❌

Lees weergave

Herinrichting Rondehoep Oost bijna twee keer zo duur: wat krijgen inwoners voor vier ton extra?

OUDER-AMSTEL – De herinrichting van de Rondehoep Oost valt fors duurder uit dan oorspronkelijk gepland. Waar de gemeente eerst uitging van 395.000 euro, ligt er nu een ontwerp met een prijskaartje van 789.000 euro. Dat is bijna vier ton extra. De gemeente kiest bij voorkeur voor een inrichting met klinkers, zodat de weg beter aansluit op de Kerkstraat en ’t Kampje. Maar waarom lopen de kosten zo hoog op, welke goedkopere mogelijkheden zijn er en hoeveel invloed hebben omwonenden eigenlijk gehad op de plannen?
Van nieuw asfalt naar klinkers

Volgens de gemeente is de kostenstijging vooral het gevolg van een verandering in de plannen. In de oorspronkelijke begroting was alleen rekening gehouden met het aanbrengen van een nieuwe asfaltlaag op de dijk. Inmiddels liggen de ambities hoger. Tijdens de raadsvergadering van 13 november 2025 nam de gemeenteraad een motie aan waarin het college werd gevraagd te onderzoeken wat het zou kosten om het gedeelte van de Rondehoep Oost tussen de Kerkbrug en het Gezellenhuis op dezelfde manier in te richten als de Kerkstraat en ’t Kampje. Dat onderzoek leverde verschillende ontwerpen op. De voorkeur gaat uit naar ontwerpvariant 3, waarbij klinkers worden gebruikt in plaats van asfalt. Ook moeten de fundering en de opbouw van de weg worden aangepast. Daarnaast wordt rekening gehouden met het principe ‘natuurlijk sturen’. Daarbij wordt de weg zo ingericht dat automobilisten en andere weggebruikers door de uitstraling en indeling van de omgeving vanzelf worden gestimuleerd om veilig te rijden. Het gaat dus niet alleen om verkeersborden of snelheidsbeperkingen, maar ook om hoe een weg eruitziet en aanvoelt. Volgens de gemeente is de nieuwe kostenraming bovendien aanzienlijk nauwkeuriger dan de oorspronkelijke berekening. Op de vraag of de eerste begroting onvoldoende rekening hield met de werkelijke kosten en wie daarvoor verantwoordelijk is, geeft de gemeente geen rechtstreeks antwoord. Wel benadrukt zij dat het oorspronkelijke plan veel eenvoudiger was.

Goedkopere oplossingen mogelijk

De gemeente heeft ook twee goedkopere alternatieven onderzocht. Bij de eerste mogelijkheid krijgt de dijk nieuw asfalt, gecombineerd met maatregelen volgens het principe van natuurlijk sturen. Bij de tweede mogelijkheid wordt tussen de Kerkbrug en het Gezellenhuis rood asfalt aangebracht met zogenoemde ‘streetprint’. Daarbij wordt een klinkerpatroon in het asfalt gedrukt, waardoor de weg de uitstraling van een klinkerbestrating krijgt. Het gedeelte tussen het Gezellenhuis en de Benninghbrug wordt dan ingericht volgens het principe van natuurlijk sturen.

Toch gaat de voorkeur uit naar de duurdere derde variant. Daarmee krijgt het gedeelte tussen de Kerkbrug en het Gezellenhuis een inrichting die aansluit bij de Kerkstraat en ’t Kampje. Volgens de gemeente komt deze keuze rechtstreeks voort uit de wens van de gemeenteraad. Die vroeg immers om te onderzoeken wat een dergelijke inrichting zou kosten. Wat inwoners voor de extra 394.000 euro terugkrijgen, zit volgens de gemeentelijke toelichting vooral in de keuze voor klinkers, de aangepaste wegconstructie en de inrichting van de weg. Een afzonderlijke financiële onderbouwing van deze onderdelen geeft de gemeente in haar reactie niet.

 

Bewoners mochten meepraten

Ook omwonenden hebben hun wensen en ideeën voor de herinrichting kunnen doorgeven. Dat gebeurde schriftelijk en tijdens een aanvullend overleg met een groep aanwonenden in september. Volgens de gemeente hebben deze gesprekken daadwerkelijk tot aanpassingen in het ontwerp geleid. Vooral de ligging van de parkeervakken was daarbij onderwerp van gesprek.

Niet alle wensen van bewoners zijn overgenomen. Zo zijn verzoeken om bepaalde gedeelten van de weg privé te mogen gebruiken afgewezen. Op de vraag waarom die verzoeken niet zijn gehonoreerd, gaat de gemeente in haar reactie niet verder in. De woordvoerder benadrukt dat de keuze voor de duurdere klinkerbestrating afkomstig is van de gemeenteraad en losstaat van de wensen van bewoners over de parkeervakken.

Bijna vier ton extra voor andere uitstraling

De herinrichting van de Rondehoep Oost draait daarmee niet alleen om onderhoud aan de weg, maar ook om de gewenste uitstraling van het gebied. Waar het in eerste instantie om een nieuwe asfaltlaag ging, ligt nu een plan op tafel dat beter moet aansluiten bij het karakter van het dorpscentrum. Daar hangt wel een aanzienlijk prijskaartje aan. Met een geraamd bedrag van 789.000 euro kost de voorkeursvariant bijna twee keer zoveel als het oorspronkelijke budget. De gemeente maakt duidelijk waar de hogere kosten vandaan komen, maar de vraag blijft of de gewenste uitstraling en aangepaste inrichting de extra investering van bijna vier ton rechtvaardigen. Het is uiteindelijk aan de gemeenteraad om die afweging te maken.

Bron: Astrid van der Vorm, woordvoerder/senior communicatieadviseur gemeente Ouder-Amstel
Foto: wikipedia

  •  

Oorlogsverhaal en indringende pianomuziek raken publiek in De Kleine Kerk

DUIVENDRECHT – Een aangrijpend verhaal over de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog, afgewisseld met klassieke pianomuziek, zorgde voor een bijzondere culturele middag in De Kleine Kerk in Duivendrecht. Schrijver en Libris Literatuurprijswinnaar Bert Natter en concertpianist Marcel Worms brachten afgelopen zondag literatuur en muziek samen in een concertlezing die indruk maakte op het publiek. De kerk was vrijwel volledig gevuld en de afwisseling tussen gesproken woord en muziek werd aan het einde beloond met een langdurig applaus.

De concertlezing was georganiseerd door de Culturele Stichting De Kleine Kerk Duivendrecht (CSDKKD), die voor deze bijeenkomst twee bekende namen uit de literaire en muzikale wereld had uitgenodigd. Ook de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) Ouder-Amstel ondersteunde het programma.

Aangrijpend verhaal over de oorlog

Bert Natter begon de middag met een toelichting op zijn boek Aan het einde van de oorlog. Hij waarschuwde het publiek vooraf dat sommige passages behoorlijk heftig zouden zijn. De roman speelt zich af in de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog. Terwijl Russische troepen oprukken, raakt de zoon van een Duitse legercommandant vermist. Vanuit die gebeurtenis ontvouwt zich een verhaal waarin oorlog, onzekerheid en de ervaringen van verschillende personages centraal staan. Natter vertelde ook hoe hij zijn roman heeft opgebouwd. Voordat hij aan het verhaal begon, werkte hij 31 personages uit. Ieder kreeg herkenbare karaktereigenschappen en een eigen locatie. Daarmee wilde hij ervoor zorgen dat lezers de verschillende personen gemakkelijker uit elkaar kunnen houden. Tijdens zijn voordracht liet de schrijver bewust in het midden hoe het verhaal afloopt. Wel gaf hij het publiek een indruk van de verwarring en emoties waarmee de personages te maken krijgen. Een van hen vraagt zich af: “Wat is er de afgelopen tijd gebeurd? Was dit wel echt?”

Muziek versterkt het verhaal

De pianomuziek van Marcel Worms sloot aan bij de onderwerpen uit de roman. In het boek verwijst Natter onder meer naar composities van Wagner en Beethoven. Die muzikale verbinding vormde de basis voor de samenwerking tussen schrijver en pianist. Worms, die al eerder in De Kleine Kerk optrad, speelde pianostukken die aansloten op de passages die Natter voorlas en toelichtte. In totaal wisselden de twee elkaar zes keer af. Door deze opzet kreeg het publiek niet alleen een beeld van de gebeurtenissen in het boek, maar werd ook de emotionele betekenis ervan door de muziek versterkt. De oorlogsgeschiedenis heeft bovendien een persoonlijke betekenis voor Worms. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verloor hij meerdere familieleden. Ook bij die achtergrond werd tijdens de bijeenkomst stilgestaan.

Bijna volle kerk

De combinatie van literatuur en live uitgevoerde pianomuziek viel in de smaak bij de bezoekers. De vrijwel volle kerk luisterde naar de afwisselende voordrachten en muziekstukken. Na afloop kregen Natter en Worms een enthousiast applaus. De bijeenkomst laat volgens de organisatie zien hoe verschillende kunstvormen elkaar kunnen aanvullen en samen een verhaal op een andere manier tot leven kunnen brengen.

Meer culturele activiteiten op komst

De Culturele Stichting De Kleine Kerk Duivendrecht blijft de komende maanden activiteiten organiseren voor een breed publiek. Daarbij wil de stichting verschillende vormen van kunst en cultuur een podium bieden. Ook de samenwerking met OBA Ouder-Amstel krijgt mogelijk een vervolg. De verwachting is dat beide organisaties in de toekomst vaker gezamenlijk culturele bijeenkomsten opzetten. Met de concertlezing van Natter en Worms heeft De Kleine Kerk opnieuw laten zien dat ook een kleinere locatie een podium kan bieden aan landelijk bekende schrijvers en musici.

Bron en foto: Dorp Duivendrecht, Henk-Peter Blok

  •  

Brug bij Ouderkerk aan de Amstel minder toegankelijk tijdens Amsterdam Marathon

OUDERKERK AAN DE AMSTEL – Weggebruikers moeten zondag 18 oktober rekening houden met verkeershinder in verband met de Amsterdam Marathon. Langs de weg staan inmiddels gele waarschuwingsborden waarop automobilisten worden gewezen op mogelijke hinder op de dag van het hardloopevenement.

De TCS Amsterdam Marathon vindt zondag plaats in Amsterdam en de omliggende regio. Het evenement trekt veel hardlopers en toeschouwers en kan gevolgen hebben voor de verkeersdrukte in de omgeving van Ouderkerk aan de Amstel.

Ook de bereikbaarheid van de brug bij Ouderkerk aan de Amstel kan aandacht vragen, mede vanwege de werkzaamheden aan de brug.

Welke verkeersmaatregelen precies van kracht zijn en wat de gevolgen daarvan zijn voor de bereikbaarheid van Ouderkerk aan de Amstel, is nog niet duidelijk. Weggebruikers wordt geadviseerd vooraf hun route te controleren en rekening te houden met extra reistijd.

Auteur: Cisca van Driel (Streek 44)

  •  

OBA Duivendrecht (en Ouderkerk) staat open voor ideeën

Afgelopen zondag was de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) betrokken bij de concertlezing van auteur Bert Natter en pianist Marcel Worms. Het was een geslaagde samenwerking tussen OBA Ouder-Amstel en de culturele stichting De Kleine Kerk Duivendrecht (CSDKKD). Een samenwerking die vanuit de OBA smaakt naar meer, met organisaties én met de bewoners van Duivendrecht.

Rosa Smits en Beertje de Savornin Lohman werken bij OBA Ouder-Amstel, met vestigingen in Duivendrecht en Ouderkerk aan de Amstel. De OBA Duivendrecht kennen we van boeken lenen, (digitale) kennis delen, voorlezen en nog veel meer. Maar er zijn ook volop nieuwe plannen. De dames vertellen over hun ambities: “We willen van OBA Duivendrecht (en ook Ouderkerk aan de Amstel) een nog bruisendere bibliotheek maken, waar van alles te beleven is voor jong en oud.”

Over de manier waarop ze dat willen bereiken, zeggen ze: “We willen graag samen met buurtbewoners en organisaties meer activiteiten organiseren. Een creatieve workshop, een lezing, een boekenclub… We staan open voor alle ideeën!” De beide bibliotheekmedewerkers hebben zelf een aantal suggesties in gedachten. “Wat nu al op het programma staat, is een wekelijkse spellenavond. Je kunt dan aanschuiven voor klassieke bordspellen, rollenspellen zoals Dungeons & Dragons en spannende groepsspellen zoals Blood on the Clocktower. Ook is er ruimte om Warhammer-miniaturen te beschilderen.”

Tijdens het Festival van Ontmoeting bleek al hoeveel spelplezier er in Duivendrecht zit. Ook wethouder Jeroen Klaasse schoof spontaan aan bij een spelletjestafel.

De dames vervolgen: “Afgelopen zondag organiseerden we samen met De Kleine Kerk de prachtige concertlezing met Bert Natter. Dat was een groot succes! We staan dus ook open voor samenwerkingen met externe locaties, clubs, ondernemers en andere initiatieven.”

Deze initiatieven sluiten goed aan bij de plannen om in het Dorpshuis en op het Dorpsplein ruimte te bieden aan nieuwe activiteiten. Zo denken welzijnsorganisatie Coherente, Stichting Dorpshuis Duivendrecht en andere organisaties samen na over de verschillende ontwikkelingen op en rond het Dorpsplein. Bij de gemeente loopt een onderzoek naar de mogelijkheden, waarbij recent een drietal participatieronden zijn afgehandeld.

Wil jij iets organiseren voor of samen met andere buurtbewoners? Mail Rosa en Beertje dan via duivendrecht@oba.nl. Zij helpen je graag om je idee te realiseren!

Auteur en Foto: Henk P. Blok (DorpDuivendrecht)

  •  

Gratis huiswerkbegeleiding in Duivendrecht (woensdag)

Duivendrecht is al tientallen jaren voor vele jonge dorpsbewoners, maar ook scholieren van buiten de grenzen, een adres voor huiswerkbegeleiding. In Duivendrecht ken je o.a. het instituut IBOS (IBOS Bedrijfs- en Onderwijs Selectie).

Nieuw dit schooljaar is huiswerkbegeleiding van Smile Bijles in Duivendrecht. Elke woensdag van 16 – 19 uur zijn er een aantal plekken beschikbaar voor gratis huiswerkbegeleiding in het Clubhuis van het Jongerenwerk van welzijnsorganisatie Coherente. Middelbare scholieren die hulp nodig hebben bij het plannen van hun huiswerk, leren voor toetsen of extra bijles voor een vak kunnen zich aanmelden voor een intakegesprek via deze link. Meer info via Jop (j.langenhoff@coherente.nl of 06-2840 6384).

Jeugdhonk.jpg

foto’s: het clubhuis aan de Lunaweg en de studiezaal.
Auteur: Henk P. Blok

  •  

’t Vervoertje Duivendrecht zoekt nieuwe vrijwilligers

De vervoersdienst ’t Vervoertje is nu twee jaar actief in Duivendrecht. De dienst heeft in de afgelopen jaren een vaste plek gekregen voor inwoners die minder mobiel zijn en moeite hebben om zelfstandig ergens naartoe te gaan. De vervoersdienst draait op vrijwilligers en doet een beroep op chauffeurs die willen rijden. Daarnaast is er ruimte voor een extra planner om de bewoners die een rit aanvragen te koppelen aan één van de chauffeurs.

’t Vervoertje ontstond vijf jaar geleden in Ouderkerk aan de Amstel. De bedoeling was om inwoners die minder mobiel zijn te helpen met hun vervoer. Met vrijwillige chauffeurs uit het dorp werd de vervoersdienst opgezet, twee jaar geleden is ook in Duivendrecht gestart.

Inmiddels ruim honderd klanten

Voor de start in Duivendrecht werd een oproep gedaan via het Weekblad Ouder-Amstel en in het eigen netwerk. Al snel meldden zich ongeveer vijftien vrijwillige chauffeurs. Ook werden organisaties in Duivendrecht benaderd, waaronder Coherente, de huisartsenpraktijk en andere zorg- en hulpverleningsorganisaties. In oktober 2024 werd de eerste klant in Duivendrecht vervoerd. Momenteel maken meer dan honderd minder mobiele bewoners gebruik van ’t Vervoertje. Naast bezoeken aan de huisarts, tandarts of het ziekenhuis worden mensen bijvoorbeeld naar sociale activiteiten van Coherente of de Voedselbank in Diemen gebracht. Voor sommige inwoners is het openbaar vervoer geen eenvoudig alternatief. Met een rollator naar een halte lopen, instappen of reizen in een volle bus of tram kan lastig zijn. ’t Vervoertje biedt dan een laagdrempelige aanvulling. De mensen worden tegen een kleine vergoeding vervoerd, afhankelijk van de bestemming. Per maand zijn er gemiddeld 75 ritjes.

Nieuwe chauffeurs en planners gezocht

De organisatie wil de vervoersdienst ook in de toekomst kunnen blijven aanbieden en heeft daarom voortdurend nieuwe chauffeurs nodig. Chauffeurs rijden met hun eigen auto en kunnen zelf kiezen hoe vaak ze beschikbaar zijn. Dat kan bijvoorbeeld een ochtend of middag per week zijn, maar ook één keer per twee weken. Daarnaast beschikt ’t Vervoertje over een groep flex-chauffeurs die via een app worden benaderd wanneer er een rit beschikbaar is. Er worden één of twee nieuwe planners gezocht. Een planner heeft ongeveer eens per drie à vier weken een dienst. Tijdens die dienst worden aanvragen aangenomen en wordt gekeken welke chauffeur beschikbaar is. Nieuwe planners worden ingewerkt door ervaren vrijwilligers. Wie als chauffeur of planner wil helpen, kan meer informatie vinden via de website van ’t Vervoertje. Ook zijn informatie en folders te vinden bij onder meer het Dorpshuis, de bibliotheek en de huisarts. Zie: meer informatie: ’t Vervoertje Duivendrecht

Naast ’t Vervoertje kunnen minder mobiele bewoners van Ouder-Amstel ook gebruikmaken van Wmo-vervoer via RMC. Amstelveen kent de dienst AutoMaatje (via de ANWB). In Amsterdam kent men diensten als GoudenKnarren (Nieuw-West) en HeenenWeer (Centrum). Sinds 2025 rijdt in Diemen de dienst Op en Neer. Daarnaast zijn er taxidiensten beschikbaar. En ongetwijfeld wordt er ook een beroep gedaan op familieleden, buren en kennissen.

WhatsApp Image 2026-09-28 at 15.59.37.jpeg

Auteur: Henk P. Blok (DorpDuivendrecht)
Foto front: 2 planners van ’t Vervoertje present tijdens Festival van Ontmoeting.
Foto onder: het herkenbare logo van ’t Vervoertje.

  •  

Foto 621: verzin en win

Door: Arjen Vos. De zoekgroep geelpoothoornaar Aalsmeer-Kudelstaart heeft het er maar druk mee: zoveel mogelijk nesten proberen te vinden en te ruimen voordat de koninginnen uitvliegen om elders nieuwe volkeren te stichten. Dat het vorige week raak was in de Mendelstraat, was mooi maar de strijd is zeker nog niet gestreden. De oproep van de zoekers om vooral omhoog te blijven kijken in toppen van bomen en mogelijke nesten te melden blijft de komende weken actief.

Om de aandacht op het schadelijke insect vast te houden zetten we de geelpoothoornaar daarom ‘in the picture’ bij verzin en win. Bedenkt u er een passende kop of onderschrift bij? Gaan we terug naar de aankondiging van een nieuwe bakkerij in de Zijdstraat, dan huldigen we deze keer Anita van der Meijden. Zij bedacht: ‘Die komt een graantje meepikken…’ En dat is, hoe toepasselijk, goed voor twee Broodjes van de Zaak. Binnenkort volgt de bevestiging Anita.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen; het woord is weer aan u.

(Foto’s: Arjen Vos)

 

Het bericht Foto 621: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

  •  

Column: ‘Groeten uit het afvoerputje van Aalsmeer’

Door: Ilse Zethof. Door het stoppen van Kudelstaarter Paul Bras als mijn medecolumnist, kreeg ik onlangs van hoofdredacteur Arjen de vriendelijke waarschuwing dat ik nu de enige ben die Kudelstaart als columnist vertegenwoordigt op dit mediaplatform. Een zware verantwoordelijkheid. Het lot van ons dorp rust nu blijkbaar een beetje op mijn schouders. Geen druk verder, maar ik zal mijn best doen. Hoewel ik hier als Brabantse niet geboren en getogen ben, voel ik me na ruim dertig jaar inmiddels toch ook een ambassadeur van de ‘Parel aan de Poel’, zoals ons dorp vaak liefdevol genoemd wordt. “Ik ben een Kudelstaarter en ik ben er groos mee.” Ik hoop dat ook ik dit inmiddels mag roepen van de ‘die hard’ Kudelstaarters….

Ik vind wel dat ons mooie dorp regelmatig tekort wordt gedaan. Soms wordt er wat meewarig over gesproken, soms lijkt het zelfs een beetje vergeten te worden. Dat is al vaker geroepen door trotse Kudelstaarters, maar ik vind dat we hier toch aandacht voor moeten blijven vragen. Of het iets verandert? Waarschijnlijk niet, maar ook ik blijf het proberen.

Je hoort regelmatig opmerkingen, vooral van Aalsmeerders, die zeggen dat ze nog niet dood gevonden willen worden in Kudelstaart. Sommigen noemen het zelfs het afvoerputje of het aanhangsel van Aalsmeer. Alsof we een vergeten achtertuin zijn waar de gemeente af en toe nog eens naar omkijkt. Onzin, wat mij betreft. Kudelstaart is gewoon een fijne plek om te wonen. Misschien een beetje kneuterig hier en daar, maar juist dat heeft zijn charme. Wie behoefte heeft aan drukte, files en parkeerproblemen kan die prima ergens anders vinden. Hier groeten mensen elkaar nog op straat. En als je iets heftigs meemaakt of ergens een fout maakt, weet het halve dorp dat ook meteen. Dat dan weer wel. Maar eerlijk is eerlijk, bijna iedereen vindt zijn of haar eigen woonplaats toch de mooiste van de wereld?  En laten we toegeven, het is ook gewoon een nationale hobby om af en toe lekker te zeuren over andere plaatsen. Prima hoor. Wees maar lekker trots op je eigen dorp of stad, maar gun anderen hetzelfde plezier.

Uiteraard valt er ook in Kudelstaart genoeg te mopperen. Ik zucht regelmatig als ik weer door de drukte moet of om moet rijden vanwege de langdurige afsluiting van de Kudelstaartseweg. En waarschijnlijk krijgen we bij ons in de buurt straks ook nog een flinke dosis bouwverkeer en daarna extra drukte door de nieuwe woonwijk. Maar tegelijkertijd snap ik ook waarom het gebeurt. Als je ergens wilt wonen, moeten er uiteindelijk ook huizen komen. En juist ik roep dat Kudelstaart zo mooi is om te wonen, dus ik mag niet zeuren.

Wie iets dieper in de geschiedenis duikt, ontdekt trouwens dat Kudelstaart veel meer is dan een buitenwijk van Aalsmeer. Ons dorp heeft een eigen verhaal. Sterker nog, Kudelstaart had eerder een naam dan Aalsmeer. Het dorp lag ooit zelfs deels in Holland en deels in Utrecht. Best bijzonder voor een plaats die door sommigen nog steeds wordt gezien als dat nietszeggende gehuchtje. Pas in de negentiende eeuw werden die gebieden stap voor stap bij Aalsmeer gevoegd. Kudelstaart ontstond dus niet dankzij Aalsmeer. Je zou eerder kunnen zeggen dat Aalsmeer er een mooi stuk dorp bij kreeg met een rijke historie.

En dan nog een aardig historisch feitje wat veel mensen niet weten. Kudelstaart had ooit iets wat Aalsmeer nooit heeft gehad: een vliegbasis voor watervliegtuigen. Terwijl elders nog vooral over weg en water werd gereisd, stegen hier gewoon vliegtuigen op vanaf de Westeinderplassen, met als basis de jachthaven. Het heeft niet lang bestaan doordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak en de Duitsers het ontdekten, maar toch. Niet veel dorpen kunnen zeggen dat ze een eigen watervliegveld hebben gehad.

Buurman Aalsmeer is groter, drukker en economisch misschien belangrijker. Maar Kudelstaart heeft iets wat je niet in cijfers kunt uitdrukken: een sterke dorpsziel. Wie hier woont kent de gezichten van het schoolplein, uit de winkels, langs de sportvelden en bij de dorpsactiviteiten. Denk aan de evenementen van de Pretpeurders, die voor het dorp een belangrijke verbindende factor zijn. De unieke Veiling Kudelstaart voor Kudelstaart en feestweek in juni en noem maar op. Of aan Restaurant Oevers, de Ruif of Café Op de Hoek, waar je vrijwel nooit binnenloopt zonder iemand tegen te komen die je kent. De kans dat je ongemerkt een drankje drinkt, is niet zo groot, maar wel gezellig. Dat maakt Kudelstaart bijzonder. Het is groot genoeg om alle belangrijke voorzieningen te hebben, maar klein genoeg om elkaar nog te kennen. In een tijd waarin veel steeds anoniemer wordt, is dat misschien wel een van de meest waardevolle voorzieningen die er hier zijn.

Natuurlijk, Kudelstaart hoort bestuurlijk bij Aalsmeer. Dat is nu eenmaal zo. Maar historisch gezien geldt net zo goed dat Aalsmeer ooit Kudelstaart erbij kreeg. En sommige huwelijken blijven, zelfs na ruim tweehonderd jaar, gewoon een verbintenis tussen twee sterke persoonlijkheden. Laten we daarom vooral genieten van elkaars mooie kanten. Aalsmeer mag best trots zijn op Aalsmeer. Maar wij mogen minstens zo trots zijn op Kudelstaart. En dat zijn we en blijven we ook!

Ilse Zethof is communicatieadviseur, tekstschrijfster en één van de oprichters van AalsmeerVandaag. Vanuit Brabant door de liefde in Kudelstaart beland en ingeburgerd. Eigen bureau én in dienst bij Ons Tweede Thuis. Sociaal en open type met zwak voor kinderen en gehandicapten. Doet veel vrijwilligerswerk.

 

Het bericht Column: ‘Groeten uit het afvoerputje van Aalsmeer’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

  •  

Paul Bras stopt als columnist

Door: Arjen Vos. Met 60 columns achter zijn naam behoort Kudelstaarter Paul Bras tot een van onze columnisten van het eerste uur. Op zijn eigen mild-kritische wijze maar altijd met zijn in positieve inkt gedoopte pen, nam hij de lezer vanaf het begin van AalsmeerVandaag in 2014 mee in de kwesties van zijn geliefde dorp maar schuwde hij ook landelijke perikelen niet om zijn licht over te schijnen.

Helaas komt aan die indrukwekkende reeks een einde. Paul geeft aan dat hij het met plezier gedaan heeft maar ‘dat het mooi geweest is’. Hij maakt graag plaats voor de jongere garde die met een andere invalshoek over de dingen die spelen kan schrijven. We hebben dus een vacature en zijn op zoek naar een schrijver die de uitdaging aandurft. We hebben uiteraard een voorkeur voor een kandidaat uit Kudelstaart en aangezien vrouwen enigszins ondervertegenwoordigd zijn in ons columnistencollectief, hopen we een dame te kunnen strikken.

Rest ons voor Paul Bras een diepe buiging te maken en hem en public hartelijk te bedanken voor zijn vele fraaie bijdragen. Graag verwijzen we ook nog naar het bezoek dat we bijna acht jaar geleden brachten aan Paul in onze huizenserie: ‘Hoe woont het er eigenlijk…?’

Het bericht Paul Bras stopt als columnist verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

  •  

Poelparels (5): Het troosteiland van Roland en Joke

Door Janna van Zon

Aalsmeer – Roland en Joke komen uit Gouda en nemen Goudse stroopwafels mee. Zij hebben zich verheugd op ons gesprek. Ook dit wordt – evenals de voorgaande gesprekken met de andere eigenaren van de Poelparels – weer een mooi betoog hoe belangrijk het eiland voor hen is. Beiden zijn werkzaam in een artsenpraktijk. Voor hen is het eiland een plaats waar je je kunt opladen, energie kunt verzamelen voor weer een week luisteren en handelen naar patiënten die hun aandacht verdienen. 

Het eiland als toevluchtsoord

Beiden komen uit een groot gezin en zijn opgevoed met liefde voor mens, dier en natuur. Mooi hoe er met passie wordt verteld over het eerste contact dat de ouders hadden met de eilandjes. Water en een koeltas mee. Eerst de Ringvaart over roeien met een ijzeren boot. Zij mochten een schuilhutje gebruiken van de tuinder waar zij een landje huurden voor de stoeltjes. Een emmer diende als WC en er was een kooktoestelletje dat werkte op gas. Iedereen was welkom en na al die jaren is daar weinig aan veranderd. De kinderen van toen zijn de grootouders van nu en ontmoeten elkaar nog steeds op een eiland dat dient als toevluchtsoord, waar plezier wordt gemaakt, gelachen en gehuild, waar een luisterend oor vanzelfsprekend is maar ook alle ruimte voor de stilte. Samen één zijn met de natuur en de ander helpen wanneer dit nodig is. Dat maakt de wereld zoveel mooier.

Het eiland als inspiratiebron 

Wat Roland en Joke hun nageslacht, familie en vrienden willen meegeven is hen laten ervaren hoeveel schoonheid er op het eiland valt te ontdekken, een grote inspiratiebron is voor mooie gedachtes, gevoelens, verhalen en creaties. Voor één van de zonen – ook arts – lokte de Rietveldacademie waar kunst op de eerste plaats staat, waar je als student de basis vindt om de mooiste fantasieën te realiseren. Wanneer je dan het geluk hebt van- jongs-af-aan de natuur te kunnen ontdekken dan is dat de mooiste aanvulling om geweldige installaties te creëren. Tijdens het gehele traject leefden de vrienden mee en zagen hoe de natuur voor wonderen kan zorgen. 

Een eiland vol avontuur

“Ons eiland is het beleven van één groot avontuur, het is een ontdekkingstocht waar je jezelf kunt zijn, hier voelt het leven als iets puurs. Daarom zijn wij hier ook zo graag. Nog steeds roeien wij met ons kleine bootje de Ringvaart over op weg naar ons rustoord waar ook hard wordt gewerkt, gesnoeid, gemaaid, gezaaid en geplant.” In de takkenwal huizen inmiddels heel veel beestjes, zij vinden er een mooi onderkomen. De zelfgebouwde houten tipi is begroeid met gewas waaraan de vogels zich tegoed doen. De Gunnera – een Braziliaanse rabarberplant – niet bepaald een lieverdje, eist met zijn scherpe stekels zijn eigen ruimte op maar is een prachtige fotogenieke blikvanger. Ook Bob is onder de indruk van deze uitheemse plant. Roland en Joke: twee bevlogen eiland-verblijvers die niet alleen voor zichzelf een geweldige plek hebben gecreëerd maar daar zoveel anderen van laten meegenieten. 

Foto: De Braziliaanse rabarberplant op het eiland van Ronald en Joke. Foto: Bob van den Heuvel

Het bericht Poelparels (5): Het troosteiland van Roland en Joke verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

  •  
❌