlijk wel in het quadraat wanneer Jan en Nina de eiland-buren zijn. De grote beschermers van dit unieke gebied. Hun gastvrijheid en betrokkenheid is van een buitencategorie.

Van jungle naar schoonheid

Manshoog stond het onkruid op het eiland bij aankoop en het was een uitdaging om er iets moois van te maken. Dat is volkomen gelukt! Het is het droomeiland geworden waar zowel Jean Paul als Kazuki zich thuis voelen, het is hun samenzijn, mijmeren op een bankje en even de dagelijkse wereld achter hen kunnen laten. “Als je het vergelijkt met vroeger is het een eldorado geworden”, verzuchten beiden.

Foto: Het droomeiland van Jean Paul en Kazuki. Foto: Bob van den Heuvel

Het bericht Poelparels: Het droomeiland van Jean Paul en Kazuki verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Aalsmeer – Kinderboerderij Boerenvreugd en Loogman tanken & wassen zijn beiden geen onbekende in Aalsmeer. In de speeltuin van de kinderboerderij staan fietsjes, autootjes, tractors en andere karretjes om mee te spelen. Al langere tijd bestond de wens van de vrijwilligers om een tankstation te maken voor de bezoekertjes.

Afgelopen maanden heeft het klusteam dit tankstation in elkaar gezet. Er is gekozen voor een elektrische laadpaal en een benzinepomp. Het leek de vrijwilligers leuk om er een Loogman tankstation van te maken vanwege de bekendheid van Loogman tanken & wassen in Aalsmeer. Er werd contact gelegd met het bedrijf en de reactie was meteen zeer positief! Door Loogman werd een prachtige afbeelding gemaakt voor op de houten palen. Het tankstation heeft inmiddels een plekje gekregen in de speeltuin en er zijn al heel veel fietsen en auto’s volgetankt en opgeladen.

Het tankstation is zo geplaatst dat ook kinderen in een rolstoel erbij kunnen komen. Met dit nieuwe tankstation is de speeltuin van Boerenvreugd weer een beetje inclusiever. Ouders die hun eigen auto willen voltanken of laden kunnen helaas niet bij kinderboerderij Boerenvreugd terecht. Daarvoor verwijst de boerderij de bezoekers graag door naar Loogman Tanken & wassen aan de Aalsmeerderweg 497.

Foto: Loogman tanken & laden in speeltuin Kinderboerderij Boerenvreugd (aangeleverd).

Het bericht Loogman tanken & laden bij Boerenvreugd verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Op 13 oktober 1976 ging de afdeling badminton van CTO’70 van start in het Dorpshuis van Duivendrecht. Het Dorpshuis was dat jaar geopend en werd vanaf dat moment een plek voor sport en ontmoeting in het dorp. Vijftig jaar later worden er nog steeds shuttles over het net geslagen, inmiddels door de zelfstandige badmintonvereniging CTO’70 Duivendrecht.

Met bestuursleden Piet Post (voorzitter), Eddy Rous (penningmeester) en Marie-Louise Post-Braam (secretaris) blikken we terug op een halve eeuw badminton in Duivendrecht.

Piet: “Badminton maakte deel uit van de omnivereniging CTO’70, daar kon je ook voetballen, handballen en volleyballen. Als groep wilden we meer zelf kunnen sturen. Uiteindelijk zijn we in 2016 als zelfstandige badmintonvereniging verdergegaan.” Wat niet veranderde, is de clubavond op woensdag. “Nog steeds ons vaste ontmoetingsmoment”, aldus de voorzitter.

De drie bestuursleden kennen hun eigen entree bij de club. Marie-Louise: “Ik kwam binnen via het laagdrempelige programma ‘Badminton Fit’. Tijdens een clubuitje leerde ik Piet kennen. Die zei prompt: ‘Volgend jaar met kerst gaan we trouwen’. En dat is nu ruim tien jaar geleden.” Eddy volgde zijn dochter: “Mijn dochter speelde badminton in Diemen, daar werd de jeugdafdeling opgeheven. Er was destijds een actieve jeugdtak bij CTO’70 Duivendrecht,  daar ging ze naartoe en ik ben in haar kielzog met mijn racket meegegaan.” Piet over zijn instap, ruim veertig jaar geleden: “Ik speelde elders, maar kreeg daar weinig speeltijd. Bij CTO’70 was die ruimte er wel en er was bovendien een gezellige ontvangst.”

In de afgelopen vijftig jaar werd er wel competitie gespeeld, maar CTO’70 is altijd een recreatieve vereniging gebleven. Piet: “Dat heeft deels te maken met de beperkingen in de zaal. Je kunt niet optimaal trainen en spelen”. Eddy vult aan: “Helaas is de jeugdafdeling er niet meer. Doorstromen naar een hoger niveau was voor talentvolle jeugdleden niet mogelijk en daarnaast kreeg de jeugd andere interesses. Belangrijk is dat we na vijftig jaar nog steeds een financieel gezonde vereniging zijn.” Ook het ledenaantal is in de loop der jaren veranderd. Op het hoogtepunt waren dat 130 leden. Dat zijn er nu 35, allemaal volwassenen. De meeste leden komen uit Duivendrecht, maar we hebben ook leden uit Diemen en de Venserpolder. Sinds kort hebben zich enkele expats aangemeld.”

Nieuwe leden zijn welkom. Een racket kan worden geleend en nieuwe spelers kunnen twee keer gratis meespelen. Ook bewoners van Amstelvoorde en straks Dialogue zijn welkom op de woensdagavond. Nieuwe leden worden binnen de club begeleid. De nadruk lag en ligt volgens Piet na vijftig jaar nog steeds op recreatief spelen, gezelligheid en toegankelijkheid.

Die combinatie van sport en gezelligheid komt ook terug in de activiteiten van CTO’70. Zo is er in juni de culinaire maand en met kerst komen de leden samen. De relatie met de andere CTO’70-verenigingen is goed. Zo werd er gezamenlijk ingesproken in de gemeenteraad, met een oproep voor betere veld- en zaalcapaciteit in Duivendrecht. Piet: “Ook het contact met de gemeente is goed, met Victor Frequin en de beleidsambtenaren was frequent contact. De nieuwe wethouder Maarten de Groot gaan we tijdens onze jubileumreceptie welkom heten.”

Twee leden: Joop en John zijn sinds de oprichting al lid: in de loop van de vijftig jaar hebben zij diverse bestuursfuncties bekleed. Samen met bijna honderd leden en oud-leden hopen zij de jubileumactiviteiten mee te vieren. Marie-Louise: “Op 13 oktober bestaan we exact 50 jaar, maar we komen met de leden samen op woensdagavond 14 oktober om een drankje en hapje te doen. Dat is tenslotte al vijftig jaar onze vaste avond.” Eddy: “We hebben een feestcommissie met zes personen en organiseren op zondag 18 oktober een receptie voor leden, oud-leden en genodigden.” Piet: “Bijzonder is dat een oud-lid uit Schotland speciaal voor de receptie overkomt.”

Voor de toekomst hebben de bestuursleden nog voldoende plannen en ambities. Ook vanuit de leden komen ideeën. Eddy: “Zo kwam een van de leden met het idee om in de zomer op het beachvolleybalveld een badmintontoernooi te doen, met na afloop een barbecue.”

Badmintonvereniging CTO’70: een vereniging die in 1976 begon en vijftig jaar later nog steeds op woensdagavond op vrijwel dezelfde plek de netten opzet in Duivendrecht. En dat hoopt de badmintonvereniging nog lang te blijven doen.

Auteur en Foto: Henk P. Blok

Op de foto’s: bestuursleden Piet Post (voorzitter), Eddy Rous (penningmeester) en Marie-Louise Post-Braam (secretaris)

Ruim 25 gasten van de Zonnebloem Duivendrecht hebben op 30 september genoten van een prachtig uitje met de bus naar het Oude Ambachten en Speelgoed Museum in Terschuur.

Nu organiseert de Zonnebloem wel vaker uitjes, maar dit was wel een heel bijzondere. Het geheel, dus bustocht, entree in het museum, een lunch en als slot nog overheerlijk gebak bij de koffie werd geheel gesponsord door onze lokale PLUS supermarkt in Duivendrecht, dus door Rick en Manja Kamminga. Wat een groots gebaar weer, en dit was niet eens de eerste keer dat ze dit hebben gedaan. Bovendien was Manja ook met de groep mee als één van de zes vrijwilligers!.

Het zat deze dag met alles mee. Schitterend najaarsweer, een mooie bustocht, op de heenweg door ’t Gooi en terug via de Utrechtse Heuvelrug en de Loosdrechtse plassen. Dus er waren vele mooie groene stukjes Nederland op deze nazomerse dag te bewonderen.

Het museum in Terschuur bood een paar uurtjes pure nostalgie. Heel veel oude ambachten waren te bewonderen en het charmante was dat je de spullen ook mocht aanraken en de hoedjes en andere kleding ook zelf aan mocht doen. Dit leidde tot best hilarische foto’s

Inderdaad nostalgie, met veel herkenbaars uit andere tijden. Een spreuk viel op: Hoe meer je hier herkent, hoe ouder je bent.

De lunch en de koffietafel in dit ook door vooral vrijwilligers gerunde museum smaakten naar meer. Het was een geweldige dag, waar veel van onze gasten leuke verhalen over kunnen vertellen tegen hun familie of kennissen, en voor de Zonnebloem een hoogtepuntje in dit toch wel zonnige jaar.

Heel veel dank naar de familie Kamminga voor deze mooie dag, en ook naar Manja voor haar enthousiaste bijdrage deze dag als vrijwilliger!

En helemaal op is de koek hiermee voor Zonnebloem Duivendrecht nog niet. Sinds enige weken kunt u als u lege flessen inlevert bij de PLUS kiezen om statiegeld te doneren aan Zonnebloem Duivendrecht. Zonnebloem Duivendrecht hoopt op veel lege flessen!

Auteur: Henk P. Blok (DorpDuivendrecht.nl)
Foto: Aangeleverd

Amsterdam Old Course combineert golf met natuurbeheer en vrijwilligerswerk

Ouder-Amstel – Golf en natuurbeheer gaan prima samen. Dat vertelt Ben Cremer in de Streektelefoon op JammFM. Cremer is lid van de Amsterdam Old Course, de golfvereniging bij Duivendrecht waar leden niet alleen een balletje slaan, maar zich ook inzetten voor de natuur op en rond de golfbaan.

Luister het gesprek hier terug.

Cremer haalde in 2009 zijn golfvaardigheidsbewijs en werd in 2011 lid van de Amsterdam Old Course. De vereniging noemt haar baan de oudste golfbaan van Amsterdam. De golfbaan bestaat sinds 1934 en ligt op een bijzondere plek onder de Utrechtboog, de spoorverbinding tussen Amsterdam RAI en Amsterdam Bijlmer ArenA.

Waar de baan vroeger achttien holes telde, bestaat deze tegenwoordig uit negen holes. De baan heeft volgens Cremer de A-status en er worden dan ook veel competities gespeeld.

Een groene golfbaan

Tijdens het gesprek wil Cremer vooral aandacht vragen voor het natuurbeheer. Golf heeft soms een elitair imago, maar op de Amsterdam Old Course wordt volgens hem ook veel gedaan om de natuurlijke omgeving te versterken. Op het terrein zijn onder meer vogelhuisjes en ijsvogelwanden te vinden. Daarnaast worden wilgen gesnoeid en onderhouden de vrijwilligers hakhoutstoven en houtwallen. Ook zijn er bijenkorven, een voedselbos en een fruitboomgaard. Cremer heeft samen met Piet Postema, die eerder in de Streektelefoon te gast was, verschillende natuurprojecten uitgevoerd. Postema plaatste bijvoorbeeld eendenkorven op het terrein. Daarmee willen de betrokken vrijwilligers de natuur op en rond de golfbaan een extra impuls geven.

Vrijwilligers met groene vingers

Cremer noemt zichzelf met een knipoog de ‘groene conciërge’ van de golfbaan. Hij organiseert en stimuleert werkzaamheden waarmee de baan niet alleen geschikt blijft om te golfen, maar ook aantrekkelijk blijft voor planten en dieren. Per project zijn er ongeveer tien tot vijftien vrijwilligers beschikbaar. Welke werkzaamheden zij uitvoeren, hangt mede af van hun eigen voorkeuren. De een houdt van snoeien, terwijl een ander liever heggen knipt of helpt bij het onderhoud van de houtwallen. Zo kunnen leden op verschillende manieren bijdragen aan hun vereniging. Naast het golfen is er ruimte voor praktisch vrijwilligerswerk in het groen. Voor Cremer is juist die combinatie een belangrijk onderdeel van zijn betrokkenheid bij de club.

Meer informatie over de golfvereniging

Wie meer wil weten over de Amsterdam Old Course en de golfbaan bij Duivendrecht, kan terecht op twee websites. Op www.amsterdamoldcourse.nl staat informatie over de vereniging. De historische website www.amsterdamoldcourse.com bevat achtergrondinformatie en historische gegevens over de golfbaan, die teruggaan tot 1934.

Met zijn bijdrage aan de Streektelefoon laat Ben Cremer zien dat een golfbaan meer kan zijn dan alleen een plek om sport te beoefenen. Dankzij de inzet van vrijwilligers is er ook aandacht voor biodiversiteit, groenonderhoud en natuurversterking.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun interesses, activiteiten en betrokkenheid bij de omgeving.

Auteur: Michel Willemse
Foto: Ben Cremer

Ouder-Amstel – Wie deze herfstvakantie graag actief bezig is, kan in Amstelveen terecht voor verschillende sportieve activiteiten. AmstelveenSport organiseert onder meer de Beweegbus, een Peuter Festival, een Luchtkussen Festival en een waterrace in het zwembad. Daarnaast staat op zaterdag 7 november de Sportproeverij op het programma, speciaal voor inwoners van 55 jaar en ouder. Sanne Drieman, coördinator Sportstimulering bij AmstelveenSport, vertelde erover in het radioprogramma Start Me Up van JammFM.

Luister het gesprek hier terug.

Herfstvakantie vol sport en spel

Tijdens het gesprek lichtte Drieman verschillende activiteiten uit die in de herfstvakantie plaatsvinden. De Beweegbus rijdt op maandag en vrijdag langs vier locaties in Amstelveen. Kinderen kunnen daar gratis aansluiten om lekker in beweging te komen.

Op dinsdag staat het Peuter Festival gepland. Op woensdag en donderdag volgt het Luchtkussen Festival, bedoeld voor kinderen van 4 tot en met 12 jaar.

De vakantieweek wordt afgesloten met een waterrace in het zwembad. Deelnemers gaan met bootjes een parcours af. Niet alleen kinderen mogen meedoen; ook ouders kunnen laten zien hoe behendig ze zijn. Wel is zwemdiploma A verplicht.

De Beweegbus is gratis. Voor het Peuter Festival en het Luchtkussen Festival bedraagt de toegangsprijs volgens Drieman 4,50 euro per kind. Ouders hoeven geen entree te betalen.

Alle informatie over de activiteiten en de kaartverkoop is te vinden via Amstelveen sport.

Sportproeverij voor 55-plussers

Ook in november kunnen inwoners kennismaken met verschillende manieren om actief te blijven. Op zaterdag 7 november organiseert AmstelveenSport de Sportproeverij in wijkcentrum De Meent in Amstelveen. Deze dag is speciaal bedoeld voor mensen van 55 jaar en ouder.

Bezoekers kunnen verschillende sporten en beweegactiviteiten uitproberen. Op het programma staan onder meer OldStars-tennis, padel, beweeglessen en verschillende wandelactiviteiten. Ook wandelgroepen van Startbaan doen mee.

Het idee achter de Sportproeverij is dat bezoekers op een laagdrempelige manier kunnen ontdekken welke sport of activiteit bij hen past. Zo kunnen zij kennismaken met nieuwe mogelijkheden om te bewegen en andere mensen te ontmoeten.

Ontbijt en opening door Olga Commandeur

De Sportproeverij begint om 9.00 uur met een gezamenlijk ontbijt in wijkcentrum De Meent. Om 9.30 uur volgt de officiële opening door Olga Commandeur, bekend van het televisieprogramma Nederland in Beweging!.

Daarna kunnen bezoekers deelnemen aan een beweegles en een vitaliteitsworkshop. Ook is er een interactief programma met informatie over bewegen en gezondheid. Wie liever op een andere manier actief meedoet, kan later op de dag onder meer deelnemen aan een sportpubquiz.

De activiteiten vinden plaats in wijkcentrum De Meent en de bijbehorende sporthal. Daarmee biedt de Sportproeverij een gevarieerd programma, waarbij zowel zelf sporten als informatie opdoen centraal staat.

Blijven bewegen op iedere leeftijd

Met de activiteiten wil AmstelveenSport inwoners stimuleren om in beweging te komen en te ontdekken welke mogelijkheden er in de gemeente zijn. Dat geldt voor jonge kinderen tijdens de herfstvakantie, maar zeker ook voor oudere inwoners die op een passende manier actief willen blijven.

Meer informatie over de Sportproeverij en het programma is te vinden via amstelveensport.nl/sportproeverij.

Auteur: Michel Willemse
Foto: AmstelveenSport

Door: Arjen Vos. Tussen de diverse leegstaande panden in de Zijdstraat popte deze week een opvallende poster op. ‘Binnenkort hier brood- en banketbakkerij’ staat er te lezen op de winkelruit naast Stijl en Meer. Omdat niemand kan/mag/wil vertellen om welke bakker het gaat, roepen we uw hulp maar in. Samen weten we immers meer dus kom maar door met wat u weet, graag zou zien of mogelijke suggesties.

Huldigen wij ondertussen Erna Stahlie die een snedig, bondig en raak onderschrift bedacht bij de vorige opgave waarin coach Wai Wong handbalonderricht geeft aan zijn spelers. ‘Vier op een rij en dan winnen we..!’  Zo simpel kan het soms zijn. Gefeliciteerd Erna, jij wint ook. En wel de bekende Broodjes van de Zaak van de gelijknamige firma. Wel even geduld voor de bevestigingsmail, die ontvang je begin volgende maand. Net zoals de winnaars van september de tegoedbon inmiddels binnen moeten hebben.

En daarmee geven we het woord weer aan u.

Het bericht Foto 620: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Ouder-Amstel – Wie in oktober op zoek is naar een leuke herfstactiviteit, kan terecht bij Pluktuin Amstelveen in Nes aan de Amstel. De pluktuin bestaat dit jaar 25 jaar en biedt bezoekers de mogelijkheid om zelf bloemen te plukken en seizoensgebonden activiteiten te beleven. In Start Me Up op JammFM vertelde Gert over het ontstaan van de tuin en de populaire pompoenactiviteiten in oktober.

Luister het gesprek hier terug.

Ontstaan vanuit liefde voor bloemen

De geschiedenis van Pluktuin Amstelveen begon op de plek van de voormalige kwekerij van de ouders van Gerts vrouw Annemarie. Langs de Amstel waren vroeger veel kwekerijen te vinden, maar door schaalvergroting verdwenen er in de loop der jaren steeds meer.

Toen de kwekerij van haar moeder stopte, zag Annemarie een nieuwe mogelijkheid. Ze had altijd al tussen de bloemen geleefd en raakte enthousiast nadat ze elders een pluktuin had bezocht. Zo ontstond 25 jaar geleden het idee om op de vertrouwde plek een eigen pluktuin te beginnen.

Gert is inmiddels zeventien jaar bij de pluktuin betrokken. Wat kleinschalig begon, groeide uit tot een plek waar bezoekers zelf bloemen kunnen uitzoeken en plukken.

Zelf bloemen plukken en leren over de natuur

Het principe van een pluktuin is eenvoudig: bloemen worden gezaaid of geplant en bezoekers mogen ze vervolgens zelf oogsten. Daarmee verschilt de tuin van een traditionele kwekerij, waar bloemen doorgaans door de kweker worden afgesneden en verkocht.

Een bijzonder voorbeeld zijn de tulpen. In de pluktuin worden bezoekers aangemoedigd om de bol samen met de bloem uit de grond te halen. De bol kan vervolgens worden bewaard en in het najaar opnieuw worden geplant, zodat er het volgende jaar weer een tulp kan groeien.

Dat maakt het plukken niet alleen leuk, maar ook leerzaam. Vooral kinderen kunnen zo ontdekken hoe bloemen groeien en hoe de natuur werkt.

Oktober staat in het teken van pompoenen

In oktober verschuift de aandacht naar een ander seizoensproduct: de pompoen. Bezoekers kunnen bij de pluktuin terecht om pompoenen uit te hollen en er gezichten of andere creatieve ontwerpen in te snijden, bijvoorbeeld voor Halloween.

Voor gezinnen met kinderen is dat een populaire activiteit. Ook volwassenen weten de pluktuin steeds beter te vinden. Vriendengroepen en bedrijven kunnen samen pompoenen uithollen en er uitgebreid werk van maken.

Met wat creativiteit en verlichting ontstaan de meest uiteenlopende kunstwerken. Volgens Gert maken volwassenen er soms echte kunstwerken van, compleet met lichtjes en andere versieringen.

Geen entree, betalen per activiteit

Een bezoek aan Pluktuin Amstelveen is laagdrempelig. Er wordt geen entree gevraagd; bezoekers betalen voor de activiteit of consumptie die ze kiezen. Wie een pompoen wil uithollen, betaalt daarvoor en kan gebruikmaken van de aanwezige materialen en begeleiding.

De pluktuin ligt aan de Amsteldijk Zuid 183 C in Nes aan de Amstel, binnen de gemeente Amstelveen. Volgens de in het interview genoemde openingstijden is de tuin doorgaans geopend van 10.00 tot 17.00 uur en op zondag van 11.00 tot 17.00 uur.

Wie in de herfst op zoek is naar een creatieve activiteit voor het gezin, een groep vrienden of collega’s, kan bij Pluktuin Amstelveen dus terecht voor een sfeervol bezoek dat helemaal aansluit bij het seizoen.

Auteur: Michel Willemse

Foto: Pluktuin

Door: Dick Piet. Overmand door nostalgische gevoelens (waar ik vaker last van heb) fietste ik naar Oost. Om precies te zijn, naar Oosteinderweg 239. De plek, waar ik in de zomer van 1946 ben geboren. “O,” hoor ik u nu snel rekenen, “dus je bent 80?” Ja, klopt, zou je niet zeggen, hé… “Nee, je ziet er stukken jonger uit.“ Ja, ja, aardig gezegd, maar onderwijl denkt u: “hij heeft inderdaad een ouwe kop.”

Toen mijn moeder 80 werd, zei ze: “Ik voel me vandaag net zoals gisteren.” Tsja, het is ook maar een getal. Zo is het. Maar toch… Als ik nu achter mijn naam mijn leeftijd tussen haakjes vermeld zie staan, vind ik dat best confronterend. Schokkend zelfs, vooral als ik in Wikipedia lees dat 80 jaar wordt beschouwd als de grens waarop iemand ‘hoogbejaard’ is. Kom op zeg, dat ben ik nog láng niet.

Of toch wel? Laatst riep een klein meisje ‘dag opa’ naar me. Nou heb ik vijf geweldige kleinkinderen, die ‘opa’ tegen me zeggen. Dan voel ik me apetrots. Zij weten niet beter, dan dat ‘opa’ de vader van hun vader is. Maar als andere kinderen je zo noemen, is dat omdat ze ‘opa’ automatisch associëren met een oude man. En een bekend gezegde luidt: kinderen en dronkaards spreken de waarheid.

Maar goed, ik was op de fiets (als een eigenwijze Hendrik Groen, zonder helm) op weg naar waar mijn wieg stond. Mijn tachtigste verjaardag vond ik een mooie mijlpaal om ter plekke ‘twee minuten’ stil te staan bij mijn kindertijd. Die hier op mijn vijftiende eindigde, toen we gingen verhuizen. Ik wilde even de kastanjeboom aanraken, de ‘boom die alles zag’. De enige van ‘het tuinpad van mijn vader’ die nog steeds fier overeind staat.

Ik kwam op een goed moment. De grond onder de boom lag bezaaid met kastanjes. De herinneringen aan toen ik nog klein was, lagen er bij wijze van spreken meteen voor het oprapen. Mijn broers en ik konden nooit wachten tot de kastanjes spontaan uit hun stekelige bolsters vielen. Dan mepten we ze er met stokken uit. En ’s morgens vroeg uit bed, om te voorkomen dat andere kinderen ‘jouw’ kastanjes pikten.

Wat mij raakte, toen ik bij mijn bakermat arriveerde, waren de twee witte zwanen in de sloot. Het is dat ik vrij nuchter ben, anders zou ik daar iets ‘diepers’ achter zoeken. Wij hadden er vroeger namelijk ook twee zwanen zwemmen. Midden in de sloot had mijn vader een hok voor ze gebouwd. Om te voorkomen dat ze weg zouden vliegen, kortwiekte hij hun vleugels. Wat één van de zwanen een keer niet belette, om zich aan het schort van moeder de kant op te hijsen en haar vervolgens bont en blauw een hoek in te meppen. Gelukkig schoot een voorbijganger tijdig te hulp.

Verder trof ik op nummer 239 een troosteloze bende aan. Eigenlijk is dat het al sinds 1961, toen ‘Bloemenlust’ (tegenwoordig een sport- en recreatiecentrum) ons huis en de kwekerij van mijn vader en oom (die met zijn gezin achter ons woonde) kochten om de veiling uit te breiden. Mijn geboortehuis ging plat en werd toegangsweg naar de nieuwe aanbouw. Nadat de veiling in 1972 was verhuisd naar de VBA aan de Legmeerdijk, werd het tevens parkeerterrein.

Behalve het voormalige schoolgebouw (via een gat in het hek kon ik zo vanuit huis naar school) en het voormalige veilinggebouw (waarin ik met vele kinderen uit de buurt bijna dagelijks speelde) staat daar nog de dubbele portierswoning. Aan de ene kant woonde buurman Van Itterzon met zijn gezin (en hond Pandie), aan de andere kant buurman Vermeer met zijn gezin.

Met de laatste heb ik het nog een keer flink aan de stok gehad. Belletje trekken, vonden we een spannend spelletje. Om het nog leuker te maken, hadden we bedacht punaises op de stoep te leggen. Verdekt achter het hek van de school, keken we toe wat er ging gebeuren. Zoontje Gerard deed de voordeur open. Hij was op zijn blote voeten…  Ik werd door buurman Vermeer als enige sadist aangezien en moest hem van mijn vader excuus gaan aanbieden.

Zo kan ik nog tig columns vullen met herinneringen aan die goeie ouwe tijd. Wat kan ik terugzien op een geweldige tijd op en rond Oosteinderweg 239. Voordat ik weer op mijn fiets stapte, omarmde ik ‘mijn’ kastanjeboom. Letterlijk, ja. Ik keek wel snel om me heen of niemand mij zag. Op de terugweg ging ik langs bij het graf van mijn ouders. Om ze te bedanken voor het leven dat ik van hen heb gekregen.

En voor al die mooie, dierbare herinneringen aan vervlogen tijden!

Dick Piet is journalist. Geeft zijn nieuwsgierigheid al meer dan een halve eeuw de vrije loop in de schrijverij. Schopte het tot hoofdredacteur van de Aalsmeerder Courant. Graaft op papier graag dieper dan anderen in naoorlogs Aalsmeer. Pleziert Aalsmeerders veelvuldig met foto’s van vroeger op platform ‘Je bent Aalsmeerder als…’ en met nostalgische filmavonden in de Feestweek waarvoor hij koninklijk onderscheiden werd.

 

 

 

 

Het bericht Column: ‘Langs het tuinpad van mijn vader…’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.