The post Persbericht uitslag 26 appeared first on D66 Amstelveen.

De ChristenUnie verdwijnt na twintig jaar uit de gemeenteraad van Amstelveen. Met ruim 600 stemmen bleef de partij onder de kiesdrempel van circa 900 stemmen. Daarmee komt een einde aan een periode waarin de ChristenUnie bekendstond als een betrokken, kleine, maar zeer actieve en invloedrijke fractie.

Lijsttrekker Dianne Hoefakker reageert teleurgesteld, maar ook strijdbaar: “Dit doet pijn. Twintig jaar lang hebben we ons ingezet voor mensen die niet vanzelfsprekend worden gehoord. Dat geluid zal straks minder helder klinken in de raad.” Volgens de ChristenUnie laat de uitslag een bredere beweging zien. “De kiezer kiest voor een steviger, harder geluid. Dat raakt aan gevoelens van onvrede die leven in de samenleving. Tegelijk zien wij juist een groeiende behoefte aan verbinding, zorg voor elkaar en hoopvol perspectief.”

De partij voerde een opvallende campagne met onder meer een rondrijdende Canta, complimentenkaartjes en vele gesprekken op straat, in kerken en op scholen. Met beperkte middelen wist de ChristenUnie zich zichtbaar te maken en waardering te oogsten voor haar inhoudelijke en sociale agenda. Die waardering bleek ook uit een recente lezersanalyse van MijnAmstelveen, waarin Dianne Hoefakker met afstand het meest gelezen en bekeken werd. De redactie schreef dit toe aan haar “onbevangen en positieve houding, gericht op samenwerking en omzien naar elkaar”.

De ChristenUnie stond de afgelopen jaren onder meer voor een meer kritisch geluid richting Schiphol, de belangen van dak- en thuislozen, jongeren, het tegengaan van verslaving, versterking van buurten, gezondheid, verkeersveiligheid, biodiversiteit en een rechtvaardige energietransitie. “We hadden nog zoveel plannen om Amstelveen socialer, duurzamer en menselijker te maken. Het is pijnlijk dat we die nu niet vanuit de raad kunnen uitvoeren,” aldus Hoefakker. Toch betekent het verlies van de zetel volgens de partij niet het einde van haar betrokkenheid. “Opstaan voor het goede is niet afhankelijk van een plek in de raad. We blijven ons inzetten voor Amstelveen; in de stad, tussen de mensen.” De ChristenUnie bedankt alle kiezers, vrijwilligers en supporters voor hun vertrouwen en inzet in de afgelopen periode.

The post Persbericht: woningen voor mensen in de zorg appeared first on D66 Amstelveen.

In de laatste dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen verschijnt er een opvallend signaal uit onverwachte hoek. Mediakanaal mijnAmstelveen analyseerde de leescijfers van de afgelopen weken en zag één duidelijke uitschieter: het profiel van ChristenUnie-lijsttrekker Dianne Hoefakker werd veruit het meest gelezen. Een echte voorspelling is het niet – dat benadrukt ook de redactie – maar het zegt wél iets. Over aandacht. Over herkenning. En misschien ook over een groeiende behoefte in Amstelveen.

Van kleine fractie naar grote aandacht
Voor de ChristenUnie komt deze “uitslag” als een verrassing. De partij is al twintig jaar een kleine, zeer actieve en gewaardeerde fractie in de Amstelveense gemeenteraad. Geen partij van grote woorden of grote budgetten, maar van vasthoudende inzet op thema’s die raken. Denk aan dak- en thuisloosheid, kinderen die te veel moeten dragen, mensen in kwetsbare posities, natuur en leefomgeving. Onderwerpen die niet altijd grote groepen kiezers opleveren, maar wel gaan over de vraag wat voor samenleving je wilt zijn. “Wij zijn nooit de partij geweest die het grootste wilde worden,” zegt Hoefakker. “Maar wel een partij die de samenleving menswaardiger, vriendelijker en duurzamer wil maken. Ook vanuit de marge kun je van betekenis zijn – zoals zout dat smaak geeft.”

Campagne van 500 euro
Waar anderen campagnes voeren met forse middelen, doet de ChristenUnie het met creativiteit, inzet en nabijheid. Met een rondrijdende ChristenUnie-Canta, complimentenkaartjes die worden doorgegeven, een kerkentour, gesprekken op straat en zelfs een actie waarbij schoenen worden gepoetst als symbool van dienend leiderschap. “Misschien is dat juist wat mensen herkennen,” zegt Hoefakker. “Geen grote beloftes, maar kleine gebaren die laten zien waar je voor staat.”

Verlangen naar ‘wij’ in plaats van ‘ik’
Volgens de ChristenUnie laat de aandacht voor hun verhaal iets zien dat breder leeft in Amstelveen. “We merken in gesprekken dat mensen moe zijn van verharding, individualisme en negativiteit. Tegelijk zien we hoeveel moois er al is: sterke gezinnen, betrokken scholen, veel vrijwilligers, fijne woonbuurten, een rijk verenigingsleven. Daar willen wij bij aansluiten.” De partij pleit ervoor om die bestaande kracht te versterken en beleid meer te richten op verbondenheid, gezondheid en duurzaamheid. Tegelijk waarschuwt de ChristenUnie voor druk op diezelfde waarden: kinderen die al vroeg moeten presteren, natuur die stukje bij beetje verdwijnt en de invloed van grote belangen, zoals de luchtvaart, op de leefomgeving van Amstelveen.

Geen internetverkiezing, wel een kans
De ChristenUnie benadrukt dat de lezerspeiling geen verkiezingsuitslag is. Woensdag tellen de echte stemmen. Maar het signaal wordt wel serieus genomen. “Blijkbaar raakt ons verhaal iets,” zegt Hoefakker. “En dan is de vraag: durf je dat ook om te zetten in een stem?” De ChristenUnie begrijpt dat sommige kiezers aarzelen omdat ze zichzelf niet als christen zien. “Onze inspiratie is christelijk,” aldus Hoefakker, “maar onze inzet is voor heel Amstelveen. Voor iedereen die verlangt naar een stad waarin mensen naar elkaar omzien.” Misschien is dit het moment om – voor het eerst – ChristenUnie te stemmen.”

Hieronder geeft Dianne Hoefakker een kort interview over deze voorspelling:

Mirjam Bikker, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, bracht op 13 maart een bezoek aan de weekmarkt in het Stadshart van Amstelveen. Zij maakte die dag een ronde langs verschillende gemeenten in Noord-Holland om lokale afdelingen te ontmoeten en in gesprek te gaan met inwoners en ondernemers.

Rond tien uur arriveerde Bikker op de markt, waar zij werd ontvangen door lijsttrekker Dianne Hoefakker en vrijwilligers van ChristenUnie Amstelveen. In het uur dat volgde sprak zij met uiteenlopende bezoekers van de markt: van de wijkagent tot marktkraamhouders en hun klanten, maar ook met inwoners die nieuwsgierig langskwamen en vertegenwoordigers van andere politieke partijen. Tijdens deze ontmoetingen kwamen verschillende lokale thema’s ter sprake, waaronder de invloed van Schiphol op de regio, de leefbaarheid in wijken en de rol van lokale gemeenschappen.

Ook de groeiende problematiek rond online gokken kwam aan bod. De ChristenUnie vraagt daar in Amstelveen al langer aandacht voor, met name vanwege de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen. Naast persoonlijk leed brengt de aanpak van gokverslaving volgens de partij ook aanzienlijke kosten met zich mee voor gemeenten, onder meer op het gebied van preventie en hulpverlening. Tegelijkertijd spekken de inkomsten van het gokken onze staatskas.

Hoefakker kreeg vorige week gelukkig bijval vanuit Den Haag. De Tweede Kamerfracties van ChristenUnie en SP presenteerden er een initiatiefwet om gokreclame verder aan banden te leggen en spelers beter te beschermen. Bikker stelde daarbij dat ingrijpen noodzakelijk is: 'Wie willens en wetens mensen de afgrond in duwt met verslavende gokreclames, moet weten dat de overheid niet langer toekijkt maar ingrijpt.’

Tijdens het bezoek kwam ook de vraag aan de orde waarom kiezers niet beter op een lokale partij zouden kunnen stemmen. Volgens Hoefakker is juist de combinatie van lokale betrokkenheid en landelijke verbinding waardevol. ‘De ChristenUnie in Amstelveen maakt haar eigen keuzes. Tegelijk helpt het dat we lijnen hebben naar Den Haag. Lokale signalen kunnen daardoor ook landelijk onder de aandacht komen, dat zie je maar weer met het gokdossier’ Volgens de lokale afdeling laat het bezoek zien hoe die wisselwerking werkt: gesprekken op een Amstelveense markt kunnen uiteindelijk ook in de landelijke politiek weerklank vinden.

The post Opiniestuk Floor Wonen appeared first on D66 Amstelveen.

NLDoet draait om iets eenvoudigs en krachtigs: je tijd geven aan een ander. Precies daar ligt het hart van Koen’s werk. Koen werkt bij Maatschappelijke Diensttijd Missie (MDT), een samenwerking van het Ministerie van Defensie en Stichting TijdVoorActie. Hij begeleidt daar jongeren die soms vastzitten in hun bubbel, soms letterlijk achter een scherm. Jongeren die weinig buiten komen, weinig echte ontmoeting kennen en zelden ervaren hoe het is om onbaatzuchtig iets voor een ander te betekenen. “Bij Defensie leer je één basisles heel snel,” zegt Koen. “Je doet het nooit alleen. De kleinste eenheid is altijd twee. Alleen ben je kwetsbaar.”

Van kijken naar doen
NLDoet is voor Koen geen losse actiedag, maar een zichtbaar moment van iets dat hij het hele jaar door ziet gebeuren. Jongeren die ontdekken dat meedoen verschil maakt. Dat je niet eerst ‘goed genoeg’ hoeft te zijn om iets te betekenen. Dat een paar uur inzet al waardevol is. Tijdens MDT-trajecten gaan jongeren met Koen vaak eerst op een militair bivak. Weg van hun telefoon. De natuur in. Samen eten, samen afzien, samen verantwoordelijkheid dragen. “Dat is altijd even schrikken,” zegt hij. “Maar daarna ontstaat er ruimte.” Ruimte om te leren wat discipline is. Ruimte voor de kracht van delen en ontvangen. Wat het vraagt om rekening te houden met een ander. Zaken die eenvoudig klinken, maar voor veel jongeren nieuw zijn.

Wat is MDT – en waarom het werkt
Maatschappelijke Diensttijd Missie biedt jongeren tussen de 17 en 30 jaar de kans om hun talenten te ontdekken, mensen buiten hun eigen wereld te ontmoeten en tegelijk iets te doen voor de samenleving. Een MDT-traject: duurt tussen de 80 uur en 6 maanden, is gratis, te combineren met school, studie of werk, biedt training, begeleiding en coaching en levert een Europees certificaat op voor je cv. Na de bivakperiode gaan jongeren praktisch aan de slag met hun maatschappelijke bijdrage. Precies daar raakt MDT Missie aan NLDoet. Jongeren zetten zich in voor de natuur, geven sportles, worden buddy, helpen bij buurtinitiatieven of organiseren activiteiten voor anderen.

Geven werkt aanstekelijk
Koen begeleidt jongeren bij het vinden van vrijwilligerswerk dat bij hen past. Wat vind je leuk? Waar krijg je energie van? Waar kun jij van betekenis zijn? “Wat we steeds zien,” zegt hij, “is dat jongeren ontdekken dat geven iets met hen doet.” Niet zelden blijven ze hangen. Ook als de officiële MDT-periode voorbij is. Ze bouwen relaties op. Vinden structuur. Voelen zich nodig. En het werkt twee kanten op. Oudere vrijwilligers zijn vaak verrast. “De jeugd van tegenwoordig blijkt vaak ontzettend leuk, creatief en betrokken,” zegt Koen. NLDoet maakt dat zichtbaar: jongeren en ouderen die samen optrekken, generaties die elkaar opnieuw leren kennen.

Dienstbaarheid als fundament
De ChristenUnie is groot voorstander van het opnieuw invoeren van de dienstplicht, in te vullen maatschappelijk of militair. Koen ziet dagelijks waarom. “Jongeren groeien als ze verantwoordelijkheid krijgen,” zegt hij. “En de samenleving wordt sterker als mensen leren om niet alleen voor zichzelf te leven.” NLDoet laat dat op kleine schaal zien, MDT Missie op grotere schaal. Maar de kern is dezelfde: samen doen, samen dragen, samen leren of zoals bij MDT Missie: Samen Richting Kracht.

Opstaan voor het goede
Voor Koen betekent Opstaan voor het goede jongeren laten ervaren dat ze ertoe doen; niet door te presteren, maar door bij te dragen. NLDoet herinnert ons eraan dat betrokkenheid begint met meedoen, dat een paar uur tijd geven levens kan veranderen en dat samen dienen misschien wel de sterkste vorm van gemeenschap is.

De zorgen die vorige maand in Amstelveen werden geuit over de groei van online gokken onder jongeren krijgen nu ook landelijke aandacht. Vandaag presenteerden ChristenUnie en SP in de Tweede Kamer een initiatiefwet om online kansspelen strenger te reguleren. Aanleiding voor de initiatiefwet is de sterke groei van online gokken sinds de legalisering in 2021. Volgens cijfers van onder meer de Kansspelautoriteit zijn er sindsdien ongeveer 450.000 nieuwe gokkers bijgekomen. Uit onderzoek blijkt bovendien dat 22 procent van de gokaccounts in handen is van jongvolwassenen.

ChristenUnie Amstelveen stelde eerder schriftelijke vragen aan de wethouder en organiseerde samen met de VVD een raadsgesprek over de impact van gokken op jongeren. Tijdens die bijeenkomst werd duidelijk hoe groot de invloed van gokreclames voor online gokken op jongeren kan zijn. Volgens ChristenUnie Amstelveen zien gemeenten de gevolgen vaak als eerste. Jeugdhulp, schuldhulpverlening, preventie en ondersteuning van gezinnen komen voor een belangrijk deel op het bordje van gemeenten terecht. “Hier zie je een spanning tussen landelijke inkomsten en lokale gevolgen,” zegt Dianne Hoefakker, lijsttrekker van ChristenUnie Amstelveen. “Het rijk ontvangt de opbrengsten van gokken, terwijl gemeenten het persoonlijke leed zien en stevig moeten investeren in preventie, hulp en schuldenaanpak.”

De initiatiefwet die op 12 maart in de Tweede Kamer werd gepresenteerd, bevat meerdere maatregelen om gokschade effectiever te beperken. Zo wordt een vrijwel volledig reclameverbod voor online kansspelen voorgesteld, komen er fors hogere boetes voor illegale goksites en kunnen vergunningen sneller worden geschorst. Ook moeten illegale goksites sneller worden geblokkeerd en wordt het uitsluitingsregister Cruks versterkt om probleemspelers beter te beschermen.

ChristenUnie Amstelveen is blij met de landelijke steun van haar partijgenoten. Volgens Hoefakker laat dit zien hoe waardevol de verbinding tussen lokale en landelijke politiek kan zijn. “Het laat zien dat je als lokale partij met stevige banden in Den Haag echt verschil kunt maken. Tegelijk blijft het nodig om ook lokaal stappen te zetten.” Volgens Hoefakker kan daarbij onder meer worden gedacht aan het terugdringen van gokreclame in de openbare ruimte en betere samenwerking tussen scholen, sportverenigingen en hulpverlening.

Burgerbelangen Amstelveen (bbA) roept het college van B&W op om aanvullende maatregelen tegen gevaarlijke situaties en overlast met fatbikes te onderzoeken. Aanleiding is het besluit van de gemeente Enschede om fatbikes in de binnenstad tijdens winkeltijden te verbieden, met handhaving door BOA’s.

Wat is er nu al geregeld in Amstelveen?
bbA benadrukt dat Amstelveen niet stilzit. In de praktijk wordt al ingezet op:

• Handhaving op illegale/opgevoerde fatbikes, bijvoorbeeld bij modellen met gashendel of die harder kunnen dan toegestaan;
• Gerichte controleacties (o.a. op snelheid/technische eisen zoals verlichting en remmen) waarbij bekeuringen worden uitgedeeld;
• Voorlichting richting jongeren en ouders over de risico’s van opvoeren, (on)verzekerd zijn en de gevolgen bij een aanhouding;
• Politieke aandacht in de raad via vragen en signalen over verkeersveiligheid.
• Tegelijkertijd is er in Amstelveen (voor zover bbA nu kan nagaan) geen specifieke lokale regeling die fatbikes als categorie gebiedsgericht kan beperken op drukke momenten, zoals in Enschede.

bbA: maak het veiliger op piekmomenten
Volgens bbA groeit de zorg over hard rijden op drukke plekken – met name rond winkelgebieden , smalle fietspaden en schoolroutes.  De partij wil dat het college onderzoekt welke juridische en praktische opties Amstelveen heeft om de veiligheid te vergroten, bijvoorbeeld:

• gebiedsgerichte maatregelen op drukke locaties en tijden (bijv. winkelgebied tijdens piekuren);
• extra inzet op handhaving en controles op opvoeren en gevaarlijk rijgedrag;
• heldere regels en communicatie over waar wel/niet gereden mag worden (voetpaden, pleinen);
• een aanpak waarbij veiligheid rondom scholen en looproutes prioriteit krijgt.

Quote Dave Offenbach
“Amstelveen controleert al op opgevoerde fatbikes en dat is goed. Maar als een druk winkelgebied, smalle fietspaden of schoolroute op piekmomenten voelt als een racebaan, dan moeten we meer doen. Enschede laat zien dat je als gemeente keuzes kunt maken. Wij willen dat Amstelveen nu onderzoekt welke gerichte maatregelen hier haalbaar zijn – zodat voetgangers, kinderen en ouderen zich weer écht veilig voelen.”
— Dave Offenbach

bbA benadrukt dat het niet gaat om het “aanpakken van jongeren”, maar om veiligheid en leefbaarheid: “regels waar nodig, handhaven waar het moet, en voorkomen dat het misgaat.”

Biddag is een moment van reflectie. Een dag waarop zichtbaar wordt wat vaak onder de oppervlakte blijft: dat groei, arbeid en zorg niet vanzelfsprekend zijn en dat het leven zich niet volledig laat sturen. Voor Henk Murris is dat geen abstracte gedachte, maar dagelijkse praktijk. Wie hem volgt op Facebook kent hem als 'Oom Henk Murris'. Regelmatig plaatst hij foto’s van een boterham met een gezichtje, gelegd op krantenknipsels uit het Nederlands Dagblad. Op het eerste gezicht luchtig, maar de beelden zijn bedoeld als aanzet tot nadenken. In de begeleidende teksten verbindt Henk actualiteit, geloof en verantwoordelijkheid. Hij schrijft over bidden om vol te houden, over Bijbelverhalen die helpen te vertragen en over geloof als bron van hoop in moeilijke tijden. De boterhammen functioneren als kleine reflectiemomenten, waarin dankbaarheid en zorg samenkomen: voor wat groeit, voor wat werkt en voor mensen die niet vanzelf meekomen. De onderliggende vraag is vaak dezelfde: hoe blijven we zorgzaam en menselijk in een samenleving die steeds sneller en harder wordt?

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Biddag: bidden en beleid
Henk is bioloog van huis uit en al zijn leven maatschappelijk betrokken. Biddag raakt hem juist omdat deze dag benoemt wat in onze prestatiemaatschappij vaak wordt weggedrukt: afhankelijkheid. Van de aarde. Van arbeid. En van elkaar. “We bidden om groei,” zegt Henk, “maar ook om wijsheid om goed om te gaan met wat ons is toevertrouwd.” Die wijsheid herkent hij in het Bijbelse verhaal van Jozef in Egypte. Jozef ziet dat er jaren van overvloed komen, maar ook jaren van schaarste. Hij bidt niet alleen, hij organiseert. Hij zorgt dat er wordt opgeslagen, beheerd en eerlijk verdeeld, zodat mensen niet pas geholpen worden als het te laat is. “Jozef laat zien,” zegt Henk, “dat zorg ook vooruitdenken is. Niet wachten tot mensen omvallen, maar op tijd een vangnet organiseren.” Volgens hem is dat een les die ook vandaag actueel is, juist voor lokaal beleid.

Beschermen is verantwoordelijkheid nemen
Al bijna tien jaar werkt Henk bij een kantoor voor bewindvoering, mentorschap en curatele in Amstelveen. Hij ziet dagelijks mensen vastlopen door schulden, ziekte, ouderdom, een beperking of door een samenleving die te complex is geworden. Wat hem raakt, is het hardnekkige misverstand dat professionele bescherming een straf zou zijn. "Beschermend bewind of mentorschap is geen falen,” zegt hij. “Het is zorg. Een vorm van bescherming. Iemand die naast je gaat staan als je het zelf niet meer kunt.” Voor de ChristenUnie is dit een belangrijk uitgangspunt. Zorg voor kwetsbare inwoners is geen gunst, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Als mensen deze hulp niet zelf kunnen vinden of betalen, moet de gemeente helpen. Dat vraagt om blijvende politieke aandacht, om ambtenaren die weten welke routes er zijn en om samenwerking met vrijwilligers en maatschappelijke organisaties. Niet wegkijken, maar zorgen dat niemand tussen wal en schip valt.

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Gemeentebeleid met menselijke maat
ChristenUnie Amstelveen staat voor een gemeente die, net als Jozef, vooruitkijkt en beschermt. Die beseft dat niet iedereen zelfstandig kan meedoen en dat dat niets zegt over iemands waarde. Professionele hulp is geen schande. Er samen over kunnen spreken lucht op en voorkomt grotere problemen later. Henk ziet het dagelijks: goede zorg en tijdige bescherming besparen menselijk leed en maatschappelijke kosten. “Zorg is geen sluitpost,” zegt hij. “Het is een investering in mensen.”

Opstaan voor het goede
Voor Henk betekent Opstaan voor het goede oog houden voor wie dreigt te verdwijnen achter regels, cijfers of schaamte. Het betekent blijven zorgen, persoonlijk en politiek. Zijn boterhammen met gezichtjes zijn misschien klein, maar ze dragen een grote overtuiging: dankbaarheid en zorg horen bij elkaar. Op Biddag voor Gewas en Arbeid herinnert zijn verhaal ons eraan dat bidden en handelen samen gaan, dat danken niet losstaat van verantwoordelijkheid en dat een samenleving zich laat kennen aan hoe zij omgaat met wie het niet alleen kan.