Kabinet wil hybride warmtepomp vanaf 2029 standaard bij vervanging cv-ketel

Ouder-Amstel – Een golfclub draait niet alleen om sport, maar ook om ontmoeting en gezelligheid. Dat weet Geert Battjes, die inmiddels drie jaar achter de bar staat bij de Amsterdam Old Course, de golfclub bij Duivendrecht. In de Streektelefoon van Start Me Up op JammFM vertelde hij hoe hij vanuit het clubhuis een heel andere kant van de vereniging meemaakt.

Luister het gesprek hier terug.

Geert kreeg de Streektelefoon door van Ben Kramer, die de week ervoor te gast was in het radioprogramma. Ben is lid van de golfclub en stelde voor om eens iemand aan het woord te laten die de vereniging vanuit een ander perspectief kent: niet vanaf de golfbaan, maar achter de bar.

Daar hoort Geert allerlei gesprekken en ontmoet hij dagelijks verschillende mensen. Soms vangt hij onbedoeld iets op van gesprekken die niet voor zijn oren bedoeld zijn. Maar volgens hem is vooral het persoonlijke contact een mooi onderdeel van zijn werk.

Meer dan alleen drankjes serveren

Voor sommige bezoekers is het clubhuis een plek om na een rondje golf iets te drinken en bij te praten. Voor anderen betekent de ontmoeting met Geert nog iets extra’s. Hij merkt dat er ook mensen zijn die graag even aan de bar komen zitten voor een praatje. Sommigen wonen alleen of hebben weinig familie in de buurt.

Juist dan kan een vriendelijk gesprek veel betekenen. Geert ziet dat hij met iets kleins, zoals even luisteren of belangstelling tonen, voor iemand een vertrouwd gezicht kan zijn. Het is een kant van het horecawerk die niet altijd zichtbaar is, maar die volgens hem wel degelijk belangrijk is.

In de drie jaar dat hij er werkt, heeft hij een band opgebouwd met veel leden en gasten. De contacten zijn daardoor soms persoonlijker dan je misschien verwacht bij iemand die achter de bar staat. Zo wisten bezoekers bijvoorbeeld dat Geert zijn eindexamen had gehaald en feliciteerden ze hem daarmee.

Tussenjaar in Antwerpen

Geert heeft afgelopen zomer zijn eindexamen afgerond en neemt momenteel een tussenjaar. Tijdens het gesprek was hij met vrienden een weekend in Antwerpen. Toch maakt hij in zijn vrije tijd ook nog uren bij de golfclub. Meestal is hij in het weekend achter de bar te vinden.

Of hij zelf ook golft? Dat blijkt niet het geval. Geert vertelde lachend dat hij nog nooit een golfclub heeft vastgehouden om een balletje te slaan. Zijn specialiteit ligt voorlopig ergens anders: biertappen en contact maken met de mensen in het clubhuis.

Ook gasten zijn welkom

Wie denkt dat de Amsterdam Old Course uitsluitend toegankelijk is voor leden, hoeft niet thuis te blijven. Volgens Geert kunnen ook niet-leden er terecht om te golfen. Daar zijn wel kosten aan verbonden, bijvoorbeeld voor het gebruik van de baan.

Na afloop is er natuurlijk ook gelegenheid om in het clubhuis iets te drinken. Geert nodigde de presentatoren van JammFM van harte uit om eens langs te komen.

Met zijn verhaal laat hij zien dat de sfeer bij een sportvereniging niet alleen wordt bepaald door wat er op het veld of de baan gebeurt. Ook de mensen die achter de schermen werken, dragen bij aan het clubgevoel. Soms is een goed gesprek aan de bar minstens zo waardevol als een geslaagde sportprestatie.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun werk, hobby’s en bijzondere ervaringen.

Auteur: Barbara Huijgen

Foto: JammFM

Ouder-Amstel – Naar schatting drie miljoen Nederlanders van 16 jaar en ouder hebben moeite met lezen, schrijven, rekenen of digitale vaardigheden. Dat vertelde Annemijn Poot van Stichting Lezen en Schrijven in de Streektelefoon van Start Me Up op JammFM. De stichting zet zich in om mensen de kans te geven hun vaardigheden te verbeteren, zodat zij beter kunnen meedoen in de samenleving.

Luister het gesprek hier terug.

Moeite met lezen en schrijven komt vaker voor dan veel mensen denken. Het gaat niet alleen om mensen die als kind onvoldoende onderwijs hebben gehad of voor wie Nederlands niet de eerste taal is. Ook iemand uit de eigen buurt, een collega of een bekende kan moeite hebben met basisvaardigheden zonder dat de omgeving dat weet.

Volgens Poot kunnen verschillende oorzaken een rol spelen. Sommige mensen zijn al op jonge leeftijd gaan werken of zijn opgegroeid in een omgeving waar weinig werd gelezen. Ook onvoldoende begeleiding op school, concentratieproblemen en persoonlijke omstandigheden kunnen het leren bemoeilijken.

Leren kan op iedere leeftijd

Stichting Lezen en Schrijven wil ervoor zorgen dat mensen ook op latere leeftijd verder kunnen leren. De lessen zijn bedoeld voor iedereen vanaf 16 jaar. Er zijn deelnemers van uiteenlopende leeftijden, soms zelfs van 80 jaar.

De mogelijkheden worden afgestemd op de deelnemers en hun situatie. Waar dat mogelijk is, worden groepen samengesteld met mensen van vergelijkbare leeftijden. Zo kunnen bijvoorbeeld jongeren samen leren, terwijl oudere deelnemers een groep kunnen vormen die beter bij hen past.

Ook de vorm van het onderwijs verschilt. Mensen kunnen les krijgen in een groep of individuele begeleiding ontvangen. Waar en wanneer dat gebeurt, hangt onder meer af van de mogelijkheden in de gemeente of wijk en van de persoonlijke situatie van de deelnemer.

Een belangrijk uitgangspunt is dat de lessen gratis zijn. Volgens Poot worden de kosten betaald vanuit de gemeente. Daardoor hoeft geld geen belemmering te zijn om aan de eigen vaardigheden te werken.

Meer dan alleen lezen en schrijven

Wie moeite heeft met basisvaardigheden, kan daar in het dagelijks leven tegenaan lopen. Denk aan het begrijpen van brieven, het invullen van formulieren, het maken van berekeningen of het regelen van zaken via internet.

Ook de toenemende digitalisering vraagt steeds meer van mensen. Poot gaf aan dat er nog onderzoek wordt gedaan naar de invloed daarvan op lezen en schrijven. Wel ziet de stichting dat er tegenwoordig minder boeken worden gelezen.

Het verbeteren van basisvaardigheden kan mensen helpen om zelfstandiger te worden en makkelijker deel te nemen aan de maatschappij. Daarom is het belangrijk dat mensen weten dat er hulp beschikbaar is en dat zij zich niet hoeven te schamen om die hulp te zoeken.

Zo kunnen mensen hulp vinden

Wie zelf beter wil leren lezen, schrijven of rekenen, of meer wil weten over digitale vaardigheden, kan contact opnemen met Stichting Lezen en Schrijven. Ook familieleden, vrienden of andere bekenden kunnen samen met iemand bellen om informatie in te winnen.

Het landelijke gratis telefoonnummer is 0800 023 4444. Na het telefoontje worden de gegevens genoteerd en neemt iemand uit de eigen omgeving contact op om de mogelijkheden te bespreken.

Welke vorm van begeleiding beschikbaar is, verschilt per gemeente en wijk. Samen wordt bekeken wat het beste aansluit bij de wensen en mogelijkheden van de deelnemer.

Met haar bijdrage aan de Streektelefoon benadrukte Annemijn Poot dat leren niet ophoudt na school. Wie moeite heeft met basisvaardigheden, kan op iedere leeftijd stappen zetten om daar beter in te worden. De eerste stap kan simpelweg een telefoontje zijn. Meer informatie op de website Stichting Lezen en Schrijven

Auteur: Michel Willemse

Foto: Stichting Lezen en Schrijven

Piet Postema over ganzenbeheer rond Schiphol: natuur, landbouw en vliegveiligheid

Ouder-Amstel – Grauwe ganzen kunnen aanzienlijke schade veroorzaken aan landbouwgewassen en vormen bovendien een risico voor het vliegverkeer. Piet Postema vertelde in de Streektelefoon van JammFM over zijn passie voor de jacht en een speciale actiedag rond Schiphol, waarbij jagers werden opgeroepen extra het veld in te gaan.

Luister het gesprek hier terug.

Postema was tijdens het gesprek met Start Me Up op JammFM nog maar net terug van een ochtend in het veld. Schiphol had verschillende wildbeheereenheden in de omgeving gevraagd om op die dag met zoveel mogelijk jagers actief te zijn. Het doel was om de aantallen ganzen rond de luchthaven te beheersen en zo bij te dragen aan de vliegveiligheid.

Schade aan landbouwgewassen

Een belangrijke reden voor het beheer van grauwe ganzen is de schade die zij aan landbouwgewassen kunnen veroorzaken. Wanneer grote groepen ganzen neerstrijken op akkers, kunnen zij gewassen opeten en planten uit de grond trekken. Volgens Postema lopen de vergoedingen voor landbouwschade in Nederland jaarlijks op.

Ook in Noord-Holland speelt dit probleem. Postema noemde in het gesprek een bedrag van ongeveer 35 miljoen euro dat de provincie het voorgaande jaar aan boeren en tuinders had uitgekeerd vanwege schade. Landelijk loopt het totaal volgens hem richting de 100 miljoen euro.

Een voorbeeld dat hem is bijgebleven, speelde zich af bij een boer waar hij regelmatig komt. Daar streken op een nacht honderden grauwe ganzen neer in een bietenveld. De volgende ochtend bleek dat de dieren op grote schaal bieten uit de grond hadden getrokken. Het laat volgens Postema zien hoeveel schade een grote groep ganzen in korte tijd kan veroorzaken.

Vroeg op pad

Voor de speciale actiedag had Postema samen met een vriend de omgeving al enkele dagen verkend. Ze keken waar ganzen zich verzamelden, bijvoorbeeld op akkers waar maïs was geoogst en resten waren achtergebleven.

De ochtend begon vroeg: de wekker ging om vijf uur en om zes uur hadden de twee afgesproken. Nog voordat het licht werd, zochten ze een geschikte plek in een sloot, met natuurlijke beschutting en lokganzen in de omgeving. Vervolgens gingen ze aan de slag.

Postema vertelde enthousiast over de ochtend. De jacht is voor hem een grote hobby en passie, die hem actief houdt. Tegelijkertijd benadrukte hij dat de activiteit in dit geval ook plaatsvond op verzoek van Schiphol, met het oog op de veiligheid van het vliegverkeer.

Vogels en vliegveiligheid

Vogels kunnen een gevaar vormen wanneer ze tijdens het opstijgen of landen in aanraking komen met een vliegtuig. Vooral wanneer een vogel in een vliegtuigmotor terechtkomt, kan dat ernstige gevolgen hebben. Het beperken van risico’s door vogels rond luchthavens is daarom een belangrijk onderdeel van de vliegveiligheid.

De aanpak roept ook vragen op over de omgang met dieren en de natuur. In het gesprek hield Postema rekening met luisteraars die moeite kunnen hebben met de jacht. Hij wilde daarom niet uitgebreid ingaan op de details van het schieten, maar wees op de belangen die volgens hem samenkomen: de veiligheid van het vliegverkeer, het beperken van landbouwschade en het beheer van ganzenpopulaties.

Met zijn verhaal gaf Postema een inkijkje in een activiteit waarover niet iedereen veel weet. Voor hem is het een hobby die hem naar buiten brengt, maar die bij deze gelegenheid ook een praktische rol vervulde in het beheer van ganzen rond Schiphol.

De Streektelefoon is een terugkerend onderdeel van Start Me Up op JammFM, waarin inwoners uit de regio elkaar het woord doorgeven en vertellen over hun bezigheden, passies en maatschappelijke betrokkenheid.

Neer over dit onderwerp in de documentaire gemaakt door onze collega’s van 1Amstelveen:

Auteur: Michel Willemse

Foto: Piet Postema

OUDER-AMSTEL – De acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren in Ouder-Amstel is de afgelopen jaren duidelijk afgenomen. Het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn, daalde van 71 procent in 2021 naar 53 procent in 2023.

Dat blijkt uit cijfers van de Gezondheidsmonitor Jeugd die de gemeente Ouder-Amstel heeft meegestuurd in reactie op vragen over de ontwikkeling van LHBTIQ+-acceptatie onder jongeren.

De daling sluit aan bij een ontwikkeling die ook landelijk zichtbaar is. Ook in buurgemeente Amstelveen nam de acceptatie af. Daar daalde het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn van 72 procent in 2021 naar 49 procent in 2023. Naar aanleiding van die ontwikkeling liet Amstelveen onderzoek doen naar de mogelijke oorzaken.

Ouder-Amstel heeft geen aanvullend onderzoek

De gemeente Ouder-Amstel zegt het beeld te herkennen dat ook landelijk en in andere gemeenten zichtbaar is. Op dit moment beschikt de gemeente echter niet over aanvullend lokaal onderzoek dat de ontwikkeling nader verklaart.

Op de vraag wat de gemeente doet om de acceptatie en sociale veiligheid van LHBTIQ+-jongeren te bevorderen, laat Ouder-Amstel weten dat er momenteel geen specifieke aanvullende maatregelen of activiteiten zijn die uitsluitend zijn gericht op LHBTIQ+-acceptatie onder jongeren.

Aandacht voor inclusie, respect en sociale veiligheid maakt volgens de gemeente wel onderdeel uit van de bredere inzet voor het welzijn van alle jongeren en inwoners.

De cijfers laten zien dat het aandeel jongeren dat het normaal vindt dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar zijn tussen 2021 en 2023 met 18 procent is gedaald.

Paarse Vrijdag

De cijfers krijgen extra betekenis op Paarse Vrijdag, dat vandaag plaatsvindt. Op deze dag wordt aandacht gevraagd voor de acceptatie van LHBTIQ+-personen en het belang dat iedereen zichzelf kan zijn.

Auteur: Cisca van Driel
Bron: Gezondheidsmonitor Jeugd, cijfers Ouder-Amstel, Streek44
Foto: Privéarchief

Door: Joop Kok. Na mijn interview met de wethouder vroeg ik me af van wat ik er nu eigenlijk mee moest. Dik een uur met iemand in gesprek en er niet een vinger op kunnen leggen. Vertwijfeld keek ik hem aan en zei: “Jemig, hoe pak ik dit aan, het meeste dat me bij is gebleven is dat je ontzettend je best wil gaan doen.” “Dan schrijf je dat toch,” was zijn antwoord.

Mede als eerbetoon aan Paulien Cornelisse, wilde ik mijn worsteling met de betekenis van de woorden van de wethouder in eerste instantie geheel anders duiden: ‘Taal maakt alles onduidelijk, maar als je heel goed luistert hoor je wat mensen eigenlijk liever niet willen zeggen: wie ze zijn.’ Toch heb ik die observatie van haar niet gebruikt. Ik vond hem niet stimulerend en uitnodigend genoeg om daarmee een jong mens vol goede moed in deze gemeente te introduceren. Liever koos ik voor de komma. Daar straalt hoop van uit, belofte en voortgang. Een nooit eindigend verhaal of avontuur.

Historische band Aalsmeer – Katwijk
Alvorens het interview te beginnen, legde ik hem een passage voor uit het boek: ‘Aalsmeer, gewonnen uit het veen, bedreigd door het water’ van Jan H. Vinkenoog. Het gaat over een grafelijke oorkonde uit 1199 waaruit op te maken valt dat Aalsmeer in 1133 door gravin Petronella van Saksen aan de abdij van Rijnsburg is geschonken. Een oude historische band tussen Katwijk en Aalsmeer. Hem was die specifieke band niet bekend.

Soms wat tegendraads
De meest geijkte vraag waar je in Aalsmeer een kennismakingsgesprek mee begint is wel: ‘Van wie ben je er één? Daar word je in Katwijk niet wijzer van als je Van der Plas heet, die naam komt daar te veel voor.  Zijn moedert komt oorspronkelijk uit Amsterdam en is op haar vijfde, samen met haar ouders naar Katwijk vertrokken. Ze is nu 60 en voelt zich nog steeds geen ‘Kattukker’. Hij (32) heeft een thuiswonende broer (25) die op de veiling werkt en een zus (30) met een verstandelijke beperking die begeleid woont en in een verzorgingstehuis schoonmaakt en voor koffie en thee zorgt. Van zijn vader heeft hij zijn werklust en van zijn moeder haar enthousiasme voor wat ze doet en haar oog voor het sociale en het soms wat tegendraadse.

‘Nogal eigenwijs’     
Hij spreekt gemakkelijk, naar woorden hoeft hij niet te zoeken en stopwoordjes voor wat bedenktijd heeft hij niet nodig. Achteloos vangt hij zijn woorden. Op de vraag van Radio Aalsmeer hoe hij vroeger op jonge leeftijd was, gaf hij als antwoord: “nogal eigenwijs”. Hij zocht het gevecht wanneer hij vond dat die 5,3 toch echt een 5,5 moest zijn. Toch zou je dat voorval ook anders kunnen duiden, namelijk het zoeken naar grenzen van hoe je met goed gekozen woorden de werkelijkheid naar je hand kan zetten. Dat verklaart deels ook waarom hij binnen de wirwar aan studiemogelijkheden uiteindelijk koos voor bestuurskunde. Het is een breed georiënteerde studie, sociologie, politicologie, economie, recht, waarbij het vooral op goed luisteren en communiceren aankomt. Om zich dat ook in het Engels eigen te maken trok hij een paar maanden door Nieuw Zeeland.

Adviseurschap 
Zijn werkzame leven begon hij als adviseur van Tobias van Gent, VVD-Kamerlid van de Tweede Kamer van 2018 tot 2021. Daar leerde hij het politieke handwerk, midden in het hart van de democratie. Daarna adviseur van het College van Bestuur van Hogeschool Leiden. Een moderne leergemeenschap van ongeveer 12.000 studenten en 1.400 medewerkers waarin onderwijs en onderzoek voor en met ‘reguliere’ studenten, centraal staat. ‘Heel iets anders dan de Tweede Kamer maar toch ook daar politiek. Ook daar spelen belangen en probeert men dingen gedaan te krijgen. Wel meer een 9- tot -5- baan dan in de Tweede Kamer.’

Hij koos voor de Hogeschool omdat hij daarnaast zelf politiek actief werd binnen de VVD in Katwijk. Hij werd fractieleider, lijsttrekker, maar helaas de partij ging van drie naar twee zetels. “Wel geweldig om te ontdekken hoe het is om zelf de richting van het beleid te bepalen. Als adviseur verschilden mijn gedachten wel eens met die van mijn kamerlid. Op zich prima, maar ik wil graag meedoen.” Hetzelfde dilemma waar hij voor stond toen er dit jaar na de formatiegesprekken er voor de VVD geen ruimte was om aan het schuiven aan de bestuurstafel. “Ondanks de winst van twee naar vier zetels, koos de bestaande coalitie, die de meerderheid verloor, voor een aanvulling met PRO en niet met de VVD.”

Telefoontje uit Aalsmeer
“Nog vier jaar doorgaan en maar afwachten of er naar je geluisterd wordt? Als Katwijkse VVD gingen we in overleg, analyseren wat er gebeurd was en besloten om er weer enthousiast tegen aan te gaan. Tot ik in begin juni een telefoontje uit Aalsmeer kreeg: Sven Spaargaren. Net één minuut na mijn functioneringsgesprek van de Hogeschool Leiden. Ik had net nog gezegd: Ik heb er weer zin in.”

Hij was volledig verrast, stond nergens op een lijstje. Het enige dat hij kon bedenken van hoe men aan zijn nam kwam, was dat hij actief was op de sociale media.

Het was een moeilijke keuze. Hij wachtte totdat de coalitie in Katwijk rond was. Een heel dichtgetimmerd coalitieakkoord. Voor hem was het toen duidelijk, dat wordt weer vier jaar tegen een muur beuken om dingen gedaan te krijgen. Vier jaar met het coalitie-akkoord in de hand door het college worden teruggewezen naar de oppositiebankjes. Vier jaar iets doen wat hij al kende, vier jaar zonder enige ontwikkeling.

Elk raadslid serieus nemen
“Hier in Aalsmeer kan ik de kennis die ik heb opgedaan met het meebewegen met andere partijen, als wethouder goed inzetten. We hebben hier 23 raadsleden en die zijn me allen even lief. Elk raadslid zit daar met een bepaald mandaat. Heeft stemmen gekregen of persoonlijk of via de partij en vertegenwoordigt een deel van je bevolking. Ik wil dan ook elk raadslid serieus nemen. Er zullen ongetwijfeld moties en amendementen komen waarvan ik denk: dat past niet. Dat is prima als je dat dan ook maar uitlegt. Dat is mijn algemene lijn om dat bij elk voorstel van wie dan ook te doen. Dat is misschien naïef, maar dat merk ik dan wel.”

Het avontuur van Lennart begint, de komma is geplaatst,

(Foto’s: Arjen Vos)

 

Het bericht Wethouder Van der Plas: ‘Alle raadsleden zijn me even lief’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Rein van der Zee

Bilderdam – Kunstenaar Ada Gons Goosen schildert dieren. Dat doet zij o.a. met alkydverf op hout, oude deuren, panelen en luiken, materialen die zelf ook een leven hebben gehad, en ook op een iPad. Muziek speelt een rol tijdens het schilderen.

Wat doet muziek met jou, Ada?

“Ik ben geboren in het huis van de harmonie in Baarn. Daar bevonden zich diverse zalen waarin elke dag wel muziek aanwezig was, zo speelde daar een drumband, een boerenkapel, een koor, en er was mondharmonica-les, en in het weekend waren er ook nog eens bruiloften en partijen. Als ik een orkest hoor dan kan ik emotioneel worden, ik denk dan aan mijn jeugd.

Tijdens het schilderen zet ik muziek aan, maar tijdens het begin-proces nog niet, dan is het stil. Als ik het schilderij ga afmaken dan zet ik muziek op. Het ligt aan het schilderij wat ik opzet, bijvoorbeeld Keith Jarret of Janis Joplin.”

Heb je nog andere favoriete muziek?

The Beatles en de The Rolling Stones, Nina Simone en Amy Winehouse. Ik heb alle concerten van North Sea Jazz in Den Haag gezien. Ik ben opgegroeid met klassieke muziek, maar ik hou van diverse genres.”

Bespeel je instrumenten?

“Tegenwoordig niet meer, maar mijn eerste muziekinstrument was een trommel. Ik speelde met ingekorte drumsticks. Dat was lastig om dat in te korten, het was namelijk van mahoniehout gemaakt en dat is erg hard. Op de kweekschool speelde ik blokfluit, ik heb toen ook tien kinderliedjes geschreven voor het muziekexamen. Verder heb ik hobo gespeeld. Ik ben ooit gevraagd om te gaan zingen, ik had een hoog bereik, maar ik heb dat nooit gedaan…”

Heb je een leuke anekdotes?

“Ik stond een keer te wachten bij de tramhalte in Amsterdam toen er een auto stopte met Engelse muzikanten. Ze vroegen mij de weg naar Paradiso waar ze moesten optreden. Ik ben meegereden met hen om de weg te wijzen. De drummer was ziek geworden, ik zei dat ik ook kon drummen en heb toen gedrumd met de band in Paradiso! Helaas weet ik niet meer welke band het was.

Destijds gaf ik schilderles op de Werkschuit in Aalsmeer en daarna ging ik met de auto naar Laren naar het jazzcafé van Nick Vollebregt om naar opnames te gaan luisteren, die kwamen dan op de radio.”

Wat is jouw muzikale favoriet?

“Dat is Solveig’s Song van Edvard Grieg. Mijn ouders wilden mij ooit Solveig noemen nadat ik geboren was. Uiteindelijk na een paar dagen ‘naamloos’ te zijn geweest werd het Ada.”

Ada Gongoosen op de lagere school in Baarn tijdens de muziekles, zij staat 2e van linksboven. (Eigen foto).

Het bericht Music in the Air (175): Ada Gons Goosen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Van Pierre Tuning een bijdrage naar aanleiding van zijn onfortuinlijke buiteling in huis waardoor hij een behoorlijke tijd moest revalideren. Inmiddels is hij weer thuis waar hem een pennenstreek te binnen schoot van exact drie jaar geleden.

12-10-2023 474. Vallen

Door: Pierre Tuning. Er is natuurlijk veel belangrijker (wereld-)nieuws, maar soms zijn er krantenberichtjes die voor deze bejaarde Nederlander uiterst actueel zijn. Het volgende bericht deed mijn dichtader vloeien: ‘Opnieuw meer mensen overleden na een val,’ meldt het CBS. Het aantal sterfgevallen door vallen neemt opnieuw toe, en blijft met afstand de meest voorkomende niet-natuurlijke doodsoorzaak. Het aantal Nederlanders dat overlijdt na een val is vorig jaar met 15 procent gestegen. Gemiddeld vinden dagelijks 17 fatale valincidenten plaats. Het grootste deel van de sterfgevallen betreft ouderen van 80 jaar of ouder.’

Ik heb mij voorgenomen om in het vervolg steeds de aangesneden problematiek in de vorm van een rondeel weer te geven. (‘Gewoonlijk telt het rondeel acht regels en dan zijn de regels 1, 4 en 7 aan elkaar gelijk en de regels 2 en 8.’ – aldus de website poëzie in beweging.)

Waarom een ‘rondeel’? Ik knutsel tegenwoordig graag met een strakke, ouderwetse vorm op rijm, en de herhaling van zinnen geeft enerzijds het gedicht iets bezwerends, maar werkt ook ironisch en relativerend – precies wat de bedoeling is. ‘Ernst en luim,’ zal ik maar zeggen.
Daarom heb ik gemeend mijzelf en mijn leeftijd- en lotgenoten de volgende waarschuwing toe te dienen:

NEERGEDONDERD
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Voor hele ouwe mensen is de rest maar flauwekul
Want als je komt te vallen, ga je bijna zeker dood
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Van uitstel is geen sprake, je levenskans wordt nul
En wat de arts ook doet, je bent voorgoed verkloot
Niet vallen, blijven staan, want als je valt, ben je de lul
Voor hele ouwe mensen is de rest maar flauwekul

Begin dit jaar was dit mijn bijdrage aan de Gedichtendag;

VERANDERLEED
De morgenstond breekt hard door de gordijnen,
Een kille angst bekruipt het grauwe licht.
Verkreukeld is het lijf, het kraakt in elk;
Wie ik ooit was is langzaam aan ’t gewricht verdwijnen.

De kleren weet ik moeizaam om me heen te wrikken.
De toekomst is vergeten, ik moet naar de wc.
De trap kraakt in mijn kop, ik vecht met elke tree.
’t Ontbijt staat heel lief klaar om zomaar in te slikken.

Herinneringen zijn het brood van deze morgen.
Mijn stem klinkt hol, zoekt naar vergeten woorden.
Ik wil zo graag met jou naar paradijselijke oorden,
Maar onze daden zijn beperkt door vele mantelzorgen.

De rug steeds krommer en de knie stagneert bij ’t lopen.
Toch sta ik op, waarachtig, met de wil van toen,
Onhandig, niet om aan te zien, al jaren met pensioen.
Al ben ik niet meer die ik was, ik ben nog niet verzopen.

Ik dank mijn trouwe lezerschare voor hun medeleven…

Pierre

Het bericht Column: ‘Ondanks mijn waarschuwingen…: verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.