❌

Lees weergave

Foto 623: verzin en win

Door: Arjen Vos. Voor de opgave van deze week nemen we u weer een keer mee naar het voetbalveld waar u de spelers van FC Aalsmeer aandachtig ziet luisteren naar trainer Erwin Tump. De voetballers beleefden een wat moeizame start deze competitie en zweven in de onderste regionen van de ranglijst. Niet alleen aan de trainer om ze te motiveren en te inspireren, u mag ook een bijdrage leveren om ze in de winning mood te krijgen. Morgen (zondag) wacht de uitwedstrijd tegen HBC waartegen Aalsmeer vorig seizoen in twee wedstrijden negen tegendoelpunten om de oren kreeg en zelf niet één keer wist te scoren. Welk advies zou trainer Tump zijn team meegeven?

(Foto: Arjen Vos)

Bij de opgave van vorige week huldigen we Gery den Braber. Zij kwam op de valreep met de ingeving die goed is voor de Broodjes van de Zaak: ‘Een en al aandacht voor de cursus buikademhaling…’ Regelmatig is het in deze rubriek ‘de eerste de beste’, deze keer is het ‘lest best’. Van harte Gery, de bevestiging valt binnenkort in je postbus.

Wensen we u een inspirerende week en de voetballers een goede wedstrijd.

Het bericht Foto 623: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

  •  

Column: ‘Pramenracevaccin en crisiscolumnisten’

Door: Hermen de Graaf. Maandag aanstaande om 12 uur gaat het luchtalarm weer af. Net als ik zult u nonchalant uw schouders ophalen, als u het al opvalt. Onze West-Friese Stabij Bo zal even ongerust piepen, want het geloei irriteert de hond en maakt haar nerveus. Maar wat als het alarm opeens, aanstaande donderdag rond koffietijd, ook afgaat? Is het dan crisis, waar de overheid zo voor waarschuwt? Ik reken erop dat het pramenracevaccin en de columnisten van AalsmeerVandaag de dan broodnodige weerbaarheid zullen versterken…

Mogelijk merkt u vanaf woensdag al wat vreemde zaken. Het door u bestelde pakketje blijkt opeens te bestaan uit een dozijn luchtkussens in plaats van scheerzeep. Op uw bankrekening is €1 bijgeschreven met een merkwaardige code die u donderdag moet activeren omdat anders uw pas op uw mobieltje vervalt. U denkt onbewust aan die PHP-storing op internet – voor het eerst van uw leven vernam u het bestaan van dat besturingssysteem. Zou het toeval zijn dat dit samenviel met de cyberstoring bij de Appie?

Maar dan die donderdag, gelijk met het luchtalarm brandweer-, politie- en ambulancesirenes. U belt de buren, maar de verbinding is gestoord door een buitenlandse taal. U kijkt uit uw raam en ziet dat de deuren van de supermarkt tegenover uw huis dicht blijven, mensen slaan wanhopig op het onbreekbare glas. Normaliter spelen de schoolkinderen op het plein – in geen velden of wegen zijn ze te bekennen.

Ten einde raad vist u achter uw gereedschapskist uit het noodpakket nog een noodradiootje en gelukkig zijn de batterijen nog net niet leeg. U moet op zoek naar Radio Aalsmeer, want ooit heeft u gehoord dat via dat kanaal de lokale autoriteiten u informeren. En het parool is: ‘binnenblijven’, zoals u als kind is verteld als het luchtalarm afgaat. Uw altijd ongeruste buurman klopt op de deur, de bel doet het niet. ‘Zijn het de Russen?’ vraagt hij paniekerig met een angstige blik achter zijn brilletje.

Op de radio hoort u de geruststellende stem van Maarten Alderden, de eerste crisiscolumnist van AalsmeerVandaag. Hij vertelt dat er geen reden is voor paniek. Na zijn praatje voor de radio stapt hij op zijn fiets, met twee tegen elkaar geplakte bloemeninhoezers als megafoon om iedereen in het dorp tot rust te manen. Het bestuur van SPIE, zo vertelt hij ook, assisteert de gemeente met extra opvangcentra in de Oud-Katholieke kerk in Oost, De Spil in Kudelstaart en de Doopsgezinde kerk in de Zijdstraat. Het pramenracevaccin blijkt bij hen optimaal geactiveerd. Vaccinweigeraars worden door de columnisten Wilco Hoogeveen en Erik van Itterzon opgevangen in respectievelijk de watertoren en achter de schutting op de Hoge Dijk. Onze Kudelstaartse correspondent Ilse Zethof treedt op als liaison officer, ook voor Vrouwenakker en Calslagen. De vliegende reportercolumnist Arjen Vos fotografeert er lustig op los. Nestorcolumnist Pierre Tuning diept een Pennenstreek op uit het tijdperk van de oliecrisis in de vorige eeuw. Zijn collega routinier Dick Piet verkent gewapend met pen en notitieboekje de gevolgen voor een beschouwing achteraf. En Anna-Maria Giannattasio huppelt tussen de opvangcentra heen en weer en tovert de bedrukte stemming om in vrolijkheid. U leest het goed: het pramenracevaccin en uw columnisten van AalsmeerVandaag staan paraat. Ook de politiek geëngageerde columnist Joop Kok draait mee met relativerend commentaar.

De crisiscolumnisten constateren bij de Aalsmeerse inwoners toch ook wel een achterstand in informatie. De noodpakketten voor 72 uur zijn nog niet overal op orde, om het maar voorzichtig te stellen.

Voor het geval u deze apocalyptische afspiegeling van een catastrofale situatie beschouwt als oorloghitserij: daar heeft u een minister van Defensie voor, die Rusland heeft uitgeroepen als vijand. Of anders die boerinnendame uit de Tweede Kamer, die toen de schappen van de Appie niet gevuld waren en de grootgrutter niet kon bezorgen, speculeerde op voedselrellen.

Deze columnist van dienst deze week rekent op de sámenredzaamheid van Aalsmeerders. Dat gaat, zoals onze oud-wethouder Robbert-Jan van Duin het noemde een stap verder dan zélfredzaamheid. En ik mag ook rekenen op offensievere informatie vanuit de gemeentelijke autoriteiten, in de wetenschap dat achter de schermen al best hard gewerkt is aan een basis voor maatschappelijke weerbaarheid. Eerder dit jaar werden we er in de Doopsgezinde kerk over bijgepraat door burgemeester Gido Oude Kotte en Erik Kreike. Dat was in zekere zin geruststellend.

Maar maatschappelijk kan er nog wel een schepje bovenop. Zo’n noodpakket is zo geregeld. En elkaar een beetje helpen zit in onze genen. Erop voorbereid zijn, dat is nog wel een dingetje, en een stapje verder dan hopen op het pramenracevaccin of crisiscolumnisten…

Hermen de Graaf werkte in de sierteelt en -handel. Aalsmeerder, geboren en getogen in West-Friesland. Twittert over politiek, #wandelinghond en meer. Was CDA-Statenlid in provincie Noord-Holland. Jongleert graag met rentmeesterschap en samenredzaamheid.  Eigenwijze kerel (vindt hij zelf niet).

Het bericht Column: ‘Pramenracevaccin en crisiscolumnisten’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

  •  

Poelparels (7): Een wereld van schoonheid

Door Janna van Zon

Aalsmeer – Wanneer Johan en Coby de grote deuren van het Huiskamermuseum binnenstappen is dat in een wereld van stilte die zij ook ervaren wanneer zij met hun boot de Zeester door het water vlieden. Het blijkt dat je serene stiltes van schoonheid op meerdere wijze kunt beleven. 

Droom eiland te koop 

Johan en Coby hebben zich voor dit gesprek goed voorbereid. De meegenomen foto’s – gemaakt in 2002 – het jaar waarin zij hun droom kunnen verwezelijken om hét eiland te bemachtigen waarvan zij al zo lang tegen elkaar zeggen: “Als wij dat nu eens kunnen kopen.” Voor Bob – bij alle gesprekken aanwezig – zijn de foto’s mooie nostalgische herinneringen, ook te lezen in zijn boekje Bob in de Bovenlanden. Want het is Bob die in 2002 het eiland overdraagt aan dit sportieve echtpaar. De voorgeschiedenis is snel verteld. Met de Zeester – in 1978 aangeschaft – worden lange reizen gemaakt door Friesland, over het Waddengebied en de Westeinderplassen. Het altijd zwaaien naar elkaar zorgt voor verbinding,  persoonlijk contact volgt als vanzelfsprekend. Er ontstaan gesprekken en de wens op zoek te zijn naar een eigen eiland is niet tegen dovemans oren gezegd. “Op een dag, na een mooie en lange tocht, staat Jan aan de wallenkant. Als wij aan komen varen schreeuwt hij met het enthousiasme zoals wij hem kennen: ‘Goed nieuws er is een eiland te koop’. En laat nu precies dát eiland waar wij al zolang een oogje op hadden.”  

Hard werken met elkaar 

De foto’s wijzen uit hoe hard er gewerkt is. De mooiste verhalen buitelen over elkaar heen en er wordt veel gelachen. Het is een genot om naar te luisteren. “De hulp die wij kregen van familie en vrienden – het eiland dat na het overlijden van Bob z’n vader inmiddels wel wat onderhoud behoefde – was overweldigend. Met elkaar hebben wij het eiland kunnen transformeren tot een wereld van schoonheid.” Of zij deze wereld kunnen beschrijven? Daar hoeft niet over nagedacht te worden het antwoord is direct paraat. “Het is de vrijheid en de stilte op het water  en de vrolijkheid op de eilanden, die combinatie maakt het tot een fantastisch bezit.” De naam van fotograaf Jaap Spaander valt, van zijn hand zijn de prachtige foto’s van De Zeester. “Deze boot brengt ons zoveel plezier.”  

Het potkacheltje 

De magische aantrekkingskracht van het eiland beperkt zich niet alleen tot de zomer, ook op koude winterdagen lokt het eiland. De ontstane vriendschap tussen de eilandbezitters houdt iedereen jong. Na een frisse neus halen met z’n allen om het potkacheltje of van eiland naar eiland varen en aan een lange mooi gedekte tafel genieten van heerlijke zelf gemaakte gerechten. “Iedereen maakt hier altijd zoveel werk van. Weet je, wij passen op elkaar, hebben veel voor elkaar over en dat maakt de vriendschap ook zo mooi.”  

Grenzen verleggen 

En dan is daar de dag dat je van de arts hoort dat je een spierziekte hebt waardoor beweging beperkt wordt. Hoe ga je dan verder? Niet bij de pakken neer zitten vindt Johan maar de uitdaging aangaan. Je realiseren dat met aanpassingen zoals een steiger, een paar palen waaraan je je vast kunt houden nog mogelijkheden zijn. “Je bent pas afgeschreven als je niet bereid bent je grenzen te verleggen, zo creëer meer ruimte. De hulp die ik daarbij krijg van de eilandenvrienden maakt dat mogelijk.” 

Foto: Bob van den Heuvel (Het eiland van Johan en Coby).

Het bericht Poelparels (7): Een wereld van schoonheid verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

  •  
❌