Ouderkerk aan de Amstel – In het programma “Start Me Up” met Pieter en Emilie sprak makelaar Danny van Dam over de actuele situatie op de woningmarkt. Volgens Van Dam is het de afgelopen periode merkbaar rustiger geworden, mede door economische onzekerheid en stijgende energieprijzen. Maar vooral de nieuwe funderingscodes zorgen volgens hem voor grote zorgen op de huizenmarkt.

Amsterdam Zuidoost – In het radioprogramma “Start Me Up” met Pieter en Emilie vertelde initiatiefnemer Graciëla Hunzel-Rivero vol trots over de opening van ZOJazz Stage: een nieuwe culturele hotspot in het iconische Zandkasteel in Amsterdam Zuidoost. De locatie moet uitgroeien tot een bruisende plek voor muziek, talentontwikkeling en ontmoeting.

Luister het gesprek hier terug.

ZOJazz Stage is volgens Hunzel-Rivero veel meer dan alleen een concertzaal. Het project begon zes jaar geleden als een idee om de culturele infrastructuur in Amsterdam Zuidoost te versterken. “We hebben hier ontzettend veel talent en culturele rijkdom, maar nauwelijks plekken waar makers zich professioneel kunnen presenteren,” vertelt zij in de uitzending.

De nieuwe locatie bestaat uit een repetitiehuis, een concertzaal van 300 vierkante meter en een horecagelegenheid. De plek is gevestigd in het voormalige ING-complex het Zandkasteel, dat de afgelopen jaren is getransformeerd tot een modern “work, live & play”-gebied.

De officiële opening voor genodigden en samenwerkingspartners vond onlangs plaats, maar het publiek kan inmiddels ook kennismaken met de nieuwe hotspot. Er zijn rondleidingen, kinderprogramma’s, jazzoptredens en verschillende thematische muziekavonden gepland.

ZOJazz  Stage gaat werken met vaste programmalijnen verspreid over de week. Zo richt “Young Thursday” zich op jongeren en Gen Z, staat vrijdag in het teken van talent uit Zuidoost en draait zaterdag om internationale jazz met artiesten uit verschillende continenten. Op zondag is er een familiedag met muziek en andere culturele disciplines.

Graciëla Hunzel-Rivero is zelf ook geen onbekende in de muziekwereld. De zangeres, bandleider en ondernemer staat bekend als “The First Lady of Jazz” in Zuidoost en reist wereldwijd met het “New York Round Midnight Orchestra”.

Met ZOJazz Stage hoopt zij niet alleen een podium te bieden aan artiesten, maar ook een ontmoetingsplek te creëren voor bewoners van Zuidoost en omliggende gemeenten. “Mensen hoeven niet altijd naar de binnenstad voor cultuur,” aldus Hunzel-Rivero. “Dit is een plek voor ons allemaal.”

Meer informatie en het programma zijn te vinden via: ZOJazz Stage

Auteur: Pieter Kuijt
Foto: Jammfm

Door: Mariëlle Wegman. Kruipend richting de 600ste ‘Verzin en win’ houden we ons vandaag eerst nog even bezig met exemplaar 598. En ook dit keer blijkt maar weer dat dieren en werkende mannen nog steeds erg in trek zijn bij deze rubriek. Het is aan u om dat aan te tonen aan de hand van tientallen onderschriften. Maar niet voordat we eerst nog even terugblikken op de foto en inzendingen van de afgelopen week.

Met maar liefst 19 inzendingen hadden we er weer een hele kluif aan. We zouden een en ander bijna aan banden leggen. Bijna, want het sprong nog niet uit de band en konden we tomeloos genieten van de reacties. Het was weer een uitdaging om aan de redactionele burelen tot een overeenstemming te komen. Zoals elke week het geval is, kwamen we er weer uit met elkaar. Deze week gaan de eeuwige roem en broodjes naar keuze van de rubrieksponsor naar Nel Zwartendijk met haar onderschrift ‘Medewerker Repair Café op zoek naar 2deKansjes’. Nel van harte, even de bevestigingsmail afwachten, en dan kun je je prijs verzilveren bij Broodje van de Zaak.

Dan gaan we nu terug naar de foto van deze week. We laten even het gegeven los dat op Green Park de rotondes worden opgeleukt met sculpturen die hangen naar ‘nostalgie’. Want u maakt er ongetwijfeld iets veel leukers van. En met deze laatste woorden, geven wij zoals gewoonlijk het woord weer aan u. Zet ‘m op.

Het bericht Foto 598: verzin en win verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Dick Piet. “Wat sta jij daar nou te gluren?”

Mijn buurvrouw van even verderop kwam met haar hondje de poort ingelopen. Precies op het moment dat ik door het hek haar tuin in stond te koekeloeren. Wat ik eerder al stiekem bij mijn andere buren had gedaan.

“Ik zoek mijn groene gft-container,” zei ik. “Die heb ik vanmorgen aan de weg gezet, maar is nu pleite. Vermoedelijk heeft iemand hem per ongeluk meegenomen.” Ik zei nadrukkelijk ‘per ongeluk’, om niet kwaaddenkend over te komen. Blijkbaar klonk het weinig overtuigend, want mijn buurvrouw haastte zich te melden, dat zij mijn groene bak écht niet had.

“Nou ja,” zei ik, “degene die mijn bak heeft meegenomen komt vast snel achter zijn vergissing en staat hij straks weer aan de weg.” Overigens moet die persoon dan stront in zijn ogen hebben gehad, dacht ik. Ons huisnummer staat namelijk met koeienletters op de minicontainer. Mijn buurvrouw van even verderop, beloofde dat zij goed rond zou kijken als zij haar hondje weer ging uitlaten.

Ik had geen rust meer in mijn kont. Om de haverklap ging ik bij de verzamelplek kijken of de verloren vuilnisbak was teruggeplaatst. Telkens tevergeefs. Ik hoopte dat er uiteindelijk één container zou blijven staan. Want die moest dan van de bewoner zijn, die ‘per ongeluk’ mijn bak had meegenomen. Leek mij logisch. ’s Avonds laat stonden nog twee bakken aan de weg.

Er zat niks anders op dan de volgende ochtend opnieuw te gaan kijken. Ik kon er slecht van slapen. Wíe had het in zijn hoofd gehaald om mijn bak mee te nemen? Opzettelijk natuurlijk. Niks per ongeluk, daar geloofde ik niet meer in. Ongetwijfeld door iemand die in zijn tuin bezig is met snoeien en aan zijn eigen minicontainer niet genoeg heeft om zijn takkenbende in te dumpen.

Uiteraard was ik vroeg op. Gauw kijken. Alle bakken waren weg. Niet één omgeruild voor die van mij. Wat nu? Wachten tot Meerlanden weer langskomt om de vuilnisbakken te legen, leek mij de enige optie. Wie weet zou die van mij dan weer aan de weg staan. Tot de nok gevuld met tuinafval. Ik zou dan gaan uitzoeken wie dat had gedaan. Om vervolgens de bak bij hem voor de deur leeg te kieperen.

De ontknoping nadert…

Twee weken later. Het liefst had ik een camera bij de verzamelplek geplaatst. Kon ik goed in de gaten houden wie een bak kwam plaatsen. De dader op heterdaad betrappen. Nu had ik net werk om ter plekke poolshoogte te nemen. Bewoners moesten vast denken dat ik het heen en weer had. Kon mij niks schelen. Ik moest en zou er achter komen wie mijn geliefde groene bak had gejat.

De straat stond ‘vol’ met containers. Goed beschouwd zijn de bewoners daar mooi klaar met zo’n verzamelplek voor hun huis. Dagenlang tegen een rij bakken aan zitten kijken. Dat niet alleen. Als ze geleegd zijn, ligt er altijd een aantal ondersteboven op het trottoir. En ’s zomers stinken ze een uur in de wind. Maar goed, daar gaat het nu niet om. Mijn bak was er in geen velden of wegen te bekennen.

Ik gaf het op en besloot Meerlanden te bellen. Een vriendelijke vrouw hoorde mijn verhaal geduldig aan. Zonder enige discussie beloofde ze mij een nieuwe minicontainer. Die zou over een week in mijn voortuin worden geplaatst. “U hoeft er niet voor thuis te blijven, hoor,“ drukte ze mij op het hart. “U heeft uw best gedaan voor ons om de container terug te vinden, dus doen wij nu ons best voor u.”

Nu komt het…

Ze raadde me aan voortaan geen weken meer te wachten om een nieuwe container aan te vragen. “Moet ik dan niet eerst afwachten of mijn bak misschien weer boven water komt,” vroeg ik. “Nee hoor,” antwoordde ze, “dat gebeurt toch niet. Een vermiste container is zo goed als zeker bij het legen in de vuilniswagen gevallen.”

“Hó, wacht even. U gaat me toch niet vertellen dat mijn bak door de vuilniswagen is opgeslokt?”  “Ja, dat is zo goed als zeker. Dat komt regelmatig voor. Vooral de wat oudere minicontainers tuimelen nog al eens uit de grijper.” Ik ben verbijsterd, met stomheid geslagen. Bij het legen in de vuilniswagen gevallen… Wat een bak.

Dick Piet is journalist. Geeft zijn nieuwsgierigheid al meer dan een halve eeuw de vrije loop in de schrijverij. Schopte het tot hoofdredacteur van de Aalsmeerder Courant. Graaft op papier graag dieper dan anderen in naoorlogs Aalsmeer. Pleziert Aalsmeerders veelvuldig met foto’s van vroeger op platform ‘Je bent Aalsmeerder als…’ en met nostalgische filmavonden in de Feestweek waarvoor hij koninklijk onderscheiden werd.

Het bericht Column: ‘Wat een bak…’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door Janna van Zon

Aalsmeer – Marleen Bogaers is één van de geluksbrengers die gedurende het Geluksweekend zaterdag 20 en zondag 21 juni in de KunstKas de geluksplukkers weet te verrassen door iets te vertellen over numerologie en wat dat in het leven van de mens kan betekenen. Numerologie is de kennis van getallen en werd al eeuwen geleden door wijsgeren toegepast. Zo paste Pythagoras de energie van de getallen toe in wiskunde, de Maya’s en de Egyptenaren ontwikkelden een eigen getallensysteem. Het mooie van numerologie is, dat wanneer je kennis maakt met dit fenomeen, je steeds meer geïnteresseerd raakt omdat het zo veel te vertellen heeft. Natuurlijk is het geen wondermiddel, maar het kan wel een opening zijn naar iets waar naar je op zoek bent. Of een hulpmiddel dat zelfs een bevestiging kan zijn waarom je iets doet hetgeen weer kan leiden naar meer zekerheid.

Eigenlijk moet iedere geluksplukker zich een geluksmoment gunnen door met Marleen te gaan praten, want zij weet op haar wijze jouw leven te verrijken met nieuwe inzichten. Tijdens één van de inspiratiemiddagen heeft Marleen aan het Geluksteam over de waarde van numerologie verteld. Op zich was dat voor het hele team heel interessant want wanneer je het woord Geluksroute – de letters vertaal je in getallen – bij elkaar optelt dan kom je uit op het getal 55. Nu staat de energie van het getal 5 voor vrijheid, verandering, avontuur en ongebondenheid.  Tel je nu de twee 5-en bij elkaar op dan krijg je 10 en vervolgens is 1 + 0 = 1. De energie van het getal 1 staat weer voor leidinggeven doelgerichtheid, nieuwe start en zelfvertrouwen. Natuurlijk is dit maar een eenvoudig voorbeeld, maar het geeft wel de kracht van de Geluksroute aan. 

Een kaart trekken

Voor het weekend zelf heeft Marleen een leuk ‘cadeautje’ want zo kun je haar aanwezigheid wel beschouwen. Wie bij haar aanschuift mag eerst een aantal kaarten schudden en vervolgens een kaart trekken. Uiteraard staat op deze getrokken kaart een getal waar Marleen iets over gaat vertellen. En werkelijk het is een eye-opener – mits je daar een beetje gevoelig voor bent. Want er zijn ook mensen die absoluut niet in deze ‘onzin’ geloven, maar ga nu eens dat avontuur aan! Ga met Marleen op reis en kom tot de ontdekking dat er nog zoveel leuks te ontdekken valt waardoor je een andere kijk op de wereld krijgt. En ook voor jou persoonlijk kan het zoveel goeds brengen. “Geluk kun je niet afdwingen”, weet ook Marleen maar wanneer het je wordt aangeboden waarom zou je het dan niet aanvaarden? Wie toch nieuwsgierig geworden is en alvast wat meer van numerologie wil weten: www.jouwmissie.nl. Kijk voor meer informatie, adressen en tijden op: www.geluksroute.nu. Voor contact kan een mail gestuurd worden naar: Geluksrouteaalsmeer@gmail.com. 

Foto: Marleen Bogaers (aangeleverd, eigen foto).

Het bericht Geluksroute: De kracht van numerologie verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.